← Κύπρος

MATTHEOS IOANNOU MOTORS AGENCY LTD ν. DEMIL IMPORTS EXPORTS CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2724/2014, 24/11/2015

MATTHEOS IOANNOU MOTORS AGENCY LTD ν. DEMIL IMPORTS EXPORTS CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2724/2014, 24/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A361 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2724/2014 ΜΕΤΑΞΥ: MATTHEOS IOANNOU MOTORS AGENCY LTD Εναγόντων και

  1. DEMIL IMPORTS EXPORTS CO LTD
  2. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΨΑΛΗΣ
  3. ΗΛΙΑΣ ΚΑΨΑΛΗΣ Εναγόμενων ---------------------------------------------------------------- Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 13/06/14 για Ενδιάμεσο Διάταγμα Ημερομηνία: 24 Νοεμβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές : κα.Α.Προδρόμου για Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση κα Α.Γεωργίου) Για τους Εναγόμενους 1 - Καθ' ων η Αίτηση : κ. Ν. Καψάλης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Οι ενάγοντες - αιτητές («οι ενάγοντες») με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησαν στις 13/06/14 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτούσιες) : « Α. Αναγνωριστική απόφαση και ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι η συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ημερ.13/11/2008 νομίμως τερματίστηκε από τους ενάγοντες λόγω υπαίτιας παράβασης ουσιωδών όρων της συμφωνίας από τους εναγόμενους και ή άλλως. Β. Ειδικές αποζημιώσεις που να ισούται με το ποσό των €59.800 που αντιπροσωπεύει την αξία του οχήματος που έχουν οι ενάγοντες εγγράψει και μεταβιβάσει στον εναγόμενο
  4. Γ. Γενικές Αποζημιώσεις Δ. Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας Ε. Αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο πλουτισμό Στ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διαταγή ή απόφαση ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαια και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Τόκους Η. Έξοδα πλέον ΦΠΑ. » Η Επίδικη Αίτηση Την ημέρα που καταχώρησαν το κλητήριο ένταλμα πιο πάνω οι ενάγοντες καταχώρησαν περαιτέρω και την επίδικη αίτηση. Με αυτήν οι ενάγοντες ζητούν το ακόλουθο ενδιάμεσο διάταγμα: « Α. Ενδιάμεσο απαγορευτικό Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει και ή να εμποδίζει τους εναγόμενους 1 και/ή οποιοσδήποτε αντιπρόσωπο και/ή πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό τους και/ή βάση οδηγιών τους από το να πουλήσουν και/ή αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή δωρίσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή παραδώσουν και/ή εκποιήσουν και/ή εκχωρήσουν τα δικαιώματα τους στο ακίνητο υπό στοιχεία: ακίνητο με αρ.εγγραφής 5/34929, Φυλ. Σχ.54/560502, τμήμα 5, τεμάχιο 810, Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, Ενορίας Αγία Ζώνη, Δήμος Λεμεσού, Λεμεσός, Περιγραφή Ακίνητης Ιδιοκτησίας Ισόγεια Κατοικία, μερίδιο το όλο, μέχρι εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και /ή μέχρι νεωτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. » Παρεμβάλλω εδώ ότι όπως προκύπτει τόσο από το τεκμήριο 6 που επισυνάπτουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους οι ενάγοντες, όσο και από το τεκμήριο 1 στη συμπληρωματική τους ένορκη δήλωση (σελ.75), ο αριθμός σχεδίου του ακινήτου του οποίου επιδιώκεται η δέσμευση είναι 580502 και όχι 560502 όπως λανθασμένα αναφέρεται στην αίτηση. Δεν θεωρώ εκ πρώτης ότι αυτό αποτελεί κάτι ουσιαστικό, αλλά εν πάση περιπτώσει αναφέρεται πως εφόσον αποδειχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος το Δικαστήριο θα εξετάσει το θέμα στο κατάλληλο σημείο. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 3-9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ1-4, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτίμησης) Νόμου Κεφ. 224, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149 και στη Διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Αλέξη Νεοφύτου ο οποίος ορκίζεται και λέει:
  5. Είμαι υπάλληλος και εκπρόσωπος των Εναγόντων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αιτητών στην παρούσα αίτηση, γνωρίζω από προσωπική γνώση τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης από προσωπική γνώση και από πληροφορίες που έχω πάρει από τον διευθυντή των εναγόντων Ματθαίο Ιωάννου για νομικά θέματα έλαβα νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των εναγόντων και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Περαιτέρω αναφέρω ότι είμαι και υπάλληλος και εκπρόσωπος της Εταιρείας ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΤΟΙΜΟ ΜΠΕΤΟΝ ΛΤΔ, από Λεμεσό.
  6. Οι Ενάγοντες κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δια μετοχών νόμιμα εγγεγραμμένη στη Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και διεξάγουν μεταξύ άλλων αγοραπωλησίες οχημάτων.
  7. Οι Εναγόμενοι αρ.1 κατά πάντα ουσιώδη για τη παρούσα αγωγή χρόνο ήταν Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δια μετόχων νόμιμα εγγεγραμμένη στη Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και διεξάγουν μεταξύ άλλων εργασίες εργολάβων, οικοδομών, αξιοποίηση, πώληση ακινήτων και/ή άλλως. Περαιτέρω οι εναγόμενοι είναι οι ιδιοκτήτες ή οι δικαιούχοι προς εγγραφή ως ιδιοκτήτες διαμερίσματος που βρίσκεται στον 3ο όροφο της Πολυκατοικίας Καψάλης Court No 9 στη περιοχή ΝΑΦΙ στη Λεμεσό το οποίο από τούδε και στο εξής θα καλείται «το ρηθέν διαμέρισμα». Οι εναγόμενοι 2 και 3 ήταν τα πρόσωπα που διαπραγματεύτηκαν και συμφώνησαν με το διευθυντή των εναγόντων Ματθαίο Ιωάννου και επίσης ο εναγόμενος 2 ήταν το πρόσωπο που έλαβε το αυτοκίνητο αξίας €59,800.- που εδόθη από τους ενάγοντες έναντι της αξίας του ως άνω διαμερίσματος.
  8. Δυνάμει συμφωνίας συναφθείσας μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 13/11/2008 η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, οι Εναγόμενοι πώλησαν και οι ενάγοντες αγόρασαν από τους Εναγόμενους , το ρηθέν διαμέρισμα έναντι του ποσού τιμήματος πώλησης Λ.Κ.66.500.- ήτοι €113.000.- συν Φ.Π.Α.
  9. Μεταξύ άλλων η συμφωνία προνοούσε τους κάτωθι όρους : ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Α. Το τίμημα πώλησης θα εξοφληθεί με την εγγραφή μιας MERCEDES ML 320 αξίας €59,800 η οποία συμπλήρωνε την ως άνω γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 13/11/2008 και το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης θα εξοφλείτο με την παράδοση μπετό, από την θυγατρική εταιρεία Ματθαίος Ιωάννου Έτοιμο Μπετόν Λτδ. Β. Ουσιώδης όρος για τη σύναψη της ως άνω συμφωνίας ήταν οι διαβεβαιώσεις των εναγόντων προς τους εναγόμενους ότι μέσα σε περίοδο 18 μηνών από την ημερομηνία της συμφωνίας οι εναγόμενοι θα παρέδιδαν στους ενάγοντες το ρηθέν διαμέρισμα.
  10. Οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν με τους όρους της πιο πάνω συμφωνίας και ή συμπληρωματικής συμφωνίας και έναντι του τιμήματος πώλησης μεταβίβασαν και ενέγραψαν κατόπιν οδηγιών των εναγομένων 1στον εναγόμενο 2 το ρηθέν όχημα μάρκας MERCEDES ML 320 αξίας €59,
  11. Επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2 Πιστοποιητικό Εγγραφής Μηχανοκίνητου Οχήματος.
  12. Παρά τις διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις των εναγομένων προς τους ενάγοντες ότι το ρηθέν διαμέρισμα θα παραδιδόταν στους ενάγοντες εντός 18 μηνών από τη σύναψη της ρηθείσας συμφωνίας μέχρι σήμερα δεν έχουν πράξει τούτο οι εναγόμενοι παραβιάζοντας τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία.
  13. Οι ενάγοντες λέγουν ότι η εν λόγω συμπεριφορά των εναγομένων εξισούται και ισοδυναμεί με παράβαση σύμβασης .
  14. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγόντων προς τους εναγόμενους για να συμμορφωθούν με τις υποσχέσεις τους ως η συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων συμφωνία , ουδεμία ανταπόκριση υπήρχε από τους εναγόμενους.
  15. Στην αδιαφορία των εναγομένων να ανταποκριθούν, οι ενάγοντες με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 2/9/2013 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3) η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 6/9/2013 ανέφεραν μεταξύ άλλων ότι παρήλθε ο ουσιώδης χρόνος της συμφωνίας και ότι μέχρι και σήμερα 5 χρόνια αργότερα- δεν έχετε ακόμη αρχίσει τις απαραίτητες οικοδομικές εργασίες για την ανέγερση του συμφωνηθέντος διαμερίσματος και τους γνωστοποιούσε ότι οι ενάγοντες απαιτούν από τους εναγόμενους όπως μέχρι την 2/10/2013 και καθιστούν τον χρόνο παράδοσης ουσιώδη χρόνο και τους ενημέρωνε ότι εάν μέσα στη περίοδο αυτή δεν παραδώσουν στους ενάγοντες το ως άνω διαμέρισμα θα τερματίσουν την ως άνω συμφωνία και θα απαιτήσουν αποζημιώσεις για ζημίες και απώλειες που έχουν υποστεί. Περαιτέρω με τη ρηθείσα επιστολή ανέφεραν ότι οι ενάγοντες είναι έτοιμοι εφόσον και οι εναγόμενοι συμμορφωθούν με τους όρους της παρούσας συμφωνίας να συμμορφωθούν και οι ενάγοντες και να παραδώσουν το μπετόν και/ή την αξία σε μπετόν που αναφέρεται στην ως άνω συμφωνία.
  16. Έπειτα οι ενάγοντες λόγω της παράλειψης συμμόρφωσης των εναγομένων με τη συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων συμφωνία και λόγω παράλειψης συμμόρφωσης των εναγόμενων με την επιστολή ημερ. 2/9/2013, οι ενάγοντες μέσω του δικηγόρου τους με επιστολή τους ημερ. 10/10/2013 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως τεκμήριο 4) η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 23/10/2013 τερμάτισαν την ρηθείσα συμφωνία και επιφύλαξαν τα δικαιώματα τους για διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οι εναγόμενοι απέστειλαν δια του δικηγόρου τους επιστολή ημερ.25/10/2013 αντίγραφο της οποία επισυνάπτω ως τεκμήριο
  17. Οι εναγόμενοι 2 και 3 πολλές φορές μετά την λήψη της επιστολής τερματισμού επικοινώνησαν μαζί με τον διευθυντή Ματθαίο Ιωάννου και του υποσχέθηκαν ότι ή θα παρέδιδαν το επίδικο διαμέρισμα ή τα χρήματα που οι ενάγοντες τους έχουν καταβάλει με τους τόκους και του ζήτησαν να κάνει υπομονή. Κανένα από αυτά δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα.
  18. Μάλιστα σε τελευταία επικοινωνία που είχε ο Ματθαίος Ιωάννου πριν από 2 με 3 μέρες με τους εναγόμενους 2 και 3 του είπαν ότι ούτε το οικόπεδο είναι δικό τους που θα χτιζόταν το διαμέρισμα το οποίο θα έδιδαν στους ενάγοντες. Δεν γνωρίζουμε αν αυτό είναι αληθές ή ψευδές. Περαιτέρω του είπαν ότι έχουν πολλά οικονομικά προβλήματα. Περαιτέρω ούτε ζήτησαν οι εναγόμενοι μπετόν ως προνοούσε η επίδικη συμφωνία για την πλήρη εξόφληση του τιμήματος πώλησης . Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που οι ενάγοντες γνωρίζουν θετικά ότι έχουν οι εναγόμενοι οι οποίοι όπως με πληροφόρησε ο ίδιος ο διευθυντής τους έχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα είναι το κάτωθι: ακίνητο με αρ. εγγραφής 5/34929, Φυλ. Σχ.54/560502, τμήμα 5, τεμάχιο 810, Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, Ενορίας Αγία Ζώνη, Δήμος Λεμεσού, Λεμεσός, αντίγραφο τίτλου επισυνάπτω ως τεκμήριο 6 Περιγραφή Ακίνητης Ιδιοκτησίας Ισόγεια Κατοικία, μερίδιο το όλο το οποίο ως μου έχει αναφέρει μάλιστα προσπαθούν να το πωλήσουν. Ως είναι κατανοητό είναι κατεπείγον όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διαφορετικά αν συμβεί τούτο και κατορθώσουν οι εναγόμενοι και αποξενώσουν το ρηθέν ακίνητο τότε οι ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη και πολύ μεγάλη ζημιά ενώ είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν την τυχόν υπέρ των εναγόντων απόφαση που είναι πολύ πιθανό να εκδοθεί από το Δικαστήριο.
  19. Ως πιστεύω και ως δέχομαι νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των εναγόντων, οι ενάγοντες έχουν πολύ καλή βάσιμη υπόθεση εναντίον των εναγόμενων , η απαίτηση τους είναι γνήσια, δίκαιη και αληθής και η αγωγή τους θέτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με καλές πιθανότητες επιτυχίας. Περαιτέρω το ρηθέν ακίνητο εξ όσων πληροφορούμαι είναι και η μοναδική περιουσία των εναγομένων.
  20. Πιστεύω επίσης εκτός αν εκδοθεί το επίδικο διάταγμα θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αφού ίσως να είναι αδύνατο να εκτελέσουν οι Ενάγοντες τυχόν απόφαση που θα εξασφαλίσουν εναντίον των Εναγομένων καθ' ών η αίτηση και ενόψει και του σοβαρού κινδύνου και του βάσιμου φόβου των εναγόντων οι Εναγόμενοι να πωλήσουν και μεταβιβάσουν το ρηθέν ακίνητο σε τρίτους. Πέραν τούτου ως έχω πληροφορηθεί οι εναγόμενοι αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ως έχω ήδη αναφέρει .
  21. Πέραν των πιο πάνω αναφέρω ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα σίγουρα θα υποστούν οι Ενάγοντες ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα αντίθετα σε περίπτωση έκδοσης του οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά. Η οικονομική τους κατάσταση δεν θα αλλάξει απλά θα μειωθεί ο κίνδυνος οι εναγόμενοι να πωλήσουν το ρηθέν ακίνητο σε τρίτους . Με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα διατηρηθεί η κατάσταση ως έχει.
  22. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έχει καταστεί επείγουσα όπως φαίνεται από τις πρόσφατες μεθοδεύσεις των εναγομένων αλλά και είναι σκόπιμο να γίνει αυτό χωρίς ειδοποίηση για να μην επιταχυνθούν οι προσπάθειες αποξένωσης της περιουσίας που πρόκειται να δεσμευτεί .
  23. Περαιτέρω είναι δυνατόν οι εναγόμενοι να εμπλέξουν και τρίτους καλόπιστους οι οποίοι δεν θα γνωρίζουν τη πραγματική κατάσταση εκτός εάν εμποδιστούν από το δικαστήριο δια να μην δημιουργηθεί στους ενάγοντες αλλά και στους τρίτους πραγματική κατάσταση που θα είναι εκτός ελέγχου με αλυσιδωτές δικαστικές διαμάχες .
  24. Για όλους τους πιο πάνω λόγους πιστεύω ότι είναι δίκαιο και εύλογο και ως δέχομαι νομική συμβουλή να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Η Ένσταση Στην ένσταση των εναγομένων 1 παρατίθενται 9 λόγοι ένστασης. Είναι πιο συγκεκριμένα οι ακόλουθοι:
  25. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  26. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τα Άρθρα 4, 5, και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου του κεφ. 6, για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  27. Το αποτέλεσμα της Μονομερούς Αίτησης πιθανόν να εξουδετερώσει το αποτέλεσμα της Αγωγής.
  28. Η Καθ΄ης η Αίτηση 1 δεν έχει καμμία σχέση με το επίδικο όχημα μάρκας MERCEDES ML320 και Αριθμούς Εγγραφής KUR 171, γιατί σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, της Ένορκης Δήλωσης του κ. Αλέξη Νεοφύτου που συνοδεύει την παρούσα Μονομερή Αίτηση, ημερομηνίας 13/6/2014, το ως άνω αναφερόμενο όχημα είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του Εναγομένου 2, της παρούσας Αγωγής και συνεπώς δεν φαίνεται πουθενά ότι υπάρχει οποιαδήποτε σχέση της Καθ΄ης η Αίτηση 1, με το ως άνω αναφερόμενο όχημα.
  29. Η Καθ΄ης η Αίτηση 1 δεν είχε ποτέ οικονομικές συναλλαγές και/ή δοσοληψίες και/ή αγοραπωλησίες με τους Ενάγοντες.
  30. H Καθ΄ης η Αίτηση ουδέποτε αγόρασε οποιοδήποτε όχημα από τους Ενάγοντες
  31. Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ΄ης η Αίτηση 1 αν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.
  32. Θα προκληθεί μεγάλη ταλαιπωρία στους Διαχειριστές της Καθ΄ης η Αίτηση αν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.
  33. Η Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 13/6/2014 δεν στηρίζεται στην ορθή δικονομική και/ή νομική διάταξη. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Άρθρα 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, Άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ1-9 και Δ.64 και στη συμφυή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή τους κ. Ηλία Καψάλη, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
  34. Είμαι Διευθυντής στην Καθ΄ης η Αίτηση 1 και Εναγομένη 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι ο πλέον κατάλληλος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
  35. Ανέγνωσα το περιεχόμενον της Αίτησης της Αιτήτριας ημερομηνίας 13/6/2014, με την οποία ζητά από το Δικαστήριο: Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει τους Εναγόμενους 1 και/ή οποιοδήποτε αντιπρόσωπο και/ή πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό τους και/ή βάση οδηγιών τους από το να πουλήσουν και/ή αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή δωρίσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή παραδώσουν και/ή εκποιήσουν και/ή εκχωρήσουν τα δικαιώματα τους στο ακίνητο υπό στοιχεία: Ακίνητο: με Αριθμό Εγγραφής 5/34929, Φύλλο/Σχέδιο: 54/560502, Τμήμα 5, Τεμάχιο 810, Διεύθυνση: οδός Θεσσαλονίκης, Ενορία: Αγία Ζώνη, Δήμος Λεμεσού, Λεμεσός, Περιγραφή Ακίνητης Ιδιοκτησίας: Ισόγεια Κατοικία, Μερίδιο το Όλο, μέχρι εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεώτερων οδηγιών του Δικαστηρίου. Β) Τα έξοδα της Αιτήσεως πλέον Φ.Π.Α. Γ) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή η θεραπεία κρίνει δίκαιο και σκόπιμο να δώσει υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο.
  36. Επίσης ανέγνωσα την Ένορκη Δήλωση του κ. Αλέξη Νεοφύτου, από τη Λεμεσό, υπαλλήλου και εκπροσώπου των Αιτητών - Εναγόντων, που επισυνάπτεται στην παρούσα Αίτηση.
  37. Για όλα τα νομικά θέματα που αφορούν την παρούσα Αίτηση, πήρα την νομική συμβουλή του Δικηγόρου μου.
  38. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της Μονομερούς Αίτησης των Αιτητών - Εναγόντων και επίσης αρνούμαι και απορρίπτω όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αλέξη Νεοφύτου, από τη Λεμεσό, ο οποίος είναι υπάλληλος και εκπρόσωπος των Αιτητών - Εναγόντων, που επισυνάπεται στην παρούσα Αίτηση των Αιτητών - Εναγόντων, ο οποίος δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και οι ισχυρισμοί του εκ μέρους των Αιτητών είναι αδικαιολόγητοι και ειδικά ο ισχυρισμός ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Μονομερής Αίτηση είναι βάσιμη και δικαιολογημένη και λέγω ότι είναι αβάσιμη και αδικαιολόγητη για τους πιο κάτω λόγους: α) Είμαι Διευθυντής στους Καθ΄ων η Αίτηση - Εναγομένους οι οποίοι είναι Εταιρεία Περιωρισμένης Ευθύνης, δια μετοχών, νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και μεταξύ των άλλων εργασιών που διεξάγομεν, είμαστε εργολάβοι οικοδομών και επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, δηλαδή κτίζομεν πολυκατοικίες και πωλούμεν τα διαμερίσματα που δημιουργούμεν σε αυτές. β) Οι Καθ΄ων η Αίτηση - Εναγόμενοι δεν είχαν καμμιά σχέση και συναλλαγή με τους Αιτητές - Ενάγοντες μέχρι την 13/11/2008, όταν εγώ ως Διευθυντής των Καθ΄ων η Αίτηση - Εναγομένων 1 επισκέφθηκα τα υποστατικά εις τα οποία δραστηριοποιούνται οι Αιτητές - Ενάγοντες και έδωσα παραγγελία για αγορά ενός μεταχειρισμένου οχήματος μάρκας MERCEDES τύπου ML320 για τις ανάγκες των Καθ΄ων η Αίτηση - Εναγομένων. γ) Την επόμενη ημέρα 14/11/2008, πληροφόρησα τους Αιτητές - Ενάγοντες ότι ακυρώνεται η παραγγελία της προηγουμένης μέρας 13/11/2008 για την αγορά του μεταχειρισμένου οχήματος, γιατί απεφάσισε ο Εναγόμενος 2 να αγοράσει ο ίδιος προσωπικά το ως άνω αναφερόμενο όχημα, για τις προσωπικές του διακινήσεις. δ) Εξ΄όσων πληροφορήθηκα από τον Εναγόμενο 2, ο Εναγόμενος 2 αγόρασε το ως άνω αναφερόμενο μεταχειρισμένο όχημα από τους Αιτητές - Ενάγοντες, το οποίο εξόφλησε πλήρως και το τίμημα της πώλησης το κατέβαλε στον Διευθυντή των Αιτητών - Εναγόντων κ. Ματθαίο Ιωάννου, ο οποίος με την εξόφληση τού παρέδωσε τον τίτλον ιδιοκτησίας του οχήματος. Συνεπώς οι Καθ΄ων η Αίτηση - Εναγόμενοι 1 ουδέποτε αγόρασαν οποιοδήποτε όχημα από τους Ενάγοντες. ε) Οι Καθ΄ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες αρκετών ακινήτων, η αξία των οποίων ξεπερνά τα €4.000.000,00 και στο ακίνητο των Καθ΄ων η Αίτηση για το οποίο οι Αιτητές - Ενάγοντες αιτούνται το αιτούμενο διάταγμα του Δικαστηρίου, έχει κατεδαφιστεί η ισόγεια κατοικία που αναγράφεται στον τίτλο και στη θέση της άρχισε να οικοδομείται πολυκατοικία, που περιλαμβάνει υπόγειο χώρο στάθμευσης, ισόγειο κατάστημα και τρεις ορόφοι γραφείων, η αξία των οποίων είναι αρκετά μεγάλη. Το ποσό της παρούσας Αγωγής, για το οποίο ζητείται το αιτούμενο διάταγμα του Δικαστηρίου είναι δυσανάλογα μικρό σε σχέση με την αξία του ακινήτου για το οποίο ζητείται το διάταγμα και τυχόν έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ΄ων η Αίτηση. στ) Αν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα όπως ζητούν οι Αιτητές - Ενάγοντες, θα προκληθεί μεγάλη ταλαιπωρία στους Καθ΄ων η Αίτηση γιατί δεν θα μπορούν να πωλήσουν και/ή να διαπραγματευτούν την πώληση της υπό ανέγερση πολυκατοικίας, αφού θα είναι αδύνατον να διαπραγματευτούν με πιθανούς αγοραστές, λόγω του ότι δεν θα μπορούν να πωλήσουν οποιοδήποτε μέρος της πολυκατοικίας.
  39. Περαιτέρω όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές - Ενάγοντες, η ισχυριζόμενη απαίτησή τους δημιουργήθηκε το 2008, δηλαδή πριν από 6 χρόνια και από τότε ουδέν μέτρον έλαβαν εναντίον των Εναγομένων, πλην της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Αγωγής ημερομηνίας 13/06/2014, συμπεριφορά που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου για την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων και εκλείπει παντελώς το θέμα του κατεπείγοντος για την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος.
  40. Περαιτέρω εξ΄όσων με πληροφορεί ο Δικηγόρος μου, η Αίτηση των Αιτητών - Εναγόντων είναι αντικανονική και παράτυπη και/ή εξ υπαρχής άκυρη, καθ΄ότι δεν αναφέρεται στους ορθούς σχετικούς κανονισμούς και/ή εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρεται σε όλους τους σχετικούς κανονισμούς με το υπό εξέταση θέμα.
  41. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και από όσα καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και ως ο Δικηγόρος μου με συμβουλεύει και με πληροφορεί, δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση της αιτούμενης θεραπείας και συνεπώς η Αίτηση των Αιτητών - Εναγόντων είναι αβάσιμη και αδικαιολόγητη και θα πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, με έξοδα εναντίον των Αιτητών - Εναγόντων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση των εναγόντων Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου στις 06/04/15, οι ενάγοντες καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς απάντηση συγκεκριμένων ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και πιο συγκεκριμένα των όσων αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 5 ε). Εις αυτήν ο κ. Αλέξης Νεοφύτου λέει τα εξής:
  42. Είμαι υπάλληλος των εναγόντων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Γνωρίζω τα όσα περιέχονται στην παρούσα ένορκη δήλωση μου από προσωπική γνώση, από πληροφορίες που έλαβα από τους ενάγοντες και το διευθυντή αυτών Ματθαίο Ιωάννου και από έγγραφα που αφορούν την υπόθεση και βρίσκονται στην κατοχή μου , είμαι δε δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  43. Αναφέρομαι στην προηγούμενη ένορκη δήλωση μου ημερ. 13/6/2014 της οποίας το περιεχόμενο επιβεβαιώνω ως αληθές και συμπληρωματικά αναφέρω τα ακόλουθα.
  44. Έχω διαβάσει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Ηλία Καψάλη ημερ. 26/9/2014 που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων
  45. Διαφωνώ με το περιεχόμενο αυτής και προσθέτω τα πιο κάτω: (α) αναφορικά με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Ηλία Καψάλη το περιεχόμενο της οποίας απορρίπτω και ειδικότερα αναφορικά με τον ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα Ηλία Καψάλη ότι δεν έχω προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης επιθυμώ να διευκρινίσω και να αναφέρω ότι όσα περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση μου ημερ. 13/06/2014 τα γνωρίζω είτε από προσωπική γνώση ως υπάλληλος των εναγόντων είτε τα έχω πληροφορηθεί από τον διευθυντή των εναγόντων Ματθαίο Ιωάννου είτε τα γνωρίζω από μελέτη εγγράφων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και είναι στην κατοχή μου. (β) Αναφορικά με την υποπαράγραφο ε) της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του Ηλία Καψάλη και τον ισχυρισμό ότι οι καθ΄ων η αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες αρκετών ακινήτων η αξία των οποίων ξεπερνά τα €4,000,000.- αναφέρω τα ακόλουθα: Από το πιστοποιητικό έρευνας που ελήφθη από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού και βρίσκεται στην κατοχή μου το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα ένορκη δήλωση μου ως Τεκμήριο 1 φαίνεται ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια μεγάλης ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται στη Λεμεσό. Αυτό όμως που τεχνιέντως και σκοπίμως έχει αποκρύψει ο ενόρκως δηλών Ηλίας Καψάλης στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση των εναγομένων 1 είναι το γεγονός ότι ως φαίνεται στο πιστοποιητικό έρευνας όλη η ακίνητη περιουσία της εναγόμενης 1 είναι επιβαρυμένη με υποθήκες , μέμο και άλλες επιβαρύνσεις τεράστιων χρηματικών ποσών. Με εμπράγματα βάρη , υποθήκες , μέμο είναι επιβαρυμένο και το επίδικο ακίνητο για το οποίο οι ενάγοντες ζητούν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ( βλέπετε σελ 75 και 76 τεκμηρίου 1). (δ) Οι ενάγοντες αρνούνται και απορρίπτουν τον ισχυρισμό της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης του Ηλία Καψάλη που υποστηρίζει την ένσταση των εναγομένων 1 και λέγουν ότι επανειλημμένως είχαν οχλήσει τους εναγόμενους να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει με τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας . Παρά τις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις των εναγομένων ότι θα συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους αυτό δεν έγινε και έτσι οι ενάγοντες μη έχοντας άλλη επιλογή προσέφυγαν στο Δικαστήριο. Είναι περαιτέρω η θέση των εναγόντων ότι κωλύονται οι εναγόμενοι 1 να προβάλλουν τον εν λόγω ισχυρισμό αφού είναι οι ίδιοι που ζητούσαν χρόνο για συμμόρφωση και εγίνοντο συζητήσεις και διαπραγματεύσεις με τους ενάγοντες και προέβαιναν σε παραστάσεις, υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις προς τους ενάγοντες.
  46. Όλα τα ως άνω είναι ορθά και αληθή εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω . Η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση των εναγομένων
  47. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχώρησαν και οι εναγόμενοι
  48. Το Δικαστήριο έδωσε άδεια για τούτο στις 29/06/
  49. Η άδεια δόθηκε προκειμένου να απαντήσουν οι εναγόμενοι 1 στην παράγραφο 3(δ) της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αλέξη Νεοφύτου πιο πάνω. Με αυτήν ο Ηλίας Καψάλης αναφέρει τα εξής:
  50. Είμαι Διευθυντής στην Αιτήτρια - Εναγόμενη αρ. 1, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι ο πλέον κατάλληλος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
  51. Περαιτέρω δηλώνω ότι είμαι ο Εναγόμενος αρ. 3, στην υπό το ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή.
  52. Αναφέρομαι στην προηγούμενη Ένορκη Δήλωση μου, ημερομηνίας 26/9/2014, το περιεχόμενο της οποίας επιβεβαιώνω ως αληθές και συμπληρωματικά αναφέρω τα κάτωθι.
  53. Ανέγνωσα την Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κ. Αλέξη Νεοφύτου, ημερομηνίας 22/4/2015, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Μονομερούς Αιτητής των Εναγόντων, ημερομηνίας 13/6/2014, εις απάντηση των ισχυρισμών μου, που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση μου, ημερομηνίας 26/9/2014 που έγινε προς υποστήριξη της Ένστασης των Εναγομένων αρ. 1 και διαφωνώ και απορρίπτω το περιεχόμενο της ως άνω αναφερόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και περαιτέρω δηλώνω τα κάτωθι: Αναφορικά με το περιεχόμενο της υποπαραγράφου (δ) της παραγράφου 3, της Ένορκης Δήλωσης του κ. Αλέξη Νεοφύτου ημερομηνίας 22/4/2015, το απορρίπτω πλήρως, γιατί ουδέποτε οι Ενάγοντες όχλησαν την Εναγόμενη 1, για να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που είχε, δήθεν, αναλάβει με την σύναψη της επίδικης συμφωνίας, γιατί ουδέποτε η Εναγόμενη είχε αναλάβει οποιαδήποτε υποχρέωση έναντι των Εναγόντων, αφού οι Ενάγοντες ουδέποτε παρέδωσαν οτιδήποτε στην Εναγόμενη 1 και ουδέποτε εκτέλεσαν οποιαδήποτε εργασία γι΄αυτήν. Περαιτέρω οι Ενάγοντες απέφυγαν να μας αποκαλύψουν πότε η Εναγόμενη 1 έδωσε υποσχέσεις και πότε έδωσε διαβεβαιώσεις προς τους Ενάγοντες, ποιες ήταν οι υποσχέσεις και ποιες οι διαβεβαιώσεις αυτές και ποιες ήταν οι υποχρεώσεις που είχε, δήθεν, αναλάβει, η Εναγομένη αρ. 1, προς τους Ενάγοντες. Περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι η Εναγόμενη 1 ουδέποτε υποσχέθηκε οτιδήποτε στους Ενάγοντες, ουδέποτε η Εναγόμενη 1 διαβεβαίωσε οτιδήποτε τους Ενάγοντες, ουδέποτε η Εναγόμενη 1 υποσχέθηκε ότι θα συμμορφωνόταν με οτιδήποτε που είχε σχέση με τους Ενάγοντες και ουδέποτε η Εναγόμενη 1 είχε οποιεσδήποτε υποχρεώσεις προς τους Ενάγοντες. Είναι δικαίωμα του καθενός, είτε φυσικού προσώπου, είτε Νομικού Προσώπου, να προσφύγει σε οποιοδήποτε Δικαστήριο επιθυμεί και γι΄αυτό δεν μπορώ ούτε να κρίνω την επιλογή των Εναγόντων, αλλά ούτε να εμποδίσω την επιλογή των Εναγόντων να προσφύγουν στο Δικαστήριο, όμως αρνούμαι και απορρίπτω τον ισχυρισμόν του κ. Αλέξη Νεοφύτου ότι οι Ενάγοντες προσέφυγαν στο Δικαστήριο, γιατί, δήθεν, η Εναγόμενη 1 δεν είχε συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της, αφού δεν γνωρίζω σε ποιες υποχρεώσεις της Εναγομένης 1, αναφέρεται ο Ενόρκως Δηλών και πότε δημιουργήθηκαν αυτές οι υποχρεώσεις. Περαιτέρω η Εναγόμενη 1, ουδέποτε ζήτησε χρόνο για συμμόρφωση, αφού δεν είχε λάβει καμμιά παροχή από τους Ενάγοντες, ώστε να καταβάλει την αντιπαροχή στους Ενάγοντες, ουδέποτε έγιναν συζητήσεις και ουδέποτε έγιναν διαπραγματεύσεις μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένης 1, ουδέποτε η Εναγόμενη 1 προέβη σε παραστάσεις προς τους Ενάγοντες, ουδέποτε η Εναγόμενη 1 έδωσε διαβεβαιώσεις προς τους Ενάγοντες, ουδέποτε η Εναγόμενη 1 υποσχέθηκε οτιδήποτε στους Ενάγοντες και περαιτέρω η Εναγόμενη 1, δεν είχε κάμει καμμιά συμφωνία με τους Ενάγοντες, πλην της παραγγελίας ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου, το οποίο όμως οι Ενάγοντες πώλησαν στον Εναγόμενο 2, εισέπραξαν το τίμημα πώλησης και μετεβίβασαν και ενέγραψαν το ως άνω αναφερόμενο αυτοκίνητο στο όνομα του Εναγομένου 2, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 και η πράξη παραγγελίας του αυτοκινήτου από την Εναγομένη 1, προς τους Ενάγοντες ακυρώθηκε, από τις πιο πάνω ενέργειες των Εναγόντων. Συνεπώς η Εναγόμενη 1 δεν είχε κάμει καμμία συναλλαγή με τους Ενάγοντες και οι Ενάγοντες ουδέποτε είχαν οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή με την Εναγόμενη 1, πλην της παραγγελίας ενός αυτοκινήτου από αυτήν, με ημερομηνία 13/11/
  54. Περαιτέρω επαναλαμβάνω ότι από την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία μέχρι την 13/6/2014, ημέρα που οι Ενάγοντες κατεχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθό και τίτλον Αγωγή, οι Ενάγοντες ουδέν μέτρον έλαβαν εναντίον των Εναγομένων.
  55. Έξ' όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω όλα τα ως άνω αναφερόμενα είναι ορθά και αληθή. Οι Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι συνήγοροι των διαδίκων μέσω γραπτών αγορεύσεων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσίασαν στο δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν εκτενώς και στην νομολογία επί του θέματος. Το Δικαστήριο έχει σημειώνω μελετήσει πολύ προσεκτικά τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου,
(2003)1 ΑΑΔ 741). * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση 145/2011, 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 5, Κεφ. 6 Εκτός από το Άρθρο 32 του Ν.14/60 η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5* του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. * 5.-
(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.
(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.
(3)Κάθε διάταγμα που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου αυτού πρέπει να ορίζει, εφόσον είναι πρακτικά δυνατό, τη θέση, τα όρια, την έκταση και τη φύση της ιδιοκτησίας που επηρεάζεται από αυτό. Σύμφωνα με το Άρθρο 5
(1)του Κεφ.6 το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τον Εναγόμενο όπως μη αποξενώσει τόση από την ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη στ΄όνομα του όση, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου θα ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την απαίτηση του Ενάγοντα και τα έξοδα της Αγωγής. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που περιέχονται στο Άρθρο 5 του Κεφ.6 δεν μπορούν να εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Απλώς το άρθρο αυτό κάνει ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρεί τίποτε από τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 396 και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ 692 σελ. 701). Επομένως, όταν το Δικαστήριο επιλαμβάνεται αιτήσεων που βασίζονται και στα δύο άρθρα θα εφαρμόσει τόσο τις γενικές προϋποθέσεις σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Ν.14/60 αλλά και τα ειδικότερα κριτήρια ή περιορισμούς που τίθενται από το Άρθρο 5 του ΚΕΦ.6 στο βαθμό ή μέτρο που αυτά διαφοροποιούνται (Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 C.L.R. 520 και Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231). Το δικαιοδοτικό πλαίσιο του Άρθρου 5 του ΚΕΦ.6 αφορά δέσμευση ακινήτου περιουσίας του εναγομένου προς το σκοπό ικανοποίησης απόφασης την οποία ήθελε πετύχει ο ενάγοντας και ρυθμίζει το θέμα της απαγόρευσης με παρεμπίπτον διάταγμα της πώλησης ή αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου εφόσον η απαίτηση του ενάγοντα αναφέρεται σε χρέος ή αποζημιώσεις. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα με βάση το Άρθρο 5 εκτίθενται στην παράγρ. 2 του Άρθρου και είναι τα εξής:- (Ι) Ο ενάγων να έχει καλή βάση αγωγής. (ΙΙ) Με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανόν ο ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση απόφασης που ενδεχόμενα να εκδοθεί υπέρ του. Σε σχέση με την προϋπόθεση της ύπαρξης καλής βάσης αγωγής στην υπόθεση Τσιολάκκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 αποσαφηνίστηκε ότι ο όρος αυτός που προσδιορίζει βάσει του Άρθρου 5 του ΚΕΦ.6 το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με ακίνητο που δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής έχει την ίδια έννοια με τον όρο «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» που τίθεται στο Άρθρο 32 του Ν.14/60. Και στις δύο περιπτώσεις είναι αναγκαία η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Όσον αφορά το δεύτερο κριτήριο που πρέπει να πληρείται με βάση το Άρθρο 5 του ΚΕΦ.6 έχει νομολογηθεί ότι αυτό αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd ν. Σκυροποιία (Λεωνίκ) Λτδ
(2001)1(Β) ΑΑΔ 785 και Ρένα Αριστοτέλους Λτδ, κ.α. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1Α ΑΑΔ 280). Ο ενάγων δεν έχει την υποχρέωση προσαγωγής μαρτυρίας για πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί, ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd πιο πάνω). Εκείνο το οποίο απαιτείται «είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος» (βλ. Τσιολάκη πιο πάνω και Φετοκάκη ν. Χριστοφή
(2006)1 ΑΑΔ 800). Στην Marketrends (Capital Market) Ltd v. Μιχάλη Γεωργίου
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1759 υποδείχθηκε ότι δέσμευση περιουσιακών στοιχείων τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής δικαιολογείται κατ' εξαίρεση και ασκείται με φειδώ. Σημειώθηκε ότι «πρόκειται . για εξουσία η οποία πρέπει να ασκείται με φειδώ, όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μη πληρωμή χρέους». Αξιολόγηση Όσον αφορά τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και του άρθρου 5 του Κεφ. 6 διαπιστώνω τα ακόλουθα: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση Οι Ενάγοντες έχουν καταδείξει από την έκθεση απαίτησης και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καλή αιτία αγωγής. Διεκδικούν αποζημιώσεις δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 13/11/08 την οποία είναι η θέση τους οι εναγόμενοι 1 παρέβησαν και οι ίδιοι προέβησαν σε τερματισμό της. Στο στάδιο αυτό αρκεί μόνο να καταδειχθεί ότι υφίσταται καλή αιτία αγωγής. Κρίνω επομένως ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζω επί αντικρουόμενων ισχυρισμών ή να υπεισέρχομαι σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος, κρίνω ότι με το υπόβαθρο μαρτυρίας που έχουν παραθέσει οι ενάγοντες έχουν καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Επισημαίνω ότι οι εναγόμενοι 1 δεν αμφισβητούν ότι η συμφωνία ημερ. 13/11/08 έγινε. Δίδουν όμως μια δική τους εκδοχή λέγοντας ότι την επόμενη μέρα η συμφωνία αυτή ακυρώθηκε και ο εναγόμενος 2 προέβη ο ίδιος προσωπικά σε αγορά του αναφερόμενου από τους ενάγοντες αυτοκινήτου το τίμημα του οποίου εξόφλησε. Δεν επισυνάπτουν όμως οτιδήποτε εν σχέση με την αναφερόμενη ακύρωση της συμφωνίας ούτε και οποιαδήποτε απόδειξη εξόφλησης του τιμήματος αγοράς του αυτοκινήτου από τον εναγόμενο 2, με αποτέλεσμα η εκδοχή τους στο στάδιο αυτό μόνον γενική να μπορεί να χαρακτηριστεί. Το γεγονός αναφέρεται ότι τελικά το αυτοκίνητο ενεγράφη επ' ονόματι του εναγομένου 2 δεν αλλάζει οτιδήποτε με δεδομένη και τη θέση των εναγόντων ότι εις το πρόσωπο αυτό ζήτησαν οι εναγόμενοι 1 να εγγραφεί. Σημειώνω εδώ ότι στο παρόν στάδιο οι Ενάγοντες είχαν υποχρέωση να παραθέσουν στο Δικαστήριο υπόβαθρο μαρτυρίας που να δικαιολογεί την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος και ότι η αξιολόγηση του Δικαστηρίου αναφορικά με τα γεγονότα σταματά όπου διαπιστώνεται ύπαρξη ή ανυπαρξία κάποιας προοπτικής επιτυχίας. (γ) Ανεπανόρθωτη ζημιά. Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα, πρέπει να εξεταστεί σε συσχετισμό με το άρθρο 5 του Κεφ.
  1. Όπως ανέφερα πιο πάνω δεν πρέπει να δεσμεύεται περισσότερη ιδιοκτησία απ' όση, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκής να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής και κάθε διάταγμα που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου αυτού πρέπει να ορίζει, εφόσον είναι πρακτικά δυνατό, τη θέση, τα όρια, την έκταση και τη φύση της ιδιοκτησίας που επηρεάζεται από αυτό. Στην παρούσα περίπτωση οι Ενάγοντες δεν έχουν προσδιορίσει την αξία του ακινήτου για το οποίο ζητούν διάταγμα. Αναφέρουν μόνον ότι οι Εναγόμενοι 1 προτίθενται να το αποξενώσουν. Από πλευράς τους οι Εναγόμενοι 1 λέγουν μόνον ότι είναι ιδιοκτήτες αρκετών ακινήτων η αξία των οποίων ξεπερνά τα €4.000.000.- και στο ακίνητο για το οποίο ζητείται διάταγμα έχει κατεδαφιστεί η ισόγεια κατοικία που αναγράφεται στον τίτλο και στη θέση της άρχισε να οικοδομείται πολυκατοικία αρκετά μεγάλης αξίας, ενώ περαιτέρω ότι το ποσό της παρούσας αγωγής για το οποίο ζητείται το αιτούμενο διάταγμα είναι δυσανάλογα μικρό σε σχέση με την αξία του ακινήτου και τυχόν έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους εναγόμενους
  2. Παρεμβάλλω εδώ πριν προχωρήσω περαιτέρω τις εξής παρατηρήσεις εν σχέση με όσα οι εναγόμενοι 1 αναφέρουν. Κατ' αρχήν είναι προφανές ότι δεν δίδεται καμία συγκεκριμένη μαρτυρία ή στοιχείο αναφορικά με τον ισχυρισμό περί οικοδομήματος αρκετά μεγάλης αξίας στο ακίνητο το οποίο αφορά η αίτηση, ούτε βέβαια για το ότι το αξιούμενο ποσό είναι δυσανάλογα μικρό εν σχέση με την αξία του ακινήτου. Κατά δεύτερο διαπιστώνεται μια προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου από τον ενόρκως δηλούντα στην ένσταση με την γενική αναφορά του περί ιδιοκτησίας ακινήτων η αξία τους οποίους ξεπερνά τα €4.000.000.-, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Είναι όμως προφανές από όσα στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αλέξη Νεοφύτου αναφέρονται και το τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται σε αυτήν ότι όλα τα ακίνητα των εναγομένων 1, συμπεριλαμβανομένου και αυτού για το οποίο ζητείται διάταγμα, βαρύνονται με υποθήκες, Memo και πωλητήρια έγγραφα μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Ο ενόρκως δηλών όμως απέκρυψε αυτό το πράγμα από το Δικαστήριο στην προσπάθεια του να καταδείξει προφανώς φερεγγυότητα από μέρους των εναγομένων 1 και να αντικρούσει την περί του αντιθέτου θέση των εναγόντων, παραλείποντας την ίδια στιγμή να δώσει και εκτίμηση των υποχρεώσεων αυτών της εταιρείας και εν τέλει πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο. Τέλος, αναφέρεται ότι η θέση των εναγομένων περί ανεπανόρθωτης ζημιάς εφόσον εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ενόψει και των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω κρίνεται γενικός και παραμένει μετέωρος. Στην Φετοκάκη πιο πάνω κρίθηκε ότι σε περίπτωση που η πλευρά του καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι έχει δεσμευθεί μεγαλύτερη σε αξία περιουσία απ' ότι η απαίτηση του ενάγοντα σε βαθμό που θα δικαιολογείτο η διαφοροποίηση του διατάγματος θα μπορούσε να είχε δώσει στοιχεία που να οδηγούσαν σε τέτοιο συμπέρασμα. Σε εκείνη την υπόθεση είχε επισημανθεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπήρχε έστω και κάποια ένδειξη της αξίας της περιουσίας που είχε δεσμευθεί εφόσον καμιά εκτίμηση δεν είχε παρουσιαστεί για το ζήτημα αυτό από τους αιτητές. Αντλώντας καθοδήγηση από την πιο πάνω απόφαση κρίνω ότι οι Εναγόμενοι 1 όφειλαν να στηρίξουν τον ισχυρισμό τους ότι η αξία του ακινήτου είναι κατά πολύ μεγαλύτερη της απαίτησης, παραθέτοντας και στοιχεία για την σημερινή αξία των επιβαρύνσεων του εν λόγω ακινήτου που όπως εμφαίνεται στο τεκμήριο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αλέξη Νεοφύτου και συγκεκριμένα στις σελίδες 75-76 ανέρχονται σε ποσό πέραν του €1.000.000.-. Μόνον έτσι κρίνω θα προέκυπτε η καθαρή εικόνα της αξίας του ακινήτου εν σχέση με την απαίτηση των εναγόντων. Με δεδομένο όμως ότι στο εν λόγω τεκμήριο 1 καταγράφεται στη σελίδα 75 ότι η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου κατά την 01/01/13 ήταν €247.500,00.- και με δεδομένες τις επιβαρύνσεις του ακινήτου πιο πάνω για ποσό πέραν του €1.000.000,00.-., σε αυτό το στάδιο θεωρώ πως τα στοιχεία αυτά είναι αρκετά για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι με τη δέσμευση του ακινήτου δεν θα δεσμευτεί περιουσία δυσανάλογα μεγαλύτερη της απαίτησης που είναι για €59.800.- ειδικές αποζημιώσεις, γενικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Λαμβάνω υπόψη μου βεβαίως ότι σε μια ενδεχόμενη αναγκαστική πώληση αναμφίβολα θα μιλούμε για τιμή χαμηλότερη της αγοραίας αξίας (Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. v. 1.BENFLEET ENTERPRISES LTD, κ.α.
(2006)1 Α.Α.Δ. 280) οπότε με δεδομένες ακριβώς τις επιβαρύνσεις πιο πάνω είναι θεωρώ αμφίβολο αν τελικά θα παραμείνει κάποιο ποσό για κάλυψη της απαίτησης στην παρούσα αγωγή αλλά το σίγουρο είναι πως δυσανάλογα μεγαλύτερη περιουσία δεν δεσμεύεται. Με αυτά υπόψη και με δεδομένο ότι οι εναγόμενοι 1 δεν με έχουν πείσει για το ότι θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν την απόφαση που ενδεχομένως εκδοθεί υπέρ των εναγόντων, η θέση των εναγόντων περί οικονομικών προβλημάτων των εναγομένων 1 και αδυναμίας τους να ικανοποιήσουν τέτοια απόφαση παρέμεινε αναντίλεκτη και υποστηρίζεται θεωρώ από την κατάσταση των ακινήτων των οποίων είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες, την οποία επαναλαμβάνω προσπάθησαν να αποκρύψουν από το Δικαστήριο. Θεωρώ συνεπώς έχοντας όλα τα δεδομένα ενώπιον μου ότι ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ των εναγόντων εάν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί περαιτέρω το ακίνητο είναι ορατός. Καταλήγω λοιπόν ότι θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε οι ενάγοντες να διασφαλίζονται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ τους θα ικανοποιηθεί, εάν μπορεί αυτό να λεχθεί υπό τις περιστάσεις και ενόψει των όσων αναφέρθηκαν. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι οι Ενάγοντες πέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6. Με βάση τα πιο πάνω συνεπώς κρίνω ότι πληρούνται οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 καθώς και οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ. 6. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω το Δικαστήριο αφού ικανοποιηθεί για την συνύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, εξετάζει ακολούθως κατά πόσο θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα ή να διατηρηθεί σε ισχύ το ήδη εκδοθέν μονομερώς προσωρινό διάταγμα, με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, το ισοζύγιο της ευχέρειας υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) ουσιαστικά αφορά στο ισοζύγιο του κινδύνου να δημιουργηθεί αδικία. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας προβληματιστεί καταλήγω ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ των εναγόντων για λόγους που σχετίζονται περισσότερο με την τρίτη προϋπόθεση ανωτέρω. Πριν ολοκληρώσω αναφέρω εδώ έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά όλους τους λόγους ένστασης των εναγομένων 1 ότι στην ουσία το μεγαλύτερο μέρος αυτών έχει απαντηθεί μέσα από όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω. Πιο συγκεκριμένα θεωρώ πως έχουν ήδη απαντηθεί οι λόγοι 1, 2, 4, 5, 6, 7 και 8 και συνεπώς απορρίπτονται. Αναφορικά με τον 3ο λόγο ένστασης, παρατηρώ ότι οι εναγόμενοι 1 στην ουσία δεν τον έχουν προωθήσει, ενώ ουδεμία σχετική αναφορά γίνεται στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους. Ως εκ τούτου θεωρώ πως ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης έχει εγκαταλειφθεί. Παρέμεινε να εξεταστεί ο τελευταίος λόγος ένστασης δηλαδή ο 9ος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση το θέμα τίθεται γενικά. Εν πάση περιπτώσει ενόψει μη ενασχόλησης του συνηγόρου των εναγομένων 1 στην αγόρευση του με τον συγκεκριμένο λόγο και μη παροχής στο Δικαστήριο των αναγκαίων εξηγήσεων, και ο συγκεκριμένος λόγος θεωρείται εγκαταλειφθείς. Ανεξάρτητα τούτου όμως αναφέρω ότι απλή μελέτη της νομικής βάσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση σε συνάρτηση με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω καταδεικνύει πως ο λόγος αυτός σε κάθε περίπτωση είναι αβάσιμος. Τέλος, θα με απασχολήσει το θέμα της ισχυριζόμενης από τους εναγομένους 1 στην ένορκη τους δήλωση υπέρμετρης καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης. Οι ενάγοντες αναφέρεται τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία με επιστολή τους ημερ.10/10/13, η οποία σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 23/10/13, και προχώρησαν με την καταχώρηση της αγωγής και της επίδικης αίτησης στις 13/06/14 δηλαδή 7,5 μήνες περίπου μετά την επίδοση της επιστολής. Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με τους ενάγοντες μετά την εν λόγω επιστολή υπήρξε πολλές φορές επικοινωνία για το θέμα με τους εναγόμενους και υποσχέσεις από τους τελευταίους για διευθέτηση της διαφοράς τους, η οποία επικοινωνία κράτησε μέχρι και 2-3 μέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής και της αίτησης. Οι εναγόμενοι 1 αρνούνται σημειώνω την επικοινωνία αλλά το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν θα αποφασίσει αν όντως υπήρξε ή δεν υπήρξε επικοινωνία. Με τα δεδομένα της υπόθεσης εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να διαπιστωθεί υπέρμετρη καθυστέρησης που να μπορεί να θεωρηθεί μοιραία για την αίτηση (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd ανωτέρω). Με δεδομένα εν πάση περιπτώσει όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε ότι αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, στα πλαίσια του οποίου εξετάζεται το θέμα της καθυστέρησης με βάση την αναφερθείσα νομολογία, αναφέρω περαιτέρω ότι δεν παρατηρείται στην προκειμένη περίπτωση καθυστέρηση που να ανατρέπει το ισοζύγιο προς όφελος των εναγομένων. Στο ίδιο αποτέλεσμα σημειώνω θα κατέληγα και αν ακόμη θεωρούσα ότι το χρονικό σημείο του τερματισμού αποτελεί την αφετηρία για εξέταση του συγκεκριμένου θέματος. Επίσης, λέγω εδώ ότι έχοντας υπόψη τις πιο πάνω διαπιστώσεις δεν θεωρώ ότι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης που ομολογουμένως υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την κατάληξη του Δικαστηρίου. Ας σημειωθεί ότι από το φάκελο της διαδικασίας προκύπτει ότι οι εναγόμενοι 1 δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε. Εν πάση περιπτώσει όμως δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου στοιχεία για να με πείσουν ότι το θέμα αυτό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην συγκεκριμένη περίπτωση. Κατάληξη Εκδίδεται διάταγμα υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων 1 - καθ' ων η αίτηση ως το σημείο Α του αιτητικού της αίτησης, με μόνη διαφοροποίηση την αντικατάσταση του αριθμού 560502 στην 8η γραμμή του αιτητικού με τον αριθμό 580502, ενόψει του λάθους που εντοπίζεται στον αριθμό σχεδίου του ακινήτου ως αρχικά αναφέρθηκε. Κρίνω πως η διαφοροποίηση αυτή ουδόλως θα προκαλέσει οποιαδήποτε αδικία στους εναγόμενους 1 με δεδομένο ότι ήταν ξεκάθαρο καθ'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, μέσα κυρίως από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν από μέρους των εναγόντων (βλ. τεκμ.6 στην αρχική ένορκη δήλωση και τεκμ.1 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σελ.75-76), ότι το ακίνητο για το οποίο ζητείτο διάταγμα ήταν το αναφερόμενο στο αιτητικό της αίτησης του οποίου ο αριθμός σχεδίου ήταν 580502 και όχι ο αναφερόμενος, ενώ οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε έθεσαν το θέμα αυτό. Τα έξοδα θα είναι προς όφελος των Εναγόντων-αιτητών και σε βάρος των Εναγομένων 1-καθ'ών η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Order Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.