ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΟΔΥΣΣΕΩΣ, Αρ. Αγωγής: 2109/2015, 16/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A341 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2109/2015 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕΤΡΟΥ Ενάγοντας και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΟΔΥΣΣΕΩΣ Εναγόμενης ---------------------------------------------------------------- Αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 22/07/15 για Προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή : κ. Ε. Αναστασίου (για να ακούσει απόφαση κα Χ.Καρεκλά) Για την Εναγόμενη - Καθ' ής η Αίτηση : κ. Α. Βασιλείου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση O ενάγοντας - αιτητής («ο ενάγοντας») με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε στις 10/06/15 αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται να μετακινήσει και ή κατεδαφίσει το υποστατικό που καλύπτει μέρος της αυλής της κατοικίας του κατά 69 τ.μ., ως επίσης διάταγμα που να την διατάσσει να συμμορφωθεί με την επίσημη οριοθέτηση του Κτηματολογίου και όπως παύσει να επεμβαίνει καθ'οιονδήποτε τρόπο στην αυλή της κατοικίας του. Περαιτέρω ζητά αποζημιώσεις για μείωση της αξίας της κατοικίας του, ποσό €10.000.- για ζημιές και ή απώλειες που υπέστη συνεπεία ακύρωσης πώλησης της κατοικίας του, οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία, νόμιμους τόκους και έξοδα. Η Επίδικη Αίτηση Στις 22/07/15 ο ενάγοντας καταχώρησε περαιτέρω την επίδικη αίτηση. Με αυτήν ζητά το ακόλουθο ενδιάμεσο διάταγμα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη όπως ενοικιάσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει, παραχωρήσει ή άλλως μέρος του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/18742, σχέδιο 2-207-343, τμήμα 4, τεμάχιο 273, εκτάσεως 69 τ.μ., ιδιοκτησίας του ενάγοντα/αιτητή το οποίο ευρίσκεται στην οδό Τηλλυρίας 3 στην Αγία Παρασκευή της Γερμασόγειας στη Λεμεσό το οποίο η εναγόμενη παράνομα κατέχει και ή διαχειρίζεται ως μέρος του υποστατικού του οποίου είναι ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος και το οποίο λειτουργεί ως κέντρο αναψυχής και ή ταβέρνας με την επωνυμία «Αγρόσπιτο» το οποίο ευρίσκεται επίσης στην οδό Τηλλυρίας 1 στη Γερμασόγεια στη Λεμεσό και το οποίο γειτνιάζει και ή συνορεύει της ως άνω ακίνητης ιδιοκτησίας του ενάγοντα/αιτητή. » Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, στη Δ.48 Κ.2 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η αίτηση καταχωρήθηκε ως μονομερής πλην όμως δεν εξεδόθη μονομερώς το διάταγμα και προχώρησε σε ακρόαση κατόπιν επίδοσης της και στην εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση. Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερ.22/07/15, ο οποίος αναφέρει πως γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης :
- Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της κατοικίας που ευρίσκεται στην οδό Τηλλυρίας 3 στην Αγία Παρασκευή στη Γερμασόγεια στη Λεμεσό, με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας τα οποία συγκεκριμένα αναφέρει (το εν λόγω πιστοποιητικό επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α). Την κατοικία αυτή έλαβε ως δωρεά από τον πατέρα του κατά ή περί την 05/12/
- Η εναγόμενη είναι η ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος του υποστατικού που λειτουργεί ως κέντρο αναψυχής και ή ταβέρνας με την επωνυμία «Αγρόσπιτο» το οποίο βρίσκεται στην οδό Τηλλυρίας 1 στη Γερμασόγεια στη Λεμεσό και το οποίο γειτνιάζει και ή συνορεύει μετά της κατοικίας του.
- Σε άγνωστο για τον ίδιο ημερομηνία η εναγόμενη και ή οι αντιπρόσωποι και ή οι υπηρέτες και ή οι ενοικιαστές και ή οι διαχειριστές και ή οι συγγενείς αυτής παράνομα και άνευ της συγκατάθεσης του και ή του προηγούμενου ιδιοκτήτη κατασκεύασαν και ή προέκτειναν τις μεταλλικές κατασκευές και ή άλλως του χώρου όπου χρησιμοποιείται για την εκμετάλλευση της ως άνω ταβέρνας καλύπτοντας και καταλαμβάνοντας μέρος της αυλής της κατοικίας και ή ακίνητης ιδιοκτησίας του εμβαδού 69 τ.μ. Η εν λόγω προέκταση του υποστατικού της εναγόμενης και η κατάληψη μέρους της αυλής της κατοικίας του έγινε παράνομα και χωρίς την συγκατάθεση του και επίσης χωρίς οποιαδήποτε προβλεπόμενη πολεοδομική ή άλλη άδεια.
- Τόσο ο πατέρας του ως προηγούμενος ιδιοκτήτης όσο και ο ίδιος κάλεσαν επανειλημμένα την εναγόμενη όπως μετακινήσει την παράνομη κατασκευή από την αυλή της κατοικίας του και όπως τους παραδώσει ελευθέρα κατοχή και χρήση αυτής πλην όμως η εναγόμενη αρνείται και ή αμελεί να συμμορφωθεί μέχρι σήμερα.
- Από όσα γνωρίζει και πιστεύει έχει καλή βάση αγωγής και υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και δικαιούται τις αξιώσεις και θεραπείες που ζητά με την παρούσα αγωγή.
- Από πληροφορίες που έχει λάβει από το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον της εναγόμενης αυτή διαπραγματεύεται όπως ενοικιάσει και ή παραχωρήσει προς διαχείριση σε τρίτο ή τρίτα πρόσωπα ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει ή άλλως την επιχείρηση κέντρου αναψυχής και ή ταβέρνας πιο πάνω και στην διαπραγμάτευση αναφορικά με την ενοικίαση συμπεριλαμβάνει και το μέρος της κατοικίας και ή ακίνητης ιδιοκτησίας του εμβαδού 69 τ.μ. το οποίο παράνομα κατέχει και διαχειρίζεται και ή εκμεταλλεύεται μέχρι σήμερα ως ανωτέρω αναφέρει.
- Είναι η θέση του πως σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος υπάρχει ορατός κίνδυνος η εναγόμενη να προχωρήσει με την ενοικίαση και ή μεταβίβαση και ή αποξένωση και ή παραχώρηση της ως άνω ταβέρνας η οποία καλύπτει μέρος της περιουσίας του σε τρίτο πρόσωπο με αποτέλεσμα να καταστεί δύσκολο να αποδοθεί ορθή και ταχεία δικαιοσύνη για το λόγο ότι θα εμπλακούν τρίτα πρόσωπα αναφορικά με την αξίωση που έχει εναντίον της εναγόμενης και τα οποία θα έχουν άγνοια ως προς το πραγματικό ιδιοκτησιακό καθεστώς του ως άνω υποστατικού και ειδικά του μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας του εκτάσεως 69 τ.μ. το οποίο θα έπρεπε να εξαιρεθεί από οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης και ή διαχείρισης και ή άλλως.
- Ενδεχόμενη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με συνεπακόλουθο η εναγόμενη να προχωρήσει σε ενοικίαση ή αποξένωση ή μεταβίβαση ή κάποια άλλη διάθεση ή δέσμευση του υποστατικού θα καταστήσει άνευ νοήματος τις θεραπείες που ζητά στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και θα εμποδιστεί και ή αποκλειστεί να ικανοποιήσει ή να εκτελέσει την απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ του για το λόγο ότι θα εμπλακούν ως κάνει αναφορά πιο πάνω τρίτα πρόσωπα τα οποία και δικαιολογημένα θα προβάλλουν τις δικές τους απαιτήσεις.
- Περαιτέρω σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αντίθεση με την εναγόμενη η οποία δεν θα υποστεί καμία ανεπανόρθωτη ζημιά
- Είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η έκδοση του οποίου επείγει. Η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου που εξασφαλίστηκε στις 24/07/15 ο ενάγοντας καταχώρησε στις 27/07/15 και συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου όπως αναφέρθηκε κατά την υποβολή του αιτήματος να εξειδικεύεται το επείγον της περίπτωσης και να δικαιολογείται ο χρόνος που πέρασε αλλά και πως έλαβε γνώση ο ενάγοντας για τυχόν αποξένωση. Αναφέρει δε ο ενάγοντας στην εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετικά με τα πιο πάνω:
- Από την ημερομηνία που κατοικεί στην αναφερθείσα κατοικία ήτοι τον Μάρτιο 2013 ζήτησε από την εναγόμενη να μετακινήσει και ή κατεδαφίσει τις παράνομες κατασκευές και η εναγόμενη ζήτησε χρόνο να το πράξει για το λόγο ότι κατά το στάδιο εκείνο αντιμετώπιζε σοβαρά οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα. Μετά από παρέλευση 6 μηνών και αφού διαπίστωσε ότι η εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε της το ζήτησε ξανά αλλά αυτή με διάφορα προσχήματα και δικαιολογίες αρνείται και ή αμελεί να συμμορφωθεί.
- Επειδή γνώριζε για αρκετά χρόνια την εναγόμενη και δεν ήθελε να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον της, που αυτό θα εξυπακούετο ότι θα είχε και κόστος εξόδων στα οποία αδυνατούσε να ανταπεξέλθει προσδοκούσε ότι η εναγόμενη με τις παραινέσεις και τις εκκλήσεις του θα συμμορφωνόταν πλην όμως αυτή εκμεταλλευόμενη την ανοχή και ή συμπάθεια του συνέχισε να τον εμπαίζει μέχρι σήμερα. Σημειώνει δε ότι πριν προχωρήσει με δικαστικά μέτρα και προς αποφυγή δικαστικών αντεγκλήσεων και εξόδων και για τις δύο πλευρές κατά ή περί την 28/04/14 έστειλε στην εναγόμενη την επιστολή που επισυνάπτει ως τεκμήριο Α.
- Η εναγόμενη εδώ και 5 μήνες δεν λειτουργεί την επιχείρηση του κέντρου αναψυχής και ή ταβέρνας με την επωνυμία «Αγρόσπιτο» για λόγους που δεν γνωρίζει και διαπραγματεύεται την ενοικίαση της σε τρίτα πρόσωπα.
- Κατά ή περί τις 06/07/15 και ενώ βρισκόταν έξω από την κατοικία του δύο άγνωστα για τον ίδιο πρόσωπα ζήτησαν πληροφορίες για την διεύθυνση της κατοικίας και το τηλέφωνο της εναγόμενης αλλά ο ίδιος δεν έδωσε οποιαδήποτε πληροφορία. Κατά ή περί τις 09/07/15 δε είδε τα εν λόγω πρόσωπα με την εναγόμενη να περιφέρονται και να ελέγχουν το υποστατικό της εναγόμενης και όταν τα πρόσωπα αυτά εγκατέλειπαν το υποστατικό τους ρώτησε τον σκοπό της επίσκεψης τους και τον πληροφόρησαν ότι ενδιαφέρονταν να ενοικιάσουν το υποστατικό ως υφίστατο προς το σκοπό εκμετάλλευσης του ως κέντρο αναψυχής και ή ταβέρνας.
- Η εναγόμενη προτίθεται να ενοικιάσει την ταβέρνα σε τρίτα πρόσωπα και μόλις έλαβε τις πληροφορίες επικοινώνησε με τους δικηγόρους του για να προχωρήσουν έγκαιρα στην έκδοση σχετικού διατάγματος, το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί. Η Ένσταση Στην ένσταση της εναγόμενης παρατίθενται 10 λόγοι ένστασης. Είναι πιο συγκεκριμένα οι ακόλουθοι:
- Δεν τηρείται καμία από τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και γενικά διαταγμάτων όπως το αιτούμενο.
- Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει στην ένορκη δήλωση, καθώς και στην συμπληρωματική του που συνοδεύει την αίτηση του, τέτοια γεγονότα ικανά για την έκδοση του διατάγματος. Συγκεκριμένα η ένορκος δήλωση του καθώς και η συμπληρωματική είναι αόριστες και γενικές και κανένα αποδεικτικό στοιχείο αναφέρεται σ' αυτές, ότι η προέκταση του υποστατικού που ανήγειρε η εναγόμενη καταλαμβάνει μέρος της αυλής της κατοικίας του.
- Οι ισχυρισμοί του που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του είναι απλώς εικασίες.
- Υπάρχει παντελής απουσία οιασδήποτε αποδεκτής μαρτυρίας για το κατεπείγον της αίτησης για την παροχή του διατάγματος που αιτείται.
- Δεν υπάρχει καλό αγώγιμο δικαίωμα ούτε πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.
- Ο αιτητής καταχώρησε την αίτηση αυτή καταχρηστικά χωρίς προηγουμένως να προβεί στις δέουσες ενέργειες μέσω Κτηματολογίου για να αποδείξει την ισχυριζόμενη ιδιοκτησία του στο διαφιλονικούμενο ακίνητο.
- Ο αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η προέκταση που υπάρχει στο ακίνητο της καθ'ής η αίτηση έγινε πριν 50 και πλέον χρόνια και είναι καθ'όλα νόμιμη.
- Δεν αποκαλύπτεται από τον αιτητή ότι αυτός σε περίπτωση επιτυχίας του δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως με χρηματική αποζημίωση.
- Η καθ'ής η αίτηση είναι φερέγγυα, δεν υπάρχει ισχυρισμός περί του αντιθέτου και μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως οιανδήποτε αξίωση του ενάγοντος-αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας του.
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7, 8, 9 και 10, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 21, 31, 32 και 47, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4
(1)
(2)
(3), 7, 8 και 9 και Δ.64 και στην γενική και συμφυή εξουσία και την πρακτική του Δικαστηρίου και την Κυπριακή Νομολογία. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης ημερ.8/10/15, η οποία αναφέρει πως γνωρίζει τα γεγονότα πλην όπου αναφέρει ρητά άλλη πηγή γνώσης της. Περαιτέρω:
- Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που περιέχονται τόσο στην ένορκη του δήλωση όσο και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Παραδέχεται μόνον ότι είναι ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος της ταβέρνας που γειτνιάζει και ή συνορεύει με την κατοικία του ενάγοντα, καθώς επίσης και ότι τους τελευταίους πέντε μήνες η ταβέρνα δεν λειτουργεί. Ακόμη παραδέχεται ότι προσπαθεί να ενοικιάσει την ταβέρνα.
- Αναφέρει δε ότι η οποιαδήποτε προέκταση έγινε πέραν των 50 ετών και ήταν καθ' όλα νόμιμη, επισυνάπτει δε αντίγραφο άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού τίτλου ιδιοκτησίας. Επίσης αναφέρει ότι ουδέποτε παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή ή την επιστολή 28/04/15 από τον ενάγοντα.
- Περαιτέρω αναφέρει ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και γενικά διαταγμάτων όπως το ζητούμενο.
- Ακόμη ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει στις ενόρκους δηλώσεις του τέτοια γεγονότα ικανά για την έκδοση του διατάγματος. Συγκεκριμένα οι ένορκες του δηλώσεις είναι αόριστες και γενικές και κανένα αποδεικτικό στοιχείο αναφέρεται σ' αυτές ότι η προέκταση του υποστατικού που ανήγειρε δήθεν η ίδια καταλαμβάνει μέρος της αυλής της κατοικίας του. Οι ισχυρισμοί του ενάγοντα είναι απλώς εικασίες και υπάρχει παντελής απουσία οποιασδήποτε αποδεκτής μαρτυρίας για το κατεπείγον του διατάγματος.
- Δεν υπάρχει καλό αγώγιμο δικαίωμα ούτε πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και ο ενάγοντας καταχώρησε την αίτηση αυτή καταχρηστικά χωρίς προηγουμένως να προβεί στις δέουσες ενέργειες μέσω του Κτηματολογίου για να αποδείξει την ισχυριζόμενη ιδιοκτησία του στο διαφιλονικούμενο ακίνητο.
- Ο ενάγοντας απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η προέκταση που υπάρχει στο ακίνητο της έγινε πριν 50 και πλέον χρόνια και είναι καθ' όλα νόμιμη.
- Ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο ότι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως με χρηματική αποζημίωση. Η ίδια είναι φερέγγυα, δεν υπάρχει ισχυρισμός περί του αντιθέτου και μπορεί να ικανοποιήσει οποιαδήποτε αξίωση του ενάγοντα σε περίπτωση επιτυχίας του.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους ζητά απόρριψη του αιτούμενου διατάγματος. Η Ακρόαση της Αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι συνήγοροι των διαδίκων εν μέρει μέσω γραπτών αγορεύσεων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και εν μέρει με προφορικές αγορεύσεις παρουσίασαν στο δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους. Το Δικαστήριο έχει σημειώνω μελετήσει πολύ προσεκτικά τις αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Εδώ μόνον το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να σταθεί στα εξής δύο σημεία της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ενάγοντα, που όπως θα διαφανεί κατωτέρω θα παίξουν μεγάλη σημασία για την κατάληξη της αίτησης. Κατ' αρχήν πρόκειται για την αναφορά που υπάρχει στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του ενάγοντα και συγκεκριμένα στη σελ.4, σε διαφιλονικούμενο μέρος εμβαδού 69 τ.μ., το οποίο «αν και δεν καθορίζεται το ιδιοκτησιακό καθεστώς του, πριν γίνει επίσημη οριοθέτηση από το Κτηματολόγιο..». Το δεύτερο σημείο εντοπίζεται στα όσα ανέφερε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος του ενάγοντα στις 04/11/15, οπότε έγιναν δηλαδή οι αγορεύσεις. Πιο συγκεκριμένα εισηγήθηκε όπως δοθεί νέα ημερομηνία για αγορεύσεις αφού όπως ανέφερε την διαφορά θα την διευθετήσει το Κτηματολόγιο και αναμένεται στην ουσία απόφαση του Κτηματολογίου για το κατά πόσο η λωρίδα γης που αφορά η διαφορά ανήκει ή όχι στον ενάγοντα. Είναι προφανές σημειώνεται με βάση αυτά ότι ευρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία στο Κτηματολόγιο για επίλυση της διαφοράς που προκύπτει με το διαφιλονικούμενο μέρος που αναφέρθηκε πιο πάνω. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου,
(2003)1 ΑΑΔ 741). * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση 145/2011, 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδειχθεί μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R.231 και Zena Company Ltd ν Demenian Catering Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1848. Στην υπόθεση Cambridge Nutrition Ltd v. British Broadcasting Corp. [1990] 3 All E.R. 523, έγινε δεκτό ότι στην ενάσκηση της εξισορροπητικής άσκησης μεταξύ της παρουσίασης σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και του ισοζυγίου της ευχέρειας, ο χρηματικός παράγων για σκοπούς αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, αλλά επενεργούν και άλλοι, όπως το δικαίωμα του BBC να μεταδώσει συγκεκριμένο πρόγραμμα στα πλαίσια της μετάδοσης προγραμμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην υπόθεση Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκιζή κ.ά. v. Κύζη, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκιζή
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 1245, επιβεβαιώθηκε η θέση ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου, όπως τα κριτήρια αυτά εξηγήθηκαν από τη νομολογία, μεταξύ άλλων, και, στην υπόθεση Οdysseos πιο πάνω. Στο σημείο αυτό το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να ξεκαθαρίσει ότι η επίδικη αίτηση θα εξεταστεί μόνο στη βάση των πιο πάνω προϋποθέσεων του άρθρου 32. Αναφέρεται βέβαια αυτό γιατί η αίτηση όπως φαίνεται πιο πάνω βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. Είναι όμως προφανές με απλή μελέτη του άρθρου αυτού ότι δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση μας. Σύμφωνα με το Άρθρο 5
(1)του Κεφ.6: «5.-
(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.» Στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανές ότι δεν ζητείται δέσμευση ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου προκειμένου να μπορέσει να ικανοποιηθεί η απαίτηση του ενάγοντα για χρέος ή αποζημίωση. Εν πάση όμως περιπτώσει το άρθρο αυτό αφορά περίπτωση ακινήτου που δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής (Τσιολάκκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782), σε αντίθεση δηλαδή με ότι συμβαίνει εδώ. Εφαρμογή των Προϋποθέσεων του Νόμου και Αξιολόγηση Από τις ένορκες δηλώσεις που παρατέθηκαν πιο πάνω κατ' αρχήν αναφέρεται πως προκύπτουν τα ακόλουθα αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
- Ο ενάγοντας είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της κατοικίας που ευρίσκεται στην οδό Τηλλυρίας 3 στην Αγία Παρασκευή στην Γερμασόγεια στη Λεμεσό (τεμάχιο 273).
- Η εναγόμενη είναι ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος του υποστατικού που λειτουργεί ως κέντρο αναψυχής και ή ταβέρνα με την επωνυμία «Αγρόσπιτο» που βρίσκεται στην οδό Τηλλυρίας 1 στην Γερμασόγεια στη Λεμεσό (τεμάχιο 274) και το οποίο γειτνιάζει και ή συνορεύει με την κατοικία του ενάγοντα πιο πάνω.
- Η εναγόμενη προσπαθεί να ενοικιάσει την ταβέρνα πιο πάνω, η οποία τους τελευταίους μήνες δεν λειτουργεί. Με αυτά υπόψη προχωρώ να εξετάσω αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που προανέφερα: Μελετώντας την έκθεση απαίτησης και τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση του ενάγοντα, θεωρώ πως προκύπτει μια συζητήσιμη υπόθεση. Η βάση της παρούσας αγωγής ως αποκαλύπτεται από το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης ως απορρέει από το Άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συνεπώς ικανοποιείται. Κατά την κρίση μου όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
- Ο ενάγοντας, και θα συμφωνήσω με όσα σχετικά αναφέρει ο συνήγορος της εναγόμενης, προβαίνει σε γενικούς ισχυρισμούς, χωρίς να παραθέτει ουσιαστικά τα αναγκαία μαρτυρικά στοιχεία για να καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας. Η μαρτυρία του θα πρόσθετα κρίνεται γενική ώστε να μην επιτρέπει στο Δικαστήριο να καταλήξει σε συγκεκριμένες διαπιστώσεις στο βαθμό πάντα που αυτό μπορεί να γίνει σε αυτό το στάδιο. Όμως εδώ θα ήθελα πιο συγκεκριμένα να αναφερθούν τα εξής. (α) Δεν έχει δοθεί συγκεκριμένη μαρτυρία που να πείθει το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται σε αυτό το στάδιο ότι ο ενάγοντας είναι πράγματι δικαιούχος του επίδικου μέρους του ακινήτου. Υπάρχουν γενικές αναφορές του ενάγοντα περί δικής του ιδιοκτησίας, που αφενός δεν υποστηρίζονται από καμία συγκεκριμένη μαρτυρία ή μαρτυρία εμπειρογνώμονα και αφετέρου αντιφάσκουν με όσα αναφέρει ο συνήγορος του ως αναφέρθηκε ανωτέρω περί διαφιλονικούμενου μέρους (βλ. Λεξικό Γ.Μπαμπινιώτη σελ.498, υπό την λέξη διαφιλονικώ, στην ουσία μέρος υπό αμφισβήτηση), του οποίου το ιδιοκτησιακό καθεστώς θα καθοριστεί κατόπιν οριοθέτησης από το Κτηματολόγιο. Το Κτηματολόγιο ουσιαστικά δέχεται ο δικηγόρος θα καθορίσει σε ποιόν ανήκει το μέρος αυτό του ακινήτου ή όπως το έθεσε αν η λωρίδα γης που αφορά η διαφορά ανήκει ή όχι στον ενάγοντα. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο ενάγοντας απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι πρόκειται για διαφιλονικούμενο μέρος και ότι εκκρεμεί σχετική διαδικασία στο Κτηματολόγιο προβάλλοντας με θετικό τρόπο τη θέση ότι το μέρος αυτό του ακινήτου του ανήκει και όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ενέργεια δε του ενάγοντα θα πρόσθετα να αποταθεί στο Κτηματολόγιο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τα λεγόμενα του δικηγόρου του ενώπιον του Δικαστηρίου, προκειμένου να διευκρινιστεί σε ποιόν ανήκει το διαφιλονικούμενο μέρος δείχνει ακριβώς την αβεβαιότητα που υπάρχει εν σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του μέρους αυτού του ακινήτου. (β) Η αναφορά του ενάγοντα περί παράνομης ανέγερσης προέκτασης είναι γενική, ενώ σημειώνω η θέση της εναγόμενης περί νόμιμης ανέγερσης παρέμεινε αναπάντητη. Δεν αναφέρω βέβαια αυτά αποφασίζοντας καθ' οιονδήποτε τρόπο τελεσίδικα οποιοδήποτε θέμα ή προβαίνοντας σε τελικά ευρήματα επί γεγονότων. Θεωρώ όμως ότι τα πιο πάνω έχουν αποδυναμώσει την υπόθεση του ενάγοντα σε βαθμό που να μην μπορεί να διαπιστωθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας στον απαιτούμενο βαθμό. Έχοντας υπόψη την κατάληξη του Δικαστηρίου σε ότι αφορά την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, θα αναφέρω μόνον αυτό αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση. Δεν έχει τεθεί κρίνω οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να ικανοποιεί την προϋπόθεση αυτή. Η ενοικίαση της ταβέρνας από την εναγόμενη σε τρίτο, που αυτό ουσιαστικά προκύπτει από τα όσα ο ενάγοντας αναφέρει ότι προτίθεται να πράξει η εναγόμενη εν σχέση με το υποστατικό αυτό και η τελευταία το παραδέχεται, σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται αποξένωση του συγκεκριμένου μέρους του ακινήτου, το οποίο εφόσον διαπιστωθεί τελικά από το Κτηματολόγιο ότι ανήκει στον ενάγοντα αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει ή διαφοροποιήσει η όποια ενοικίαση και ο ενάγοντας δεν θα αποστερηθεί κανένα δικαίωμα του. Εν πάση περιπτώσει γενικότερα θα έλεγα ότι ανεπανόρθωτη ζημιά ή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν έχουν καταδειχθεί. Σε κάθε περίπτωση όμως η τύχη της αίτησης έχει σφραγιστεί. Αναφέρω δε ότι από τη στιγμή που η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι δεν έχει αποδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή του Ενάγοντα, περιττεύει η εξέταση του κριτηρίου για το πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας (Μαίρη Νίκου Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980), ή άλλων θεμάτων. Κατάληξη Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω η αίτηση ημερ.22/07/15 απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος της Εναγόμενης - καθ'ής η αίτηση και σε βάρος του Ενάγοντα - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Order Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο