← Κύπρος

Γιάννου Σκούλλου ν. Κλεάνθη Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 5517/09, 23/12/2015

Γιάννου Σκούλλου ν. Κλεάνθη Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 5517/09, 23/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A403 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5517/09 Μεταξύ: Γιάννου Σκούλλου, από τη Λεμεσό Ενάγοντος - και - Κλεάνθη Χαραλάμπους, από τη Λεμεσό Εναγομένου ------------------------- Ημερομηνία: 23.12.2015 Για τον ενάγοντα: κ. Κ. Αριστείδου Για τον εναγόμενο: κα Μ. Σωτηρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων απαιτεί αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος στο οποίο ενεπλάκη στις 21.2.

  1. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 24 ετών, γεννήθηκε την 12.4.1979 και ήταν διορισμένος ως συμβασιούχος καθηγητής φιλόλογος σε γυμνάσιο της Λεμεσού με καθαρό μισθό £1.103,59 (€1.855,60) μηνιαίως πλέον 13ον μισθό. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι την 21.2.2007 ενώ οδηγούσε την ιδιόκτητη μοτοσικλέτα του με αρ. εγγραφής ΚΑΕ857 αξίας €6.800 επί της οδού Σπύρου Κυπριανού (πρώην Ακαδημίας) με δυτική κατεύθυνση στη Λεμεσό και ο εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΗΥ651 επί της οδού Εδέσσης με βόρεια κατεύθυνση, ο εναγόμενος φθάνοντας στη συμβολή των δύο πιο πάνω δρόμων παρέλειψε να σταματήσει στο σήμα ΣΤΟΠ της πορείας του, εισήλθε στην Σπύρου Κυπριανού, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της μοτοσικλέτας του με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν και ο ενάγων να υποστεί σοβαρές και μη αναστρέψιμες σωματικές βλάβες και άλλες ειδικές ζημιές. Ο εναγόμενος πλην του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΗΥ651 αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ενάγοντος και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα οφειλόταν στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντος. Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε 7 μάρτυρες, ενώ ο εναγόμενος ένα μάρτυρα. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο αστυφύλακας 1685 Χαράλαμπος Ξενοφώντος, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχήματων στην Τροχαία Λεμεσού. Κατόπιν πληροφορίας που έλαβε την 21.2.2007 και ώρα 16.15 μετέβηκε στην σκηνή του επίδικου δυστυχήματος όπου βρήκε τα δύο ενεχόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Στην παρουσία του οδηγού του αυτοκινήτου ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο με βάση το οποίο στη συνέχεια ετοίμασε συμμετρικό (Τεκμ. 1). Στη συνέχεια αφού το υιοθέτησε, το εξήγησε αναφέροντας ότι το επίδικο δυστύχημα έγινε στη συμβολή της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού με την οδό Εδέσσης. Από την έρευνα του διαπίστωσε ότι η μοτοσικλέτα με αριθμό εγγραφής ΚΑΕ857 κατευθυνόταν δυτικά επί της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφή ΕΗΥ651 κατευθυνόταν βόρεια επί της οδού Εδέσσης. Όταν ο οδηγός του αυτοκινήτου φθάνοντας στη συμβολή των δύο πιο πάνω δρόμων παρέλειψε να αναμένει στο σήμα στοπ της πορείας του επιχείρησε στροφή δεξιά προς την οδό Σπύρου Κυπριανού για να κατευθυνθεί ανατολικά με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της μοτοσικλέτας και τα δύο οχήματα να συγκρουστούν μεταξύ τους. Ο μάρτυρας εξήγησε το σχεδιάγραμμα Τεκμ. 1 υποδεικνύοντας τις πορείες των δύο ενεχόμενων οχημάτων, τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας (Β1), εκδορά από την τριβή της στην άσφαλτο (Β2), την τελική θέση της (Β3) και το σημείο σύγκρουσης (Χ). Εξήγησε ότι η λεωφόρος Σπύρου Κυπριανού είναι διπλής κατεύθυνσης, μια λωρίδα κατευθύνεται ανατολικά και μια δυτικά. Βόρεια και νότια του δρόμου υπάρχει ασφάλτινη προέκταση η οποία διαχωρίζεται με κίτρινη συνεχόμενη γραμμή και νότια είναι η οδός Εδέσσης η οποία έχει δύο λωρίδες για τα οχήματα που κατευθύνονται βόρεια, μια για εκείνα που θα στρίψουν αριστερά και μια για εκείνα που θα στρίψουν δεξιά και μια για εκείνα που κατευθύνονται νότια. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι τοποθέτησε τη βασική του γραμμή στο σημείο 0 στο ύψος του οποίου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας. Ο δρόμος στο εν λόγω σημείο μεταξύ των δύο κίτρινων γραμμών έχει πλάτος 7.10 εκ. και τα ίχνη τροχοπέδησης αρχίζουν από απόσταση 3.70 εκ. από την βόρεια κίτρινη γραμμή του δρόμου. Όσον αφορά το σημείο σύγκρουσης Χ το τοποθέτησε σε απόσταση 25 μέτρα από το σημείο 0 της βασικής του γραμμής και 3.40 εκ. βόρεια της. Κατά την ώρα του δυστυχήματος ήταν ημέρα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι η λεωφόρος Σπύρου Κυπριανού διαχωριζόταν με άσπρη συνεχή γραμμή εκτός όπου ήταν η έξοδος της οδού Εδέσσης όπου ήταν διακεκομμένη. Η νότια λωρίδα είχε πλάτος 3.60 εκ. Το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσικλέτα ήταν 17 μ. Αυτά αρχίζουν 10 πόντους εντός της δεξιάς λωρίδας σύμφωνα με την πορεία της και καταλήγουν 30 πόντους εντός της δεξιάς λωρίδας. Η πορεία που ακολούθησε η μοτοσικλέτα ήταν περίπου στο κέντρο του δρόμου. Το σημείο σύγκρουσης Χ το τοποθέτησε με βάση τη μαρτυρία του οδηγού του αυτοκινήτου και αίματος από τον οδηγό της μοτοσικλέτας. Και οι δύο οδηγοί είχαν συμφωνήσει ως προς το σημείο σύγκρουσης. Από τη γραμμή του αλτ το σημείο σύγκρουσης απέχει 5.60 εκ. δηλαδή 3.40 εκ. από την αριστερή νοητή γραμμή της αριστερής λωρίδας της λεωφόρου σύμφωνα με την πορεία του ενάγοντος και 2.20 εκ. μέχρι τη γραμμή του αλτ. Η ορατότητα από το σημείο του αλτ προς ανατολικά εκτείνεται στα 100-150 μ. Το αυτοκίνητο έφερε ζημιές στη δεξιά πίσω πλευρά του και δεξιό πίσω φτερό, η δε μοτοσικλέτα είχε ζημιές στο μπροστινό της μέρος και στη δεξιά και την αριστερή πλευρά της. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας κατά την ώρα του δυστυχήματος έφερε προστατευτικό κράνος. Πήρε καταθέσεις από δύο ανεξάρτητους μάρτυρες που βρίσκοντο σε δικό τους όχημα, από τον εναγόμενο και τον ενάγοντα. Σημειώθηκαν προς αναγνώριση ως Τεκμ. Α-Δ. Ο μάρτυρας συμπέρανε πως το αυτοκίνητο βρισκόταν σε κίνηση γιατί μετά το σημείο σύγκρουσης κάλυψε 70 πόντους για να σταματήσει. Τέλος ανέφερε πως από το σημείο σύγκρουσης τα ίχνη τροχοπέδησης αρχίζουν από απόσταση 25 μέτρων. Ως Μ.Ε.2 κατάθεσε ο Γιαννάκης Σκούλλος - ενάγων - ο οποίος σύμφωνα με τη γραπτή του δήλωση Τεκμ. 2 κατά την ημέρα του επίδικου δυστυχήματος ήταν 27 ετών, γεννήθηκε στις 12.4.
  2. Τότε εργαζόταν και συνεχίζει μέχρι σήμερα να εργάζεται ως καθηγητής φιλόλογος σε σχολείο της Λεμεσού με καθαρό μισθό τότε Λ.Κ.1.103,59 σεντ ήτοι €1.855,60 σεντ μηνιαίως πλέον ωφέλημα 13ου μισθού. Ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας με αριθμό εγγραφής ΚΑΕ857 αγοραίας αξίας κατά την ημέρα του επίδικου δυστυχήματος £3.000 ήτοι €5.125,80 σεντ. Την 21.2.2007 οδηγούσε την πιο πάνω μοτοσικλέτα του επί της οδού Σπύρου Κυπριανού με δυτική κατεύθυνση στη Λεμεσό, και ο εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΗΥ651 επί της οδού Εδέσσης με βόρεια κατεύθυνση. Ο εναγόμενος φθάνοντας στη συμβολή των δύο πιο πάνω δρόμων παρέλειψε να σταματήσει στο σήμα στοπ της πορείας του, εισήλθε εντός της οδού Σπύρου Κυπριανού με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του και να συγκρουστεί στο πίσω πλαϊνό μέρος του αυτοκινήτου του. Όταν ο εναγόμενος εισήλθε εντός της οδού Σπύρου Κυπριανού αγνοώντας το σήμα στοπ και χωρίς να βεβαιωθεί ότι η ενέργεια του ήταν ασφαλής, ο ίδιος τον είχε πλησιάσει σε τέτοια απόσταση που το μόνο που μπόρεσε να πράξει κάτω από την αγωνία της στιγμής ήταν να ελιχθεί δεξιότερα της πορείας του και να χρησιμοποιήσει τα φρένα της μοτοσικλέτας του. Η σύγκρουση όμως δεν απεφεύχθη. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω δυστυχήματος ήταν να υποστεί σοβαρές και μη αναστρέψιμες σωματικές βλάβες τις οποίες κατέγραψε στη δήλωση του, όπως τις διέγνωσαν οι θεράποντες γιατροί. Αμέσως μετά το επίδικο δυστύχημα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και εισήχθηκε στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Υποβλήθηκε σε πολλαπλούς ακτινολογικούς ελέγχους και εξετάσεις, σε αξονικές τομογραφίες προσώπου, αυχένα, θώρακος, κοιλίας και εγκεφάλου. Στις 2.3.2007 υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής ανάταξης και εσωτερικής οστεοσύνθεσης των πολλαπλών καταγμάτων του αριστερού μηριαίου οστού με τοποθέτηση πλάκας και βιδών. Επίσης σε ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση του δεξιού ωλεκράνου. Επίσης υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για ακινητοποίηση του κατάγματος της ονυχοφόρου φάλαγγας του δεξιού μέσου δακτύλου. Στο πόδι του τοποθετήθηκε σκελετική έλξη. Στις 3.4.2007 αφού προηγουμένως αφαιρέθηκαν οι ραφές των εγχειρήσεων, του έγινε η αφαίρεση των βελόνων από το δεξιό μέσο δάκτυλο του. Στις 4.10.2007 έγινε αφαίρεση των βελόνων και του σύρματος που συγκρατούσε το κάταγμα του δεξιού ωλεκράνου. Λόγω των διάσπαρτων άσχημων υπερτροφικών ουλών σχεδόν σε ολόκληρο το πρόσωπο και το σώμα του, υπεβλήθηκε σε επίπονες δερματικές θεραπείες. Υπεβλήθηκε επίσης σε οδοντικές θεραπείες για αντιμετώπιση των τραυματισμών. Οι δερματικές θεραπείες διήρκεσαν τρεις μήνες. Αφού εξήλθε του νοσοκομείου μετά από ένα μήνα επανεισήχθηκε με προβλήματα στα έντερα του όπου παρέμεινε για άλλες τρεις μέρες ως εσωτερικός ασθενής. Μετά από 11 μήνες από το επίδικο δυστύχημα επανεισήχθηκε στο νοσοκομείο λόγω αδυναμίας και ασθένειας από κοξιέλλα που τον κράτησε στο νοσοκομείο για 7 εβδομάδες περίπου. Μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο και για περίοδο πέντε μηνών χρειαζόταν νοσηλευτική φροντίδα και βοήθεια για τις προσωπικές του ανάγκες, την οποία του πρόσφερε η μητέρα του και ο αδελφός του έναντι αμοιβής την οποία δεσμεύθηκε και υποσχέθηκε να πληρώσει επειδή τότε δεν είχε χρήματα για να προσλάβει ιδιώτη νοσηλεύτρια. Η μητέρα του μετά το δυστύχημα από το άγχος της διαγνώστηκε με διαβήτη. Ως αποτέλεσμα του δυστυχήματος και της κατάστασης της υγείας του χώρισε μετά από τέσσερα χρόνια αρραβωνιασμένος. Η μοτοσικλέτα του μετά από τη σύγκρουση καταστράφηκε ολοσχερώς και η απομείνασα αξία της μετά το δυστύχημα ήταν £500 (€854,30 σεντ). Παρέμεινε εκτός εργασίας για 8 μήνες εκτός κάποιων ημερών που εργάστηκε για διόρθωση γραπτών και απώλεσε ανάλογους μισθούς. Περαιτέρω υπέστηκε ζημιές, απώλειες και έξοδα ως ακολούθως:
  3. Πλήρης καταστροφή μοτοσικλέτας €4.271,50
  4. Έξοδα Δρ. Ανδρέας Χ»Χαραλάμπους Οδοντογιατρού (Σχετική Κατάσταση εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Β) £1.600 ήτοι €2.733,76
  5. Δρ. Κωστάκης Χ»Βασίλης Νευρολόγου (Σχετική Κατάσταση εξόδων Επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Γ) £269,20 ήτοι €460.00
  6. Δρ. Κυριάκου Ανδρέου Ορθοπεδικού (Σχετική Κατάσταση εξόδων Επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Δ) £980,00 €1.674,40
  7. Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (Σχετική απόδειξη εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Ε) £28,00 ήτοι €47,84
  8. Έξοδα Δρ. Μάριου Χριστοφίνη Δερματολόγου (Σχετική Κατάσταση εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Ζ) £2.399,60 ήτοι €4.100,00
  9. Έξοδα φυσιοθεραπείας και Αποκατάστασης Γεωργιάδη & Σκανναβιά
  10. (Σχετική απόδειξη εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Η) €355,00 ήτοι £606,55
  11. Φαρμακευτικά έξοδα από φαρμακείο Χ»Κωνσταντίνου (Δέση Σχετικών Αποδείξεων εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Θ) £103,70 ήτοι €177,20
  12. Φαρμακευτικά έξοδα από φαρμακείο Χαράλαμπος Κέκκος (Δέσμη Σχετικών Αποδείξεων εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Ι) £80,60 €137,75
  13. Φαρμακευτικά έξοδα από φαρμακείο Έλενα Λουκαϊδου (Δέσμη σχετικών αποδείξεων εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Κ) £34,70 ήτοι €59,30
  14. Έξοδα Ιατρικού Κέντρου Λεμεσού (Σχετική Απόδειξη εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Λ) £8.00 ήτοι €13.60
  15. Έξοδα Αστυνομικής Έκθεσης (Σχετική Απόδειξη εξόδων επισυνάπτω και καταθέτω στο δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Λ) £50,00 ήτοι €85.40
  16. Απώλεια Μισθών και απολαβών €9.564,44
  17. Νοσηλευτικές Υπηρεσίες για 5 μήνες £1.400 ήτοι €2.392 ΣΥΝΟΛΟ €26.303,74 σεντ Τέλος ισχυρίζεται ότι πριν από το δυστύχημα ασχολείτο με καταδύσεις και ήταν μέλος της ερασιτεχνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελληνικής Τράπεζας και κάθε Σαββατοκυρίακο έπαιζε ποδόσφαιρο και πήγαινε κατάδυση. Λόγω των τραυμάτων του παρέμεινε ανίκανος για εκτέλεση βαριάς χειρονακτικής εργασίας, συμμετοχής σε αθλοπαιδιές, όπου απαιτείται επιθετική και δυναμική χρήση των ποδιών και απώλεσε για πάντα την ευχαρίστηση να παίζει ποδόσφαιρο. Λόγω της απουσίας του από την εργασία του έχασε χρόνο που θα μετρούσε στην προϋπηρεσία του και στις μονάδες και καθυστέρησε η μονιμοποίηση του για έξι μήνες με ανάλογες απώλειες μισθών και εισοδημάτων. Περαιτέρω θα χρειαστεί να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση της πλάκας και των βιδών στο πόδι του, κάτι που θα του κοστίσει €2.600 και θα τον αφήσει εκτός εργασίας και κοινωνικών ενασχολήσεων για διάστημα 4 εβδομάδων με συνεπαγόμενες απώλειες και ζημιές. Περί τις αρχές Απριλίου 2010 λόγω των ενοχλήσεων στο σπόνδυλο και το δεξί του χέρι υποβλήθηκε σε ρευματοθεραπεία και θεραπεία με ηχητικούς παλμούς που αναμένεται να γίνουν και στο μέλλον κατά διαστήματα αφού κάποια συμπτώματα δεν αναμένεται να υποχωρήσουν και θα συνεχίσουν να τον ταλαιπωρούν σε σημαντικό βαθμό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η μοτοσικλέτα που οδηγούσε ήταν 1000 cc την αγόρασε το 2002 μεταχειρισμένη για £
  18. Λόγω του δυστυχήματος καταστράφηκε πλήρως και αξιώνει €6.
  19. Για να ζητά το πιο πάνω ποσό βασίζεται στην εκτίμηση της ασφαλιστικής εταιρείας του εναγομένου. Σύμφωνα με το μάρτυρα την ημέρα εκείνη ξεκίνησε από το γυμναστήριο που βρίσκεται στο κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας, εισήλθε στη Λεωφόρο Κυπριανού οδηγώντας την αριστερή λωρίδα, σταμάτησε στα φώτα τροχαίας πριν την συμβολή της Λεωφόρου με την οδό Εδέσσης, δίπλα από ένα αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε κάποιος γνωστός του. Στη συνέχεια πέρασε μπροστά του και συνέχισε την πορεία του οδηγώντας με ταχύτητα 50 ΧΑΩ. Πλησιάζοντας προς την οδό Εδέσσης δεν υπήρχαν αυτοκίνητα μπροστά του και είχε καλή ορατότητα προς την εν λόγω οδό. Επί της οδού Εδέσσης υπήρχαν σε αναμονή αυτοκίνητα, το αυτοκίνητο του εναγομένου το είδε από απόσταση 150-200 μ. να βρίσκεται μέσα στην πάροδο. Ο ίδιος συνέχισε την πορεία του θεωρώντας ότι τον είδε ο οδηγός του, όμως σε κάποιο σημείο μπήκε στο δρόμο. Προσπάθησε με ένα μικρό ελιγμό στην αρχή δεξιά να το αποφύγει θεωρώντας ότι θα μείνει στη μέση του δρόμου. Τούτο όμως συνέχισε την πορεία του, έτσι προσπάθησε να στρίψει αριστερά τη μοτοσικλέτα του για να το αποφύγει από πίσω, αλλά δεν πρόλαβε. Ήταν περίπου σε απόσταση 15 μέτρων όταν το αυτοκίνητο μπήκε στο δρόμο του και εφάρμοσε τα φρένα του. Ανέφερε ότι προηγουμένως στην πορεία του έξω από το περίπτερο υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα γι' αυτό κρατούσε το μέσο της αριστερής λωρίδας. Σε υποβολή ότι οδηγούσε στη μέση του δρόμου, απάντησε ότι οδηγούσε μισό μέτρο αριστερότερα της διαχωριστικής γραμμής. Εξηγώντας γιατί τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας του βρίσκονται στη δεξιά λωρίδα κοντά στη διαχωριστική γραμμή, ανέφερε ότι βλέποντας το αυτοκίνητο να βγαίνει είχε κάμει ήδη ένα ελιγμό δεξιά να το αποφύγει από μπροστά του, γι' αυτό δικαιολογούνται τα ίχνη τροχοπέδησης να βρίσκονται δεξιότερα της διαχωριστικής γραμμής. Όταν όμως το αυτοκίνητο συνέχισε να βγαίνει, έκαμε ελιγμό στα αριστερά για να αποφύγει από πίσω. Σε υποβολή ότι αν κρατούσε τη δική του λωρίδα θα αποφεύγετο η σύγκρουση, απάντησε ότι δεν υπολόγισε ότι το αυτοκίνητο θα έμπαινε στον κύριο δρόμο. Σε υποβολή ότι είδε το αυτοκίνητο να μπαίνει στη λεωφόρο από απόσταση μεγαλύτερη των 15 μέτρων, ο μάρτυρας απάντησε ότι πάτησε τα φρένα μόλις είδε το αυτοκίνητο να μπαίνει στο δρόμο και υπολογίζει την απόσταση περίπου στα 15 μέτρα. Αναφορικά με την ταχύτητα του, επανέλαβε ότι αυτή δεν ήταν μεγαλύτερη των 50 ΧΑΩ. Αντεξεταζόμενος για τα τραύματα του, ανέφερε ότι έκαμε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις. Εκτός νοσοκομείου επισκέφθηκε οδοντογιατρό, όπου του έβαλε ξένα δόντια, όμως συνεχίζει να έχει προβλήματα ένεκα των τραυματισμών των δοντιών του, συνεχίζει να αντιμετωπίζει πρόβλημα κυρίως με το πόδι και σπόνδυλο και αναγκάστηκε να κάμει 2η εγχείρηση στον αγκώνα στον γιατρό Κυριάκο Αντρέου. Συμφώνησε πως η μετεγχειρητική του πορεία ήταν πολύ ικανοποιητική, όμως συνεχίζει να έχει πόνους, οπότε επισκέφθηκε το γιατρό Κυριάκο Αντρέου, ο οποίος διέγνωσε συμπιεστικό κάταγμα του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου με εμφανή σφηνοειδή παραμόρφωση. Επίσης επισκέφθηκε τον νευρολόγο γιατρό Χατζηβασίλη γιατί αντιμετώπιζε αρκετούς πονοκεφάλους μετά το δυστύχημα και πόνους στην πλάτη και στο γόνατο. Τον εξέτασε και διέγνωσε ότι το κάταγμα του σπονδύλου πατά κάποια νεύρα πίσω στην πλάτη του γι' αυτό χρειαζόταν να κάμνει ρευματοθεραπείες τις οποίες κάνει σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η εγχείρηση που έκαμε στον γιατρό Αντρέου αφορούσε την αφαίρεση ενός σύρματος και δύο βίδων, η οποία έγινε στην πολυκλινική όπου έμεινε για ένα βράδυ. Επισκέφθηκε επίσης τον δερματολόγο γιατρό Χριστοφίνη ο οποίος βοήθησε στο να επουλωθούν αρκετές πληγές και να φύγουν κάποια σημάδια από το πρόσωπο του από τις ραφές. Για ένα σημάδι στη μύτη και μαύρισμα κάτω από το μάτι επισκέφθηκε πλαστικό χειρούργο ο οποίος μπορεί με laser να τον βοηθήσει. Ο μάρτυρας συμφώνησε πως τα αποτελέσματα της θεραπείας του γιατρού Χριστοφίνη ήταν πολύ καλά. Αναφερόμενος στο κάταγμα του ποδιού του, είπε ότι έχει συχνούς πόνους και όταν το κουράζει ή με την αλλαγή καιρού οι πόνοι επεκτείνονται μέχρι το γόνατο. Σήμερα δεν μπορεί να κάμει τροχάδιν και ο τραυματισμός του στο πόδι και στον αγκώνα του προκαλούν δυσκολίες στις καθημερινές του δραστηριότητες. Δυσκολεύεται και πολλές φορές χωλαίνει όταν περπατά, να βγαίνει σκάλα ή να κρατήσει κάποιο βάρος. Επίσης ενώ ασχολείτο καθημερινά με τη γυμναστική σήμερα δυσκολεύεται να γυμναστεί και κάποιες φορές παίρνει φαρμακευτική αγωγή. Διαφώνησε σε υποβολή ότι δεν χωλαίνει και απέδωσε το πρόβλημα όπως οι γιατροί του εξήγησαν ότι τούτο οφείλεται στην πλατίνα και στις βίδες που δεν έχουν αφαιρεθεί και ο πόνος στο γόνατο οφείλεται στο ότι κόπηκαν οι οπίσθιοι χιαστοί. Σήμερα το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι ο πόνος στην πλάτη, ένεκα του κατάγματος του σπονδύλου και του δίσκου. Αναφορικά με τους τραυματισμούς του υπεβλήθηκε αρκετές φορές σε φυσιοθεραπεία. Σήμερα είναι μόνιμος καθηγητής. Η μονιμοποίηση του καθυστέρησε ένεκα της μείωσης του διδακτικού του χρόνου με συνέπεια να επηρεαστεί μισθολογικά. Απουσίασε από την εργασία του από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι και την επόμενη σχολική χρονιά, πήγε μόνο για τη διόρθωση των γραπτών τον Ιούνιο. Επέστρεψε τον Σεπτέμβρη και διέκοψε τον Οκτώβρη όταν του έγινε η 2η εγχείρηση στον αγκώνα. Συμφώνησε ότι αξιώνει το συνολικό ποσό των €9.564,44 σεντ. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι ζητά την απώλεια του μισού Μάρτιου, Απρίλιου, Μάϊου, Ιούνιου, Ιούλιου, σύνολο 4 ½ μήνες περίπου. Δικαιούται 42 ημέρες άδεια, πληρωμένες με άδεια του γιατρού και απόφαση ιατροσυμβουλίου. Αναφερόμενος στην αξίωση του για νοσηλευτικές υπηρεσίες ανέφερε ότι κυρίως αφορά τις υπηρεσίες που του πρόσφεραν ο αδελφός του, ο οποίος σταμάτησε την εργασία του για να γίνει οδηγός του. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο Κυριάκος Αντρέου, ορθοπεδικός χειρούργος και τραυματιολόγος, ο οποίος εξέδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμ. 4, ημερ. 12.12.
  20. Σύμφωνα με τον εν λόγω γιατρό ο ενάγων υπέστη ένα συντριπτικό διπλό κάταγμα του αριστερού μηριαίου οστού. Κάταγμα του δεξιού ωλεκράνου. Κάταγμα με θλαστικό τραύμα της περιφερειακής φάλαγγας του δεξιού τρίτου δακτύλου, συμπιεστικό κάταγμα του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου, διάστρεμμα οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης. Θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο. Εγκεφαλική διάσειση. Κάταγμα της ρινός και οδόντων. Το κάταγμα του αγκώνος είναι ενδοαρθρικό και έχει επουλωθεί με μετατόπιση και ανωμαλία της αρθρικής επιφάνειας και θα παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα, η οποία θα επιδεινώσει την κατάσταση του ενάγοντος. Το κάταγμα του μηριαίου έχει πωρωθεί αλλά παρουσιάζει υπερτροφικό πόρο και ανάπτυξη εκτόπου οστικής μάζας. Ο ενάγων υπεβλήθη σε χειρουργικές επεμβάσεις και θα χρειαστεί νέα χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση της πλάκας και των βιδών που θα στοιχίσει γύρω στις £1.
  21. Θα παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα στην περιοχή του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου, κάτι που θα επιδεινώσει την κατάσταση του όσον αφορά πόνο, δυσκαμψία και αδυναμία της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Θα είναι ανίκανος να εκτελεί οιανδήποτε χειρονακτική εργασία και ανίκανος να λαμβάνει μέρος σε αθλοπαιδιές. Θα παρουσιάζει πόνο, δυσκαμψία, αδυναμία της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του αγκώνος και θα χρειάζεται θεραπεία με αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσιοθεραπεία. Ευρίσκεται υπό παρακολούθηση από νευρολόγο, οδοντίατρο, πλαστικό χειρούργο και δερματολόγο. Εξήγησε ότι στον αγκώνα επειδή δεν υποβάλλεται σε πίεση δεν θα αναπτυχθεί σύντομα μετατραυματική αρθρίτιδα, πράγμα που θα συμβεί στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης επειδή υποβάλλεται σε πίεση. Σχετική ακτινογραφία η οποία δείχνει το πωρωθέν κάταγμα ωλεκράνου το οποίο συγκρατείται με δύο βελόνες και σύρμα, κατατέθηκε ως Τεκμ.
  22. Αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι τον ενάγοντα τον είδε για πρώτη φορά στις 2.4.2007, έξι εβδομάδες μετά το δυστύχημα. Του δόθηκαν αντίγραφα πιστοποιητικών του νοσοκομείου, οι αξονικές τομογραφίες και οι ακτινογραφίες. Ετοίμασε δε το ιατρικό του πιστοποιητικό μετά και από εξέταση του ενάγοντος. Ο ίδιος έβγαλε ακτινογραφίες της θωρακικής μοίρας λόγω των παραπόνων του ενάγοντος. Ο ενάγων δεν γνώριζε ότι είχε υποστεί κάταγμα του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου. Ο εν λόγω τραυματισμός δεν διεγνώστηκε επειδή σαν πολυτραυματίας ο ενάγων που βρισκόταν κλινήρης με σοβαρότερα τραύματα δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, όταν δε άρχισε να κινητοποιείται τα ενοχλήματα του έγιναν πιο έντονα και άρχισε να παραπονείται. Για τα εν λόγω κατάγματα του συνεστήθη ησυχία, παυσίπονα και φυσιοθεραπεία. Στις 22.11.2007 τον είδε για τελευταία φορά. Αν τον έβλεπε δεν θα παρατηρούσε μεγάλες αλλαγές, μόνο αν ανέπτυσσε μετατραυματική αρθρίτιδα θα ήταν αρνητική εξέλιξη. Ο μάρτυρας παρατήρησε ότι ο ενάγων βαδίζει κανονικά και μπορεί να επιτελέσει βαθύ κάθισμα με κάποια δυσκολία. Τα κατάγματα που υπέστη δεν θα του δημιουργούν προβλήματα στην καθημερινή του δραστηριότητα, όμως δεν θα μπορεί να εκτελεί εργασία κτίστη, εργάτη. Ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με τα κατάγματα της γνάθου και του ιγμορείου. Ως Μ.Ε.4 κατέθεσε o νευρολόγος ψυχίατρος Κωστάκης Χατζηβασίλης, ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 5.2.2008, Τεκμ.2Γ το οποίο ο ίδιος συνέταξε και υιοθέτησε. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό κατά την εξέταση του ο ενάγων παρουσίαζε ουλές στη μύτη, αριστερή παρειά, άνω χείλη, κροταφική χώρα αριστερά, μέτωπο, δεξιό τρίτο δάκτυλο, αριστερό μηρό, αριστερή κνήμη. Περιορισμένη και επώδυνη κινητικότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, πόνο κατά την ψηλάφηση της θωρακικής μοίρας και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Τα συμπτώματα του κρανιοεγκεφαλικού του τραυματισμού βελτιώνονταν αργά, όχι όμως ικανοποιητικά. Συνεστήθη θεραπεία και παρακολούθηση. Σύμφωνα με το γιατρό, ο ενάγων κατά το ατύχημα υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση με ήπιο εγκεφαλικό οίδημα, κάταγμα ρινικού οστού, κάταγμα άνω γνάθου, ρωγμώδες κάταγμα αριστερού ιγμόρειου, υποδόριο εμφύσημα δεξιού ημιμορίου προσώπου, εγκεφαλική διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο, θλαστικό τραύμα στο πρόσωπο, συμπιεστικό κάταγμα του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου και άλλες κακώσεις σε άλλα μέρη του σώματος του. Τα συμπτώματα λόγω της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης δεν αναμένονται να υποχωρήσουν στο μέλλον ιδιαίτερα και αναμένεται να συνεχίσουν να τον ταλαιπωρούν και να επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής του και τις δραστηριότητες του. Τα έξοδα του ανέρχονται στα €
  23. Το ήπιο εγκεφαλικό οίδημα όπως εξήγησε εφόσον δεν εξελιχθεί σε σοβαρό δεν καθίσταται αναγκαία η χειρουργική επέμβαση και ο ασθενής δεν κινδυνεύει να υποστεί άλλες σοβαρές ζημιές. Όμως ο τραυματισμός δικαιολογεί μόνιμα προβλήματα αν και τα συμπτώματα βελτιώθηκαν. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως εξέτασε τον ενάγοντα στις 16.4.
  24. Πήρε το ιστορικό από τον ίδιο τον ασθενή και σύμφωνα με το πόρισμα της αξονικής τομογραφίας υπήρξε βελτίωση. Στη δική του ειδικότητα εμπίπτουν το εγκεφαλικό οίδημα, το κάταγμα ρινικού οστού, το κάταγμα της άνω γνάθου, το ρωγμώδες κάταγμα του αριστερού ιγμορείου και το υποδόριο εμφύσημα δεξιού ημιμορίου προσώπου. Το εγκεφαλικό οίδημα ήταν διάχυτο που σημαίνει ότι όλος ο εγκέφαλος άρχισε να φουσκώνει και τα κύτταρα να δυσλειτουργούν. Η εισαγωγή του ασθενούς στην εντατική και η ρύθμιση των διαφόρων ζωτικών σημείων του ασθενούς ώστε ο εγκέφαλος να τροφοδοτείται σωστά μέχρι το οίδημα να αρχίσει να υποχωρεί συνιστά τη θεραπεία του. Η βραδεία ανάρρωση του ασθενούς ήταν η αναμενόμενη πορεία. Συνεστήθη στον ασθενή να παίρνει απλά παυσίπονα και στεμετίλ για τη ζάλη. Με την πάροδο του χρόνου ο ασθενής μείωσε τα φάρμακα και έπαιρνε μόνο περιστασιακά. Τον είδε 4 φορές μέχρι την 1.2.
  25. Σήμερα, 7 χρόνια μετά τον τραυματισμό του, τα συμπτώματα έχουν μειωθεί πάρα πολύ και ο ενάγων μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητες του αλλά θα έχει ενοχλήσεις όταν τις ασκεί με ένταση. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο ορθοπεδικός χειρούργος Δρ. Αντρέας Πετρίδης, ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο έκδωσε στις 26.10.2007, Τεκμ.6, σύμφωνα με το οποίο ο ενάγων διακομίστηκε στις 21.2.2007 στο ΤΕΠΑ του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου κατόπιν κλινικής και ακτινολογικής εξέτασης διαπιστώθηκαν θλαστικά τραύματα στο μέτωπο, αριστερό μάγουλο, στα χείλη, στο αριστερό μέσο δάκτυλο, δεξιό αγκώνα και αριστερό μηριαίο. Από την ακτινολογική εξέταση διαπιστώθηκε κάταγμα διάφυσης αριστερού μηριαίου καθώς και δεξιού ωλεκράνου. Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου έδειξε ήπιο εγκεφαλικό οίδημα διάχυτο χωρίς μετατόπιση της μέσης γραμμής. Η αξονική τομογραφία προσώπου έδειξε κάταγμα ρινικού οστού, κάταγμα άνω γνάθου, κάταγμα ρωγμώδες αριστερού ιγμορείου καθώς και υποδόριο εμφύσημα δεξιού ημιμορίου προσώπου. Λόγω των πολλαπλών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων εισήχθη στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Υπό αναλγησία τοποθετήθηκε σκελετική έλξη αριστερά, ακινητοποίηση του κατάγματος ονυχοφόρου φάλαγγος δεξιού μέσου με βελόνες τύπου Κ-wires και συρραφή τραύματος, συρραφή όλων των θλαστικών τραυμάτων προσώπου. Στις 2.3.2007 εισήχθη εκ νέου στο χειρουργείο και υπεβλήθη σε ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση των πολλαπλών καταγμάτων διαφύση αριστερού μηριαίου με πλάκα και βίδες και επίσης σε ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση δεξιού ωλεκρανίου. Στις 9.3.2007 του έγινε 2η αξονική τομογραφία που ήταν φυσιολογική. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Στις 12.3.2007 έλεγχος πληγών έδειξε πλήρη επούλωση και έγινε αφαίρεση ραφών. Συνεστήθη κινητοποίηση δεξιού αγκώνος. Στις 21.3.2007 η κινητικότητα του αγκώνος ήταν 30 με 90 μοίρες, ακινητοποιήθη άνευ φορτίσεως του αριστερού σκέλους και εξήλθε του νοσοκομείου με οδηγίες. Στις 3.4.2007 στα εξωτερικά ιατρεία του έγινε αφαίρεση των βελόνων του δεξιού μέσου δακτύλου. Στις 8.5.2007 απλή ακτινογραφία έδειξε πώρωση των καταγμάτων αριστερού μηριαίου και την δημιουργία εκτεταμένου πόρου. Στις 4.10.2007 του έγινε αφαίρεση μετάλλων. Σύμφωνα με τον γιατρό ο ενάγων υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος:
  26. Κρανιοεγκεφαλική κάκωση με κατάγματα προσώπου, γνάθου, ιγμορείων και απώλεια οδόντων.
  27. Κάταγμα αριστερού μηριαίου διάφυση.
  28. Κάταγμα δεξιού ωλεκράνου.
  29. Κάταγμα ονυχοφόρου φάλαγγος δεξιού μέσου δακτύλου. Ο μάρτυρας αναφερόμενος στη δυνατότητα πρόγνωσης σε σχέση με τις δυνατότητες του ενάγοντος, εξήγησε πως επτά χρόνια μετά τον τραυματισμό του χρειάζεται να γίνει ξανά επανεκτίμηση τόσο ακτινολογική όσο και κλινική. Όταν εξέδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμ.6, ο ενάγων είχε ατροφία του τετρακεφάλου, περιορισμό κάμψεως του γόνατος, περιορισμό κινητικότητας του αγκώνα και του γόνατος και τότε δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με αθλητικές δραστηριότητες. Όμως μετά την πάροδο επτά ετών δεν μπορεί να γνωρίζει εάν τα προβλήματα του ενάγοντος έχουν βελτιωθεί ή επιδεινωθεί. Εξήγησε πως δεν μπορεί να ξέρει για κάταγμα 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου που διέγνωσε άλλος γιατρός. Η άποψη του για πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας στο δεξιό αγκώνα στηρίζεται στο ότι το κάταγμα του ωλεκράνου είναι ενδοαρθρικό κάταγμα που προδιαθέτει για μετατραυματική αρθρίτιδα. Περαιτέρω εξήγησε πως η ιατρική του έκθεση αφορά τα ορθοπεδικά προβλήματα. Οι εξειδικευμένοι τραυματισμοί δηλαδή νευροχειρουργικοί, οδοντιατρικοί, γναθοχειρουργικοί, νευρολογικοί, πρέπει να επιβεβαιωθούν και να αναλυθούν από άλλες ειδικότητες. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα κατάγματα του δεξιού αγκώνος και αριστερού μηριαίου τα οποία περιέγραψε ως κλειστά κατάγματα. Εξήγησε πως όταν κάποιος παρουσιάζει συμπιεστικά κατάγματα θωρακικών σπονδύλων πρέπει να έχει πόνο ή ακόμη και νευρολογικά ευρήματα περιφερειακά των καταγμάτων, δηλαδή όπως αιμωδίες, αδυναμίες, παραλύσεις. Εξαρτάται από το είδος των καταγμάτων. Τα κατάγματα του 5ου και 6ου θωρακικού σπονδύλου συνήθως είναι σταθερά. Μπορούν να υπάρχουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα τουλάχιστον στα αρχικά στάδια που ο ασθενής έχει πάρα πολλούς άλλους πόνους από πιο σοβαρά κατάγματα και δεν το αναφέρει επειδή μπορεί να μην τα θεωρήσει σοβαρά. Εξήγησε ότι ο εκτεταμένος πόρος που δημιουργήθηκε με την πώρωση των καταγμάτων του αριστερού μηριαίου δεν δημιουργεί οποιαδήποτε λειτουργική δυσκολία κατά τη βάδιση. Η επούλωση του κατάγματος του αγκώνα ήταν πλήρης γιατί στις 4.10.2007 είχαν αφαιρεθεί τα μέταλλα. Η βελτίωση της κινητικότητας του γίνεται με φυσιοθεραπεία. Αναφερόμενος στην ατροφία του αριστερού τετρακεφάλου συμφώνησε πως με φυσιοθεραπεία ενδυναμώνεται αλλά μπορεί να μην αποκατασταθεί πλήρως λόγω ρήξης των μυϊκών μαζών. Αναφερόμενος στην ανάπτυξη μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας στην άρθρωση του αγκώνα συμφώνησε πως ένας σημαντικός παράγοντας ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας είναι η φόρτιση που επιδέχεται η άρθρωση. Τούτο εξαρτάται από το επάγγελμα και τη χρήση που κάνει ένας στην εν λόγω άρθρωση. Για τη σημερινή κατάσταση του ο γιατρός δεν μπορούσε να εκφράσει γνώμη επειδή έχουν περάσει 7 ½ χρόνια κατά τα οποία δεν τον έχει δει ξανά. Αναφερόμενος στην άδεια ασθενείας που χορηγείται για παρόμοιους τραυματισμούς εξήγησε πως το διάστημα εξαρτάται από το επάγγελμα του ασθενούς που στη συγκεκριμένη περίπτωση εάν ο ασθενής εργαζόταν σαν καθηγητής, αυτός θα μπορούσε να επιστρέψει στη δουλειά του σε διάστημα 4-5 μηνών. Δεν μπορούσε ο μάρτυρας να αναφέρει κατά πόσο τα τραύματα της ειδικότητας του άφησαν στον ενάγοντα οποιαδήποτε λειτουργική αναπηρία. Τέλος υπολόγισε τα ιατρικά έξοδα του χειρούργου για την αφαίρεση των μεταλλικών προσθετικών στον αριστερό μηρό ανέρχονται στις €2.
  30. Επανεξεταζόμενος εξήγησε ότι από ορθοπεδικής άποψης δικαιολογείτο η άδεια ασθενείας που ανέφερε χωρίς να λάβει άλλα προβλήματα του ασθενούς που εμπίπτουν σε άλλες ειδικότητες. Ως Μ.Ε.6 κατέθεσε ο ειδικός δερματολόγος Μάριος Χριστοφίνης, ο οποίος αναγνώρισε ιατρική έκθεση ημερ. 8.1.2008, Τεκμ.2Ζ, την οποία ετοίμασε για τον ενάγοντα. Επίσης αναγνώρισε 4 φωτογραφίες του ενάγοντος, Τεκμ.7, τις οποίες στη συνέχεια εξήγησε. Ο ενάγων παρουσιάστηκε στο δερματολογικό του κέντρο στις αρχές Ιουλίου
  31. Διέγνωσε πολλαπλές κακώσεις και υποτροφικές ουλές σε όλο το μέτωπο του, στα μάγουλα και περιοπτικές περιοχές αμφοτέρων πλευρών. Υπήρξαν και υπερτροφικές ουλές με τάσεις παραμόρφωσης των κάθετων μετωπιαίων γραμμών και στα χείλη. Επίσης υπήρξαν ουλές υπερτροφικής υφής στο πρόσωπο, στις γνάθους και σε αμφότερα τα ιγμόρεια. Η συνολική εικόνα παρουσιαζόταν ως άκρως αντιαισθητική με ένα πρόσωπο χαραγμένο με δεκάδες ουλές. Σε ορισμένες περιοχές παρουσιάζονται τάσεις έλξης και έντονου τραβήγματος που δημιουργούν παραμορφώσεις. Η θεραπεία περιλάμβανε: (α) Τοπικές εξειδικευμένες κρέμες. (β) Χρήση φυσικών λευκαντικών για τη λεύκανση των ουλών και ομαλοποίηση τους προς το υπόλοιπο δέρμα. (γ) Χρήση αναπλαστικών παραγόντων με βιταμίνες. (δ) Οι θεραπείες συνοδεύονταν με εκπομπές από Nu-light laser. (ε) Με τη χρήση σε υγρό διάλυμα (5-Αμινολεβουλικό οξύ). Η θεραπεία διήρκεσε επί τρεις μήνες και καταγράφησαν 24 συνεδρίες. Τα αποτελέσματα θεωρούνται πολύ καλά έως εξαιρετικά γιατί υπερβαίνουν το 80-90% στη βελτίωση της υφής του δέρματος όσο και στην εξάλειψη των ουλών. Ο ασθενής είναι απόλυτα ευχαριστημένος με ενισχυμένη αυτοπεποίθηση. Το κόστος της θεραπείας ανήλθε στις €4.
  32. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας δόθηκαν οδηγίες στον ασθενή να μην εκτίθεται στην ακτινοβολία του ήλιου και σε περιβαλλοντικούς ρύπους. Χρησιμοποιούσε αντισηπτικά και εξειδικευμένες κρέμες. Κατά το διάστημα της θεραπείας ο ασθενής πρέπει να περιορίζεται στο σπίτι και να προστατεύεται από την ακτινοβολία, να χρησιμοποιεί αντισηπτικά για τον καθαρισμό του προσώπου. Περαιτέρω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ο ασθενής νοιώθει πόνους και έντονη φαγούρα όταν οι πληγές κλείνουν και ψυχολογικά δεν νοιώθει καλά γιατί δεν μπορεί να παρουσιαστεί κοινωνικά. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας εξήγησε ότι όταν ο ενάγων τον επισκέφθηκε για πρώτη φορά ήταν στην κατάσταση που φαίνεται στη φωτογραφία
  33. Οι συρραφές στο πρόσωπο του είχαν γίνει στο Νοσοκομείο. Στη συνέχεια εξήγησε τη φωτοδυναμική θεραπεία την οποία εφάρμοσε στον ενάγοντα χρησιμοποιώντας ακριβά υλικά με αναπλαστικές ιδιότητες και τη χρήση laser. Η συγκεκριμένη θεραπεία γινόταν δύο φορές την εβδομάδα. Στην αρχή η ψυχολογική κατάσταση του ενάγοντος ήταν άσχημη, όταν όμως βελτιώθηκε η κατάσταση του έγινε πιο θετικός. Η θεραπεία που ακολουθήθηκε δεν ήταν επώδυνη, ο ασθενής νοιώθει ένα είδος θέρμης στην επιφάνεια του δέρματος του και γίνεται ταυτόχρονα επούλωση και ανάπλαση του δέρματος χωρίς εγκαύματα και έντονους πόνους. Η διάρκεια της ήταν 60 λεπτά κάθε φορά και η ίδια θεραπεία εφαρμόστηκε και στο δάκτυλο του ενάγοντος. Είδε τον ενάγοντα στην αίθουσα του Δικαστηρίου (10.2.2014) και είναι πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα της θεραπείας. Δήλωσε πως επτά χρόνια μετά δεν αναμένει περαιτέρω βελτίωση της κατάστασης του. Επανέλαβε ότι το κόστος της θεραπείας ανήλθε στις €4.100 ποσό το οποίο δεν του πληρώθηκε μέχρι τη μέρα εκείνη, λόγω οικονομικών δυσκολιών του ενάγοντος. Ως Μ.Ε.7 κατέθεσε ο οδοντίατρος Αντρέας Χατζηχαραλάμπους, ο οποίος αναγνώρισε το πιστοποιητικό Τεκμ.2Β, ημερομηνίας 1.11.2007 το οποίο ο ίδιος εξέδωσε όταν υπέβαλε τον ενάγοντα σε θεραπεία. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό κατά τον κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο διαπίστωσε: - Δόντια 11, 12: κατάγμα μύλης (μεσοκοπτικό), νέκρωση - Δόντι 21: Κάταγμα μύλης (ομοροκοπτικό) - Δόντια 31 32, 41, 42: πόνος κατά την επίκρουση λόγω τραυματισμού του περιριζικού χώρου κατά τη στιγμή της κρούσης, διεύρυνση περιριζικού χώρου κατά τη στιγμή της κρούσης, διεύρυνση περιριζικού χώρου) ακτινογραφικά. Η θεραπευτική αντιμετώπιση που έγινε ήταν η εξής: - Δόντια 11, 12: ενδοδοντική θεραπεία, ανασύσταση με ενδοριζικό άξονα και τοποθέτηση στεφάνης (ζιρκόνιο - κεραμικό) - Δόντι 21: ανασύσταση με ρητίνη και τοποθέτηση στεφάνης (ζιρκόνιο - κεραμικό). Για περίοδο δύο μηνών ο ασθενής κατά τη διάρκεια της μάσησης υπέφερε από πόνο και δυσκολία στη λειτουργία της. Τα έξοδα των επισκέψεων, ακτινογραφιών, θεραπείας και σύνταξης πιστοποιητικού δηλώνει ότι ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.1.
  34. Εξήγησε ότι με τη θεραπεία που υπέβαλε τον ενάγοντα πέτυχε την αποκατάσταση των δοντιών του. Τα δύο εκ των τριών δοντιών της άνω γνάθου ήταν ρίζες και το τρίτο είχε αρκετή απώλεια. Με τη θεραπεία έγινε αποκατάσταση των δοντιών αισθητικά και λειτουργικά. Για κάποιο χρονικό διάστημα κατά τη μάσηση υπήρχε πόνος και ταλαιπωρία, αλλά τούτο έχει αποκατασταθεί. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είδε τον ενάγοντα πέντε εβδομάδες μετά το δυστύχημα και δεν διαπίστωσε κάταγμα της άνω γνάθου. Υπήρχαν κάποια τραύματα στην περιοχή των γνάθων και στα χείλη, όχι συγκεκριμένα. Εξήγησε πως κατάγματα είχαν τρία δόντια, στα υπόλοιπα υπήρχε τραυματισμός που δεν έχρηζε περαιτέρω θεραπείας. Αναλύοντας τη χρέωση, εξήγησε ότι για τις ενδοδοντικές θεραπείες η χρέωση τώρα είναι €200 η κάθε μια, οι ανασυστάσεις είναι γύρω στα €150 η κάθε μια και οι στεφάνες με ζιρκόνια είναι €600 συν ακτινολογικός και κλινικός έλεγχος. Το ποσό της χρέωσης δεν το πληρώθηκε γιατί του ζητήθηκε κάποια οικονομική διευκόλυνση. Αναμένει πως η πληρωμή θα γίνει το συντομότερο δυνατό. Πρόβλημα στη μάσηση υπήρχε τις επόμενες λίγες μέρες από τη θεραπεία. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Κλεάνθης Χαραλάμπους, εναγόμενος, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης του Τεκμ.9, σύμφωνα με την οποία στις 21.2.2007 και ώρα 16.15 ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΗΥ651 τύπου τζιπ του οποίου είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Οδηγούσε το εν λόγω όχημα του στην οδό Εδέσσης στη Λεμεσό με βόρεια κατεύθυνση με πρόθεση να κατευθυνθεί δεξιά στην οδό Σπύρου Κυπριανού, πρώην Ακαδημίας. Η οδός Εδέσσης είναι πάροδος της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού. Φθάνοντας στη συμβολή των δύο οδών σταμάτησε στο αλτ της πορείας του, έλεγξε την τροχαία κίνηση δεξιά και αριστερά για να βεβαιωθεί κατά πόσο ήταν ασφαλές για να εισέλθει στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού και δεν είδε οποιοδήποτε όχημα. Στη συνέχεια κοίταξε ξανά δεξιά και είδε ένα όχημα στη Λεωφόρο να κατευθύνεται με δυτική κατεύθυνση. Το εν λόγω αυτοκίνητο βρισκόταν σε απόσταση 70-80 μέτρα περίπου μακριά και υπολόγισε ότι θα μπορούσε με ασφάλεια να εισέλθει στη διασταύρωση, να ολοκληρώσει τη στροφή προς τα δεξιά και να συνεχίσει την πορεία του ανατολικά. Αφού από αριστερά δεν ερχόταν οποιοδήποτε όχημα και το αυτοκίνητο στα δεξιά ήταν σε απόσταση, εκκίνησε και προχώρησε με δεξιά κλίση στη λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού. Αφού εισήλθε στη συμβολή των πιο πάνω οδών και το αυτοκίνητο του είχε σχεδόν ευθυγραμμιστεί στην απέναντι λωρίδα με ανατολική κατεύθυνση, είχε δηλαδή εισέλθει σχεδόν ολόκληρο εντός της αριστερής λωρίδας σε σχέση με την ανατολική κατεύθυνση, άκουσε φρένα και αμέσως μετά ένοιωσε ένα δυνατό κτύπημα στην πίσω δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του. Αμέσως το ακινητοποίησε και κατέβηκε να δει τι συνέβη. Είδε πεσμένο στην άσφαλτο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του ένα νεαρό και μια μοτοσικλέτα πεσμένο στην άσφαλτο αρκετά μέτρα δυτικότερα από το σημείο που ήταν σταματημένο το αυτοκίνητο του. Όπως αντιλήφθηκε η μοτοσικλέτα ερχόταν από δεξιά του. Το αυτοκίνητο που είδε προηγουμένως να κινείται στη λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού με δυτική κατεύθυνση είχε περάσει και συνέχισε την πορεία του. Τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας και μετά από λίγα λεπτά πήγε ασθενοφόρο το οποίο μετέφερε τον οδηγό της μοτοσικλέτας στο νοσοκομείο. Όταν πήγε η αστυνομία στην παρουσία του διενήργησε μετρήσεις, υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης και υπέγραψε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Δηλώνει ότι τη μοτοσικλέτα δεν την είδε καθόλου πριν τη σύγκρουση. Κατά τις μετρήσεις που διενήργησε η αστυνομία διαπίστωσε ότι η μοτοσικλέτα είχε αφήσει μεγάλης απόστασης ίχνη τροχοπέδησης, τα οποία βρίσκοντο στη δεξιά λωρίδα που είχε πρόθεση να κατευθυνθεί και άρχιζαν περίπου από την διαχωριστική γραμμή των δύο λωρίδων και συνέχιζαν μέσα στη δεξιά λωρίδα. Για το εν λόγω δυστύχημα έδωσε κατάθεση στην αστυνομία και αντιμετώπισε κατηγορία για αμελή οδήγηση στην οποία κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας αθωώθηκε και απαλλάχθηκε της κατηγορίας. Περαιτέρω δηλώνει ότι χρησιμοποιεί καθημερινά τους εν λόγω δρόμους λόγω της εργασίας του και η ορατότητα από τη συμβολή των εν λόγω δρόμων προς τα δεξιά ήταν πολύ καλή. Υποστηρίζει δε ότι δεν ανέκοψε την πορεία της μοτοσικλέτας αφού αυτή δεν εκινείτο στην ορθή λωρίδα αλλά στην αντίθετη λωρίδα, όπου ο ίδιος είχε σχεδόν ευθυγραμμιστεί και αν ο μοτοσικλετιστής κινείτο στην ορθή λωρίδα είχε περιθώριο να συνεχίσει ευθεία και απρόσκοπτα την πορεία του. Περαιτέρω ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το αυτοκίνητο που είδε μετά που κτύπησε η μοτοσικλέτα στο αυτοκίνητο του προχώρησε κανονικά την πορεία του και έφυγε. Περαιτέρω ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμ.Β προς αναγνώριση το οποίο ζήτησε να γίνει τεκμήριο (Τεκμ.10). Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε πως η ορατότητα εκτεινόταν σε απόσταση πέραν των 80 μέτρων που είδε το αυτοκίνητο για πρώτη φορά. Σε υποβολή ότι εκτεινόταν στα 200 μέτρα, δήλωσε πως δεν μπορεί να υπολογίσει, πάντως ήταν αρκετή απόσταση. Σε υποβολή ότι δεν εντόπισε τον μοτοσικλετιστή ο οποίος βρισκόταν στο δρόμο απάντησε πως δεν υπήρχε μοτοσικλέτα, το μόνο που υπήρχε ήταν αυτοκίνητο. Συμφώνησε πως μετά το κτύπημα αντιλήφθηκε πως φυσιολογικά υπήρχε. Συμφώνησε στη θέση ότι ο μοτοσικλετιστής κτύπησε πρώτα στο αυτοκίνητο του και μετά το αυτοκίνητο για το οποίο αναφέρθηκε πέρασε και συνέχισε την πορεία του. Δεν συμφώνησε όμως ότι ο μοτοσικλετιστής βρισκόταν πιο κοντά του όταν είδε το αυτοκίνητο στα 80 μέτρα. Υπέθεσε ότι η μοτοσικλέτα ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα αφού ήταν μεγάλου κυβισμού και μπορούσε να καλύψει την απόσταση σε πολύ ελάχιστα δευτερόλεπτα. Σε υποβολή ότι όταν είδε το αυτοκίνητο η μοτοσικλέτα ήταν σε πιο κοντινή απόσταση αλλά δεν την εντόπισε στο δρόμο, ο εναγόμενος δεν συμφώνησε. Επανέλαβε πως ο ίδιος είχε σχεδόν ευθυγραμμιστεί στην πορεία του όταν η μοτοσικλέτα κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του και είναι η θέση του πως δεν ανέκοψε την πορεία της αφού αυτή δεν κινείτο στην ορθή λωρίδα. Σε υποβολή ότι η σύγκρουση έγινε στην αριστερή λωρίδα του δρόμου σε σχέση με την πορεία της μοτοσικλέτας, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας πως όταν έγινε η σύγκρουση ήταν σχεδόν ευθυγραμμισμένος στην πορεία του, γι' αυτό η μοτοσικλέτα κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. Υπεδείχθη στο μάρτυρα το Τεκμ.1 και το σημείο σύγκρουσης με το οποίο ο μάρτυρας συμφώνησε. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν όπως η ιατρική έκθεση του γιατρού Ηλία Γεωργίου, ημερ. 30.6.2009 κατατεθεί με παραδεκτό το περιεχόμενο της, συναφώς δεν κλητεύθηκε άλλος μάρτυρας. Σύμφωνα με την ιατρική έκθεση ημερ. 30.6.2009, Τεκμ.8, ο ορθοπεδικός χειρούργος Ηλίας Γεωργίου εξέτασε τον ενάγοντα στις 4.6.
  35. Η εξέταση ήταν τόσο κλινική όσο και ακτινολογική. Του δόθηκε το ιστορικό από τον ενάγοντα και ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία εξέδωσαν ο ορθοπεδικός χειρούργος Α. Πετρίδης ημερ. 26.9.2007, ιατρικό πιστοποιητικό του ορθοπεδικού χειρούργου Κ. Αντρέου, ημερ. 12.12.2007, χειρόγραφο πιστοποιητικό του οδοντίατρου Αντρέα Χ»Χαραλάμπους ημερ. 1.12.2007, ιατρικό πιστοποιητικό του νευρολόγου Κ. Χατζηβασίλη ημερ. 5.2.2008 και ιατρικό δελτίο του δερματολόγου Μάριου Χριστοφίνη ημερ. 8.1.
  36. Ο γιατρός σχολιάζει τα εν λόγω πιστοποιητικά και είναι η θέση του από τις καταγραφές των θεραπόντων ιατρών, τους ακτινολογικούς φακέλους που του τέθηκαν υπόψη πως επιβεβαιώνονται τα ακόλουθα κατάγματα. Κάταγμα του ρινικού οστού, κάταγμα της διάφυσης του αριστερού μηριαίου (διπολικό), κάταγμα του δεξιού ωλεκράνου, κάταγμα του μέσου δακτύλου του δεξιού χεριού. (Ονυχοφόρου φάλαγγας του μέσου δακτύλου). Από θεραπευτικής πλευράς, αρχικά το κάταγμα του αριστερού μηριαίου ακινητοποιήθηκε μέσω τοποθέτησης σκελετικής έλξης, ενώ το κάταγμα της τελικής φάλαγγας του μέσου δακτύλου του δεξιού χεριού, μέσω τοποθέτησης λεπτών βελονών. Τα θλαστικά τραύματα συνερράφησαν. Σε μεταγενέστερο στάδιο (2/3/07) έγινε ταυτόχρονη χειρουργική ανάταξη και οστεοσύνθεση τόσο του κατάγματος του αριστερού μηριαίου όσο και αυτού του δεξιού ωλεκράνου (δεξιός αγκώνας), μέσω τοποθέτησης των αναγκαίων μεταλλικών προσθετικών. Ο θεράπων ιατρός Α. Πετρίδης κατέγραψε ικανοποιητική άμεση μετεγχειρητική πορεία και ακτινολογικό έλεγχο, χωρίς επιπλοκές. Στις 21/3/07 επετράπη η έξοδος από το Νοσοκομείο και συνέχισε να παρακολουθείται στα εξωτερικά ορθοπεδικά ιατρεία από τον θεράποντα γιατρό. Στις 8.5.07 ο θεράπων ιατρός κατέγραψε ακτινολογικό εύρημα επούλωσης των καταγμάτων. Στις 3/4/07 αφαιρέθηκαν οι διαδερμικές βελόνες σταθεροποίησης του κατάγματος του μέσου δακτύλου του δεξιού χεριού. Στις 4.10.07 έγινε αφαίρεση των μεταλλικών προσθετικών (βελόνων και συρματίνου πλέγματος) από τον αγκώνα. Η αφαίρεση έγινε από τον ιατρό Κ. Ανδρέου στην Πολυκλινική «Υγεία» στην οποία παρέμεινε για ένα βράδυ. Ο ενάγων 2 ½ χρόνια μετά το ατύχημα παραπονείτο για ορισμένες ήπιας έντασης ενοχλήσεις στο άνω μέρος του αριστερού μηρού, αίσθηση βελονισμών στο αριστερό γόνατο, στιγμιαίας μορφής ενόχληση, αίσθησης διαπεραστικού ρεύματος στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και αναφέρει οίδημα στην αριστερή περιοχή του ιερού οστού. Περαιτέρω αναφέρει ότι σε στιγμή βίαιης στροφικής κίνησης υπερπρηνισμού, αισθάνεται ενόχληση πόνου στην οπίσθια άνω επιφάνεια του αντιβραχίου. Η κλινική εξέταση του έδειξε τα πιο κάτω ευρήματα: i. Βαδίζει κατά πλήρως ικανοποιητικό τρόπο χωρίς χωλότητα. ii. Κατά την μέτρηση του μήκους των κάτω άκρων δεν διαπιστούται βράχυνση του τραυματισθέντος μέλους. iii. H έκταση του αριστερού γόνατος είναι πλήρης ενώ η κάμψη παρουσιάζει μικρού βαθμού ελάττωση της τάξης των 10 μοιρών. iv. Κατά την επιμέτρηση της μυϊκής μάζας των μηρών διαπιστούται ότι τόσο αριστερά όσο και δεξιά η μυϊκή μάζα έχει διάμετρο 47 εκ. (Η επιμέτρηση έγινε σε απόσταση 10 εκ. από τους άνω πόλους των επιγονατίδων.) v. Είναι σε θέση να επιτελέσει βαθύ κάθισμα. vi. Φυσιολογική κινητικότητα των ισχίων ποδοκνημικών και ποδών. vii. Κατά την εξέταση της κινητικότητας του δεξιού αγκώνα παρατηρείται μικρού βαθμού ελάττωση της πλήρους έκτασης κατά 10 μοίρες ενώ η κάμψη και οι στροφικές κινήσεις του αντιβραχίου είναι φυσιολογικές. viii. H κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης παρουσιάζει πλήρως ικανοποιητικό εύρος χωρίς ευαισθησία. ix. Απουσία νευρολογικής σημειολογίας. x. Ουλή στη μύτη μήκους ενός εκ. και 2 εκ. στην αριστερή παρειά. xi. Χειρουργική ουλή μήκους 12 εκ. στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού αγκώνα, ενώ η χειρουργική ουλή στην έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού επιμετρά μήκος 32 εκ. xii. Πολύ μικρή ουλή στην τελική φάλαγγα του δεξιού μέσου δακτύλου του χεριού η έκταση της οποίας παρουσιάζει μικρή ελάττωση της τάξης των 10 περίπου μοιρών. xiii. Kατά την επισκόπηση και ψηλάφηση της αριστερής περιοχής του ιερού οστού, διαπιστούται οστική προπέτεια η οποία πιθανότατα οφείλεται σε ασβεστοποιημένο αιμάτωμα. xiv. Απουσία ευαισθησίας στην προπέτεια. Από τις ακτινολογικές εξετάσεις επιβεβαιώνεται: ● Το κάταγμα του αριστερού μηριαίου όπως περιγράφεται πιο πάνω, του δεξιού ωλεκράνου, της τελικής φάλαγγας του δεξιού μέσου δακτύλου του χεριού, ρωγμώδες κάταγμα του ρινικού οστού και της άνω σιαγώνας χωρίς παρεκτόπιση. ● Ευμεγέθης πόρος (δημιουργία επουλωτικού ιστίτη ιστού) στο σημείο του κατάγματος του μηριαίου. ● Κάταγμα του σώματος του πέμπτου και έκτου θωρακικού σπονδύλου με ελαφράς μορφής συμπίεση. Σύμφωνα με τον γιατρό Ηλία Γεωργίου ο ενάγων υπέστη τα ακόλουθα: [1] Υπέστη κατάγματα όπως περιγράφονται πιο πάνω, δύο από τα οποία αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά. [2] Το κάταγμα της διάφυσης του αριστερού μηριαίου αντιμετωπίσθηκε με σταθεροποίηση μέσω τοποθέτησης μεταλλικής πλάκας και βιδών, ενώ το κάταγμα του ωλεκράνου (δεξιού αγκώνα) αντιμετωπίσθηκε μέσω τοποθέτησης μεταλλικών βελόνων και συρμάτινου πλέγματος. Το τελευταίο αφαιρέθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο με την επούλωση του κατάγματος του ωλεκράνου. [3] Το κάταγμα της τελικής φάλαγγας του μέσου δακτύλου του δεξιού χεριού αντιμετωπίσθηκε μέσω τοποθέτησης διαδερμικών βελόνων, οι οποίες αφαιρέθησαν με την επούλωση του και σε σύντομο χρονικό διάστημα. [4] Υπέστη θλαστικά τραύματα τα οποία χρειάστηκαν συρραφή και ρωγμώδη κατάγματα στο πρόσωπο (στην μύτη και στην άνω σιαγώνα) τα οποία ακριβώς λόγω της ρωγμώδους μορφής των, δεν χρειάστηκαν οποιαδήποτε εξειδικευμένη θεραπεία. [5] Έξι εβδομάδες μετά το ατύχημα διεγνώσθη οστικός τραυματισμός δύο θωρακικών σπονδύλων. Το γεγονός ότι αυτά διεγνώσθησαν έξι εβδομάδες μετά το ατύχημα, δεν επιτρέπουν την με απόλυτο και ασφαλή τρόπο γνωμάτευση περί της αιτιολογίας των. [6] Είναι πιθανό να προκλήθηκαν από το ατύχημα και να διέλαθαν της ιατρικής νοσοκομειακής προσοχής, αλλά τούτο αποτελεί πιθανότητα και όχι βεβαιότητα. [7] Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μετεγχειρητική επιπλοκή η δε εξελικτική επουλωτική επεξεργασία των οστικών τραυματισμών υπήρξε ομαλή και στο αναμενόμενο χρονικό διάστημα. [8] Παρά την πολλαπλότητα των τραυματισμών του το τελικό αποτέλεσμα της θεραπείας που του εχορηγήθη κρίνεται πλήρως ικανοποιητικό. [9] Η κινητικότητα - λειτουργικότητα του αγκώνα και των αρθρώσεων του αριστερού άνω άκρου έχουν επανέλθει σε μέγιστο βαθμό. [10] Μικρού βαθμού ελάττωση συγκεκριμένου εύρους κίνησης των, δεν δικαιολογεί βαθμό λειτουργικής αναπηρίας, αλλά αίσθηση δυσκαμψίας μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες υπερφόρτισης των αρθρώσεων (παρατεταμένο βαθύ κάθισμα - ανασήκωση και παρατεταμένη μεταφορά μεγάλων βαρών κλπ). [11] Το κάταγμα του ωλεκράνου (δεξιού αγκώνα) ήταν ενδοαρθρικό και τούτο αποτελεί προδιαθετικό παράγοντα μελλοντικής ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας. [12] Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο αγκώνας δεν αποτελεί άρθρωση που να υφίσταται την φόρτιση του βάρους του ανθρώπινου σώματος, η τέτοια επιπλοκή αν παρουσιασθεί, δεν θα αφορά το προσεχές αλλά το απώτερο μέλλον. [13] Θα είναι σε θέση να επιτελεί κατά πλήρως ικανοποιητικό τρόπο πλείστες μορφές καθημερινών δραστηριοτήτων (ορθοστασία, ανεβοκατέβασμα συνήθους σκάλας, οδήγηση αυτοκινήτου, βάδιση, προσωπική περιποίηση κλπ.) [14] Οι ουλές θα παραμείνουν. Αξιολόγηση της μαρτυρίας ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος και ευθύνη: Ο ενάγων για να αποδείξει το επίδικο θέμα της ευθύνης κατέθεσε ο ίδιος (Μ.Ε.2) και κάλεσε τον αστυφ. 1685 Χαράλαμπο Ξενοφώντος (Μ.Ε.1), ο οποίος διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο εναγόμενος (Μ.Υ.1). Πρόκειται για αστική υπόθεση και το δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614). Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ολικώς ή μερικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. 257, 263, Γεώργιος Λόης κ.α. ν. Χριστιάνας Παύλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1662). Είχα την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω προσεκτικά όλους τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον μου και να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους. Επίσης εξέτασα και συνεκτίμησα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και δέχομαι την μαρτυρία του. Πιστεύω διερεύνηση με επάρκεια τις συνθήκες του δυστυχήματος και εξήγησε δίδοντας επαρκείς διευκρινίσεις για το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 1) που κατέθεσε. Περαιτέρω εξέτασα τη μαρτυρία του ενάγοντος, όσον αφορά τις συνθήκες του δυστυχήματος, με προσοχή και σε συνάρτηση με την μαρτυρία του εναγόμενου Μ.Υ.1. Έχοντας πάντοτε σαν οδηγό την πραγματική μαρτυρία η οποία και παρέχει ένα αδιάψευστο οδηγό ως προς το όλο δυστύχημα (βλ. ΒALOISE INSURANCE CO LTD v. KATΩ ΜΟΝΙΑΤΗ κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275). Σαν μάρτυρας ο ενάγων μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, ο τρόπος που έδιδε τη μαρτυρία του ήταν φανερό ότι έλεγε την αλήθεια. Η αμεσότητα και η σταθερότητα των απαντήσεων του ενάγοντος στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο έπειθαν, η δε πραγματική μαρτυρία δίδει αντικειμενικό έρεισμα ότι η εκδοχή του ενάγοντος ήταν η πιο πιθανή αληθής εκδοχή, κρινόμενη αυτούσια. Ο εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν φανερό ότι επιδίωκε με τη μαρτυρία του να απεκδυθεί της ευθύνης του. Περαιτέρω η θέση του εναγόμενου ότι ο ενάγων έτρεχε, δεν μπρεί να γίνει αποδεκτή. Αυτή η θέση στηρίζεται σε απλή εικασία του εναγομένου επειδή ο ενάγων πριν τη σύγκρουση άφησε 17 μέτρα ίχνη τροχοπέδησης. Ο εναγόμενος υπενθυμίζω δεν είδε τον ενάγοντα πριν την σύγκρουση. Είναι δε νομολογημένο ότι δεν είναι δυνατό στην απουσία μαρτυρίας εμπειρογνώμονα να εξάγεται συμπέρασμα αναφορικά με την ταχύτητα οχήματος. (βλ. Χρυσοστόμου ν. Cameron
(2010)A.A.D.1992, απόφαση Ναθαναήλ, Δ., Χαραλάμπους ν. Ξυδά
(2007)1Β Α.Α.Δ. 792, 797) και εν πάση περιπτώσει η ταχύτητα από μόνη της δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει σε συμπέρασμα για αμέλεια (βλ. Ξυπτερά ν. Κυριάκου
(1997)1 Α.Α.Δ.1696, 1703, Παύλου ν. Παπακυπριανού
(2000)1 Α.Α.Δ.974, 984, 985). Η θέση του εναγόμενου ότι σταμάτησε στο ΑΛΤ και ήλεγξε προσεκτικά τον δρόμο πριν εισέλθει στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η πραγματική μαρτυρία τον διαψεύδει. Το σημείο σύγκρουσης απέχει 25 μέτρα από το σταθερό σημείο Ο από όπου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσικλέτα. Αυτό δεικνύει ότι ο ενάγων ήταν εντός του πεδίου ορατότητας του εναγομένου όταν ο τελευταίος εισήλθε εντός της Λεωφόρου Σπ. Κυπριανού. Υπενθυμίζω ότι η ορατότητα από το σημείο του ΑΛΤ εκτείνεται ανατολικά στα 100-150 μέτρα. Επίσης υπενθυμίζω ότι δεν υπήρξε προπορευόμενο όχημα της μοτοσικλέτας ώστε να δημιουργήσει κατάσταση που μείωνε τη δυνατότητα του εναγομένου να εντοπίσει την παρουσία του ενάγοντος. Επίσης η πραγματική μαρτυρία παρέχει σαφείς ενδείξεις για την πορεία των δύο ενεχομένων οχημάτων στο δυστύχημα. Το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται εντός της συμβολής των δύο δρόμων και σε απόσταση 3.40 μέτρα από την αριστερή νοητή γραμμή της αριστερής λωρίδας της Λεωφόρου σύμφωνα με την πορεία του ενάγοντος, δηλαδή 20 cm από το μέσο του δρόμου εντός της λωρίδας του ενάγοντος. Οι ζημιές στα δύο οχήματα υποδηλούν σχεδόν κάθετη σύγκρουση. Η μικρή δε απόσταση που κάλυψε ο εναγόμενος εντός της διασταύρωσης υποδηλώνει την εγγύτητα της μοτοσικλέτας του ενάγοντος. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση σε σχέση με την ευθύνη, βρίσκω ότι η σκηνή του δυστυχήματος μετά το δυστύχημα είχε όπως σχεδιάστηκε στο Τεκμ.1. Το δυστύχημα έγινε στις 21.2.2007 γύρω στις 16.15 στη συμβολή της Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού με την οδό Εδέσσης. Η Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού είναι η κύρια οδός σε σχέση με την οδό Εδέσσης η οποία σχηματίζει διασταύρωση τύπου «Τ» με την Λεωφόρο. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία και ώρα ο ενάγων οδηγούσε την μοτοσικλέτα του με αρ. εγγραφής ΚΑΕ857 με δυτική κατεύθυνση επί της Λεωφ. Σπ. Κυπριανού και ο εναγόμενο το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΗΥ651 επί της οδού Εδέσσης με βόρεια κατεύθυνση προς την συμβολή της με την Λεωφ. Σπ. Κυπριανού. Όταν ο εναγόμενος έφθασε στη συμβολή των δύο πιο πάνω δρόμων παρέλειψε να σταματήσει στο σήμα στοπ της πορείας του ή εισήλθε στη Λεωφόρο χωρίς να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να το πράξει σε σχέση με τα οχήματα που χρησιμοποιούν τον κύριο δρόμο κατά προτεραιότητα, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του ενάγοντος και να προκληθεί το δυστύχημα. Ο εναγόμενος δεν αντελήφθηκε την παρουσία του ενάγοντος στο δρόμο ενώ είχε ελεύθερο οπτικό πεδίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ: Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καταμερισμού της ευθύνης μεταξύ των Εναγομένων, ο Στυλιανίδης, Δ. (όπως ήταν τότε), στη Μαυρίδης ν. Dharaghji κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013, σελ. 1023, 1024 ανέφερε τα εξής: «Το ουσιαστικό δίκαιο προβλέπεται στα άρθρα 51, 57 και 64 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Η ορθή προσέγγιση του Δικαστηρίου, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Fitzgerald v. Lane [1988] 2 All E.R. 961, η οποία ανέτρεψε την απόφαση του Lord Pearce στην υπόθεση Miraflores and The Abadesa [1967] 1 All E.R. 672, 677, είναι: Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική, τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ εναγομένων, από τη μια, και ενάγοντα, από την άλλη, και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. Εάν επιδόθηκαν ειδοποιήσεις, με βάση το Άρθρο 64 και τη Δ.10, θ.12
(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προχωρεί στον καταμερισμό της ευθύνης και στον καθορισμό του ποσοστού της συνεισφοράς ή αποζημίωσης μεταξύ των εναγομένων.» Στον καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ των δυο οδηγών οι καθοριστικοί παράγοντες είναι η υπαιτιότητα και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των δυο οδηγών της σύγκρουσης και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης [βλ. Χαραλάμπους ν. Στυλιανού
(1991)1(Α) Α.Α.Δ. 284]. Ως προς τις έννοιες της αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και στον καθορισμό της ευθύνης ο Γ. Πικής, Π. (όπως ήταν τότε) στη Φιλίππου κ.α. ν. Παναγή κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1275, αναφέρει τα εξής: «Ο οδηγός αυτοκινήτου έχει καθήκον να μεριμνά για την ασφάλεια παντός άλλου προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο και να λαμβάνει προφυλάξεις, προς αποτροπή προβλεπτών κινδύνων. Ανάλογο καθήκον έχει ο οδηγός για την προστασία της ασφάλειας του ιδίου και της περιουσίας του έναντι προβλεπτών κινδύνων. Παραλείψεις για την προστασία της ασφάλειας τρίτου καθιστούν τον οδηγό ένοχο αμέλειας και παραλείψεις για την ασφάλεια του ιδίου τον καθιστούν ένοχο συντρέχουσας αμέλειας. Αμέλεια και συντρέχουσα αμέλεια των οδηγών οχημάτων που συγκρούονται, προσμετρούν στον καθορισμό της ευθύνης, ανάλογα με το βαθμό που οι παραλείψεις εκατέρου συμβάλλουν στην πρόκληση της ζημιάς. Και στις δυο περιπτώσεις, το κριτήριο για την απόδοση ευθύνης είναι το προβλεπτό του κινδύνου και παραλείψεις για τη λήψη προστατευτικών μέτρων για την αποφυγή του.» Ο Γ. Πικής, Π. (όπως ήταν τότε) επισημαίνει στην Κυριάκου κ.α. ν. Κανάρη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1436: «Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό και όχι θεωρητικό. Εξετάζεται σε κάθε περίπτωση η γενεσιουργός αιτία και ότι πραγματικά επέδρασε στην πρόκληση του δυστυχήματος. Προϋπόθεση για την απόδοση ευθύνης αποτελεί η επενέργεια αμελούς πράξης στην πρόκληση του δυστυχήματος ως θέμα άμεσης αιτιώδους σχέσης μεταξύ της πράξης και του δυστυχήματος.» Η συντρέχουσα αμέλεια, όπως λέχθηκε και στην Θεόδωρος Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1325, δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά στο καθήκον αυτοπροστασίας του με την επίδειξη ανάλογης επιμέλειας. Το βάρος της απόδειξης συντρέχουσας αμέλειας, το φέρει ο εναγόμενος και δεν εναπόκειται στον ενάγοντα να το αποσείσει εκ προοιμίου (Charlesworth & Perry on Negligence 7η έκδ. σελ. 146-147, παρ. 3-11). Στη Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου και άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, η έννοια της αμέλειας, καθορίστηκε ως εξής: «Η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Συναφώς, θα υπενθυμίζαμε πως, γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Elpiniki Panayiotou v. Georghios Kyriakou Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215.» Είναι καθιερωμένη γενική αρχή ότι οι οδηγοί που χρησιμοποιούν τον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του η οποία πρέπει να γίνεται σεβαστή από τους οδηγούς που προσεγγίζουν τον κύριο δρόμο από πάροδο (βλ. Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. σελ. 178, Αριστοδήμου ν. Πέτρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 980, Χριστοδούλου ν. Μπίλη
(1998)1 Α.Α.Δ. 164). Περιπλέον, συνιστά αμέλεια και αν ακόμη είχε σταματήσει στη συμβολή της παρόδου με τον κύριο δρόμο, αν πριν εισέλθει σ' αυτόν δεν εβεβαιώνετο ότι ήταν ασφαλές να το κάμει αυτό σε σχέση με τα οχήματα που χρησιμοποιούν τον κύριο δρόμο κατά προτεραιότητα (βλ. Παπαδέτη ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 279, Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Νεοφύτου
(1991)1 Α.Α.Δ. 426, Καραλούκας ν. Πάρπα
(1998)1 Α.Α.Δ. 767). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Μπίλη
(1998)1 Α.Α.Δ. 164, 172, υποδείχθησαν τα εξής: «Το γεγονός ότι ο εφεσείων προτού εισέλθει στη διασταύρωση δεν αντελήφθηκε την παρουσία του εφεσίβλητου στο δρόμο μολονότι είχε ελεύθερο πεδίο ορατότητας, υποδηλώνει παράλειψη επίδειξης της προσοχής που επιβάλλει το καθήκον επιμέλειας του οδηγού. Παράλειψη εκπλήρωσης αυτού του καθήκοντος συνιστά αμέλεια.» Υπενθυμίζω ότι η υποχρέωση τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας βαρύνει τους οδηγούς πάντοτε και υπό όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouris and Another
(1975)1 C.L.R. 188, 192). Περαιτέρω στη Χριστοδούλου ν. Μπίλη (πιο πάνω) υποδείχθησαν τα εξής σχετικά με την παρούσα υπόθεση (βλ. σελ. 173 επ.): «Η γενική αρχή είναι ότι οι οδηγοί επί της κυρίας οδού έχουν προτεραιότητα για τη χρήση του δρόμου η οποία πρέπει να γίνεται σεβαστή από τους οδηγούς που προσεγγίζουν τον κύριο δρόμο από πάροδο. Βλ. Αριστοδήμου ν. Πέτρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 980. Ο οδηγός σε κύριο δρόμο δεν αναμένεται να προβλέψει ότι ο οδηγός σε πάροδο κατά παράβαση σαφούς καθήκοντος θα εισέλθει στον κύριο δρόμο χωρίς να σταματήσει και γενικά χωρίς να βεβαιωθεί πως αυτή η είσοδος του είναι ασφαλής, εκτός κι αν έχει ένδειξη, ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης, πως τέτοια εξέλιξη είναι εύλογα πιθανή. Βλ. Τουμαζή ν. Κούλα
(1994)1 Α.Α.Δ. 420 και Χ"Γιάννη ν. Κουμάση
(1995)1 Α.Α.Δ. 150. Το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών. Ο νουνεχής οδηγός εύλογα μπορεί να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι του ιδίου και άλλων οδηγών. Βλ. Κυριάκου ν. Φιλίππου
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 642, Θρασυβούλου ν. Κουλέρμου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 293.» Σχετικές είναι και οι παρατηρήσεις του Καλλή, Δ. στην Παύλου ν. Παπακυπριανού
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 974. Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων μου και των νομικών αρχών βρίσκω πως η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η ενέργεια του εναγόμενου να εισέλθει εντός της Λεωφ. Σπ. Κυπριανού με σκοπό να στρίψει δεξιά επί της Λεωφόρου χωρίς να λάβει προς τούτο τα δέοντα μέτρα για να καταστήσει ασφαλή την ενέργεια του, με αποτέλεσμα να αποκόψει την ελεύθερη πορεία του ενάγοντος και να επέλθει η σύγκρουση. Το γεγονός ότι δεν άσκησε καλή παρατηρητικότητα ώστε να αντιληφθεί την παρουσία του ενάγοντος στο δρόμο, ενώ μπορούσε, υποδηλώνει, επίσης, ότι ο εναγόμενος ήταν αμελής και ευθύνεται για το δυστύχημα και τον τραυματισμό του ενάγοντος έναντι του οποίου είχε καθήκον επιμέλειας. Η απόσταση από την οποία ο ενάγων είδε τον εναγόμενο να του αποκόπτει το δρόμο ήταν μικρή και δεν είχε την ευχέρεια να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια προς αποφυγή της σύγκρουσης εκτός από το να φρενάρει όπως και έπραξε. Η ξαφνική είσοδος του εναγομένου στον κύριο δρόμο ήταν η μοναδική αιτία της σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Ο ενάγων δεν συνέβαλε καθόλου στην πρόκληση του δυστυχήματος και των ζημιών. Η είσοδος του αυτοκινήτου στο κύριο δρόμο ήταν κατά λογική πρόβλεψη απροσδόκητη. Πριν από την είσοδο του αυτοκινήτου στον κύριο δρόμο ο ενάγων δεν είχε καθήκον επιμέλειας έναντι του εναγομένου. Το καθήκον αυτό ηγέρθη όταν ο εναγόμενος άρχισε να εισέρχεται στη Λεωφόρο. Ο προσεκτικός οδηγός δεν έχει καθήκον να λάβει αποτρεπτικά μέτρα πριν την εκδήλωση του κινδύνου. Η μικρή απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα ήταν τέτοια που εκμηδένιζε τις δυνατότητες του ενάγοντος να λάβει οποιαδήποτε άλλα μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης. Λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι και τα δύο οχήματα εκινούντο σε συνάρτηση με την αγωνία της επικείμενης σύγκρουσης. Aποζημιώσεις: Όπως υποδεικνύεται στην Λεριός v Αλεξίου κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1195, 1219, στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην Cookson v Knowles
(1978)2 ALL E.R. 604, εξηγείται πως κατά κανόνα, σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι αποζημιώσεις πρέπει να υπολογίζονται σε δύο μέρη. Το πρώτο για την απώλεια ως την ημέρα της δίκης και το δεύτερο για την απώλεια από εκεί και πέρα. Οι απώλειες των εισοδημάτων μέχρι την ημερομηνία της ακρόασης επιδικάζονται υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων και οι υπόλοιπες υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων (βλ. την Γενικός Εισαγγελέας κ.α. v. Στυλιανού κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ.1718, 1739 με αναφορά στην Fysco Contructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1030 και στη Μιχαήλ v. Συκοπετρίτης
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, πρώτα θα προχωρήσω στην ανάλυση και αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας και στον καθορισμό των σωματικών βλαβών και των συνεπειών τους. Στη συνέχεια δε, στον υπολογισμό του ύψους του ποσού των γενικών αποζημιώσεων για πόνο, ταλαιπωρία, απώλεια ανέσεων και απολαύσεων της ζωής του ενάγοντος και ειδικές ζημιές. Πέραν του ενάγοντος για τις σωματικές βλάβες που υπέστη ο ενάγων, κατέθεσαν ο ορθοπεδικός χειρούργος Κυριάκος Ανδρέου (Μ.Ε.3), ο νευρολόγος ψυχίατρος Κωστάκης Χ"Βασίλης (Μ.Ε.4), ο ορθοπεδικός χειρούργος Ανδρέας Πετρίδης (Μ.Ε.5), ο ειδικός δερματολόγος Μάριος Χριστοφίνης (Μ.Ε.6) και ο οδοντογιατρός Ανδρέας Χατζηχαραλάμπους (Μ.Ε.7). Όσον αφορά τα ορθοπεδικά τραύματα που υπέστη ο ενάγων, την θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε, και τα κατάλοιπα τους κατατέθηκαν εκ συμφώνου με παραδεκτό το περιεχόμενο του το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Ηλία Γεωργίου, ημερ. 30.6.2009 (Τεκμ.8), γι' αυτό το περιεχόμενο του αποτελεί αδιαμφισβήτητη μαρτυρία, δεσμευτική για τους διάδικους. Συναφώς όσον αφορά τα ορθοπεδικά τραύματα του ενάγοντος υιοθετώ και επαναλαμβάνω το Τεκμ.8 το οποίο παραθέτω με λεπτομέρεια πιο πάνω στις σελ. 22-26 της απόφασης, δεν το επαναλαμβάνω για εξοικονόμηση χρόνου και αποφυγή επανάληψης. Πέραν των ορθοπεδικών τραυμάτων ο ενάγων υπέστη και άλλα τραύματα. Σχετική είναι η μαρτυρία των Μ.Ε.4, 6 και 7, η μαρτυρία των οποίων ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, έμεινε αναντίλεκτη και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.4, νευρολόγο ψυχίατρο Κ. Χ"Βασίλη, ο ενάγων κατά το ατύχημα υπέστη εγκεφαλικό οίδημα, κάταγμα ρινικού οστού, κάταγμα της άνω γνάθου, ρωγμώδες κάταγμα του αριστερού ιγμορείου και υποδόριο εμφύσημα δεξιού ημιμορίου προσώπου, τα οποία τραύματα εμπίπτουν στη δική του ειδικότητα. Τα συμπτώματα λόγω της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης δεν αναμένονται να υποχωρήσουν ιδιαίτερα στο μέλλον και αναμένεται να συνεχίσουν να τον ταλαιπωρούν και να επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα της ζωής του και τις δραστηριότητες του όταν τις ασκεί με ένσταση. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.6, ειδικό δερματολόγο Μάριο Χριστοφίνη, ο ενάγων υπέστη πολλαπλές κακώσεις και υποτροφικές ουλές σε όλο το μέτωπο του, στα μάγουλα και περιοπτικές περιοχές αμφοτέρων πλευρών. Υπήρξαν και υπερτροφικές ουλές με τάσεις παραμόρφωσης των κάθετων μετωπιαίων γραμμών και στα χείλη. Επίσης υπήρξαν ουλές υπερτροφικής υφής στο πρόσωπο, στις γνάθους και σε αμφότερα τα ιγμόρεια. Η συνολική εικόνα παρουσιαζόταν ως άκρως αντιαισθητική με ένα πρόσωπο χαραγμένο με δεκάδες ουλές. Η θεραπεία του διήρκεσε για τρεις μήνες, με πολύ καλά αποτελέσματα. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.7, οδοντίατρο Αντρέα Χατζηχαραλάμπους, ο ενάγων ένεκα του δυστυχήματος υπέστη κάταγμα μύλης σε δύο δόντια της άνω γνάθου και σε τρίτο μερική απώλεια μύλης. Τέσσερα άλλα δόντια ένεκα της επίκρουσης πονούσαν. Ο ενάγων υπεβλήθη σε θεραπεία για τα δόντια 11, 12, ενδοδοντική θεραπεία, ανασύσταση με ενδοριζικό άξονα και τοποθέτηση στεφάνης. Στο δόντι 21 ανασύσταση με ρητίνη και τοποθέτηση στεφάνης. Για περίοδο δύο μηνών ο ασθενής κατά τη διάρκεια της μάσησης υπέφερε από πόνο και δυσκολία στη λειτουργία της. Στον υπολογισμό του ύψους του ποσού των γενικών αποζημιώσεων για πόνο, ταλαιπωρία, απώλεια ανέσεων και απολαύσεων της ζωής του Ενάγοντος η νομολογία επισημαίνει τα εξής: Στην Ιακώβου ν. Παπαδάκη κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 2079 επισημαίνεται: «Οι αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό των αποζημιώσεων συνοψίζονται στην απόφαση του Πική, Δ. - όπως ήταν τότε - στην Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi
(1982)1 CLR 789, 793.» Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα (βλ. Fletcher v. Autocar Transportes Ltd
(1968)1 ALL E.R. 726, Constantinou v. Salahouris
(1969)1 CLR 416). Με άλλες λέξεις, το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Συνεπώς η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι και σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας, ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά, ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας, σε αριθμό που να είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.» Βλέπε και Fysco Contructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1028 και Μιχαήλ v. Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049: «Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (βλ. Μαυροπετρή v. Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66, 74). ........................................................................................................................... Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει επιδείξει μια σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων. Έχει τονίσει την ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρωπίνου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (βλ. Ioannou and Paraskevaides (Overseas) (πιο πάνω), Παναγή v. Θεοδώρου
(1992)1 ΑΑΔ 1303, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Παναγιώτου (πιο πάνω), Αριστοδήμου v. Θωμά, Πολ. Έφεση 8499, ημερ. 30.4.99, Μάιττα v. Γεωργίου κ.α., Πολ. Έφεση 9479, ημερ. 23.9.97). Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Παναγή (πιο πάνω)). Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος (βλ. Παναγιώτου (πιο πάνω)).» Δεν πρέπει, όμως, οι αποζημιώσεις να υπερβαίνουν το μέτρο του κοινωνικά παραδεκτού ή να αφήνεται η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (βλ. Μιχαήλ v. Ιωάννου και Παρασκευαϊδής κ.α.
(1998)Α.Α.Δ. 1494). Στην Μαυροπετρή (σελ. 74) επισημαίνεται ότι: «Η χρηματική αποζημίωση συναρτάται άμεση με τη σοβαρότητα των τραυμάτων, τον πόνο, την οδύνη, τη δυσχέρεια που προκαλούν (τα τραύματα) και τη διάρκεια τους.» Είναι νομολογημένο ότι οι γενικές αποζημιώσεις πρέπει να περιλαμβάνουν και ποσό για τον πόνο, τη δυσχέρεια και την ταλαιπωρία που θα υποστεί ως αποτέλεσμα της μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης για αντικατάσταση της άρθρωσης (βλ. Μαυροπετρή, ανωτέρω). Επίσης, στην απόφαση Lunkuttis v. Νικόλα,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1128, επιβεβαιώθηκε ότι η πρόσφατη νομολογία μας θέλει τις αποζημιώσεις για σωματική αναπηρία, φυσικό και ψυχολογικό πόνο να αυξάνονται εξελικτικά. Στην Κωμιάτη ν. Πόλιτσου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 226, 242 γίνεται αναφορά στην W. v. Essex CC.
(2000)2 All E.R. 237 (H.L.), στην οποία αναγνωρίζεται η ανάγκη περιοδικής ανύψωσης του επιπέδου των αποζημιώσεων, ως απόρροια των πραγματικοτήτων της ζωής. Όπως αναφέρω πιο πάνω, προηγούμενες αποφάσεις παρέχουν καθοδήγηση. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος του Ενάγοντος παρέπεμψε στην υπόθεση Παναγή ν. Κακόψιτου
(2001)1 Α.Α.Δ. 839 και εισηγήθηκε ότι ο ενάγων δικαιούται ως γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €150.000. Η δικηγόρος του εναγομένου αναφέρθηκε σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων και εισηγήθηκε το ποσό των €80.000 ως γενικές αποζημιώσεις. Επαναλαμβάνω ότι προηγούμενες αποφάσεις επί παρομοίων θεμάτων προσφέρουν μόνο βοηθητική καθοδήγηση στον καθορισμό του ορθού μέτρου αποζημίωσης στη βάση των ιδιαίτερων δεδομένων της ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεσης (βλ. Νovichkova v. Βλάβη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1111). Το Δικαστήριο οφείλει πάντα να προβαίνει στις αναγκαίες αναπροσαρμογές και να λαμβάνει υπόψη ότι τα ουσιώδη γεγονότα δύο υποθέσεων δεν είναι ποτέ τα ίδια, ότι υπάρχει μια συνεχής πτώση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, καθώς και τις εξελίξεις της νομολογίας ως προς την βαρύτητα που αποδίδεται στους διάφορους παράγοντες (βλ. Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1992)1 Α.Α.Δ.430. Ποτέ δύο υποθέσεις δεν είναι ακριβώς ίδιες και έτσι είναι αδύνατο να υπάρξει τυποποίηση των αποζημιώσεων, αν και η εκτίμηση στην οποία τα δικαστήρια προέβηκαν κατά καιρούς παρέχουν κάποιας μορφής καθοδήγηση για το ποσό που θεωρείται κατάλληλο και το οποίο το δικαστήριο θα μελετήσει υπό το φως των ειδικών γεγονότων κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. (βλ. το σύγγραμμα Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες, Φρίξου Νικολαϊδη, σελ. 25-26). Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις στις οποίες αναφέρθηκαν οι δικηγόροι των διαδίκων, κάμνοντας τις αναγκαίες προσαρμογές συνυπολογίζοντας τη μείωση με την πάροδο του χρόνου της αξίας του χρήματος και έχοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της, ιδιαίτερα τις κακώσεις που υπέστη ο ενάγων, την ταλαιπωρία που υπέστηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας του και τα κατάλοιπα τους, πιστεύω, έχοντας υπόψη και το νεαρό της ηλικίας του ότι το ποσό των €100.000 αποτελεί για τον ενάγοντα δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Περαιτέρω για την απαιτούμενη δαπάνη αφαίρεσης της πλάκας και των βιδών στο πόδι, στο μέλλον, μπορεί να συμπεριληφθεί στο ποσό των γενικών αποζημιώσεων το ποσό των €2.500 για διενέργεια αυτής της επέμβασης, το οποίο θα φέρει νόμιμο τόκο από την ημερομηνία της απόφασης αφού πρόκειται για μελλοντική δαπάνη. (βλ. Ορθοδόξου ν. Ιωάννου
(2012)1 Α.Α.Δ.1561). Είναι καθιερωμένη αρχή ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια. Όπως υποδεικνύεται στην Παναγή κ.α. v. Κακόψιτου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 839, 873: «Είναι πάγια νομολογημένο ότι η απόδειξη των ειδικών αποζημιώσεων κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά (βλ. Ηρακλείους V. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Ηρακλέους V. Ταχύπλοου Σκάφους «Νίκη»
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, 523 και British Transport Commission V. Gourley
(1956)A.C. 185).» Τα πιο πάνω υποδείχθηκαν και στην Αντωνιάδης v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1171, 1177 ως εξής: «Είναι καθιερωμένη η αρχή ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια (βλέπε, μεταξύ άλλων, Ελισάβετ Ηρακλέους V. Ρένου Πίτρου, Π.Ε. 8937, ημερ. 5.4.94, στην οποία γίνεται αναφορά και στη ρήση του Λόρδου Γκόνταρντ στην υπόθεση Bonhma-Carter V. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.L.R. 177, 178, όπου τονίστηκε ότι οι ενάγοντες θα πρέπει να καταλάβουν ότι αν εγείρουν αγωγές για αποζημιώσεις αναμένεται από αυτούς η απόδειξη των ζημιών αυτών. Δεν είναι αρκετό να αναφέρουν τις λεπτομέρειες και να αναμένουν από το Δικαστήριο την επιδίκαση αποζημιώσεων. Θα πρέπει να τις αποδεικνύουν. Οι ζημιές δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα. Πρέπει να αποδεικνύονται. Και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Μιχαήλ Ηρακλέους V. Του σκάφους «Νίκη» και άλλου
(1984)1 Α.Α.Δ. 510).» Κατά την διάρκεια της δίκης συμφωνήθηκαν και δηλώθηκαν ως παραδεκτά τα κονδύλια των παραγράφων 1 και 7 των λεπτομερειών ειδικών ζημιών της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντος:
(1)Αξία μοτοσικλέτας για το ποσό των €4.270.
(7)Έξοδα φυσιοθεραπείας στο ποσό των €
  1. Αναφορικά με την απώλεια μισθών του ενάγοντος, όπως ο ίδιος συμφώνησε κατά την αντεξέταση του απώλεσε 4 ½ μηνών μισθούς. Σύμφωνα με την κατάσταση μισθοδοσίας του Τεκμ.3, ο ενάγων τον Φεβρουάριο του 2007 λάμβανε καθαρό μισθό £1.103,59 ήτοι €1.884,83, δηλαδή απώλεσε το συνολικό ποσό των €8.
  2. Οι γιατροί του ενάγοντος δεν αντεξετάστηκαν επί της αμοιβής τους. Συνεπώς αποδέχομαι ότι ο ενάγων δικαιούται ως αποζημίωση την αμοιβή που καθόρισαν οι γιατροί του, ήτοι ο Μ.Ε.3 γιατρός Κ. Αντρέου το ποσό των €1.674, ο Μ.Ε.4 γιατρός Κ. Χ"Βασίλης το ποσό των €460, ο Μ.Ε.6 γιατρός Μ. Χριστοφίνης το ποσό των €4.100, ο Μ.Ε.7 οδοντογιατρός Α. Χατζηχαραλάμπους το ποσό των €2.
  3. Επίσης ο ενάγων δικαιούται το ποσό των €47,84 σεντ που πλήρωσε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού (Τεκμ.2Ε), το ποσό των €177,20 σεντ έξοδα φαρμακείου (Τεκμ.2Θ), το ποσό των €137,75 σεντ έξοδα φαρμακείου (Τεκμ.2Ι), το ποσό των €59,30 έξοδα φαρμακείου (Τεκμ.2Κ), το ποσό των €13,60 σεντ έξοδα ιατρικού κέντρου Λεμεσού (Τεκμ.2Λ) και το ποσό των €85,40 σεντ έξοδα αστυνομικής έκθεσης (Τεκμ.2Μ). Συνεπώς ο ενάγων δικαιούται το συνολικό ποσό των €22.847,09 ως ειδικές αποζημιώσεις. Είναι η θέση της κας Μ. Σωτηρίου, δικηγόρου του εναγομένου, ότι όσον αφορά τις γενικές αποζημιώσεις δεν θα πρέπει να επιδικαστεί τόκος από την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος ένεκα καθυστέρησης καταχώρισης της αγωγής, χωρίς να δοθούν σχετικές εξηγήσεις. Πράγματι η αγωγή καταχωρίστηκε στις 30.12.2009, σχεδόν τρία χρόνια παρά δύο μήνες από το ατύχημα. Η θέση του δικηγόρου του ενάγοντος όπως τη διατύπωσε στη γραπτή του αγόρευση, τούτο έγινε επειδή συζητούσε την υπόθεση για εξώδικο συμβιβασμό με την ασφαλιστική εταιρεία του εναγομένου. Η πιο πάνω εξήγηση λαμβάνεται υπόψη ως ένα βαθμό ώστε να ενθαρρύνεται η εξώδικη διευθέτηση τέτοιων υποθέσεων. Περαιτέρω απαιτείται όπως η ιατρική εκτίμηση των καταλοίπων του τραυματισμού να αποκρυσταλλωθεί πριν την καταχώριση της αγωγής. Συνεπώς δικαιολογείται ένα εύλογο διάστημα καθυστέρησης και στην παρούσα υπόθεση εφόσον το τελευταίο ιατρικό πιστοποιητικό του ενάγοντος ετοιμάστηκε το Φεβρουάριο του 2008 και το ιατρικό πιστοποιητικό του γιατρού Ηλία Γεωργίου στις 30.6.2009, πιστεύω δύο ετών καθυστέρηση δικαιολογείται. Συνεπώς οι γενικές αποζημιώσεις θα φέρουν τόκο από 21.2.2008 (ένα έτος μετά την γένεση του αγώγιμου δικαιώματος) προς 5.5% ετησίως μέχρι αποπληρωμής και οι ειδικές αποζημιώσεις με τόκο προς 5.5% ετησίως για το ήμισυ της περιόδου από την ημερομηνία γένεσης του αγωγίμου δικαιώματος μέχρι 30.5.2010, ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης απαιτήσεως και από 3.5.2010 νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως. Επομένως, εφόσον η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον εναγόμενο εκδίδω απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου για τα ακόλουθα ποσά: (α) €100.000 ως γενικές αποζημιώσεις με τόκο προς 5.5% ετήσια από 21.2.2008 (ένα έτος μετά την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος) μέχρι αποπληρωμής. (β) €22.847,09 ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο προς 5.5% ετήσια για το ήμισυ της περιόδου από 21.2.2008 (ένα έτος μετά την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος) μέχρι 3.5.2010 (ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης απαιτήσεως) και από 3.5.2010 νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως. (γ) €2.500 για μελλοντικές εγχειρήσεις με νόμιμο τόκο από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως. Πλέον έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ. Μαυρονικόλας, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.