XEFARO LTD ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD., Αρ. Αγωγής 890/14, 9/12/2015

XEFARO LTD ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD., Αρ. Αγωγής 890/14, 9/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A379 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 890/14 Μεταξύ: XEFARO LTD, εκ Λεμεσού Ενάγουσας -και- CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD., εκ Λευκωσίας Εναγομένης ------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 11.2.2015 για συνοπτική απόφαση 9 Δεκεμβρίου 2015 Για ενάγουσα-αιτήτρια: κα Σ. Μακρή για Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για εναγόμενη-καθ' ης η αίτηση: κα Λ. Σίγαρ για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή η ενάγουσα αξιώνει εναντίον της εναγομένης το ποσό των €900.000,00 που είναι το πιστωτικό υπόλοιπο που παρουσίαζε ο λογαριασμός της στις 26.3.2013 στη βάση παράβασης συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού καθώς και αναγνωριστικές αποφάσεις ότι η ενάγουσα δικαιούται στο εν λόγω ποσό. Στις 11.2.2015 η ενάγουσα-αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγομένης. Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.18 θ.4 και Δ.48 θ.θ. 1 - 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Μακρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα και εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγομένης η οποία προβάλλει τους ακόλουθους τέσσερις λόγους ένστασης: «

1. Δεν προκύπτει από την Υπεράσπιση ότι η Εναγόμενη παραδέχεται ρητά ότι το αξιούμενο ποσό από τους Ενάγοντες και/ή ποσό ύψους €541.679,86 υφίσταται ως απαίτηση. Περαιτέρω δεν προκύπτει από την αγωγή ότι οι Ενάγοντες απαιτούν το εν λόγω και/ή άλλο ποσό.
2. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης είναι αόριστο και/ή δεν είναι αρκετό για να τεκμηριώσει και ενισχύσει το αίτημα των Αιτητών.
3. Επιπλέον και με βάση τη σχετική νομοθεσία και/ή νομολογία και ειδικότερα τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων νόμο (Νόμος 17(Ι)/2013) και τη σχετική επί αυτού νομολογία, οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον πιστωτικού ιδρύματος υπό εξυγίανση πρέπει να αφορά αποζημίωση για ζημιά που έχει πάθει μέτοχος, πιστωτής ή αντισυμβαλλόμενος πιστωτικού ιδρύματος από την εξυγίανση, την οποία δε θα πάθαινε αν το πιστωτικό ίδρυμα τίθετο σε απευθείας εκκαθάριση. Έκδοση απόφασης στην εν λόγω αίτηση καταστρατηγεί την εν λόγω νομοθεσία και/ή νομολογία.
4. Η ενόρκως δηλούσα δεν είναι ικανή σύμφωνα με τις σχετικές αρχές για να προβεί στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό ένσταση αίτηση.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Μάριου Παναγιώτου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Κατά την ημέρα ακρόασης της αίτησης ζητήθηκε αναβολή γιατί και οι δυο πλευρές δεν είχαν ετοιμάσει τη γραπτή αγόρευση τους προς υποστήριξη των θέσεων τους, οπότε το Δικαστήριο κάλεσε τους δικηγόρους των διαδίκων να αγορεύσουν προφορικά και το Δικαστήριο προχώρησε με την επιφύλαξη της απόφασης του. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και ένσταση καθώς και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στην Δ.18 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση: «Αν φανεί ότι η υπεράσπιση που παρατίθεται από τον Εναγόμενο αναφέρεται μόνο σε μέρος της απαίτησης του Ενάγοντα ή ότι οιονδήποτε μέρος της απαίτησης είναι αποδεκτό, ο Ενάγοντας θα δικαιούται απόφαση αμέσως για το μέρος της απαίτησης που δεν αναφέρεται η υπεράσπιση ή που είναι αποδεκτό, με όρους (αν τεθούν) που θα αναστέλλουν την εκτέλεση ή τη κατάθεση στο Δικαστήριο του ποσού που ανακτάται, ή οιουδήποτε μέρους αυτού από τον εντεταλμένο για την εκτέλεση ενταλμάτων, την ψήφιση εξόδων ή όπως κρίνει πρέπων το Δικαστήριο και μπορεί να επιτραπεί στον Εναγόμενον να υπερασπισθεί ως προς την υπόλοιπη απαίτηση του Ενάγοντος.» Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσεκτική μελέτη της Υπεράσπισης δεν εντοπίζεται κανένα στοιχείο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι η εναγόμενη παρουσιάζει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση σε μέρος της απαίτησης ενώ παραδέχεται άλλο μέρος της, ώστε να ισχύουν οι πρόνοιες της Δ.18 θ.4 (βλ. The Annual Practice 1958, Mέρος Ι. σελ.261). Αντίθετα με την Υπεράσπιση της παραδέχεται την ύπαρξη στις 26.3.2013 δυο καταθέσεων της ενάγουσας οι οποίες είχαν ως πιστωτικό υπόλοιπο το συνολικό ποσό των €641.679,86, αλλά αυτές υπόκεινται στα μέτρα εξυγίανσης της εναγόμενης, όπως και οι καταθέσεις άλλων πιστωτών της. Συνεπεία των μέτρων αυτών ποσό εκ €100.000,00 μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ενώ το υπόλοιπο εκ €541.679,86 δεν μπορεί να καταστεί διαθέσιμο χωρίς προηγουμένως να έχει ολοκληρωθεί η εξυγίανση της Τράπεζας. Οποιαδήποτε πληρωμή, σύμφωνα με την Υπεράσπιση, θα είναι αντικανονική και παράνομη. Ειδικότερα στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη παραδέχεται μεν ότι η ενάγουσα υπήρξε πελάτης της Λαϊκής Τράπεζας και ότι είχε κατατεθειμένο το συνολικό ποσό των €641.679,86, αλλά με την έκδοση των Κ.Δ.Π. 94/2013 και 104/2013 στις 25.3.2013 και 29.3.2013 αντίστοιχα δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.17