← Κύπρος

ΑΛΕΞΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 743/2013, 19/11/2015

ΑΛΕΞΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 743/2013, 19/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A352 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 743/2013 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΛΕΞΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγουσας και ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενων ---------------------------------------------------------------- Αίτηση υπό των εναγομένων ημερομηνίας 5/2/15 για συνένωση της πιο πάνω αγωγής με την αγωγή 742/13 Ε.Δ.Λεμεσού Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου 2015 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές (εναγόμενους και στην αγωγή 742/13) : κα. Φ.Βερεσιέ για Κ.Μ.Χατζηπιέρα Για την Ενάγουσα - Καθ' ής η Αίτηση (και για ενάγουσα στην αγωγή 742/13) : κ. Αναστασίου για Ευαγόρας Αναστασίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση η κα. Χ.Καρεκλά) Για Τριτοδιάδικο στην αγωγή 742/13 : κ.Περικλής Κωνσταντίνου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση ο κ. Κ.Σωτήρη) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγικά Η ενάγουσα στις 18/02/13 καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή αξιώνοντας εναντίον των εναγομένων γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος αφού ακριβώς θεωρεί υπεύθυνο για το δυστύχημα τον οδηγό του οχήματος που κάλυπταν με ασφαλιστήριο έγγραφο οι εναγόμενοι. Επίδικη Αίτηση Με την επίδικη αίτηση τους οι εναγόμενοι ζητούν όπως η παρούσα αγωγή συνενωθεί με την αγωγή 742/13 Ε.Δ.Λεμεσού. Ας σημειωθεί εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα ότι στην εν λόγω αγωγή 742/13 ενάγουσα είναι επιβάτιδα στο όχημα που οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος η εδώ ενάγουσα, η οποία επίσης αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη συνεπεία του ιδίου τροχαίου δυστυχήματος και αφορά τους ίδιους εναγόμενους για τον ίδιο λόγο πιο πάνω. Οι εναγόμενοι δε στην αγωγή αυτή, κατόπιν άδειας που εξασφάλισαν για τούτο, επέδωσαν ειδοποίηση τριτοδιαδίκου στην εδώ ενάγουσα. Για σκοπούς της αγωγής 742/13 σημειώνεται η τριτοδιάδικος (εδώ ενάγουσα) εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους εν σχέση με την παρούσα αγωγή, προφανώς επειδή στην 742/13 εμπλέκεται και η ασφαλιστική της εταιρεία, η εταιρεία δηλαδή που κάλυπτε με ασφαλιστήριο το δικό της όχημα. Επίσης αναφέρεται ότι όπως και η παρούσα αγωγή έτσι και η αγωγή 742/13 εμπίπτει στο πρόγραμμα εργασίας τούτου του Δικαστηρίου. Οι φάκελοι συνεπώς αναφέρεται των δύο υποθέσεων ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.1-4, και Δ.48 Θ.2, 9 (d). Όπως στην αίτηση αναφέρεται, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ότι υπάρχουν κοινά νομικά και ή πραγματικά ζητήματα τοιαύτης σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή την συνένωση των. Η θέση της εδώ ενάγουσας και η ένσταση Ο συνήγορος της ενάγουσας δεν καταχώρησε ένσταση στην αίτηση ενώ δήλωσε περαιτέρω κατά την Ακρόαση της αίτησης πως δεν υπάρχει ένσταση στο αιτούμενο διάταγμα. Η πλευρά της τριτοδιαδίκου όμως στην αγωγή 742/13, αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση. Δεν μπορεί βέβαια να μην σημειωθεί το κατά κάποιο τρόπο παράδοξο του πράγματος από τη στιγμή που όπως αναφέρθηκε πιο πάνω η εδώ ενάγουσα, που δηλώνει πως δεν έχει ένσταση, και η τριτοδιάδικος στην αγωγή 742/13, που καταχώρησε ένσταση, είναι το ίδιο πρόσωπο. Στο θέμα όμως αυτό θα επανέλθω σε άλλο σημείο κατωτέρω. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και ή αστήριχτη. Υπάρχει αοριστία στα προτεινόμενα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση και ειδικά δεν παραχωρούνται λεπτομέρειες και ή δεν εξειδικεύονται τα κοινά νομικά και ή πραγματικά γεγονότα. 2. Η αιτούμενη συνένωση των αγωγών δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. 3. Η μαρτυρία που θα προσκομιστεί σε κάθε αγωγή είναι διαφορετική. 4. Οι αιτούμενες θεραπείες σε κάθε αγωγή διαφέρουν. 5. Η ενάγουσα στην αγωγή 743/13 εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους από αυτούς που εκπροσωπούν την τριτοδιάδικο στην αγωγή 742/13. 6. Η αίτηση αντιβαίνει στο άρθρο 30

(3)(δ) του Συντάγματος. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.2 και 3, στην Δ.48 Θ.2 και 9, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην ισχύουσα Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αδάμου Κόνια, ο οποίος είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων της τριτοδιαδίκου στην αγωγή 742/
  1. Αναφέρει κατ'αρχήν πως γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, προβαίνει δε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση γιατί η αίτηση αφορά νομικό σημείο. Περαιτέρω αναφέρει ότι:
  2. Στην αίτηση δεν αναφέρονται πραγματικά γεγονότα, δεν παραχωρούνται λεπτομέρειες και δεν εξειδικεύονται τα νομικά σημεία.
  3. Δεν θα υπάρξει σημαντικό όφελος από την συνεκδίκαση αφού οι διάδικοι εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους. Η ενάγουσα στην αγωγή 743/13 εκπροσωπείται από διαφορετικό δικηγόρο από ότι στην αγωγή 742/13 που είναι τριτοδιάδικος.
  4. Δεν υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα ώστε να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των αγωγών.
  5. Οι απαιτήσεις των διαδίκων είναι διαφορετικές σε κάθε αγωγή και η συνένωση τους θα περιπλέξει περισσότερο τη διαδικασία.
  6. Η αίτηση είναι γενική και αόριστη και το γεγονός και μόνον ότι οι αγωγές αφορούν το ίδιο δυστύχημα δεν αποτελεί λόγο συνένωσης. Η Ακρόαση της Αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται αναφέρω στις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Όσα οι συνήγοροι αναφέρουν σημειώνεται έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Νομική πτυχή H Διάταξη 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
  7. When actions are brought by one and the same person against different defendants in respect of the same or substantially the same libel, the Court or a Judge may on the application of two or more of such defendants order that such actions be consolidated so that they be tried together. In a consolidated action under this Rule the damages (if any) shall be assessed in one, sum but shall be apportioned between and against such of the defendants as judgment is given against, and the Court or Judge, if he awards the plaintiff the costs of the action, shall make such order as he deems just for apportionment of such costs between and against such defendants.
  8. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.
  9. Application for consolidation under the last preceding Rule may be made by a party to any of such actions as are therein mentioned upon notice to the other parties to such actions.
  10. Any order under Rule 2 of this Order shall, save for special reasons to be therein stated, direct that the plaintiff or plaintiffs who first commenced proceedings shall have the conduct of the consolidated action.
  11. Where at the trial of consolidated action it appears that the claims of the plaintiffs in the actions before consolidation or the defences of the defendants therein, as the case may be, are not conflicting, only one set of costs subsequent to the order for consolidation shall as a general Rule be allowed. » (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Δεν θα υπεισέλθω σε έκταση στις αρχές που διέπουν το θέμα της συνένωσης αγωγών, οι οποίες σε κάθε περίπτωση αποτυπώνονται και στις αγορεύσεις των δύο πλευρών. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται ως εξής: (α) Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει συνένωση αγωγών με βάση τη Δ.14 πιο πάνω εφόσον βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής δικαιοσύνης. (β) Το στοιχείο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης εξετάζεται σε συνάρτηση με το κατά πόσο υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε με την συνένωση να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και να εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. (γ) Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης. (βλ. Hadjiathanasiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R.401, Μακρίδης v. Μιχαηλίδου, Π.Ε.7901,
(1990)1 Α.Α.Δ. 416, Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λιμιτεδ, Πολιτική Έφεση Aρ. 9693
(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Εξέταση της Αίτησης Εξετάζοντας την αίτηση με αναφορά και στους σχετικούς λόγους ένστασης, κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι πράγματι στην αίτηση δεν προσδιορίζονται ποια είναι τα κοινά ζητήματα, όπως θα έπρεπε. Όμως δεν χωρεί αμφιβολία ότι με τις δύο αγωγές αποδίδεται ευθύνη στον οδηγό του οχήματος που κάλυπταν με ασφαλιστήριο έγγραφο οι εναγόμενοι, οι λεπτομέρειες δε που καταγράφονται στις δύο αγωγές εν σχέση με την αμέλεια του εν λόγω οδηγού και ο τρόπος που επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα είναι ίδιες. Αντίστοιχα, με τις Υπερασπίσεις τους οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές αποδίδουν την ευθύνη στην εδώ ενάγουσα και τριτοδιάδικο στην αγωγή 742/13, με καταγραφή εις αυτές των ίδιων λεπτομερειών εν σχέση με την αμέλεια από μέρους της και του τρόπου που επισυνέβη το δυστύχημα. Ως εκ τούτου προκύπτουν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία ως προς το θέμα της ευθύνης. Συνεπώς ο 1ος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Με αυτά υπόψη αναφέρεται ότι είναι σαφές πως η μαρτυρία που θα προσκομιστεί στις δύο αγωγές αναφορικά με το θέμα της ευθύνης θα είναι ουσιαστικά η ίδια. Δεν ενδιαφέρει σημειώνω εδώ γενικά η μαρτυρία που θα παρουσιάσει κάθε ενάγουσα προς απόδειξη των αξιώσεων της γενικότερα ή οι θεραπείες που κάθε μια ζητά, οι οποίες θεραπείες εν πάση περιπτώσει αφορούν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία του ίδιου επίδικου δυστυχήματος. Εφόσον αποφασιστεί το θέμα της ευθύνης που είναι κοινό, τα πράγματα εν σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα θα ακολουθήσουν την πορεία τους. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης 3 και 4 απορρίπτονται. Λέγοντας αυτά έρχομαι στους λόγους ένστασης 2, 5 και 6, οι οποίοι λαμβάνοντας υπόψη την βασική θέση που έχει προωθήσει ο ευπαίδευτος συνήγορος της τριτοδιαδίκου στην αγωγή 742/13 με την αγόρευση του (βλ. παράγραφο 6 αγόρευσης, σε συνδυασμό με την ενδιάμεση απόφαση στην αγωγή 5830/11 που έχει επισυνάψει), θεωρώ πως θα πρέπει να εξεταστούν μαζί. Ευθέως όμως αναφέρω πως δεν θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι η διαφωνία των δύο δικηγόρων που εκπροσωπούν την εδώ ενάγουσα και τριτοδιάδικο στην αγωγή 742/13, ως προς το θέμα του ποιος θα έχει τον χειρισμό της υπόθεσης αποτελεί λόγο για να μην εγκριθεί η αίτηση. Πολύ περισσότερο δεν συμφωνώ ότι συνδέεται η διαφωνία αυτή με την ορθή απονομής της δικαιοσύνης ή θα την επηρεάσει. Το Δικαστήριο έχοντας μελετήσει όλα τα δεδομένα κρίνει πως η συνένωση των δύο αγωγών προκειμένου να εκδικαστεί το θέμα της ευθύνης είναι επιθυμητή και θα εξυπηρετήσει καλύτερα την απονομή της δικαιοσύνης. Θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα, θα αποφευχθεί πολλαπλότητα διαδικασιών και ο κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων επί του ιδίου θέματος, και γενικότερα θα υπάρξει όφελος για τους διαδίκους. Οι συνήγοροι δε που εκπροσωπούν την εδώ ενάγουσα και τριτοδιάδικο στην αγωγή 742/13 αναμένεται, αναλογιζόμενοι την ευθύνη που έχουν απέναντι στην πελάτιδα τους, να συνεννοηθούν κατάλληλα μεταξύ τους αλλά και με την πελάτιδα τους για την προώθηση του κοινού συμφέροντος της τελευταίας στις δύο αγωγές. Εξάλλου όπως προκύπτει από τα δικόγραφα, η γραμμή τους στις δύο αγωγές για το πώς επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα είναι κοινή. Θα ήταν παράλογο βεβαίως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Τον χειρισμό των συνενωμένων αγωγών οι συνήγοροι εν πάση περιπτώσει για το θέμα της ευθύνης θα μπορούσαν να τον έχουν μαζί ως ομάδα μετά την συνένωση, προς το σκοπό προώθησης επαναλαμβάνω του κοινού συμφέροντος της πελάτιδας τους, η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα αποστερηθεί του δικαιώματος της να έχει κατά την δίκη τον δικηγόρο της επιλογής της. Όμως σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα των ανωτέρω αναφέρεται εδώ και το εξής. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε ή δήλωση της ίδιας της εδώ ενάγουσας και τριτοδιαδίκου στην αγωγή 742/13 για το ότι εκ της συνένωσης θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα ως προς τη νομική της εκπροσώπηση και κατ' επέκταση δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να μπορεί να υπερισχύσει των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω με βάση τα οποία το αίτημα κρίθηκε πως πρέπει να εγκριθεί. Αντίθετα η δήλωση της ενάγουσας εδώ μέσω του συνηγόρου της είναι πως δεν ενίσταται στην συνένωση. Στο σημείο αυτό ολοκληρώνοντας θα ήθελα να σημειωθεί ότι τα γεγονότα της αγωγής 5830/11 στην οποία παραπέμπει ο ευπαίδευτος συνήγορος κατά την κρίση μου είναι διαφορετικά. Εκεί δεν συναινούσαν στην συνένωση οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές αλλά και η μία εκ των εναγουσών. Οι ενάγουσες παρεμβάλλω ήταν διαφορετικές. Το Δικαστήριο ένιωσε ότι με τα δεδομένα που είχε ενώπιον του δεν φαινόταν προοπτική συνεργασίας μεταξύ των εναγουσών και μια ομαλή διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει μελετώντας το σύνολο της απόφασης αυτής είναι σαφής πιστεύω η διαφοροποίηση εν σχέση με την παρούσα. Συνεπώς απορρίπτονται και οι λόγοι ένστασης 2, 5 και 6. Κατάληξη Λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί η αίτηση ημερ.5/2/15 εγκρίνεται, και εκδίδεται διάταγμα συνένωσης της παρούσας αγωγής με την αγωγή 742/13. Η συνένωση των αγωγών θα αφορά μόνον το θέμα της ευθύνης. Η παρούσα αγωγή θα είναι η κύρια υπόθεση, με δεδομένο ότι εφόσον η συνένωση αφορά το θέμα ευθύνης θεωρώ ορθότερο η κύρια υπόθεση να είναι αυτή με ενάγουσα την οδηγό του οχήματος και όχι την επιβάτιδα στο όχημα. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν την πορεία της αγωγής. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αστικές/Συνένωση Αγωγών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.