← Κύπρος

ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΦΑΣΟΥΛΗ κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης 204/2014, 10/12/2015

ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΦΑΣΟΥΛΗ κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης 204/2014, 10/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A383 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης 204/2014 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΚΕΦ.4 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟΝ 22/85, 68/87 ΚΑΙ 171(Ι)/2000, ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ 79 ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ Αιτητών ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ: ΑΝΔΡΕΑ ΦΑΣΟΥΛΗ, εκ Μονάγρι

  1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, εκ Γερμασόγειας Καθ' ων η αίτηση -------------------------- Ημερομηνία: 10.12.2015 Για Αιτητές: κος. Π. Τσαγκάρης με κο Ρ. Τσαγκάρη για P. Tsangaris & Associates LLC. Για Καθ' ης η Αίτηση 2: κoς Α. Ορουντιώτης με κα. Μ. Ορουντιώτη για Αλέκος Ορουντιώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι Aιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν άδεια και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 28.3.2012 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και
  2. Η αίτηση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 άρθρα 21 και 30, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρα 51,52 και 53 και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς θεσμός 79 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.48, θ.1-3 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του αρμόδιου υπαλλήλου των Αιτητών, Στέλιου Νικολάου, ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι στις 28.3.12 σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, εκδόθηκε Διαιτητική απόφαση εναντίον των Καθ ων η αίτηση για το ποσό των €68.851,37σ πλέον τόκοι 9,5% ετησίως από 28.3.12 μέχρι εξοφλήσεως και με όρους για την Υποθήκη Υ9483/09, οι τόκοι κεφαλαιοποιούμενοι δύο φορές το χρόνο, την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως, με έξοδα διαιτησίας €
  3. Η Απόφαση επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση ως Τεκμήριο Α Αντίγραφο της αναφερόμενης διαιτητικής απόφασης επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 και 2 στις 30.11.13 οι οποίοι δεν εφεσίβαλαν την εν λόγω Απόφαση. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Θεοφάνη Κλείτου επισυνάπτονται στην ένορκο δήλωση ως Τεκμήριο Β και Γ. Αναφέρει επίσης ότι την 24.6.13 η Σ.Π.Ε. Ημιορεινής Λεμεσού άλλαξε το όνομα της σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ημιορεινής Λεμεσού Λτδ σύμφωνα με το Τεκμήριο Δ. Στη συνέχεια η πιο πάνω Συνεργατική συγχωνεύθηκε με την Σ.Π.Ε. Κυπερούντας Λτδ την 7.2.14 η οποία άλλαξε το όνομα της σε Σ.Π.Ε. Τροόδους Λτδ και επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση ως Τεκμήριο Ε η γνωστοποίηση αλλαγής ονόματος. Η Αίτηση στη συνέχεια αποσύρθηκε αναφορικά με τον Καθ ου η Αίτηση 1 στις 7.4.15 λόγω μη επίδοσης και η Καθ ης η Αίτηση 2 καταχώρησε ένσταση στις 2.12.14 Οι λόγοι ένστασης είναι εμφανείς από το σώμα της ένστασης χωρίς να καθίσταται αναγκαία η επανάληψη τους. Αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου εν σχέση με την Ένσταση ότι εν τέλει η Καθ ης η Αίτηση 2 προώθησε μόνο τον λόγο ένστασης με τον οποίο προβάλλει ότι υπάρχει κακή επίδοση της διαιτητικής απόφασης αφού δεν έχει γινεί ορθά και/ή δεν επιδόθηκε καθόλου στην ίδια. Η πιο πάνω διαπίστωση προκύπτει από το ότι η Καθ ης η αίτηση 2 με την αντεξέταση του μάρτυρα των Αιτητών και την προσκόμιση μαρτυρίας από πλευράς της αλλά και την τελική αγόρευση της δεν φαίνεται να προώθησε άλλο λόγο ένστασης. Επομένως το Δικαστήριο θα εξετάσει τον μοναδικό λόγο τον οποίο προώθησε η Καθ ης η Αίτηση και αυτός είναι το κατά πόσο θεωρείται καλή επίδοση της Διαιτητικής απόφασης στην ίδια ενώ αυτή επιδόθηκε από τον ιδιώτη επιδότη στον πατέρα της, Ανδρέα Φασουλή. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία αναφέρει ότι στις 28.3.12 εκδόθηκε στην απουσία της διαιτητική απόφαση. Σύμφωνα με την ίδια υπάρχει κακή επίδοση της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης εφόσον δεν επιδόθηκε στην ίδια προσωπικά αλλά στον πατέρα της, Καθ ου η αίτηση 1, ο οποίος όμως δεν είναι συγκάτοικος της και ουδέποτε έλαβε γνώση της απόφασης ή άλλης ειδοποίησης για την διεξαγωγή της Διαιτησίας. Ο πατέρας της είναι μόνιμος κάτοικος Κογκό και επισύναψε σχετική βεβαίωση ως Τεκμήριο Α. Έτσι δεν της δόθηκε η ευκαιρία να ασκήσει τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα για αμφισβήτηση της διαιτητικής απόφασης και/ή η δυνατότητα να λάβει γνώση και να παραστεί στην όλη διαδικασία. Προς απόδειξη της υπόθεσης τους οι Αιτητές παρουσίασαν προφορική μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη Θεοφάνη Κλείτου και η Καθ ης η αίτηση 2 κατέθεσε προφορικά στο Δικαστήριο και παρουσίασε ως μάρτυρα την Σαντρίν Φασουλή. Στο τέλος της διαδικασίας οι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση της παρούσας Απόφασης χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να επαναληφθεί το περιεχόμενο τους. Σε αυτό το αρχικό στάδιο να αναφέρω ότι η Καθ ης η αίτηση 2 αναφέρει στην ένορκο δήλωση της ότι δεν ειδοποιήθηκε επίσης να παρευρεθεί στην διαδικασία της Διαιτησίας. Τέτοια θέση όμως δεν εξειδικεύεται ως λόγος ένστασης επομένως το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει τον εν λόγω ισχυρισμό της Καθ ης η Αίτηση 2, ο οποίος εν πάση περιπτώσει δεν φαίνεται να έχει προωθηθεί κατά την δίκη. Ο μάρτυρας των Αιτητών, Θεοφάνης Κλείτου, ιδιώτης επιδότης ανέφερε ότι στις 30.11.13 επέδωσε δυο διαιτητικές αποφάσεις στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια στον Ανδρέα Φασουλή και στην Παναγιώτα Κοντοπούλου που είναι κόρη του πρώτου. Ο Ανδρέας Φασουλής υπέγραψε για τον ίδιο και την κόρη του και όπως ανέφερε ο Ανδρέας Φασουλής στον μάρτυρα οι δυο τους συγκατοικούν. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια Β και Γ τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση. Αναφορικά με το Τεκμήριο Β αναγνώρισε ότι είναι η ένορκος δήλωση του αναφορικά με την επίδοση της απόφασης στον Καθ ου η αίτηση 1 και ανέφερε ότι είναι συνημμένη σε αυτήν η διαιτητική απόφαση εις την οποία υπέγραψε ο Ανδρέας Φασουλής. Αναφορικά με το Τεκμήριο Γ ανέφερε ότι είναι η ένορκος δήλωση επίδοσης της διαιτητικής απόφασης η οποία έγινε για την Καθ ης η αίτηση 2 και πρόσθεσε ότι στην ένορκο δήλωση έγραψε πατέρας και συγκάτοικος ο οποίος παρέλαβε για την Καθ ης η αίτηση 2, σύμφωνα με τα όσα του είπε ο Καθ ου η αίτηση
  4. Η επίδοση έγινε στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια γιατί αυτές ήταν οι οδηγίες του. Η αντεξέταση του μάρτυρα περιστράφηκε γύρω από το γεγονός ότι ο Καθ ου η Αίτηση 1 δεν συγκατοικεί με την Καθ ης η Αίτηση 2 και ότι ο Καθ ου η αίτηση 1 είναι μόνιμος κάτοικος Κογκό, γεγονός το οποίο ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν το γνώριζε. Η Καθ ης η Αίτηση 2 κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι από το 1994 μέχρι το 2009 έμενε στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια και από το 2009 διαμένει στην οδό Πεντέλης 12, Γερμασόγεια. Το σπίτι στην πιο πάνω οδό είναι του πατέρα της. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 - 4 λογαριασμούς εις το όνομα του συζύγου της Φρίξου Κοντοπούλου προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού της ότι διαμένει στην οδό Πεντέλης
  5. Έμαθε πρώτη φορά για την ύπαρξη της διαιτητικής απόφασης όταν της τηλεφώνησε ένας κύριος στις 9.5.14 ο οποίος πήγε στην δουλεία της και της παρέδωσε την κλήση. Νομίζει ότι όταν έκανε την αίτηση στην συνεργατική έδωσε τα στοιχεία της εργασίας της. Ο πατέρας της έρχεται στην Κύπρο μια φορά τον χρόνο τον Οκτώβρη και μένει στην Κύπρο 1 με 1 ½ μήνα και φεύγει το αργότερο πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη. Όταν είναι στην Κύπρο μένει στο σπίτι στην Γεωργίου Δροσίνη 15 όπου μένει ο αδερφός της Ηλίας Φασουλής. Αντεξεταζόμενη δεν ήταν σίγουρη να απαντήσει κατά πόσο διάβασε την ένορκο δήλωση της πριν την υπογράψει και όπως παραδέχτηκε τα ελληνικά της δεν είναι πολύ καλά και θα δυσκολευτεί να καταλάβει το νόημα της ενόρκου δηλώσεως. Στη συνέχεια ανέφερε ότι αν και ο πατέρας της δεν τα πηγαίνει καλά με τον σύζυγο της η ίδια τον βλέπει, πηγαίνει στο σπίτι της, βγαίνουν έξω, μπορεί να περάσει από το σπίτι να δει τα παιδιά και τρώνε σπίτι της τα Σαββατοκυρίακα, αλλά δεν μένει μαζί τους. Οι σχέσεις τους είναι άριστες και ο πατέρας της έρχεται πάντα στην Κύπρο για τα γενέθλια του γιου της. Στις 30.11.13 ο πατέρας της ήταν Κύπρο και θα έφυγε την πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη, την τελευταία νύχτα πριν φύγουν έφαγαν μαζί. Όπως ανέφερε, το εν λόγω δάνειο θα την βοηθούσε ο πατέρας της να το εξοφλήσει στέλνοντας της χρήματα από την Αφρική, ίσως όπως είπε, αυτός να είναι ο λόγος που δεν είπε τίποτα στην ίδια. Από τον Μάιο 2014 πληρώνει €250.- στο δάνειο σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Της υποδείχθηκε το Τεκμήριο Β το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση της και ανέφερε ότι η ίδια της έδωσε οδηγίες για τις εν λόγω πληρωμές οι οποίες έγιναν από Φεβρουάριο του
  6. Εξήγησε ότι οι πληρωμές έγιναν από τον Φεβρουάριο 2014 γιατί πριν παραλάβει την επιστολή, κατά την ίδια, της τηλεφώνησαν από την Σ.Π.Ε., επικοινώνησε με τον πατέρα της ο οποίος της έστελνε χρήματα και τα κατέθετε. Όταν υπέγραψε για το δάνειο έδωσε ως διεύθυνση της την οδό Γεωργίου Δροσίνη και δεν ενημέρωσε ποτέ την συνεργατική για την αλλαγή της διεύθυνσης της. Η οδός Γεωργίου Δροσίνη απέχει 500μέτρα περίπου από την οδό Πεντέλης. Από πλευράς Καθ ης η Αίτησης 2 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο η Σαντρίν Φασουλή, η οποία ανέφερε ότι διαμένει στην οδό Γεωργίου Δροσίνη από το 1995 μέχρι σήμερα. Μέχρι το 2009 η Καθ ης η Αίτηση 2 διέμενε μαζί τους. Όταν ο Καθ ου η Αίτηση 1 έρχεται Κύπρο μένει στο σπίτι της μάρτυρος, δεν ξέρει που βλέπει η Καθ ης η Αίτηση 2 τον πατέρα της περισσότερο, όπως ανέφερε αντεξεταζόμενη, αλλά η Καθ ης η Αίτηση 2 περισσότερο πηγαίνει στο σπίτι της μάρτυρος όπου βλέπει τον πατέρα της. Όσον αφορά την αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρος το Δικαστήριο έχει καταλήξει στα ακόλουθα συμπεράσματα. Ο Θεοφάνης Κλείτου, ιδιώτης επιδότης έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε σαφείς και πειστικές απαντήσεις γύρω από το επίμαχο θέμα της επίδοσης της διαιτητικής απόφασης. Μετέφερε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα γνωρίζει και σύμφωνα με τις ενέργειες του. Το γεγονός ότι έγραψε στην ένορκο δήλωση του, Τεκμήριο Γ στην Αίτηση, ότι ο Καθ ου η Αίτηση 1 συγκατοικεί με την Καθ ης η Αίτηση 2 εξήγησε ότι αυτό του το είχε πει ο ίδιος ο Καθ ου η Αίτηση 1, ο οποίος υπέγραψε την παραλαβή της διαιτητικής απόφασης τόσο για τον ίδιο όσο και την κόρη του Καθ ης η Αίτηση
  7. Η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε μόνο εις ότι αφορά την αναγραφή στην ένορκο δήλωση του ότι οι Καθ ων η Αίτηση 1 και 2, συγκατοικούν. Όπως προκύπτει από την έκβαση της υπόθεσης οι Αιτητές δεν προώθησαν την Αίτηση επί τη βάση της επίδοσης στην Καθ ης η Αίτηση ως συγκάτοικου αλλά δυνάμει της Διαταγής 5 Θ. 2, γενικότερα. Επομένως η αξιολόγηση της μαρτυρίας του μάρτυρα περαιτέρω δεν καθίσταται αναγκαία εφόσον εν τέλει δεν υπάρχουν διιστάμενες θέσεις μεταξύ των διαδίκων αλλά κοινό έδαφος ότι οι Καθ ων η Αίτηση 1 και 2 δεν συγκατοικούν. Το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα ως αληθή αναφορικά με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Τεκμήρια Β και Γ στην Αίτηση και ότι έγραψε στο Τεκμήριο Γ ότι οι Καθ ων η Αίτηση 1 και 2 συγκατοικούν σύμφωνα με τα όσα του ανέφερε ο Καθ ου η Αίτηση
  8. Το κατά πόσο τα πιο πάνω καθιστούν καλή την επίδοση στην Καθ ης η Αίτηση 2 της διαιτητικής απόφασης θα εξεταστεί από το Δικαστήριο στη συνέχεια. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του Θεοφάνη Κλείτου, στην ολότητα της ως ορθή, αληθής και αξιόπιστη. Σχετική με την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας του μάρτυρα είναι η απόφαση στην υπόθεση Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd

(2009)1 A.A.Δ. 974 όπου αναφέρθηκαν στη σελ.980 τα εξής: «. Θέμα αξιοπιστίας εγείρεται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το Δικαστήριο είναι αναγκασμένο να επιλέξει μία από τις δύο.» Η Καθ ης η αίτηση 2 δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε την εικόνα πως με εκ των υστέρων δικαιολογίες και ισχυρισμούς επιχειρεί να αποφύγει τις ευθύνες που την βαραίνουν εν σχέση με το επίδικο δάνειο το οποίο στην ουσία δεν αμφισβητεί. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της δεν αμφισβητείται. Προκύπτει από την αντεξέταση της ότι δεν αμφισβητείται η διεύθυνση διαμονής της, ούτε η θέση της ότι δεν συγκατοικεί με τον πατέρα της αλλά ούτε και το ότι ο πατέρας της είναι κάτοικος Κογκό. Αυτό που απέμεινε προς αξιολόγηση στην μαρτυρία της Καθ ης η Αίτηση 2 είναι κατά πόσο έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης. Επομένως με το μοναδικό αυτό ερώτημα το οποίο χρήζει απάντησης το Δικαστήριο καταλήγει επί του προκειμένου ότι η Καθ ης η Αίτηση 2 δεν είπε την αλήθεια εφόσον κατά πρώτο όπως προκύπτει από την δέσμη εγγράφων του Τεκμηρίου Β της ένστασης της η ίδια προέβαινε σε πληρωμές έναντι του δανείου από τον Φεβρουάριο 2014 και πριν την επίδοση στην ίδια της Αίτησης για εγγραφή, ενώ όπως ανέφερε κατά την μαρτυρία της έλαβε γνώση της απόφασης για πρώτη φορά όταν επικοινώνησε μαζί της ο επιδότης να της επιδώσει την Αίτηση τον Μάιο
  1. Εκτός από το πιο πάνω σημείο το οποίο κρίθηκε ότι η Καθ ης η Αίτηση 2 δεν είπε την αλήθεια κατά το υπόλοιπο μέρος της εις ότι αφορά τις συναντήσεις της με τον πατέρα της, το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να μην αποδεχτεί τα όσα ανέφερε, τα οποία κρίνονται αληθή. Πέραν και ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, το Δικαστήριο εντοπίζει μια ουσιώδης διαφορά μεταξύ της ένορκης δήλωσης της και της προφορικής κατάθεσης της, η οποία ενισχύει την κρίση του Δικαστηρίου για την παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου μιας εκδοχής από την Καθ ης η Αιτηση 2 η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, ενώ στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως της αναφέρει ότι δεν συγκατοικεί με τον πατέρα της για τον μόνο λόγο ότι ο ίδιος του ζει στο Κογκό, ουδεμία αναφορά γίνεται στην διαφορετική διεύθυνση διαμονής της. Από τα πιο πάνω, διαπιστώνω ότι η μαρτυρία της Καθ ης η Αίτηση 2, χαρακτηρίζεται από κενά και αδυναμίες ενώ παράλληλα παρατηρείται ουσιαστική αντίφαση αναφορικά με ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα και ζητήματα. Η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου δεν επηρεάζει την αποδοχή της μαρτυρίας της αναφορικά με γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν. Η μαρτυρία της Σαντρίν Φασουλή ήταν τυπική μαρτυρία η οποία δεν πρόσθεσε οτιδήποτε για την υπόθεση είτε των Αιτητών είτε για την Καθ ης η Αίτηση 2, λαμβανομένου υπόψη ότι το γεγονός ότι η Καθ ης η Αίτηση 2 δεν διαμένει στην οδό Γεωργίου Δροσίνη δεν αποτελεί αμφισβητούμενο γεγονός. Η μαρτυρία της επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η Καθ ης η αίτηση 2 βρισκόταν συχνά με τον πατέρα της και περισσότερο συναντιόνταν στην οικεία στην οδό Γεωργίου Δροσίνη
  2. Να σημειωθεί βέβαια ότι η μαρτυρία της μάρτυρος κρίνεται αληθής. Προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη και τα γεγονότα τα οποία τελικώς δεν αμφισβητούνται ότι, ο Θεοφάνης Κλείτου ιδιώτης επιδότης στις 30.11.13 μετέβηκε στην οικία στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια με σκοπό νε επιδώσει την διαιτητική απόφαση ημερ. 28.3.12 στους Καθ ων η Αίτηση 1 και
  3. Η πιο πάνω οδός αναγράφεται στην Αίτηση ως η διεύθυνση και των δυο Καθ ων η Αίτηση. Στην πιο πάνω οικεία ο επιδότης βρήκε τον Καθ ου η Αίτηση 1 πατέρα της Καθ ης η Αίτηση 2 ο οποίος ανέφερε στον επιδότη ότι συγκατοικεί με την Καθ ης η Αίτηση 2 και παρέλαβε την διαιτητική απόφαση υπογράφοντας μια την οποία παρέλαβε για τον ίδιο και μια την οποία παρέλαβε για την κόρη του Καθ ης η Αίτηση
  4. Ο Καθ ου η Αίτηση 1 διαμένει μόνιμα στο Κογκό και έρχεται στην Κύπρο κάθε χρόνο γύρω στον Οκτώβριο και φεύγει αρχές Δεκεμβρίου. Όταν είναι στην Κύπρο διαμένει στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια με τον γιο του Ηλία Φασουλή. Όταν είναι στην Κύπρο έχει επικοινωνία με την Καθ ης η Αίτηση 2, πηγαίνει στο σπίτι της για φαγητό και έχουν άριστες σχέσεις μεταξύ τους. Η Καθ ης η Αίτηση 2 από τον Φεβρουάριο 2014 με δικές της οδηγίες εμβάζεται το ποσό των €250.- στον λογαριασμό τον οποίο αφορά η διαιτητική απόφαση. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι Καθ ων η αίτηση 1 και 2 δεν συγκατοικούν αλλά ο Καθ ου η Αίτηση 1 όταν είναι στην Κύπρο διαμένει στην Λεμεσό σε οικεία στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15, η οποία απέχει περίπου 500 μέτρα από την οικεία της Καθ ης η Αίτηση 2 και έχει επικοινωνία με την κόρη του Καθ ης η Αίτηση 2, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο η επίδοση της διαιτητικής απόφασης στην Καθ ης η αίτηση 2 δια της αφέσεως της στον πατέρα της υπό τις συνθήκες οι οποίες δεν αμφισβητούνται, αποτελεί καλή επίδοση. Η επίδοση δικαστικών εγγράφων, όπως και η παρούσα Αίτηση, διέπεται από τους δικονομικούς κανόνες της Διάταξης 5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Συγκεκριμένα, ο θεσμός 2 αναφέρει μεταξύ άλλων: «2.
(1)Η επίδοση πρέπει όταν είναι πρακτικό να γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο που θα γίνει η επίδοση, αλλά αν δεν βρεθεί στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθεί - (ι) Σε ένα μέλος της οικογένειας του, που να φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω, και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής του ή.... ... ... ... ... ...» Ερμηνεύοντας τα πιο πάνω και ειδικότερα τον θεσμό 2 της Διάταξης 5 γίνεται αντιληπτό πως όταν το πρόσωπο προς το οποίο πρόκειται να γίνει επίδοση εγγράφου δεν ανευρεθεί στο σπίτι του ή στο συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθεί σε ένα μέλος της οικογένειας του που να φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής του ή σε άτομο υπεύθυνου του χώρου εργασίας του. Επομένως, εφόσον το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αναζητηθεί και δεν εντοπιστεί στην οικία του ή στον συνηθισμένο χώρο εργασίας του, οι κανόνες επίδοσης επιτρέπουν την μη προσωπική επίδοση του εγγράφου με ένα από τους προαναφερόμενους καθορισμένους τρόπους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η επίδοση σε μέλος της οικογένειας του εναγόμενου θα πρέπει πάντοτε να συνοδεύεται από το στοιχείο της συγκατοίκησης ούτε κάτι τέτοιο επιβάλλεται ή προβλέπεται από την πιο πάνω Διαταγή, αλλά το στοιχείο αυτό συνεκτιμάτε σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους παράγοντες στην υπόθεση. Σύμφωνα με την πιο πάνω Διαταγή δεν συνιστά αναγκαία προϋπόθεση το μέλος της οικογένειας του προσώπου που αφορά το έγγραφο προς επίδοση να συγκατοικεί με αυτό. Είναι αρκετό να φαίνεται ότι είναι άνω των 16 ετών και να βρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό ή εντός της περιοχής του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστάκης Γεωργίου Θεοδώρου κ.α. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας
(2003)1 Β Α.Α.Δ.1305, σκοπός του νομοθέτη μέσα από τον πιο πάνω αναφερόμενο θεσμό, ήταν να διευκολύνει την επίδοση όπου αυτή δεν είναι δυνατό να γίνει προσωπικά στο διάδικο φέρνοντας σε γνώση του το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η επίδοση. Στην πιο πάνω υπόθεση αμφισβητήθηκε ότι το πρόσωπο εις το οποίο έγινε η επίδοση ήταν μέλος της οικογένειας και το γεγονός της συγκατοίκησης λήφθηκε υπόψη προς τεκμηρίωση του ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν μέλος της οικογένειας. Στην υπό εξέταση όμως υπόθεση η ιδιότητα του Καθ ου η αίτηση 1 ως πατέρα της Καθ ης η αίτηση 2 δεν αμφισβητείται επομένως ο ίδιος του είναι μέλος της οικογένειας της Καθ ης η αίτηση
  1. Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Τεκμήριο Γ στην Αίτηση) η επίδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης στην Καθ' ης η αίτηση 2 δεν έγινε προσωπικά αλλά μέσω του πατέρα της και έναντι της υπογραφής του, όπως καταγράφεται στην επισυνημμένη διαιτητική απόφαση στην ένορκη δήλωση του επιδότη Τεκμήριο Γ στην Αίτηση. Μέσω της αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε, προκύπτει ότι ο πατέρας της Καθ ης η Αίτηση 2, κατά τον χρόνο όπου έγινε η επίδοση την 30.11.13, ο ίδιος του βρισκόταν στην Κύπρο, στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 στην Γερμασόγεια η οποία απέχει περίπου 500 μέτρα από την οικεία της Καθ ης η Αίτηση 2 που βρίσκεται στην οδό Πεντέλης 12 στην Γερμασόγεια. Επίσης προκύπτει ότι ο επιδότης επισκέφθηκε την οδό Γεωργίου Δροσίνη 15 εφόσον στην διαιτητική απόφαση αναφερόταν η περιοχή Γερμασόγεια και οι οδηγίες του ήταν να μεταβεί στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 15, ως η διεύθυνση της οικείας της Καθ ης η Αίτηση 2 η οποία όπως παραδέχθηκε, δεν ενημέρωσε τους Αιτητές για την αλλαγή στην διεύθυνση της. Κρίνεται επομένως ότι η επίδοση έγινε σε μέλος της οικογένειας της Καθ ης η Αίτηση 2, στον πατέρα της, ο οποίος βρισκόταν στην ίδια πόλη και περιοχή όπου βρισκόταν η διεύθυνση διαμονής της Καθ ης η Αίτηση 2 με την οποία μάλιστα συναντήθηκε μετά την επίδοση της διαιτητικής απόφασης, εφόσον σύμφωνα με την ίδια συναντήθηκε με τον πατέρα της πριν φύγει για το Κογκό και συναντήθηκαν την τελευταία μέρα πριν φύγει ο πατέρας της ο οποίος πρέπει να έφυγε, σύμφωνα με την ίδια, την πρώτη εβδομάδα Δεκεμβρίου, άρα μετά την 30.11.13 όπου έγινε η επίδοση. Πέραν των πιο πάνω, η αναφορά κατά την μαρτυρία της Καθ ης η αίτηση 2 και της Σαντρίν Φασουλή ότι Καθ ου η αίτηση 1 κάποτε έμενε και στο Μονάγρι, δεν διαφοροποιεί την κρίση του Δικαστηρίου, εφόσον στην Δ.5 θ.2 δεν προβλέπεται ότι το μέλος της οικογένειας θα πρέπει να διαμένει στο χωριό, πόλη ή περιοχή του προσώπου για το οποίο θα γίνει επίδοση, αλλά να «είναι» εντός των πιο πάνω περιοχών, προφανώς κατά την στιγμή της επίδοσης. Επομένως κρίνεται ότι η επίδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 28.3.12 αποτελεί καλή επίδοση στην Καθ ης η Αίτηση 2 σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.5 Θ.
  2. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, προκύπτει ότι η Καθ ης η Αίτηση 2 έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης ενόψει της μαρτυρίας την οποία η ίδια παρέθεσε αναφορικά με την πληρωμή έναντι του δανείου από τον Φεβρουάριο 2014 εφόσον δεν έχει προβληθεί βάσιμη και πειστική εξήγηση από την ίδια για ποιο λόγο προέβαινε σε πληρωμές από τον Φεβρουάριο 2014 ενώ κατά την ίδια έλαβε γνώση της απόφασης τον Μάιο
  3. Στρεφόμενη τώρα στην εξέταση των υπολοίπων ζητημάτων της Αίτησης, παρατηρώ ότι η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, οι πρόνοιες του οποίου σχετίζονται με την παρούσα αίτηση και έχουν ως εξής: «
  4. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Σύμφωνα δε με το εδάφιο
(4)του άρθρου 52 του Νόμου Περί Συνεργατικών Εταιρειών, οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δύναται να υποβάλει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Σε περίπτωση δε που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί, σύμφωνα με το εδάφιο 5 του άρθρου 52 καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις του πολιτικού δικαστηρίου. Σύμφωνα με τη Νομολογία οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αίτημα στην παρούσα Αίτηση, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Στην Πολιτική Έφεση 188/06 Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α.,
(2008)1 ΑΑΔ 716 αναφέρθηκε ότι: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄ αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Περαιτέρω στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση της Σωτηρούλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας εγγραφής διαιτητικής απόφασης κατά πόσο η απόφαση του διαιτητή περιλάμβανε τόκο πέρα του επιτρεπομένου επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85 παρέχει σε όποιο θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Από τη στιγμή που δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πως θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια της διαδικασίας εγγραφής της απόφασης τέτοιο παράπονο. Στην ένορκο δήλωση της η Καθ ης η αίτηση 2 αναφέρει ότι λόγω της μη γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης δεν μπόρεσε να εφεσιβάλει την απόφαση. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο εφόσον θα μπορούσε να εφεσιβάλει την απόφαση κατά τον χρόνο όπου έλαβε γνώση της απόφασης έστω όταν της επιδόθηκε η παρούσα Αίτηση, ακόμα και αν το Δικαστήριο αποδεχόταν την θέση της ότι έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης τον Μάιο 2014. Η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου επιβεβαιώνεται και με την πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Μαρίας Σαββίδου, Πολιτική Αίτηση 137/15, 3.12.15, όπου αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Εάν θεωρούσε ότι θα έπρεπε να προσβάλει περαιτέρω αυτή τούτη την υπόσταση της διαιτητικής απόφασης, είχε το δικαίωμα και θα μπορούσε να την προσβάλει με έφεση εντός προθεσμίας 21 ημερών από την γνωστοποίησης προς αυτήν της απόφασης, η οποία γνωστοποίηση μπορούσε να είναι και προφορική. (Δημοσθένους
(2000)1 ΑΑΔ 1699). ............. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της αιτήτριας δέχθηκε ότι αυτή είχε λάβει γνώση της διαιτητικής απόφασης στα πλαίσια της αίτησης της άλλης πλευράς για εγγραφή. Ήταν όμως η θέση του ότι δεν ασκήθηκε έφεση, διότι το κατά πόσο έλαβε ή όχι, προηγουμένως, γνώση της απόφασης ήταν επίδικο θέμα στα πλαίσια της αίτησης για εγγραφή. Γι΄αυτό η αιτήτρια προχώρησε με ένσταση εφόσον θεωρητικά, όπως το έθεσε ο δικηγόρος της, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει με έφεση αφού υπήρχε μόνο ο δικός της ισχυρισμός ότι δεν έλαβε γνώση και θα έπρεπε να κριθεί από το Δικαστήριο. Δεν θεωρώ, όμως, ότι τέτοια εξήγηση δικαιολογεί τα πράγματα. Εάν η νυν αιτήτρια θεωρούσε ότι είχε καλό λόγο να προσβάλει τη διαιτητική απόφαση, μπορούσε να το πράξει επί τη βάσει της δικής της θέσης περί του χρόνου που έλαβε γνώση της απόφασης και εναπόκειτο στην άλλη πλευρά να εγείρει ζήτημα εκπροθέσμου της έφεσης, εάν αυτή θα ήταν η θέση της.» (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Στην υπόθεση ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ , ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 87/11, 20 Ιουνίου,2014, καθορίστηκαν περιοριστικά ποια ζητήματα εξετάζει το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης ως η παρούσα, επιτάσσοντας μάλιστα ότι η εξέταση οποιονδήποτε άλλων παραμέτρων δεν αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις ως η παρούσα. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3/12/2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Αντλώντας καθοδήγηση απ΄ όλα τα πιο πάνω και λαμβάνοντας ως δεδομένο την επίδοση της διαιτητικής απόφασης στην Καθ ης η Αίτηση 2 σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου ως έχει καταγραφεί ανωτέρω, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Διαιτητική απόφαση ημερ. 28.3.12 φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης ως επιτάσσει η Νομολογία. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 42, παρ. 96 δίνεται περιγραφή μιας απαιτούμενης Διαιτητικής απόφασης όπου αναφέρεται: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced». Με αναφορά στα πιο πάνω και παρατηρώντας παράλληλα το Τεκμήριο Α της Αίτησης, την Διαιτητική απόφαση διαπιστώνω ότι η Απόφαση είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφέστατο τρόπο χωρίς να αφήνει κενά ερμηνείας ή αβεβαιότητας προς τα πρόσωπα τα οποία απευθύνεται δηλαδή τους Αιτητές και την Καθ ης η Αίτηση 2. Πέραν των πιο πάνω η Καθ ης η Αίτηση 2 δεν αμφισβήτησε την εγκυρότητα της Απόφασης ούτε προέβαλε οποιαδήποτε εισήγηση αναφορικά με την εγκυρότητα αυτής. Επομένως καταλήγω ότι η Απόφαση ημερ. 28.3.12 περιλαμβάνει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ. (Α) της Αίτησης αναφορικά με την Καθ ης η αίτηση 2. Τα έξοδα επιδικάζονται εις βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και προς όφελος των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/General/Final/204-14registrationofarbitrationorder cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.