Αρ. Αγωγής: 3111/09 ν. PIERIDES HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 3111/09, 25/11/2015

Αρ. Αγωγής: 3111/09 ν. PIERIDES HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 3111/09, 25/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A362 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3111/09 Μεταξύ: Π.Κ. ΟΡΕΙΝΟΣ ΛΤΔ, από την Λευκωσία Ενάγοντες και PIERIDES HOLDINGS LTD, από την Λεμεσό Εναγόμενων --------------------- Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Μάριος Χρίστου Για Εναγόμενη: κος Σ. Νεοκλέους για PHC TSANGARIDES LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/11627, τεμάχιο 1265, Φ/Σχ. 54/43, εμβαδού 27525 τ.μ. στην Λεμεσό. Οι εναγόμενοι, είναι ιδιοκτήτες του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/11627, τεμάχιο 1264, Φ/Σχ. 54/43 στην Λεμεσό, εντός το οποίου βρίσκεται υπό ανέγερση και/ή ανεγέρθη ένα κτήριο. Τα οικόπεδα των διαδίκων συνορεύουν. Οι ενάγοντες κατά ή περί το 2008 εξασφάλισαν άδεια οικοδομής για την ανέγερση ενός κτηρίου με συγκεκριμένα υψόμετρα τα οποία αποτέλεσαν βάση για την έκδοση άδειας οικοδομής. Οι εναγόμενοι και/ή υπαλλήλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες αυτών, κατά ή περί τα τέλη του έτους 2008 και/ή αρχές του 2009, εισήλθαν και/ή παράνομα επενέβησαν επί του ακινήτου των εναγόντων. Ειδικότερα, οι εναγόμενοι και/ή υπαλλήλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες αυτών τοποθέτησαν και/ή η εναγόμενοι ανέχθηκαν την τοποθέτηση επί του ακινήτου των εναγόντων όγκους χωμάτων και διαφόρων άλλων υλικών όπως σκυροδέματος, λαμαρίνων κ.α. ανεβάζοντας το υψόμετρο του οικοπέδου και/ή του υψομέτρου το οποίο εγκρίθηκε από τον Δήμο Αγίου Αθανασίου και/ή με βάση το οποίο εκδόθηκε η άδεια οικοδομής, επεμβαίνοντας έτσι με αυτό τον τρόπο στο οικόπεδο των εναγόντων προκαλώντας ζημιά στους ενάγοντες και/ή δημόσια και/ή ιδιωτική οχληρία. Οι εναγόμενοι αναγνωρίζοντας την παράνομη επέμβαση και/ή την ζημιά την οποία προκάλεσαν στους ενάγοντες προέβησαν στην απομάκρυνση μέρους των όγκων χωμάτων με αποτέλεσμα να παραμείνουν και/ή εγκαταλείποντας άλλα 1800 κ.μ. περίπου χωμάτων και διαφόρων άλλων υλικών, τα οποία οι εναγόμενοι αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να απομακρύνουν. Οι ενάγοντες απομάκρυναν οι ίδιοι τα 1800 κυβικά μέτρα (κ.μ.) χωμάτων και άλλων άχρηστων υλικών με δικά της έξοδα και κατέβαλαν το ποσό των €19.188,90σ. Πέραν τούτου υπέστησαν ως ειδική ζημιά την καταβολή της αμοιβής εμπειρογνώμονα για την ετοιμασία υψομετρικής έκθεσης η οποία ανέρχεται στο ποσό των €805.-. Τέλος, οι ενάγοντες απαιτούν από τους εναγόμενους το ποσό των €19.893,90σ ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον γενικές, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Με την Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι, ουσιαστικά δεν αρνούνται ότι υπήρξε επέμβαση στο ακίνητο των εναγόντων αλλά αμφισβητούν το μέγεθος της επέμβασης, αρνούμενοι ότι έπρεπε να είχαν μετακινήσει ακόμα 1800 κ.μ. και ισχυρίζονται ότι επανέφεραν ήδη τα πράγματα στην προτέρα τους κατάσταση. Συγκεκριμένα οι εναγόμενοι προβάλλουν την ακόλουθη Υπεράσπιση: α) Παραδέχονται την ύπαρξη όγκων χωμάτων και ισχυρίζονται ότι η οποιαδήποτε παρέμβαση έγινε από λάθος και/ή παραδρομή των εργολάβων των εναγομένων και/ή των αντιπροσώπων τους, οι οποίοι μόλις το αντιλήφθηκαν προέβηκαν σε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα και σταμάτησαν την παρέμβαση και επανέφεραν τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση τους, απομακρύνοντας στο σύνολο του τον όγκο χωμάτων από το οικόπεδο των εναγόντων και όχι μέρος αυτού. β) Ο συνολικός όγκος χωμάτων στο οικόπεδο των εναγόντων ήταν 675 κ.μ. σύμφωνα με καταμέτρηση ειδικού επιμετρητή, τον οποίο συμφώνησαν να διορίσουν οι διάδικοι. Οι εναγόμενοι απομάκρυναν τον πιο πάνω όγκο χωμάτων. γ) Όσον αφορά τα έξοδα τα οποία αξιώνονται ως ειδικές ζημιές, οι εναγόμενοι παραδέχονται μόνο τα έξοδα ετοιμασίας της υψομετρικής έκθεσης, ωστόσο ισχυρίζονται ότι ουδεμία ευθύνη έχουν οι εναγόμενοι για την πρόκληση της εν λόγω ειδικής ζημιάς εφόσον ήταν αχρείαστη, καθ ότι είχαν από κοινού οι διάδικοι προβεί στην πρόσληψη ανεξάρτητου ειδικού τα έξοδα του οποίου κατέβαλαν οι εναγόμενοι, παρ' όλο όπου οι διάδικοι συμφώνησαν να καταβάλουν από κοινού τα έξοδα του. Οι ενάγοντες με την Απάντηση τους ισχυρίζονται ότι το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης τους επιβεβαιώνετε από την στιγμή όπου οι εναγόμενοι παραδέχονται την ύπαρξη παρέμβασης. Κατά τα λοιπά αρνούνται την Υπεράσπιση των εναγομένων εκτός όπου οι εναγόμενοι παραδέχονται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων έδωσε ένορκη μαρτυρία ο Νίκος Φιλίππου (Μ.Ε.1), ο Μιχάλης Σατσιάς (Μ.Ε.2), ο Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε.3) και ο Κώστας Καδής (Μ.Ε. 4). Από πλευράς εναγομένων έδωσε ένορκη μαρτυρία ο Παναγιώτης Ιγνατίου (Μ.Υ.1), ο Χριστάκης Πιερίδης (Μ.Υ.2) και ο Ιλίκκος Κυριάκου (Μ.Υ.3). Πέραν της πιο πάνω προφορικής μαρτυρίας κατατέθηκαν συνολικά 24 τεκμήρια, που βρίσκονται έκτοτε στο φάκελο της υπόθεσης και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του μαρτυρικού υλικού. Όλα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια και δεν κρίνεται απαραίτητο να καταγραφεί στο σύνολό της η προσκομισθείσα μαρτυρία, παρά μόνο στη συνέχεια θα αναφερθώ συνοπτικά στις κύριες θέσεις τις οποίες εξέφρασε ο κάθε μάρτυρας. Ο Νίκος Φιλίππου, ένας εκ των διευθυντών των εναγόντων, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως πρώτος μάρτυρας των εναγόντων. Κατά την μαρτυρία του κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 - 10 και το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Σύμφωνα με τον ίδιο οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 1265 στον Άγιο Αθανάσιο (Τεκμήριο 3), αναφορικά με το οποίο εκδόθηκε άδεια οικοδομής και πολεοδομική άδεια το

1. Για την έκδοση της άδειας οικοδομής οι ενάγοντες κατέθεσαν τα σχέδια του αρχιτέκτονα και τα σχέδια υψομέτρων του ακινήτου, σύμφωνα με τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Αρχές Δεκεμβρίου 2008 ο ίδιος του βρισκόταν στην Λεμεσό όπου διαπίστωσε με τον γιο του ότι εντός του τεμαχίου των εναγόντων γίνονταν εργασίες. Κατά την επίσκεψη του στο τεμάχιο συνομίλησαν με τον υπεύθυνο των εργασιών, όπου αναφέρθηκε στον μάρτυρα ότι εκτελούνταν εργασίες στο εν λόγω τεμάχιο μετά από οδηγίες του Πιερίδη, γενικού διευθυντή των εναγομένων. Κατά την επίσκεψη του στο τεμάχιο διαπίστωσε ότι γίνονταν εκσκαφές για να ξεκινήσει η ανέγερση της οικοδομής των εναγομένων. Λίγες μέρες μετά ξεκίνησαν οι εργασίες στο γειτονικό τεμάχιο των εναγομένων, αυτή την φορά, αλλά έριχναν στο τεμάχιο των εναγόντων χώμα, ξύλα, λαμαρίνες, τσιμέντα και γενικά όλα τα σκάρτα. Λόγω του ότι οι ενάγοντες θα προχωρούσαν στην ανέγερση οικοδομής επί του δικού τους τεμαχίου, έστειλαν την επιστολή ημερ. 25.2.09 (Τεκμήριο 5) στους εναγόμενους αναφέροντας τους την διαφωνία τους αναφορικά με τον όγκο χωμάτων όπου οι εναγόμενοι μετακίνησαν από το τεμάχιο των εναγόντων. Οι ενάγοντες ζήτησαν επίσης βοήθεια από τον Δήμο Αγίου Αθανασίου με επιστολή τους ημερ. 19.2.09 (Τεκμήριο 6), χωρίς ανταπόκριση. Λόγω του ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση από τους εναγόμενους, οι ενάγοντες ζήτησαν την ετοιμασία υψομετρικής έκθεσης (Τεκμήριο 7) αναφορικά με τα υψόμετρα του ακινήτου. Μετά την ετοιμασία της υψομετρικής έκθεσης, δόθηκαν οδηγίες από τους ενάγοντες στον εργολάβο G. Satsias & Son Ltd, ο οποίος μετακίνησε 1854 κυβικά μέτρα (κ.μ.) σκύρα και όλα εκείνα τα οποία τοποθέτησαν οι εναγόμενοι σε όλο το εμβαδό του οικοπέδου, ενώ προηγουμένως υπήρχε μόνο χώμα. Η πιο πάνω εταιρεία χρέωσε τους ενάγοντες το ποσό των €19.188,90σ σύμφωνα με σχετικό τιμολόγιο και απόδειξη (Τεκμήριο 8). Η χρέωση έγινε με το τιμολόγιο 0418 και εκδόθηκε απόδειξη είσπραξης ημερ. 7.4.09 για το ποσό των €79.511,90σ. Η απόδειξη σύμφωνα με τον μάρτυρα αφορά δυο τιμολόγια, το ένα για το ποσό των €19.188,90σ και το άλλο για τις εργασίες της εβδομάδας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα οι ενάγοντες υπέστησαν ζημιά με τη πληρωμή του πιο πάνω ποσού στον εργολάβο και με την πληρωμή του ποσού των €805.- (Τεκμήριο 9) για τη ετοιμασία της υψομετρικής έκθεσης. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι οι εργασίες στο ακίνητο των εναγόντων ξεκίνησαν τέλος Μαρτίου
2. Αναφορικά με την άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 4), ανέφερε ότι δεν φαίνονται σε αυτή τα υψόμετρα, ο ίδιος του δεν γνωρίζει για τα υψόμετρα και οποιαδήποτε στοιχεία δοθήκαν από τους ενάγοντες στον τοπογράφο για την ετοιμασία της έκθεσης δοθήκαν μέσω των αρχιτεκτόνων των εναγόντων. Επέμενε ότι σύμφωνα με την έκθεση του τοπογράφου τα χώματα τα οποία τοποθετήθηκαν στο ακίνητο των εναγόντων είναι ως αυτά αναφέρονται στην έκθεση. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο Α προς αναγνώριση όπου στη συνέχεια έγινε Τεκμήριο 21, το οποίο αποτελεί επιστολή ημερ. 21.1.09 από τους εναγόμενους προς τον ίδιο ως διευθυντή των εναγόντων καθώς επίσης αναγνώρισε την υπογραφή του επί του Τεκμηρίου 10, την επιστολή ημερ. 23.1.09 η οποία στάληκε από τους ενάγοντες στους εναγόμενους εν συνεχεία της επιστολής 21.1.
3. Τέλος, σε υποβολή ότι ο όγκος χωμάτων ο οποίος τοποθετήθηκε στο ακίνητο των εναγόντων ήταν 675 κ.μ. τα οποία έχουν καταμετρηθεί και έχουν αφαιρεθεί μετά από ενέργειες των εναγομένων, απάντησε ότι το εμβαδό του ακινήτου αποτελείτο μόνο από χώμα, ενώ σε τελευταία επίσκεψη του πριν να αποφασίσουν να προχωρήσουν σε Αγωγή ήταν σε όλο το εμβαδό ½ με 1 μέτρο ύψος απόβλητα. Διαφώνησε με την υποβολή ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε όλα τα δέοντα μέτρα μόλις αντιλήφθηκαν την επέμβαση τους. Ο εργολάβος Μιχάλης Σατσιάς, δεύτερος μάρτυρας των εναγόντων, αποφοίτησε το 1980 ως πολιτικός μηχανικός, εργάστηκε στην Νέα Υόρκη και στη Λευκωσία ως αρχιτέκτονας και το 1982 δημιούργησε με τον πατέρα του εργολαβική εταιρεία. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 και ανέφερε ότι το τιμολόγιο αφορούσε επιπλέον εργασίες του μήνα το οποίο εγκρίθηκε από τον αρχιτέκτονα και πληρώθηκε από τον ιδιοκτήτη. Οι εκσκαφές οι οποίες αναφέρονται στο τιμολόγιο αφορούν επιπλέον εργασίες πέραν της προσφοράς για το έργο των εναγόντων και η χρέωση έγινε με βάση τις τιμές μονάδος που αναφέρονται στην προσφορά. Η απόδειξη Τεκμήριο 8 αφορά και την πληρωμή του πιστοποιητικού 2 περίπου €60.000.- Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν θα ξεκινούσαν το έργο στο ακίνητο των εναγόντων, προέβηκαν σε υψομέτρηση και διαπίστωσαν ότι αυτά διαφέρουν από τα υψόμετρα τα οποία αναφέρονται στα σχέδια. Ειδοποιήθηκε ο αρχιτέκτονας και την επόμενη μέρα επιβεβαίωσε την υψομετρική διαφορά. Πρόσεξαν, όπως ανέφερε, ότι δίπλα από το οικόπεδο υπήρχε οικοδομή προς το τέλος της ανέγερσης της και το οικόπεδο των εναγόντων χρησιμοποιήθηκε για την τοποθέτηση μπάζων από τους γείτονες. Ενημερώθηκε ο Φιλίππου, διευθυντής των εναγόντων και άρχισαν οι συζητήσεις με τον Πιερίδη, διευθυντή των εναγομένων, για την απομάκρυνση των χωμάτων και μπάζων. Γνωρίζει ότι ο εργολάβος των εναγομένων απομάκρυνε μερικά μπάζα και όταν ενημερωθήκαν ότι οι εναγόμενοι είχαν τελειώσει, το οικόπεδο των εναγόντων ήταν ισιωμένο. Ο εργολάβος προέβηκε ξανά σε υψομέτρηση και πάλι διαπιστώθηκε υψομετρική διαφορά και δόθηκαν οδηγίες από τον Φιλίππου και τον αρχιτέκτονα να προβούν οι ίδιοι τους σε εργασίες για επαναφορά των υψομέτρων. Αντεξεταζόμενος κατά πόσο ο αρχιτέκτονας του είπε πόσο όγκο μπάζων να απομακρύνει, ανέφερε ότι δεν του είπε ο αρχιτέκτονας αλλά από το μέτρημα τους είχαν διαπιστώσει πόσο όγκο έπρεπε να απομακρύνουν και ο αρχιτέκτονας συμφώνησε. Τα περισσότερα μπάζα βρίσκονταν στην πλευρά του ακινήτου το οποίο συνορεύει με το ακίνητο των εναγομένων ενώ δεν είδε ποιος έβαλε τα μπάζα στο ακίνητο. Ο ίδιος του ως πολιτικός μηχανικός προέβηκε στην αρχική υψομέτρηση με το ειδικό όργανο level και δεν θυμάται ποιο ήταν το σταθερό σημείο το οποίο έλαβε υπόψη του για να προβεί στην μέτρηση. Οι εργασίες σύμφωνα με τον ίδιο στο ακίνητο των εναγόντων ξεκίνησαν περίπου τέλος Φεβρουαρίου και η απομάκρυνση των μπάζων διήρκησε δέκα ημέρες. Ερωτηθείς πως κατέληξε στον όγκο τον οποίο απομακρύνθηκε ανέφερε ότι είναι απλή μαθηματική πράξη, παίρνεις το εμβαδό του οικοπέδου επί τη διαφορά του υψομέτρου και καταλήγεις στον μέσο όρο. Ο Αντώνης Αντωνίου, τρίτος μάρτυρας των εναγόντων, είναι πτυχιούχος της Σχολής Αγρονόμων - Τοπογράφων - Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών. Ασκεί το επάγγελμα του τοπογράφου στην Λεμεσό από το 1983 και είναι διευθυντής στην εταιρεία Εδαφομετρική Λαντκο Λτδ. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 7 ως την έκθεση την οποία ετοίμασε μετά από οδηγίες των εναγόντων να υψομετρήσει το τεμάχιο τους και να υπολογίσει τον όγκο χωμάτων που τοποθετήθηκαν σε αυτό εν σχέση με προηγούμενη υψομέτρηση και κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 την πρωτότυπη έκθεση την οποία ετοίμασε. Για την ετοιμασία της έκθεσης, επισκέφθηκε το ακίνητο στις 6.2.09 και με το τοπογραφικό όργανο GPS, πήρε τα υψόμετρα του ακινήτου. Παρέλαβε επίσης από τους ενάγοντες σχέδιο με τα υψόμετρα του τεμαχίου τα οποία είχαν υποβληθεί με την αίτηση για άδεια οικοδομής. Με τις μετρήσεις τις οποίες έλαβε, ετοίμασε ένα σχέδιο εις το οποίο φαίνονται οι μετρήσεις της εργασίας του και τα υψόμετρα της άδειας οικοδομής, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Εξήγησε ότι εις το Τεκμήριο 12 το σχήμα σταυρού με μπλε χρώμα ήταν τα υψόμετρα του ακινήτου όταν υποβλήθηκε η αίτηση για άδεια οικοδομής και οι ισουψείς καμπύλες δεικνύουν τα υψόμετρα κατά την επίσκεψη του στο ακίνητο στις 6.2.
5. Κατέληξε ότι ο όγκος χωμάτων ο οποίος τοποθετήθηκε είναι 1800κ.μ. μετά που κατέληξε ότι το ύψος περίπου της υψομετρικής διαφοράς είναι 90 εκατοστά και πολλαπλασίασε το πιο πάνω ύψος με το εμβαδό του ακινήτου το οποίο είναι 2.000 τ.μ. και κατέληξε στο πιο πάνω αποτέλεσμα. Έλαβε υπόψη του ως εμβαδό έκταση περίπου 2.000 τ.μ. διότι σε όλο το πλάτος του τεμαχίου υπήρχαν ξένα χώματα. Στην πλευρά του δρόμου υπήρχε όχθος και στο βάθος του τεμαχίου δεν μπορούσε να διαπιστώσει εάν τα χώματα ήταν ξένα και περιορίστηκε μέχρι του σημείου που μπορούσε να είναι σίγουρος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει από πού προήλθαν τα χώματα στο ακίνητο των εναγόντων και απ' ότι θυμάται όταν επισκέφθηκε το ακίνητο δεν γίνονταν εργασίες. Δεν γνωρίζει πως λήφθηκαν οι μετρήσεις των υψομέτρων που του δόθηκαν από τους ενάγοντες για την ετοιμασία της έκθεσης του. Στη συνέχεια εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας του οργάνου GPS. Σε υποβολή ότι βασίστηκε σε λανθασμένα δεδομένα και μέτρα σύγκρισης για το αποτέλεσμα το οποίο κατέληξε, απάντησε ότι έλαβε υπόψη του τα υψόμετρα με τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής και ως εκ τούτου η εργασία η οποία έκανε είναι ορθή και διαφώνησε ότι η γεωλογική μελέτη θα ήταν πιο ακριβής. Ο Κώστας Καδής, τέταρτος μάρτυρας των εναγόντων, είναι μηχανικός και ιδιοκτήτης γραφείου αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών στην Λευκωσία. Ανατέθηκε στον ίδιο από τους ενάγοντες η ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων και επίβλεψη εν σχέση με το έργο το οποίο θα εκτελούσαν οι ενάγοντες στο ακίνητο τους, στον Άγιο Αθανάσιο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 την άδεια οικοδομής και πρόσθεσε ότι το τεκμήριο είναι μόνο το πρώτο φύλλο ενώ μαζί με αυτό επισυνάπτονται και σχέδια, στατικά, ηλεκτρολογικά και μηχανολογικά σχέδια κλπ. Το γραφείο του μάρτυρα ετοίμασε όλα τα σχέδια. Το πρώτο βήμα εις το οποίο προβαίνουν για την ετοιμασία της μελέτης είναι η λήψη των υψομέτρων τα οποία θα υποβληθούν στην αρμόδια αρχή. Για την παρούσα υπόθεση ετοίμασε χωροταξικό σχέδιο με τα υψόμετρα το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Το εν λόγω σχέδιο είναι αυτό με βάση το οποίο εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Στην εν λόγω υψομέτρηση προέβηκε ο ίδιος με άλλα μέλη του γραφείου του. Γνωρίζει τα προηγούμενα υψόμετρα του ακινήτου και είναι σύμφωνα με το σχέδιο το οποίο κατέθεσε εφόσον είχαν υποβληθεί και εγκριθήκαν από την αρμόδια αρχή. Τους εν λόγω χωματισμούς, όπως ανέφερε, τους τοποθέτησε στο ακίνητο των εναγόντων ο εργολάβος του Πιερίδη και το γνωρίζει καθότι υπήρχαν συζητήσεις με τον εν λόγω εργολάβο και τον Πιερίδη. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι επισκέφθηκε πρώτη φορά το ακίνητο πριν την έκδοση της άδειας αρχές του 2008 μπορεί τέλη του
7. Πρόσεξε ότι ήταν ένα στενό κομμάτι γης με ομαλή κλίση προς τον δρόμο και μόνο στο τέλος ήταν απότομη κλίση για 1,2,3 μέτρα που ήταν μια μορφή όχθου. Μετά όπου ειδοποιήθηκε ότι κάποιοι επενέβαιναν στο ακίνητο των εναγόντων πρόσεξε ότι υπήρχαν όγκοι χωμάτων μαζί με μπετά, λαμαρίνες, δεν ήταν καθαρά χώματα, τα οποία βρίσκονταν σε πολύ μεγάλη έκταση του οικοπέδου και δεν ήταν σε ένα επίπεδο, υπήρχαν ανεβοκατεβάσματα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι προέβηκε σε υψομέτρηση χρησιμοποιώντας το όργανο level, το οποίο είναι πολύ ακριβές εργαλείο και η ακρίβεια του είναι περίπου χιλιοστά. Ως αρχιτέκτονας περιλαμβάνεται στην εργασία του η υψομέτρηση και δεν μπορεί να υποβάλει σχέδια για έγκριση άδειας χωρίς να φαίνεται η υψομέτρηση του οικοπέδου. Διαφώνησε ότι η πιο ακριβής μέθοδός υψομέτρησης είναι με την χρήση του GPS ή με γεωλογική μελέτη. Ο ίδιος του δεν είχε επαφή με τον αρχιτέκτονα των εναγόντων ούτε μίλησε μαζί του και δεν θυμάται εάν μίλησε με τον Πιερίδη. Πρώτος μάρτυρας εκ μέρους των εναγομένων παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ο Γιώτης Ιγνατίου, ο οποίος κατέθεσε ως Τεκμήριο Α γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής της εταιρείας P P Artique και διορισμένος εργολάβος από τους εναγόμενους για την εκτέλεση εργασιών στο ακίνητο των εναγομένων στον Άγιο Αθανάσιο στην Λεμεσό. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 μέρος του συμβολαίου το οποίο καταρτίστηκε με την εταιρεία του και τους εναγόμενους, περιέγραψε τις χωματουργικές εργασίες οι οποίες εκτελεστήκαν στο ακίνητο των εναγόμενων από τους υπεργολάβους τους οποίους προσέλαβε για να προβούν σε εκσκαφή του ακινήτου, στην επίτευξη υψομέτρων και στην απομάκρυνση χωμάτων και άλλων εργασιών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15,16 και 17 αντίγραφα των τιμολογίων τα οποία πλήρωσε στους υπεργολάβους Κώστας Γ. Χ''Λοη &Υιος Λτδ αναφορικά με τις πιο πάνω εργασίες αλλά και άλλες οι οποίες εκτελεστήκαν από τον υπεργολάβο και αφορούν τις ημερομηνίες 3.11.07, 8.2.08 και 17.3.08 αντίστοιχα. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2008 οι ενάγοντες πήγαν στο ακίνητο όπου εκτελούσε εργασίες η εταιρεία και διαμαρτυρήθηκαν ότι τους είχαν προκαλέσει ζημιές, εννοώντας προφανώς την εταιρεία όπου εκτελούσε τις εργασίες στο ακίνητο των εναγομένων, αφήνοντας σκύρα, χώματα κλπ Η εν λόγω εταιρεία στην συνέχεια διόρισε ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα τον κ. Ιλίκκο Κυριάκου, εγγεγραμμένο επιμετρητή ποσοτήτων να υπολογίσει τα χώματα εκσκαφής τα οποία εκ παραδρομής είχαν τοποθετηθεί στο διπλανό οικόπεδο των εναγόντων. Κατέθεσε στη συνέχεια ως Τεκμήριο 18 την επιστολή της εταιρείας Ilikkos M Kyriakou Q.S. Services ημερ. 12.1.09, σύμφωνα με την οποία τα χώματα εκσκαφής τα οποία τοποθετήθηκαν στο διπλανό οικόπεδο υπολογίστηκαν σε 675 κ.μ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, μετά τον πιο πάνω υπολογισμό κατά ή περί την 26.1.09 η εταιρεία η οποία εκτελούσε εργασίες στο ακίνητο των εναγομένων προέβηκε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και όλα τα χώματα όγκου 675κ.μ. είχαν μετακινηθεί χωρίς να επιβαρυνθούν οι ενάγοντες και το ακίνητο τους επαναφέρθηκε στην προτέρα κατάσταση του. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στο ακίνητο των εναγόντων δεν υπήρχε περίφραξη, ούτε κιγκλίδωμα, ούτε απαγορευτική είσοδος και οποιοσδήποτε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το ακίνητο των εναγόντων για να απολέσει είτε χώματα είτε οτιδήποτε άλλο. Μεγαλύτερο μέρος της αντεξέτασης του μάρτυρα περιστράφηκε γύρω από το συμπέρασμα του επιμετρητή κ. Κυριάκου, το οποίο αμφισβητείτε από τους ενάγοντες. Ο μάρτυρας απαντούσε ότι ο ίδιος του δεν γνωρίζει να απαντήσει για τα θέματα τα οποία ερωτάτε και θα πρέπει να ερωτηθεί ο ίδιος ο επιμετρητής. Σε υποβολή ότι τοποθέτησαν παράνομα στο οικόπεδο των εναγόντων περί τα 2.500 κ.μ. όγκους χωμάτων απάντησε ότι εκτός από τα 675 κ.μ. τα οποία τους υποδειχθήκαν και τα οποία μετακινήθηκαν δεν τοποθέτησαν άλλους όγκους χωμάτων στο διπλανό οικόπεδο. Συμφώνησε με υποβολές ότι οι εργολάβοι των εναγομένων τοποθέτησαν τα χώματα στο ακίνητο των εναγόντων, διαφωνώντας όμως ως προς την ποσότητα. Διαφώνησε με την θέση την οποία του υποβλήθηκε ότι ακόμα και αν απομάκρυναν 675 κ.μ. όγκους χωμάτων στο ακίνητο των εναγόντων άφησαν ακόμα 1800 κ.μ. τα οποία απομακρύνθηκαν από τους εργολάβους των εναγόντων. Υποβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα η θέση των εναγόντων ότι οι παράνομες ενέργειες της εταιρείας P P Artique στην οποία είναι διευθυντής προκάλεσαν ζημιά στους εναγόμενους, θέση την οποία αρνείτο ο μάρτυρας. Δεύτερος μάρτυρας εκ μέρους των εναγομένων παρουσιάστηκε ο Χριστάκης Πιερίδης, διευθυντής κατά τον ουσιώδη χρόνο των εναγομένων. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο Β γραπτή δήλωση η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε πολλά σημεία της γραπτής δήλωσης του ο μάρτυρας επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρθηκαν από τον μάρτυρα των εναγομένων Γιώτη Ιγνατίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εναγόμενοι δεν έδιδαν οδηγίες στον εργολάβο ο οποίος έπρεπε να εκτελέσει τις εργασίες του σύμφωνα με το συμβόλαιο. Οι εναγόμενοι είχαν πληροφορηθεί από τους εργολάβους τους ότι οι ενάγοντες διαμαρτύρονταν για την τοποθέτηση χωμάτων κλπ στο ακίνητο τους. Μετά την πληροφόρηση αυτή, οι ενάγοντες ειδοποιήθηκαν ότι θα προχωρήσουν άμεσα στην τοπογράφηση των υψομέτρων του τεμαχίου των εναγόντων και οποιαδήποτε παρέμβαση έγινε από λάθος εκ μέρους του εργολάβου των εναγομένων θα αναλάμβανε ο εργολάβος με δικά του έξοδα να επαναφέρει το ακίνητο των εναγόντων στην προτέρα κατάσταση του. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 19 την επιστολή ημερ. 12.1.09 την οποία έστειλαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες με συνημμένη την επιστολή ιδίας ημερομηνίας του επιμετρητή Ιλίκκου Κυριάκου. Οι εναγόμενοι με επιστολή τους προς τους ενάγοντες ημερ. 20.1.09 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 20 τους ενημέρωσαν ότι οι εργολάβοι τους ήταν έτοιμοι να πληρώσουν τους ενάγοντες για την μετακίνηση 675 κ.μ. χωμάτων ή να μετακινηθούν από τον εργολάβο και τους ζήτησαν επίσης εάν επιθυμούν να διορίσουν άλλο επιμετρητή. Μετά από συζητήσεις με τους ενάγοντες και τον αρχιτέκτονα των εναγόντων Καδή, κατέληξαν από κοινού στο συμπέρασμα ότι οι εργολάβοι των εναγομένων αντί να πληρώσουν τα επιπλέον 675 κ.μ. να προχωρήσουν στην αφαίρεση των χωμάτων και να επαναφέρουν το ακίνητο των εναγόντων στην προτέρα κατάσταση του. Προς τούτο, οι εναγόμενοι έστειλαν επιστολή στους ενάγοντες ημερ. 21.1.09 την οποία προσυπέγραψαν οι ενάγοντες και την έστειλαν στους εναγόμενους υπογεγραμμένη. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερ. 5.2.09 ενημέρωσαν τους ενάγοντες ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν ως η μεταξύ τους συμφωνία και κατατέθηκε η εν λόγω επιστολή ως Τεκμήριο
9. Αντεξεταζόμενος ο πιο πάνω μάρτυρας, ανέφερε ότι η τοποθέτηση χωμάτων σε γειτονικό ακίνητο κατά την εκτέλεση εργασιών είναι συνήθης πρακτική, δεν είναι παράνομη ενέργεια. Οι ενάγοντες ήταν φιλικοί και παρακάλεσαν τους εναγόμενους να συμφωνήσουν όπως μετακινηθούν τα χώματα τα οποία τοποθετήθηκαν προσωρινά. Όπως ανέφερε οι εναγόμενοι είχαν την άδεια των εναγόντων, εφόσον όταν ο διευθυντής των εναγόντων τηλεφώνησε του μάρτυρα ήταν ευγενέστατος και του ανέφερε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αλλά παρακάλεσε να μετακινηθούν και να επαναφέρουν το ακίνητο ως ήταν. Για τον ίδιο το θέμα είχε διευθετηθεί με την υπογραφή, κατά τον ίδιο, της συμφωνίας Τεκμήριο
10. Υπήρξε περαιτέρω η θέση του μάρτυρα ότι δεν τοποθετήθηκαν χώματα σε όλη την έκταση του τεμαχίου των εναγόντων αλλά μόνο στην πλευρά όπου γειτνίαζε με το δικό τους ακίνητο. Σύμφωνα με τον ίδιο το ακίνητο δεν ήταν περιφραγμένο και υπήρχαν πολλά άχρηστα υλικά τα οποία υπήρχαν πολύ πιο πριν και τα οποία δεν έχουν σχέση με τις εργασίες των εναγομένων. Ως ιδιοκτήτης της οικοδομής ανέφερε ότι δεν είχε δικαίωμα να δώσει οδηγίες στον εργολάβο ή να τον επιβλέψει εφόσον τέτοια υποχρέωση είχε ο αρχιτέκτονας και η εταιρεία δεν φέρει ευθύνη εάν ο εργολάβος έπραξε κάτι λάθος εφόσον δεν είναι υπάλληλος της εταιρείας. Τέλος, διαφώνησε ότι με οδηγίες και προτροπές των εναγομένων προχώρησε ο εργολάβος στην παράνομη τοποθέτηση χωμάτων στο ακίνητο των εναγόντων με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν ζημιές ύψους €19.188,90σ το οποίο καταβλήθηκε στην εταιρεία G. Satsias από τους ενάγοντες. Τελευταίος μάρτυρας των εναγομένων παρουσιάστηκε ο Ιλίκκος Κυριάκου, εγκεκριμένος επιμετρητής ποσοτήτων από το 1982 ο οποίος παρέθεσε στο Δικαστήριο τόσο τα ακαδημαικά όσο και επαγγελματικά του προσόντα και εμπειρία. Αναφορικά με την υπόθεση ανέφερε ότι τον επισκέφθηκε ο Γιώτης Ιγνατίου του ανέφερε το πρόβλημα το οποίο δημιουργήθηκε και την επόμενη μέρα δηλαδή στις 12.1.09 επισκέφθηκε το εργοτάξιο με τον εργολάβο και με την βοήθεια του οργάνου level για την λήψη υψομέτρων κατέγραψε ορισμένα υψόμετρα στο υφιστάμενο διπλανό οικόπεδο. Όταν επισκέφθηκε το ακίνητο των εναγόντων παρατήρησε ότι ήταν επικλινές και σε κάποιο σημείο υπήρχε ένα μεγάλο βαθούλωμα και κάποια μπετά μέσα σε αυτό. Στους παρακείμενους χώρους φάνηκε να είχαν τοποθετηθεί κάποια χώματα από την οικοδομή την οποία εκτελούσε ο εργολάβος εκ μέρους των εναγομένων. Με την βοήθεια του οργάνου level και του εργολάβου έλαβε μετρήσεις των υφιστάμενων υψομέτρων και υπολόγισαν το εμβαδό του διπλανού οικοπέδου το οποίο ανέρχεται σε 2250 τ.μ. χωρίς να υπολογίσει το βαθούλωμα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 23 χωροταξικό του ακινήτου των εναγομένων και εξήγησε τους υπολογισμούς του με τους οποίους καταλήγει ότι μέσος όρος των υφιστάμενων υψομέτρων είναι 0,30 εκ. βάθος το οποίο πολλαπλασιάζοντας το με το εμβαδό 2250 τ.μ. κατέληξε στο αποτέλεσμα των 675 κ.μ. Έλαβε υπόψη του στους υπολογισμούς του αναφορικά με τα προηγούμενα υψόμετρα, τις ισουψείς καμπύλες οι οποίες ξεκινούσαν από το ακίνητο των εναγομένων και προεκτείνονταν στο ακίνητο των εναγόντων. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 24 χειρόγραφες σημειώσεις του για τους υπολογισμούς τους οποίους χρησιμοποίησε. Ανάφερε επίσης απαντώντας σε σχετική ερώτηση ότι η τιμή μονάδος ανά κυβικό μέτρο για την απομάκρυνση χωμάτων ανερχόταν το πολύ σε €5.- Η αντεξέταση του μάρτυρα περιστράφηκε κυρίως γύρω από την αμφισβήτηση των δεδομένων τα οποία έλαβε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του και ο μάρτυρας υποστήριξε τόσο την μέθοδο την οποία ακολούθησε όσο και τα αποτελέσματα του. Μετά το πέρας της παρουσίασης της μαρτυρίας μέσα από τις αγορεύσεις και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με επιχειρήματα και τοποθετήσεις στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας που η κάθε πλευρά παρουσίασε. Η πλευρά των εναγόντων με την γραπτή αγόρευση τους προώθησαν την απαίτηση τους στηρίζοντας την όλη υπόθεση τους στην εισήγηση ότι οι εναγόμενοι φέρουν ευθύνη για την παράνομη επέμβαση η οποία έγινε από τον εργολάβο ο οποίος εκτελούσε εργασίες στο ακίνητο των εναγομένων, ευθύνη η οποία προκύπτει κατά τους ίδιους λόγω της σχέσης η οποία υφίσταται μεταξύ τους. . Οι εναγόμενοι από την άλλη εισηγούνται ότι κατ αρχάς οι ενάγοντες όφειλαν να τροποποιήσουν το δικόγραφο τους εις ότι αφορά το εμβαδό του ακινήτου το οποίο όπως διεφάνηκε κατά την Ακρόαση ήταν άλλο από αυτό το οποίο δικογραφείται, διάβημα το οποίο κατά τους ενάγοντες ήταν αχρείαστο. Κατά τους εναγόμενους μόλις οι ίδιοι πληροφορήθηκαν ότι ο εργολάβος τους τοποθέτησε χώματα στο ακίνητο των εναγόντων έσπευσαν να συμφωνήσουν με τους ενάγοντες για την διευθέτηση του όλου θέματος. Πέραν των πιο πάνω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν έχει αποδειχθεί η ποσότητα όγκου χωμάτων που έχουν μετακινηθεί από τους ενάγοντες εφόσον δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο τα αρχικά υψόμετρα και η αρχική κατάσταση του ακινήτου επιμένοντας ότι οι διάδικοι είχαν καταλήξει σε συμφωνία ότι η ποσότητα η οποία τοποθετήθηκε ήταν 675 κ.μ. η οποία μετακινήθηκε μετά από ενέργειες της εναγόμενης. Τέλος οι εναγόμενοι εισηγούνται ότι δεν έχει καταδειχθεί τέτοια σχέση μεταξύ εναγομένων και εργολάβου η οποία να καθιστά υπόλογους τους εναγόμενους για τις πράξεις του εργολάβου. Όσον αφορά το εμβαδό του ακινήτου των εναγόντων πράγματι διαπιστώνω ότι λανθασμένα δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης εμβαδό 27525 τ.μ. ενώ το Τεκμήριο 3 αναφέρει εμβαδό 2 δεκάρια και 725 τ.μ. Το εν λόγω ζήτημα θα εξεταστεί στο τέλος αναλόγως του αποτελέσματος της κρίσης του Δικαστηρίου αναφορικά με την ουσία της Αγωγής. Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί το Δικαστήριο, προβαίνει στην πιο κάτω αξιολόγηση τους. Ο Νίκος Φιλίππου, διευθυντής των εναγόντων, σύμφωνα με την μαρτυρία του, ήταν το πρόσωπο το οποίο μαζί με τον γιο του διαπίστωσαν την παράνομη επέμβαση και ο ίδιος του συμμετείχε στις συζητήσεις με τους εναγομένους για την επίλυση της διαφοράς η οποία προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Ο μάρτυρας αυτός κατά την ενώπιον μου μαρτυρία απαντούσε με αμεσότητα και άνεση αλλά εξετάζοντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας του στο σύνολο της και αντιπαραβάλλοντας αυτήν με το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας κατά την δίκη, διαπίστωσα ουσιαστικές αντιφάσεις στα λεγόμενα του, ως θα αναφερθεί στη συνέχεια. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν διαπιστώθηκε η παράνομη επέμβαση αρχές Δεκεμβρίου 2008, γινόταν εκσκαφή στο ακίνητο των εναγόντων όπου γινόταν εκσκαφή με σκοπό την έναρξη των εργασιών των εναγομένων. Παρά την πιο πάνω θέση του μάρτυρα τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από τον μάρτυρα Μιχάλη Σατσιά, διευθυντή της εργοληπτικής εταιρείας η οποία ανέλαβε το έργο των εναγόντων, όπου ανέφερε ότι κατά τον χρόνο όπου θα ξεκινούσαν οι εργασίες στο ακίνητο των εναγόντων, η οικοδομή των εναγομένων βρισκόταν προς το τέλος. Επομένως, η θέση του ΜΕ1 ότι κατά τον χρόνο όπου διαπιστώθηκε η επέμβαση γινόταν εκσκαφή , δεν είναι πειστική εφόσον κατά τον ΜΕ2 κατά τον ίδιο χρόνο το έργο των εναγομένων βρισκόταν προς το τέλος. Πέραν τούτου, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι διαπίστωσε την επέμβαση με τον γιό του. Η θέση του αυτή έρχεται σε αντίθεση και αντίφαση με την θέση του ΜΕ2 Μιχάλη Σατσιά ο οποίος ανέφερε ότι όταν η εταιρεία του θα ξεκινούσε εργασίες στο ακίνητο των εναγόντων προέβηκε σε υψομέτρηση και διαπίστωσε την υψομετρική διαφορά και τότε ήταν που ειδοποιήθηκε ο ΜΕ
11. Ο ΜΕ1 κατά την μαρτυρία του αναφέρθηκε σε όλες τις ενέργειες όπου κατά τον ίδιο είχαν ακολουθηθεί για την άρση της παράνομης επέμβασης καταθέτοντας ως Τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου την αλληλογραφία την οποία ανταλλάχτηκε μεταξύ των διαδίκων. Όπως προκύπτει από την μαρτυρία του είχε προσωπική γνώση των επαφών και συζητήσεων. Παρ' όλα αυτά ο μάρτυρας επέλεξε, επί σκοπού όπως διαπιστώνω, εφόσον δεν ήταν προς το συμφέρον των εναγόντων, να μην προβεί σε οποιαδήποτε αναφορά στην επιστολή των εναγομένων προς τους ενάγοντες ημερ. 21.1.09 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 21 αλλά και την επιστολή ημερ. 23.1.09 Τεκμήριο 10 από τους ενάγοντες προς τους εναγόμενους η οποία απαντά στην επιστολή ημερ. 21.1.09 . Παρά την ύπαρξη των πιο πάνω Τεκμηρίων, ο ΜΕ1 προτίμησε να αποκρύψει την αλληλογραφία η οποία προηγήθηκε μεταξύ των διαδίκων, προωθώντας την θέση ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι δεν επέδειξαν οποιοδήποτε ενδιαφέρον για την επίλυση της διαφοράς και οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να προβούν στις ενέργειες οι οποίες ακολούθησαν. Οι εναγόμενοι με την επιστολή τους ημερ. 21.1.09 Τεκμήριο 21, ενημερώνουν τους ενάγοντες και συγκεκριμένα απευθύνονται στον ΜΕ1, διευθυντή των εναγόντων, ότι μετά από συνεννόηση με τον αρχιτέκτονα τους κο Καδή κατέληξαν ότι θα πρέπει να ζητηθεί από τον εργολάβο των εναγομένων να απομακρύνει τον όγκο χωμάτων αντί να πληρώσει τα 675 κ.μ. και να επαναφέρει το τεμάχιο στην αρχική του κατάσταση. Με την εν λόγω επιστολή ζητήθηκε από τους ενάγοντες εάν συμφωνούν να υπογράψουν την εν λόγω επιστολή. Στην πιο πάνω επιστολή επισυνάφθηκαν επίσης από τους εναγόμενους τα υψόμετρα τα οποία θα επιτευχθούν σύμφωνα με τα αρχικά υψόμετρα. Το σχέδιο εις το οποίο αναφέρονται οι εναγόμενοι δεν επισυνάπτεται στο Τεκμήριο και δεν βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν καθίσταται όμως αναγκαίο εφόσον στο Τεκμήριο 21 οι ενάγοντες μέσω της υπογραφής του Νίκου Φιλίππου διευθυντή τους αποδέχονται την εισήγηση των εναγομένων με ρητή αναφορά στα συνημμένα σχέδια, τα οποία αποδέχτηκαν ως τα ορθά σχέδια αναφορικά με τα υψόμετρα. Η υπογραφή εις το πιο πάνω Τεκμήριο 21 αναγνωρίστηκε από τον μάρτυρα Νίκο Φιλίππου κατά την μαρτυρία του. Οι ενάγοντες δεν αμφισβήτησαν την αποδοχή των εν λόγω σχεδίων ούτε παρουσίασαν αυτά αλλά ούτε ζήτησαν από τους εναγόμενους να τα παρουσιάσουν. Οι ενάγοντες με την επιστολή τους ημερ. 23.1.09 Τεκμήριο 10, την οποία και πάλι υπογράφει ο μάρτυρας ο οποίος αναγνώρισε την υπογραφή του, γνωρίζουν λήψη της επιστολής ημερ. 21.1.09 , ευχαριστούν τους εναγόμενους για τις ενέργειες τους, επιβεβαιώνουν ότι ο αρχιτέκτονας τους κος Καδής τους ενημέρωσε για την συνομιλία που είχε ο ίδιος μαζί με τους εναγόμενους καθώς επίσης ότι με την υπογραφή της συνημμένης δήλωσης εις το Τεκμήριο 21 συμφωνούν να αρθεί η επέμβαση εντός 3 ημερών. Τα πιο πάνω Τεκμήρια, αν και αποσιωπήθηκαν από τους ενάγοντες και παρουσιάστηκαν στην δίκη από μέρους των εναγομένων κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, δεν αμφισβητήθηκαν είτε από τον μάρτυρα Νίκο Φιλίππου είτε από οιοδήποτε άλλο μάρτυρα εκ μέρους των εναγόντων. Οι ενάγοντες προτίμησαν για ένα τόσο σημαντικό στοιχείο για την υπόθεση τους να διατηρήσουν στάση σιωπής. Η ύπαρξη των πιο πάνω τεκμηρίων 10 και 21 καταρρίπτουν και την θέση του μάρτυρα ότι εφόσον δεν υπήρχε ανταπόκριση από τους εναγόμενους ζήτησαν από εξειδικευμένη εταιρεία την ετοιμασία έκθεσης. Κατά πρώτο το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μαρτυρία με τα Τεκμήρια 10 και 21, αδιαμφισβήτητη από μέρους των εναγόντων, ότι οι εναγόμενοι ανταποκρίθηκαν στο αίτημα των εναγόντων για την άρση της επέμβασης. Αδιαμφισβήτητο επίσης παρέμεινε το γεγονός ότι η εισήγηση των εναγομένων για επίλυση της διαφοράς έγινε αποδεκτή από τους ενάγοντες. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους ενάγοντες οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την εκ των υστέρων διαφωνία τους εις ότι αφορά το μέγεθος της επέμβασης εφόσον με το Τεκμήριο 21 προκύπτει ότι συμφωνούν με τον όγκο χωμάτων τον οποίο κατέληξαν οι εναγόμενοι ότι έπρεπε να μετακινηθούν. Αποτελεί επίσης θέση του μάρτυρα ότι λόγω της μη ανταπόκρισης των εναγομένων αποτάθηκαν σε ειδικό. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πειστεί για κάτι τέτοιο εφόσον οι εναγόμενοι με το Τεκμήριο 20, επιστολή ημερ. 20.01.09 προς τους ενάγοντες, ζήτησαν επιβεβαίωση της ανάθεσης της μελέτης στον Ιλίκκο Κυριάκου και εάν επιθυμούσαν θα μπορούσαν να αναθέσουν σε άλλο πρόσωπο την εν λόγω μελέτη. Αντ' αυτού προκύπτει από το Τεκμήριο 10, επιστολή ημερ. 23.1.09, ότι οι ενάγοντες, αποδέχτηκαν τόσο την ανάθεση του εν λόγω επιμετρητή όσο και το αποτέλεσμα της μελέτης του, εφόσον δεν αντέδρασαν με οποιοδήποτε τρόπο εκφράζοντας την διαφωνία τους σ' εκείνο το χρονικό σημείο. Επί του προκειμένου σημείου αξίζει να καταγραφεί η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες δεν δικαιολόγησαν την ενέργεια τους να αποδεκτούν το μέγεθος της επέμβασης όπως είχε καθοριστεί από τον Ιλίκκο Κυριάκου αλλά στη συνέχεια και μετά την πιο πάνω αποδοχή τους να διορίσουν δικό τους ειδικό. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας απέτυχε επίσης να πείσει το Δικαστήριο για την ισχυριζόμενη ζημιά την οποία υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της επέμβασης. Ενώ ο μάρτυρας προέβαινε σε αναφορές ότι η αλλαγή των υψομέτρων η οποία ήταν αποτέλεσμα της επέμβασης δεν ήταν σύμφωνη με τα υψόμετρα με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής και γι αυτό αναγκάστηκαν οι ενάγοντες να προβούν στην πληρωμή του απαιτούμενου ποσού για την επίτευξη των αρχικών υψομέτρων προτού ξεκινήσουν τις εργασίες τους, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία η οποία να πείθει το Δικαστήριο ότι χωρίς την επίτευξη των αρχικών υψομέτρων δεν θα μπορούσαν οι ενάγοντες να προχωρήσουν με τις εργασίες τους ή κατά πόσο εξέτασαν άλλες επιλογές και τι κόστος θα είχαν. Περαιτέρω, το Τεκμήριο 8, τιμολόγιο 418 και απόδειξη πληρωμής για την μετακίνηση των χωμάτων, στερείται πειστικότητας και το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεκτεί το εν λόγω Τεκμήριο ως απόδειξη των όσων έχουν λεχθεί σχετικά με αυτό. Όπως διαπιστώνω η απόδειξη πληρωμής του Τεκμηρίου 8 φέρει χειρόγραφη διόρθωση η οποία δεν εξηγήθηκε από πλευράς εναγόντων. Με αυτή την διαπίστωση σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η απόδειξη πληρωμής δεν αφορά μόνο την πληρωμή του εν λόγω τιμολογίου αλλά και τιμολογίου το οποίο δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι όντως η απόδειξη πληρωμής αφορά και το τιμολόγιο
12. Τέλος, ο μάρτυρας παρουσίασε επίσης αντίφαση σε σχέση με την θέση του ότι ο ΜΕ3 παρέλαβε τα σχέδια των υψομέτρων από τους αρχιτέκτονες, ενώ ο ΜΕ3 ανέφερε ότι τα σχέδια των υψομέτρων τα παρέλαβε από τους ενάγοντες οι οποίοι, όπως ανέφερε ο ΜΕ3, πιθανό να τα πήραν από τους αρχιτέκτονες. Η εν λόγω διαπίστωση ισχύει και εν σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ3, χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί στη συνέχεια. Εξετάζοντας τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας και αντιπαραβάλλοντας αυτά με το σύνολο της μαρτυρίας η οποία έχει προσκομιστεί, ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος και η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο Μιχάλης Σατσιάς στην συνέχεια ανέφερε ότι πλήρωσε υπεργολάβο για την μετακίνηση των χωμάτων καθώς επίσης και ότι ο ίδιος του προέβηκε σε καταμέτρηση των υψομέτρων όπου διαπίστωσε την υψομετρική διαφορά. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν μπορεί να κριθεί πειστική για τους ακόλουθους λόγους. Κατά πρώτο δεν μετακίνησε ο ίδιος ή η εταιρεία του οτιδήποτε από το ακίνητο των εναγόντων αλλά προσέλαβε υπεργολάβο, επομένως απομένει άγνωστο τι υλικά απομακρύνθηκαν από το ακίνητο των εναγόντων, κάτι το οποίο έχει σημασία για την αξιολόγηση της μαρτυρίας του μάρτυρα εφόσον αρχικά λέει ότι όταν μετακίνησαν οι εναγόμενοι τα χώματα το ακίνητο ήταν ισιωμένο, στη συνέχεια αναφέρει ότι είχε οδηγίες από τον αρχιτέκτονα να μετακινήσει τα μπάζα πριν ξεκινήσει τις εργασίες. Ποια μπάζα εννοεί εφόσον προανάφερε ότι το ακίνητο ήταν ισιωμένο. Άλλος λόγος για τον οποίο η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή είναι γιατί, ενώ παρουσιάζει τον εαυτό του ως ειδικό για να προβαίνει σε υψομέτρηση, δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να τεκμηριώνει την πείρα, προσόντα και γνώση του για να προβεί σε υψομέτρηση κατά τρόπο που να μπορεί να κριθεί από το Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας επί του προκειμένου ζητήματος της υψομέτρησης. Ο ΜΕ2 δεν κατάφερε επίσης με σαφήνεια νε περιγράψει στο Δικαστήριο τον τρόπο όπου κατέληξε στο συμπέρασμα του, το οποίο ουσιαστικά είναι το ίδιο με αυτό του Αντωνίου ΜΕ3, τοπογράφου των εναγόντων, ούτε έχει καταδείξει με πειστικότητα και σαφήνεια τα σταθερά σημεία και δεδομένα τα οποία έλαβε υπόψη του για να καταλήξει στο συμπέρασμα του για την υψομετρική διαφορά. Δεν μπορώ επίσης να παραβλέψω το γεγονός ότι αναφέρει ότι η απόδειξη Τεκμήριο 8 αφορά την πληρωμή από μέρους των εναγομένων δυο τιμολογίων ένα εκ των οποίων το τιμολόγιο 0418 το οποίο αφορά την μετακίνηση των χωμάτων από τον υπεργολάβο. Η μαρτυρία του επί του προκειμένου σημείου δεν γίνεται αποδεκτή για τους ακόλουθους λόγους. Στην απόδειξη είσπραξης ο αριθμός του τιμολογίου 418 φαίνεται να έχει διορθωθεί χωρίς να δοθεί εξήγηση προς τούτο και το τιμολόγιο 416 ενώ αναφέρθηκε ότι θα μπορούσε να παρουσιαστεί δεν παρουσιάστηκε και ο ισχυρισμός ότι η απόδειξη είναι αποτέλεσμα αθροίσματος δυο τιμολογίων παραμένει μετέωρος. Δεν γίνεται επίσης αποδεκτή η θέση του μάρτυρα επί του προκειμένου σημείου ότι η χρέωση του τιμολογίου 418 αφορά επιπλέον εργασίες εφόσον δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία πόσα θα στοίχιζαν οι αρχικές χωματουργικές εργασίες, σύμφωνα με την συμφωνία του εργολάβου και των εναγόντων έτσι ώστε να δύναται το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή συμπέρασμα ότι όντως η χρέωση αφορά επιπλέον χρέωση του εργολάβου, εφόσον η απαίτηση των εναγόντων στηρίζεται σε επιπλέον πληρωμή στον εργολάβο αναφορικά με τις χωματουργικές εργασίες. Τέλος, επαναλαμβάνεται το σημείο όπου αναφέρθηκε κατά την αξιολόγηση του ΜΕ1, όπου η μαρτυρία του ΜΕ2 βρίσκεται σε αντίφαση με την μαρτυρία του ΜΕ1 αναφορικά με τον χρόνο και τρόπο όπου διαπιστώθηκε η επέμβαση. Ενόψει των ανωτέρω ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος και η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επόμενος μάρτυρας των εναγόντων παρουσιάστηκε ο Αντώνης Αντωνίου, τοπογράφος, μηχανικός ο οποίος ετοίμασε υψομετρική έκθεση εκ μέρους των εναγόντων. Ο εν λόγω μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας και με βάση τα προσόντα του και εμπειρίες του γίνεται αποδεκτός ως τέτοιος από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του όμως δεν κρίνεται αξιόπιστη και τέτοια η οποία να δύναται να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς ουσιώδεις πτυχές τις υπόθεσης. Ειδικότερα: (α) Ο μάρτυρας, ως εξήγησε, το αποτέλεσμα της μελέτης του ήταν προϊόν επεξεργασίας των στοιχείων που πήρε από τους ενάγοντες οι οποίοι πιθανό να πήραν τα εν λόγω στοιχεία από τον αρχιτέκτονα τους, εννοώντας τα υψόμετρα με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Ως προς αυτά τα στοιχεία κατ΄ αρχήν η μαρτυρία είναι εξ ακοής, κατά δεύτερο δεν έχει καταδειχθεί και δεν έχει επιβεβαιωθεί από τον μάρτυρα ή από τον αρχιτέκτονα ΜΕ4 ότι τα σχέδια τα οποία κατείχε ο Αντωνίου και κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 είναι τα ίδια σχέδια με αυτά του Τεκμηρίου 13, σχέδια τα οποία κατέθεσε ο ΜΕ4 Καδής ως αυτά με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Επομένως τα πιο πάνω κενά στην μαρτυρία του ΜΕ3 οδηγούν το Δικαστήριο να μην αποδεχτεί το αποτέλεσμα της μελέτης του, εφόσον δεν έχει καταδειχθεί από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας από τους ΜΕ3 και ΜΕ4, ότι τα σχέδια με τα υψόμετρα τα οποία είχε στην κατοχή του ο κος Αντωνίου ήταν όντως αυτά τα οποία κατατέθηκαν στην αρμόδια αρχή και με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. (β) Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η μαρτυρία του δεν κρίνεται αξιόπιστη για ακομα ένα λόγο. Εξηγώντας την μέθοδο την οποία χρησιμοποίησε για να καταλήξει στο συμπέρασμα του, δηλαδή μέσω GPS και λαμβάνοντας 100 σημεία του ακινήτου, τα οποία επεξεργάστηκε στο γραφείο του με βοήθεια λογισμικού προγράμματος κατέληξε ότι ο μέσος όρος της διαφοράς των υψομέτρων ήταν 90 εκ. πιο ψηλά από αυτά τα οποία δοθήκαν για την άδεια οικοδομής. Ωστόσο όμως δεν υπάρχει μαρτυρία για τα 100 σημεία τα οποία έλαβε ο μάρτυρας, δηλαδή που βρίσκονται στο ακίνητο και γιατί επέλεξε τα συγκεκριμένα σημεία ούτε κατά πόσο όντος έλαβε 100 σημεία. Δεν υπάρχει επίσης μαρτυρία αναφορικά με το λογισμικό το οποίο ο μάρτυρας χρησιμοποίησε και πως το εν λόγω λογισμικό επεξεργάζεται τα εν λόγω στοιχεία και δεδομένα. Ελλείψη τέτοιας μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τους υπολογισμούς που έχει κάνει ο μάρτυρας και να ασκήσει οποιαδήποτε κρίση αναφορικά με την ορθότητα της μελέτης του. (γ) Ο μάρτυρας ανέφερε ότι σε όλο το πλάτος του ακινήτου υπήρχαν ξένα χώματα και μάλιστα στο βάθος του ακινήτου υπήρχαν χώματα για τα οποία δεν μπορούσε να ήταν σίγουρος κατά πόσο ήταν ξένα ή αν ήταν μπάζα που είχαν τοποθετηθεί, γι αυτό προς τον σκοπό υπολογισμού του εμβαδού του ακινήτου περιορίστηκε από τον όχθο μέχρι του σημείου όπου ήταν σίγουρος ότι τα χώματα ήταν ξένα. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ή εξήγηση από τον μάρτυρα με βάση ποια κριτήρια ή διαπιστώσεις κατέληξε ότι τα χώματα ήταν ξένα, προχωρώ βέβαια και λέω ότι η αναφορά του μάρτυρα σε «ξένα» ενισχύει την αναξιοπιστία του ως προς το περιεχόμενο της μαρτυρίας του εφόσον δεν αναφέρει κατά πόσο τα ξένα χώματα προέρχονταν από το ακίνητο των εναγομένων ή γενικά αρκέστηκε στο ότι ήταν ξένα χώματα ανεξαρτήτου προελεύσεως. Συνακόλουθα η μαρτυρία του μάρτυρα κρίνεται αναξιόπιστη και δεν γίνεται αποδεκτή. Ο Κώστας Καδής ουσιαστικά κλήθηκε για να επιβεβαιώσει τα αρχικά υψόμετρα του ακινήτου εφόσον σύμφωνα με τον μάρτυρα ο ίδιος του με άλλα μέλη του γραφείου του προέβηκαν σε υψομέτρηση του ακινήτου των εναγόντων. Αυτή η πτυχή της μαρτυρίας του κρίνεται αξιόπιστη από το Δικαστήριο εφόσον έπεισε ότι με βάση τα υψόμετρα τα οποία κατέθεσε την αίτηση για άδεια οικοδομής αυτή εκδόθηκε και τα υψόμετρα είναι αυτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 13 το οποίο κατέθεσε. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας αν και ερωτήθηκε εν σχέση με την έκθεση του Αντωνίου και ποια ήταν τα αρχικά υψόμετρα του ακινήτου που έλαβε υπόψη του ο Αντωνίου, απάντησε ότι τα αρχικά ήταν αυτά που φαίνονται στο Τεκμήριο 13, δεν δόθηκε όμως σαφής απάντηση κατά πόσο ο Αντωνίου είχε στην κατοχή του το Τεκμήριο 13 κατά την μελέτη του ή κατά πόσο, ως έχει αναφερθεί και πιο πάνω, το Τεκμήριο 12 είναι το ίδιο με το Τεκμήριο
13. Το μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα όπου ασχολείται περισσότερο με τις αναφορές του στην κατάσταση του τεμαχίου μετά την επέμβαση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και αυτό γιατί ενώ αναφέρει ότι το ακίνητο ήταν αρχικά ομαλό στην συνέχεια αναφέρει ότι όταν το επισκέφθηκε ήταν γεμάτο χώματα με μπετά, λαμαρίνες κλπ χωρίς όμως να προσδιορίζει τον χρόνο όπου προέβηκε στην εν λόγω παρατήρηση, ήταν δηλαδή αυτή η κατάσταση μόλις παρατηρήθηκε η επέμβαση ή μετά την μετακίνηση των 675 κ.μ. χωμάτων από τους εναγόμενους. Η αναφορά του σε όσα παρατήρησε εντός του τεμαχίου των εναγόντων έρχεται επίσης σε αντίθεση με την θέση του μάρτυρα των εναγόντων Μιχάλη Σατσιά ο οποίος ανέφερε ότι πριν την έναρξη των εργασιών και μετά την απομάκρυνση των χωμάτων από τους εναγόμενους το ακίνητο ήταν ομαλό. Πέραν των πιο πάνω, το όνομα του Καδή αναφέρεται άμεσα στα Τεκμήρια 10 και 21 τα οποία έχουν περιγραφεί ανωτέρω. Η ανάμειξη του στην επίλυση της διαφοράς όπως είχαν εισηγηθεί οι εναγόμενοι γίνεται αποδεκτή και από τους ενάγοντες με το Τεκμήριο
14. Παρ' όλα αυτά ο ίδιος του ενώ ερωτήθηκε εάν είχε μιλήσει με οποιοδήποτε για το εν λόγω ζήτημα απάντησε με αοριστία ότι θυμάται να γίνονταν κάποιες συζητήσεις χωρίς όμως να είναι συγκεκριμένος με ποιους και με ποιο περιεχόμενο και ο ίδιος του δεν θυμάται να είχε μιλήσει με οποιοδήποτε. Η εμπλοκή του στην εισήγηση και αποδοχή της πρότασης για διευθέτηση από τους εναγόμενους ως προκύπτει από το Τεκμήριο 10, έχει επιβεβαιωθεί από τους ενάγοντες μέσω της επιστολής τους ημερ. 23.1.09 Τεκμήριο
15. Από την άλλη η πλήρης σιωπή του ιδίου επί του προκειμένου σημείου δεν αφήνει περιθώρια στο Δικαστήριο να καταλήξει σε άλλο συμπέρασμα παρά στο ότι ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια, εκτός του μέρους της μαρτυρίας του εις το οποίο γίνεται αναφορά ανωτέρω το οποίο κρίθηκε αληθές. Ενόψει των πιο πάνω ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος και η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή, εκτός του σημείου το οποίο έγινε αποδεκτό από την μαρτυρία του. Ο Γιώτης Ιγνατίου, πρώτος μάρτυρας εκ μέρους των Εναγομένων, διευθυντή της εργοληπτικής εταιρείας του έργου το οποίο εκτελείτο από τους Εναγόμενους, υπήρξε συνεπής στη μαρτυρία του η οποία συνάδει και συμφωνεί με την συνολικά προσκομισθείσα μαρτυρία των Εναγομένων αλλά και με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγομένων. Η ουσία της εκδοχής του όπως την παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή στα πιο κάτω βασικά της στοιχεία. Κατ αρχάς με την μαρτυρία του κατά το στάδιο της αντεξέτασης, διεφάνηκε ότι η εταιρεία όπου εκτελούσε εργολαβικές εργασίες στο ακίνητο των Εναγομένων και της οποίας ήταν διευθυντής, τοποθέτησε χώματα στο ακίνητο των Εναγόντων τα οποία όμως μετά από τον διορισμό του επιμετρητή ποσοτήτων υποδείχθηκε ότι έπρεπε να μετακινηθούν 675 κ.μ. χωμάτων και αυτό έπραξε η εταιρεία. Οι θέσεις του μάρτυρα δεν έτυχαν ουσιαστικής αμφισβήτησης μέσω της αντεξέτασης εφόσον αυτή περιστράφηκε κυρίως εις ότι αφορά τα θέματα της έκθεσης του επιμετρητή ποσοτήτων Ηλίκκου Κυριάκου, θέματα τα οποία ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε. Από την αντεξέταση του μάρτυρα δεν έχει επίσης προκύψει η ουσιαστική θέση των Εναγόντων όπως αυτή καταγράφεται στην γραπτή αγόρευση τους, ότι δηλαδή η εργοληπτική εταιρεία λάμβανε οδηγίες από τους εναγόμενους ή η σχέση της ήταν τέτοια με τους Εναγόμενους κατά τρόπο που οι τελευταίοι να καθίστανται υπόλογοι για τις πράξεις της εργοληπτικής εταιρείας ή να ανέχθησαν τις ενέργειες του εργολάβου. Η ουσία της μαρτυρίας του έχει καταγραφεί στην αρχή της απόφασης και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Ο Χριστάκης Πιερίδης, διευθυντής των Εναγομένων, κατέθεσε στο Δικαστήριο με αμεσότητα και ειλικρίνεια ενώ οι απαντήσεις του και ο απλοϊκός τρόπος που μετέφερε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως ο ίδιος του τα γνωρίζει έδωσαν φως ως προς τα πραγματικά γεγονότα που είχαν διαδραματιστεί μεταξύ των διαδίκων. Παρ΄ όλα τα πιο πάνω δεν γίνεται αποδεχτή η θέση του μάρτυρα ότι τα χώματα τοποθετήθηκαν στο τεμάχιο των Εναγόντων μετά από άδεια των τελευταίων εφόσον κάτι τέτοιο δεν δικογραφείται αλλά ούτε υποστηρίζεται από την όλη προσκομισθείσα μαρτυρία. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα έγινε προσπάθεια ανάδειξης της σχέσης μεταξύ των Εναγομένων και της εργοληπτικής εταιρείας κατά τρόπο που να διαφανεί ότι με οδηγίες των Εναγομένων η εργοληπτική εταιρεία προέβηκε στην εναπόθεση χωμάτων στο ακίνητο των Εναγόντων. Από την μαρτυρία του όμως δεν έχει διαφανεί ότι δόθηκαν οδηγίες είτε από τον ίδιο ως διευθυντή των Εναγομένων ή από τους Εναγόμενους στην εργοληπτική εταιρεία να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια παρά μόνο μετά όπου προέκυψε το πρόβλημα και δόθηκαν οδηγίες στους εργολάβους να προβούν στην επίλυση του ζητήματος. Να σημειωθεί βέβαια ότι επί του προκειμένου θέματος οι Ενάγοντες παρά την μαρτυρία την οποία παρέθεσαν στο Δικαστήριο η πρώτη φορά όπου τέθηκε η θέση τους ότι η παράνομη επέμβαση διεπράχθη από τους εργολάβους των Εναγομένων με οδηγίες των τελευταίων, ήταν κατά την αντεξέταση του Πιερίδυη και του ΜΥ1, όπου επαναλαμβάνω μέσω της αντεξέτασης δεν έχει δοθεί η απαιτούμενη υπόσταση στις θέσεις των Εναγόντων επί του προκειμένου ζητήματος, ζωτικής σημασίας για την υπόθεση τους εφόσον με την τελική αγόρευση τους στηρίζουν τις εισηγήσεις τους γύρω από την σχέση εργολάβου και Εναγομένων. Κυριότερο στην όλη μαρτυρία του Πιερίδη είναι η κατάθεση των Τεκμηρίων 19 -
16. Με το Τεκμήριο 19, επιστολή ημερ. 12.1.09 οι Ενάγοντες ενημερώνονται από τους Εναγόμενους για τα αποτελέσματα του υπολογισμού του Ιλίκκου Κυριακού όπου τα χώματα ανέρχονται σε 675 κ.μ. στο ακίνητο των Εναγομένων. Με το Τεκμήριο 20, επιστολή ημερ. 20.1.09 οι Εναγόμενοι ζητούν από τους Ενάγοντες εάν διαφωνούν με τους υπολογισμούς του Κυριάκου να αναθέσουν σε άλλο μελετητή το ζήτημα. Με το Τεκμήριο 21 το οποίο έχει αναφερθεί πιο πάνω με λεπτομέρεια και έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο, από το οποίο προκύπτει ότι οι Ενάγοντες συμφώνησαν στην μετακίνηση 675 κ.μ. όγκου χωμάτων και με το Τεκμήριο 22, επιστολή ημερ. 5.2.09 ο μάρτυρας ενημερώνει τον Φιλίππου ότι τα χώματα είχαν μετακινηθεί. Ο μάρτυρας δεν έχει αντεξεταστεί επί των πιο πάνω Τεκμηρίων επομένως τόσο το περιεχόμενο τους όσο και η μαρτυρία του Πιερίδη σχετικά με τα εν λόγω Τεκμήρια δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους Ενάγοντες επιβεβαιώνοντας έτσι την αξιοπιστία του μάρτυρα. Κυρίως εις ότι αφορά το γεγονός ότι ο όγκος χωμάτων που τοποθετήθηκε στο ακίνητο των εναγόντων ήταν 675 κ.μ. όπου με την σύμφωνη γνώμη των εναγόντων μετακινήθηκε. Οι θέσεις του μάρτυρα, πλην του πιο πάνω σημείου της μαρτυρίας του το οποίο δεν γίνεται αποδεκτό, κρίνονται αληθείς, ο ίδιος του κρίνεται ειλικρινής μάρτυρας, ο οποίος αμέσως μόλις προέκυψε το όλο ζήτημα με τους Ενάγοντες έσπευσε μέσω συζητήσεων, αλληλογραφίας και ενεργειών με την εμπλοκή του εργολάβου να εξεύρει λύση στην μεταξύ των διαδίκων διαφορά. Η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη και αποδεκτή πλην του σημείου όπου ρητά πιο πάνω αναφέρεται ότι δεν γίνεται αποδεκτό. Τέλος, ο μάρτυρας Ιλίκκος Κυριάκου, επιμετρητής ποσοτήτων, κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του αποδεκτή στην ολότητα της. Παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας, τα προσόντα και εμπειρία του δεν έχουν αμφισβητηθεί και το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να μην αποδεχθεί την μαρτυρία του ως μαρτυρία ειδικού εμπειρογνώμονα. Εξήγησε στο Δικαστήριο το σχήμα του οικοπέδου των Εναγόντων, περίγραψε το σχήμα του οικοπέδου και παρέθεσε τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στο εμβαδό 2250 τ.μ. Η λογική την οποία ακολούθησε για να καταλήξει στους υπολογισμούς του δεν έχει κλονιστεί από την αντεξέταση. Από την στιγμή μάλιστα όπου δεν κλονίστηκε και δεν ανατράπηκε η μαρτυρία του αναφορικά με την υψομέτρηση στην οποία προέβηκε, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από τους ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν έχει λόγο το Δικαστήριο να μην αποδεχθεί τον υπολογισμό του εφόσον η μέθοδος η οποία ακολουθήθηκε ήταν ο υπολογισμός του μέσου όρου των υψομέτρων, λαμβάνοντας ως αρχικά υψόμετρα του ακινήτου τις προεκτάσεις των ισουψών καμπύλων από το ακίνητο των εναγομένων στο ακίνητο των εναγόντων. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή και για ακόμα ένα λόγο. Οι μετρήσεις του έγιναν στο ακίνητο σε σύντομο χρονικό διάστημα από την στιγμή όπου οι Ενάγοντες διαπίστωσαν την επέμβαση και όπως έχει προαναφερθεί με το Τεκμήριο 21 διαπιστώνεται ότι ο υπολογισμός του Κυριάκου έγινε αποδεκτός από τους Ενάγοντες. Πέραν των πιο πάνω ενώ οι Εναγόμενοι με την επιστολή τους ημερ. 20.1.09 Τεκμήριο 20 ζητούν από τους Ενάγοντες εάν επιθυμούν να αναθέσουν σε άλλο επιμετρητή τον υπολογισμό των χωμάτων, ενώ οι Ενάγοντες με το Τεκμήριο 21 αποδέχονται το αποτέλεσμα της μελέτης του μάρτυρα. Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη και αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση διαπιστώνεται πως τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Οι ενάγοντες είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οικοπέδου με αριθμούς εγγραφής 0/11627, τεμάχιο 1265 το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Αθανάσιο της επαρχίας Λεμεσού. Οι εναγόμενοι είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/11627, τεμάχιο 1264 το οποίο συνορεύει με το πιο πάνω οικόπεδο των εναγόντων. Οι εναγόμενοι εκτελούσαν εργασίες ανέγερσης κτηρίου στο ακίνητο τους και εργολάβος του έργου ήταν η εργοληπτική εταιρεία P & P Artique Builders Ltd. Κατά την εκτέλεση των εργασιών στο ακίνητο των εναγομένων, όπως παραδέχτηκε ο διευθυντής της πιο πάνω εργοληπτικής εταιρείας ΜΥ2, τοποθετήθηκαν χώματα από το ακίνητο των εναγομένων στο ακίνητο των εναγόντων, από τον εργολάβο των εναγομένων. Όταν οι ενάγοντες διαπίστωσαν την εν λόγω επέμβαση το υπό ανέγερση κτήριο των εναγομένων βρισκόταν προς το τέλος ανέγερσης του. Οι ενάγοντες μετά την διαπίστωση της επέμβασης ζήτησαν από τους εναγόμενους να άρουν την εν λόγω επέμβαση. Ακολούθησαν συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ των διευθυντών των διαδίκων (ΜΕ1 και ΜΥ2) με σκοπό την εξεύρεση λύσης. Με επιστολή των εναγομένων προς τους ενάγοντες ημερ. 12.1.09 Τεκμήριο 19, οι εναγόμενοι ενημέρωσαν τους ενάγοντες ότι ο εργολάβος τους ανέθεσε σε επιμετρητή ποσοτήτων να ετοιμάσει μελέτη αναφορικά με την επέμβαση η οποία φέρει ημερομηνίας 12.1.09 και επισυνάφθηκε στην πιο πάνω επιστολής. Με βάση την μελέτη του ΜΥ3 ο όγκος χωμάτων ο οποίος τοποθετήθηκε στο ακίνητο των εναγόντων ανέρχετο σε 675 κ.μ. Με επιστολή ημερ. 20.1.09 η οποία στάληκε από τους εναγόμενους στους ενάγοντες, Τεκμήριο 20, οι εναγόμενοι απαντούν σε επιστολή των εναγόντων ημερ. 19.1.09 η οποία δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και αναφέρουν στους ενάγοντες ότι ο εργολάβος τους είναι έτοιμο είτε να πληρώσει για την μετακίνηση των 675 κ.μ. χωμάτων ή να τα μετακινήσει ο ίδιος ο εργολάβος. Επίσης ζητήθηκε με την πιο πάνω επιστολή από τους ενάγοντες εάν επιθυμούν να διορίσουν άλλο επιμετρητή να προβεί σε μελέτη και να συγκριθούν οι δυο μελέτες. Με επιστολή ημερ. 21.1.09 Τεκμήριο 21, την οποία έστειλαν οι ενάγοντες στους εναγόμενους ζήτησαν από τους ενάγοντες επιβεβαίωση εις τα όσα είχαν καταλήξει οι εναγόμενοι με τον αρχιτέκτονα των εναγόντων κο Καδή (ΜΥ4) αναφορικά με την μετακίνηση 675 κ.μ χωμάτων από το οικόπεδο των εναγόντων τα οποία θα μετακινούνταν από τον εργολάβο των εναγομένων. Ο διευθυντής των εναγόντων ΜΕ1 προσυπόγραψε μάλιστα την εν λόγω επιστολή εκφράζοντας την σύμφωνη γνώμη του για την επίλυση της διαφοράς με τον τρόπο που είχε καταλήξει ο αρχιτέκτονας των εναγόντων με τους εναγόμενους. Οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 23.1.09 Τεκμήριο 10 την οποία έστειλαν στους εναγόμενους επιβεβαίωσαν ότι ενημερώθηκαν από τον αρχιτέκτονα τους κ. Ντίνο Καδή και ότι με την υπογραφή του Τεκμηρίου 21 ο εργολάβος των εναγομένων θα προβεί στην μετακίνηση των χωμάτων εντός 3 ημερών. Οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερ. 5.2.09 Τεκμήριο 22 προς τους ενάγοντες τους ενημέρωσαν ότι τα χώματα είχαν μετακινηθεί και το τεμάχιο επανήλθε στην προτέρα του κατάσταση. Βέβαια γίνεται αναφορά σε σχέδια υψομέτρων τα οποία στάλησαν με την επιστολή ημερ. 21.1.09 Τεκμήριο 21, τα οποία δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο αλλά οι ενάγοντες δεν ισχυρίστηκαν ότι τα εν λόγω σχέδια ήταν είτε λανθασμένα είτε ότι τα υψόμετρα μετά την μετακίνηση των χωμάτων δεν ήταν σύμφωνα με τα εν λόγω σχέδια. Παρά τις πιο πάνω συνεννοήσεις και διευθετήσεις μεταξύ των διαδίκων, για λόγους οι οποίοι παραμένουν άγνωστοι προς το Δικαστήριο, οι ενάγοντες έστειλαν την επιστολή ημερ. 25.2.09 αμφισβητώντας ότι η επέμβαση ανέρχετο σε 675 κ.μ. Στην υπό κρίση υπόθεση το γεγονός της παράνομης επέμβασης στο ακίνητο των Εναγόντων είναι αδιαμφισβήτητο. Ένα από τα επίδικα θέματα τα οποία ηγέρθησαν κατά την δίκη, αλλά κατά το στάδιο αντεξέτασης των μαρτύρων των εναγομένων, αποτελεί το ποιος έχει ευθύνη για την πρόκληση της εν λόγω παράνομης επέμβασης εφόσον οι ενάγοντες προέβαλαν την θέση ότι ο εργολάβος των εναγομένων ευθύνεται για την τοποθέτηση των χωμάτων στο ακίνητο τους. Ο διευθυντής της εργοληπτικής εταιρείας ΜΥ1, ο οποίος κατέθεσε κατά την δίκη ανέφερε ότι η εργοληπτική εταιρεία της οποίας ήταν διευθυντής, τοποθέτησε τα χώματα όγκου 675 κ.μ. στο ακίνητο των Εναγόντων, τέτοια παραδοχή έγινε κατά την αντεξέταση μετά από σχετική υποβολή της θέσης των Εναγόντων. Η πιο πάνω θέση όμως η οποία προβλήθηκε από τους Ενάγοντες κατά την αντεξέταση του Ιγνατίου και του Πιερίδη και η οποία κυριαρχεί στην γραπτή αγόρευση των Εναγόντων με σκοπό την στοιχειοθέτηση ευθύνης των εναγομένων για τις πράξεις του εργολάβου τους, δεν έχει υποστηριχθεί από την μαρτυρία την οποία παρουσίασαν στο Δικαστήριο οι Ενάγοντες αλλά ούτε και από το δικόγραφο τους στην έκταση όπου απαιτείται λαμβανομένου υπόψη του ότι διάδικοι στην Αγωγή είναι οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι και όχι η εργοληπτική εταιρεία Ρ & Ρ Artique. Δεν έχει καταδειχθεί επίσης ότι οι εναγόμενοι έδιδαν οδηγίες ή ανέχθησαν την συμπεριφορά ή πράξεις του εργολάβου. Μάλιστα η θέση του ΜΥ2 ότι οι εναγόμενοι δεν έδιδαν οδηγίες στον εργολάβο δεν αμφισβητήθηκε από μέρους των εναγόντων. Οι Ενάγοντες είχαν το βάρος απόδειξης και την υποχρέωση να προσκομίσουν σαφή και θετική μαρτυρία για τις πράξεις και ενέργειες που καταλογίζουν στους Εναγόμενους. Αντίθετα παρατηρείται ένας ελιγμός στην θέση των Εναγόντων κατά την παρουσίαση της υπόθεσης τους και προβολή θέσεων ότι ευθύνη έχουν οι Εναγόμενοι, ενώ κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των εναγομένων προβάλλεται για πρώτη φορά η θέση ότι οι εργολάβοι των Εναγομένων προέβησαν στις εν λόγω ενέργειες αλλά οι Εναγόμενοι φέρουν ευθύνη λόγω των οδηγίων που έδιδαν σε αυτούς. Είναι η κατάληξή μου, με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από τους Ενάγοντες, ότι παρόλο όπου η επέμβαση έγινε από την εργοληπτική εταιρεία Ρ & Ρ Artique , αν και υπάρχει έντονη διαφωνία ως προς την έκταση αυτής, δεν έχει καταδειχθεί και οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι οι Εναγόμενοι μέσω της εργοληπτικής εταιρείας Ρ Ρ Artique παράνομα επενέβησαν στο ακίνητο των Εναγόντων ή ανέχθηκαν τις ενέργειες του εργολάβου σε τέτοιο βαθμό που να κριθούν οι εναγόμενοι υπόλογοι για τις ενέργειες του εργολάβου. Οι Ενάγοντες δεν παρουσίασαν μαρτυρία για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους αναφορικά με την ευθύνη των Εναγομένων για πράξεις της πιο πάνω εργοληπτικής εταιρείας. Επομένως ακόμα και αν οι ενάγοντες αποδύκνειαν την ύπαρξη οποιασδήποτε ζημιάς, απέτυχαν να αποδείξουν ότι ευθύνονται για την πρόκληση της οι εναγόμενοι είτε για πράξεις των ιδίων είτε για πράξεις των εργολάβων τους, κατά τον τρόπο όπου εισηγούνται οι ενάγοντες με την γραπτή αγόρευση τους. Ως έχει διαφανεί ανωτέρω, οι ενάγοντες δεν έχουν επίσης αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία ειδικού ότι μετά την μετακίνηση των 675 κ.μ., οι εναγόμενοι όφειλαν να μετακινήσουν ακόμα 1800 κ.μ. χωμάτων. Επί του προκειμένου ζητήματος το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι ενώ με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία οι ενάγοντες αποδέχτηκαν την μετακίνηση 675 κ.μ. χωμάτων από το οικόπεδο τους, όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 10 και 21, δεν έχουν δικαιολογήσει με οποιαδήποτε μαρτυρία την ενέργεια τους να αμφισβητήσουν στην συνέχεια την μελέτη του Ιλίκκου Κυριάκου και την αποδοχή τους ως προς την μετακίνηση των 675 κ.μ. χωμάτων και την εκ των υστέρων ανάθεση μελέτης από δικό τους επιμετρητή και την απαίτηση τους για μετακίνηση ακόμα 1800 κ.μ. χωμάτων. Το πιο πάνω σημείο παραμένει αναπάντητο και κενό στην όλη μαρτυρία των εναγόντων με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός τους αναφορικά με την έκταση και ποσότητα της ισχυριζόμενης επέμβασης πέραν των 675 κ.μ. χωμάτων αλλά και της ισχυριζόμενης ζημιάς την οποία επικαλούνται. Πέραν των πιο πάνω, τα οποία κρίνουν την τύχη της Αγωγής, η Αγωγή δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και για ακόμα ένα λόγο. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες αποδέχτηκαν το μέγεθος της παράνομης επέμβασης όπως αυτή καθορίστηκε από τον Ιλίκκο Κυριάκου και συμφώνησαν με την εισήγηση των Εναγομένων όπως η εργοληπτική εταιρεία των Εναγομένων μετακινήσει 675 κ.μ. χωμάτων από το ακίνητο τους. Το Τεκμήριο 21 δεν έχει αμφισβητηθεί και παρ όλο όπου ο διευθυντής των Εναγόντων αναγνώρισε την υπογραφή του επί του εν λόγω Τεκμηρίου, οι Ενάγοντες κατά την δίκη διατήρησαν στάση σιγής επί του εν λόγω Τεκμηρίου, σιγή η οποία πρόεβαλλε εντονότερη την ύπαρξη του εν λόγω Τεκμηρίου
17. Η υπογραφή και αποδοχή της επιστολής των Εναγομένων ημερ. 21.1.09 (Τεκμήριο 21) κατά την κρίση του Δικαστηρίου δημιουργεί κώλυμα στους Ενάγοντες να προωθούν την παρούσα Αγωγή. Αν και το εν λόγω νομικό σημείο δεν τέθηκε από πλευράς Εναγομένων, το Δικαστήριο ακόμα και αυτεπάγγελτα δύναται να το εξετάσει, εφόσον τα γεγονότα τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου, το επιτρέπουν και δικαιολογούν. Οι Ενάγοντες έχοντας υπογράψει το Τεκμήριο 21 αλλά και στέλλοντας στους Εναγόμενους την επιστολή ημερ. 23.1.09 Τεκμήριο 10, δήλωσαν ότι αποδέχονται ότι η επέμβαση ανέρχετο σε 675 κ.μ. και αποδέχτηκαν την μετακίνηση τους από την εργοληπτική εταιρεία η οποία εκτελούσε εργασίες στο ακίνητο των Εναγομένων. Επαναλαμβάνω ότι τα πιο πάνω Τεκμήρια 10 και 21 ούτε έχουν αμφισβητηθεί από τους Ενάγοντες ούτε φαίνεται όμως να τους έχουν απασχολήσει κατά την δίκη. Οι δηλώσεις των Εναγόντων οι οποίες περιέχονται στα πιο πάνω Τεκμήρια, τους εμποδίζουν από του να ισχυρίζονται ότι η παράνομη επέμβαση ανέρχετο σε ποσότητα όγκου χωμάτων πέραν των 675 κ.μ. και δεσμεύονται από το περιεχόμενό τους (estoppel by deed). Στην απόφαση Βογαζιανός κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Εφ. Αρ. 281/2006, ημερομηνίας 18.2.2011, αναφορικά με τον νομικό κανόνα estoppel λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην Ιωάννου ν. Οργ. Χρημ. Τράπεζας Κύπρου Λτδ