ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΜΑ.ΜΙ.ΠΑ. ΛΤΔ ν. PERATIKOS DEVELOPERS LIMITED, Αρ.αίτησης εταιρειών: 462/2012, 30/11/2015

(1)(a) (b)

(3), 210 (1-3), 211, 212 (a) (b) (c), 213

(1)(

1. a)(
2. b)(
3. c)(d), 214

(2)(

1. a)(b), 215 (
2. a)(b), η Δ.48 θ. 4 και η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν συνολικά 10 λόγοι ένστασης. Συγκεκριμένα, προβλήθηκαν ως λόγοι ένστασης ότι: Α) κατά παράβαση του άρθρου 212 (Α) του Κεφ. 113 δεν αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας οποιαδήποτε απαίτηση πληρωμής χρέους και αντίθετα η απαίτηση πληρωμής χρέους επιδόθηκε σε δημόσιο δρόμο εντός της οδού Καραισκάκη στην Λεμεσό. Β) δεν πληρούνται οι προυποθέσεις του άρθρου 211(
3. e)ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και τόσο η αίτηση και η ένορκη δήλωση δεν περιέχουν τόσα και τέτοια γεγονότα κατά τρόπο ώστε να υποστηρίζουν ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Γ) δεν είναι δίκαιο και εύλογο κάτω από τις περιστάσεις και γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία διαλυθεί υπό του Δικαστηρίου. Δ) η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας εις την οποία έχουν ανεγερθεί πολυκατοικίες, διαμερίσματα, των οποίων πωλήθηκαν σε τρίτα πρόσωπα και τυχόν διάλυση της εταιρείας θα προξενήσει ζημιές και βλάβες στους αγοραστές των διαμερισμάτων καθώς και στην καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία, η οποία έχει να λαμβάνει υπόλοιπα από τους αγοραστές και οι οποίοι δεν έχουν ειδοποιηθεί από τους αιτητές για την παρούσα διαδικασία κατά τρόπο ώστε να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και να εκφέρουν τις απόψεις τους. Ε) η Ελληνική Τράπεζα έχει υποθήκη σε ακίνητη περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση και η έκδοση του Διατάγματος θα την επηρεάσει και εν πάσει περιπτώσει δεν έχει ειδοποιηθεί και δεν έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας. Ζ) τίθεται θέμα δεδικασμένου, διότι για τα ίδια θέματα η αιτήτρια στις 25/10/2011 καταχώρησε την αίτηση διάλυσης της εταιρείας υπ΄ αρ. 482/2011 στην οποία καταχωρήθηκε ειδοποίηση ένστασης στις 30/1/2012, το Δικαστήριο προχώρησε και έκδοσε απόφαση στις 9/4/2012, με βάση την οποία απέρριψε την αίτηση, επειδή όμως δεν επιδίκασε έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση, καταχωρήθηκε έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το οποίο αφού ικανοποιήθηκε για το αίτημα της, στις 26/4/2012 στα πλαίσια της πολιτικής αίτησης 50/2012, έδωσε άδεια για καταχώρηση έφεσης η οποία καταχωρήθηκε την 9/5/2012 με αρ. 218/2012 στην οποία η αιτήτρια εταιρεία εμφανίζεται, είχε γνώση της διαδικασίας και εκτός των άλλων λόγω αυτού η αίτηση θα πρέπει να θεωρηθεί και πρόωρος. Η) η αιτήτρια εταιρεία ενώ είχε γνώση των διαδικασιών που αναφέρεται στο (ζ) ανωτέρω καθ΄ ότι εμφανίζεται στην έφεση, απέκρυψε τα εν λόγω γεγονότα από την ένορκη δήλωση στην παρούσα διαδικασία, ενώ έπρεπε να τα είχε αποκαλύψει, καθ΄ ότι είναι θέματα ουσίας που θα επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου στο αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας. Θ) δεν συντρέχουν οι προυποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και επιπλέον το Δικαστήριο δεν έχει επαρκή μαρτυρία ενώπιον του κατά τρόπο ώστε να ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι εν λόγω προυποθέσεις και να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Ι) το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να λάβει υπόψη την επισυναφθείσα στην αίτηση επιστολή του επιδότη ημερ. 27/7/2012, ούτε την απαίτηση πληρωμής ημερ. 15/5/2012, καθ΄ ότι ουδεμία αναφορά γίνεται για αυτά στην ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Κωνσταντίνου ημερ. 2/10/2012, ούτε και επισυνάπτονται αυτά ως τεκμήρια, κατά παράβαση των προνοιών της Δ.39 θ.20. Κ) η αναφορά στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης της κας Μαρίας Κωνσταντίνου ότι διάβασε την αίτηση και ότι τα γεγονότα που περιέχονται σε αυτή είναι ορθά και αληθή, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη, διότι το περιεχόμενο της αίτησης δεν αποτελεί μαρτυρία και αν η ενόρκως δηλούσα επιθυμούσε να προσφέρει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, θα έπρεπε να περιλάβει την μαρτυρία της στην ένορκη δήλωση. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Περατικού. Ο ενόρκως δηλών αρχικά αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και γνωρίζει τα γεγονότα και για όσα δεν γνωρίζει έλαβε συμβουλή από τον δικηγόρο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Ακολούθως προβαίνει σε μια καθολική άρνηση των ισχυρισμών που περιέχονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει την αίτηση και ειδικότερα αρνείται ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία έλαβε γνώση ή παρέλαβε ή της παραδόθηκε ή της επιδόθηκε ειδοποίηση ημερ. 15/5/2012 για το οποίο έγινε αναφορά στην παράγραφο 9 της αίτησης. Ακολούθως αναφέρει ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία έχει ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της, την οποία έχει πωλήσει σε τρίτα πρόσωπα και θα πρέπει να μεταβιβάσει στους αγοραστές, προκειμένου να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, αφού εισπράξει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης των ακινήτων και η τυχόν διάλυση της εταιρείας θα προξενήσει ζημιές και βλάβες στους αγοραστές, οι οποίοι είναι Κύπριοι και αλλοδαποί υπήκοοι και θα επηρεαστούν από το αποτέλεσμα της αίτησης. Εξέφρασε την άποψη ότι η παρούσα αίτηση προτού εκδοθεί οποιοδήποτε Διάταγμα εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, έπρεπε να ειδοποιηθούν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και ειδικότερα οι αγοραστές ακινήτων, καθώς και η Ελληνική Τράπεζα η οποία έχει υποθήκες και είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο από την εξέλιξη της παρούσας αίτησης. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του υπ΄ αριθμόν εγγραφής ακινήτου 6877 Φ/Σχ LI/31 τεμάχιο 671 μερίδιο 2/8 στο χωριό Αναρίτα Πάφου, καθώς και του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/8207 Φ/Σχ. 53/04 τεμάχιο 169 μερίδιο όλο Άγιος Θεράπων Λεμεσός και η εταιρεία έχει υποθήκες στην Ελληνική Τράπεζα με αρ. 4614/06 και 1466/08, έχει πωλήσει ακίνητα σε τρίτους και έχει να εισπράξει χρήματα που υπερβαίνουν κατά πολύ από το αξιούμενο ποσό και δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τις οφειλές της, αλλά λόγω του ότι οι χρεώστες της εταιρείας δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους προς αυτήν, δημιουργήθηκε ένα προσωρινό πρόβλημα ρευστότητας στην εταιρεία το οποίο θα υπερκινηθεί και θα εξοφληθεί η οφειλή. Ακολούθως αναφέρει ότι η εταιρεία διαθέτει ως φαίνεται και σε επισυνημμένο τεκμήριο και άλλη ακίνητη περιουσία και είναι σε διαβουλεύσεις να πωλήσει και μόλις εξασφαλίσει το προιόν της πώλησης θα αποπληρώσει την υποχρέωση της. Εξέφρασε ακολούθως την άποψη της ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπ΄ όψη του ότι η έκδοση του Διατάγματος θα επηρεάσει αγοραστές των διαμερισμάτων και ενυπόθηκους δανειστές οι οποίοι δεν έλαβαν γνώση της παρούσας διαδικασίας κατά τρόπο ώστε να εκφέρουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις απόψεις τους και θα πρέπει να ληφθεί επίσης υπ΄ όψη η σημερινή οικονομική κατάσταση και δυσπραγία και αφού ζυγισθούν όλα αυτά είναι δίκαιο όπως μην εγκριθεί το αίτημα υπό τις περιστάσεις. Επιπρόσθετα ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εξ΄ όσων τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, με ταυτόχρονη παραπομπή σε σχετικό τεκμήριο που έχει επισυναφθεί, ότι υπάρχει δεδικασμένο στην διαδικασία και επιπλέον η αίτηση είναι πρόωρη λόγω των εκκρεμουσών διαδικασιών ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν πληρούνται οι εκ του νόμου προυποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Στην ακροαματική διαδικασία κατέθεσε εκ μέρους των αιτητών ο κ. Χαράλαμπος Χαραλάμπους ο οποίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την γραπτή του δήλωση - τεκμήριο 1. Στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της αιτήτριας εταιρείας και ότι γνωρίζει την καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία μέσα από τις συναλλαγές που είχαν μεταξύ τους οι διάδικοι και προβαίνει σε μια αναφορά στο ιστορικό που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης - τεκμήριο 2, σύμφωνα με την οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 4719/2009 Ε.Δ. Λεμεσού ημερομηνίας 19/4/2011 για το ποσό των € 4,703,37 σεντ πλέον τόκο 5,5 % ετησίως από 5/11/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 548 έξοδα αγωγής περιλαμβανομένων των εξόδων έκδοσης της απόφασης πλέον τόκο 5,5 ετησίως από 5/11/2009 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 33 έξοδα επίδοσης και ακολούθως καταχωρήθηκε ένταλμα κινητών το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Στις 15/5/2012 οι αιτητές απαίτησαν από τους καθ΄ων η αίτηση την πληρωμή του εξ΄ αποφάσεως χρέους τους και παρά την παρέλευση 21 ημερών από την επίδοση της απαίτησης πληρωμής που έγινε στις 27/7/2012, οι καθ΄ ων η αίτηση δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό και κατατέθηκε προς αυτόν τον σκοπό ένορκη δήλωση επίδοσης. Ακολούθως κατατέθηκαν οι σχετικές δημοσιεύσεις στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και στην εφημερίδα Αλήθεια ως προς την παρούσα αίτηση, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου και οι καθ΄ων η αίτηση μέχρι σήμερα δεν πλήρωσαν κανένα ποσό από την ημερομηνία έκδοσης της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εξ΄ όσων γνωρίζει, όλη η ακίνητη περιουσία των καθ΄ ων η αίτηση είναι βεβαρυμένη με υποθήκες και ΜΕΜΟ τα οποία οι καθ΄ ων η αίτηση αδυνατούν να αποπληρώσουν και περαιτέρω η Τράπεζα Κύπρου έχει καταχωρήσει κυμαινόμενη επιβάρυνση σε ολόκληρη την περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και επί οποιονδήποτε χρημάτων που οφείλονται προς τους καθ΄ ων η αίτηση από το 2009 μέχρι την πλήρη εξόφληση της Τράπεζας και κατατέθηκε προς αυτόν τον σκοπό σχετικό τεκμήριο. Στο τέλος της γραπτής δήλωσης του αναφέρει ότι εξ΄ όσων πιστεύει, οι καθ΄ων η αίτηση αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους και είναι αναξιόχρεοι, διότι παρέλειψαν να πληρώσουν το χρέος τους μετά την επίδοση της απόφασης και την επίδοση απαίτησης πληρωμής του εξ΄ αποφάσεως χρέους και ότι πληρούνται οι προυποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι έχει προσωπική γνώση σχεδόν για όλα τα ζητήματα και ως προς την επίδοση της απαίτησης, ανέφερε ότι εξ΄ όσων γνωρίζει προσωπικώς αυτή έγινε στον κ. Νίκο Περατικό, αλλά δεν γνωρίζει που έγινε η επίδοση και εξέφρασε άγνοια στην υποβληθείσα θέση ότι η επίδοση έγινε σε δημόσιο δρόμο στην οδό Καραισκάκη στη Λεμεσό. Απάντησε με θετικό τρόπο στην ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, λόγω και της παράλειψης πληρωμής μετά την επίδοση της σχετικής απαίτησης. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η εταιρεία δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ότι έχει περιουσία για να πληρώσει τα χρέη της, ανέφερε ότι από την στιγμή που δεν έχει πληρωθεί, για τον ίδιο είναι ανίκανη η καθ΄ ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της. Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει ένα μέρος μόνο με τι ασχολείται η καθ΄ ης η αίτηση και πιο συγκεκριμένα από την αποστολή εμπορευμάτων που έστελλαν οι αιτητές προς την καθ΄ ης η αίτηση σε διάφορες πολυκατοικίες και σπίτια. Εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι η καθ΄ ης η αίτηση έκτισε πολυκατοικίες και πωλήθηκαν σε τρίτα πρόσωπα και μόλις γίνουν οι μεταβιβάσεις και ειπράξει τα ποσά θα αποληρωθούν και τα χρέη. Εξέφρασε επίσης άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι τυχόν διάλυση της εταιρείας θα προκαλέσει βλάβη στους αγοραστές και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι είχε την υποχρέωση να ενημερώσει τους αγοραστές των ακινήτων, ανέφερε ότι προσωπικά κοιτάζει το δικό του συμφέρον και μετά όλα τα άλλα. Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει για την ύπαρξη υποθήκης της Ελληνικής Τράπεζας σε ακίνητη περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και ότι έχει ειδοποιήσει την εν λόγω τράπεζα. Συμφώνησε επίσης ότι έχει καταχωρηθεί για τα ίδια θέματα και η αίτηση 482/11 και ότι αυτή έχει αποσυρθεί και ότι εκκρεμεί έφεση ως προς τα έξοδα. Εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση κατέθεσε ως πρώτος μάρτυρας ο κ. Πανίκος Κλείτου ο οποίος δεν αντεξετάστηκε. Ανέφερε ότι είναι Δικαστικός επιδότης από το 1995-6 και όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 3, το οποίο αποτελεί την επίδοση της σχετικής απαίτησης και ερωτήθηκε κατά πόσο συμφωνεί ότι η επίδοση δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, ανέφερε ότι δεν θυμάται και ότι πέρασαν 3 χρόνια από τότε που την έχει επιδόσει προσωπικά στον ίδιο τον διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και δεν θυμόταν κατά πόσο την έχει επιδόσει στο Δικαστήριο, στον δρόμο ή κάπου αλλού, ως επίσης ανέφερε ότι δεν θυμάται όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η επίδοση έγινε σε δημόσιο δρόμο στην οδό Καραισκάκη στη Λεμεσό. Ερωτηθείς κατά πόσο θα πρέπει να αναγράφεται ο τόπος όπου γίνεται η επίδοση, ανέφερε ότι όταν η επίδοση γίνεται σε εγγεγραμμένο γραφείο και είναι το εγγεγραμμένο γραφείο τότε αναγράφεται, αλλά όταν η επίδοση γίνεται σε αξιωματούχο, τότε δεν αναγράφεται σε ποιο μέρος επιδίδεται, αλλά αναγράφεται η ιδιότητα, όπου στην προκειμένη περίπτωση είναι ο διευθυντής. Ως τελευταίος μάρτυρας εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση, ήταν ο κ. Νίκος Περατικός, διευθυντής της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Στην γραπτή του δήλωση η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρει ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με την νομοθεσία στην Κύπρο με έδρα των εργασιών της στη Λεμεσό και ασχολείται με την αγορά και πώληση ακινήτων. Η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία έχει ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της, η αξία της οποίας ανέρχεται στο ποσό των € 5,000,000 και την οποία έχει πωλήσει σε τρίτα πρόσωπα και θα πρέπει να μεταβιβάσει στους αγοραστές, προκειμένου να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, αφού εισπράξει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης των ακινήτων. Τυχόν διάλυση της εταιρείας θα προξενήσει ζημιές και βλάβες στους αγοραστές οι οποίοι είναι αλλοδαποί και Κύπριοι υπήκοοι οι οποίοι θα επηρεαστούν από το αποτέλεσμα της παρούσας. Η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του υπ΄ αρ. εγγραφής ακινήτου 6877 Φ/Σχ. LI/31 τεμάχιο 671 μερίδιο 2/8 στο χωριό Αναρίτα Πάφου, καθ΄ ως και του ακινήτου υπ. αρ. εγγραφής 0/8207 Φ/Σχ. 53/04 τεμάχιο 169 μερίδιο όλο Άγιος Θεράπων Λεμεσός και η εταιρεία έχει υποθήκες στην Ελληνική Τράπεζα με αρ. 4614/06 και 1466/08, έχει πωλήσει ακίνητα σε τρίτους, έχει να εισπράξει χρήματα που υπερβαίνουν κατά πολύ από το αξιούμενο ποσό και δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τις οφειλές της, αλλά λόγω του ότι οι χρεώστες της εταιρείας δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους προς την εταιρεία, δημιουργήθηκε ένα προσωρινό πρόβλημα ρευστότητας στην εταιρεία, το οποίο θα ξεπεραστεί και θα εξοφληθεί η οφειλή. Επίσης η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία διαθέτει και άλλα ακίνητα όπως φαίνεται σε έκθεση εκτίμησης, την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο και κάποια από αυτά έχουν πουληθεί και άλλα είναι σε διαβουλεύσεις για να πουληθούν και ευθύς μόλις η εταιρεία εξασφαλίσει το προιόν της πώλησης θα αποπληρώσει την υποχρέωση της. Η εν λόγω εκτίμηση ετοιμάστηκε στις 23/7/2008 όταν ακόμα δεν ανεγέρθηκε σε ένα από αυτά πολυκατοικία η οποία βρίσκεται σήμερα εκεί και η εκτίμηση της πολυκατοικίας αυτής ανέρχεται σήμερα στο ποσό των € 1,800,000, ως επίσης έχουν πωληθεί όλα τα διαμερίσματα στην συγκεκριμένη πολυκατοικία και μόλις εκδοθούν οι τίτλοι μεταβίβασης θα πληρωθούν στην καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία τα χρήματα της αγοράς των διαμερισμάτων και τότε η εταιρεία θα είναι σε θέση να εξοφλήσει τις οφειλές της. Η τυχόν έκδοση του Διατάγματος θα επηρεάσει αγοραστές των διαμερισμάτων και ενυπόθηκους δανειστές στους οποίους δεν έγινε επίδοση της παρούσας αίτησης και δεν έλαβαν γνώση της παρούσας διαδικασίας κατά τρόπο ώστε να εκφέρουν τις απόψεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου και κατέθεσε σχετικό τεκμήριο από το κτηματολόγιο Λεμεσού όπου φαίνονται κατατεθιμένα αγοραπωλητήρια συμβόλαια και αναμένεται η έκδοση των τίτλων και σε περίπτωση που η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία διαλυθεί, οι τίτλοι ιδιοκτησίας δεν θα εκδοθούν και οι αγοραστές των ακινήτων θα υποστούν ζημιές. Επίσης αναφέρει ότι εκτός από τους αγοραστές των ακινήτων θα έπρεπε να είχε ενημερωθεί και η Ελληνική Τράπεζα η οποία έχει υποθήκες και είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο από την εξέλιξη της παρούσας αίτησης. Ως προς την έρευνα του Εφόρου Εταιρειών της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, ανέφερε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι η καθ΄ ης η αίτηση έχει εξοφλήσει αρκετές από τις οφειλές της και πλέον πολλές υποθήκες δεν βρίσκονται σε ισχύ και έχουν εξαλειφθεί και εν πάσει περιπτώσει η αξία της περιουσίας της εταιρείας είναι πολύ περισσότερη από τα ΜΕΜΟ και τις υποθήκες και η αναφορά από τους αιτητές ότι η περιουσία του είναι επιβαρυμένη με υποθήκες και ΜΕΜΟ δεν έχει καμία σημασία, διότι μια περιουσία μπορεί έχει ΜΕΜΟ για € 1000 αλλά η αξία της να είναι € 1,000,000 και για να είχε σημασία η αναφορά των αιτητών, θα έπρεπε να είχαν παρουσιάσει εκτιμήσεις για να δείξει στο Δικαστήριο ότι η αξία της περιουσίας είναι όσα και τα ΜΕΜΟ. Επιπρόσθετα στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι ουδέποτε έλαβε γνώση η εταιρεία ή της επιδόθηκε ειδοποίηση πληρωμής χρέους ημερομηνίας 15/5/2012 και ότι η απαίτηση πληρωμής χρέους δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, αλλά στον ίδιο προσωπικά σε δημόσιο δρόμο εντός της οδού Καραισκάκη στη Λεμεσό. Τέλος στην γραπτή του δήλωση, αναφέρει ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία λειτουργεί κανονικά, είναι σε διαβουλεύσεις για να πουλήσει ακίνητα, έχει εξοφλήσει αρκετές από τις οφειλές της στην Ελληνική Τράπεζα και είναι θέμα χρόνου να γίνουν οι απαραίτητες διαδικασίας να εκδοθούν οι τίτλοι μεταβίβασης για τα ακίνητα που πούλησε, έτσι ώστε οι αγοραστές των ακινήτων να εξοφλήσουν τις οφειλές στην καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία και να μπορέσει η ίδια να εξοφλήσει το χρέος της στους αιτητές και σε καμία περίπτωση δεν είναι αναξιόχρεη επειδή δεν μπόρεσε να εξοφλήσει την συγκεκριμένη οφειλή. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του και ως προς την έρευνα του εφόρου εταιρειών που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που αφορά τις αναγραφόμενες επιβαρύνσεις, ανέφερε ότι δεν την αναγνωρίζει διότι δεν είναι ενημερωμένη σωστά, λέγοντας ότι η υποθήκη 10098 που αναγράφεται στην σελίδα 7 αυτή έχει εξοφληθεί και αυτό αποδεικνύεται σε πιστοποιητικό έρευνας του τεμαχίου 4/44816, ως επίσης έχει κάποια ποσά και διευθετήσεις που έγιναν με τις τράπεζες, κάποιες εξοφλήσεις και καμία τράπεζα δεν κινήθηκε για διάλυση της εταιρείας, λόγω του ότι έχει προβεί σε διακανονισμούς. Επίσης ανέφερε ότι δεν έχει επιβληθεί οποιαδήποτε κυμαινόμενη επιβάρυνση και δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε ένταλμα κινητών εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Ως προς την έρευνα του κτηματολογίου, αναφέρει ότι στις συμφωνίες που έκανε η εταιρεία σε τρίτα πρόσωπα για πώληση διαμερισμάτων και ακινήτων, εκκρεμούν χρήματα που θα πρέπει να εισπράξει η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία και διαφαίνεται μέσα από κατατεθιμένο αγοραπωλητήριο έγγραφο που κατέθεσε για το οφειλόμενο ποσό που θα καταβληθεί με την παράδοση του διαμερίσματος. Ακολούθως, ανέφερε ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας το 2012 ήταν στην Αγίας Αικατερίνης 13 στον Άγιο Νικόλαο Λεμεσού και βρίσκεται εκεί. Το έτος 2011 είχε κινητή περιουσία, ήτοι εξοπλισμό, αυτοκίνητα, συστήματα στήριξης οικοδομών άνω των € 50,000, εξοπλισμό γραφείου, έπιπλα και ηλεκτρονικούς υπολογιστές και σήμερα κατέχει κινητή περιουσία. Δεν έχουν ληφθεί άλλα μέτρα εκτέλεσης οι αιτητές, έχουν καταχωρήσει ΜΕΜΟ, όχι όμως ένταλμα κινητών και ούτε κάποιος αστυνομικός προσήλθε για εκτέλεση εντάλματος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι η επίδοση απαίτησης πληρωμής - τεκμήριο 3 - το παρέλαβε μεν, αλλά δεν έγινε η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο και ότι το 2011 μέχρι σήμερα είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και συμφώνησε ότι είναι ο μόνος εκπρόσωπος της εταιρείας και όταν ερωτήθηκε γιατί αναφέρει ότι η καθ΄ ης η αίτηση δεν ενημερώθηκε, απάντησε ότι η εταιρεία έλαβε γνώση πιο μετά και ότι εξήγησε στον επιδότη ότι θα πρέπει να γίνει η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο και ότι ο επιδότης του ανέφερε ότι δεν έχει πρόβλημα να του επιδόσει στον δρόμο και ακολούθως του έδωσε και άλλες επιστολές για άλλο θέμα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι από την στιγμή που είναι ο μόνος διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας και εκπρόσωπος με το τεκμήριο 3 η καθ΄ ης η αίτηση έλαβε γνώση, απάντησε ότι αυτό θα το κρίνει το Δικαστήριο και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι η απαίτηση πληρωμής έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο. Ακολούθως επανέλαβε την θέση ότι η καθ΄ ης η αίτηση έχει να λαμβάνει χρήματα από αγοραστές και περαιτέρω ότι η εν λόγω εταιρεία έχει περιουσία που δεν είναι προς πώληση όπως είναι διαμερίσματα και όταν ερωτήθηκε κατά πόσο είναι η περιουσία που αναφέρεται στο τεκμήριο 9, απάντησε θετικά ως προς μέρος της περιουσία επεξηγώντας ότι υπάρχει περιουσία που αγοράστηκε από την καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία και είναι εξοφλημένη, αλλά δεν έγινε η μεταβίβαση στην εν λόγω εταιρεία ακόμα και ότι υπάρχει αγοραπωλητήριο έγγραφο το οποίο κατατέθηκε στο κτηματολόγιο, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση για το αντίθετο. Ερωτώμενος για το θέμα της ολοκλήρωσης των εργασιών ανέγερσης στα ακίνητα που περιγράφονται στο τεκμήριο 9, ανέφερε ότι στο πρώτο ακίνητο ανεγέρθηκε το 90% και οι εργασίες άρχισαν το 2009 και έπρεπε να παραδοθούν τα διαμερίσματα και έχουν ανανεωθεί πριν 1 ½ χρόνο οι συμφωνίες με τους αγοραστές οι οποίοι είχαν οικονομικά προβλήματα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος που δεν παραδόθησαν τα διαμερίσματα είναι επειδή η καθ΄ ης η αίτηση δεν διαθέτει τους πόρους, ανέφερε ότι υπήρχαν οι πόροι και ότι ταυτόχρονα με την δική του συνεισφορά θα έπρεπε να πληρώσουν και οι αγοραστές για να προχωρήσει και η πολυκατοικία. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι για την εν λόγω πολυκατοικία από το 2011 ξεκίνησε η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης από την Ελληνική Τράπεζα διότι η καθ΄ ης η αίτηση αδυνατεί να συμμρφωθεί έναντι της, απάντησε ότι αυτή είναι η τακτική της τράπεζας που κάνει σε όλες τις περιπτώσεις η οποία πρόσφατα αποδέχθηκε κάποιες απαιτήσεις που είχε ο μάρτυρας με κάποια δάνεια και απομένει η σταδιακή αποπληρωμή. Ανέφερε επίσης ότι η εν λόγω τράπεζα δανειοδότησε κάποια άτομα τα οποία είναι πελάτες της καθ΄ ης η αίτηση και τυχόν αναγκαστική πώληση θα επηρεάσει τους κοινούς πελάτες της τράπεζας και της εν λόγω εταιρείας. Εξέφρασε άγνοια όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι αυτή η πολυκατοικία βαρύνεται με ΜΕΜΟ από τον Φόρο Εισοδήματος και άλλους πιστωτές. Αναφορικά με το άλλο ακίνητο που αναγράφεται στο τεκμήριο 9, είπε ότι η ανέγερση ολοκληρώθηκε, αλλά δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και ερωτηθείς εάν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/1897 είναι υποθηκευμένο στην Ελληνική Τράπεζα, απάντησε αρνητικά και εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι είναι βεβαρυμένο με ΜΕΜΟ του Φόρου Εισοδήματος και άλλων πιστωτών και την ίδια άγνοια εξέφρασε και για τα ακίνητα με αριθμούς εγγραφής 0/6286 και 0/8207, όσον δε για το ακίνητο 0/13459 και 0/15366 σε αυτά δεν έχει ανεγερθεί οτιδήποτε. Ως προς το πωλητήριο με αριθμό 670/2010, ανέφερε ότι η έχει εισπραχθεί μόνο το ποσό των € 2,000 και ότι παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο € 30,000 και χαρακτήρισε ως πακέτα κάποια ακίνητα με τα οποία υπάρχει συμφωνία με την τράπεζα και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι λόγω των υποχρεώσεων του προς την τράπεζα δεν είναι σε θέση να απαλλάξει τα ακίνητα από τα βάρη, ανέφερε ότι η τράπεζα είναι σε συνεννόηση για να γίνουν οι πωλήσεις από τον ίδιο και κάποιες οφειλές να εισπραχθούν και να τοποθετηθούν στην τράπεζα και χρειάζεται χρόνος και έχουν διαφανεί κάποια προβλήματα όταν έγιναν οι πωλήσεις και δεν δύναται να ειδωθούν μεμονομένα κάποιες περιπτώσεις διότι είναι δύο οι εμπλεκόμενες πολυκατοικίες και σε κάποια αυξήθηκε η εκτιμημένη αξία λόγω αλλαγής στην ζώνη. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ακόμα και στην περίπτωση που θα διευθετείτο το ζήτημα με τις τράπεζες και πάλι η καθ΄ ης η αίτηση δεν θα μπορούσε να μεταβιβάσει τα ακίνητα, διότι δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει το απαραίτητο φοροαπαλλακτικό έγγραφο, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο αλλά έχει προβεί στο παρελθόν σε μεταβιβάσεις και ότι θα πρέπει να παρουσιάσει καταστάσεις στον φόρο για να εξασφαλίσει φοροαπαλλακτικό και ότι μέχρι το 2013 οι σχετικές καταστάσεις δεν παρουσιάζουν πρόβλημα. Εξέφρασε επίσης άγνοια ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία δεν παρουσίασε σχετικές καταστάσεις και για αυτόν τον λόγο ο Έφορος Εταιρειών στις 31/7/2015 ανακοίνωσε στην Επίσημη Εφημερίδα ότι θα διαγράψει την εν λόγω εταιρεία. Ανέφερε επίσης ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία διατηρεί λογαριασμούς στην Τράπεζα Κύπρου και Ελληνική, δεν έχει αποπληρώσει κανένα ποσό στους αιτητές, ήρθε σε επαφή με τον διευθυντή των αιτητών ο οποίος ήταν αρνητικός και δεν αποδεχόταν οποιοδήποτε ποσό, διότι ήθελε εξόφληση του χρέους, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι είναι ψευδής αυτή η αναφορά, ως επίσης αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι οι υποχρεώσεις της εταιρείας αυξήθηκαν. Εξέφρασε άγνοια για την ύπαρξη της αγωγής με αριθμό 2495/2011 του Ε.Δ. Λεμεσού και την έκδοση απόφασης σε αυτήν για το ποσό των € 932,152 διότι ήταν πολλές υποθέσεις, αλλά αποδέχθηκε το αρχικό ποσό και μειώθηκαν οι τόκοι 5 χρόνων. Ερωτηθείς επίσης για την θέση που πρόβαλε περί προσωρινού προβλήματος ρευστότητας και ότι έχουν παρέλθει πλέον τρία χρόνια, ανέφερε ότι η εταιρεία είσπραξε κάποια ποσά που δόθησαν σε κάποιες υποχρεώσεις και έγιναν εξοφλήσεις και το ποσό που οφείλεται στους αιτητές είναι μικρό σε σχέση με άλλες οφειλές και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι μόνιμα αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν μπορεί η εταιρεία να μεταβιβάσει και συνακόλουθα δεν μπορεί να εισπράξει, ανέφερε ότι τον Νοέμβριο του 2014 έγινε μια πώληση ενός διαμερίσματος σε μια πολυκατοικία και είσπραξε κάποια ποσά και την ίδια χρονιά αγόρασε δύο αυτοκίνητα τα οποία δεν είναι εξοφλημένα και δεν έγινε κάποια κατάσχεση. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχουν και σχετικά αγοραπωλητήρια έγγραφα και έχει σχετικούς τίτλους ιδιοκτησίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τον λόγο ένστασης που έχει προβληθεί και που αφορά το ζήτημα του δεδικασμένου λόγω της έγερσης της προηγούμενης αίτησης όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω και που δεν έχει αμφισβητηθεί, ως επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί και η εκκρεμότητα της έφεσης για το θέμα των εξόδων, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά, διότι η προηγούμενη αίτηση έχει αποσυρθεί άνευ βλάβης και συνακόλουθα δεν τίθεται ζήτημα δεδικασμένου και σίγουρα δεν επηρεάζει σε κάτι την κρίση του Δικαστηρίου και ούτε θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου εάν αυτό το γεγονός περιελαμβανόταν στην υπό εξέταση αίτηση, ένεκα και της απόσυρσης της προηγούμενης αίτησης άνευ βλάβης και συνακόλουθα δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου με άμεσο αποτέλεσμα την απόρριψη αυτού του λόγου ένστασης. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης που προβλήθηκε και που αφορά την θέση ότι στην υπό εξέταση αίτηση δεν γίνεται πλήρης αναφορά γεγονότων που να υποστηρίζουν την αίτηση και που αφορά την ανικανότητα της καθ΄ ης η αίτηση να πληρώσει τις υποχρεώσεις της και ότι απλή υιοθέτηση της αίτησης δεν μπορεί να υποστηρίξει και να αποδείξει την αίτηση και ότι χρειάζεται πλήρης αναφορά γεγονότων, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η εκδοχή δεν έχει καμία βασιμότητα, διότι αυτής της φύσεως οι αιτήσεις, είναι εναρκτήριες και η ακροαματική τους διαδικασία στηρίζεται σε προφορική μαρτυρία, ως ακριβώς γίνεται και στις αγωγές. Η αίτηση αυτή είναι πρωτογενής αίτησης και θεωρείται ως δικόγραφο (βλ. Undruzena Beogradska Banka v. Westarce Investment Inc

(1999)1 A.A.Δ. 124) και συνακόλουθα οι αιτητές θα πρέπει να αποδείξουν με προφορική μαρτυρία την θέση τους ότι οι καθ΄ ων η αίτηση είναι ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους και είναι αναξιόχρεοι. Ούτως ή άλλως, οι ίδιοι οι καθ΄ ων η αίτηση με την ένσταση τους, προβάλλουν θέσεις που υποστηρίζουν κατά τους ίδιους την φερεγγυότητα τους και συνακόλουθα κατέστησαν και οι ίδιοι με την σειρά τους επίδικο ζήτημα την ικανότητα αποπληρωμής των χρεών τους και την φερεγγυότητα τους, ζητήματα τα οποία θα εξεταστούν κατωτέρω αναλυτικότερα. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από τους καθ΄ ων η αίτηση ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει επιδοθεί σε πιστωτές, όπως π.χ. η Ελληνική Τράπεζα, αλλά και σε άλλα άτομα τα οποία καθορίστηκαν από τους καθ΄ων η αίτηση, όπως π.χ. αγοραστές ακινήτων, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά, διότι έχουν γίνει οι δημοσιεύσεις στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε μια καθημερινή εφημερίδα ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου και οι εν λόγω δημοσιεύσεις έχουν ακριβώς αυτόν τον σκοπό, ήτοι να γίνει γνωστή η εκκρεμότητα της υπό εξέταση αίτησης, έτσι ώστε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο ή επηρεαζόμενο πρόσωπο να ενημερωθεί για αυτήν και να εμφανιστεί εάν το κρίνει σκόπιμο και να προβάλει τις θέσεις του. Είναι ούτως ή άλλως παράδοξο να ομιλούν οι καθ΄ων η αίτηση εξ΄ ονόματος ή εκ μέρους πιστωτών τους. Στην υπόθεση Alfa Concrete Ltd Αίτηση 115/2003 ημερ. 19/11/2003, λέχθησαν τα εξής: ΄΄Ήταν ως εκ τούτου καθήκον του Δικαστηρίου, μετά την απόρριψη της αίτησης και τον ορισμό της κύριας αίτησης για ακρόαση, να μεριμνήσει για την επίδοση της κύριας αίτησης στα επηρεαζόμενα πρόσωπα. Επέλεξε δε να διατάξει τη δημοσίευση της αίτησης, με βάση την ορθή πρακτική που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Έτσι, η διαταγή για δημοσίευση της αίτησης δεν ήταν τίποτε περισσότερο από διαταγή για επίδοσή της σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα, με τρόπο ώστε να περιέλθει στη γνώση όσο το δυνατό περισσότερων ενδιαφερομένων προσώπων, κάτι για το οποίο το Δικαστήριο είχε ευθύνη να μεριμνήσει.΄΄ Επίσης στην υπόθεση Pan - Aman Hotels Ltd αίτηση 131/2001 ημερομηνίας 14/12/2001, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Είναι γεγονός ότι ούτε στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ούτε στους αντίστοιχους θεσμούς προβλέπεται η δημοσίευση της αίτησης για διάλυση εταιρείας πριν την ακρόαση, όπως αντίθετα προβλέπεται στους Αγγλικούς Θεσμούς. Το θέμα όμως συνδέεται με την υποχρέωση επίδοσης της αίτησης σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Και στην Κύπρο, ως θέμα πρακτικής, τα Δικαστήρια έχουν τη διακριτική ευχέρεια να δίδουν οδηγίες για τέτοια δημοσίευση για σκοπούς γνωστοποίησης της αίτησης σε πάντα ενδιαφερόμενο. Στην απόφαση του Εφετείου K.M.C. Motors v. Jorephanco Trading

(1984)1 C.L.R. 390 έχουν λεχθεί τα εξής στη σελίδα 397:- "We agree with the opinion expressed by a member of this Bench (Pikis, J.) as a President of the District Court of Larnaca in a Full District Court case (Karaoglanian & Sons Ltd. v. Karaoglanian & Another [1976] 12 J.S.C. 1875 at pp. 1880, 1881) as to the consequences flowing from the presentation of a winding-up petition and in particular the effect of publication which is "meant to advertise the fact of the presentation of the petition in as wide a circle as possible so as to give notice to any likely interested party while at the same time the public, by receiving such notice, may adjust its dealings with the company accordingly". The prerequisite of a publication of a notice in a newspaper is one contemplated by the English Companies Winding-up Rules which have no application in Cyprus in this respect, as no such provision exists under our law or the Winding-up Rules. Though such matter is a matter relevant to the service of the petition on all interested parties and in Cyprus it is within the discretion of the Court whether such notice should be published in the newspaper or not, the publication of such notice is normally ordered by the Court as a matter of usual practice." Συνακόλουθα, από την στιγμή που έγιναν οι σχετικές δημοσιεύσεις, οποιοσδήποτε από τα άτομα που καθόρισε η καθ΄ ης η αίτηση ότι επηρεάζονται, θα μπορούσαν να λάβουν μέρος στην υπό εξέταση αίτηση, πράγμα το οποίο δεν έγινε και σίγουρα δεν απαιτείται να γίνει ξεχωριστή επίδοση στα εν λόγω άτομα, όχι μόνο λόγω του πιο πάνω νομολογιακού πλαισίου, αλλά θα ήταν παράδοξο και ανέφικτο να γνωρίζει οποιοσδήποτε πιστωτής εάν η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία έχει πιστωτές και αν ναι ποιοι και πόσοι κατά πόσο αυτοί έχουν εκκαθαρισμένη και αδιαμφισβήτητη απαίτηση ή όχι. Ως προς το ποια είναι η ορθή νομική βάση που θα πρέπει να εξεταστεί η υπό εξέταση αίτηση, το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο όπως εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, με βάση και το νομικό πλαίσιο που επικαλούνται οι ίδιοι αιτητές στην αίτηση τους και που ουσιαστικά επικεντρώθηκαν στις διατάξεις των άρθρων 211 (ε) και (στ) και άρθρα 212 (α) (β) (γ) του Κεφ. 113 και η επίκληση που έχει γίνει για το άρθρο 212 (δ) του Κεφ. 113 στις αγορεύσεις των αιτητών, δεν εξετάζεται διότι δεν έχει τεθεί στο σώμα της εναρκτήριας αίτησης(βλ. C. PHASARIAS (AUTOMOBILE CENTRE) LTD - v - EΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ <<ΛΕΩΝΙΚ>> ΛΤΔ 2009 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1457 όπου τέθηκε παρόμοιο ζήτημα και αποφασίσθηκε ότι από την στιγμή που δεν γινόταν επίκληση συγκεκριμένης Διάταξης, ήτοι του άρθρου 212(γ) του Κεφ. 113, το Δικαστήριο δεν μπορούσε να εξετάσει αν πληρούνται οι προυποθέσεις εφαρμογής της) . Αναφορικά με την περίπτωση του άρθρου 212 (β) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, σίγουρα δεν εφαρμόζεται στην υπό εξέταση αίτηση. Το εν λόγω άρθρο προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της-........ αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη·΄΄ Στην υπό εξέταση αίτηση, δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε απόδειξη από Δικαστικό επιδότη, που να αποδεικνύει ότι εκδόθηκε σχετικό ένταλμα κινητής περιουσίας και ότι το ένταλμα επιστράφηκε ολικά ή μερικά ανεκτέλεστο και συνακόλουθα το άρθρο 212 (β) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, σίγουρα δεν εφαρμόζεται στην υπό εξέταση αίτηση. (βλ. C. PHASARIAS (AUTOMOBILE CENTRE) LTD - v - EΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ <<ΛΕΩΝΙΚ>> ΛΤΔ 2009 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1457) Μεγάλο μέρος στην υπό εξέταση αίτηση, αποτέλεσε το ζήτημα κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις του άρθρου 212 (α) του Κεφ. 113, εν΄ όψει της αμφισβήτησης που υπήρξε στο κατά πόσο η επίδοση της απαίτησης έγινε ή όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Το εν λόγω άρθρο προνοεί τα ακόλουθα (πριν την πρόσφατη τροποποίηση με τον νόμο 63

(1)/2015 προνοοείτο μικρότερο ποσό): ΄΄Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή΄΄· Στην υπό εξέταση αίτηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί. Ο εν λόγω μάρτυρας, δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο, με σαφή, θετικό και κατηγορηματικό τρόπο, κατά πόσο η επίδοση της απαίτησης έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, το οποίο είναι στην Λεμεσό και δεν έχει αμφισβητηθεί αυτό, ως επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί το ύψος του μετοχικού κεφαλαίου της εν λόγω εταιρείας, η απαίτηση της αιτήτριας εταιρείας και οι σκοποί της, ως επίσης και ότι ο Νίκος Περατικός είναι ο μόνος διευθυντής και μέτοχος της, ζητήματα τα οποία επιβεβαίωσε με την μαρτυρία του το εν λόγω άτομο. Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα και με βεβαιότητα κατά πόσο η επίδοση της απαίτησης έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ή όχι. Το ερώτημα που τίθεται επομένως, είναι κατά πόσο αυτή η αβεβαιότητα επηρεάζει την εφαρμογή του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επίδοση έγινε στον διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση, ο οποίος είναι ο μοναδικός διευθυντής, μέτοχος και εκπρόσωπος της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Το ότι η απαίτηση υπογράφεται από τους ίδιους τους αιτητές είναι πασιφανές, ως απαιτεί και το εν λόγω άρθρο και δεν έχει αμφισβητηθεί αυτό. Στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOBILE CENTRE) LTD - v - EΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ <<ΛΕΩΝΙΚ>> ΛΤΔ 2009 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1457, επικυρώθηκε πρωτόδικη απόφαση στην οποία πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο η επίδοση έγινε νομότυπα στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, παρ΄ όλο που δεν εγέρθηκε ως λόγος ένστασης, πόσο μάλλον στην παρούσα υπόθεση που αυτό το ζήτημα αμφισβητήθηκε έντονα. Στην εν λόγω υπόθεση, επικυρώθηκε πρωτόδικη απόφαση, με βάση την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι από την στιγμή που η επίδοση απαίτησης έγινε στον διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, όπως συμβαίνει δηλαδή και στην παρούσα υπόθεση και δεν εχει αποδειχθεί η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, τότε δεν δύναται να γίνει η επίκληση και να γίνει εφαρμογή του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113. Έτσι λοιπόν και στην παρούσα υπόθεση, δεν δύναται να γίνει εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, λόγω της μη απόδειξης ότι η απαίτηση πληρωμής έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Αυτό που απομένει λοιπόν να εξεταστεί, είναι το κατά πόσο εφαρμόζονται τα εναπομείναντα άρθρα που οι αιτητές επικαλούνται στην αίτηση τους, ήτοι τα άρθρα 211 (ε) (στ) και 212 (γ) του Κεφ. 113, διότι σε αντίθετη περίπτωση που δεν γινόταν ρητή επίκληση τους, δεν θα ήταν δυνατόν να εξεταστεί η εφαρμογή τους (C. PHASARIAS (AUTOMOBILE CENTRE) LTD - v - EΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ <<ΛΕΩΝΙΚ>> ΛΤΔ 2009 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1457). Τα εν λόγω άρθρα προνοούν τα ακόλουθα: ΄΄Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της· (στ) το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία΄΄ και Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας΄΄ Η σημασία του όρου "δίκαιη και εύλογη" (just and equitable) που γίνεται αναφορά στο άρθρο 211 (στ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, έχει επίσης επεξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων (βλ. μεταξύ άλλων Ebrahimi v. Westbourne Galleries Ltd

(1972)2 All ER 492 και Bedros Karaoglanian & Sons Ltd and others v. Hagop Karaoglanian and another του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας 4 JSC

(488). Η διάλυση της εταιρείας καθίσταται δίκαιη και εύλογη όταν ο αιτητής αποδείξει ότι δεν υπάρχει πλέον μεταξύ των μελών της εταιρείας καμιά συνεννόηση, η οποία είναι θεμελιώδης για την σύσταση της επήρειας και ότι η εμπιστοσύνη (confidence) την οποία οφείλει ένα μέλος προς το άλλο ή άλλα μέλη έπαυσε να υπάρχει. Υποδεικνύεται πως ο όρος αυτός «must not be read ejusdem generis, the preceding sub-sections of the enactment but must me read on its own as a independent provision of the law, giving power to the Court to order the winding up of a company in all cases where the Court finds this course just and equitable." Όπως προκύπτει από τη νομολογία οι αρχές της επιείκειας αναπτύχθηκαν σε σχέση με συνεταιρισμούς αλλά τυγχάνουν εφαρμογής και σε ορισμένες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης που έχουν τα χαρακτηριστικά οιονεί συνεταιρισμών (quasi-partnerships). Όπως υποδείχθηκε στη θεμελιακή υπόθεση Ebrahimi, για να θεωρηθεί ότι μια εταιρεία έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα οιονεί συνεταιρισμού ώστε να μπορεί να τύχει εφαρμογής η αρχή του «δικαίου και επιεικούς» που αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του περί Εταιρειών Νόμου (του δικού μας 211(στ) Κεφ. 113) θα πρέπει η εταιρεία να είναι μικρή και ιδιωτική. Η ύπαρξη, δηλαδή, σχέσης εμπιστοσύνης η οποία αναπτύσσεται στη βάση των στενών προσωπικών σχέσεων, η ισότιμη συμμετοχή των μετόχων στη διεύθυνση των εργασιών και οι περιορισμοί στη μεταβίβαση μετοχών (pre-emption rights). Ειδικότερα, στην αναφερθείσα υπόθεση Ebrahimi, στις σελίδες 499-500 αναφέρονται τα ακόλουθα: «It would be impossible, and wholly undesirable, to define the circumstances in which these considerations may arise. Certainly the fact that a company is a small one, or a private company, is not enough. There are very many of these where the association is a purely commercial one, of which it can safely be said that the basis of association is adequately and exhaustively laid down in the articles. The superimposition of equitable considerations requires something more, which typically may include one, or probably more, of the following elements. (i) an association formed or continued on the basis of a personal relationship, involving mutual confidence - this element will often be found where a pre-existing partnership has been converted into a limited company; (ii) an agreement, or understanding that all, or some (for there may be 'sleeping' members), of the shareholders shall participate in the conduct of the business; (iii) restriction on the transfer of the members interest in the company - so that if confidence is lost, or one member is removed from management, he cannot take out his stake and go elsewhere.» (Βλ. επίσης Re Davis and Collett Ltd

(1935)All E.R. 315, Re Landie Brothers Ltd

(1965)2 All E.R. 692 και Re Ringtower Holdings Plc

(1989)5 BBC 82). Στην τελευταία υπόθεση (Re Ringtower Holdings Plc) λέχθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «No doubt, in almost every case of a small or private company persons coming together to form a new company would not do so without placing trust and confidence in those who are to be directors and managers of the company. But the fact that the company is small and private is not enough, and that mutual trust and confidence would not, in itself, be sufficient to make the members' association in substance a partnership with partner-like obligations owed by each member to the others, in the absence of proof of a mutual understanding as to those obligations.» Στην υπό εξέταση αίτηση, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι το εν λόγω άρθρο δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εξέταση αίτηση, διότι δεν τίθεται θέμα ασυνεννοησίας μεταξύ μελών της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, εν΄ όψει του μονοπρόσωπου αυτής. Aναφορικά με τα άρθρα 211 (ε) και 212 (γ) του Κεφ. 113, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOBILE CENTRE) LTD - v - EΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΠΟΙΕΙΑ <<ΛΕΩΝΙΚ>> ΛΤΔ 2009 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1457, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄ Στην υπόθεση Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796, όπου η μόνη αναφορά που υπήρχε στην αίτηση για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης ήταν ότι η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει το χρέος της, κρίθηκε ότι τούτο δεν ήταν επαρκές εφ' όσον θα έπρεπε να προσδιορίζεται για ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο άρθρο 212 επρόκειτο. Ήταν λοιπόν σφάλμα να θεωρηθεί ότι η αίτηση μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια του άρθρου 211(ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του άρθρου 212(γ), εφ' όσον, ούτε επαρκής αναφορά έγινε στην αίτηση, ούτε σχετική μαρτυρία δόθηκε. Σφάλμα ήταν επίσης και κατ' ακολουθία να αποφασιστεί η επιτυχία της αίτησης στη βάση αυτή, με μόνο δεδομένο την παράλειψη πληρωμής του συγκεκριμένου χρέους. Αν επιδιώκεται όπως η αίτηση βασιστεί γενικά στην ανικανότητα εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212 (γ) μπορεί να γίνει, οπότε βέβαια δεν αρκεί αναφορά στην παράλειψη της εταιρείας να πληρώσει χρέος της, αλλά επιβάλλεται, στα πλαίσια στάθμισης της γενικότερης φερεγγυότητάς της, αναφορά στη συνολική κατάσταση της εταιρείας λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των υποχρεώσεών της, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών. Είχε προηγηθεί η υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, όπου αποφασίστηκε ότι μαρτυρία μπορούσε να γίνει αποδεκτή μέσα στα πλαίσια της γενικότερης εξέτασης του κατά πόσο η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της, δυνάμει του άρθρου 211 του Κεφ. 113, έστω κι' αν η μαρτυρία κάλυπτε και μια από τις εξειδικευμένες περιπτώσεις του άρθρου 212 του Νόμου που δεν είχε εγερθεί στην αίτηση διάλυσης. Η διαφορά μεταξύ των δύο προνοιών, τόνισε το δικαστήριο, συνίσταται στο ότι η απόδειξη μιας των εξειδικευμένων περιπτώσεων του άρθρου 212 δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών, ενώ στην εξέταση με βάση το γενικό ισχυρισμό του άρθρου 211, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πως θα αξιοποιηθούν τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία, περιλαμβανομένων και εκείνων που τυχόν θα προβάλει η εταιρεία. Στην Αγγλία, από όπου έλκουν την καταγωγή τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας νόμου, τα οποία είναι ουσιαστικά αντιγραφή των αντίστοιχων αγγλικών, έχει αποφασιστεί ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών μιας εταιρείας. Δηλαδή, εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα΄΄. Παραδείγματα από την αγγλική νομολογία παρατίθενται στην απόφαση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ανωτέρω, η οποία υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση M. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλη Ζήνωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1649. Ορθά λοιπόν το δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να εξετάσει κατά πόσο οι πρόνοιες του άρθρου 212 (γ) εφαρμόζονται στην παρούσα υπόθεση, εφ' όσον δεν γίνεται ρητή επίκληση του άρθρου και δεν αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης. Τελικά το δικαστήριο έκρινε ότι η απλή δήλωση ότι η εφεσίβλητη εταιρεία δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στους εφεσείοντες και ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, δεν είναι επαρκής για να αποδειχθούν στο δικαστήριο τα δεδομένα εκείνα αναφορικά με την κατάσταση της εταιρείας που θα βοηθούσαν το δικαστήριο ενδεχομένως να καταλήξει κατά πόσο η εφεσίβλητη αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της. Ορθά το δικαστήριο κατέληξε ότι εκτός από τη νομική βάση ελλείπει παντελώς και το πραγματικό υπόβαθρο και μαρτυρία που θα διαφώτιζαν το δικαστήριο για την κατάσταση της εταιρείας΄΄. Στην υπό εξέταση αίτηση, διαφαίνεται ξεκάθαρα, ότι δεν έχει γίνει μόνο απλή αναφορά περί αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δόθηκε μαρτυρία από τον μάρτυρα των αιτητών για την οικονομική κατάσταση της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, αλλά ακόμα και η ίδια η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία έδωσε μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση αυτής της εταιρείας και την δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών της, την περιουσία της, τα χρέη που της οφείλονται και που οφείλει και που σίγουρα παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να εξετάσει τα ενώπιον του δεδομένα και να εξετάσει κατά πόσο είναι ορθό και δίκαιο να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα και κατά πόσο η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της και είναι φερέγγυα ή όχι και συνακόλουθα είναι αποδεκτή η παράθεση σχετικής μαρτυρίας με βάση και το πιο πάνω αναφερθέν νομολογιακό πλαίσιο. Στην υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, λέχθησαν τα ακόλουθα: Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq.

1. Το ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: RE Flagstaff Silver Mining co. of Utah [1875] L.R. 20 Eq.
2. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch. D. 18,
3. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. ( η έντονη υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία΄΄. Με βάση την πιο πάνω υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου στο πιο πάνω απόσπασμα, αυτομάτως καταρρίπτεται και η θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι υπάρχει ένα προσωρινό πρόβλημα ρευστότητας, διότι αυτός ο λόγος προβλήθηκε από το έτος 2012 και σίγουρα μετά την πάροδο τριών χρόνων δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ακόμα ότι το πρόβλημα είναι προσωρινό, έχοντας υπ΄ όψη ότι με βάση το πιο πάνω απόσπασμα που υπογράφτηκε από το παρόν Δικαστήριο, γινόταν πρόνοια για λίγες μέρες και όχι για τρία χρόνια όπως είναι στην παρούσα υπόθεση. Το Δικαστήριο κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις, αντλώντας διαφώτιση και καθοοδήγηση από το νομικό και νομολογιακό πλαίσιο που έχει εκτεθεί ανωτέρω και που αφορά την ορολογία και ερμηνεία των άρθρων 211(ε) και 212(γ) του Κεφ. 113 και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και των πιστωτών, όπως εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή τον διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και αυτό που απεκόμισε το Δικαστήριο, ήταν η έντονη προσπάθεια του να πείσει, ανεπιτυχώς, το Δικαστήριο, ότι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία είναι φερέγγυα και ότι μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της μόλις εισπράξει τα οφειλόμενα προς αυτήν ποσά, ότι διαθέτει περιουσία μεγάλης αξίας και ότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, θα συμπαρασυρθούν και οι αγοραστές των διαμερισμάτων. Οι αναφορές του μάρτυρα διακατέχονταν από έντονη γενικότητα, ασάφεια, αοριστολογία, που ουδόλως βοήθησε το Δικαστήριο στο να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα που να οδηγούν σε εύρημα περί φερεγγυότητας της καθ΄ ης η αίτηση. Οι αναφορές του περί εξόφλησης δεν συνοδεύονταν με τα απαραίτητα και αναγκαία γραπτά αποδεικτικά στοιχεία πληρωμών, οι αναφορές του περί διακανονισμούς με αγοραστές των διαμερισμάτων και με την Ελληνική Τράπεζα πέραν την γενικότητας, ασάφειας και αοριστολογίας δεν συνοδεύονταν από τα απαραίτητα και αναγκαία γραπτά αποδεικτικά στοιχεία, η άρνηση του περί ύπαρξης του κυμαινόμενου ομολόγου είναι γενική, ασαφής και αόριστη και σε καμία περίπτωση δεν κατέρριψε το περιεχόμενο της έρευνας στον Έφορο Εταιρειών ως έγγραφο που περιέχει πληροφορίες από μια Κρατική Υπηρεσία όπως είναι ο Έφορος Εταιρειών, η άρνηση του για την ύπαρξη της απόφασης στην αγωγή με αριθμό 2495/2011 Ε.Δ. Λεμεσού καταδεικνύει την καταφυγή του στην απόκρυψη και στο ψεύδος, αφού μπορεί κάποιος να το επιβεβαιώσει και μέσα από την ιστοσελίδα νομικής πληροφόρησης www.cylaw.org και σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί τεκμήριο σε αγόρευση ως είναι η εισήγηση από πλευράς καθ΄ ης η αίτηση. Περαιτέρω διαφάνηκε οτι η καθ΄ ης η αίτηση δεν σέβεται το εξ΄ αποφάσεως χρέος που οφείλει στους αιτητές, διότι ως ο διευθυντής της ανέφερε, πώλησε ακίνητο το 2014 και γενικά και αόριστα ανέφερε ότι εξόφλησε κάποιες υποχρεώσεις τις οποίες και πάλι καλύπτει με ένα πέπλο ασάφειας, γενικότητας και αοριστίας και περαιτέρω αγόρασε δύο αυτοκίνητα τα οποία δεν έχει εξοφλήσει. Αυτό καταδεικνύει έκδηλα ότι οι πιστωτές θα πρέπει να τύχουν προστασίας μέσα από τον θεσμό του Επίσημου Παραλήπτη και του συμβούλου αφερεγγυότητας με βάση το άρθρο 314Α

(1)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 7/5.2015 και να γίνεται μια ορθή και στοχευμένη διαχείριση χρημάτων προς όφελος των πιστωτών. Οι αναφορές του διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση ότι έχει να λαμβάνει χρήματα από αγοραστές και ότι θα εξοφλήσει τους αιτητές μόλις εισπράξει τα χρήματα και ότι έχει κάνει και κάποιος διακανονισμούς και πάλι αυτές οι αναφορές είναι γενικές, ασαφείς, αόριστες ως προς τους αγοραστές, τα διαμερίσματα, τα ποσά, τα χρονοδιαγράμματα και γενικά παρατηρήται εκτός από ένα ομιχλώδης σκηνικό, αλλά και μια στασιμότητα από πλευράς των καθ΄ων η αίτηση η οποία επιβάλλει την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης από πλευράς πιστωτών. Η αναφορά του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση ότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος οι τίτλοι ιδιοκτησίας δεν θα εκδοθούν, δεν γίνεται αποδεκτός, όχι μόνο επειδή δεν διαφάνηκε οποιαδήποτε πειστική και αξιόπιστη ενέργεια από πλευράς των καθ΄ων η αίτηση προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά και επειδή με βάση τον νόμο 139

(1)/2015 που αποτελεί την τροποποίηση του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, μπορεί κάποιος να αποταθεί για έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας και καλύπτει περιπτώσεις όπου ο επιχειρηματίας ανάπτυξης γης δεν έκδωσε τίτλο ιδιοκτησίας. Η ύπαρξη χρεών μεγαλύτερων ακόμα από αυτό που οφείλουν οι καθ΄ων η αίτηση στους αιτητές και που είναι παραδεκτό ακόμα και από τον ίδιο τον διευθυντή των καθ΄ ων η αίτηση και χωρίς οποιαδήποτε χειροπιαστή ένδειξη ότι οι καθ΄ ων η αίτηση καταβάλλουν οποιαδήποτε ποσά ή οποιαδήποτε πειστική προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση και η απουσία της παραμικρής πληρωμής προς τους αιτητές, καταδεικνύουν έκδηλα την ανικανότητα της καθ΄ ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της, τόσο στους αιτητές, όσο και στους υπόλοιπους πιστωτές και είναι ορθό και για σκοπούς προστασίας των πιστωτών όπως εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Η αναφορά του διευθυντή της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας ότι υπάρχει διαθέσιμη περιουσία και βρίσκονται σε διαβουλεύσεις για πώληση της, παρέμεινε και αυτή κάτω από το πέπλο γενικότητας, ασάφειας και αοριστολογίας που η καθ΄ ης η αίτηση άπλωσε στην υπό εξέταση υπόθεση. Η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος εκκαθάρισης, θα ξεκαθαρίσει επίσημα, εξειδικευμένα και με τις ασφαλείς εργασίες του Επίσημου Παραλήπτη, το ενεργητικό και παθητικό της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας και εφ΄ όσον παραμείνει πλεόνασμα, αυτό θα τύχει της δέουσας μεταχείρησης με βάση την κείμενη νομοθεσία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η καθ΄ης η αίτηση κρίνεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της στους αιτητές και στους υπόλοιπους πιστωτές και είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί Διάταγμα εκκαθάρισης της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Συνακόλουθα εκδίδεται Διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ΄ης η Αίτηση Εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της Εταιρείας. Οι πιστωτές - αιτητές να αποστείλουν αμέσως και όχι αργότερα από τρείς εργάσιμες ημέρες από σήμερα αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών, να παραδώσει αντίγραφο της αίτησης και του διατάγματος εκκαθάρισης στον Επίσημο Παραλήπτη, στον Έφορο Εταιρειών, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α., όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των πιστωτών - αιτητών και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρείας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο