HYCONE ESTATES LTD ν. ΑΛΕΞΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, Αρ. αγωγής: 3934/14, 30/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A367 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 3934/14 HYCONE ESTATES LTD Ενάγoντες εναντίον ΑΛΕΞΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Εναγόμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:30/11/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες - αιτητές: κος Ματθαίος Αντωνίου Για τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση: κα Χριστιάνα Μαρκουλλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση αίτηση τους, οι ενάγοντες αιτητές αιτούνται Διατάγματος του Δικαστηρίου, με το οποίο να διαγράφονται οι παραγράφοι 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης του εναγομένου, διότι προστέθηκαν παράτυπα, κατά παράβαση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κατά παράβαση του Διατάγματος ημερομηνίας 10/6/2015 και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Νομικό έρεισμα της αίτησης, αποτέλεσε η Δ.19 θ.14, Δ.25, Δ.48 θ.1-3 και 9, Δ.64, στο Annual Practice 1958, η νομολογία, πρακτική, συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Λαζάρου, ο οποίος αρχικά προβαίνει σε αναφορά ως προς την ιδιότητα του και την πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα, καθώς επίσης και της εξουσιοδότησης του και της νομικής συμβουλής που έλαβε. Ακολούθως προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την έκδοση του Διατάγματος τροποποίησης της αρχικής έκθεσης απαίτησης, της καταχώρησης του σχετικού τροποποιημένου δικογράφου της έκθεσης απαίτησης και της τροποποιημένης έκθεσης υπεεράσπισης. Ακολούθως, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο εναγόμενος στις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης εισάγει νέους ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν συνάδουν με την αρχική έκθεση υπεράσπισης και οι οποίοι δεν εισάγονται εις απάντηση των ισχυρισμών των εναγόντων οι οποίοι εισάχθηκαν με την επιγενόμενη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης συμφώνως του σχετικού Διατάγματος τροποποίησης και σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ο εναγόμενος χρησιμοποίησε και εκμεταλλεύτηκε το Διάταγμα τροποποίησης για αλλότριο σκοπό που συνίσταται στην συμπερίληψη νέων ισχυρισμών οι οποίοι δεν συνάδουν με το προηγούμενο δικόγραφο του και τροποποίησε το εν λόγω δικόγραφο χωρίς να έχουν προβεί σε ανάλογη αίτηση τροποποίησης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν αποτελούν συνεπακόλουθο της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, ούτε και δικαιολογούνται, εφ΄ όσον δεν έχει προηγουμένως εξασφαλιστεί από τον εναγόμενο η άδεια του Δικαστηρίου και συνακόλουθα οι σχετικές προσθήκες, ήτοι οι παραγράφοι 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης θα πρέπει να διαγραφούν. Επιπρόσθετα ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης είναι θέσεις του εναγομένου, τότε θα έπρεπε να περιληφθούν στην αρχική έκθεση υπεράσπισης του και εντελώς αναίτια και αδικαιολόγητα να τους προβάλει για πρώτη φορά στην τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης του, η οποία προσθήκη αποτελεί κατά τον ίδιο κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας, παραβίαση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι αντίθετη με την νομολογία και παραβιάζει το εκδοθέν Διάταγμα τροποποίησης ημερομηνίας 10/6/
- Τέλος ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι ενάγοντες προβαίνουν δικαιολογημένα και έγκαιρα στην υπό εξέταση αίτηση, προτού προβούν σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα, ήτοι στην καταχώρηση απάντησης στην τροποποιημένη έκθεσης υπεράσπισης. Το αίτημα των εναγόντων αντίκρυσε την ένσταση του εναγομένου, ο οποίος προέβαλε έξι λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα προβλήθηκαν οι θέσεις ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ότι οι παραγράφοι 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης είναι αναγκαίες ως επακόλουθο της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, ότι με τις τροποποιήσεις που εισήγαγαν οι ενάγοντες κατ΄ ουσίαν εισήγαγαν νέα βάση αγωγής και εντελώς καινούργιους ισχυρισμούς, ότι ο εναγόμενος μέσα από τις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης δεν διαφοροποιεί τις θεσεις του αλλά προβάλλει πιο συγκεκριμένους ισχυρισμούς, ότι οι ενάγοντες δεν προβάλλουν ικανοποιητικά και επαρκή στοιχεία και δεδομένα που να δικαιολογεί την έκδοση του Διατάγματος και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του εναγομένου, καθ΄ ότι με την απόρριψη της αίτησης θα επιταχυνθεί η εκδίκαση της υπόθεσης και η απονομή της Δικαιοσύνης. Νομικό έρεισμα της ένστασης, αποτέλεσε η Δ.19 θ.14, Δ.25, Δ.48 θ.1-3 και 9, Δ.64, η νομολογία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε ο φάκελος της διαδικασίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αρχικό ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, καταχωρήθηκε στις 17/9/2014 και εντός αυτού, γίνεται δικογράφηση ότι υπήρχε ενοικίαση η οποία δεν καλύπτεται από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, με τους ενάγοντες ως ιδιοκτήτες και τον εναγόμενο ως ενοικιαστή και δικογραφούνται ειδικοί όροι της σχετικής σύμβασης ενοικίασης, ως προς το μηνιαίο ενοίκιο, την χρονική διάρκεια και το δικαίωμα ανανέωσης, την υποχρέωση του εναγόμενου να πληρώνει σχετικούς λογαριασμούς και τέλη, τις περιπτώσεις όπου μπορεί να γίνει τερματισμός της συμφωνίας και ακολούθως γίνεται αναφορά στην αντισυμβατική συμπεριφορά του εναγόμενου που συνίστατο στην μη πληρωμή συγκεκριμένων ενοικίων και εξόδων για συγκεκριμένη χρονική περίοδο και στην αποστολή επιστολής τερματισμού και αξίωσης των οφειλομένων ποσών. Ο εναγόμενος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 15/10/2014 και στις 10/2/2015 καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης. Στην εν λόγω έκθεση υπεράσπισης, η οποία ήταν σχετικώς λακωνική, προβαίνει σε παραδοχές ως προς την ιδιότητα των διαδίκων και στην υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης, επιφυλασσόμενος να αναφερθεί στους όρους και την περίοδο αυτής, ακολούθως προβαίνει σε μια άρνηση των ισχυρισμών που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης, λέγοντας ότι ουδέποτε αρνήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε οφειλόμενο ενοίκιο και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό, χαρακτηρίζοντας ως ανυπόστατες τις απαιτήσεις των εναγόντων. Ακολούθως, οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση στις 12/2/2015 και ακολούθως καταχώρησαν στις 17/4/2015 αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης η οποία ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 10/6/2015 και εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης την ίδια ημέρα. Στις 25/6/2015, καταχωρήθηκε η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, στην οποία ουσιαστικά εισάγεται μια λεπτομερής περιγραφή της φύσης της επίδικης σύμβασης ως ενοικίασης από μήνα σε μήνα, λόγω του ότι η γραπτή συμφωνία δεν υπογράφτηκε από δύο μάρτυρες και περαιτέρω έχουν γίνει οι ανάλογες ενέργειες για τον τερματισμό της εν λόγω ενοικίασης από μήνα σε μήνα η οποία περιείχε τους ίδιους όρους με την άκυρη γραπτή συμφωνία στο μέτρο που αυτοί δεν είναι αντίθετοι με την ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Ακόλουθως γίνεται εκ νέου αναφορά στην αντισυμβατική συμπεριφορά του εναγόμενου και την παράνομη παραμονή στο επίδικο ακίνητο και τις οχλήσεις από πλευράς εναγόντων. Ακολούθως, ο εναγόμενος στις 9/9/2015 καταχώρησε τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης, στην οποία περιλαμβάνονται 9 παραγράφοι. Οι παραγράφοι 1 έως 5 και 8 έως 9 είναι πανομοιότυπες με την αρχική έκθεση υπεράσπισης. Οι υπό εξέταση για διαγραφή παράγραφοι 6 και 7, πράγματι εισάγουν νέους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική έκθεση υπεράσπισης και πιο συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά στην παράγραφο 6 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης, ότι κατά το έτος 2013 οι διάδικοι συμφώνησαν σε μείωση του ενοικίου και όπως ο εναγόμενος προβεί σε συγκεκριμένες τροποποιήσεις επί του επίδικου ακινήτου με έξοδα τα οποία θα καταβάλλονταν από τον εναγόμενο και τα οποία θα αποκόπτονταν από μελλοντικά ενοίκια. Ακολούθως στην παράγραφο 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης, γίνεται αναφορά ότι οι ενάγοντες παρακάλεσαν τον εναγόμενο, προφασιζόμενοι οικονομικά προβλήματα, όπως συνεχίζεται να καταβάλλεται το αρχικό συμφωνηθέν ενοίκιο με την υπόσχεση ότι θα γινόταν στο μέλλον η ανάλογη αφαίρεση και η αποκοπή λόγω των εξόδων τροποποιήσεων και ακολούθως αρνήθηκαν την ύπαρξη της συμφωνίας και αφού ο εναγόμενος προέβηκε στις ανάλογες τροποποιήσεις. Το Δικαστήριο, αντιπαραβάλλοντας από την μια τα αρχικά δικόγραφα, ήτοι την αρχική έκθεση απαίτησης, την αρχική έκθεση υπεράσπισης και από την άλλη αντιπαραβάλλοντας τα τροποποιημένα δικόγραφα, ήτοι την τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης και την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης, διαφαίνονται ξεκάθαρα τα εξής, ήτοι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης προβάλλονται για πρώτη φορά και περαιτέρω οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν απαντούν στους ισχυρισμούς που προστέθηκαν στην τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης, διότι δεν έχουν να κάνουν με την φύση της ενοικίασης ως ενοικίασης από μήνα σε μήνα και το κυριότερο είναι το εξής, ήτοι από την στιγμή που γίνεται αναφορά στις εν λόγω παραγράφους ως ουσιώδης χρόνος το έτος 2013 και μετέπειτα, θα μπορούσε ο εναγόμενος να περιλάβει τους εν λόγω ισχυρισμούς του στο αρχικό του δικόγραφο το οποίο καταχωρήθηκε στις 10/2/2015, ήτοι οι ισχυρισμοί και θέσεις ήταν γνωστά στον εναγόμενο όταν καταχωρούσε την αρχική του έκθεση υπεράσπισης. Οι εν λόγω ισχυρισμοί εισάχθηκαν ανεπίτρεπτα και χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και δεν συμβαδίζουν με το Διάταγμα τροποποίησης που εκδόθηκε στις 10/6/2015 και τους ισχυρισμούς οι οποίοι επιτράπηκαν να εισαχθούν και οι ισχυρισμοί του εναγόμενου ως αυτοί περιέχονται στις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης, δεν δύνανται στην όψη τους να θεωρηθούν ως απαντήσεις και υπερασπίσεις στους εισαχθέντες ισχυρισμούς των εναγόντων δυνάμει του Διατάγματος ημερομηνίας 10/6/
- Ως προς το νομοθετικό πλαίσιο της υπό εξέτασης αίτησης, η παρούσα αίτηση παρουσιάζει την εξής ιδιομορφία, ήτοι από την στιγμή που η νέα Δ.25 δεν εφαρμόζεται στην υπό εξέταση αίτηση εν΄ όψει της κλίμακας της και του χρόνου καταχώρησης της, εφαρμόζεται η παλαιά Δ.25 και συνακόλουθα εφαρμόζεται και η σχετική νομολογία που ερμήνευσε και εφάρμοσε την εν λόγω Διαταγή. Στην απόφαση Δημοτικό Συμβούλιο Έγκωμης - ν - Ιωακείμ και Α. Λοιζιά - Ιωακείμ Λοιζιά Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
(1999)3 Α.Α.Δ. σελ. 596, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄ Η Δ.25, θ. 2 θέτει ως προϋπόθεση της έγκυρης τροποποίησης τη συμμόρφωση της με ό,τι επιτράπηκε να τροποποιηθεί. Διαφορετικά "if a party who has obtained an order for leave to amend does not amend accordingly" και εντός της τασσόμενηςπροθεσμίας, το διάταγμα τροποποίησης αυτοδικαίως καθίσταται άκυρο. Εκτός στην περίπτωση που το χρονοδιάγραμμα, που προσδιορίζει ο θεσμός, παρατείνεται από το δικαστήριο. Η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης. Το παρακάτω σχόλιο από την Annual Practice
(1958)τόμος 1, σελ. 632, βεβαιώνει ότι το δικαστήριο έχει, σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφυτη εξουσία ακύρωσης: "Does not Amend Accordingly" If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and-3 of this Order. But there is, it is sumbmitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p.627), a still more stringent order as to costs may be made." Διαπιστώνεται πως στην προκείμενη περίπτωση σημειώθηκε, με τις παραλείψεις που έχουμε επισημάνει, σοβαρή και ανεπίτρεπτη απόκλιση από τους όρους του διατάγματος τροποποίησης. Γιαυτό εκδίδεται διάταγμα διαγραφής της αιτιολογίας υπό στοιχεία
(1)(α) και 4(α)΄΄. Η πιο πάνω αρχή έγινε αποδεκτή και στην υπόθεση Williams and Glyn' s Bank - v - του πλοίου Μαρία 1992 1 Α.Α.Δ. σελ. 309, όπου λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄ Η θέση των εναγόντων είναι ότι ενώ αναγνωρίζουν στο εναγόμενο πλοίο το δικαίωμα να κάνει τις απαραίτητες τροποποιήσεις, στην αρχική του Υπεράσπιση, συνεπεία της δικής τους τροποποίησης, αναφέρουν ότι αυτό το δικαίωμα περιορίζεται στις τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν. Υποστήριξη στη θέση αυτή βρίσκουν στα λόγια του Λόρδου Russel στην υπόθεση Squire v. Squire [1972] 1 All E.R., σελ. 891, στη σελίδα 897, όπου είπε: "In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that are consequential in the sense of the formula above mentioned ... ... " (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) Συμφωνώ ότι πράγματι το εναγόμενο πλοίο στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του ξέφυγε από τα "επιτρεπτά" πλαίσια. Εάν επιθυμούσε να έκανε περισσότερες τροποποιήσεις από ότι ήταν απαραίτητο, θα έπρεπε να είχε κάνει σχετική αίτηση. Όμως το θέμα είναι τι έπρεπε να έκαναν οι ενάγοντες βλέποντας αυτή την εκτροπή. Σίγουρα θα έπρεπε να έκαναν αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση. Σχετικά το Annual Practice
(1982)Volume, στη σελίδα 394, 20/9/1 αναφέρει: "If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his oponent to apply to have the amendments disallowed with costs. It is true that r. 4, relied on inBourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under r. 3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given." Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω αναφερθέν νομολογιακό πλαίσιο που εφαρμόζεται στην υπό εξέταση αίτηση, σε συνδυασμό με τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, κρίνει ότι η υπό εξέταση αίτηση πληρεί τις προυποθέσεις έγκρισης της. Εν τούτοις, για σκοπούς πληρότητας, το Δικαστήριο θα εξετάσει τους λόγους ένστασης για σκοπούς ολοκλήρωσης του Δικανικού συλλογισμού. Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή η υπό εξέταση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, από την στιγμή που το Δικαστήριο αξιολόγησε την υπό εξέταση και μέσα από τα συμπεράσματα του και την άντληση διαφώτισης και καθοδήγησης μέσα από το νομολογιακό πλαίσιο έκρινε ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι βάσιμη, αυτομάτως ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Ως προς τον δεύτερο λόγο ένστασης, ήτοι ότι οι παραγράφοι 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης είναι αναγκαίες ως επακόλουθο της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, το Δικαστήριο ήδη αξιολόγησε τις εν λόγω παραγράφους και έκρινε ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί εκφεύγουν του σχετικού Διατάγματος τροποποίησης και ότι δεν είναι επακόλουθες της τροποποίησης και ούτε δύνανται να θεωρηθούν στην όψη τους ως απάντηση και υπεράσπιση στους εισαχθέντες ισχυρισμούς με την τροποποίηση μετά από το σχετικό Διάταγμα, αυτομάτως ο λόγος αυτός της ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Ως προς τον τρίτο λόγο ένστασης, ήτοι ότι με τις τροποποιήσεις που εισήγαγαν οι ενάγοντες κατ΄ ουσίαν εισήγαγαν νέα βάση αγωγής και εντελώς καινούργιους ισχυρισμούς, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι απορίας άξιο να εισάγεται ένας τέτοιος λόγος ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση, διότι αυτός ο λόγος θα μπορούσε να προβληθεί και δεν έχει προβληθεί στα πλαίσια της αίτησης τροποποίησης και όχι στην υπό εξέταση αίτηση και που εν πάσει περιπτώσει οι ενάγοντες με την καταχώρησης της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης δεν έχουν ξεφύγει από το Διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης, διότι δεν έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε παρέκκλιση από πλευράς εναγόντων συμφώνως με το Διάταγμα τροποποίησης. Συνακόλουθα και ο τρίτος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ως προς τον τέταρτο λόγο ένστασης, ήτοι ότι ο εναγόμενος μέσα από τις παραγράφους 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης δεν διαφοροποιεί τις θεσεις του αλλά προβάλλει πιο συγκεκριμένους ισχυρισμούς, επίσης και αυτός ο λόγος ένστασης είναι έκθετος προς απόρριψη, εν΄ όψει της αξιολόγησης τους που έχει γίνει ανωτέρω και ισχύουν κατ΄ επέκταση τα όσα λέχθησαν κατά την αξιολόγηση του δεύτερου λόγου ένστασης. Ως προς τον πέμπτο λόγο ένστασης, ήτοι ότι οι ενάγοντες δεν προβάλλουν ικανοποιητικά και επαρκή στοιχεία και δεδομένα που να δικαιολογεί την έκδοση του Διατάγματος, το Δικαστήριο κρίνει ότι και αυτός ο λόγος είναι έκθετος προς απόρριψη, διότι από την στιγμή που το Δικαστήριο με βάση και την αξιολόγηση που έχει κάνει ανωτέρω ότι η υπό εξέταση αίτηση πληρεί τις προυποθέσεις έγκρισης της, αναπόφευκτα και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ως προς τον τελευταίο λόγο ένστασης, ήτοι ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του εναγομένου, καθ΄ ότι με την απόρριψη της αίτησης θα επιταχυνθεί η εκδίκαση της υπόθεσης και η απονομή της Δικαιοσύνης, το Δικαστήριο κρίνει ότι από την στιγμή που έκρινε ότι η υπό εξέταση αίτηση εγκρίνεται και από την στιγμή που δεν έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε κωλυσιεργεία από πλευράς εναγόντων διότι καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση πριν την καταχώρηση της απάντησης στην υπεράσπιση, δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε καθυστέρηση και αναπόφευκτα και αυτός ο λόγος απορρίπτεται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα διαγραφής των παραγράφων 6 και 7 της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης ημερομηνίας 9/9/2015, ακολούθως να τηρηθούν οι θεσμοί. Ο εναγόμενος να καταβάλει στους ενάγοντες τα έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο