Ανδρέα Λεωνίδου ν. Κυριάκου Π. Κοσιάρη κ.α., Αγωγή αρ. 3457/07, 30/12/2015

Ανδρέα Λεωνίδου ν. Κυριάκου Π. Κοσιάρη κ.α., Αγωγή αρ. 3457/07, 30/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A409 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 3457/07 Μεταξύ: Ανδρέα Λεωνίδου από τις Πλάτρες, ανήλικου μέσω των γονέων και πλησιέστερων συγγενών και φίλων αυτού και των προσώπων που ασκούν την γονική του μέριμνα, Λεωνίδα και Αλεξάνδρας Λεωνίδου από τις Πλάτρες Ενάγοντος -και-

1. Κυριάκου Π. Κοσιάρη, από την Περιστερώνα, Λευκωσίας
2. Αβραάμ Ζαμπά, από τον Αστρομερίτη, Λευκωσίας
3. Λευτέρη Μούζουρου, από την Περιστερώνα, Λευκωσίας
4. Ομίλου Χιονοδρόμων Κύπρου, από την Λευκωσία
5. Ομοσπονδίας Χιονοδρόμων Κύπρου, από τη Λευκωσία Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 31.5.2010 Μεταξύ: Ανδρέα Λεωνίδου από τις Πλάτρες, ανήλικου μέσω των γονέων και πλησιέστερων συγγενών και φίλων αυτού και των προσώπων που ασκούν την γονική του μέριμνα, Λεωνίδα και Αλεξάνδρας Λεωνίδου από τις Πλάτρες Ενάγοντος -και-
6. Κυριάκου Π. Κοσιάρη, από την Περιστερώνα, Λευκωσίας
7. Αβραάμ Ζαμπά, από τον Αστρομερίτη, Λευκωσίας
8. Λευτέρη Μούζουρου, από την Περιστερώνα, Λευκωσίας
9. Ομίλου Χιονοδρόμων Κύπρου, δια του Γραμματέα του Μιχάλη Ζίγκα, ως αντιπροσώπου των μελών του, από το Τρόοδος Λεμεσός
10. Ομοσπονδίας Χιονοδρόμων Κύπρου, δια του Προέδρου αυτής Παύλου Μιχαηλίδη, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------------ Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2015 Για τον ενάγοντα: κ. Μ. Ηλία Για τους εναγόμενους 1 και 2: κ. Τσίγγης Για τον εναγόμενο 3: κ. Κ. Πόλεως Για τους εναγόμενους 4 και 5: κ. Κ. Κνώφου Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης που καταχωρίστηκε στις 17.6.2010, ο ενάγων απαιτεί αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη συνεπεία δυστυχήματος στο οποίο ενεπλάκη περί την 18.1.2004 και ώρα 1400 ενώ χιονοδρομούσε και έκανε κατάβαση με τα σκι μέσα στο δάσος στο χώρο διεξαγωγής των χιονοδρομιών που ελέγχονται από τους εναγομένους 4 και 5 ή οποιουσδήποτε από αυτούς και μετέβαινε από συγκεκριμένη ειδική δίοδο από τη χιονοδρομική πίστα «ΔΙΑΣ» προς τη χιονοδρομική πίστα «ΗΡΑ» οι οποίες απέχουν μεταξύ τους περίπου 200 μ., νόμιμα κανονικά και με όλη την αναγκαία φροντίδα και προσοχή. Ο ενάγων καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 12 ετών καθόλα υγιής και αρτιμελής, μαθητής στην Στ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Ασχολείτο με το άθλημα των χιονοδρομιών και ήταν μέλος του Χιονοδρομικού Ομίλου Τροόδους. Ο εναγόμενος 1 κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΒΜ911 και οι εναγόμενοι 2 και 3 ήταν επιβάτες στο ίδιο αυτοκίνητο και συνόδευαν τον εναγόμενο
11. Ο εναγόμενος 4 κατά τον ίδιο χρόνο ήταν λέσχη γραμμένη σύμφωνα με τον Περί Εγγραφής Λεσχών Νόμο, Κεφ. 112 και ήταν υπεύθυνος ή είχε κάτω από την ευθύνη ή έλεγχο του τη διαχείριση και λειτουργία όλων των χιονοδρομικών εγκαταστάσεων των εναγομένων 5 στο Τρόοδος. Η εναγομένη 5 κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο ήταν σωματείο γραμμένο σύμφωνα με τον Περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμο του
12. Είναι η ανώτερη αρχή στην Κύπρο σχετικά με τα όλα θέματα που απορρέουν ή σχετίζονται με οποιοδήποτε χιονοδρομικό άθλημα. Ο εναγόμενος 4 αποτελεί ειδικό μέλος της εναγομένης 5 και τα αιρετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 5 διοικούν τον εναγόμενο
13. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, ενώ ο εναγόμενος 1 οδηγούσε το ως άνω αυτοκίνητο του με συνεπιβάτες τους εναγόμενους 2 και 3 κατά μήκος του δρόμου προς τον Όλυμπο, λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης που υπήρχε μέσα στο δρόμο οδήγησε το αυτοκίνητο του εκτός του δρόμου μέσα στο δάσος στο χώρο που διεξάγονταν χιονοδρομίες και ή αθλούνταν διάφορα πρόσωπα που ελέγχεται από τους εναγόμενους 4 και 5 ή είναι κάτω από την ευθύνη τους, με αποτέλεσμα αυτό να ακινητοποιηθεί λόγω του χιονιού. Στη συνέχεια ο εναγόμενος 1 μαζί με τους εναγόμενους 2 και 3 τοποθέτησαν ή έδεσαν συρματόσχοινο από τον εργάτη (βίντζι) του αυτοκινήτου σε παρακείμενο ιστάμενο πεύκο για να απεγκλωβίσουν το εν λόγω αυτοκίνητο αποκόπτοντας με το συρματόσχοινο την ελεύθερη δίοδο που οδηγεί από τη χιονοδρομική πίστα «ΔΙΑΣ» στη χιονοδρομική πίστα «ΗΡΑ» και κατ' επέκταση την ελεύθερη πορεία του ενάγοντος που κατά το χρόνο εκείνο χιονοδρομούσε από τη χιονοδρομική πίστα «ΔΙΑΣ» προς τη χιονοδρομική πίστα «ΗΡΑ», με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί ή αφού δεν ανέμενε να υπάρχει εκεί το συρματόσχοινο που τοποθέτησαν οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 ή οποιοσδήποτε από αυτούς, να κτυπήσει πάνω σε αυτό με την κοιλιά και να τραυματιστεί πάρα πολύ σοβαρά. Στη συνέχεια παρατίθενται λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών υποχρεώσεων και καθηκόντων των εναγομένων. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και οι εναγόμενο 2 και 3 ήταν επιβάτες σε αυτό. Επίσης παραδέχεται την παράγραφο 6 της εκθέσεως απαιτήσεως, ότι δηλαδή οδήγησε το αυτοκίνητο του εκτός δρόμου μέσα στο δάσος, στο χώρο που διεξάγοντο χιονοδρομίες ή αθλούντο διάφορα πρόσωπα που ελέγχεται από τους εναγόμενους 4 και 5 ή είναι κάτω από την ευθύνη τους, με αποτέλεσμα αυτό να ακινητοποιηθεί λόγω χιονιού και στη συνέχεια ο ίδιος μαζί με τους εναγόμενους 2 και 3 τοποθέτησαν και έδεσαν συρματόσχοινο από τον εργάτη (βίντζι) του αυτοκινήτου σε παρακείμενο ιστάμενο πεύκο για να απεγκλωβίσουν το εν λόγω αυτοκίνητο. Περαιτέρω αφού αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ενάγοντος, ισχυρίζεται ότι το επίδικο δυστύχημα ή οποιαδήποτε ζημιά ή απώλεια του ενάγοντος οφείλονται στην αποκλειστική ή στην συντρέχουσα αμέλεια ή στην παράβαση των νομίμων καθηκόντων του ενάγοντος. Ο εναγόμενος 2 με ξεχωριστή υπεράσπιση επαναλαμβάνει τους ίδιους ισχυρισμούς με τον εναγόμενο
14. Ο εναγόμενος 3 με την υπεράσπιση του παραδέχεται ότι ήταν επιβάτης στο αυτοκίνητο του εναγόμενου
15. Αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της εκθέσεως απαιτήσεως του ενάγοντος και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ήταν απλώς επιβάτης του αυτοκινήτου. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι ο ίδιος σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν τοποθέτησε και/ή έδεσε συρματόσχοινο από τον εργάτη (βίντζι) σε παρακείμενο πεύκο για να απεγκλωβίσουν από το χιόνι το αυτοκίνητο του εναγομένου
16. Ισχυρίζεται δε ότι είναι ο εναγόμενος 1 από μόνος του που προέβηκε στην τοποθέτηση του συρματόσχοινου από τον εργάτη (βίντζι) του αυτοκινήτου σε παρακείμενο πεύκο για να απεγκλωβίσει το αυτοκίνητο του. Περαιτέρω αρνείται όλες τις λεπτομέρειες αμέλειας που του αποδίδονται και επαναλαμβάνει ότι ουδεμία αμέλεια ή συνδυασμένη αμέλεια ή συντρέχουσα αμέλεια είχε και δεν έχει απολύτως καμία ευθύνη ή συμμετοχή στον ισχυριζόμενο τραυματισμό του ενάγοντος. Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε 11 μάρτυρες. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2727, Στυλιανός Ξενοφώντος, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Τροόδους και στις 18.1.04 βρισκόταν σε καθήκον. Στις 18.1.04 και ώρα 1400 κατόπιν πληροφορίας ότι στην περιοχή του Ολύμπου υπήρχε τραυματισμένο νεαρό πρόσωπο έδωσε οδηγίες στον αστυφύλακα Μιχάλη Πηλαβάκη, που ήταν σε ειδικό καθήκον για ρύθμιση της τροχαίας στην περιοχή, να μεταβεί στη σκηνή του δυστυχήματος. Με το πέρας των εξετάσεων έκαμε συνοπτική έκθεση Τεκμ.
17. Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση στις 18.1.2004 και περί ώρα 1400 ο Κυριάκος Παναγή Κοσιάρης μαζί με τον Αβραάμ Ζαμπά και Λευτέρη Μούζουρο επισκέφθηκαν με το αυτοκίνητο του Κοσιάρη τον Όλυμπο στο Τρόοδος. Ενώ ο Κοσιάρης οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΒΜ911 από τον Όλυμπο με κατεύθυνση το Τρόοδος, λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης αναγκάστηκε να βγει εκτός της πορείας του στην αριστερή πλευρά του δρόμου για να δώσει προτεραιότητα στα εξ' αντιθέτου οχήματα. Εκτός του δρόμου υπήρχε αρκετό χιόνι με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί σε αυτό. Στη συνέχεια ο οδηγός μαζί με τους δύο επιβαίνοντες τοποθέτησαν συρματόσχοινο από τον εργάτη του αυτοκινήτου σε παρακείμενο ιστάμενο πεύκο για να απεγκλωβίσουν το όχημα του. Κατά την ίδια ώρα ο τραυματίας ενώ έκανε κατάβαση με το σκι του από την πίστα «ΔΙΑΣ» προς την πίστα «ΗΡΑ» διά μέσου του δάσους που οδηγεί προς το χιονοδρομικό κέντρο, αντιλήφθηκε το συρματόσχοινο σε κοντινή απόσταση και χωρίς να προλάβει να αντιδράσει κτύπησε σε αυτό αφού κατέβαινε με μεγάλη ταχύτητα και τραυματίστηκε. Στη σκηνή μετέβηκε πρώτος ο αστυφύλακας 1995 ο οποίος ήταν ειδικό καθήκον στο Τρόοδος και η γιατρός Φραουγέ Χαρίτου παρείχε τις πρώτες βοήθειες. Λόγω της σοβαρότητας του τραυματισμού του μεταφέρθηκε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στο Νοσοκομείο Κυπερούντας και στη συνέχεια στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Ο τραυματίας υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και τοποθετήθηκε στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Την 1.2.2004 πήρε εξιτήριο από το Νοσοκομείο Λεμεσού. Σύμφωνα με την έκθεση στο μέρος που επεσυνέβη το ατύχημα δεν υπήρχαν ευκρινή απαγορευτικά σήματα για είσοδο οχημάτων. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, Τεκμ.2, το οποίο εξήγησε. Το σχέδιο ετοιμάστηκε αφού μετέβηκε μαζί με τον εναγόμενο 1 στη σκηνή του δυστυχήματος ο οποίος του υπέδειξε τα σχετικά. Ως Τεκμ. 3, 4 και 5 κατέθεσε τις γραπτές καταθέσεις που έλαβε από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 αντίστοιχα, στις οποίες αναφέρονται στις ενέργειες τους κατά την τοποθέτηση του συρματόσχοινου στον πεύκο. Χαρακτήρισε το σημείο όπου επεσυνέβηκε το ατύχημα ως διάδρομο ή μονοπάτι που χρησιμοποιείται από χιονοδρόμους κατά τη διάρκεια του χειμώνα που ενώνει τις χιονοδρομικές πίστες «ΔΙΑΣ» και «ΗΡΑ» και το χιονοδρομικό κέντρο "Sun Valley". Καθόρισε το πλάτος του μονοπατιού στα 4-5 μ. και δήλωσε πως το χειμώνα δεν μπορείς να αντιληφθείς το μονοπάτι όταν είναι χιονισμένο. Δεν υπάρχουν σήματα που να δείχνουν ότι χρησιμοποιείται από σκιέρ. Στην κατάθεση που πήρε από τον εναγόμενο 3 ανάφερε ότι βοήθησε να τοποθετηθεί το συρματόσχοινο. Επίσης αναφέρεται στην προσπάθεια του να ανακόψει τους χιονοδρόμους ώστε να μην κτυπήσουν στο συρματόσχοινο. Τον ενάγοντα δεν τον είδε κατά την ημέρα του δυστυχήματος, του πήρε κατάθεση στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι το αυτοκίνητο δεν το είδε στην τελική του θέση, το τοποθέτησε στο Τεκμ. 2 όπως του το υπέδειξε ο εναγόμενος
18. Καθόρισε το μήκος του συρματόσχοινου στα 3 μέτρα και δήλωσε πως ο εναγόμενος 1 είδε τον ενάγοντα αλλά δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Διευκρίνισε επίσης ο μάρτυρας ότι ο ενάγων χιονοδρομούσε με άλλους συνομήλικους φίλους του οι οποίοι πρόλαβαν να σταματήσουν πριν το συρματόσχοινο. Ο τραυματίας είχε προπόνηση το πρωί και μετά που τον απελευθέρωσε ο προπονητής του επεσυνέβηκε το δυστύχημα. Στη σκηνή δεν υπήρχε σήμα ότι ο χώρος χρησιμοποιείτο από σκιέρ. Περαιτέρω εξήγησε πως το μονοπάτι είναι μήκους 1 χλμ και ενώνει τις δύο πίστες. Δεν είναι μέρος της πίστας αλλά χρησιμοποιείται από τους σκιέρ για να μεταβούν από τη μια πίστα στην άλλη. Στη σκηνή του δυστυχήματος η πίστα είναι ευθεία και επίπεδη. Πήρε κατάθεση από τον προπονητή του Βίκτωρα Χριστοδούλου, ο οποίος του ανέφερε ότι η προπόνηση ήταν μεταξύ των ωρών 9:00 και 11:
19. Στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι να κάνουν σκι. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος 3 δεν ενήργησε στην τοποθέτηση του συρματόσχοινου στο δέντρο, απάντησε πως δεν το τοποθέτησε ο ίδιος αλλά βοήθησε στην τοποθέτηση του. Σε περαιτέρω αντεξέταση του από τους δικηγόρους των εναγομένων 4 και 5, κατέθεσε ως Τεκμ.6 μέχρι 13, τις γραπτές καταθέσεις που έλαβε από τον Αντρέα Λεωνίδου, Άγγελο Θεοχάρους, Ανδρέα Αριστάρχου, Χαράλαμπο Στυλιανού, Βίκτωρα Χριστοδούλου, Λεωνίδα Λεωνίδου, Φραουγέ Χαρίτου και Μ. Πηλαβάκη αντίστοιχα. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι στο Τεκμ.2 δεν αποτυπώνονται οι χιονοδρομικές πίστες. Δήλωσε πως από το σημείο Θ όπου ήταν το συρματόσχοινο, η πίστα «ΔΙΑΣ» απείχε 500 μ. και η πίστα «ΗΡΑ» 700 μ. Το χιονοδρομικό κέντρο το οποίο επίσης δεν φαίνεται στο Τεκμ.2 βρίσκεται σε απόσταση 100 μ. προς την κατεύθυνση του Τροόδους. Σύμφωνα με το μάρτυρα εκατέρωθεν του δρόμου βρίσκεται το κρατικό δάσος. Συμφώνησε επίσης ότι η διαδρομή που θα ακολουθήσει ο σκιέρ εντός του δάσους είναι δική του επιλογή. Στο δάσος υπάρχουν οι δασικοί δρόμοι και μονοπάτια, όμως λόγω της χιονόπτωσης σκεπάστηκαν από το χιόνι και δεν ξεχώριζαν. Συμφώνησε ότι η πορεία του ενάγοντος δεν περιοριζόταν αλλά μπορούσε να διέλθει απ' όπου επιθυμούσε. Ως Μ.Ε.2 κατάθεσε ο αστυφύλακας 1995 Μιχάλης Πηλαβάκης, ο οποίος στις 18.1.2004 ευρίσκετο σε ειδικό καθήκον στον Όλυμπο όπου ρύθμιζε την τροχαία κίνηση κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο. Του δόθηκε πληροφορία για το επίδικο δυστύχημα και αμέσως κατευθύνθηκε προς τον Όλυμπο όπου πλησίον του δρόμου σε χιονοδρομικό μονοπάτι βρήκε τραυματισμένο νεαρό άτομο σε ημιαναίσθητη κατάσταση. Πρόσεξε ότι είχε βαθιές εκδορές στο ύψος της κοιλιάς του. Την ίδια στιγμή νεαρός που βρισκόταν εκεί κάποιος Άγγελος Θεοχάρους του ανέφερε ότι ενώ έκαμναν σκι και έρχοντο από την χιονοδρομική πίστα «ΔΙΑΣ» στο σημείο εκείνο ο ενάγων κτύπησε σε τεντωμένο συρματόσχοινο. Αμέσως κάλεσε ασθενοφόρο. Από τις εξετάσεις που έκαμε πρόσεξε ότι από αυτοκίνητο που ήταν εγκλωβισμένο στο χιόνι δίπλα από το δρόμο, από τον τραβηχτήρα του εξέρχετο συρματόσχοινο το οποίο διασταύρωνε το χιονοδρομικό μονοπάτι και ήταν δεμένο στην απέναντι πλευρά. Στη σκηνή τον πλησίασαν τρία πρόσωπα των οποίων κατέγραψε τα στοιχεία τους και του ανέφεραν ότι το όχημα τους είχε εγκλωβιστεί στο χιόνι και πως στην προσπάθεια τους να το απεγκλωβίσουν έδεσαν το συρματόσχοινο απέναντι για να το ρυμουλκήσουν. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του νεαρού του ζήτησε να επισκεφθεί τον τοπικό αστυνομικό σταθμό Τροόδους και ενημέρωσε τον αστυφύλακα 2727 Στέλιο Ξενοφώντος. Η γυναίκα γιατρός που βρισκόταν στη σκηνή εξέτασε τον τραυματία η οποία ανέφερε ότι η κατάσταση του ήταν σοβαρή και δεν μπορούσε να περιμένει ασθενοφόρο. Έτσι τον τοποθέτησε σε ιδιωτικό όχημα μαζί με την γιατρό για να μεταφερθεί στο πλησιέστερο νοσοκομείο της Κυπερούντας. Για το συμβάν έδωσε γραπτή κατάθεση την οποία αναγνώρισε, Τεκμ.13, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Σύμφωνα με το Τεκμ.13 στη σκηνή τον πλησίασε ο εναγόμενος 1 και του είπε ότι είναι οδηγός του οχήματος και ότι στην προσπάθεια του να βγάλει το όχημα του που ήταν εγκλωβισμένο στο χιόνι χρησιμοποίησε τον τραβηχτήρα που είχε, τράβηξε το συρματόσχοινο και το έδεσε σε ένα πεύκο που βρισκόταν απέναντι με σκοπό να ρυμουλκήσει και να απεγκλωβίσει το αυτοκίνητο. Κατά τη ρυμούλκηση που το συρματόσχοινο ήταν τεντωμένο ο ενάγων με τα χιονοπέδιλα συγκρούστηκε μαζί του. Του δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι απ' εκεί περνούσαν χιονοδρόμοι αφού δεν υπήρχαν σημάνσεις και οι πίστες του σκι ήταν μακριά. Περί τα 4 μ. από τον ασφάλτινο δρόμο υπάρχει χιονοδρομικό μονοπάτι πλάτους πέραν των 4 μ. όπου το χιόνι είναι πατημένο με μηχάνημα και από τους σκιέρ που χρησιμοποιούν το δρόμο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το χιονοδρομικό μονοπάτι ξεχωρίζει επειδή δεν έχει πεύκα και η επιφάνεια του χιονιού είναι πατημένη. Έχει δε εμφανή ίχνη από πέδιλα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το μονοπάτι συνδέει τις δύο χιονοδρομικές πίστες οι οποίες απέχουν από το σημείο του δυστυχήματος 500 μ. η «ΔΙΑΣ» και 200 μ. η «ΗΡΑ» περίπου. Στη σκηνή δεν υπήρχε οποιαδήποτε σήμανση που να δεικνύει ότι ήταν χιονοδρομικό μονοπάτι. Κατέγραψε τα στοιχεία των τριών ατόμων που βρίσκονταν στο ίδιο αυτοκίνητο με τον Κυριάκο Κοσιάρη και του ανέφεραν ότι ήταν εκεί για να ρυμουλκήσουν το όχημα. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε πως το μονοπάτι ήταν πλάτους 4-5 μ. και κατά την ώρα του ατυχήματος το χρησιμοποιούσαν χιονοδρόμοι. Ήταν εμφανές επειδή το χιόνι ήταν πατημένο, βρισκόμενο κάτω από το υπόλοιπο χιόνι με πολλά ίχνη πέδιλων. Σε υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι φαινόταν πολύ καθαρά ότι επρόκειτο για μονοπάτι. Δεν συμφώνησε επίσης σε υποβολή ότι κατά τον επίδικο χρόνο χιόνιζε. Δήλωσε πως στη σκηνή διαπίστωσε ότι το συρματόσχοινο εξερχόταν του τραβηχτήρα, διασταύρωνε το μονοπάτι και ήταν δεμένο σε πεύκο. Εκείνη την ώρα δεν ήταν τεντωμένο και μπορούσες να το διακρίνεις μόνο όταν το πλησίαζες. Ήταν γκρίζου-ασημί χρώματος, το οποίο κάποιος πεζός μπορούσε να δει από απόσταση 20-30 μ. Ο τραυματίας βρισκόταν ανάσκελα στο χιόνι, του σήκωσε τα ρούχα και είδε βαθιές εκδορές από τη μία άκρια της κοιλιάς μέχρι την άλλη. Δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του. Σε υποβολή ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 του είπαν ότι ο ενάγων κατέβαινε με ιλιγγιώδη ταχύτητα το μονοπάτι και αυτός δεν το κατέγραψε, απάντησε ότι δεν θυμάται να του είπαν κάτι τέτοιο. Ο μάρτυρας, όπως δήλωσε, δεν διερεύνησε την ορατότητα σε σχέση με την πορεία του ενάγοντος προς το συρματόσχοινο. Σε υποβολή ότι το δάσος ήταν καλυμμένο με φρέσκο χιόνι και πως δεν μπορούσε ο οποιοσδήποτε να αντιληφθεί το μονοπάτι, ο μάρτυρας δεν θυμόταν να είχε χιονίσει εκείνη την ημέρα και δήλωσε πως ένας πεζός καταλαβαίνει πως υπήρχε μονοπάτι. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί κατά πόσο το ατύχημα έλαβε χώρα εντός του κρατικού δάσους, ούτε αν το μονοπάτι αποτελούσε δασικό δρόμο. Ήταν όμως η θέση του ότι χρησιμοποιείτο από τους σκιέρ ως μονοπάτι το οποίο συνδέει την πίστα «ΔΙΑΣ» με την πίστα «ΗΡΑ» και το χιονοδρομικό κέντρο. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε αν οι εναγόμενοι 4 και 5 ελέγχουν χώρους εκτός των πιστών. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο ενάγων, ο οποίος γεννήθηκε στις 28.10.1991 και κατά την ημέρα της δίκης σπούδαζε αρχιτεκτονική στην Αγγλία. Τον Ιούνιο του 2004 ήταν 12 χρονών μαθητής στην Α΄ Γυμνασίου στο Grammar School. Στις 18.1.2004, ημέρα Κυριακή σαν χιονοδρόμος που ήταν είχε προπόνηση μεταξύ 9.00 - 11.00 το πρωί. Μετά την προπόνηση αποφάσισε μαζί με κάποιο Βίκτωρα Χριστοδούλου να κάμουν ελεύθερο σκι εντός της πίστας «ΔΙΑΣ» και κατά τις 1.45 αποφάσισε μαζί με τον Άγγελο Θεοχάρους να φύγουν από την πίστα «ΔΙΑΣ» και να πάνε στην πίστα «ΗΡΑ» για να συνεχίσουν το σκι. Στην πορεία είχε το δυστύχημα και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία Τεκμ.6, την οποία υιοθέτησε, όπου αναφέρει ότι ξεκίνησε μαζί με τον Άγγελο Θεοχάρους να μεταβούν στην πίστα «ΗΡΑ». Γνωρίζει τη διαδρομή πολύ καλά και ξεκίνησε πρώτος με τον Άγγελο να τον ακολουθεί. Σαν κατέβαινε είδε ένα σχοινί να βρίσκεται μπροστά του σε κοντινή απόσταση αλλά δεν πρόφθασε να σταματήσει ή να αντιδράσει και κτύπησε πάνω σ' αυτό στην κοιλιά και αναποδογυρίστηκε μπροστά πέφτοντας στο χιόνι. Σαν αθλητής που ήταν ξεκίνησε πρώτος γιατί ήξερε καλύτερα το μονοπάτι και τον ακολουθούσε ο Άγγελος Θεοχάρους. Το μονοπάτι ήταν πλάτους 5-6 μ. καθαρό από πεύκα και ομαλό το έδαφος του. Από την πίστα «ΔΙΑΣ» μέχρι το σημείο του δυστυχήματος είχε καλύψει 200-300 μ. Οι δύο πίστες ήταν οριοθετημένες λόγω αγώνων με πλαστικό δίκτυ που κάλυπτε τα όρια τους. Το μονοπάτι που ακολουθούσαν δεν ήταν οριοθετημένο. Για να μεταβείς από τη μια πίστα στην άλλη έπρεπε να ακολουθήσεις το χιονοδρομικό μονοπάτι. Υπήρχαν και άλλοι τρόποι από διαφορετικά μονοπάτια, όμως το δεύτερο μονοπάτι ήταν κλειστό ενώ δεν έπρεπε να φορείς τα σκι αν επέλεγες την 3η επιλογή. Διευκρίνισε πως το σχοινί το αντιλήφθηκε σε μικρή απόσταση δηλαδή σε απόσταση 3-4 μ. Μετά το δυστύχημα τον πλησίασαν τρία άγνωστα του άτομα τα οποία, όπως έμαθε, ήταν οι εναγόμενοι 1, 2 και
20. Τον ρώτησαν αν είναι καλά αλλά ήταν μισολιπόθυμος και δεν θυμάται πολλά. Μια γυναίκα γιατρός τον εξέτασε στην κοιλιά και διέγνωσε πως το τραύμα του ήταν σοβαρό και έπρεπε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Στο νοσοκομείο Λεμεσού υπεβλήθηκε σε εγχείρηση. Οι σκιέρ μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και κάποια μονοπάτια που ενώνουν τις πίστες. Το συγκεκριμένο χιονοδρομικό μονοπάτι ήταν πλάτους 5 - 6 μ. χωρίς πεύκους και το ύψος του χιονιού ήταν πατημένο και πιο χαμηλό από τις πλευρές του. Ίχνη δε από σκι έδειχναν ότι χρησιμοποιείτο από τους σκιέρ. Από την πιο πάνω μέρα σταμάτησε να ασχολείται με το σκι. Αναγνώρισε δύο ιατρικά πιστοποιητικά με ημερομηνίες 3.1.2005 και 22.3.2011 και δύο ιατρικές βεβαιώσεις με ημερομηνίες 21.9.2004 και 7.9.2012 οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμ.14 - 17 αντίστοιχα. Ως προς τις επιπτώσεις στην υγεία του ανέφερε ότι έχει δυσκολίες στη διατροφή του, αφού δεν μπορεί να φάει λιπαρά, καυτερά, τηγανιτά και μεγάλη ποσότητα φαγητού. Έχει δυσκολία στη χώνεψη και κάποιες φορές πόνο στην κοιλιά. Δεν μπορεί να σηκώσει πολύ βάρος, έχει τακτικά δυσκοιλιότητα και ευκοιλιότητα και επισκέπτεται τον γιατρό του μια φορά το χρόνο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι φορούσε ειδική στολή με επένδυση, κράνος και μάσκα της ομίχλης, ειδικά για το σκι. Η ταχύτητα του κατά το χρόνο του δυστυχήματος ήταν 40-50 χλμ ανά ώρα. Είδε το σχοινί όταν βρισκόταν σε απόσταση 3-4 μ. πριν κτυπήσει. Δεν μπορούσε να αντιδράσει και δεν συμφώνησε ότι αν πήγαινε με μικρότερη ταχύτητα θα μπορούσε να το αποφύγει. Πιθανολόγησε πως αν πήγαινε πολύ πιο αργά μπορούσε να το είχε δει ενωρίτερα. Είχε προσέξει το αυτοκίνητο να βρίσκεται στην άκρια του μονοπατιού, όπου συχνά υπάρχουν σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το είδε από απόσταση 50-60 μέτρα, όμως δεν υπεδείκνυε πως υπήρχε κίνδυνος γιατί δεν εμπόδιζε. Την ημέρα εκείνη υπήρχε πολύς κόσμος που διακινείτο δίπλα από το μονοπάτι. Από τις 11.00 μέχρι τις 1.45 ήταν στην πίστα «ΔΙΑΣ» όπου έκαμε ελεύθερο σκι αφού ο προπονητής του είχε φύγει. Ήταν μαζί με τον Άγγελο Θεοχάρους όταν αποφάσισαν να πανε στην πίστα «ΗΡΑ». Αναφερόμενος στο συρματόσχοινο είπε πως τούτο κάλυπτε όλο το μήκος του μονοπατιού και όταν το είδε ήταν τεντωμένο. Σε υποβολή ότι έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και δεν πρόσεχε, ο μάρτυρας διαφώνησε. Επίσης διαφώνησε ότι οι σωματικές του βλάβες δεν είναι σοβαρές. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει ποιος τοποθέτησε το συρματόσχοινο. Σε υποβολή δε ότι ο εναγόμενος 3 του φώναξε για να τον προειδοποιήσει ως προς τον κίνδυνο, απάντησε ότι δεν είδε, ούτε άκουσε οποιοδήποτε. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος 3 ήταν μόνο επιβάτης στο όχημα, απάντησε ότι δεν μπορεί να το ξέρει. Σε υποβολή ότι το δάσος ήταν καλυμμένο με φρέσκο χιόνι, απάντησε πως υπάρχει όχημα που το συμπιέζει και το μονοπάτι είχε υψομετρική διαφορά σε σχέση με τις δύο πλευρές του. Επίσης διαφώνησε σε υποβολή ότι αν η ταχύτητα του ήταν κανονική θα έβλεπε το συρματόσχοινο. Ανέφερε ότι ήταν μέλος του χιονοδρομικού ομίλου Τροόδους και έκαμνε προπόνηση υπό την καθοδήγηση του. Δέχτηκε ότι η συμμετοχή του ήταν δυνατό να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του και τη σωματική του ακεραιότητα. Επίσης συμφώνησε ότι είναι ολιγότερο ασφαλές να χιονοδρομεί εκτός πίστας. Σε υποβολή ότι ο χώρος που έγινε το δυστύχημα ανήκει στο κρατικό δάσος, δήλωσε πως δεν το γνωρίζει. Συμφώνησε ότι ήταν υπεύθυνος για τη διαδρομή που θα ακολουθούσε αλλά διαφώνησε ότι οι εναγόμενοι 4 και 5 δεν έχουν ευθύνη για τους σκιέρ εκτός πίστας. Σε υποβολή ότι το μονοπάτι δεν ελέγχεται ούτε κατέχεται από τους εναγόμενους 4 και 5, επειδή είναι μέρος του κρατικού δάσους, απάντησε πως δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκει. Διαφώνησε πως έχει πλήρως αποθεραπευτεί. Ως Μ.Ε.4 κατέθεσε ο Άγγελος Θεοχάρους, ο οποίος στις 18.1.2004 ήταν σε προπόνηση μαζί με τον ενάγοντα. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία Τεκμ.7, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Δήλωσε πως ο ενάγων προπορευόταν 8-10 μ. όταν τον αντελήφθηκε να κτυπά στο συρματόσχοινο. Αντέδρασε και σταμάτησε ένα μέτρο πριν το συρματόσχοινο. Προηγουμένως δεν το είχε αντιληφθεί. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, το συρματόσχοινο κάλυπτε το μονοπάτι από τη μια του άκρη μέχρι την άλλη και ήταν χρώματος γκρίζου και πάχους όπως το δάκτυλο του τότε που ήταν 12 χρονών. Επανέλαβε πως για πρώτη φορά είδε το συρματόσχοινο μόλις κατάφερε να σταματήσει. Δήλωσε πως το μονοπάτι δεν ήταν οριοθετημένο, αλλά η απόσταση μεταξύ των πεύκων σχημάτιζε ένα διάδρομο και το χιόνι ήταν πατημένο με υψομετρική διαφορά από τις άκρες του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επανέλαβε πως ο ενάγων προηγείτο σε μια απόσταση 8-10 μ., απόσταση που διατηρήθηκε μέχρι το χρόνο του δυστυχήματος. Υπολόγισε την ταχύτητα του σε 35-40 χλμ και επανέλαβε πως χρησιμοποιούσαν το χιονοδρομικό μονοπάτι για να μεταβούν στην πίστα «ΗΡΑ». Όταν έγινε το δυστύχημα είδε τον Αντρέα να κάμνει τούμπα και στη συνέχεια πρόσεξε το τεντωμένο συρματόσχοινο που βρισκόταν ένα μέτρο πάνω από τη γη. Όταν αντελήφθηκε τον Αντρέα να κτυπά στο συρματόσχοινο χρειάστηκε 4-5 μ. για να σταματήσει. Τους εναγόμενους τους είδε μετά το δυστύχημα. Αρνήθηκε ότι του έκαμαν σήμα για να σταματήσει. Σε υποβολή ότι ήταν αδύνατο για κάποιο να αντιληφθεί ότι ήταν μονοπάτι το οποίο χρησιμοποιούσαν οι σκιέρ, απάντησε πως υπήρξαν ίχνη από σκι και το χιόνι ήταν πατημένο. Σε υποβολή από το δικηγόρο του εναγομένου 3 ότι δεν είναι αυτός που τοποθέτησε το συρματόσχοινο, απάντησε ότι δεν ξέρει ποιος το είχε τοποθετήσει. Αρνήθηκε επίσης ότι το χιόνι ήταν φρέσκο και πως δεν διεκρίνετο το μονοπάτι από τον υπόλοιπο χώρο του δάσους. Σε υποβολή από τον δικηγόρο των εναγομένων 4 και 5 πως το μονοπάτι ήταν δασικός δρόμος, απάντησε πως δεν το γνωρίζει. Σε υποβολή πως οι εναγόμενοι 4 και 5 δεν κατείχαν και δεν ασκούσαν έλεγχο στο εν λόγω μονοπάτι, απάντησε πως τούτο χρησιμοποιείτο από σκιέρ και ήξερε πως ανήκε στην Ομοσπονδία. Σε υποβολή πως ο χώρος εκτός της πίστας είναι κρατικό δάσος και ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία, απάντησε πως δεν το ξέρει. Εκείνο που γνωρίζει είναι πως χρησιμοποιείτο για να κάμνουν σκι. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο Λεωνίδας Λεωνίδου, πατέρας του ενάγοντος, ο οποίος ανέφερε πως στις 18.1.2004 μαζί με άλλα παιδιά ο γιος του μετέβηκε σε προγραμματισμένη προπόνηση στο Τρόοδος. Για το ατύχημα του Αντρέα τον πληροφόρησε ο αστυνομικός Πηλαβάκης. Μετέβηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου συνάντησε τον γιο του ο οποίος φαινόταν καταβεβλημένος και δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον. Χειρουργήθηκε και η κατάσταση του ήταν πολύ κρίσιμη. Από το Νοσοκομείο βγήκε την 1.2.2004 και παρέμεινε στο σπίτι για 1-1 ½ μήνα κλινήρης επειδή είχε κάταγμα και σε σπονδύλους. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο γιος του συνεχίζει να έχει προβλήματα. Του απαγορεύεται η λήψη λιπαρών τροφών, έχει φουσκώματα και ευκοιλιότητες. Μέσω του δικηγόρου του απέστειλε επιστολές (Τεκμ.18 μέχρι 21) και ζήτησε αποζημιώσεις. Η Ομοσπονδία του απάντησε ότι δεν φέρει ευθύνη (Τεκμ.22), ο Χιονοδρομικός Όμιλος Τροόδους εξέτασε το θέμα της ασφάλειας στο Τρόοδος σε έκτακτη συνέλευση (Τεκμ.23). Ζήτησε από τον κουνιάδο του, κάποιο Κυριάκο Κυριάκου, να μεταβεί στο Τρόοδος και να βγάλει φωτογραφίες του χώρου όπου έγινε το δυστύχημα, το οποίο και έπραξε. Είναι η θέση του μάρτυρα πως η Ομοσπονδία συντηρούσε το χιονοδρομικό μονοπάτι και όφειλε να το σηματοδοτήσει ή να βάλει προστατευτικά να μην μπαίνουν αυτοκίνητα ώστε να προστατεύονται οι σκιέρ. Αντεξεταζόμενος διαφώνησε πως για το ατύχημα ο γιος του φέρει μεγάλη ευθύνη επειδή δεν ήταν προσεκτικός. Σε υποβολή από τον δικηγόρο του εναγομένου 3 ότι δεν είναι αυτός που τοποθέτησε το συρματόσχοινο απάντησε ότι απ' ό,τι ξέρει ήταν και οι τρεις μαζί. Ο ίδιος πιστεύει πως αν το μονοπάτι ήταν κατάλληλα σηματοδοτημένο θα βοηθούσε ώστε να μην χρησιμοποιείται από άλλους και να προστατεύονται οι σκιέρ. Γνωρίζει πως το μονοπάτι διακρίνετο από το υπόλοιπο δάσος γιατί ήταν πατημένο, τούτο δε φαίνεται και στις φωτογραφίες που πήρε ο κουνιάδος του την επομένη του δυστυχήματος. Κατά τον μάρτυρα το χιονοδρομικό μονοπάτι δεν έχει διαφορά με μια χιονοδρομική πίστα. Χρησιμοποιείτο από όλους τους σκιέρ να μεταβαίνουν από τη μια χιονοδρομική πίστα στην άλλη. Σε υποβολή από τον δικηγόρο των εναγομένων 4 και 5 πως το συγκεκριμένο μονοπάτι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν βρίσκετο υπό τον έλεγχο των εναγομένων 4 και 5, απάντησε πως αυτοί το συντηρούσαν για να το χρησιμοποιούν οι σκιέρ. Σε υποβολή ότι οι εναγόμενοι 4 και 5 δεν το συντηρούσαν ούτε είχαν δικαίωμα να επέμβουν σε αυτό, απάντησε πως χρησιμοποιείτο μηχάνημα που πατούσε το χιόνι για να χρησιμοποιείται από τους σκιέρ, κατά πόσο όμως αυτό βρισκόταν στη δικαιοδοσία τους δεν το γνωρίζει. Καθώς γνωρίζει, το μηχάνημα ανήκει στον Όμιλο Χιονοδρόμων Κύπρου. Σε υποβολή πως το μηχάνημα δεν χρησιμοποιείται για να πατήσει το χιόνι στο μονοπάτι αλλά χρησιμοποιεί το μονοπάτι για να μεταβεί από τη μια πίστα στην άλλη, ο μάρτυρας διαφώνησε. Συμφώνησε πως οι πίστες είναι καθορισμένες και οριοθετημένες. Συμφώνησε επίσης ότι κατά το χρόνο του δυστυχήματος ο γιος του χιονοδρομούσε για προσωπικούς λόγους και όχι για σκοπούς προπόνησης. Τέλος διαφώνησε πως σήμερα ο γιος του δεν έχει προβλήματα. Ως Μ.Ε.6 κατέθεσε ο χειρούργος Δρ Σοφοκλής Ανθούσης, ο οποίος αναγνώρισε το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμ.14 το οποίο ο ίδιος έκδωσε και αφορά τον ενάγοντα. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο του πιστοποιητικού του σύμφωνα με το οποίο ο ενάγων νοσηλεύθηκε από τις 18.1.04 ως την 1.2.04 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού λόγω κακώσεως της κοιλιάς, παρουσίαζε ρήξη ήπατος με εσωτερική αιμορραγία και ρήξη δωδεκαδακτύλου, κάκωση θωρακο-οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης με κατάγματα θωρακικών σπονδύλων. Τα πιο πάνω διεγνώστηκαν αφού του έγινε αξονική κοιλίας και αξονική σπονδυλικής στήλης. Λόγω της σοβαρότητας της καταστάσεως του έγινε αμέσως ερευνητική λαπαροτομία. Κατά την εγχείριση διαπιστώθη ρήξη ήπατος με αιμορραγία στην κοιλιακή χώρα και πλήρης διατομή του δωδεκαδάκτυλου. Χορηγήθηκαν περί τις 4 φιάλες αίμα και έγινε πολύωρη χειρουργική επέμβαση λόγω του τραύματος του δωδεκαδακτύλου με πολλαπλές αναστομώσεις του εντέρου και του χοληδόχου πόρου εντός της κοιλιάς. Η εν λόγω εγχείρηση θεωρείται από τις πιο δύσκολες. Κατά διαστήματα ο ασθενής παρουσίαζε ψηλό πυρετό και ευρίσκετο συνέχεια στην εντατική μονάδα, του χορηγούντο υγρά παρεντερικώς και διατροφή δια ρινογαστρικού σωλήνος. Παρακολουθείτο επίσης από νευρολόγο λόγω κατάγματος 10ου και 11ου θωρακικού σπονδύλου. Οι πολλαπλές αναστομώσεις που έγιναν στο έντερο μπορεί να του δημιουργήσουν πολλαπλά προβλήματα σιτίσεως και διατροφής και χρειάζεται παρακολούθηση. Η ρήξη του δωδεκαδακτύλου ήταν επικίνδυνη για τη ζωή του. Στην εγχείρηση έλαβαν μέρος ο διευθυντής της χειρουργικής κλινικής Δρ Σταύρου, Δρ Κάκας και ο ίδιος. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε πως η εγχείρηση ήταν επιτυχής και στη συνέχεια που τον είδε ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Ως Μ.Ε.7 κατέθεσε ο γενικός χειρούργος, Δρ Χρίστος Θρασυβούλου. Δήλωσε πως στις 18.1.04 ήταν εφημερία σαν ειδικευμένος χειρούργος και ήταν μέλος της χειρουργικής ομάδας που χειρούργησε τον ενάγοντα. Τότε ήταν ειδικευμένος και εξήγησε πως την εγχείρηση την ξεκίνησε ο γιατρός Κάκας με τον γιατρό Ανθούση και στη συνέχεια κλήθηκε και ο γιατρός Σταύρου. Αναγνώρισε το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμ.15 το οποίο έκδωσε στις 22.3.2011, όπου αναφέρει ότι λόγω των πολλαπλών εντερικών αναστομώσεων στις οποίες υποβλήθηκε συνεπεία των κακώσεων που υπέστη, παρουσιάζει μέχρι και σήμερα δυσπεπτικά ενοχλήματα (μετεωρισμό κοιλίας, πόνο, δυσαπορρόφηση) και δυσανεξία σε κάποια είδη τροφής που επηρεάζει την καθημερινότητα του. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο ενάγων θα συνεχίσει να έχει τα δυσπεπτικά ενοχλήματα επειδή έχει αλλάξει η ανατομία του πεπτικού σωλήνα. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε πως τον ενάγοντα τον είδε για τελευταία φορά τον 12ο του
21. Συμφώνησε ότι αν δεν αντιμετωπίζοντο έγκαιρα τα τραύματα μπορούσε να ήταν και θανατηφόρα. Από τη στιγμή που ο ασθενής έχει σωθεί, η εγχείρηση θεωρείται επιτυχής. Ο μάρτυρας διαφώνησε σε υποβολή ότι η υγεία του ενάγοντος έχει αποκατασταθεί πλήρως. Ως Μ.Ε.8 κατέθεσε ο ορθοπεδικός γιατρός Αντρέας Πετρίδης, ο οποίος στις 18.1.04 εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Από πλευράς ορθοπεδικής δήλωσε ότι ο ενάγων υπέστη κατάγματα σπονδύλου στο 10ο και 11ο θωρακικό σπόνδυλο. Τον εξέτασε στις 19.1.2004 και διέγνωσε τα κατάγματα από ακτινογραφίες και αξονική τομογραφία που υπεβλήθη ο ενάγων. Συνέστησε συντηρητική θεραπεία δηλαδή να παραμείνει στο κρεβάτι και λήψη αναλγητικών φαρμάκων. Από ορθοπεδικής πλευράς δεν μπορούσε να γίνει οτιδήποτε άλλο λόγω των σοβαρότερων ενδοκοιλιακών κακώσεων που υπέστη ο ενάγων. Μετά τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του υπεβλήθη σε φυσιοθεραπεία. Περιέγραψε τα κατάγματα ως σταθερά, συμπιεστικά. Εξήγησε πως όλα τα κατάγματα προδιαθέτουν και μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα. Σε υποβολή ότι ο ενάγων υπέστη κάταγμα μόνο του 11ου θωρακικού σπονδύλου, ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε υποβολή ότι ο νευρολόγος μιλά για 11ο και 12 θωρακικό σπόνδυλο, επίσης ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε υποβολή ότι δεν παρέμεινε κατάλοιπο ένεκα των καταγμάτων, ο μάρτυρας δήλωσε πως δεν το γνωρίζει επειδή δεν έχει δει ξανά τον ενάγοντα. Ως Μ.Ε.9 κατέθεσε ο γαστρεντερολόγος γιατρός Μαρίνος Ξενοφώντος, ο οποίος αναγνώρισε στο Τεκμ.17 ιατρική βεβαίωση την οποία έκδωσε στις 7.9.2012, την οποία και υιοθέτησε. Σύμφωνα με τη βεβαίωση ο ενάγων εξετάστηκε από τον ίδιο για δυσπεπτικά ενοχλήματα, κωλικοειδή κοιλιακά άλγη, μετεωρισμό και διαταραχές κενώσεων. Τα πιο πάνω ενοχλήματα παρουσιάζονται κατά διαστήματα μετά την κάκωση - διατομή δωδεκαδακτύλου στις 18.1.2004 και την διορθωτική εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε. Η πιο πάνω κατάσταση προκαλεί πολλά προβλήματα στη διατροφή του. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας τα προβλήματα εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της κάκωσης που υπέστη ο ενάγων και της εγχείρησης στην οποία υπεβλήθη, η οποία του άλλαξε την ανατομία του συστήματος. Τα εν λόγω προβλήματα αντιμετωπίζονται με τροποποίηση της διατροφικής συνήθειας του ασθενούς. Ο ασθενής οφείλει να αποφεύγει τροφές δύσκολες στην πέμψη και να λαμβάνει φάρμακα που βοηθούν στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Τα προβλήματα επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς, ο οποίος είναι αναγκαίο να παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα από γιατρό. Ο ίδιος δεν τον έχει δει ξανά. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε πως κατέγραψε τα όσα του ανέφερε ο ασθενής ως συμπτώματα με τα οποία συμφωνά και τα αποδίδει στις κακώσεις που υπέστη και στην εγχείρηση που υπεβλήθη ο ενάγων. Ως Μ.Ε.10 κατέθεσε ο Φίλιππος Ξενοφώντος, ο οποίος το 2004 εργαζόταν στον Όμιλο Χιονοδρόμων Κύπρου. Ήταν ο υπεύθυνος για τη λειτουργία του σταθμού, το κατάστημα ενοικίασης σκι, τα μηχανήματα και ότι είχε να κάμει με τη λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου. Όπως διευκρίνισε ο Όμιλος υπαγόταν στην Ομοσπονδία. Ο ίδιος χειριζόταν επίσης το μηχάνημα (snow track) που «σιδέρωνε» τις πίστες. Όπως εξήγησε, μετά από χιονόπτωση έπρεπε να αναλάβει το μηχάνημα για να «σιδερώσει» την πίστα. Το πλάτος του ήταν 3.50 - 4.00 μ. και το μήκος του 7.50 μ. Το χειριζόταν επί καθημερινής βάσεως και φυλασσόταν στο Sun Valley. Στη συνέχεια έκτισαν γκαράζ στο North Face («ΔΙΑΣ»). Στο πέρασμα του το μηχάνημα πίεζε το φρέσκο χιόνι και διακρίνετο η διαδρομή του. Στις 18.1.2004 πληροφορήθηκε για το δυστύχημα που είχε ο ενάγων σε χώρο όπου το μηχάνημα περνούσε για να μεταβεί από την πίστα «ΔΙΑΣ» στην πίστα «ΗΡΑ». Δεν υπήρχε άλλη διαδρομή για το μηχάνημα γιατί το πλάτος του δεν του επέτρεπε λόγω της ύπαρξης των δέντρων. Ο μάρτυρας βεβαίωσε πως η διαδρομή που χρησιμοποιεί το μηχάνημα διακρίνεται από το υπόλοιπο δάσος και χρησιμοποιείται από σκιέρ. Αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι το δυστύχημα δεν έγινε στην πίστα αλλά στη διαδρομή την οποία χρησιμοποιεί το μηχάνημα. Ο ίδιος αποκλειστικά χρησιμοποιεί το μηχάνημα και γνωρίζει πως ο διάδρομος που χρησιμοποιεί ξεχωρίζει από το δάσος. Σε υποβολή ότι ήταν αδύνατο για κάποιο που δεν έχει εμπειρία να αντιληφθεί ότι ο διάδρομος χρησιμοποιείτο από σκιέρ, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι μόνο εφόσον προηγηθεί χιονόπτωση θα υπήρξε πρόβλημα. Περαιτέρω ανέφερε πως υπήρχαν ταμπέλες με τόξα που έδειχναν τη διαδρομή από τις πίστες «ΔΙΑΣ» και «ΗΡΑ». Το μηχάνημα το διακινούσε κατά τη διάρκεια της νύκτας όπου δεν υπήρχε κόσμος. Σε υποβολή ότι το πρωί χιόνισε ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει. Μ.Ε.11 κατέθεσε ο Κυριάκος Κυριάκου, θείος του ενάγοντος, ο οποίος την επομένη του δυστυχήματος του ενάγοντος μετέβηκε στον τόπο όπου αυτό συνέβηκε και έβγαλε 15 φωτογραφίες τις οποίες κατέθεσε σε δέσμη Τεκμ.25 και τις εξήγησε. Δεν του υπέδειξε οποιοσδήποτε το σημείο του δυστυχήματος, αλλά είναι χαρακτηριστικό το μέρος που μπήκε το αυτοκίνητο και εμφανή τα ίχνη του συρματόσχοινου στον πεύκο. Αντεξεταζόμενος δέχτηκε πως δεν ξέρει πού ήταν επ' ακριβώς το αυτοκίνητο, διευκρίνισε δε πως τις έβγαλε την επομένη του δυστυχήματος και δεν πιστεύει πως ο χώρος αλλοιώθηκε σε μια μέρα. Σε υποβολή ότι τούτο δεν είναι χιονοδρομικό μονοπάτι αλλά ανήκει στο δάσος, απάντησε πως χρησιμοποιείται από τους χιονοδρόμους και συντηρείται από την Ομοσπονδία με τη μηχανή. Υπέδειξε τις ταπέλες όπου με τόξο δεικνύουν την κατεύθυνση από τη μια πίστα προς την άλλη. Είδε την επομένη ανθρώπους της Ομοσπονδίας να βάζουν ξύλινη περίφραξη στο σημείο που είναι κοντά στο δρόμο για να μην εισέρχονται αυτοκίνητα. Σε υποβολή ότι ήταν υπάλληλοι του Τμήματος Δασών, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι ο Φίλιππος Ξενοφώντος ήταν υπεύθυνος του χιονοδρομικού ομίλου. Για την υπεράσπιση κατέθεσαν οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 και ο ΜΥ4 Λάμπρος Λάμπρου, γραμματέας των εναγομένων 4 και
22. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Κυριάκος Κουσιάρης, εναγόμενος 1, οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΒΜ911 ο οποίος περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έβγαλε το αυτοκίνητο εκτός της ασφάλτου, τρία μέτρα αριστερά της πορείας του ώστε να διευκολύνει την τροχαία κίνηση, οπότε και βόλισε. Το αυτοκίνητο είχε εργάτη (βίντζι) τον οποίο έδεσαν σε δέντρο που απείχε 3-4 μ. από το αυτοκίνητο. Δήλωσε ότι δεν θυμόταν ποιος εκ των τριών τον έδεσε. Στο χιόνι δεν κινείτο οτιδήποτε και ούτε υπήρχε ταπέλα να δείχνει ότι περνούσε κόσμος. Περιέγραψε το χιόνι να ήταν σαν πούπουλο, απάτητο, γιατί τα πόδια τους βολλούσαν σε αυτό. Τοποθέτησαν το συρματόσχοινο δένοντας το στο πεύκο για να καταφέρουν να απεγκλωβίσουν το αυτοκίνητο από το χιόνι. Σε κάποια χρονική στιγμή είδε σκιέρ να έρχονται και να βρίσκονται σε απόσταση 10 μ. από το συρματόσχοινο. Μόλις είχε ξεκινήσει να απεγκλωβίζει το αυτοκίνητο, προσπάθησε να τον ανακόψει, αλλά ερχόταν με μεγάλη φόρα, κατάφερε να ανακόψει τον δεύτερο χιονοδρόμο, όχι όμως τον πρώτο. Αναγνώρισε ως δική του την κατάθεση Τεκμ.3, το περιεχόμενο της οποίας δήλωσε ότι υιοθετεί. Συμφώνησε δε με την κατάθεση του όπου λέγει πως ο ίδιος τράβηξε το συρματόσχοινο και το έδεσε στον πεύκο. Ανέφερε ότι στη σκηνή δεν υπήρξε περίφραξη του χώρου, ούτε ταπέλα όπως φαίνεται στο Τεκμ.25