← Κύπρος

HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LTD ν. Χάρης Ιωαννίδης κ.α., Αγωγή αρ.: 4419/10, 30/11/2015

HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LTD ν. Χάρης Ιωαννίδης κ.α., Αγωγή αρ.: 4419/10, 30/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A366 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4419/10 Μεταξύ: HYDROTECH (WATER AND ENVIRONMENTAL ENGINEERING) LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων και Χάρης Ιωαννίδης, από τη Λεμεσό

  1. MEKEL LTD, από τη Λεμεσό Εναγόμενων -------------------------------------------------- 30/11/2015 Για τους Ενάγοντες: κα Κ. Κακουλλή για Chrysses Demetriades & Co LLC (για ν΄ακούσει απόφαση κα Μαλαχτού) Για τους Εναγόμενους: κ. Κ. Χατζηκωστής (για ν΄ακούσει απόφαση κα Βελισσαρίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα δικόγραφα: Οι Ενάγοντες, στην Έκθεση Απαιτήσεως τους, περιγράφονται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με το σχεδιασμό και/ή την κατασκευή και/ή λειτουργία βιολογικών σταθμών επεξεργασίας λυμάτων, αποτελούν δε μέλος του ομίλου εταιρειών HYDROTECH και δραστηριοποιούνται τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό από το 1978, έχοντας εκτελέσει πληθώρα βιολογικών σταθμών επεξεργασίας λυμάτων. Η Εναγόμενη 2 περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται με εργασίες της ίδιας φύσης, ως οι εργασίες των Εναγόντων. Ο Εναγόμενος 1, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, είναι πτυχιούχος χημικός μηχανικός και ένας εκ των ιδρυτών και/ή διευθυντών και/ή μετόχων των Εναγομένων
  2. Κατά ή περί την 1/1/2004 ο Εναγόμενος 1 προσελήφθη στην υπηρεσία των Εναγόντων δυνάμει γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας εργοδότησης, εκτελούσε δε χρέη διευθυντή. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2006 ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε, για λογαριασμό των Εναγόντων, συμφωνία με την εταιρεία VISA SPECIALTY LAUNDRIES LTD (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «εταιρεία VISA»), για την κατασκευή και/ή λειτουργία σταθμού επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, ήταν δε αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη και/ή σχεδιασμό και/ή κατασκευή και/ή λειτουργία του σταθμού. Ο Εναγόμενος 1 ενήργησε αμελώς και/ή κατά παράβαση των καθηκόντων του και/ή των μεθόδων και/ή προτύπων εργασίας των Εναγόντων, με αποτέλεσμα να αποτύχει στην εκτέλεση του πιο πάνω αναφερόμενου έργου. Ο σταθμός ουδέποτε λειτούργησε και/ή παρήγαγε νερό εντός των προδιαγραφών της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Η εταιρεία VISA διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στον Εναγόμενο 1 για την αδυναμία λειτουργίας του σταθμού και/ή την κακή ποιότητα εκτέλεσης του έργου. Ο Εναγόμενος 1 δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για αποκατάσταση των προβλημάτων και/ή απέκρυψε από το διοικητικό συμβούλιο των Εναγόντων το πρόβλημα που προέκυψε, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να αγνοούν τα πιο πάνω. Λόγω της αμελούς συμπεριφοράς του Εναγόμενου 1 οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά και/ή απώλεια, καθώς πλήγηκε το καλό όνομα και/ή η φήμη τους, ενώ η εταιρεία VISA διέκοψε τη συνεργασία της με τους Ενάγοντες και απειλούσε με τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους. Οι Ενάγοντες, προς το σκοπό περιορισμού της ζημιάς τους και αποφυγής εμπλοκής τους σε δικαστικές διαδικασίες, προέβησαν σε εξώδικη διευθέτηση της απαίτησης της εταιρείας VISA, αναλαμβάνοντας την εκπόνηση εργασιών για λογαριασμό της, αξίας ίσης με το ποσό που συμφώνησαν ότι η εταιρεία VISA δικαιούτο να λάβει ως αποζημίωση, ήτοι ποσό €26.526,00.- το οποίο αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου. Ακολούθως ο Εναγόμενος 1, ενώ ακόμα ήταν εργοδοτούμενος των Εναγόντων, κατά παράβαση ρητών και/ή εξυπακουόμενων όρων της μεταξύ τους συμφωνίας και/ή του καθήκοντος πίστης που όφειλε προς τους Ενάγοντες, άρχισε διαδικασίες ίδρυσης ανταγωνιστικής εταιρείας, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με τη σύσταση της Εναγομένης 2 κατά ή περί την 31/12/
  3. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η πιο πάνω αναφερόμενη ενέργεια του Εναγόμενου 1 προκάλεσε ζημιά και/ή απώλεια σ' αυτούς, καθότι ο Εναγόμενος 1 δεν αφιέρωνε το χρόνο και/ή την ενέργεια του και/ή τις ικανότητες του προς εξυπηρέτηση και/ή προώθηση των συμφερόντων των Εναγόντων. Κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2007 οι Ενάγοντες, μέσω του Εναγόμενου 1, παρέδωσαν στην εταιρεία D.N.P. Property Developers Ltd (στο εξής θα αναφέρεται ως «εταιρεία D.N.P.») μελέτη και/ή σχέδια για την κατασκευή βιολογικού σταθμού στο έργο των τελευταίων, με την ονομασία Agia Irini Beach Gardens στα Μανδριά - Πάφος. Η εταιρεία D.N.P. παρέλαβε τη μελέτη και/ή τα σχέδια των Εναγόντων, καταβάλλοντας σ' αυτούς το σχετικό αντίτιμο και τα υπέβαλε στις αρμόδιες αρχές για εξασφάλιση άδειας οικοδομής για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού, άδεια την οποία εξασφάλισε. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να προωθήσει κατάλληλα και/ή σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική και/ή τις οδηγίες των Εναγόντων, τη σύναψη συμφωνίας με την εταιρεία D.N.P. για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού, με απώτερο στόχο την ανάληψη της κατασκευής του από την Εναγόμενη
  4. Αργότερα και/ή σύντομα μετά την παραίτηση του Εναγόμενου 1 από τους Ενάγοντες, με ενέργειες του Εναγόμενου 1, η κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού ανατέθηκε από την εταιρεία D.N.P. στην Εναγόμενη 2, για το ποσό των €114.000, ενώ αναμένετο εύλογα η ανάθεση της κατασκευής του στους Ενάγοντες. Ως αποτέλεσμα της ως άνω συμπεριφοράς του Εναγόμενου 1, οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά και/ή απώλεια κέρδους, ανερχόμενη στο ποσό των €36.000, το οποίο αξιούν εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  5. Κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2009 οι Ενάγοντες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων, με αριθμό TAY72/09, που αφορούσε την ανακαίνιση του υφιστάμενου αντλιοστασίου και σταθμού επεξεργασίας λυμάτων, στην κοινότητα Αγγλισίδων και λειτουργία και συντήρηση του σταθμού για ένα χρόνο, υποβάλλοντας σχετική προσφορά. Οι Εναγόμενοι 2 έλαβαν επίσης μέρος στον ως άνω διαγωνισμό, ως μέλος της κοινοπραξίας MEKEL LTD και FYSANCO DEVELOPMENT LTD. Ήταν απαραίτητος και/ή ουσιώδης όρος συμμετοχής στο διαγωνισμό ότι οι διαγωνιζόμενοι θα διέθεταν πείρα η οποία θα στοιχειοθετείτο εάν είχαν κατασκευάσει, ανακαινίσει, λειτουργήσει και συντηρήσει ένα σταθμό επεξεργασίας λυμάτων παρομοίου τύπου με τον σταθμό που αφορούσε ο διαγωνισμός. Οι Εναγόμενοι 2, προς το σκοπό εκπλήρωσης του πιο πάνω αναφερομένου όρου, δήλωσαν ψευδώς στην προσφορά τους ότι σχεδίασαν, κατασκεύασαν, λειτούργησαν και συντήρησαν τον σταθμό της εταιρείας D.N.P. και/ή απέκρυψαν και/ή παρέλειψαν να αναφέρουν ότι τα σχέδια και/ή η μελέτη κατασκευής του ως άνω σταθμού, έγιναν από τους Ενάγοντες. Ο σταθμός της εταιρείας D.N.P. ήταν το μοναδικό έργο από όσα παρουσίασαν οι Εναγόμενοι 2, το οποίο πληρούσε τους όρους του διαγωνισμού. Η ως άνω αναφερόμενη ψευδής δήλωση των Εναγόμενων 2 παραπλάνησε την αρμόδια Αρχή κατά την αξιολόγηση των προσφορών, με αποτέλεσμα να κατακυρωθεί στους Εναγόμενους 2 ο διαγωνισμός, ο οποίος διαφορετικά θα κατακυρωνόταν στους Ενάγοντες, των οποίων η προσφορά κρίθηκε έγκυρη και είχε την αμέσως επόμενη χαμηλότερη τιμή από εκείνη των Εναγόμενων
  6. Συνεπεία των πιο πάνω, οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά και/ή απώλεια κέρδους εκ €60.000, ποσό το οποίο επίσης αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  7. Στο κοινό δικόγραφο της Υπεράσπισης τους, οι Εναγόμενοι 1 και 2 απορρίπτουν τις προβαλλόμενες από τους Ενάγοντες αξιώσεις. Ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται την πρόσληψη του στην υπηρεσία των Εναγόντων στη θέση του διευθυντή παραγωγής, περί τις αρχές Ιανουαρίου
  8. Ισχυρίζεται όμως ότι η συμφωνία εργοδότησης του ήταν προφορική. Κατά ή περί την 30/6/2008 υπέβαλε την παραίτηση του από την υπηρεσία των Εναγόντων, αφού τους έδωσε προηγουμένως τη νενομισμένη προειδοποίηση. Σε σχέση με τη συμφωνία των Εναγόντων για την κατασκευή του βιολογικού σταθμού της εταιρείας VIZA, παραδέχεται ότι πράγματι υπέγραψε την εν λόγω συμφωνία, η οποία όμως αφορούσε την κατασκευή μόνο του αναφερόμενου σταθμού. Απορρίπτει τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη και/ή σχεδιασμό και/ή κατασκευή και λειτουργία του εν λόγω σταθμού και ισχυρίζεται ότι στις εν λόγω εργασίες συμμετείχαν και άλλοι αντιπρόσωποι ή/και υπηρέτες των Εναγόντων. Ειδικά δε οι μελέτες, τιμολογήσεις, προσφορές και σχεδιασμοί, τύγχαναν της τελικής έγκρισης του γενικού διευθυντή και διευθύνοντος συμβούλου των Εναγόντων. Η εκτέλεση του κατασκευαστικού μέρους του ως άνω αναφερόμενου σταθμού ήταν υπό την ευθύνη των τεχνικών διευθυντών των Εναγόντων, οι δε οικοδομικές εργασίες υπό την ευθύνη του ιδιοκτήτη του σταθμού. Όσον αφορά τις αξιούμενες εναντίον του αποζημιώσεις, σε σχέση με τον ως άνω βιολογικό σταθμό, αρνείται ότι οι αξιούμενες ζημιές ή/και απώλειες προήλθαν ή/και οφείλονται με οποιοδήποτε τρόπο στη δική του αμέλεια. Όσον αφορά τις αξιώσεις των Εναγόντων, σε σχέση με την εταιρεία D.N.P., ισχυρίζεται ότι αυτό που οι Ενάγοντες συμφώνησαν με την εν λόγω εταιρεία ήταν απλά και μόνο η εκπόνηση προκαταρκτικών σχεδίων για την έκδοση άδειας από την αρμόδια Αρχή για την κατασκευή βιολογικού σταθμού. Μάλιστα, η εν λόγω εταιρεία ζήτησε και από άλλο μελετητή συμπληρωματική μελέτη για να μπορέσει να εξασφαλίσει την εν λόγω άδεια. Σε μελλοντικό στάδιο η εταιρεία D.N.P. προκήρυξε προσφορές για την κατασκευή του βιολογικού σταθμού, η προσφορά δε κατακυρώθηκε στους Εναγόμενους
  9. Η μαρτυρία: Για τη πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν ενόρκως ο διευθυντής τους Ιωάννης Χατζηβασίλης (Μ.Ε.1) και ο διευθυντής της εταιρείας VISA, Άγγελος Γιασουμής (Μ.Ε.2). Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ότι ο Εναγόμενος 1 προσελήφθη στην υπηρεσία των Εναγόντων περί τον Ιανουάριο του 2004, ως χημικός μηχανικός/διευθυντής marketing. Μεταξύ τους υπεγράφη μνημόνιο συμφωνίας, ημερομηνίας 28/2/2005 (Τεκμήριο 2). Τον Φεβρουάριο του 2006 ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε, για λογαριασμό των Εναγόντων, συμφωνία με την εταιρεία VISA (Τεκμήριο 4Α), για την κατασκευή και λειτουργία σταθμού επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, ήταν δε αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη (Τεκμήριο 4Β), σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του σταθμού. Κατά τον χρόνο υπογραφής της ρηθείσας συμφωνίας, ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στη Ρουμανία, όπου συντόνιζε εργασίες των Εναγόντων που λάμβαναν χώρα στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τον ως άνω βιολογικό σταθμό. Το τεχνικό τμήμα των Εναγόντων προχώρησε στην εκτέλεση του κατασκευαστικού μέρους, σύμφωνα με τη μελέτη, τα σχέδια και τις οδηγίες του Εναγόμενου
  10. Ο εν λόγω σταθμός ουδέποτε λειτούργησε και δεν παρήγαγε νερό εντός των προδιαγραφών του έργου, λόγω του ότι ο Εναγόμενος ενήργησε αμελώς και κατά παράβαση των καθηκόντων του και μεθόδων και προτύπων εργασίας και συνήθους πρακτικής των Εναγόντων, σε σχέση με τη μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του. Συγκεκριμένα, ο Εναγόμενος 1: (α) Παρέλειψε να λάβει υπόψη του και να αξιολογήσει ορθά και ως όφειλε την φυσικοχημική σύσταση των υγρών αποβλήτων της εταιρείας VISA. (β) Λανθασμένα επέλεξε την χρήση πλαστικών δεξαμενών και πλαστικών σωλήνων, οι οποίες καταστράφηκαν καθώς δεν μπορούσαν να αντέξουν την πίεση του βρεγμένου εδάφους αλλά και στις υψηλές θερμοκρασίες των λυμάτων. (γ) Δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση μηχανικού στατικού ή αυτόματου κόσκινου συγκράτησης στερεών όπως έπρατταν οι Ενάγοντες σε παρόμοιες περιπτώσεις με αποτέλεσμα να μπλoκάρουν οι σωλήνες συχνά. (δ) Λανθασμένα προέβλεψε την τοποθέτηση και τοποθέτησε μικρού όγκου δεξαμενή σταθεροποίησης σε αντίθεση με την πρακτική των Εναγόντων, η οποία προνοούσε δεξαμενή σταθεροποίησης μεγάλου όγκου σύμφωνα με τη σύνθεση των εισερχομένων λυμάτων καθώς υπάρχουν υψηλές θερμοκρασίες και υψηλό ph με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του πλαστικού δοχείου εντός της δεξαμενής σταθεροποίησης λόγω της υψηλής θερμοκρασίας των εισερχομένων λυμάτων, την καταστροφή των αντλιών και των πλαστικών σωλήνων στη δεξαμενή και καταστροφή της βιολογικής επεξεργασίας. (ε) Χρησιμοποίησε αντλίες με μασητήρες στη δεξαμενή σταθεροποίησης ενώ σε τέτοιες περιπτώσεις εγκαθιστούσαμε αντλίες με πτερωτή vortex. Σε αυτή την περίπτωση μπλόκαραν οι αντλίες με αποτέλεσμα να υπάρχει υπερχείλιση της δεξαμενής σταθεροποίησης. (ζ) Χρησιμοποίησε το σύστημα βιολογικής επεξεργασίας με SBR σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς των Εναγόντων, οι οποίοι δεν προέβησαν ποτέ σε εγκατάσταση συστημάτων όπου η ροή δεν σταθεροποιείται, ιδιαίτερα κατά τις καλοκαιρινές περιόδους όπου η ροή τείνει να είναι αυξανόμενη και παρατεταμένη. Σε αυτή την περίπτωση επιλέγονται πιο ευέλικτα συστήματα με χημική επεξεργασία πριν την βιολογική έτσι ώστε η θερμοκρασία και το επίπεδο ph να εξισορροπούνται. (στ) Εγκατέστησε φυσητήρες πλευρικών καναλιών χαμηλής ποιότητας, ενώ οι Ενάγοντες πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις εγκαθιστούν φυσητήρες θετικής μετατόπισης για εφαρμογές υψηλής πίεσης. Η εταιρεία VISA διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στον Εναγόμενο 1 για την αδυναμία λειτουργίας του σταθμού και την κακή ποιότητα εκτέλεσης του έργου. Παρόλα αυτά, ο Εναγόμενος 1 δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για αποκατάσταση των προβλημάτων και απέκρυψε από το διοικητικό συμβούλιο των Εναγόντων το πρόβλημα που προέκυψε με τον σταθμό, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να αγνοούν τα πιο πάνω γεγονότα. Ο ίδιος αντιλήφθηκε το πρόβλημα μόλις το Σεπτέμβριο του 2008, όταν ο Μ.Ε.2 επικοινώνησε απευθείας μαζί του και του εξέθεσε το πρόβλημα. Πράγματι, διαπίστωσε ότι η εταιρεία VISA είχε υποχρεωθεί να αχρηστεύσει τον σταθμό που εγκατέστησε ο Εναγόμενος 1 και να συμβληθεί με την εταιρεία EUROMARKET, η οποία εγκατέστησε εξ ολοκλήρου νέο σταθμό. Ο Μ.Ε.2 του ανέφερε ότι η εταιρεία EUROMARKET, παρά το ότι εγκατέστησε τον σταθμό, δεν ήταν σε θέση να του παράσχει υπηρεσίες αναφορικά με τη λειτουργία και τη συντήρηση του έργου. Με δεδομένο ότι η αξίωση της εταιρείας VISA ήταν μόνο να τους επιστραφούν τα ποσά που είχαν καταβάλει στους Ενάγοντες και να τους αποζημιώσουν για όλα τα προβλήματα που είχαν υποστεί κατά το διάστημα που ο σταθμός δεν μπορούσε να λειτουργήσει, για να περιορίσει τη ζημιά των Εναγόντων και να αποφύγει εμπλοκή τους σε δικαστικές διαδικασίες, πρότεινε στο Μ.Ε.2 να τους επιστρέψουν τα χρήματα που είχαν ήδη καταβάλει, σε είδος όμως, δηλαδή προσφέροντας όλες τις υπηρεσίες που ήταν αναγκαίες για τη λειτουργία του σταθμού. Κατά τη διαπραγμάτευση, ο Μ.Ε.2 δέχτηκε να αφαιρέσει από το ποσό που θα έπρεπε να επιστρέψουν, την αξία κάποιων εξαρτημάτων που συνέχιζαν να τους είναι χρήσιμα. Ακολούθως, ο Μ.Ε.2 του απέστειλε και επιστολή ημερομηνίας 20/10/2008, στην οποία εξέθετε και γραπτώς το πρόβλημα καθώς και τη ζημιά που προκλήθηκε (Τεκμήριο 7). Η ζημιά την οποία υπέστησαν οι Ενάγοντες, συνεπεία της αμελούς εκτέλεσης των καθηκόντων του Εναγόμενου 1, ανέρχεται στο ποσό των €26.
  11. Παρουσίασε κατάσταση με λεπτομερή ανάλυση του κόστους των υπηρεσιών που προσέφεραν στην εταιρεία VISA, αναφορικά με τη λειτουργία και τη συντήρηση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων (Τεκμήριο 8). Ακολούθως, ενώ ο Εναγόμενος 1 ήταν εργοδοτούμενος των Εναγόντων, κατά παράβαση των ρητών και εξυπακουόμενων όρων της μεταξύ των μερών συμφωνίας και του καθήκοντος πίστης που όφειλε προς τον εργοδότη του, άρχισε διαδικασίες για ίδρυση ανταγωνιστικής εταιρείας προς τους Ενάγοντες. Οι εν λόγω διαδικασίες ολοκληρώθηκαν με τη σύσταση της Εναγόμενης 2, κατά την 31/12/2007 (Τεκμήριο 11). Ο Εναγόμενος 1 παραιτήθηκε από τα καθήκοντα του την 18/7/2008, παραδίδοντας του σχετική επιστολή παραίτησης, ημερομηνίας 26/5/2008 (Τεκμήριο 3). Η σύσταση της Εναγόμενης 2 προκάλεσε στους Ενάγοντες μεγάλη ζημιά και απώλεια, λόγω του ότι ο Εναγόμενος 1 δεν αφιέρωνε χρόνο, ενέργεια και τις ικανότητες του, προς εξυπηρέτηση και προώθηση των συμφερόντων των Εναγόντων και την αύξηση της παραγωγικότητας και του κύκλου εργασιών τους, καθότι ασχολείτο με τη σύσταση, καθιέρωση, έναρξη λειτουργίας της Εναγόμενης 2 και την εξεύρεση οικονομικών πόρων και πελατών, σε βάρος των συμφερόντων των Εναγόντων. Περί τον Οκτώβριο του 2007 οι Ενάγοντες, μέσω του Εναγόμενου 1, παρέδωσαν στην εταιρεία D.N.P. μελέτη (Τεκμήριο 12Α) και προκαταρκτικά σχέδια (Τεκμήριο 12Β), για την κατασκευή βιολογικού σταθμού στο έργο της εταιρείας D.N.P., με την ονομασία Ayia Irini Beach Gardens στα Μανδριά, στην Πάφο. Η ως άνω εταιρεία παρέλαβε την ως άνω μελέτη και τα σχέδια, καταβάλλοντας το σχετικό αντίτιμο (Τεκμήρια 13 και 14) και τα υπέβαλε στην αρμόδια Αρχή, από την οποία εξασφάλισε άδεια οικοδομής για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού. Είναι καθιερωμένη πρακτική των Εναγόντων, σε περιπτώσεις που αναλαμβάνουν τη μελέτη και σχεδιασμό ενός βιολογικού σταθμού, να μεριμνούν και προωθούν τη σύναψη συμφωνίας με τον εκάστοτε πελάτη και για την κατασκευή του σταθμού. Όπως διαφάνηκε, όμως, ο Εναγόμενος 1 προτίμησε να προωθήσει τα συμφέροντα των Εναγόμενων 2, κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεών του προς τους Ενάγοντες. Όπως πληροφορήθηκε εκ των υστέρων, το Σεπτέμβριο του 2008, δηλαδή σε διάστημα δύο μηνών μετά την παραίτηση του Εναγόμενου 1 από τους Ενάγοντες και κατόπιν ενεργειών του Εναγόμενου 1, η κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού ανατέθηκε από την εταιρεία D.N.P. στην Εναγόμενη 2, για το ποσό των €114.000, ενώ ήταν εύλογα αναμενόμενο να ανατίθετο στους Ενάγοντες, οι οποίοι εκπόνησαν τον σχεδιασμό και τη μελέτη του εν λόγω έργου. Συνεπεία της ως άνω συμπεριφοράς του Εναγόμενου 1, οι Ενάγοντες υπέστησαν απώλεια κέρδους ύψους €36.000 (Τεκμήρια 18Α και 18Β). Οι Εναγόμενοι 2 ανταγωνίζονται αθέμητα τους Ενάγοντες και παραβιάζουν τα πνευματικά δικαιώματα τους, καθώς έχουν αναρτήσει στην ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο (Τεκμήριο 19) και διαφημίζουν προς το κοινό ότι έχουν εκπονήσει τη μελέτη και τα σχέδια, βάσει των οποίων κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας D.N.P., καθώς και τα έργα Christis Dairies Ltd, Gregoriou Allantika Ltd και Helios Bay Hotels Apts που είναι έργα για τα οποία η μελέτη έγινε από τους Ενάγοντες. Το Δεκέμβριο του 2009 οι Ενάγοντες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων με αρ. ΤΑΥ 72/09 που αφορούσε την ανακαίνιση του υφιστάμενου αντλιοστασίου και σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στην κοινότητα Αγγλισίδων, υποβάλλοντας σχετική προσφορά (Τεκμήρια 22Α, 22Β, 23Α και 23Β.). Οι Εναγόμενοι 2 έλαβαν μέρος στον ίδιο διαγωνισμό, υποβάλλοντας σχετική προσφορά ως μέλος της κοινοπραξίας MEKEL LTD και FYSANCO DEVELOPMEN LTD. Ήταν απαραίτητος και ουσιώδης όρος συμμετοχής στο διαγωνισμό όπως οι διαγωνιζόμενοι διαθέτουν πείρα, η οποία θα στοιχειοθετείτο αν είχαν κατασκευάσει, ανακαινίσει, λειτουργήσει και συντηρήσει ένα σταθμό επεξεργασίας λυμάτων παρόμοιου τύπου με τον σταθμό που αφορούσε ο διαγωνισμός. Προς εκπλήρωση του όρου αυτού οι Εναγόμενοι 2 δήλωσαν ψευδώς στην προσφορά τους ότι σχεδίασαν, κατασκεύασαν και λειτούργησαν τον βιολογικό σταθμό της εταιρείας D.N.P., παραλείποντας να αναφέρουν ότι τα σχέδια και η μελέτη κατασκευής του εν λόγω σταθμού έγιναν από τους Ενάγοντες. Ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας D.N.P. ήταν το μοναδικό έργο από όσα παρουσίασαν οι Εναγόμενοι 2, το οποίο πληρούσε τους όρους του διαγωνισμού και το μοναδικό που έλαβε υπόψη της η αναθέτουσα Αρχή, κατά την αξιολόγηση της προσφοράς των Εναγόμενων
  12. Η ψευδής αυτή δήλωση των Εναγόμενων 2 παραπλάνησε την αναθέτουσα Αρχή, κατά την αξιολόγηση των προσφορών, με αποτέλεσμα ο διαγωνισμός να κατακυρωθεί στην ως άνω κοινοπραξία, στην οποία μετείχαν οι Εναγόμενοι 2, ο οποίος διαφορετικά θα κατακυρωνόταν στους Ενάγοντες, των οποίων η προσφορά κρίθηκε έγκυρη και είχε την αμέσως επόμενη χαμηλότερη τιμή. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά και διαφυγόν κέρδος ύψους €60.
  13. Για το θέμα αυτό οι Ενάγοντες καταχώρησαν ιεραρχική προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, η οποία εξέδωσε απορριπτική απόφαση στις 27/5/2010 (Τεκμήριο 24). Ακολούθως οι Ενάγοντες καταχώρησαν προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, με αριθμό 718/
  14. Το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση του ημερομηνίας 30/12/2011 ακύρωσε την ως άνω απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών (Τεκμήριο 25). Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι η εταιρεία VIZA ασχολείται με επιχειρήσεις πλυντηρίου, στη Λεμεσό. Προς συμμόρφωση με όρο της πολεοδομικής αδείας, θα έπρεπε να εγκαταστήσουν μονάδα επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων. Γνώριζε ότι οι Ενάγοντες παρέχουν αυτού του είδους τις υπηρεσίες και ότι έχουν καλό όνομα στην αγορά, σε εμπειρία και τεχνογνωσία. Περί τον Μάρτιο του 2015 επικοινώνησε με τους Ενάγοντες και ζήτησε να μιλήσει με τον διευθυντή τους. Τον συνέδεσαν με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος του είχε παρουσιαστεί ως ο διευθυντής των Εναγόντων. Μετά από συνάντηση που είχε μαζί του, κατά την οποία του εξήγησε τις εργασίες και ανάγκες της εταιρείας VIZA και επιτόπου επίσκεψη του, ο Εναγόμενος 1 του παρουσίασε τη μελέτη που είχε ετοιμάσει, έτσι ώστε να γίνεται επεξεργασία των υγρών αποβλήτων του πλυντηρίου και να παράγεται καθαρό νερό. Τον Φεβρουάριο του 2006 η εταιρεία VIZA υπέγραψε συμφωνία με τους Ενάγοντες, για την κατασκευή και λειτουργία του σταθμού επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων. Τη συμφωνία υπέγραψε, εκ μέρους των Εναγόντων, ο Εναγόμενος
  15. Μετά την ολοκλήρωση του έργου, διαπίστωσε ότι ο σταθμός, αν και τέθηκε σε λειτουργία, όχι μόνο δεν μπορούσε να παράξει καθαρό νερό, αλλά τα υπόγεια πλαστικά ντεπόζιτα είχαν παραμορφωθεί και σπάσει, ενώ οι πλαστικές σωλήνες, μέσω των οποίων διοχετευόταν το νερό στα ντεπόζιτα, αποκολλήθηκαν λόγω συνεχών υπερχειλίσεων, καθιστώντας τον σταθμό άχρηστο από την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας του. Διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στον Εναγόμενο 1, ο οποίος έστειλε τεχνικό συνεργείο, 4 - 5 φορές, για να διορθώσει το πρόβλημα. Την τελευταία φορά ο Εναγόμενος 1 του εισηγήθηκε να ρίχνει πάγο μέσα στα απόβλητα, για να μειώνεται η θερμοκρασία του νερού. Στο σημείο εκείνο αντελήφθηκε ότι δεν υπήρχε ελπίδα λειτουργίας του σταθμού, επειδή ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Για διάστημα πέραν του έτους, ήταν υποχρεωμένοι να απομακρύνουν το βρώμικο νερό με βυτιοφόρα. Τελικά, προέβηκαν σε εκσκαφή και αφαίρεση των πλαστικών ντεποζίτων, καθώς και σε αντικατάσταση όλων των σωληνώσεων και ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού του σταθμού. Περί τον Μάρτιο του 2008 συμβλήθηκε με την εταιρεία EUROMARKET, η οποία εγκατέστησε εξ ολοκλήρου νέο σταθμό, με σύγχρονο εξοπλισμό και προδιαγραφές ικανές να παράγουν καθαρό νερό, ως οι απαιτήσεις τους. Αφού διευθετήθηκε το πιεστικό ζήτημα της εγκατάστασης νέου σταθμού, περί το Σεπτέμβριο του 2008 επικοινώνησε με τους Ενάγοντες και ζήτησε να μιλήσει με τον Εναγόμενο 1, για να τον προειδοποιήσει ότι θα λάμβανε νομικά μέτρα για τη ζημιά που υπέστη η εταιρεία του. Τον πληροφόρησαν ότι ο Εναγόμενος 1 είχε αποχωρήσει και τον συνέδεσαν με τον Μ.Ε.
  16. Εξέθεσε στον Μ.Ε.1 το ιστορικό της υπόθεσης και του εξήγησε επίσης ότι η ζημιά τους ήταν το ποσό που κατέβαλαν χωρίς αντάλλαγμα, το κόστος απομάκρυνσης του βρώμικου νερού επί μήνες, το αυξημένο κόστος της νέας εγκατάστασης, καθώς και η ταλαιπωρία και η σπατάλη χρόνου, στην προσπάθεια να τεθεί ο σταθμός σε λειτουργία. Ο Μ.Ε.1 ζήτησε να δει τη μελέτη που είχε ετοιμάσει ο Εναγόμενος 1, υποσχόμενος να επανέλθει. Πράγματι, ο Μ.Ε.1 επανήλθε πολύ σύντομα, με διάθεση διευθέτησης. Κατά τη συνάντηση τους, παρουσίασε στο Μ.Ε.1 το νέο σταθμό και του εξήγησε ότι δεν ήταν ικανοποιημένος από το επίπεδο των υπηρεσιών της EUROMARKET, αναφορικά με τη λειτουργία και συντήρηση του νέου σταθμού. Του εξήγησε ακόμα ότι, παρά την αρχικά επιδειχθείσα καλή διάθεση της EUROMARKET, ήταν φανερό ότι δεν ήταν σε θέση να επιλύσει τα προβλήματα. Ο Μ.Ε.1 εισηγήθηκε τότε όπως οι Ενάγοντες τους επιστρέψουν τα χρήματα που είχαν ήδη καταβάλει, σε είδος, δηλαδή προσφέροντας όλες τις εργασίες που ήταν αναγκαίες, για τη λειτουργία και συντήρηση του σταθμού, με αντάλλαγμα να εγκαταλείψουν οποιαδήποτε άλλη αξίωση. Κατά τη διαπραγμάτευση συμφώνησε να αφαιρέσει από το ποσό που θα έπρεπε να επιστρέψουν οι Ενάγοντες, την αξία κάποιων εξαρτημάτων που συνέχιζαν να είναι χρήσιμα. Στη συνέχεια, απέστειλε επιστολή στον Μ.Ε.1, ημερομηνίας 20/10/2008 (Τεκμήριο 7), στην οποία εξέθεσε και γραπτώς το πρόβλημα και ανάλυσε το ποσό των €26.526, που αξίωναν από τους Ενάγοντες. Ο Μ.Ε.1 συμφώνησε με τα πιο πάνω και κατόπιν αυτού προχώρησαν στην υλοποίηση της μεταξύ τους διευθέτησης. Ο μόνος μάρτυρας που παρουσιάστηκε από πλευράς Υπεράσπισης, ήταν ο Εναγόμενος
  17. Κατέθεσε ότι προσλήφθηκε στους Ενάγοντες τον Ιανουάριο του
  18. Του ανατέθηκαν καθήκοντα σχετιζόμενα με τα ακαδημαϊκά του προσόντα, ως χημικός μηχανικός, αλλά και καθήκοντα υπεύθυνου marketing και πωλήσεων, βάσει των οποίων είχε την ευθύνη και αρμοδιότητα να προωθεί τις εργασίες των Εναγόντων στην αγορά. Όταν συμφώνησαν να εργαστεί στους Ενάγοντες, συνήψαν πράγματι κάποιο συμβόλαιο εργοδότησης, το οποίο υπέγραψε, όμως δεν κράτησε στην κατοχή του τέτοιο συμβόλαιο και ουδέποτε το μετέφερε εκτός των γραφείων των Εναγόντων. Το είχε φυλάξει κάπου στο γραφείο του και όταν σταμάτησε να εργάζεται στους Ενάγοντες δεν το πήρε μαζί του. Το έγγραφο το οποίο κατέθεσε ο Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 2), ως η συμφωνία εργοδότησης του, δεν έχει σχέση με το έγγραφο που υπέγραψαν μεταξύ τους. Πριν υπογράψει το συμβόλαιο εργοδότησης του, όχι μόνο το μελέτησε προσεκτικά, αλλά το μελέτησε και ο δικηγόρος του και τον συμβούλευσε ότι θα έπρεπε να μονογραφηθούν όλες οι σελίδες του συμβολαίου, πράγμα που έγινε. Ουδέποτε θα δεχόταν να υπογράψει ένα τόσο πρόχειρο έγγραφο, όπως αυτό που παρουσίασε ο Μ.Ε.
  19. Επιπρόσθετα, ουδέποτε θα δεχόταν να υπογράψει ένα έγγραφο που θα τον δέσμευε να μην μπορεί να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά για οποιοδήποτε διάστημα μετά την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες. Όσον αφορά την παραίτηση του από την υπηρεσία των Εναγόντων, είχε ενημερώσει τον Μ.Ε.1 από τα μέσα του έτους 2007 ότι αποφάσισε να κάμει τη δική του επιχείρηση και για το λόγο αυτό θα παραιτείτο. Ο Μ.Ε.1 του ζήτησε να παραμείνει στα καθήκοντα του μέχρι να μεταφερθούν οι ευθύνες που είχε στην εταιρεία σε άλλο άτομο, κάτι το οποίο έπραξε. Την επιστολή παραίτησης του (Τεκμήριο 3), την παρέδωσε στους Ενάγοντες για σκοπούς συμμόρφωσης του με το Νόμο. Παρά το ότι η πρόθεση του ήταν να αποχωρήσει στις 18/7/2008 εντούτοις, μετά από συνεννόηση με τον Μ.Ε.1, αποχώρησε στις 30/6/
  20. Ουδέποτε προσπάθησε, είτε κατά τη διάρκεια που εργαζόταν στους Ενάγοντες, είτε μετά την αποχώρηση του, να τους αποσπάσει πελατεία με αθέμητα μέσα και εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι εργάστηκε κοντά τους. Όταν έκαμε τη δική του επιχείρηση προσπάθησε να τη διαφημίσει και να την καθιερώσει στην αγορά με κάθε νόμιμο τρόπο. Ουδέποτε πλησίασε ή παρότρυνε πελάτες των Εναγόντων να τερματίσουν τη συνεργασία τους μαζί τους και να συνεχίσουν με τη δική του επιχείρηση. Αναφορικά με το βιολογικό σταθμό της εταιρείας VIZA, η θέση του ήταν ότι δεν ήταν ο αποκλειστικά υπεύθυνος για την ετοιμασία της μελέτης, του σχεδιασμού, της κατασκευής και της λειτουργίας του σταθμού. Για να γίνουν αυτά χρειαζόταν η εμπλοκή και άλλων ειδικών. Εξάλλου, ο Μ.Ε.1 ουδέποτε θα δεχόταν να αναλάβει αποκλειστικά τις εργασίες αυτές. Στην προκείμενη περίπτωση, οι ως άνω εργασίες έγιναν με τη συμμετοχή και τη συνεργασία των υπεύθυνων του τμήματος σχεδιασμού, ηλεκτρομηχανολογικού και μηχανολογικού τμήματος, καθώς και άλλων συναδέλφων του μηχανολόγων μηχανικών, όπως του Ανδρέα Δημητρίου και της χημικού μηχανικού κας Eva Kasparikova. Η δική του συμμετοχή στην όλη διαδικασία περιορίστηκε, αφ' ενός στον τομέα της δικής του ειδικότητας, δηλαδή του χημικού μηχανικού και αφετέρου στην κατανόηση του όλου σχεδιασμού, για σκοπούς της προώθησης και ολοκλήρωσης της συμφωνίας με την εταιρεία VIZA. Ο Μ.Ε.1 ήταν το άτομο που ηγείτο της όλης διαδικασίας και είχε τον τελευταίο λόγο για όλα, άσχετα αν σε κάποιες περιπτώσεις απουσίαζε στο εξωτερικό. Οι απουσίες του Μ.Ε.1 στο εξωτερικό δεν κρατούσαν περισσότερο από 1 - 2 εβδομάδες την κάθε φορά. Όμως, ακόμα και κατά τα διαστήματα που απουσίαζε στο εξωτερικό, τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι αξιωματούχοι των Εναγόντων μιλούσαν μαζί του αρκετές φορές κάθε μέρα. Ούτε συντόνιζε τις εργασίες για την εκτέλεση του έργου. Παράλληλα με το έργο που ανέλαβαν να εκτελέσουν οι Ενάγοντες, η εταιρεία VIZA εκτελούσε, στον ίδιο χώρο, οικοδομικές εργασίες, για τις οποίες ήταν η ίδια υπεύθυνη. Οι εν λόγω οικοδομικές εργασίες ήταν αναγκαίες και συνυφασμένες με τις εργασίες που ανέλαβαν οι Ενάγοντες, σχεδιάστηκαν δε από το μηχανικό που είχε διορίσει η εταιρεία VIZA. Ο συντονισμός των εργασιών που εκτελούνταν από τους Ενάγοντες δεν μπορούσε να γίνει από ένα μόνο άτομο αλλά από τους ηγέτες των τμημάτων που είχαν λάβει μέρος στην όλη διαδικασία. Πράγματι, υπήρξαν προβλήματα με τη λειτουργία του σταθμού της εταιρείας VIZA. Όταν όμως κάθισαν να βρουν την αιτία των προβλημάτων, τόσο ο Μ.Ε.1, όσο και ο ίδιος αλλά και οι άλλοι τεχνικοί των Εναγόντων, είχαν τη θέση ότι η αιτία των προβλημάτων δεν οφειλόταν σε δικό τους λάθος αλλά σε λάθη που είχαν να κάμουν με τη μελέτη και εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών, για το σχεδιασμό, τη μελέτη, εκτέλεση και επίβλεψη των οποίων υπεύθυνη ήταν η εταιρεία VIZA. Το δικό τους έργο τέθηκε εκτός λειτουργίας λόγω ζημιών που προκλήθηκαν στις υπόγειες δεξαμενές από τις ελλιπείς οικοδομικές εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει η εταιρεία VIZA. Εν πάση περιπτώσει, επειδή η εταιρεία VIZA δεν πρόβαλε απαιτήσεις εναντίον των Εναγόντων, καμιά πλευρά δεν ετοίμασε οποιαδήποτε πραγματογνωμοσύνη από ανεξάρτητο ειδικό ή ειδικούς, στη βάση της οποίας θα διαπιστώνετο η αιτία του προβλήματος. Αυτό, όμως, που ήταν εμφανές, ήταν ότι τα ντεπόζιτα και οι σωλήνες που τοποθετήθηκαν, τα οποία ήταν πλαστικά, έσπασαν ή παραμορφώθηκαν από την πίεση που δέχτηκαν. Όλα τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του ως άνω σταθμού, έτυχαν της έγκρισης του Μ.Ε.
  21. Η δική του συμμετοχή στην επιλογή της επεξεργασίας και των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν ήταν περιορισμένη και σε επίπεδο εισηγήσεων μόνο. Όσον αφορά τη συμφωνία μεταξύ των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2, για αποζημίωση της εταιρείας VIZA, ο ίδιος ουδέποτε ενημερώθηκε για τη συμφωνία αυτή. Αυτό το οποίο γνώριζε ήταν ότι ο Μ.Ε.1, όταν είδε τα προβλήματα στο έργο, είχε την έντονη θέση ότι η αιτία τους ήταν οι οικοδομικές εργασίες. Στη διάρκεια εκτέλεσης του ως άνω έργου συναντήθηκε με τον Μ.Ε.2, δύο ή τρεις φορές μόνο. Ο Μ.Ε.2 είχε επαφή περισσότερο με τους υπεύθυνους των τεχνικών τμημάτων των Εναγόντων που εκτελούσαν το έργο. Μετά την αποπεράτωση του σταθμού, όταν είχε διαφανεί το πρόβλημα, πήγε επιτόπου μία μόνο φορά με τους υπεύθυνους των τεχνικών τμημάτων που εκτέλεσαν το έργο. Η διαπίστωση τους ήταν ότι το πρόβλημα οφειλόταν σε λάθος στις οικοδομικές εργασίες και παρέπεμψε τον Μ.Ε.2 στο μηχανικό που έκαμε την επίβλεψη στο έργο. Από τότε δεν είχε άλλη επικοινωνία με τον Μ.Ε.
  22. Αναφορικά με τη συμφωνία των Εναγόντων με την εταιρεία D.N.P., αυτή αφορούσε μόνο την εκπόνηση των σχεδίων για την έκδοση άδειας από την αρμόδια αρχή, για την κατασκευή βιολογικού σταθμού. Η εταιρεία D.N.P. προκήρυξε προσφορές σε μεταγενέστερο στάδιο, για την κατασκευή του εν λόγω βιολογικού σταθμού. Εκτός από τους Εναγόμενους 2 και τους Ενάγοντες, έδωσαν προσφορά και άλλες εταιρείες. Η προσφορά των Εναγόμενων 2 ήταν ψηλότερη από την πρόταση των Εναγόντων. Συγκεκριμένα, η τιμή των Εναγόντων ήταν €109.000 και η τιμή των Εναγόμενων 2, στους οποίους τελικά κατακυρώθηκε η προσφορά, ήταν €114.
  23. Η κατακύρωση της προσφοράς στην εταιρεία του έγινε περί το Σεπτέμβριο του 2008 και ένας από τους λόγους που συνέτειναν στην κατακύρωση της στην εταιρεία του, ήταν ότι ένας εκ των διευθυντών των Εναγόμενων 2, ο Παναγής Μάρκου, αγόρασε δύο διαμερίσματα από την εταιρεία D.N.P. Η δική του εταιρεία έκαμε τη μελέτη εφαρμογής του έργου, συγκεκριμένα την ηλεκτρομηχανολογική μελέτη, τη δεύτερη φάση δηλαδή, συμπεριλαμβανομένης και της εγκατάστασης του σταθμού. Ούτε η μελέτη, ούτε η εκπόνηση των προκαταρκτικών σχεδίων των Εναγόντων, στη βάση των οποίων εκδόθηκε η άδεια κατασκευής του ως άνω βιολογικού σταθμού, είναι πρωτότυπα και ανήκουν στους Ενάγοντες. Πρόκειται για απλά και κοινότυπα σχέδια που ακολουθούν όλοι για την έκδοση άδειας κατασκευής τέτοιων σταθμών. Αναφορικά με τον διαγωνισμό του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων, στον οποίο έλαβε μέρος η εταιρεία του, δεν έκαμε οποιαδήποτε ψευδή δήλωση στην εν λόγω προσφορά. Αυτά τα οποία δηλώθηκαν στην προσφορά της εταιρείας του, ήταν αυτά που ακριβώς έκαμαν οι Εναγόμενοι 2, δηλαδή την ηλεκτρομηχανολογική μελέτη και τη μελέτη εφαρμογής του βιολογικού σταθμού της εταιρείας D.N.P. Aξιολόγηση μαρτυρίας - ευρήματα Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην πρόσφατη υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ECLI:CY:AD:2014:A661, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co.Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275). O M.E.1 άφησε εξαίρετη εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, φυσικότητα χωρίς να αμφιταλαντευτεί σε κανένα σημείο της εκδοχής του. Οι απαντήσεις του ήταν σαφείς και άμεσες, δίδοντας πειστικές εξηγήσεις σε όσα του υποβλήθηκαν. Η μαρτυρία του κρίνεται ως πηγαία και αυθεντική. Περιέγραψε στο Δικαστήριο όλα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του, μη διστάζοντας να αποκαλύψει και γεγονότα τα οποία δυνατόν να μην ήταν τόσο ευνοϊκά για την εκδοχή των εναγόντων, όπως για παράδειγμα τις επιστολές του Εναγομένου 1 προς την εταιρεία D.N.P. (Τεκμήρια 15Α -15Δ), από το περιεχόμενο των οποίων διαφαίνεται ότι πράγματι ο Εναγόμενος 1 αρχικά είχε κάμει κάποιες προσπάθειες ώστε να ανατεθεί στους Ενάγοντες, από την ως άνω εταιρεία, η προσφορά για την κατασκευή του βιολογικού σταθμού, πέραν της εκπόνησης της μελέτης και των σχεδίων για τη λήψη της άδειας κατασκευής του. Επισημαίνω ακόμα την από μέρους του παρουσίαση στο Δικαστήριο του προσχεδίου της συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και της εταιρείας D.N.P. για την κατασκευή του ως άνω σταθμού (Τεκμήριο 16), το οποίο φαίνεται να είχε ετοιμαστεί με οδηγίες του Εναγόμενου 1, και βρέθηκε στο αρχείο των Εναγόντων. Η ομολογουμένως εκτενής αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη δεν κατέστη δυνατό να κλονίσει την αξιοπιστία του, ούτε κατ' ελάχιστον. Αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό ότι όλα όσα περιέγραψε στη μαρτυρία του, συνιστούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ειδικότερα αποδέχομαι ότι κατά το διάστημα 2005 - 2008 βρισκόταν συνεχώς και επί μονίμου βάσεως στο εξωτερικό, όπου συντόνιζε τις εργασίες των Εναγόντων αναφορικά με έργα της ειδικότητας τους που είχαν αναλάβει, τα περισσότερα από τα οποία ήταν στη Ρουμανία. Η παραχώρηση στον Εναγόμενο 1 των δύο πληρεξούσιων εγγράφων - Τεκμήρια 5 Α και 6 - ειδικά δε του Τεκμηρίου 6, δυνάμει του οποίου είχαν εκχωρήσει στον Εναγόμενο 1, τόσο ο ίδιος όσο και ο άλλος διευθυντής, όλες τις εξουσίες και αρμοδιότητες τους ως διευθυντές των Εναγόντων, όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του, υποστηρίζει πλήρως τον ισχυρισμό του για τη συνεχή απουσία του στο εξωτερικό κατά το ως άνω χρονικό διάστημα. Αποδέχομαι επίσης ανεπιφύλακτα τη θέση του ότι το Τεκμήριο 2, το οποίο περιγράφεται στον τίτλο του ως «μνημόνιο συμφωνίας», είναι η γραπτή συμφωνία εργοδότησης του Εναγομένου 1, η οποία υπεγράφη μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένου 1, όπως το κείμενο της είχε συμπληρωθεί με τις χειρόγραφες σημειώσεις κατά το χρόνο της υπογραφής της από τους συμβαλλόμενους. Παρά το ότι δεν έχουν τεθεί οι μονογραφές των συμβαλλομένων στο τέλος της κάθε σελίδας του υπό αναφορά εγγράφου, ούτε και στα σημεία που υπάρχουν οι χειρόγραφες σημειώσεις, εντούτοις δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι πρόκειται για το αυθεντικό κείμενο, το οποίο υπέγραψαν τα μέρη, χωρίς οποιαδήποτε εκ των υστέρων παρέμβαση ή αλλοίωση του περιεχόμενου του. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παρατηρήσω ότι θεωρώ πολύ εύστοχο το επιχείρημα της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εναγόντων, ότι αν υπήρχε πρόθεση παραποίησης του περιεχομένου του υπό αναφορά εγγράφου από τους Ενάγοντες, όπως τους επιρρίπτουν οι Εναγόμενοι, οι χειρόγραφες συμπληρώσεις που υπάρχουν επ' αυτού θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν τη μορφή δακτυλογραφημένου κειμένου, ελλείψει μονογραφών στο τέλος της κάθε σελίδας. Θα μπορούσαν ακόμα οι Ενάγοντες να προσαρμόσουν το περιεχόμενο του επακριβώς στις θέσεις τους. Για παράδειγμα, στον όρο Β, όπου περιγράφεται η θέση του Εναγόμενου 1, θα μπορούσαν να το προσαρμόσουν ανάλογα, ώστε να αναγράφεται ότι θα κατέχει τη θέση του γενικού διευθυντή, όχι απλά του διευθυντή marketing. Φυσικά θα πρέπει να αναφέρω ότι από τη μαρτυρία του δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση του για πρόκληση ζημιάς στους Ενάγοντες συνεπεία του ότι πλήγηκε το καλό όνομα και η φήμη των Εναγόντων, λόγω της αμελούς συμπεριφοράς του Εναγόμενου
  1. Αυτό το οποίο θα ήθελα να αναφέρω είναι ότι δεν έχει παρουσιαστεί συγκεκριμένη μαρτυρία για πρόκληση ζημιάς στους Ενάγοντες οφειλόμενη σε δυσμενή επηρεασμό της φήμης και του ονόματος τους. Την ίδια θετική εντύπωση έχει αφήσει στο Δικαστήριο και ο Μ.Ε.
  2. Παρά το ότι είχε παρουσιαστεί ως μάρτυρας για τους Ενάγοντες, εντούτοις περιέγραψε τα γεγονότα με πλήρη αντικειμενικότητα, χωρίς ίχνος υπερβολής ή παραποίησης τους για να δώσει προβάδισμα στην υπόθεση των Εναγόντων. Κάποιες αντιφάσεις τις οποίες έχω παρατηρήσει στη μαρτυρία του, ήταν σε επουσιώδη ζητήματα και δεν θα μπορούσαν, καθ' οιονδήποτε τρόπο, να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Αντίθετα, φανερώνουν την έλλειψη προσχεδιασμού για το τι θα κατέθετε στο Δικαστήριο. Μία εκ των αντιφάσεων, η οποία υποδεικνύεται και στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων ήταν το ότι, ενώ στη γραπτή δήλωση του (Τεκμήριο 26), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του, ισχυρίστηκε ότι ήταν εισήγηση του Μ.Ε.1 να επιστραφούν σε είδος τα χρήματα που είχαν καταβληθεί στους Ενάγοντες, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ίδιος πρότεινε την ως άνω διευθέτηση στον Μ.Ε.
  3. Δεν θεωρώ όμως ότι πρόκειται για ουσιώδη αντίφαση, η οποία θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία του. Όπως ο ίδιος διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του, κατά τη διαπραγμάτευση του με τον Μ.Ε.1 είχαν ανταλλαγεί προτάσεις μεταξύ τους για τον τρόπο με τον οποίο θα διευθετούνταν οι απαιτήσεις της εταιρείας VISA για τη ζημιά που είχε υποστεί εξαιτίας του προβλήματος που ανέκυψε από τη μη λειτουργία του βιολογικού σταθμού που κατασκεύασαν οι Ενάγοντες. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει αναφορά στην καθόλα αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.1, ειδικά δε στην παράγραφο 17 της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 1), στην οποία αναφέρεται ότι αυτός ήταν που είχε προτείνει στην εταιρεία VISA να τους επιστραφούν τα χρήματα που είχαν ήδη καταβάλει στους Ενάγοντες, σε είδος. Θα πρέπει ακόμα να γίνει παραπομπή στο αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής της εταιρείας VISA, η οποία απευθύνεται προς τους Ενάγοντες, ημερομηνίας 20/10/2008 (Τεκμήριο 7), στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι είναι πρόθυμοι (η εταιρεία VISA) να συζητήσουν την εισήγηση του Μ.Ε.1 προς επίλυση του προβλήματος, χωρίς να προσφύγουν σε δικαστικές διαδικασίες. Ενόψει των όσων αναφέρω αμέσως πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η πρόταση για επιστροφή σε είδος, συγκεκριμένα υπό μορφή υπηρεσιών, των χρημάτων που είχαν καταβληθεί στους Ενάγοντες, προήλθε από το Μ.Ε.
  4. Η μαρτυρία του Μ.Ε.2 υποστηρίζει πλήρως το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, η οποία αφορά το κεφάλαιο της κατασκευής του βιολογικού σταθμού της εταιρείας VISA. Θα ήθελα να αναφέρω ακόμα ότι η μαρτυρία και των 2 μαρτύρων σε σχέση με τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν για προσφορά υπηρεσιών από τους Ενάγοντες στην εταιρεία Visa, υποστηρίζεται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των χημικών αναλύσεων νερού (Τεκμήριο 9) και των εκθέσεων συντήρησης (Τεκμήριο 10) που αφορούν το βιολογικό σταθμό της εταιρείας Visa. Ενόψει του ότι ολόκληρη η μαρτυρία του Μ.Ε.2 περιστράφηκε γύρω από το βιολογικό σταθμό της εταιρείας VISA, είναι πιστεύω κατάλληλο το σημείο αυτό για να κάμω αναφορά στο επιχείρημα του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων ότι θα έπρεπε να παρουσιαστεί από τους Ενάγοντες μαρτυρία εμπειρογνώμονα προς απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι ο Εναγόμενος 1 ενήργησε αμελώς ή/και κατά παράβαση των καθηκόντων του ή/και των πρότυπων εργασίας των Εναγόντων σε σχέση με το σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του ως άνω βιολογικού σταθμού, ενόψει του ότι πρόκειται για τεχνικής φύσεως ζητήματα. Κατά τον κ. Χ'Κωστή, εκτός από τους γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς που παρουσίασαν οι Ενάγοντες, οι οποίοι βασίστηκαν σε αυθαίρετα συμπεράσματα, δεν παρουσιάστηκε πειστική και ανεξάρτητη μαρτυρία, ενισχυμένη με πραγματογνωμοσύνη, η οποία να διαπιστώνει την αιτία των προβλημάτων που προέκυψαν στο συγκεκριμένο έργο. Η ως άνω εισήγηση δε με βρίσκει σύμφωνο. Δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ ότι οι ισχυρισμοί του Μ.Ε.1 βασίστηκαν σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Σύμφωνα με τις επεξηγήσεις που παρέθεσε στη μαρτυρία του ο Μ.Ε.1, ο οποίος υπενθυμίζω ότι είναι χημικός μηχανικός με ειδικότητα στην τεχνολογία νερού και περιβάλλοντος, για να καταλήξει στα συμπεράσματα του, βασίστηκε στη μελέτη την οποία εκπόνησε ο Εναγόμενος 1 για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού (Τεκμήριο 4Β). Η μελέτη του Εναγόμενου 1 ήταν λανθασμένη, όπως επεξήγησε, ολόκληρη δε η κατασκευή ήταν ένα σύστημα που ουδέποτε εφαρμόστηκε ή εγκαταστάθηκε από τους Ενάγοντες. Εύκολα δε, κατά το Μ.Ε.1, ένας απόφοιτος πανεπιστημίου μπορεί να αντιληφθεί τα λάθη και τις αδυναμίες της μελέτης του Εναγομένου
  5. Επιπλέον ο Μ.Ε.1, επεξήγησε, κατά τρόπο πειστικότατο, τα λάθη του Εναγόμενου 1 και τι έπρεπε να λάβει υπόψη του κατά την εκπόνηση της μελέτης κατασκευής του ως άνω βιολογικού σταθμού, συγκεκριμένα τη ψηλή θερμοκρασία του νερού, την αλκαλικότητα καθώς και την πιθανή τοξικότητα των αποβλήτων. Θα πρέπει ακόμα να γίνει αναφορά στην παράγραφο 13 της γραπτής δήλωσης του Μ.Ε.1, στην οποία περιγράφονται λεπτομερώς τα λάθη της μελέτης του Εναγόμενου 1, μεταξύ των οποίων ήταν και η λανθασμένη επιλογή πλαστικών δεξαμενών και πλαστικών σωλήνων που δεν μπορούσαν να αντέξουν την πίεση του βρεγμένου εδάφους, καθώς και τη ψηλή θερμοκρασία των λυμάτων. Έχοντας κατά νου, αφενός την ειδικότητα του Μ.Ε.1, αφετέρου τις επεξηγήσεις που έδωσε στο Δικαστήριο και ειδικά το τι έλαβε υπόψη για να εξάξει τα συμπεράσματα του, έχω καταλήξει ότι δεν απαιτείτο η παρουσίαση μαρτυρίας από άλλο εμπειρογνώμονα προς απόδειξη των λαθών που έκαμε ο Εναγόμενος 1 σε σχέση με την όλη μελέτη κατασκευής του ως άνω έργου. Από τη στιγμή που ο Μ.Ε.1 κρίθηκε αξιόπιστος, η μαρτυρία του είναι επαρκής για να αποδείξει την αιτία των προβλημάτων του έργου που είχαν ως αποτέλεσμα την αδυναμία λειτουργίας του βιολογικού σταθμού. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες των Εναγόντων, ο Εναγόμενος 1 άφησε αλγεινή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η εκδοχή του ήταν διάτρητη από ασάφειες, κενά και αντιφάσεις. Αυτό το οποίο έχω διακρίνει, παρακολουθώντας τον με προσοχή από το εδώλιο του μάρτυρα, ήταν μια αγωνιώδης και έντονη προσπάθεια υποβιβασμού τόσο της θέσης που κατείχε στους Ενάγοντες όσο και των καθηκόντων του, προσπάθεια που είχε σαν σκοπό να απεκδυθεί των ευθυνών του από την πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του. Αμέσως πιο κάτω, θα προσπαθήσω να επεξηγήσω, με όσο περισσότερη λεπτομέρεια, τους λόγους για τους οποίους η εκδοχή του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
  6. Σε σχέση με τη συμφωνία εργοδότησης του, παραδέχθηκε ότι είχε υπογράψει γραπτή συμφωνία με τους Ενάγοντες. Ισχυρίστηκε όμως ότι η συμφωνία που υπέγραψε δεν έχει σχέση με αυτήν που παρουσίασε στο Δικαστήριο ο Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 2), εκτός από την τελευταία της σελίδα, στην οποία αναγνώρισε την υπογραφή του. Όπως συγκεκριμένα αναφέρει στην παράγραφο 5 της γραπτής δήλωσης του, η συμφωνία που υπέγραψε φέρει τις μονογραφές του ίδιου και του Μ.Ε.1 σε όλες τις σελίδες. Επίσης ουδέποτε θα δεχόταν να υπογράψει ένα τόσο πρόχειρο κείμενο, όπως το Τεκμήριο
  7. Αυτό το οποίο θα πρέπει κατ' αρχήν να επισημάνω, είναι τις διιστάμενες θέσεις του για τη γραπτή συμφωνία εργοδότησης του. Ενώ στο δικόγραφο της υπεράσπισης του αρνείται την υπογραφή γραπτής συμφωνίας εργοδότησης, στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του, όταν ήρθε πλέον αντιμέτωπος με την υπογραφή του επί του Τεκμηρίου 2, μετέβαλε θέση, παραδεχόμενος την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας εργοδότησης του. Εκμεταλλευόμενος όμως το ότι δεν υπάρχουν οι μονογραφές των συμβαλλομένων επί της κάθε σελίδας του εγγράφου, εκτός της τελευταίας που φέρει τις υπογραφές των συμβαλλομένων, ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία που υπέγραψε με το Μ.Ε.1, δεν είχε καμία σχέση με το Τεκμήριο
  8. Όσον αφορά τους όρους της δήθεν συμφωνίας που υπέγραψε με το Μ.Ε.1, η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Ενώ δεν θυμόταν τους όρους της συμφωνίας που υπέγραψε, ούτε είχε κρατήσει αντίγραφο της στην κατοχή του, εντούτοις θυμόταν ότι σίγουρα δεν υπήρχε ο όρος 16, επειδή ουδέποτε θα δεχόταν να υπογράψει ένα έγγραφο που θα τον δέσμευε να μην μπορεί να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά για οποιοδήποτε διάστημα μετά την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι τα όσα προέβαλε στη μαρτυρία του, όπως περιγράφονται πιο πάνω, αποτελούν ένα σενάριο που επινοήθηκε εκ των υστέρων, χωρίς ίχνος πειστικότητας, το οποίο παρουσίασε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις που του επέβαλε η υπογραφή του Τεκμηρίου
  9. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει αναφορά και στη θέση που υπέβαλε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, ότι το Τεκμήριο 2 ήταν πρόταση συμβολαίου, γι' αυτό και είναι πρόχειρα γραμμένο. Σε καμία περίπτωση είχε υποβληθεί στο Μ.Ε.1 ότι υπήρξε παρέμβαση στο περιεχόμενο του εγγράφου και αλλαγή των όρων που δήθεν συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν από τους συμβαλλομένους, όπως υπαινίχθηκε στη μαρτυρία του ο Εναγόμενος
  11. Ο ισχυρισμός του ότι είχε ανακοινώσει προφορικά στο Μ.Ε.1 από τα μέσα του έτους 2007 την πρόθεση του να παραιτηθεί από τους Ενάγοντες, κρίνεται επίσης ως υστερόβουλος. Βρίσκεται δε σε καταφανή αντίθεση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Επισημαίνω ότι αυτό το οποίο ισχυρίζεται στο δικόγραφο της υπεράσπισης του είναι ότι υπέβαλε την παραίτηση του στις 30/6/2008, αφού προηγουμένως έδωσε τη νενομισμένη προειδοποίηση. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο μοναδικός σκοπός που προέβαλε τον υπό εξέταση ισχυρισμό του, ήταν για να δικαιολογήσει τη σύσταση της Εναγομένης 2 εταιρείας ενώ ακόμα ήταν στην υπηρεσία των Εναγόντων, πολύ πριν την αποχώρηση του. Σύμφωνα δε με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της έρευνας στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 11), η Εναγόμενη 2 συστάθηκε την 31/12/
  12. Όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής παραίτησης του ημερομηνίας 26/5/2008 (Τεκμήριο 3) ενημέρωσε τους Ενάγοντες ότι θα παραιτείτο στις 18/7/
  13. Διερωτώμαι πόσο πειστική μπορεί να είναι η θέση του ότι, παρά το ότι είχε ενημερώσει το Μ.Ε.1 από τα μέσα του 2007 για την πρόθεση του να αποχωρήσει από τους Ενάγοντες, εντούτοις παρέμεινε τελικά για σχεδόν ακόμα χρόνο, μέχρι να υποβάλει γραπτώς την παραίτηση του. Ισχυρίστηκε ότι παρέμεινε στη θέση του, μετά που του το ζήτησε ο Μ.Ε.1, μέχρι να μεταφερθούν οι ευθύνες του σε άλλο άτομο. Είναι όμως απίθανο, κατά τη γνώμη μου, και εντελώς απομακρυσμένο, να χρειάστηκε ένας χρόνος μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης του. Επιπρόσθετα θα πρέπει να επισημάνω την παράλειψη του να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση προς το Δικαστήριο ως προς το λόγο που επέλεξε τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να υποβάλει γραπτώς την παραίτηση του. Στο σημείο αυτό αξίζει να γίνει αναφορά και στην θέση που υπεβλήθη στον Μ.Ε.1 από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Εναγομένων ότι είχε ενημερωθεί από τον Εναγόμενο 1 για την πρόθεση του να παραιτηθεί, τουλάχιστον έξι μήνες πριν την αποχώρηση του, σε αντίθεση με τον ένα χρόνο προηγουμένως που ισχυρίστηκε ο Εναγόμενος 1 ότι είχε ενημερώσει τον Μ.Ε.
  14. Ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω, απορρίπτω τη θέση του ότι είχε ενημερώσει το Μ.Ε.1 από τα μέσα του 2007 για την πρόθεση του να αποχωρήσει από τους Ενάγοντες. Έχοντας κατά νου, αφενός το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 3), αφετέρου τη μαρτυρία του Μ.Ε.1, καταλήγω σε εύρημα ότι για πρώτη φορά ενημέρωσε τους Ενάγοντες για την πρόθεση αποχώρησης του από την υπηρεσία τους την 26/5/2008, ημερομηνία την οποία φέρει η επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 3). Όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία αποχώρησης του από την υπηρεσία των Εναγόντων, όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην επιστολή παραίτησης του που επέδωσε στους Ενάγοντες (Τεκμήριο 3) αναφέρει ο ίδιος ότι θα αποχωρήσει κατά την 18.7.
  15. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι, μετά από συνεννόηση του με τον Μ.Ε.1, αποχώρησε τελικά την 30.6.
  16. Κατέθεσε επίσης σχετική βεβαίωση του επαρχιακού γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού (Τεκμήριο 28), στην οποία αναφέρεται ότι απασχολήθηκε στους Ενάγοντες από 1.1.2004 μέχρι 30.6.
  17. Από πλευράς του ο Μ.Ε.1 στην αντεξέταση του, όταν του υπεβλήθη ότι η ημερομηνία αποχώρησης του Εναγόμενου 1 ήταν η 30.6.2008, επιφυλάχθηκε να παρουσιάσει την ημερομηνία που είχε γίνει η τελευταία πληρωμή κατά την επόμενη ημερομηνία που θα συνεχιζόταν η αντεξέταση του, κάτι το οποίο όμως δεν έπραξε. Εν πάση περιπτώσει, αυτό το οποίο θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, κατά την άποψη μου, το κατά πόσο αποχώρησε στις 30.6.2008 ή 18.7.2008, για το λόγο ότι πρόκειται για ημερομηνίες κοντινές μεταξύ τους. Η επιλογή είτε της μιας είτε της άλλης δεν διαφοροποιεί τα ενώπιον μου δεδομένα. Αυτό το οποίο θα φανεί και στη συνέχεια είναι ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την ημερομηνία της αποχώρησης του από τους Ενάγοντες υπέβαλε, μέσω της Εναγόμενης 2 εταιρείας, την πρόταση του προς την εταιρεία D.N.P. για ανάληψη της προσφοράς κατασκευής του βιολογικού σταθμού της ως άνω εταιρείας.
  18. Όπως έχω ήδη αναφέρει, προσπάθησε με κάθε τρόπο να υποβιβάσει τόσο τη θέση που κατείχε στους Ενάγοντες, όσο και τις ευθύνες που προέκυπταν ως εκ της θέσεως του διευθυντή των Εναγόντων. Ο ισχυρισμός του ότι ήταν απλά διευθυντής πωλήσεων (marketing director), πέραν του ότι ήταν διϊστάμενος, αντικρούεται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των διαφόρων επιστολών οι οποίες υπογράφονται από τον ίδιο, όπως για παράδειγμα η επιστολή τερματισμού των υπηρεσιών του (Τεκμήριο 3) στην οποία αναφέρει επί λέξει ότι παραιτείται από τη θέση του διευθυντή των Εναγόντων. Αναφέρω ακόμα τις επιστολές, τις οποίες απέστειλε στην εταιρεία D.N.P (Τεκμήρια 15Α - 15Δ), τις οποίες υπογράφει υπό την ιδιότητα του διευθυντή των Εναγόντων. Όταν δε ήρθε αντιμέτωπος με το περιεχόμενο των ως άνω επιστολών, στις οποίες τον παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων, μετέβαλε θέση, παραδεχόμενος ότι ήταν μεν διευθυντής, ισχυρίστηκε όμως ότι τα καθήκοντα του δεν ήταν αυτά της θέσης του διευθυντή. Φυσικά, δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στο «μνημόνιο συμφωνίας» (Τεκμήριο 2), το οποίο φέρει ημερομηνία 28.2.2005, αναφέρεται ότι θα προσφέρει υπηρεσίες Χημικού Μηχανικού - Διευθυντή Marketing. Στη συνέχεια όμως, ενόψει της επί μονίμου βάσεως απουσίας του Μ.Ε.1 στο εξωτερικό, τα καθήκοντα του φαίνεται να διευρύνθηκαν σε καθήκοντα της θέσης του Γενικού Διευθυντή των Εναγόντων, όπως άλλωστε επιμαρτυρεί και το αδιαμφησβήτητο περιεχόμενο του πληρεξουσίου εγγράφου, Τεκμήριο
  19. Ισχυρίστηκε ότι οι ευθύνες του ήταν περιορισμένες και αφορούσαν κυρίως το μέρος των πωλήσεων. Ακόμα, ότι δεν είχε ανάμειξη στην οικονομική διαχείριση της εταιρείας, πέραν του ότι του είχε δοθεί εξουσιοδότηση να υπογράφει κάποιες επιταγές, μετά από έγκριση του Μ.Ε.1, κατά το διάστημα που ο Μ.Ε.1 απουσίαζε στο εξωτερικό. Όμως οι αμέσως πιο πάνω ισχυρισμοί του καταρρίπτονται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των πληρεξουσίων εγγράφων που του είχαν δοθεί από τους διευθυντές των Εναγόντων (Τεκμήρια 5Α και 6). Ειδικότερα, με το Τεκμήριο 6 του εκχωρούνταν κατ' ουσίαν όλες οι εξουσίες των διευθυντών των Εναγόντων. Θεωρώ χρήσιμο στο σημείο αυτό να μεταφέρω αυτούσιο τον όρο 2 του υπό αναφορά πληρεξούσιου εγγράφου. «
  20. Γενικά να πράττει οποιεσδήποτε πράξεις, ενέργειες ή να προβαίνει σε τέτοιες συμφωνίες που ήθελαν απαιτηθεί σε οποιοδήποτε χρόνο αναφορικά με την ιδιότητα μας ως Διευθυντές της εταιρείας όπως εμείς οι ίδιοι θα πράτταμε σε οποιοδήποτε χρόνο αν το παρόν έγγραφο δεν υπήρχε.» Πώς είναι δυνατόν να ανταποκρίνεται στη λογική ο ισχυρισμός του ότι οι ευθύνες του ήταν περιορισμένες και αφορούσαν το μέρος των πωλήσεων μόνο, από τη στιγμή που του είχαν εκχωρηθεί όλες οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες των διευθυντών των Εναγόντων. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι η δικαιολογία την οποία έδωσε στο Δικαστήριο σε σχέση με τους λόγους που του παραχωρήθηκε το πληρεξούσιο έγγραφο, Τεκμήριο 6, συγκεκριμένα ότι ήταν καθαρά για πρακτικούς λόγους για να μην αδρανοποιείται η εταιρεία τις μέρες που απουσίαζε στο εξωτερικό ο Μ.Ε.1, κάθε άλλο πειστική θα μπορούσε να κριθεί. Δεν είναι δυνατόν ούτε και λογικό να του είχαν παραχωρηθεί όλες οι εξουσίες των διευθυντών των Εναγόντων, απλά και μόνο για πρακτικούς λόγους. Αν ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, λογικά αυτό το οποίο θα ανέμενα ήταν ότι θα του παραχωρούντο συγκεκριμένες και περιορισμένες αρμοδιότητες, ώστε να μην αδρανοποιείται η εταιρεία, όχι όμως όλο το φάσμα των εξουσιών που μπορούσαν να ασκηθούν από τους διευθυντές. Στο σημείο αυτό θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι η παραχώρηση προς αυτόν όλου του φάσματος των εξουσιών των διευθυντών των Εναγόντων καταρρίπτει και τον ισχυρισμό του ότι ο Μ.Ε.1 απουσίαζε μόνο για κάποιες μέρες στο εξωτερικό και ότι τον περισσότερο καιρό ήταν στην Κύπρο. Αν ο ισχυρισμός αυτός ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, λογικά δεν υπήρχε λόγος να του παραχωρούντο όλες οι ως άνω εξουσίες, από τη στιγμή που αυτές θα μπορούσαν να ασκηθούν από το Μ.Ε.1 που ήταν ο γενικός διευθυντής των Εναγόντων.
  21. Μεγάλη προσπάθεια έγινε επίσης από μέρους του να υποβιβάσει το ρόλο που διαδραμάτισε στην κατασκευή του βιολογικού σταθμού της εταιρείας Visa, αρνούμενος ότι ήταν ο αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του σταθμού. Όπως όμως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, η μελέτη για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού εκπονήθηκε από τον ίδιο (Τεκμήριο 4Β). Ήταν επίσης αδιαμφισβήτητο ότι ο υπό αναφορά σταθμός κατασκευάστηκε βάσει της δικής του μελέτης. Στο σημείο αυτό, παρενθετικά, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι, όπως έχω ήδη αποδεχθεί, ο Μ.Ε.1 διαπίστωσε τα λάθη και τις αδυναμίες στη λειτουργία του σταθμού, εξετάζοντας τη μελέτη κατασκευής του έργου. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι οι εργασίες εκτέλεσης του έργου έγιναν με τη συμμετοχή και συνεργασία των υπευθύνων των διαφόρων τμημάτων των Εναγόντων καθώς και άλλων συναδέλφων του, μηχανολόγων μηχανικών και της χημικής μηχανικού Eva Kaspanikova. Αυτό το οποίο θα ήθελα να αναφέρω είναι ότι δεν αμφισβητείται η συμμετοχή των υπευθύνων των διαφόρων τμημάτων στις εργασίες εκτέλεσης του έργου. Όμως, από τη στιγμή που ήταν ο μελετητής του έργου, επιπρόσθετα δε ο γενικός διευθυντής των Εναγόντων δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι οι εργασίες των διαφόρων τμημάτων γίνονταν κάτω από το συντονισμό και την καθοδήγηση του. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι η μελέτη κατασκευής του έργου εμπίπτει στην ειδικότητα του χημικού μηχανικού, την οποία κατέχει. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι αυτός που ηγείτο της όλης διαδικασίας κατασκευής του έργου και είχε τον τελευταίο λόγο ήταν ο Μ.Ε.1, άσχετα αν σε κάποιες περιπτώσεις απουσίαζε στο εξωτερικό. Όπως όμως έχει ήδη αναφερθεί, η παραχώρηση προς αυτόν των εξουσιών και αρμοδιοτήτων των διευθυντών των Εναγόντων, δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου, Τεκμήριο 6, έχει καταρρίψει τον ισχυρισμό του ότι ο Μ.Ε.1 απουσίαζε για κάποιες μέρες μόνο στο εξωτερικό. Η απόρριψη του ισχυρισμού του ότι ο Μ.Ε.1 απουσίαζε στο εξωτερικό για κάποιες μόνο μέρες και όχι επί μονίμου βάσεως, αναπόφευκτα με οδηγεί και στην απόρριψη του ισχυρισμού του ότι ο Μ.Ε.1 ηγείτο των έργων κατασκευής του υπό αναφορά βιολογικού σταθμού, καθώς και του ισχυρισμού του ότι η επιλογή των υλικών κατασκευής του σταθμού ενεκρίθη από το Μ.Ε.
  22. Δεν ήταν δυνατό κατά την άποψη μου να ηγείται των εργασιών κατασκευής του σταθμού εκ του μακρόθεν. Διερωτάται ο Εναγόμενος 1 στη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 27), αφού ο Μ.Ε.1, όπως ανέφερε στη μαρτυρία του, από τη Ρουμανία που βρισκόταν συντόνιζε τις εργασίες των επιχειρήσεων που διατηρούσε σε άλλες χώρες, όπως τη Τσεχία και τη Σλοβακία, δεν θα μπορούσε με τον ίδιο τρόπο να συντονίζει και τις εργασίες των Εναγόντων που διεξάγονταν στην Κύπρο; Θα πρέπει όμως να υποδείξω ότι, όπως ο Μ.Ε.1 επεξήγησε στη μαρτυρία του, κατά τρόπο πειστικότατο, ο συντονισμός στον οποίο προέβαινε στα έργα που διεξάγονταν στις άλλες χώρες, πέραν της Ρουμανίας, αφορούσε κυρίως το οικονομικό σκέλος και όχι το κατασκευαστικό.
  23. Οι ισχυρισμοί του σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας VISA τέθηκε εκτός λειτουργίας κρίνονται επίσης ως διϊστάμενοι. Σύμφωνα με όσα αναφέρει στη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 27) το πρόβλημα οφειλόταν στις ελλιπείς οικοδομικές εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει η εταιρεία VISA. Κατά την αντεξέταση του διευκρινίστηκε ότι η πλάκα, το δάπεδο δηλαδή που κατασκευάστηκε πάνω από την εγκατάσταση, θα έπρεπε να είχε οικοδομηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να διέρχονται οχήματα πάνω από αυτήν, χωρίς να επηρεάζεται η εγκατάσταση κάτω από την πλάκα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι αν δεν γίνει σωστή δουλειά στο κομμάτι αυτό, σίγουρα η πλάκα θα δημιουργήσει ζημιές στην εγκατάσταση, ανεξάρτητα αν οι δεξαμενές είναι μεταλλικές ή οτιδήποτε άλλο. Όταν όμως του υποδείχθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των εναγόντων ότι στο μέρος του ακινήτου που εγκαταστάθηκε ο βιολογικός σταθμός δεν υπήρχε περίπτωση να περνά οτιδήποτε πάνω από αυτόν, μετέβαλε θέση, ισχυριζόμενος ότι και μόνο το βάρος της πλάκας μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στις δεξαμενές, αν δεν γινόταν σωστή δουλειά, ανεξάρτητα αν περνούσε όχημα ή όχι πάνω από αυτή.
  24. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του που σχετίζονται με την κατασκευή του βιολογικού σταθμού της εταιρείας D.N.P. δεν αμφισβητείται ότι αρχικά είχε κάμει ενέργειες ώστε η ενάγοντες να αναλάβουν την προσφορά για την κατασκευή του. Το αδιαμφησβήτητο περιεχόμενο των επιστολών που ο ίδιος έστειλε προς την ως άνω εταιρεία (Τεκμήρια 15Α - 15Δ), αλλά και η ετοιμασία συμφωνητικού εγγράφου (Τεκμήριο 16) επιβεβαιώνουν τις ενέργειες που είχαν γίνει από αυτόν και συνάμα τις προσπάθειες του προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως, μετά την αποστολή των ως άνω επιστολών, η τελευταία από τις οποίες φέρει ημερομηνία 11/02/2008, δεν φαίνεται να έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, μέχρι την ημερομηνία αποχώρησής του από τους Ενάγοντες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιόν μου, η αμέσως επόμενη ενέργεια του γίνεται λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή του από τους Ενάγοντες, με την υποβολή πρότασης (proposal) προς την εταιρεία D.N.P., υπό τον μανδύα πλέον της Εναγόμενης 2, της οποίας υπενθυμίζω ότι είναι ο ένας εκ των διευθυντών και μετόχων, για ανάληψη της προσφοράς κατασκευής του υπό αναφορά βιολογικού σταθμού. Επισημαίνω ότι δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους του ότι στο μεσοδιάστημα από την ημερομηνία της τελευταίας επιστολής του, μέχρι την ημερομηνία αποχώρησής του είχε προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια προς την κατεύθυνση της εταιρείας D.N.P. για υπογραφή της συμφωνίας κατασκευής του υπό αναφορά σταθμού από τους Ενάγοντες. Ούτε οποιαδήποτε επεξήγηση έχει δοθεί σε σχέση με τους λόγους που αδράνησε να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια ή προσπάθεια κατά το ως άνω χρονικό διάστημα. Τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω με οδηγούν ανεπιφύλαχτα στην απόρριψη του ισχυρισμού του ότι μέχρι την τελευταία μέρα που εργαζόταν στους Ενάγοντες προσπαθούσε με όλες του τις δυνάμεις να πετύχουν οι προσπάθειές του για την επιτυχία της εταιρείας. Επιπρόσθετα, δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ ούτε τον ισχυρισμό του ότι το κριτήριο της συνεργασίας τους με την εταιρεία D.N.P., μετά την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες, ήταν τα διαμερίσματα που είχε αγοράσει ο έτερος διευθυντής και μέτοχος της Εναγομένης 2 Πανίκος Μάρκου από την ως άνω εταιρεία. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η πρόταση προς την εταιρεία D.N.P. φέρει το όνομα του ετέρου εκ των μετόχων των διευθυντών της εναγομένης 2, Πανίκου Μάρκου. Αυτό όμως δεν διαφοροποεί τα ενώπιών μου δεδομένα για το λόγο ότι, όπως έχω ήδη αναφέρει, ο Εναγόμενος 1 ήταν και αυτός διευθυντής και μέτοχος με ποσοστό συμμετοχής 50%. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του, όταν αναφερόταν στην Εναγομένη 2 την αποκαλούσε ως «εταιρεία του». Δεν διαφεύγει ακόμα της προσοχής μου η επιστολή της εταιρείας D.N.P. ημερομηνίας 25/01/2011, η οποία υπογράφεται από το Γενικό Διευθυντή της και απευθύνεται προς κάποια Βέρα Ευθυμίου Παρλαλίδου, Μέλος Π.Σ. ΚΕΒΕ (Τεκμήριο 29). Στην υπό αναφορά επιστολή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Εναγόμενος 1 δεν είχε καμιά εμπλοκή στο ζήτημα της κατακύρωσης της προσφοράς στην Εναγόμενη 2 εταιρεία, ούτε προσέγγισε με αντιδεοντολογικό ή αθέμιτο τρόπο τον διευθυντή της ως άνω εταιρείας και ότι το άτομο με το οποίο είχε επαφή, τόσο κατά την υποβολή της προσφοράς, αλλά και κατά την διαπραγμάτευση των όρων της ήταν ο κύριος Παναγής Μάρκου, ο έτερος δηλαδή εκ των διευθυντών και μετόχων της Εναγομένης
  25. Αναμφίβολα το περιεχόμενο της υπό αναφορά επιστολής συνιστά εξ ακοής μαρτυρία. Φυσικά, όπως είναι νομολογημένο, η εξ ακοής μαρτυρίας είναι καθ΄ όλα αποδεκτή, εναπόκειται όμως στο Δικαστήριο να αποφασίσει για τη βαρύτητα που θα προσδώσει σ' αυτήν (Genemp Trading Ltd v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ex Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφεση αρ. 281/2007, ημερομηνίας 7/10/2013). Επίσης στο άρθρο 27
(2)του περί Αποδείξεως νόμου Κεφ. 9 παρατίθενται τα κριτήρια, τα οποία μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδώσει σε εξ ακοής μαρτυρία. Ένα από αυτά είναι το κατά πόσο ήταν εύλογο και εφικτό για το διάδικο που προσήγαγε την εξ ακοής μαρτυρία να κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση. Αυτό το οποίο θα πρέπει να επισημάνω είναι ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε επεξήγηση από πλευράς υπεράσπισης σε σχέση με τους λόγους που ο υπογράφων τη ρηθείσα επιστολή δεν κλητεύθηκε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να δώσει προφορική μαρτυρία και να υποβληθεί σε αντεξέταση. Ενόψει της ως άνω παράλειψης της υπεράσπισης δεν θα μπορούσα να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της ρηθείσας επιστολής. Οι ίδιες παρατηρήσεις μου ισχύουν και σε σχέση με το περιεχόμενο δεύτερης επιστολής που κατατέθηκε (Τεκμήριο 30) για το ίδιο θέμα, η οποία επίσης υπογράφεται από το διευθυντή της εταιρείας D.N.P. και απευθύνεται προς το Υπουργείο Γεωργίας και το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία του Εναγομένου 1 ως παντελώς αναξιόπιστη. Τα ευρήματα στα οποία καταλήγω με βάση την ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία είναι τα ακόλουθα. Ο Εναγόμενος 1 προσελήφθη στην υπηρεσία των Εναγόντων με βάση προφορική συμφωνία, περί τον Ιανουάριο το
  1. Σε κατοπινό στάδιο υπεγράφη μεταξύ των μερών γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 28/02/2005 η οποία περιγράφεται στον τίτλο της ως «Μνημόνιο Συμφωνίας», πρόκειται δε για το έγγραφο το οποίο παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  2. Κατά το διάστημα 2005 - 2008 ο Μ.Ε. 1 απουσίαζε επί μονίμου βάσεως στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στη Ρουμανία, για το λόγο ότι συντόνιζε την κατασκευή έργων που είχαν αναλάβει οι Ενάγοντες σε χώρες όπως η Ρουμανία, Τσεχία και Σλοβακία. Λόγω της απουσίας του Μ.Ε.1 στο εξωτερικό, παραχωρήθηκαν στον Εναγόμενο 1 δύο πληρεξούσια έγγραφα (Τεκμήρια 5Α και 6). Κατά το διάστημα που ο Μ.Ε.1 απουσίαζε στο εξωτερικό, ο Εναγόμενος 1 ασκούσε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή των Εναγόντων. Με την παραχώρηση του πληρεξουσίου εγγράφου, Τεκμήριο 6, εκχωρήθηκε σ' αυτόν η άσκηση όλων των εξουσιών και αρμοδιοτήτων των διευθυντών των Εναγόντων. Τον Φεβρουάριο του 2006 ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε για λογαριασμό των Εναγόντων συμφωνία με την εταιρεία VISA (Τεκμήριο 4Α) για την κατασκευή και λειτουργία σταθμού επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων. Η μελέτη κατασκευής του υπό αναφορά σταθμού (Τεκμήριο 4Β) εκπονήθηκε και υπεγράφη από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του σταθμού. Συντόνιζε επίσης τις εργασίες για την εκτέλεση του έργου και έδιδε οδηγίες στους εργοδοτούμενους των Εναγόντων, οι οποίοι εργάζονταν στην κατασκευή του υπό αναφορά έργου. Ο ως άνω κατασκευασθείς σταθμός ουδέποτε λειτούργησε λόγω των λαθών του Εναγόμενου 1 κατά την εκπόνηση της μελέτης κατασκευής του. Ο διευθυντής της εταιρείας VISA (Μ.Ε.2) διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στον Εναγόμενο 1 για την αδυναμία λειτουργίας του σταθμού και την κακή ποιότητα εκτέλεσης του έργου. Όμως ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα για αποκατάσταση του προβλήματος. Επίσης δεν γνωστοποίησε στο διοικητικό συμβούλιο των Εναγόντων το πρόβλημα που είχε προκύψει με τον ως άνω σταθμό. Λόγω του ότι ο σταθμός, τον οποίο εγκατέστησαν οι Ενάγοντες δεν κατέστη δυνατό να λειτουργήσει, η εταιρεία VISA προχώρησε στην αντικατάσταση της εγκατάστασης που έκαναν οι Ενάγοντες με νέο βιολογικό σταθμό, τον οποίο εγκατέστησε η εταιρία Euromarket. Ο Μ.Ε.1 λόγω της απουσίας του στο εξωτερικό κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν ήταν ενήμερος για την εγκατάσταση του ως άνω βιολογικού σταθμού, ούτε και για το πρόβλημα το οποίο είχε δημιουργηθεί στη λειτουργία του. Για πρώτη φορά ενημερώθηκε για τα πιο πάνω, μόλις τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν επικοινώνησε απευθείας μαζί του ο Μ.Ε.2 και του εξέθεσε το πρόβλημα. Ο Μ.Ε.2 του ανέφερε επίσης ότι η εταιρεία Euromarket, η οποία εγκατέστησε το νέο σταθμό, δεν ήταν σε θέση να του παρέχει υπηρεσίες αναφορικά με τη λειτουργία και συντήρηση του έργου. Η αξίωση του Μ.Ε.2 εναντίον των Εναγόντων ήταν να τους επιστραφούν τα ποσά που είχαν ήδη καταβάλει στους Ενάγοντες, επιπλέον δε να τους αποζημιώσουν για όλα τα προβλήματα που είχαν υποστεί κατά το διάστημα που ο σταθμός δεν λειτουργούσε. Ο Μ.Ε.1, για να αποφύγει την εμπλοκή των Εναγόντων σε δικαστικές διαδικασίες, πρότεινε στο Μ.Ε.2 να επιστρέψουν οι Ενάγοντες τα χρήματα που τους είχαν ήδη καταβληθεί, σε είδος, δηλαδή προσφέροντας όλες τις υπηρεσίες που ήταν αναγκαίες για τη λειτουργία και συντήρηση του σταθμού που είχε εγκαταστήσει η εταιρεία Euromarket. Κατόπιν διαπραγματεύσεων, ο Μ.Ε.2 αποδέχθηκε την ως άνω εισήγηση του Μ.Ε.
  3. Το ποσό το οποίο συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών να επιστραφεί σε είδος είναι €26.526.-. Ο Εναγόμενος 1 υπέβαλε την παραίτηση του στους Ενάγοντες με επιστολή του ημερομηνίας 26.5.2008 (Τεκμήριο 3). Τον Οκτώβριο του 2007, ενώ ακόμα βρισκόταν στην υπηρεσία των Εναγόντων, εκπόνησε και παρέδωσε στην εταιρεία D.N.P. μελέτη και σχέδια για την κατασκευή βιολογικού σταθμού στο έργο της ως άνω εταιρείας με την ονομασία Ayia Irini Beach Gardens στα Μανδριά. Με βάση την ως άνω μελέτη, η εταιρεία D.N.P. εξασφάλισε άδεια από την Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού. Οι Ενάγοντες, πέραν της εκπόνησης της μελέτης κατασκευής του ως άνω βιολογικού σταθμού, εξέφρασαν στην εταιρεία D.N.P. την πρόθεση τους να αναλάβουν και την κατασκευή του υπό αναφορά βιολογικού σταθμού. Μέχρι την ημερομηνία αποχώρησης του Εναγόμενου 1 από την υπηρεσία των Εναγόντων δεν υπεγράφη οποιαδήποτε συμφωνία για την κατασκευή του ως άνω βιολογικού σταθμού μεταξύ των Εναγόντων και της εταιρείας D.N.P.. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος 1, αμέσως μετά την αποχώρηση του από την υπηρεσία των Εναγόντων, συγκεκριμένα στις 22.7.2008 υπέβαλε, μέσω της Εναγόμενης 2 εταιρείας, πρόταση προς την εταιρεία D.N.P. για ανάληψη της προσφοράς κατασκευής του ως άνω βιολογικού σταθμού. Κατά τον Σεπτέμβριο του 2008 η προσφορά κατασκευής του ως άνω βιολογικού σταθμού ανατέθηκε από την εταιρεία D.N.P. στην Εναγομένη 2 για το συνολικό ποσό των €114.000.-. Τον Δεκέμβριο του 2009 οι Ενάγοντες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων με αρ. ΤΑΥ72/09 που αφορούσε την ανακαίνιση του αντλιοστασίου και σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στην κοινότητα Αγγλισίδων (Τεκμήρια 22Α και 22Β). Το ύψος της προσφοράς που υπέβαλαν οι Ενάγοντες ανέρχεται στο ποσό των €206.927,
  4. Η Εναγόμενη 2 εταιρεία έλαβε επίσης μέρος στο διαγωνισμό αυτό, υποβάλλοντας σχετική προσφορά ως μέλος της κοινοπραξίας MEKEL LTD και FYSANCO DEVELOPMENT LTD. Ένας εκ των όρων συμμετοχής στο διαγωνισμό ήταν όπως οι διαγωνιζόμενοι διαθέτουν πείρα, η οποία θα στοιχειοθετείτο αν είχαν κατασκευάσει, ανακαινίσει, λειτουργήσει και συντηρήσει ένα σταθμό επεξεργασίας λυμάτων παρόμοιου τύπου με αυτόν που αφορούσε ο διαγωνισμός. Η Εναγόμενη 2 παρουσίασε στην προσφορά της ότι σχεδίασε, κατασκεύασε, λειτούργησε και συντήρησε τον σταθμό Ayia Irini της εταιρείας D.N.P., χωρίς να αποκαλύψει ότι ο υπό αναφορά σταθμός κατασκευάστηκε με βάση τη μελέτη και τα σχέδια που εκπόνησαν οι Ενάγοντες. Ο ως άνω αναφερόμενος σταθμός ήταν το μοναδικό έργο, από όσα παρουσίασε η Εναγόμενη 2, το οποίο πληρούσε τους όρους του διαγωνισμού. Η αρμόδια αρχή κατακύρωσε τελικά την προσφορά στην Εναγόμενη 2 εταιρεία. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ιεραρχική προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών εναντίον της ως άνω απόφασης. Η προσφυγή τους απερρίφθη με απόφαση ημερομηνίας 27.5.
  5. Ακολούθως οι Ενάγοντες καταχώρισαν προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της απορριπτικής απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών. Το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 30.12.2011 ακύρωσε την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών. Νομική πτυχή Οι αξιώσεις των Εναγόντων μπορούν να διαχωριστούν σε δύο ενότητες: Σ' αυτές που στρέφονται αποκλειστικά εναντίον του Εναγόμενου 1 και σ' αυτές που στρέφονται εναντίον και των δύο Εναγομένων. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει μόνο την αξίωση που αφορά το βιολογικό σταθμό της εταιρείας Visa. Ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας Visa Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι Ενάγοντες αποδίδουν στον Εναγόμενο 1 ότι επέδειξε αμέλεια κατά τη μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του υπό αναφορά σταθμού. Συμφώνως των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, ο Εναγόμενος 1 ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για τη μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του σταθμού επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων της ως άνω εταιρείας, την κατασκευή και λειτουργία του οποίου ανέλαβαν οι Ενάγοντες. Στο άρθρο 51
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, το αδίκημα της αμέλειας καθορίζεται ως ακολούθως: «51. Αμέλεια συνίσταται- (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής:» Στην υπόθεση Lanphier v. Phipos (1835-42) All E.R. Ree 421, η οποία μνημονεύεται στην υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Αγγελή ν. Βορκά
(2007)1 A.A.Δ. 761, αναφέρονται τα ακόλουθα, αναφορικά με το καθήκον επιμέλειας ενός επαγγελματία. «Every person who enters into a learned profession undertakes to bring to the exercise of it a reasonable degree of care and skill. He does not undertake, if he is an attorney, that at all events you shall gain your case, nor does a surgeon undertake that he will perform a cure, nor does he undertake to use the highest possible degree of skill. There may be persons who have higher education and greater advantages than he has, but he undertakes to bring a fair, reasonable and competent degree of skill." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κάθε πρόσωπο που καθίσταται μέλος ενός πολυμαθούς επαγγέλματος αναλαμβάνει ότι θα το εξασκεί με ένα λογικό βαθμό προσοχής και επιδεξιότητας. Δεν αναλαμβάνει, αν είναι δικηγόρος, ότι θα κερδίσει οπωσδήποτε την υπόθεση σου, ούτε αν είναι γιατρός ότι θα επιτύχει μια θεραπεία, ούτε αναλαμβάνει ότι θα εφαρμόσει τον πιο ψηλό βαθμό επιδεξιότητας. Μπορεί να υπάρχουν πρόσωπα που έχουν καλύτερη εκπαίδευση και μεγαλύτερα πλεονεκτήματα από αυτόν, αλλά όμως αναλαμβάνει να επιδείξει ένα καλό, εύλογο και ικανό επίπεδο επιδεξιότητας.» Όπως αποκάλυψε η ενώπιον μου μαρτυρία, ο Εναγόμενος 1 στη μελέτη του για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού (Τεκμήριο 4Β), υιοθέτησε μια εντελώς ακατάλληλη μέθοδο, χωρίς να ακολουθήσει τεχνικούς όρους που χρησιμοποιούσαν οι Ενάγοντες για πολλά χρόνια. Αναμφίβολα δε, ως εργοδοτούμενος των Εναγόντων, όφειλε να γνωρίζει τις μεθόδους και τεχνικούς όρους που χρησιμοποιούσαν οι Ενάγοντες στη μελέτη και κατασκευή σταθμών παρόμοιου τύπου. Επρόκειτο για μια λανθασμένη μελέτη και ένα σύστημα που ουδέποτε οι Ενάγοντες είχαν εγκαταστήσει προηγουμένως. Όπως δε έχει ήδη αναφερθεί, ένα από τα λάθη του Εναγόμενου 1 ήταν το ότι επέλεξε τη χρήση πλαστικών δεξαμενών και πλαστικών σωλήνων οι οποίες καταστράφηκαν, για το λόγο ότι δεν μπορούσαν να αντέξουν την πίεση του βρεγμένου εδάφους καθώς και τις υψηλές θερμοκρασίες των λυμάτων. Σύμφωνα δε με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1, όφειλε να λάβει υπόψη του τη ψηλή θερμοκρασία των αποβλήτων, την αλκαλικότητα και την πιθανή τοξικότητα τους. Όπως επίσης αναφέρθηκε από τον Μ.Ε.1, τα αμέσως πιο πάνω αναφερόμενα, αποτελούν στοιχειώδεις γνώσεις ενός χημικού μηχανικού, ειδικότητα την οποία κατείχε ο Εναγόμενος 1. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω αναφερομένων λαθών του Εναγόμενου 1, ο υπό αναφορά σταθμός ουδέποτε λειτούργησε. Επιπλέον ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα για αποκατάσταση των προβλημάτων, παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες του Μ.Ε.2 προς αυτόν. Έχοντας κατά νουν τα όσα αναφέρω πιο πάνω, συμπερασματικά καταλήγω ότι ο Εναγόμενος 1 δεν ενήργησε με εύλογη ικανότητα και επιδεξιότητα κατά τη μελέτη, κατασκευή και λειτουργία του υπό αναφορά σταθμού της εταιρείας Visa. Συνεπεία των πιο πάνω, η εταιρεία Visa αναγκάστηκε να αντικαταστήσει το σταθμό που εγκατέστησαν οι Ενάγοντες, με εξ' ολοκλήρου νέο σταθμό, τον οποίο εγκατέστησε τρίτη εταιρεία, συγκεκριμένα η εταιρεία Euromarket. Μετά την εγκατάσταση του νέου σταθμού η εταιρεία Visa στράφηκε εναντίον των Εναγόντων, αξιώνοντας την αποκατάσταση της ζημιάς που είχε υποστεί λόγω της αποτυχίας της λειτουργίας του σταθμού που εγκατέστησαν οι Ενάγοντες. Στο άρθρο 13 εδάφιο 1 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, η ευθύνη του εργοδότη για πράξεις του εργοδοτούμενου του καθορίζεται ως ακολούθως: « 13
(1)Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού ο κύριος ευθύνεται για κάθε πράξη που τελέστηκε από τον υπηρέτη του - (α) την οποία αυτός εξουσιοδότησε ή ενέκρινε, ή (β)η οποία τελέστηκε από τον υπηρέτη κατά την απασχόλησή του:» Στο σύγγραμμα "Charlesworth Percy on Negligence" 8th edition, para 2-224, αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη δυνατότητα του εργοδότη να στραφεί εναντίον εργοδοτούμενου του που επέδειξε αμέλεια: " 2-224 Employers and employees combined, as tortfeasors. It is an implied term in a servant's contract of employment that he shall exercise reasonable care in the performance of his duty to his master. Accordingly, where a servant was negligent in the course of his employment, as a result of which the employers were held to be vicariously liable, in respect of that servant's negligence, and had to pay damages, it was held that they were entitled to recover such amount from their servant in an action, which was brought against him for breach of contact." Εφαρμόζοντας τα όσα αναφέρονται στο ως άνω σύγγραμμα στην υπό εξέταση υπόθεση, καθίσταται φανερό ότι οι Ενάγοντες κατέστησαν εκ προστήσεως υπεύθυνοι (vicarious liable) έναντι της εταιρείας Visa για την αμέλεια που επέδειξε ο Εναγόμενος 1, ο οποίος, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, ήταν στην υπηρεσία των Εναγόντων κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην υπόθεση Lister v. Romford Ice and Gold Storage Co. Ltd,
(1957)2 W.L.R. 158, η οποία μνημονεύεται και στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εναγόντων, ο εναγόμενος, ο οποίος ήταν οδηγός φορτηγού και εργοδοτείτο από τους Ενάγοντες οδήγησε αμελώς, με αποτέλεσμα να τραυματίσει τον πατέρα του, ο οποίος επίσης εργοδοτείτο από τους ενάγοντες. Ο πατέρας πέτυχε την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγόντων για την αμελή οδήγηση του εναγομένου, για την οποία ήταν εκ προστήσεως υπεύθυνοι. Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να απαιτήσουν από τον εναγόμενο το ποσό της απόφασης, για το λόγο ότι ο εναγόμενος είχε παραβεί εξυπακουόμενο όρο (implied term) της συμφωνίας εργοδότησης του ότι θα οδηγούσε με εύλογη επιμέλεια και ικανότητα (he would drive with reasonable care and skill). Στην υπό εξέταση υπόθεση, συμφώνως των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, ο Μ.Ε.1, προς το σκοπό αποφυγής εμπλοκής των Εναγόντων σε δικαστική διαδικασία αλλά και για να περιορίσει τη ζημιά των Εναγόντων, συμφώνησε με το Μ.Ε.2 την εξώδικη διευθέτηση των απαιτήσεων της εταιρείας Visa εναντίον των Εναγόντων με την επιστροφή, υπό μορφή υπηρεσιών, του ποσού που η εταιρεία Visa είχε καταβάλει στους Ενάγοντες, το οποίο ανέρχεται σε €26.526,
  1. Το ότι το ποσό αυτό κατεβλήθη από την εταιρεία Visa στους Ενάγοντες υποστηρίζεται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή της εταιρείας Visa προς τους Ενάγοντες, Τεκμήριο
  2. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι, όπως ορθά παρατηρείται και στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εναγόντων, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντεξέταση των μαρτύρων των Εναγόντων επί του ως άνω ποσού. Ενόψει της παράλειψης αντεξέτασης επί του ως άνω ποσού, θεωρώ ανεδαφικό το παράπονο στη γραπτή αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Εναγομένων ότι δεν καθορίστηκε από τους μάρτυρες η αξία των εξαρτημάτων που αφαιρέθηκαν από το ως άνω ποσό. Όσον αφορά τις υπηρεσίες που οι Ενάγοντες συμφώνησαν να προσφέρουν στην εταιρεία Visa αυτές συνίστανται στη λειτουργία και τη συντήρηση του σταθμού επεξεργασίας λυμάτων, όπως προκύπτει και από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των χημικών αναλύσεων (Τεκμήριο 9) και των εκθέσεων συντήρησης (Τεκμήριο 10) που παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι αδιάφορο, κατά την άποψη μου, ούτε αλλάζει τα δεδομένα, το ότι το ως άνω ποσό συμφωνήθηκε να επιστραφεί υπό μορφή υπηρεσιών αντί σε μετρητά. Αδιάφορο επίσης για το δικαίωμα των Εναγόντων να στραφούν εναντίον του Εναγόμενου 1 είναι το ότι η απαίτηση της εταιρείας Visa εναντίον τους δεν κατέληξε τελικά στο Δικαστήριο, αλλά διευθετήθηκε εξώδικα, χωρίς να εκδοθεί δικαστική απόφαση εναντίον των Εναγόντων. Επιπλέον, είμαι της άποψης ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν υποχρέωση να ενημέρωναν τον Εναγόμενο 1 για την πρόθεση τους να διευθετήσουν εξώδικα την απαίτηση της εταιρείας Visa. Υπενθυμίζω ότι κατά το διάστημα που ο Μ.Ε.2 προέβαλε τις απαιτήσεις του εναντίον των Εναγόντων, ο Εναγόμενος 1 είχε ήδη αποχωρήσει από την υπηρεσία τους. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, συμπερασματικά καταλήγω ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση εναντίον του Εναγομένου 1 για το ως άνω ποσό. Ο βιολογικός σταθμός της εταιρείας D.N.P. Η αξίωση των Εναγόντων για αποζημιώσεις σε σχέση με το ως άνω αναφερόμενο έργο συνίσταται στο κέρδος, το οποίο ισχυρίζονται ότι απώλεσαν συνεπεία του ότι δεν είχε ανατεθεί σ' αυτούς η προσφορά για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού από την εταιρεία D.N.P. Επιρρίπτουν δε την ευθύνη για τη μη ανάληψη από αυτούς της προσφοράς κατασκευής του στον Εναγόμενο
  3. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η μελέτη και τα σχέδια δυνάμει των οποίων η εταιρεία D.N.P. εξασφάλισε άδεια από την αρμόδια αρχή για την κατασκευή του υπό αναφορά βιολογικού σταθμού στο έργο "Ayia Irini Beach Gardens" εκπονήθηκαν από τους Ενάγοντες κατά τον χρόνο που ο Εναγόμενος 1 ήταν στην υπηρεσία των Εναγόντων. Στο σημείο αυτό παρενθετικά θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι οι Εναγόμενοι εκπόνησαν και αυτοί κάποια μελέτη για τον υπό αναφορά σταθμό. Όμως, όπως προκύπτει από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής του Επάρχου Πάφου, Τεκμήριο 21Β, η μελέτη αυτή δεν αφορούσε την κατασκευή του σταθμού, αλλά μόνο τον μηχανολογικό και ηλεκτρολογικό εξοπλισμό του. Οι Ενάγοντες, μέσω των επιστολών που είχαν σταλεί από τον Εναγόμενο 1 (Τεκμήρια 15Α - 15Δ), εξέφρασαν την ετοιμότητα και το ενδιαφέρον τους στην εταιρεία D.N.P. όπως αναλάβουν και την προσφορά για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού. Στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εναγόντων υποστηρίζεται ότι ο Εναγόμενος 1 με τη συμπεριφορά την οποία επέδειξε παρέβη τους όρους της συμφωνίας εργοδότησης του (Τεκμήριο 2). Ο όρος 16 της υπό αναφορά συμφωνίας προνοεί τα ακόλουθα: «Ο Εργοδοτούμενος αναλαμβάνει την υποχρέωση, όπως κατά τη λήξη ή τον τερματισμό για οποιοδήποτε λόγο της παρούσας Συμφωνίας και για περίοδο ενάμιση χρόνου, είτε ο ίδιος προσωπικά είτε μέσω αντιπροσώπων ή υπαλλήλων είτε μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου που θα ενεργεί για λογαριασμό του, μη παρενοχλεί ή επεμβαίνει ή επισκέπτεται ή άλλως πως επηρεάζει πελάτες του Εργοδότη, με σκοπό να τους αποσπάσει από τον τελευταίο προς όφελος του ή προς όφελος οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ανταγωνίζεται τον εργοδότη με της ίδιας ή παρόμοιας φύσης εργασίες ή επιχειρήσεις.» Αποτέλεσε αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Εναγόμενη 2 εταιρεία συνεστήθη από τον Εναγόμενο 1 και ακόμα ένα πρόσωπο, τον Πανίκο Μάρκου κατά την 31.12.2007, καθ' ον χρόνο δηλαδή ο Εναγόμενος 1 βρισκόταν ακόμα στην υπηρεσία των Εναγόντων. Όπως επίσης υπήρξε αδιαμφισβήτητο, η Εναγόμενη 2 ασκεί εργασίες της ίδιας φύσεως με αυτές που ασκούν οι Ενάγοντες. Πρόκειται δηλαδή για ανταγωνιστική εταιρεία. Όπως έχω αποδεχθεί, ο Εναγόμενος 1 αρχικά είχε καταβάλει προσπάθειες, μέσω των επιστολών που απέστειλε στην εταιρεία D.N.P. (Τεκμήρια 15Α - 15Δ), όπως η προσφορά για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού ανατεθεί στους Ενάγοντες. Οι προσπάθειες του όμως φαίνεται να σταματούν στις 11.2.2008, ημερομηνία που απέστειλε την τελευταία επιστολή (Τεκμήριο 15Δ). Από τότε μέχρι την ημερομηνία αποχώρησης του από τους Ενάγοντες δεν προέβηκε σε άλλη ενέργεια ή προσπάθεια προς την κατεύθυνση της υπογραφής συμφωνίας μεταξύ Εναγόντων και εταιρείας D.N.P.. Ακολούθως, σχεδόν αμέσως μετά την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες, συγκεκριμένα κατά την 22.7.2008 υπέβαλε, μέσω της Εναγόμενης 2 εταιρείας, πρόταση (proposal) στην εταιρεία D.N.P. για ανάληψη της κατασκευής του υπό αναφορά σταθμού από την Εναγόμενη 2 (Τεκμήριο 17). Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι η γραπτή προσφορά των Εναγόντων προς την εταιρεία D.N.P. για το σχεδιασμό αλλά και την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού υπεβλήθη από τον Οκτώβριο του 2007 (Τεκμήριο 12Α). Τελικώς, η κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού ανατέθηκε από την εταιρεία D.N.P. στην Εναγόμενη
  4. Με βάση τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω, καταλήγω ότι ο Εναγόμενος 1 με τη συμπεριφορά την οποία επέδειξε, όπως την περιγράφω πιο πάνω, παρέβη τις δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε βάση του όρου 16 της συμφωνίας εργοδότησης του (Τεκμήριο 2). Η από μέρους του ίδρυση της Εναγόμενης 2, πολύ πριν την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες, την οποία χρησιμοποίησε ως όχημα για την υποβολή της πρότασης προς την εταιρεία D.N.P., η ανεξήγητη αδράνεια του για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να προωθήσει την υπογραφή της συμφωνίας που ο ίδιος είχε ετοιμάσει με την εταιρεία D.N.P. , η σπουδή του να υποβάλει αμέσως μετά την αποχώρηση του από τους Ενάγοντες λεπτομερή πρόταση προς την εταιρεία D.N.P. για ανάληψη της κατασκευής του υπό αναφορά σταθμού από την Εναγόμενη 2 εταιρεία και η ανάθεση τελικά της κατασκευής του έργου στην Εναγόμενη 2 δεν μου αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας ότι ο Εναγόμενος 1 απέσπασε από τους Ενάγοντες, προς όφελος δικό του και της εταιρείας του, την εταιρεία D.N.P. η οποία ήταν πελάτης των Εναγόντων, κάτι το οποίο ο Εναγόμενος 1 γνώριζε πολύ καλά, όπως άλλωστε επιμαρτυρεί και το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των επιστολών τις οποίες απέστειλε προς την ως άνω εταιρεία (Τεκμήρια 15Α - 15Δ). Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η θέση του Μ.Ε.1 ότι ο Εναγόμενος 1 με την ως άνω συμπεριφορά του προτίμησε να προωθήσει τα συμφέροντα της εταιρείας του παρά αυτά των εργοδοτών του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων στη γραπτή του αγόρευση υποστηρίζει ότι ο όρος 16 της συμφωνίας εργοδότησης (Τεκμήριο 2) είναι παράνομος για το λόγο ότι αντίκειται, όπως υποστηρίζει, στο άρθρο 27
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149. Το άρθρο 27
(1)προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «Κάθε συμφωνία στο μέτρο που είναι περιοριστική της ελευθερίας προς άσκηση νόμιμου επαγγέλματος, εμπορίου ή οποιασδήποτε φύσης επιχείρησης, είναι άκυρη.» Η ως άνω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Είμαι της άποψης ότι οι πρόνοιες του όρου 16 δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τον περιορισμό του άρθρου 27
(1). Η υποχρέωση την οποία ανέλαβε ο Εναγόμενος 1 με τον όρο 16 είναι εντελώς άσχετη με την απαγόρευση του περιορισμού της ελευθερίας άσκησης επαγγέλματος που κατοχυρώνει το άρθρο 27
(1)του Κεφ.149. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι Ενάγοντες αξιώνουν ως αποζημιώσεις, εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 το κέρδος το οποίο απώλεσαν συνεπεία του ότι με τις ενέργειες και παραλείψεις του Εναγόμενου 1 δεν ανέλαβαν την προσφορά για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού. Στην πρόσφατη υπόθεση Αρχιππέα Σύμβουλοι Επενδύσεων Λτδ κ.α. ν. Δημητρίου Κακαβιά ECLI:CY:AD:2015:A683, Πολ. Έφεση αρ.278/2010 ημερομηνίας 15.10.2015 επαναδιατυπώνονται οι αρχές που σχετίζονται με την επιδίκαση αποζημιώσεων στις περιπτώσεις παράβασης μιας συμφωνίας. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται: «Είναι γνωστό ότι το σύνηθες μέτρο της αποζημίωσης για διάρρηξη συμβολαίου συναρτάται με το ποσό που θα χρειαζόταν για να τεθεί το αναίτιο μέρος στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά, (Alpan (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679 και Α. Panayides Contracting Ltd v. M. & M. Frangos Engineering and Contracting Ltd
(2012)1. Α.Α.Δ. 1136). Σε περίπτωση μη εφαρμογής της συμφωνίας εξ υπαιτιότητας ενός των μερών, το αναίτιο μέρος δικαιούται στο δίκαιο των αποζημιώσεων να ακυρώσει τη σύμβαση ώστε να μην είναι ο ίδιος υπόλογος για οποιαδήποτε δική του υποχρέωση, να ανακτήσει οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε και να αναζητήσει αποζημιώσεις για απώλεια κέρδους ή οποιαδήποτε απώλεια έχει υποστεί λόγω της παράβασης της συμφωνίας, (δέστε Ποντίκη ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 875 και Πολυβίου: «Το Δίκαιο των Συμβάσεων» σελ 744, κ.ε.) Ο Μ.Ε.1 στη γραπτή δήλωση του (Τεκμήριο 1) ανέλυσε με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο υπολόγισε το κέρδος το οποίο θα είχαν οι Ενάγοντες από την ανάθεση σ' αυτούς της προσφοράς για την κατασκευή του υπό αναφορά σταθμού. Οι υπολογισμοί στους οποίους προέβη υποστηρίζονται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του κοστολογίου που παρουσίασε (Τεκμήρια 18Α και 18Β). Θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντεξέταση του Μ.Ε.1 σε σχέση με το ποσό αυτό. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι σύμφωνα με την αποδεχτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 το συνολικό κόστος της προσφοράς των Εναγόντων (€119.058,86) βάσει του οποίου υπολογίστηκε το κέρδος που θα είχαν οι Ενάγοντες, είναι πολύ κοντά στο ποσό των €117.987,47 (Λ.Κ.69.055,00) που είχε προσφερθεί από τον Εναγόμενο 1 στην Εταιρεία D.N.P. με την επιστολή του, Τεκμήριο 15Α, κατά το χρόνο που ήταν στην υπηρεσία των Εναγόντων. Με βάση την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω ότι η ζημιά την οποία υπέστησαν οι Ενάγοντες, συνεπεία της ως άνω περιγραφόμενης συμπεριφοράς των Εναγομένων, ανέρχεται στο ποσό των €36.000 το οποίο δικαιούνται να ανακτήσουν από τους Εναγόμενους 1 και
  1. Ανακαίνιση σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στις Αγγλισίδες Οι Ενάγοντες και στην υπό εξέταση περίπτωση αξιώνουν ως αποζημιώσεις, το κέρδος το οποίο απώλεσαν, συνεπεία του ότι η προσφορά για την ανακαίνιση του αντλιοστασίου και σταθμού επεξεργασίας λυμάτων στις Αγγλισίδες κατακυρώθηκε στην Εναγόμενη 2 αντί στους ίδιους. Κατ' αρχήν αποδέχομαι ότι βάσει των λεπτομερών στοιχείων και υπολογισμών που παρουσίασαν οι Ενάγοντες, το κέρδος το οποίο θα είχαν σε περίπτωση που ο ως άνω διαγωνισμός κατακυρωνόταν σ' αυτούς ήταν €60.
  2. Συμφώνως των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, οι Ενάγοντες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων που αφορούσε το ως άνω έργο. Η Εναγόμενη 2 εταιρεία έλαβε επίσης μέρος στον ως άνω διαγωνισμό. Ένας εκ των όρων συμμετοχής στο διαγωνισμό ήταν όπως οι διαγωνιζόμενοι διαθέτουν πείρα η οποία θα στοιχειοθετείτο αν είχαν κατασκευάσει, ανακαινίσει, λειτουργήσει και συντηρήσει ένα σταθμό επεξεργασίας λυμάτων παρόμοιου τύπου με αυτόν που αφορούσε ο διαγωνισμός. Η Εναγόμενη 2 παρουσίασε στην προσφορά της ότι σχεδίασε, κατασκεύασε, λειτούργησε, συντήρησε το σταθμό Ayia Irini της εταιρείας D.N.P. χωρίς να αποκαλύψει ότι ο υπό αναφορά σταθμός κατασκευάστηκε με βάση τη μελέτη και τα σχέδια που εκπόνησαν οι Ενάγοντες. Ο πιο πάνω αναφερόμενος σταθμός ήταν το μοναδικό έργο από όσα παρουσίασε η Εναγόμενη 2 που πληρούσε τους όρους του διαγωνισμού. Θα πρέπει ακόμα να υπενθυμίσω ότι, όπως έχω ήδη καταλήξει, η μελέτη και τα σχέδια δυνάμει των οποίων εξασφαλίστηκε η άδεια από την αρμόδια αρχή για την κατασκευή του βιολογικού σταθμού στο έργο "Ayia Irini Beach Gardens" εκπονήθηκαν από τους Ενάγοντες. Αυτό το οποίο υποστηρίζουν, κατ' ουσίαν, οι Ενάγοντες είναι ότι η Εναγόμενη 2 εταιρεία οικειοποιήθηκε τη μελέτη και τα σχέδια τους, δυνάμει των οποίων κατασκευάστηκε ο υπό αναφορά βιολογικός σταθμός, παρουσιάζοντας τα ως δικά τους. Η ως άνω ψευδής παράσταση παραπλάνησε, κατά τους Ενάγοντες, την αναθέτουσα αρχή με αποτέλεσμα να κατακυρώσει το διαγωνισμό στην κοινοπραξία στην οποία συμμετείχε η Εναγόμενη
  3. Όπως επίσης υπήρξε αδιαμφισβήτητο, οι Ενάγοντες καταχώρησαν ιεραρχική προσφυγή εναντίον της ως άνω απόφασης της αναθέτουσας αρχής, η οποία όμως απερρίφθη από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών. Ακολούθως καταχώρησαν προσφυγή εναντίον της ως άνω απορριπτικής απόφασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 30.12.2011 ακύρωσε την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών (Τεκμήριο 25). Έχω διεξέλθει με προσοχή την ως άνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην οποία στηρίζουν την βασική επιχειρηματολογία τους οι Ενάγοντες. Αυτό το οποίο διαφαίνεται είναι ότι, ένας εκ των λόγων ακύρωσης της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών είναι ότι η Αρχή δεν διεξήγαγε δέουσα έρευνα για πέντε σημεία στα οποία έκαμαν ειδική αναφορά οι αιτητές (Ενάγοντες) ώστε να διαφανεί αν όντως ευσταθούσαν οι ισχυρισμοί τους. Ένα δε από τα πέντε πιο πάνω σημεία ήταν το ότι το ενδιαφερόμενο μέρος, η Εναγόμενη 2 δηλαδή, ανέφερε ψευδώς ότι εκτέλεσε όλες τις εργασίες που αφορούν στην κατασκευή του σταθμού στο έργο "Ayia Irini". Η ακύρωση όμως της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών δεν μπορεί, κατά την άποψή μου, να προδικάσει ούτε να προεξοφλήσει την επιτυχία της υπό κρίση αξίωσης των Εναγόντων. Δεν θα μπορούσα να καταλήξω σε εύρημα ότι ο υπό αναφορά διαγωνισμός θα κατακυρωνόταν από την αναθέτουσα αρχή στους Ενάγοντες, ακόμα και στην περίπτωση που η Εναγόμενη 2 δεν προέβαινε στην πιο πάνω αναφερόμενη ψευδή παράσταση στην προσφορά της. Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να με οδηγήσει σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Μόνο υποθέσεις θα μπορούσαν να γίνουν ως προς το ποια θα ήταν η απόφαση της αναθέτουσας αρχής. Φυσικά, δεν διαφεύγει της προσοχής μου η θέση του Μ.Ε.1 ότι η προσφορά των Εναγόντων κρίθηκε έγκυρη από την αναθέτουσα αρχή και είχε την αμέσως υψηλότερη τιμή από εκείνη της κοινοπραξίας στην οποία μετείχε η Εναγόμενη
  4. Δεν θα συμφωνούσα όμως ότι το δεδομένο αυτό, από μόνο του, είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να με οδηγήσει σε εύρημα ότι ο διαγωνισμός θα κατακυρωνόταν άνευ ετέρου στους Ενάγοντες. Ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό κρίση αξίωση των Εναγόντων δεν μπορεί να επιτύχει. Αθέμιτος ανταγωνισμός Οι Ενάγοντες αξιώνουν επίσης εναντίον των Εναγομένων την έκδοση διατάγματος με το οποίο να εμποδίζονται από του να αναρτούν και/ή εκθέτουν και/ή διαφημίζουν στην ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο μελέτες και/ή σχέδια των Εναγόντων ως δικές τους μελέτες και/ή σχέδια. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 η Εναγόμενη 2 παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα των Εναγόντων καθώς έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο και διαφημίζει προς το κοινό ότι έχει εκπονήσει τη μελέτη και τα σχέδια βάσει των οποίων κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε ο σταθμός Ayia Irini της εταιρείας D.N.P. καθώς και τα έργα Christis Diaries Ltd, Gregoriou Allantica Ltd και Helios Bay Hotel Apts. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες εκπόνησαν τη μελέτη και τα σχέδια βάσει των οποίων κατασκευάστηκαν ή ανακαινίστηκαν οι βιολογικοί σταθμοί των ως άνω αναφερόμενων εταιρειών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω την κατάθεση εκ μέρους των Εναγόντων των συμφωνιών με τις τρεις τελευταίες ως άνω περιγραφόμενες εταιρείες για την εγκατάσταση, συντήρηση ή λειτουργία βιολογικού σταθμού (Τεκμήριο 20), το περιεχόμενο των οποίων υπήρξε αδιαμφισβήτητο. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ο οποίος περιέχεται στη γραπτή του κατάθεση ότι έχει εκτελέσει και η δική του εταιρεία έργα για τις ως άνω αναφερόμενες εταιρείες παρέμεινε γενικός και αόριστος. Καμιά συμφωνία με τις ως άνω εταιρείες παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να στηρίξει τον ως άνω ισχυρισμό του, όπως έπραξε ο Μ.Ε.1, με αποτέλεσμα αυτός να παραμείνει μετέωρος. Αποτελεί εύρημα μου ότι η μελέτη και τα σχέδια των υπό αναφορά βιολογικών σταθμών αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των Εναγόντων. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι τα ως άνω περιγραφόμενα έργα των Εναγόντων παρουσιάζονται και διαφημίζονται στην ιστοσελίδα της Εναγομένης 2 στο διαδίκτυο, αντίγραφο της οποίας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 19), ως έργα της Εναγόμενης 2 εταιρείας. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι ο Εναγόμενος 1 στη μαρτυρία του δεν αρνήθηκε την ύπαρξη της ως άνω ιστοσελίδας της Εναγόμενης
  5. Ούτε το ότι στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα αναφέρονται τα ονόματα των εταιρειών που περιγράφονται πιο πάνω. Ο ισχυρισμός ο οποίος προέβαλε στη γραπτή δήλωση του ήταν ότι για τις συγκεκριμένες εταιρείες έχει εκτελέσει και η Εναγομένη 2 μια σειρά από έργα και σ' αυτά και μόνο σ' αυτά τα έργα αναφέρονται στην ιστοσελίδα τους. Υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο, αμέσως πιο πάνω, έχει απορρίψει τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 ότι η Εναγόμενη 2 εκτέλεσε έργα για λογαριασμό των αναφερόμενων εταιρειών, εκτός φυσικά από την κατασκευή του σταθμού της εταιρείας D.N.P. με βάση όμως τη μελέτη και τα σχέδια των Εναγόντων. Όσον αφορά τα αντίγραφα της ιστοσελίδα της Εναγόμενης 2, τα οποία κατέθεσε ο Εναγόμενος 1 (Τεκμήριο 31), είναι φανερό ότι πρόκειται για ανάρτηση που έγινε σε διαφορετικό χρονικό σημείο από την ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Εναγόμενης 2 την οποία παρουσίασε στο Δικαστήριο ο Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 19). Εν πάση περιπτώσει αυτό το οποίο θα ήθελα να υπογραμμίσω είναι ότι ο Εναγόμενος 1 δεν αμφισβήτησε την ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Εναγόμενης 2 η οποία παρουσιάζεται στο Τεκμήριο
  6. Το αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού καθορίζεται στο άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: "
  7. Πρόσωπο το οποίο απομιμούμενο την επωνυμία, το χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλως πως, προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθούν ως αγαθά άλλου προσώπου, με τρόπο ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου.» Στην υπόθεση CTO Public Company Limited κ.α. ν. BAT (CYPRUS) LIMITED κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ.178 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Η ουσία του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού (ή συναγωνισμού) είναι ότι απαγορεύεται η πώληση αγαθών ή μη άσκηση επιχείρησης και η διεξαγωγή των εργασιών κάποιου προσώπου, χρησιμοποιώντας όνομα, επωνυμία, σήμα, περιγραφή ή άλλο τρόπο, έτσι ώστε να παραπλανεί το (καταναλωτικό) κοινό, δημιουργώντας του την (λανθασμένη) εντύπωση, ότι τα αγαθά ή η επιχείρησή του, είναι εκείνα κάποιου άλλου προσώπου. Είναι αρκετό να αποδειχθεί η ψευδής παράσταση και η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς και δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί πραγματική εξαπάτηση (Δέστε: Erven Warnick BV v. J Townend & Sons {1979} 2 All E.R. 927 (Υπόθεση Advocaat)).» Στην υπό εξέταση περίπτωση, η παρουσίαση στην ιστοσελίδα της Εναγομένης 2 των έργων των ως άνω αναφερομένων εταιρειών ως έργων της Εναγόμενης 2 είναι ψευδής, εύλογα δε δημιουργεί στο κοινό την εντύπωση ότι τα έργα αυτά είναι έργα της Εναγομένης 2. Αναμφίβολα δε αυτή η σύγχυση πιθανόν να προκαλέσει ζημιά στους Ενάγοντες. Έχοντας κατά νουν τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι το αιτούμενο εκ μέρους των Εναγόντων απαγορευτικό διάταγμα είναι απόλυτα δικαιολογημένο. Έχοντας όμως κατά νουν ότι η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ανήκει στην Εναγόμενη 2 το διάταγμα θα εκδοθεί μόνο εναντίον της, όχι εναντίον και των δύο Εναγομένων, όπως αξιώνουν οι Ενάγοντες. Τελική κατάληξη μου είναι ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται την έκδοση απόφασης για τα ποσά τα οποία έχω αναφέρει πιο πάνω, καθώς και στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, ως ανωτέρω περιγράφεται. Στο αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης αξιώνεται επίσης από τους Ενάγοντες η επιδίκαση τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων εναντίον των Εναγομένων. Έχοντας όμως κατά νου, αφενός τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία μας σε σχέση με την επιδίκαση αυτού του είδους των αποζημιώσεων, αφετέρου τα ευρήματα και συμπεράσματα στα οποία έχω καταλήξει, είμαι της άποψης ότι στην υπό εξέταση υπόθεση δεν δικαιολογείται η επιδίκαση τους εναντίον των Εναγομένων (Papakokkinou and Others v. Kanther
(1982)1 C.L.R.65, και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδριανής Πάλμα κ.α. Πολ.Ε. Αρ. 44/2013 ημερομηνίας 19/11/2015). Όσον αφορά τα έξοδα της αγωγής δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται: Α) Εναντίον του Εναγόμενου 1 απόφαση για ποσό €26.526,00 πλέον νόμιμο τόκο. Β) εναντίον και των δύο Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα απόφαση για ποσό €36.000 πλέον νόμιμο τόκο. Γ) εναντίον της Εναγομένης 2 διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται σ' αυτήν όπως μέσω των αντιπροσώπων ή/και υπαλλήλων ή/και διευθυντών ή/και αξιωματούχων της, αναρτά και/ή διαφημίζει στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο ότι έχει εκπονήσει τη μελέτη και/ή σχέδια κατασκευής ή ανακαίνισης των βιολογικών σταθμών των εταιρειών D.N.P. Property Developers Ltd, Christies Dairies Ltd, Gregoriou Allantica Ltd και Helios Bay Hotel Apts και ή τα παρουσιάζει ως δικά της τα ως άνω σχέδια και/ή μελέτες. Δ) εναντίον και των δύο Εναγομένων απόφαση για τα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή, στην κλίμακα της απόφασης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ/ΜΚ/ΘΓ Subject: Civil / Other actions /Final Αναφορά: Ευθύνη εργοδοτούμενου έναντι εργοδότη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.