ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΕΣΤΑ ν. KEO PLC, Αρ. Αίτησης: 532/2010, 5/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2015:46 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ Ενώπιον: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή Γ. Νικολάου ) Θ. Θεοδώρου ) Μελών Αρ. Αίτησης: 532/2010 Μεταξύ: ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΕΣΤΑ Αιτητή και KEO PLC Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 5 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Αλ. Τσιρίδης και κ. Κρ. Βλαδιμήρου Για Καθ' ων η Αίτηση: κα Ν. Ζερβού για κ. Λ. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») είναι δημόσια εταιρεία και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με την παραγωγή μπύρας. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 04/05/1999, στη θέση του τεχνικού ψυκτικού συστήματος. Στις 24/10/2004 ο Αιτητής προάχθηκε στην κλίμακα Τ4 (Τεκμήριο 6) και στις 21/03/2007 προάχθηκε στην κλίμακα Τ5 (Τεκμήριο 6) και του δόθηκαν οι ανάλογες μισθολογικές αυξήσεις. Ο Αιτητής εκτελούσε κατά τα τελευταία τρία χρόνια της απασχόλησης του καθήκοντα υπεύθυνου βάρδιας στο τμήμα ζύμωσης και παλαίωσης μπύρας. Οι βασικές εργασίες του εν λόγω τμήματος αφορούν την παραλαβή ζυθογλεύκους και δοσολογία μαγιάς, την παρακολούθηση ζύμωσης μπύρας, τη μετάγγιση μπύρας για παλαίωση, τη μετάγγιση παλαιωμένης μπύρας για διήθηση και το πλύσιμο και την αποστείρωση του εξοπλισμού και του χώρου παραγωγής. Μεταξύ των καθηκόντων εργασίας του Αιτητή ήταν η παραλαβή ζυθογλεύκους και η δοσολογία μαγιάς, η συλλογή μαγιάς στα ντεπόζιτα αποθήκευσης μαγιάς, η μετάγγιση μπύρας από τα ντεπόζιτα ζύμωσης στα ντεπόζιτα παλαίωσης, η μετάγγιση μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας, ο χειρισμός του προγράμματος στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τμήματος και ο καθαρισμός και η συντήρηση του χώρου, των ντεπόζιτων, των διασωληνώσεων και του εξοπλισμού. Η διαδικασία αποστολής της μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας περιλαμβάνει τη σύνδεση τριών ντεπόζιτων παλαίωσης σε ειδικό σύστημα ανάμειξης μπύρας («τρίγυαλλο»), ώστε να αναμιχθεί η μπύρα από τρία διαφορετικά ντεπόζιτα παλαίωσης και να σταλεί στο ντεπόζιτο της αφιλτράριστης μπύρας, από όπου μετά θα σταλεί για διήθηση και εμφιάλωση. Καθότι η μπύρα παλαιώνεται στους μηδέν βαθμούς Κελσίου ο θάλαμος όπου βρίσκονται τα ντεπόζιτα παλαίωσης και γίνονται οι χειρωνακτικές εργασίες για τη μετάγγιση της παλαιωμένης μπύρας στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας έχει θερμοκρασία μηδέν βαθμούς Κελσίου. Όταν γίνεται η διαδικασία μετάγγισης της μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας, η ψύξη σταματά αλλά επειδή οι θερμοκρασίες στον θάλαμο παραμένουν χαμηλές (μεταξύ μηδέν και πέντε βαθμούς Κελσίου) οι υπάλληλοι που εργάζονται εκεί φορούν ειδικές θερμαντικές στολές. Στις 16/07/2008 δόθηκε στον Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία η ακόλουθη επιστολή, Τεκμήριο 5, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω: «Κύριε Κέστα Θέμα: Πειθαρχικό παράπτωμα Με λύπη μου έχω διαπιστώσει πως από δική σας αμέλεια, έχει προκληθεί ζημιά στην παραγωγή της μπύρας. Συγκεκριμένα, μετά από σχετική αναφορά που είχα την περασμένη εβδομάδα από την Διευθύντρια σας, κ. Αγγελική Ζήκα, είχατε παραλείψει να λάβετε τα κατάλληλα μέτρα στην εργασία σας, με αποτέλεσμα να γίνει ανάμιξη της μπύρας με νερό, κατά τη μεταφορά της για ωρίμανση. Η αμέλεια στην εργασία και η μη σωστή εκτέλεση των καθηκόντων, αποτελεί σοβαρό παράπτωμα και δεν συνάδει με τους κανονισμούς και την κουλτούρα της Εταιρίας μας. Παρακαλώ όπως συμμορφωθείτε με αυτούς, γιατί διαφορετικά θα θέσετε τον εαυτό σας εκτός εργασίας. Με την παρούσα επιστολή, θέλω να σας επιστήσω την προσοχή σας όπως εκτελείτε τις εργασίες σας, με προσοχή και με συνέπεια. Ελπίζω να αναλογιστείτε όλο το περιστατικό και να προβληματιστείτε αναλόγως, έτσι ώστε να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον, έχοντας υπόψη τα ψηλά επίπεδα απόδοσης που αναμένει η Εταιρεία από τους υπαλλήλους της. Με εκτίμηση Μάριος Πιττάλης Διευθυντής Ανθρωπίνου Δυναμικού Κοιν.: Αγγελική Ζήκα (Διευθύντρια Παραγωγής Ζυθοποιείου) Κωνσταντίνο Ζαΐμη (Μηχανολογικός Διευθυντής Ζυθοποιείου) Συντεχνίες ΣΕΚ και ΠΕΟ» Στις 23/06/2010 στη βάρδια για τις ώρες 16:00 μέχρι 00:00 εργάζονταν ο Αιτητής ως υπεύθυνος βάρδιας και o κ. Παύλος Κουάλης ως βοηθός βάρδιας. Ανάμεσα στις εργασίες που είχαν να εκτελέσουν ήταν και η αποστολή μπύρας για την εμφιάλωση της επόμενης μέρας. Πιο συγκεκριμένα, είχαν να φροντίσουν για τη μετάγγιση μπύρας από τρία ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας. Κατά την εν λόγω βάρδια η μπύρα που μεταγγίστηκε στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας είχε πέραν των κανονικών ορίων περιεκτικότητα σε οξυγόνο λόγω οξυγόνωσης της κατά τη διαδικασία μετάγγισης. Ο Αιτητής ολοκλήρωσε τη βάρδια του η ώρα 00:00 χωρίς να ειδοποιήσει τον προϊστάμενο του - επόπτη του ζυθοποιείου, κ. Ιάκωβο Βαλανίδη, ότι υπήρχε πρόβλημα με την περιεκτικότητα της μπύρας σε οξυγόνο. Στις 24/06/2010 ο Αιτητής μαζί με τον κ. Κουάλη κλήθηκαν σε συνάντηση στην οποία παρευρίσκονταν η κα Αγγελική Ζήκα, υπεύθυνη του τμήματος παραγωγής μπύρας, ο κ. Νίκος Γεωργιάδης, βοηθός γενικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας, ο κ. Μίλτος Λεωνίδου, τεχνικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας και ο κ. Ιάκωβος Βαλανίδης, επόπτης - άμεσα προϊστάμενος του Αιτητή. Στις 25/06/2010 η απασχόληση του Αιτητή στην Εργοδότρια Εταιρεία τερματίστηκε άμεσα, χωρίς την παροχή οποιασδήποτε προειδοποίησης, με την ακόλουθη επιστολή, (Τεκμήριο 4) το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «Κύριε Κέστα Θέμα: Τερματισμός Υπηρεσιών Όπως έχω πληροφορηθεί από την Διευθύντρια σας, κ. Αγγελική Ζήκα και τον άμεσα προϊστάμενο σας, κ. Ιάκωβο Βαλανίδη, στις 23 Ιουνίου 2010, κατά την μετάγγιση της μπύρας στο θάλαμο παλαίωσης αρ.9, εγκαταλείψατε την επιτήρηση των εργασιών σας ενώ ήσασταν Υπεύθυνος Βάρδιας, με αποτέλεσμα να μην αντιλήφθητε ότι κάποιο από τα ντεπόζιτα είχε αδειάσει και τραβούσε αέρα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η μπύρα που προοριζόταν για φιλτράρισμα να έχει περιεκτικότητα σε οξυγόνο πέραν του κανονικού και να καταστεί ακατάλληλη για εμφιάλωση. Επίσης παρ' όλα τις οδηγίες που είχατε για να ενημερώνετε τον Επόπτη Ζυθοποιείου άμεσα στις περιπτώσεις που εμφανίζεται πρόβλημα στις εργασίες σας, παραλείψατε να το πράξετε. Σε συνάντηση που είχατε στις 24 Ιουνίου 2010, με τους κ. Νίκο Γεωργιάδη, κ. Μιλτιάδη Λεωνίδου, κ. Αγγελική Ζήκα και κ. Ιάκωβο Βαλανίδη, παραδεχθήκατε ότι δεν βρισκόσασταν στην θέση σας το χρονικό διάστημα που εμφανίστηκε το πρόβλημα. Δεν είναι η πρώτη φορά που επιδείξατε αμέλεια στην εργασία σας και δεν εκτελέσατε σωστά τα καθήκοντα σας, αφού με επιστολή που είχατε λάβει στις 16 Ιουνίου 2008, σας είχε δοθεί γραπτή προειδοποίηση για να συμμορφωθείτε, αλλιώς θα θέτατε τον εαυτό σας εκτός εργασίας. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω, είμαι στην δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω τον άμεσο τερματισμό της εργοδότησης σας από την Εταιρεία. Θα σας καταβληθούν όλα τα ωφελήματα που πηγάζουν από την νομοθεσία και την σύμβαση με τις συντεχνίες. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την συνεργασία σας και να σας ευχηθώ καλή συνέχεια στην επαγγελματική σας σταδιοδρομία. Με τιμή Μάριος Πιττάλης, Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού Κοιν.: Αγγελική Ζήκα (Brewery Production & QA Manager) Συντεχνία ΣΕΚ» Κατά τον χρόνο της απόλυσης του Αιτητή οι ακάθαρτες μηνιαίες απολαβές του Αιτητή ανέρχονταν σε €1.508,41. Επιπλέον, με βάση τη σύμβαση απασχόλησης του ο Αιτητής είχε δικαίωμα σε 13ο και 14ο μισθό. Ο κ. Κουάλης δεν απολύθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία. Είναι η θέση του Αιτητή, όπως προσδιορίζεται στους γενικούς λόγους της αίτησης του, ότι οι λόγοι πάνω στους οποίους στήριξε η Εργοδότρια Εταιρεία τον τερματισμό της απασχόλησης του ήταν αναληθείς και/ ή αβάσιμοι και ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του ήταν υπό τις περιστάσεις παράνομος και/ή αδικαιολόγητος. Έτσι με την παρούσα αίτηση αξιώνει πληρωμή αντί προειδοποίησης, αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του, νόμιμους τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. Η Εργοδότρια Εταιρεία με τους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισης της απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι η απόλυση του Αιτητή ήταν νόμιμη και δικαιολογημένη. Είναι η θέση της ότι ο Αιτητής απολύθηκε καθότι δεν εκτελούσε την εργασία του με ικανοποιητικό τρόπο παρά τις προηγούμενες προειδοποιήσεις και/ή επιπλήξεις και/ή αρνείτο και/ή παρέλειπε να εκτελεί τα καθήκοντα του και/ή λογικές εντολές της Εργοδότριας Εταιρείας με αποτέλεσμα η Εργοδότρια Εταιρεία να υφίσταται ζημιά και/ή επέδειξε τέτοια διαγωγή που κατέστησε τον εαυτό του υποκείμενο σε απόλυση χωρίς προειδοποίηση και/ή επαναλαμβανόμενα παραβίασε τους κανόνες της Εργοδότριας Εταιρείας. Ισχυρίζεται ότι τον Ιούλιο του 2008 λόγω παράλειψης του Αιτητή να λάβει τα κατάλληλα μέτρα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του έγινε ανάμειξη μπύρας με νερό κατά τη μεταφορά της μπύρας για ωρίμανση και προκλήθηκε ζημιά στην Εργοδότρια Εταιρεία. Ότι έγινε γραπτή παρατήρηση στον Αιτητή προειδοποιώντας τον ότι η μη σωστή εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του συνιστά σοβαρό παράπτωμα. Ότι στις 23/6/2010 ενώ ο Αιτητής ήταν υπεύθυνος βάρδιας δεν βρισκόταν στη θέση του ώστε να επιτηρεί τις εργασίες στον θάλαμο παλαίωσης της μπύρας με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί ότι κάποιο από τα ντεπόζιτα είχε αδειάσει και τραβούσε αέρα με συνέπεια η μπύρα που προοριζόταν για φιλτράρισμα να έχει πέραν του κανονικού ορίου οξυγόνο και να καταστεί ακατάλληλη για εμφιάλωση. Ότι ο Αιτητής ενώ είχε οδηγίες να ενημερώνει τον επόπτη του ζυθοποιείου αμέσως σε περιπτώσεις που εμφανιζόταν πρόβλημα στις εργασίες του παρέλειψε να το πράξει. Ως εκ τούτου η Εργοδότρια Εταιρεία ζητά την απόρριψη της αίτησης εργατικής διαφοράς με έξοδα εις βάρος του Αιτητή. Βάρος Απόδειξης Το άρθρο 3
(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν.24/67)όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») προβλέπει ότι: «3.
(1)Όταν .... ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)του Νόμου ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα και παράνομα (″..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων″) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για ένα από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου (οι οποίοι λόγοι καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου). Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (α), (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου[1]. Ειδικά, η Εργοδότρια Εταιρεία θα πρέπει να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή με βάση τους λόγους που προβάλλει στην έγγραφο εμφάνιση της, ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης και πληρωμής αντί προειδοποίησης. Ενώπιον του Δικαστηρίου για την Εργοδότρια Εταιρεία κατέθεσαν η κα Αγγελική Ζήκα, υπεύθυνη του τμήματος παραγωγής μπύρας στην Εργοδότρια Εταιρεία και ο κος Γιώργος Χειλέτης, οικονομικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας. Ο Αιτητής υποστήριξε το αίτημα του μόνο με τη δική του μαρτυρία. Μαρτυρία Η κα Ζήκα, καταθέτοντας ανέφερε ότι ο Αιτητής ήξερε πολύ καλά τα καθήκοντα της εργασίας του και ποιες ήταν οι συνέπειες στην παραγωγή μπύρας αν αυτός τα αμελούσε καθότι (α) η Εργοδότρια Εταιρεία έχει πάγια τακτική να ενημερώνει πλήρως τους υπαλλήλους κατά την πρόσληψη τους ή κατά την οποιαδήποτε μετακίνηση ή προαγωγή τους για τα καθήκοντα τους και (β) ο Αιτητής είχε σχεδόν 11 χρόνια εργασιακής εμπειρίας στην Εργοδότρια Εταιρεία. Σημείωσε ότι ο Αιτητής είχε καθήκον να ενημερώνει τον επόπτη του για οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαζόταν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του. Ισχυρίστηκε ότι στις 23/06/2010 τα καθήκοντα εργασίας που έπρεπε να εκτελεστούν από τη βάρδια του Αιτητή ήταν τα «συνηθισμένα» και περιλάμβαναν το πλύσιμο των διασωληνώσεων και της βαλβίδας δοσολογίας και συλλογής της μαγιάς (οι οποίες εργασίες συμπληρώθηκαν πριν τις 20:00), την αποστολή μπύρας για την εμφιάλωση της επόμενης μέρας και την παραλαβή του Brew (που θα ξεκινούσε μετά τις 22:00). Με βάση τα Τεκμήρια 1 και 2 (τα οποία εκτυπώθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του χειριστηρίου) η προετοιμασία της αποστολής μπύρας για την εμφιάλωση της επόμενης μέρας ξεκίνησε λίγο πριν τις 20:00 και η αποστολή της μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας ξεκίνησε στις 20:
- Κατά τις 21:36 το οξυγόνο στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας άρχισε να αυξάνεται και μέχρι τις 21:52 εισερχόταν αυξημένο οξυγόνο στο ντεπόζιτο. Ο Αιτητής κατά τις 21:36 (που άρχισε το οξυγόνο στην μπύρα να αυξάνεται) όφειλε να κλείσει τη ροή της μπύρας από το ντεπόζιτο που είχε αδειάσει, όμως το ντεπόζιτο αυτό παρέμεινε συνδεδεμένο στο τρίγυαλλο, με αποτέλεσμα η αντλία να συνεχίσει να τραβά αέρα. Αυτή η «ανωμαλία» συνεχίστηκε απαρατήρητη μέχρι τις 21:52, δηλαδή η αντλία απορροφούσε αέρα για περίπου 20 λεπτά, χωρίς να γίνει κάποια ενέργεια για να σταματήσει το εν λόγω φαινόμενο. Υποστήριξε ότι ο Αιτητής είχε δύο τρόπους για να εντοπίσει το άδειασμα του ντεποζίτου παρακολουθώντας: (α) το τρίγυαλλο όπου υπάρχει καθαρή οπτική ένδειξη ροής της μπύρας από το κάθε ντεπόζιτο ξεχωριστά και (β) τη γραφική ροή της μπύρας ή την ένδειξη του μετρητή οξυγόνου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρίσκεται σε χώρο έξω από τον θάλαμο. Ήταν η θέση της ότι ο Αιτητής είχε την υποχρέωση να βρίσκεται είτε στον ψυκτικό θάλαμο (τον θάλαμο παλαίωσης της μπύρας), στον οποίο γίνεται η χειρονακτική εργασία είτε στο χώρο έξω από τον θάλαμο και να παρακολουθεί τη διαδικασία μέσω του χειριστηρίου-ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η παρουσία του Αιτητή σε αυτούς τους χώρους ήταν απαραίτητη για όσο χρονικό διάστημα γινόταν η διαδικασία της μετάγγισης της μπύρας. Ισχυρίστηκε ότι το γεγονός ότι υπήρχε πρόβλημα με την περιεκτικότητα της μπύρας σε οξυγόνο έγινε αντιληπτό την επόμενη μέρα στις 05:00 από τον χειριστή άλλου τμήματος που παρέλαβε την μπύρα και ο οποίος ενημέρωσε τον προϊστάμενο του, κ. Βαλανίδη, ο οποίος σταμάτησε την εμφιάλωση της μπύρας. Ο Αιτητής είχε οδηγίες και όφειλε να ενημερώσει τον προϊστάμενο του, κ. Βαλανίδη αμέσως για το πρόβλημα που προέκυψε με την μπύρα. Υποστήριξε ότι στη συνάντηση που έγινε, στις 24/06/2010, μεταξύ του Αιτητή και του κ. Κουάλη από την μια πλευρά και των εκπροσώπων της Εργοδότριας Εταιρείας από την άλλη, ο Αιτητής και ο κ. Κουάλης αφού ερωτήθηκαν για το περιστατικό, παραδέχθηκαν ότι δεν ήταν παρόντες στο χώρο για να μπορέσουν να κλείσουν αμέσως τη ροή της μπύρας. Δεν καθόρισαν όμως πού βρίσκονταν την ώρα που σημειώθηκε το συμβάν και συγκεκριμένα δεν εξήγησαν την απουσία τους για τα κρίσιμα 20 λεπτά που η μπύρα απορροφούσε αέρα. Ανέφεραν απλώς ότι η μπύρα τελείωσε πιο νωρίς από ότι περίμεναν. Σημείωσε ότι ο Αιτητής και ο κ. Κουάλης αποχώρησαν από τη συνάντηση πριν να τους δοθεί η άδεια να αποχωρήσουν. Κατά την εν λόγω συνάντηση αναφέρθηκε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία έχει υποστεί ζημιές από το εν λόγω περιστατικό και έγινε συζήτηση ανάμεσα στους παρόντες διευθυντές για τη σοβαρότητα του θέματος που είχε προκύψει. Ανέφερε ότι στις 25/06/2010 ετοίμασε υπόμνημα με τη συνδρομή του λογιστηρίου της Εργοδότριας Εταιρείας προς τον πρόεδρο της Εργοδότριας Εταιρείας στo οποίo σημειωνόταν αναλυτικά η οικονομική ζημιά της Εργοδότριας Εταιρείας από το εν λόγω περιστατικό (Τεκμήριο 3). Εκτιμήθηκε ότι η οικονομική ζημιά ανερχόταν στις €7.566,99 καθότι (α) ακυρώθηκε η παραγωγή βαρελιού και συνακόλουθα το σχετικό προσωπικό δεν εργάστηκε όπως ήταν προγραμματισμένο με αποτέλεσμα να χαθούν τα ημερομίσθια δύο χειριστών, ενός οδηγού και ενός εργάτη, (β) σταμάτησε η παραγωγή cans χωρίς να ολοκληρωθεί και το σχετικό προσωπικό δεν εργάστηκε όλη τη μέρα όπως ήταν προγραμματισμένο και έτσι χάθηκαν ημερομίσθια που αντιστοιχούσαν στο ¼ της μέρας, πέντε χειριστών, ενός οδηγού και ενός εργάτη και η Εργοδότρια Εταιρεία επιβαρύνθηκε με το κόστος σε απώλεια σκονών, CIP, CO2 και φίλτρων και (γ) η συγκεκριμένη ποσότητα μπύρας επιστράφηκε με ειδική μεταχείριση σε προηγούμενο στάδιο, για να επαναεπεξεργαστεί, με αποτέλεσμα να εργαστούν δύο άτομα υπερωριακά και το προϊόν να ψυχθεί για δύο μήνες. Στις 25/06/2010 σε συνάντηση που είχε αυτή και ο Μάριος Πιττάλης, ο τότε διευθυντής ανθρώπινου δυναμικού της Εργοδότριας Εταιρείας, με τον Αιτητή ανακοινώθηκε στον Αιτητή προφορικά, η απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας για απόλυση του λόγω της σοβαρότητας του παραπτώματος στο οποίο υπέπεσε και την ίδια μέρα του κοινοποιήθηκε και γραπτώς το Τεκμήριο
- Αναφερόμενη στο Τεκμήριο 5 είπε ότι ο Αιτητής δέχθηκε και στο παρελθόν γραπτή προειδοποίηση για μη ορθή εκτέλεση των καθηκόντων του καθότι παρέλειψε να λάβει τα κατάλληλα μέτρα στην εργασία του με αποτέλεσμα να γίνει ανάμειξη της μπύρας με νερό κατά τη μεταφορά της για ωρίμανση/παλαίωση. Σύμφωνα με την κα Ζήκα το επεισόδιο στις 23/06/2010 αποτέλεσε τον λόγο τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή, καθότι ο Αιτητής επέδειξε αμέλεια και αδιαφορία κατά την άσκηση των καθηκόντων εργασίας του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σοβαρή ζημιά στην Εργοδότρια Εταιρεία. Μετά την απόλυση του Αιτητή, άλλοι υπάλληλοι της Εργοδότρια Εταιρείας ανέφεραν ότι υπήρχε τηλεόραση στο χώρο των αποδυτηρίων των υπαλλήλων και ενδεχομένως ο Αιτητής να παρακολουθούσε ποδοσφαιρικό αγώνα κατά το κρίσιμο διάστημα που η μπύρα απορρόφησε οξυγόνο. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι αν ο Αιτητής ενημέρωνε τον προϊστάμενο του έγκαιρα για τη ζημιά που προκλήθηκε στην μπύρα ώστε να ρυθμίσει το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας η ζημιά της Εργοδότριας Εταιρείας θα μπορούσε να μειωθεί. Αντεξεταζόμενη περιέγραψε τον θάλαμο παλαίωσης της μπύρας και τη διαδικασία ανάμειξης της μπύρας στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας με σκοπό την αποστολή της για φιλτράρισμα και διευκρίνισε ότι τα τρία ντεπόζιτα συνδέονται με ελαστικοσωλήνες στο τρίγυαλλο και μετά ακολουθεί αντλία, η οποία αντλεί μπύρα από τα τρία ντεπόζιτα και την μεταγγίζει στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας. Σημείωσε ότι στο τρίγυαλλο στα τρία σημεία σύνδεσης του με τα ντεπόζιτα παλαίωσης της μπύρας υπάρχει γυαλί για να φαίνεται οπτικά η μετάγγιση της μπύρας. Οι υπάλληλοι που εργάζονται για την αποστολή της παλαιωμένης μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας πρέπει απαραιτήτως να είναι στον θάλαμο παλαίωσης μπύρας κατά τη σύνδεση των ντεπόζιτων παλαίωσης της μπύρας με το τρίγυαλλο και στη συνέχεια μπορούν να μπαίνουν στον θάλαμο εναλλάξ και ο άλλος να παρακολουθεί τη διαδικασία από το χειριστήριο. Ο χώρος έξω από τον θάλαμο παλαίωσης στον οποίο υπάρχει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής - χειριστήριο είναι δίπλα από την είσοδο του τμήματος, απέχει από τον θάλαμο 15 βήματα και έχει θερμοκρασία περιβάλλοντος. Επέμενε ότι ο Αιτητής και ο κ. Κουάλης στις 24/6/2010 στην παρουσία της παραδέχτηκαν ότι δεν ήταν στο χώρο που έπρεπε να είναι. Σε υποβολή που της έγινε ότι ο Αιτητής και ο κ. Κουάλης δεν ήταν εκεί για 3 - 4 λεπτά όταν άδειασε το ένα ντεπόζιτο πιο γρήγορα από ότι ανέμεναν, είπε ότι από τα Τεκμήρια 1 και 2 φαίνεται ότι «έλειπαν» για 20 λεπτά και σημείωσε ότι 3 - 4 λεπτά είναι πολλά καθότι είναι σε δευτερόλεπτα που πρέπει οι χειριστές να αντιμετωπίσουν το άδειασμα των ντεποζίτων. Απέρριψε υποβολή ότι λόγω των πιέσεων που υπάρχουν στα ντεπόζιτα όταν αδειάσει ένα ντεπόζιτο πριν από τα άλλα δύο δεν μπορείς να αντιληφθείς το εν λόγω γεγονός στο τρίγυαλλο καθότι σε αυτό φαίνεται μπύρα η οποία έρχεται από τα άλλα ντεποζίτα, λέγοντας ότι η πίεση της αντλίας είναι ισχυρότερη από την υδροστατική πίεση των ντεποζίτων. Στη συνέχεια ανέφερε ότι αν ο χειριστής είναι στον θάλαμο παλαίωσης γνωρίζει με μαθηματικό υπολογισμό (λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο που περιέχουν τα ντεπόζιτα, τις πιέσεις και τη ροή άντλησης της μπύρας) τον κρίσιμο χρόνο που αναμένεται να αδειάσουν τα ντεπόζιτα και μπορεί να δει το άδειασμα του ντεποζίτου τη στιγμή που αυτό αδειάζει. Μπορεί επίσης να εντοπίσει το άδειασμα από το χειριστήριο. Στα ντεπόζιτα δεν υπάρχει ένδειξη ότι αδειάζουν αλλά το άδειασμα τους φαίνεται οπτικά στο τρίγυαλλο και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ισχυρίστηκε ότι επειδή ο Αιτητής ήταν ο υπεύθυνος της βάρδιας και λόγω της θέσης του είχε αυξημένες ευθύνες εξαιτίας του περιστατικού στις 23/6/2010 απολύθηκε σε αντίθεση με τον κ. Κουάλη στον οποίο δόθηκε μόνο προειδοποιητική επιστολή. Υποστήριξε ότι δεν συνέβηκε καμιά άλλη φορά περιστατικό κατά το οποίο η μπύρα απορρόφησε αέρα για 20 λεπτά και όταν της υποδείχθηκαν άλλα περιστατικά, είπε ότι οι άλλοι υπάλληλοι έκαναν λάθος, αλλά ειδοποίησαν αμέσως για τη ζημιά που προκάλεσαν. Επαναλαμβάνοντας ότι οι εργοδοτούμενοι είχαν σαφείς οδηγίες να ειδοποιούν οποιαδήποτε στιγμή τους επόπτες τους για προβλήματα και ανωμαλίες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους είπε ότι δεν είναι αυτή που αποφάσισε την απόλυση του Αιτητή και ότι δεν νομίζει το περιστατικό του 2008 να αποτέλεσε τον λόγο απόλυσης του Αιτητή, καθότι αυτή ερωτήθηκε μόνο για το τελευταίο περιστατικό. Για το περιστατικό του 2008 ανέφερε ότι δεν ήταν αυτή που διερεύνησε το εν λόγω περιστατικό αλλά ο επόπτης του Αιτητή και δεν ξέρει λεπτομέρειες αναφορικά με το πώς αναμίχθηκε το νερό με την μπύρα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Παραδέχθηκε ότι μετά το 2008 δόθηκαν οδηγίες από τη διεύθυνση για σήμανση των διασωληνώσεων και για την εισαγωγή ξεχωριστού κομματιού σωλήνας, ώστε να ελέγχεται η ροή του νερού και της μπύρας. Ισχυρίστηκε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία υπέστηκε ζημιές από το περιστατικό που συνέβηκε στις 23/06/2010 καθότι ακυρώθηκε η προγραμματισμένη εμφιάλωση της μπύρας, έγιναν οι διαδικασίες φιλτραρίσματος της μπύρας με σκοπό την αποστολή της για εμφιάλωση και η μπύρα στάληκε σε προηγούμενο στάδιο για να επαναεπεξεργαστεί. Οι εργαζόμενοι που κλήθηκαν στις 24/6/2010 για την εμφιάλωση της μπύρας δεν μπορούσαν να απασχοληθούν λόγω του ότι δεν υπήρχε άλλη έτοιμη μπύρα για εμφιάλωση. Παραδέχθηκε ότι αυτή περιέγραψε λεκτικά τις ζημιές της Εργοδότριας Εταιρείας και το λογιστήριο ήταν αυτό που δίπλα από την κάθε περιγραφή συμπλήρωσε το ποσό. Ο κος Χειλέτης στη γραπτή κατάθεση του σημείωσε ότι από το περιστατικό που συνέβηκε στις 23/06/2010 προκλήθηκε ζημιά στην Εργοδότρια Εταιρεία, την εκτίμηση της οποίας ετοίμασε το λογιστήριο της Εργοδότριας Εταιρείας με τη βοήθεια της κας Ζήκα. Η ζημιά για την Εργοδότρια Εταιρεία, όπως υπολογίστηκε λογιστικά και καταγράφηκε στα λογιστικά βιβλία της Εργοδότριας Εταιρείας, είναι (α) €458,50 απολεσθέντα εργατικά προσωπικού παραγωγής βαρελιού: λόγω του προβλήματος που προέκυψε με την περιεκτικότητα της μπύρας σε οξυγόνο η παραγωγή μπύρας σε βαρέλι των 25 λίτρων που είχε προγραμματιστεί στις 24/06/2010 δεν πραγματοποιήθηκε και τα άτομα που είχαν προγραμματιστεί να δουλέψουν (δύο χειριστές γραμμής, ένας οδηγός περονοφόρου οχήματος και ένας εργάτης) κατά την εν λόγω ημέρα για την εν λόγω παραγωγή δεν μπορούσαν να απασχοληθούν σε οποιαδήποτε παραγωγική διαδικασία καθότι δεν υπήρχε άλλο έτοιμο προϊόν για εμφιάλωση με αποτέλεσμα η Εργοδότρια Εταιρεία να υποστεί το σχετικό εργατικό κόστος χωρίς να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος. Λόγω του ότι ο Αιτητής δεν ενημέρωσε τον προϊστάμενο του από το βράδυ για το πρόβλημα που προέκυψε με την οξυγόνωση της μπύρας η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε περιθώριο αλλαγής του προγράμματος εργασίας του εργοστασίου της, (β) €599,28 απολεσθέντα έξοδα παραγωγής Cans: στις 24/06/2010 είχε προγραμματιστεί παραγωγή μπύρας σε κουτί η οποία δεν ολοκληρώθηκε λόγω του ότι μέρος της προγραμματισμένης ποσότητας που είχε προγραμματιστεί να αποσταλεί προς την εν λόγω γραμμή παραγωγής είχε ανακληθεί λόγω του προβλήματος της οξυγόνωσης της μπύρας. Κατά τη συγκεκριμένη ημέρα είχε εμφιαλωθεί μόνο ένα μέρος της ολικής ποσότητας που είχε προγραμματιστεί, δηλαδή, το μέρος που βρισκόταν σε άλλες δεξαμενές οι οποίες δεν είχαν επηρεαστεί από το πρόβλημα που παρουσιάστηκε. Ως αποτέλεσμα η ημερήσια παραγωγή της γραμμής περιορίστηκε στο μισό της ελάχιστης ημερήσιας παραγωγής που απαιτείται ώστε να είναι οικονομικά συμφέρουσα η λειτουργία των μηχανημάτων εμφιάλωσης. Λόγω της πιο πάνω μείωσης της ποσότητας της παραγωγής, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν ήταν σε θέση να ανακτήσει το 50% του κόστους αρχικού καθαρισμού και ετοιμασίας των μηχανημάτων της γραμμής, του κόστους του τελικού καθαρισμού και κλεισίματος, το εργατικό κόστος και το κόστος ενέργειας λειτουργίας της γραμμής. Το κόστος ενέργειας και υλικών καθαρισμού υπολογίστηκε λογιστικά σύμφωνα με το μέσο όρο αναλώσεων ανά ημέρα παραγωγής, (γ) €435,73 απολεσθέντα εργατικά διευθυντικών στελεχών: η σοβαρότητα των επιπτώσεων στην Εργοδότρια Εταιρεία σε περίπτωση διοχέτευσης στην αγορά της συγκεκριμένης ποσότητας ζύθου, απαιτούσε την άμεση εμπλοκή πέντε διευθυντικών στελεχών της Εργοδότριας Εταιρείας (ένας της γενικής διεύθυνσης, τρεις της διεύθυνσης παραγωγής και ένας της διεύθυνσης ανθρωπίνου δυναμικού) ώστε να διερευνηθεί πλήρως το περιστατικό, να αναγνωριστούν οι λόγοι που το προκάλεσαν και να ληφθούν αποφάσεις για τον μετέπειτα χειρισμό του αφού το περιστατικό δεν ήταν κάτι το αναμενόμενο, (δ) €381,43 έξοδα φίλτρου: λόγω του ότι ο Αιτητής δεν ειδοποίησε για το πρόβλημα που προέκυψε στη βάρδια του δεν ανακλήθηκε εγκαίρως η παραγωγή και η συγκεκριμένη ποσότητα μπύρας είχε φιλτραριστεί, με αποτέλεσμα η Εργοδότρια Εταιρεία να επωμιστεί το κόστος του φιλτραρίσματος χωρίς όμως να έχει οποιοδήποτε όφελος, αφού η εν λόγω μπύρα δεν κατέληξε προς εμφιάλωση. Το κόστος φιλτραρίσματος αποτελείται από το κόστος ανάλωσης υλικών και το εργατικό κόστος συναρμολόγησης των φίλτρων και υπολογίστηκε σύμφωνα με το μέσο όρο ανάλωσης υλικών ανά εκατόλιτρο μπύρας με λογιστικό υπολογισμό, και (ε) €5.692,50 κόστος επεξεργασίας: λόγω του προβλήματος που παρουσιάστηκε, η συγκεκριμένη ποσότητα μπύρας δεν μπορούσε να εμφιαλωθεί και γι' αυτό το λόγο η ποσότητα επιστράφηκε στο αρχικό στάδιο παραγωγής και χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη για την παραγωγή νέας μπύρας. Η Εργοδότρια Εταιρεία με τη μέθοδο αυτή ήταν σε θέση να επανακτήσει μερικώς το κόστος των πρώτων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, αλλά δεν μπορούσε να επανακτήσει το κόστος επεξεργασίας καθότι η μπύρα θα περνούσε ξανά από όλα τα παραγωγικά στάδια, μέχρι να ξαναμεταφερθεί στη δεξαμενή προς φιλτράρισμα πριν την εμφιάλωση. Το κόστος υπολογίστηκε «σύμφωνα με το ποσό των €12,65 ανά εκατόλιτρο το οποίο βασίζεται σε λογιστικό τρόπο κατανομής εξόδων σύμφωνα με διεθνή λογιστικά πρότυπα, όπως αυτός έχει καταχωρηθεί στα βιβλία» της Εργοδότριας Εταιρείας. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με τις λεπτομέρειες και τις βάσεις στις οποίες στηρίχθηκε το λογιστήριο για να καταλήξει στα συγκεκριμένα ποσά που αυτός ανέφερε, είπε ότι δεν έχει ενώπιον του τα εν λόγω στοιχεία. Η μαρτυρία του Αιτητή συνοψίζεται ως εξής: Αρχές Ιουλίου 2008 ενώ αυτός εργαζόταν ως υπεύθυνος βάρδιας και είχε καθήκοντα στη μεταφορά της μπύρας από τα ντεπόζιτα ζύμωσης στα ντεπόζιτα παλαίωσης κατά τη μεταφορά της μπύρας για παλαίωση/ωρίμανση η μπύρα αναμείχτηκε με νερό. Ισχυρίστηκε ότι αυτός βρισκόταν στον πάνω όροφο για να ελέγξει τα ντεπόζιτα που θα στελνόταν η μπύρα και ο βοηθός του στο ισόγειο κοντά στα ντεπόζιτα για να κλείσει τον διακόπτη του νερού και να ανοίξει τον διακόπτη της μπύρας όταν αυτός θα του έδινε τη σχετική εντολή. Ο διακόπτης του νερού ήταν ανοικτός για να καθαριστούν οι σωλήνες μεταφοράς της μπύρας στο ντεπόζιτο και για να γίνει έλεγχος για τυχόν διαρροή. Αυτός του έδωσε εντολή να κλείσει το νερό και να ανοίξει την μπύρα, φωνάζοντας από τον σωλήνα που χρησιμοποιούσαν για να επικοινωνούν μεταξύ τους από τον ένα όροφο στον άλλο. Λόγω του ότι οι μοχλοί της μπύρας και του νερού ήταν δίπλα-δίπλα στο πάνελ μαζί με άλλους μοχλούς, ο βοηθός του μπερδεύτηκε και άνοιξε το μοχλό της μπύρας, χωρίς να κλείσει το νερό, με αποτέλεσμα να συνεχίσει η ροή του νερού στους σωλήνες. Εντόπισε το πρόβλημα μόλις κατέβηκε στο ισόγειο και ενημέρωσε τους προϊστάμενους του για το εν λόγω γεγονός τονίζοντας τους το πρόβλημα που υπήρχε με τους μοχλούς. Η διεύθυνση της Εργοδότριας Εταιρείας, μετά από αυτό το περιστατικό
(1)έβαλε σημάνσεις στους σωλήνες με την ένδειξη νερό, μπύρα, μαγιά, αέρας κ.α. ώστε να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι τι διοχετεύεται στον κάθε σωλήνα και
(2)προέβηκε σε αλλαγές όσον αφορά τη διοχέτευση νερού, αφού πλέον για να διοχετεύσεις νερό έπρεπε να συνδέσεις μία έξτρα σωλήνα και όχι να ανοίξεις απλώς ένα μοχλό. Με αυτό τον τρόπο δεν ξαναπαρουσιάστηκε πρόβλημα διοχέτευσης νερού στην μπύρα. Υποστήριξε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν υπέστηκε οποιαδήποτε ζημιά από το πιο πάνω περιστατικό, καθότι η μπύρα αναμείχθηκε με άλλη μπύρα, εμφιαλώθηκε και πωλήθηκε χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Αναφερόμενος στις συνθήκες εργασίας στον θάλαμο παλαίωσης είπε ότι ο εν λόγω θάλαμος είναι στην ουσία ένα ψυγείο και ότι είναι αδύνατο για τον ανθρώπινο οργανισμό να παραμένει συνέχεια μέσα σε αυτόν για να παρακολουθεί τη διαδικασία μετάγγισης της μπύρας από τρία ντεπόζιτα, μέσω του τρίγυαλλου, στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας. Κατά τον ουσιώδη χρόνο τα μηχανήματα ήταν «παλαιά» και οι εργοδοτούμενοι τα χειρίζονταν χειροκίνητα μπαινοβγαίνοντας στον θάλαμο για να ελέγχουν τη διαδικασία μετάγγισης. Δεν υπήρχαν μηχανήματα που μπορούσαν να προειδοποιήσουν τους εργοδοτούμενους για οξυγόνωση της μπύρας χωρίς να χρειάζεται να μπουν στον θάλαμο. Το πρόβλημα οξυγόνωσης της μπύρας μπορεί να συμβεί μέσα σε ελάχιστα λεπτά και να τύχει να συμβεί στα λεπτά που οι εργοδοτούμενοι έβγαιναν από το ψυγείο για 5 - 10 λεπτά για να ζεσταθούν. Οι εργοδοτούμενοι διαπίστωναν το πρόβλημα αμέσως μόλις επανέρχονταν στον θάλαμο. Λόγω του ότι η οξυγόνωση της μπύρας μπορούσε να παρουσιαστεί σε ελάχιστα λεπτά ο εργοδοτούμενος μπορούσε να μην προλάβει να την σταματήσει. Η παρακολούθηση της διαδικασίας μετάγγισης γινόταν από το τρίγυαλλο. Ήταν η θέση του ότι επειδή υπήρχαν συχνά περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας η Εργοδότρια Εταιρεία τους διαβεβαίωνε ότι θα έφερνε μηχανήματα που θα αφαιρούσαν το οξυγόνο από την μπύρα αλλά μέχρι την απόλυση του δεν το έπραξε. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι με τη διαδικασία που ακολουθεί η Εργοδότρια Εταιρεία η μπύρα μεταφέρεται με την πίεση του κανονικού αέρα από τα τρία ντεπόζιτα στο τρίγυαλλο και στη συνέχεια στο άλλο ντεπόζιτο ενώ αν διοχετευόταν μόνο διοξείδιο του άνθρακα θα αποφεύγετο η οξυγόνωση της μπύρας. Συνήθως για να σταλεί η μπύρα από το ένα ντεπόζιτο στο άλλο, χρειάζεται 1 ώρα και 20 λεπτά. Στο τρίγυαλλο όταν αδειάσει ένα ντεπόζιτο πιο γρήγορα και συνήθως είναι 1 - 2 λεπτά διαφορά το ένα ντεπόζιτο από το άλλο οι εργοδοτούμενοι μπορούν να το αντιληφθούν γιατί δημιουργούνται φυσαλίδες από την εισροή του αέρα. Στις 23/06/2010 το ένα ντεπόζιτο άδειασε 20 λεπτά πιο γρήγορα και επειδή στο γυαλί του ντεποζίτου που άδειασε, με την πίεση του αέρα, εισερχόταν μπύρα από τα άλλα δύο ντεπόζιτα, δεν μπορούσε να αντιληφθεί κάποιος ότι η μπύρα τραβούσε αέρα. Αυτός και ο βοηθός του ήταν στο ψυγείο κατά τον κρίσιμο χρόνο, παρά τα μικρά διαλείμματα που διαδοχικά αυτός και ο βοηθός του έβγαιναν για να αναπνεύσουν και να ζεσταθούν, και παρακολουθούσαν τη διαδικασία αλλά δεν αντιλήφθηκαν ότι η μπύρα τραβούσε αέρα για τον λόγο που ανέφερε πιο πάνω. Ούτε μπορούσαν να δουν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τη σχετική ένδειξη γιατί ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν 50 με 60 μέτρα έξω από το ψυγείο. Στο τέλος της διαδικασίας όταν έμειναν 1 - 2 λεπτά για να αδειάσουν τα άλλα ντεπόζιτα και όταν είδαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τη γραφική παράσταση διαπίστωσαν ότι υπήρξε πρόβλημα οξυγόνωσης της μπύρας. Δεν ενημέρωσε άμεσα τον επόπτη του καθότι πριν τις 06:00 που ερχόταν το προσωπικό για εμφιάλωση δεν θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε άμεση ενέργεια για την αποκατάσταση του προβλήματος. Η μπύρα ποτέ δεν εμφιαλωνόταν τη στιγμή που παρουσιαζόταν το πρόβλημα και έτσι δεν υπήρχε λόγος να ενοχλήσουν τον προϊστάμενο τους για να πάρουν αμέσως οδηγίες για το τι θα πράξουν. Τηλεφώνησε στην επόμενη πρωινή βάρδια, η οποία αναλάβανε εργασίες η ώρα 06:00, για να ενημερώσουν τον επόπτη. Ο συνάδελφος του ο οποίος διαπίστωσε και αυτός το πρόβλημα ήταν από άλλο τμήμα και ξεκινούσε εργασία στις 05:00 το πρωί. Ο προϊστάμενος του, όταν ενημερώθηκε, έδωσε εντολή η οξυγονωμένη μπύρα να αναμειχθεί με άλλη μπύρα (ως γινόταν συνήθως) μετά από δύο-τρεις μέρες από τη στιγμή του περιστατικού. Δύο-τρεις μέρες μετά διότι χρειαζόταν κάποια διαδικασία για να αρχίσει η ανάμειξη της οξυγονωμένης μπύρας με άλλη μπύρα. Η εμφιάλωση της μπύρας ακυρώθηκε μετά το περιστατικό και καθυστέρησε η εμφιάλωση για δύο ώρες ούτως ώστε να ρυθμιστεί η διαδικασία για εμφιάλωση άλλης τελειωμένης μπύρας. Τα ψηλά επίπεδα οξυγόνου στην μπύρα διαφοροποιούν απλώς τη διάρκεια ζωής της μπύρας. Κατά την άποψη του για να επανέλθει η μπύρα σε κανονικά επίπεδα οξυγόνου δεν ακολουθείται η διαδικασία επεξεργασίας της από το αρχικό στάδιο, αλλά μπαίνει κατευθείαν στο στάδιο της ζύμωσης, όπου παράγεται το αλκοόλ και το διοξείδιο του άνθρακα και απελευθερώνεται το οξυγόνο και σε αυτή τη διαδικασία η νέα μπύρα που αναμείχθηκε με την προβληματική μπύρα θα ολοκληρώσει τη διαδικασία για να φτάσει στο τελικό στάδιο πιο γρήγορα. Σε σχέση με το ύψος της ζημιάς που ισχυρίζεται η Εργοδότρια Εταιρεία ότι υπέστη εξαιτίας της οξυγόνωσης της μπύρας στις 23/6/2010 υποστήριξε ότι για την επιστροφή της μπύρας για παλαίωση οι εργασίες γίνονταν παράλληλα με τις άλλες στο σύνηθες ωράριο εργασίας και ότι τα ίδια άτομα που εργάζονται για τη μεταχείριση της μπύρας, χωρίς να επιφορτιστούν με περαιτέρω εργασία, παρακολουθούσαν και τη διαδικασία της παλαίωσης στα ίδια ντεπόζιτα που παρακολουθούσαν την άλλη μπύρα που αναμείχθηκε με την μπύρα που οξυγονώθηκε (η μπύρα που οξυγονώθηκε (45 τόνους περίπου) μπήκε σε ντεπόζιτο που χωρούσε 120 τόνους και αναμείχθηκε με άλλη παλαιωμένη μπύρα). Ήταν η θέση του ότι οι συνάδελφοι του είχαν πολύ συχνά περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας και η Εργοδότρια Εταιρεία ουδέποτε κατέστρεψε μπύρα ή δεν την εμφιάλωσε, εκτός από τις περιπτώσεις που κρέπαραν τα ντεπόζιτα και χύθηκε η μπύρα. Τα διευθυντικά στελέχη συναντήθηκαν και ασχολήθηκαν με το εν λόγω περιστατικό κατά τις ώρες εργασίας τους και δεν πληρώθηκαν υπερωρίες. Στη συνάντηση που είχε στις 24/6/2010 με τα διευθυντικά στελέχη της Εργοδότριας Εταιρείας για το περιστατικό δεν παραδέχθηκε ότι εγκατέλειψε την εργασία του. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη συνάντηση όταν αυτοί προσπαθούσαν να πιέσουν αυτόν και τον κ. Κουάλη να παραδεχθούν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν στο ψυγείο και έβλεπαν τηλεόραση. Υποστήριξε ότι η απόλυση του δεν είχε να κάνει με την εκτέλεση της εργασίας του αλλά με απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει προσωπικό με οποιαδήποτε μέθοδο λόγω της οικονομικής κρίσης. Παρόμοια περιστατικά με το δικό του συνέβησαν και σε άλλους υπεύθυνους βάρδιας, τους οποίους η Εργοδότρια Εταιρεία δεν απέλυσε. Σε δύο περιπτώσεις όχι μόνο δεν οξυγονώθηκε η μπύρα, αλλά κρέπαρε και το ντεπόζιτο για τον λόγο ότι οι υπεύθυνοι βάρδιας δεν ήταν παρόντες να σταματήσουν τη ροή της μπύρας και να ανοίξουν τον μοχλό για να φεύγει ο αέρας από το ντεπόζιτο με αποτέλεσμα, λόγω της πίεσης, να κρεπάρει το ντεπόζιτο. Νομική Πτυχή Σημειώνουμε ότι είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ότι τερματισμός της εργασιακής σχέσης δικαιολογείται όταν η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου ήταν τέτοια που κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη - εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχιση της. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά, να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και «να κάνει το καλύτερο δυνατό για την επιτυχία των σκοπών και συμφερόντων του εργοδότη και να παραλείπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τα συμφέροντα του εργοδότη του.» ( Ι. Κουκιάδης, Εργατικό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2005, σελ. 562) [2]. Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια,
(2006)1 Β Α.Α.Δ. 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά
(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου λόγω της διαγωγής που επέδειξε εντός των πλαισίων του Νόμου είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη και είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτούμενου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιον του στοιχείων («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Κατά την άσκηση του δικαιώματος του για απόλυση ενός εργοδοτούμενου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσης του[3].(Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,
(2004)1 Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου
(2003)1 Α.Α.Δ. 318) [4]. Στην απόφαση Galatariotis Telecommunications Ltd (πιο πάνω) στη σελ. 325, το Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της αγγλικής απόφασης των συνεκδικασθεισών εφέσεων Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank plc) v. Madden
(2001)1 All ER. 550, ανέφερε τ' ακόλουθα: «.. μπορούμε να πούμε ότι η αρχή που υιοθετείται είναι ότι η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν δικαστήριο θα έκαμνε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Και συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση. Το σωστό κριτήριο, που έχει στον πυρήνα του τις αντιδράσεις του λογικού εργοδότη, διαμορφώθηκε ως εξής στην υπόθεση Madden, ανωτέρω: «In holding that the dismissal of Mr. Madden for that reason was unreasonable the tribunal erred in law in substituting itself as employer in place of the bank in assessing the quality and weight of the evidence.Instead it should have asked itself whether, by the standards of a reasonable employer, the bank had established reasonable grounds for its belief that Mr. Madden had been guilty of misconduct and whether the bank's investigation into the matter had been reasonable in the circumstances." Και σε μετάφραση: «Αποφασίζοντας ότι η απόλυση του κ. Madden για το λόγο εκείνο ήταν παράλογη, το δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αντικαθιστώντας την τράπεζα ως εργοδότη με τον εαυτό του, κατά την εκτίμηση της ποιότητας και της αξίας της μαρτυρίας. Αντ΄ αυτού το δικαστήριο έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, η τράπεζα στοιχειοθέτησε λογικές αιτίες για την πεποίθηση της ότι ο κ. Madden υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από την τράπεζα ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη.» Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω αποφάσεις βασίστηκαν στην αγγλική νομολογία αναφορικά με τη δικαιοδοσία εξέτασης κατά πόσο μία απόφαση για απόλυση είναι παράνομη και αδικαιολόγητη κατά παράβαση της σχετικής εργατικής νομοθεσίας (unfair dismissal jurisdiction) η οποία αναγνωρίζει τις βασικές αρχές (α) ότι σοβαρή κακή διαγωγή (gross misconduct) που δικαιολογεί άμεση απόλυση προϋποθέτει ότι η υπό εξέταση συμπεριφορά είναι ηθελημένη και εσκεμμένη και (β) ότι συγκεκριμένες κατηγορίες κακής διαγωγής όπως κλοπή, επίδειξη βίας, εσκεμμένη ανυπακοή νόμιμης και λογικής εντολής του εργοδότη, σοβαρή αμέλεια και διεξαγωγή ανταγωνιστικής εργασίας συνιστούν αναγνωρισμένες κατηγορίες σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής. Οι βάσεις των εν λόγω κατηγοριών σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής είναι τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που εξυπακούονται δυνάμει του κοινοδικαίου που διέπει τις συμβάσεις εργασίας όπως το καθήκον της τιμιότητας, το καθήκον της συμμόρφωσης με νόμιμες και λογικές εντολές του εργοδότη, το καθήκον της επίδειξης επιμέλειας κατά την εκτέλεση της εργασίας, το καθήκον της πίστης κ.λ.π. Εσκεμμένη παραβίαση οποιουδήποτε από τους πιο πάνω εξυπακουόμενους όρους συνιστά παραβίαση ενός από τους βασικούς όρους της σύμβασης εργασίας. Η εν λόγω αγγλική νομολογία εξαρτά τη νομιμότητα της απόλυσης για τους πιο πάνω λόγους από το κατά πόσον ο εργοδότης εφάρμοσε σωστά την αρχή της λογικότητας (″reasonableness″) υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης. Εξετάζεται κατά πόσον ένας λογικός εργοδότης εύλογα υπό τις περιστάσεις της περίπτωσης (α) θα αποφάσιζε ότι η διαγωγή που επέδειξε ο εργοδοτούμενος από μόνη της ήταν τόσο σοβαρή που να επισύρει την ποινή της απόλυσης και (β) θα τερμάτιζε την απασχόληση του εργοδοτούμενου. Εντός του πλαισίου εξέτασης του δεύτερου ερωτήματος στοιχεία όπως η προηγούμενη εργασιακή διαγωγή του εργοδοτούμενου, η δικαιολογία/ εξήγηση που δίνεται για την επίδειξη της μεμπτής διαγωγής, οι πράξεις και οι παραλείψεις του εργοδότη (π.χ. αν ο εργοδότης επέδειξε συνέπεια και σταθερότητα στις πράξεις του αναφορικά με τα πειθαρχικά μέτρα που λαμβάνει, αν ο εργοδότης με τη συμπεριφορά του οδήγησε τον εργοδοτούμενο να πιστεύει ότι η συγκεκριμένη διαγωγή δεν επισύρει την ποινή της απόλυσης) λαμβάνονται υπόψη. Ασυνέπεια μπορεί να διαπιστωθεί στις περιπτώσεις που ένας εργοδότης λαμβάνει διαφορετικά μέτρα εναντίον δύο εργοδοτουμένων που εμπλέκονται στο ίδιο περιστατικό και στις περιπτώσεις που ο εργοδότης σε μια συγκεκριμένη περίπτωση ενεργεί με διαφορετικό τρόπο από τις προηγούμενες παρόμοιες περιπτώσεις λαμβάνοντας διαφορετικό πειθαρχικό μέτρο. Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει ουσιαστική ασυνέπεια τότε η απόλυση του εργοδοτούμενου μπορεί να θεωρεί ως παράνομη. Η διαφορά στην αντιμετώπιση των εργοδοτουμένων θεωρείται ως λογική αν οι ειδικές περιστάσεις της περίπτωσης την δικαιολογούν. (Βλέπε St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, σελ.203 - 204). Στην υπόθεση Hadjioannou v. Coral Casinos Ltd [1981] IRLR 352 σημειώθηκε ότι το παράπονο ενός εργοδοτούμενου ότι η απόλυση του δεν ήταν εύλογη το οποίο βασίζεται στην ασυνέπεια του εργοδότη είναι σχετικό μόνο σε τρεις περιπτώσεις: (i) όταν ο εργοδότης με τη συμπεριφορά του οδήγησε τους εργοδοτούμενους του να πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν θα οδηγήσει σε απόλυση, (ii) όταν η μαρτυρία αναφορικά με αποφάσεις που πάρθηκαν σε άλλες περιπτώσεις υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι ο λόγος που δόθηκε για την απόλυση του εργοδοτούμενου δεν ήταν ο πραγματικός, και (iii) όταν οι αποφάσεις του εργοδότη σε πραγματικά παρόμοιες συνθήκες/ περιστάσεις δεικνύουν ότι δεν ήταν λογικό για τον εργοδότη να απολύσει τον εργοδοτουμένο. Περαιτέρω τονίστηκε ότι το κυρίαρχο στοιχείο είναι οι ειδικές περιστάσεις της κάθε περίπτωσης και ότι το ερώτημα είναι κατά πόσον η απόλυση ήταν εύλογη αντίδραση στη συμπεριφορά που επέδειξε ο εργοδοτούμενος λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της συμπεριφοράς, τις περιβάλλουσες συνθήκες και τους μετριαστικούς παράγοντες που αφορούν τον επηρεαζόμενο εργοδοτούμενο. Στην υπόθεση G S Packaging Ltd v. Sealy
(1983)EAT 396/82 το Employment Appeal Tribunal τονίζοντας ότι η σωστή προσέγγιση είναι να εξετάζεται η απόφαση απόλυσης σε δύο στάδια ήτοι (α) κατά πόσον η απόλυση ήταν εύλογη αντίδραση στη διαγωγή που επέδειξε ο εργοδοτούμενος και (β) αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, κατά πόσον η ασυνέπεια/διαφορά στη μεταχείριση που επέδειξε ο εργοδότης είναι δικαιολογημένη[5] επέτρεψε την έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης του Employment Tribunal λέγοντας ότι το Employment Tribunal αποφάσισε ότι η απόλυση ενός εργοδοτούμενου που δεν επιτηρούσε μια μηχανή κατά τη λειτουργία της ήταν παράνομη καθότι ο άλλος εμπλεκόμενος εργοδοτούμενος, ο οποίος ήταν βοηθός, δεν απολύθηκε χωρίς να εξετάσει κατά πόσον υπήρχε λογική βάση η οποία δικαιολογούσε τη διαφορετική αντιμετώπιση των δύο εμπλεκόμενων εργοδοτουμένων. Στην Walpole v. Vauxhall Motors Ltd (Unreported, Court of Appeal 24 April 1998) σημειώθηκαν τα πιο κάτω: "...where two employees who have committed the same offence are treated differently by the employer, the industrial tribunal should ask whether the distinction made by the employer was within the band of reasonable responses open to the employer or so irrational that no reasonable employer could have made it." Στις περιπτώσεις που η υπό εξέταση διαγωγή είναι ολοφάνερη ή παραδεκτή το ερώτημα για το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών είναι κατά πόσον στην υπό εξέταση περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις η συγκεκριμένη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί ως τόσο σοβαρή στο βαθμό που να δικαιολογείται η συνοπτική απόλυση[6]. Στην Kanika Developments Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι: «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Στις περιπτώσεις που η συμπεριφορά δεν είναι ολοφάνερη θα πρέπει προηγουμένως να απαντηθεί το ερώτημα κατά ποσόν έχει αποδειχτεί ότι ο εργοδοτούμενος επέδειξε τη διαγωγή που επικαλείται ο εργοδότης. Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, ανέφερε τα πιο κάτω σχετικά με το τι πρέπει να αποδείξει ο εργοδότης, ποιο είναι το ζητούμενο σε υποθέσεις τέτοιας φύσης και ποιο το σχετικό βάρος απόδειξης: «Σε περιπτώσεις σοβαρού παραπτώματος (gross misconduct) από εργοδοτούμενο το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο εργοδότης είχε εύλογες υποψίες που έφθαναν στην πεποίθηση ότι ο εργοδοτούμενος ήταν ένοχος κατά το σχετικό χρόνο - και ότι προχώρησε σε διερεύνηση της υπόθεσης μέσα σε λογικά αναμενόμενα πλαίσια. Επίσης ότι ακολούθησε μία λογική διαδικασία πριν την κατάληξη του στην απόλυση του εργοδοτούμενου. ..................................... Βρισκόμαστε στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου και το ζητούμενο είναι όχι η απόδειξη πειθαρχικού παραπτώματος ως υποβάθρου και προϋπόθεσης απόλυσης αλλά η ικανοποίηση των όρων του άρθρου 5. Το κριτήριο, όπως και πάλι ορθά το αντελήφθη το Δικαστήριο, είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της εργοδότησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων και πάντοτε, βεβαίως, έχοντας υπ΄ όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.» (H υπογράμμιση είναι δική μας) Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση του αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[7] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος τους, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη-εργοδοτούμενου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτούμενου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί. (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton
(1986)1 ALL ER 513 (House of Lords)). Στην αγγλική υπόθεση Sainsbury's Supermarkets Ltd v. Hitt
(2003)1 IRLR 23, τονίστηκε ότι το κριτήριο για το εύρος των λογικών αντιδράσεων του εργοδότη εφαρμόζεται και στην ερώτηση κατά πόσο η έρευνα αναφορικά με την κακή διαγωγή του εργοδοτούμενου ήταν εύλογη κάτω από τις περιστάσεις, όπως στον ίδιο βαθμό που ισχύει για το εύλογο της απόλυσης λόγω συμπεριφοράς. Σημειώνουμε ότι αποτελεί βασική αρχή ότι η εξέταση από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών τόσο του λόγου της απόλυσης όσο και της λογικότητας της απόφασης απόλυσης του εργοδοτούμενου βασίζονται και περιορίζονται στα γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά κατά τον χρόνο της απόλυσης του εργοδοτουμένου. Η κρίση του Δικαστηρίου επί του εν λόγω θέματος θα πρέπει να βασιστεί στα στοιχεία που είχε ενώπιον του και στα οποία στηρίχτηκε ο εργοδότης κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης απόλυσης του εργοδοτούμενου[8] . Με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ένας εργοδότης πρέπει να ασκήσει το δικαίωμα του να απολύσει ένα εργοδοτούμενου εντός λογικού χρόνου από του γεγονότος που του παρέσχε το δικαίωμα τούτο. Από τη στιγμή που το γεγονός περιέλθει στη γνώση του εργοδότη αυτός θα πρέπει το συντομότερο να λάβει την τελική του απόφαση. Παράλειψη του εργοδότη να ασκήσει τα εν λόγω δικαιώματα για μεγάλο χρονικό διάστημα δικαιολογείται μόνο αν συντρέχουν ειδικές συνθήκες και περιστάσεις [9]. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι ουδεμία απόλυση εργοδοτούμενου μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογημένη για παρελθόντες λόγους, έστω και σοβαρούς σε σχέση με τη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, εάν ο λόγος που επέφερε τη ρήξη της εργασιακής σχέσης δεν μπορεί από μόνος του από πλευράς σοβαρότητας να δικαιολογήσει απόλυση γιατί διαφορετικά ο εργοδοτούμενος θα κινδύνευε να χάσει την εργασία του για ασήμαντους λόγους παρατείνοντας την αβεβαιότητα ως προς τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά παράβαση των άρθρων 5(ε) και 5(στ) του Νόμου εκτός αν η συγκεκριμένη πράξη (παράπτωμα) που οδηγεί στην απόλυση του εργοδοτούμενου δηλώνει επιβεβαίωση συστηματικής συμπεριφοράς του εργοδοτούμενου μετά που του δόθηκαν σχετικές προειδοποιήσεις. (Βλέπε St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, σελ.19[10]). Κατά συνέπεια η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου που έλαβε χώραν στο παρελθόν δεν είναι χωρίς σημασία, αφού αυτή μπορεί σε περίπτωση απόδειξης της να αποτελέσει τη βάση για μια αρνητική πρόγνωση ή σε συνδυασμό με το γεγονός που οδήγησε στην απόλυση να καταδεικνύει συστηματική συμπεριφορά. Ανάλυση μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας παρατηρούμε κατ΄ αρχάς ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2 δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Αιτητή και παρέμεινε αναντίλεκτο. Από το εν λόγω περιεχόμενο διαφαίνεται (
- i)ότι ξεκίνησε να εισέρχεται μπύρα από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας στις 20:09, (
- ii)ότι στις 21:36 το οξυγόνο στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας άρχισε να αυξάνεται (δηλαδή ότι το ένα ντεπόζιτο άδειασε 1 ώρα και 27 λεπτά μετά από την έναρξη της διαδικασίας της μετάγγισης), (iii) ότι μέχρι τις 21:52 συνέχισε να εισέρχεται στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας αυξημένο οξυγόνο, (
- iv)ότι το οξυγόνο στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας στις 21:52 άρχισε να μειώνεται και στις 21:56 κατέβηκε σε χαμηλά επίπεδα, και (
- v)ότι το περιεχόμενο του ντεποζίτου αφιλτράριστης μπύρας όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία μετάγγισης ήταν περίπου 44 τόνοι. Μελετώντας την ουσία της μαρτυρίας της κας Ζήκα δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε το ουσιαστικό που μπορεί να αξιολογηθεί ως αντίφαση που να κλονίζει την αξιοπιστία της αναφορικά με τις θέσεις της με το πώς θα μπορούσε ο Αιτητής να εντοπίσει το άδειασμα του ντεποζίτου την ώρα που αυτό άδειασε. Τόσο στο στάδιο της εξέτασης όσο και στο στάδιο της αντεξέτασης η κα Ζήκα ήταν σταθερή στις θέσεις της ότι ο Αιτητής είχε δύο τρόπους για να εντοπίσει το άδειασμα του ντεποζίτου παρακολουθώντας: (α) το τρίγυαλλο (στο οποίο υπάρχει καθαρή οπτική ένδειξη ροής της μπύρας από το κάθε ντεπόζιτο ξεχωριστά) και (β) τη γραφική ροή της μπύρας ή την ένδειξη του μετρητή οξυγόνου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρίσκεται σε χώρο έξω από τον θάλαμο και ότι ο Αιτητής είχε την υποχρέωση κατά τη διάρκεια της ροής της μπύρας από τα ντεπόζιτα παλαίωσης στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας να βρίσκεται είτε στον ψυκτικό θάλαμο παλαίωσης της μπύρας είτε στον χώρο έξω από τον θάλαμο και να παρακολουθεί τη διαδικασία μέσω του χειριστηρίου-ηλεκτρονικού υπολογιστή. Απαντώντας σε όλες τις ερωτήσεις που της έγιναν κατά την αντεξέταση της επανέλαβε ότι στο τρίγυαλλο φαίνεται καθαρά το άδειασμα ενός ντεποζίτου και απέρριψε την υποβολή ότι αν ένα ντεπόζιτο αδειάσει πιο πριν από τα άλλα δεν μπορεί κάποιος να αντιληφθεί το άδειασμα του καθότι λόγω των πιέσεων στο τρίγυαλλο φαίνεται η μπύρα από τα άλλα ντεπόζιτα, εξηγώντας ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί για τον λόγο ότι η πίεση της αντλίας είναι «ισχυρότερη» από την υδροστατική πίεση του ντεποζίτου της αφιλτράριστης μπύρας. Εξήγησε με πειστικότητα στηριζόμενη στα στοιχεία και δεδομένα που φαίνονται στα Τεκμήρια 1 και 2 ότι (α) ο χρόνος που άδειασε το ένα ντεπόζιτο (δηλαδή στις 21:36) ήταν ο αναμενόμενος, (β) το κάθε ντεπόζιτο παλαίωσης είχε περίπου 15 τόνους μπύρα και (γ) αν τα ντεπόζιτα παλαίωσης είχαν δύο - τρείς τόνους διαφορά στην ποσότητα τους δεν θα άδειαζε το ένα (αυτό που είχε τους λιγότερους τόνους) 20 λεπτά πιο γρήγορα από τα άλλα. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής στην κατάθεση του ανέφερε ότι η όλη διαδικασία της μετάγγισης από τα ντεπόζιτα παλαιωμένης μπύρας στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας διαρκούσε συνήθως 1 ώρα και 20 λεπτά επιβεβαιώνοντας στην ουσία τον ισχυρισμό της κας Ζήκα ότι ο χρόνος που άδειασε το ένα ντεπόζιτο στο υπό εξέταση περιστατικό (1 ώρα και 27 λεπτά μετά από την έναρξη της διαδικασίας της μετάγγισης) ήταν ο αναμενόμενος. Περαιτέρω η κα Ζήκα ήταν σταθερή στις θέσεις της ότι τόσο ο Αιτητής όσο και ο κ. Κουάλης παραδέχτηκαν ότι κατά τον χρόνο που η αντλία τραβούσε αέρα δεν ήταν στο χώρο εργασίας που όφειλαν να είναι. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της ότι ο Αιτητής είχε τα τηλέφωνα του επόπτη του και οδηγίες να επικοινωνεί μαζί του για οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαζόταν κατά την εκτέλεση της εργασίας του ότι ώρα και αν αυτό παρουσιαζόταν, παρατηρούμε ότι η μαρτυρία της ήταν σταθερή και σαφής και ότι ο Αιτητής κατά την αντεξέταση του παραδέχτηκε ότι είχε τα τηλέφωνα του επόπτη για να επικοινωνεί μαζί του όλες τις ώρες. Σημειώνουμε ότι οι ισχυρισμοί της κας Ζήκα ότι ο Αιτητής ως υπεύθυνος βάρδιας είχε (α) αυξημένες ευθύνες σε σύγκριση με τον βοηθό βάρδιας και (β) την ευθύνη της σωστής διεκπεραίωσης των εργασιών δεν αμφισβητήθηκαν ούτε αντικρούστηκαν από τον Αιτητή. Δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε μεμπτό στην πιο πάνω μαρτυρία της κας Ζήκα που να κλονίζει το αξιόπιστο της και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή. Από την άλλη πλευρά ο Αιτητής παρ΄ όλη την προσπάθεια να πείσει για την εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο δεν το έχει πετύχει. Μέσα από τη μαρτυρία του προβάλλουν στοιχεία τα οποία δημιουργούν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή του αλλά και στο να αφήσει θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Κατ΄ αρχάς το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2 δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με το αξιόπιστο του ισχυρισμού του ότι στις 23/6/2010 το ένα ντεπόζιτο άδειασε σε μια ώρα από την έναρξη της διαδικασίας της μετάγγισης αφού σε αυτό φαίνεται ότι το ντεπόζιτο άδειασε μετά από 1 ώρα και 27 λεπτά από την έναρξη της διαδικασίας της μετάγγισης. Περαιτέρω ενώ ο Αιτητής αρχικά ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχαν μηχανήματα για να μπορούν οι εργοδοτούμενοι να ελέγχουν τη διαδικασία της μετάγγισης χωρίς να χρειάζεται να μπουν στον θάλαμο παλαίωσης, στη συνέχεια ανέφερε ότι έξω από τον θάλαμο παλαίωσης υπήρχε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής/ χειριστήριο στην οθόνη του οποίου υπήρχαν οι σχετικές ενδείξεις. Κατά την αντεξέταση του παραδέχτηκε ότι με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή μπορούσαν να παρακολουθούν τη διαδικασία χωρίς να είναι στον θάλαμο παλαίωσης αλλά ισχυρίστηκε (για πρώτη φόρα) ότι ήταν απαραίτητη η παρουσία των εργοδοτουμένων στον θάλαμο παλαίωσης καθότι έπρεπε να εκτελέσουν κάποιες εργασίες που δεν μπορούσαν να γίνουν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δεν διευκρίνισε ποιες ήταν αυτές οι εργασίες γεγονός που μας ξενίζει. Ακολούθως ανασκεύασε λέγοντας ότι δεν μπορούσαν οι εργοδοτούμενοι να παρακολουθούν το χειριστήριο/ηλεκτρονικό υπολογιστή γιατί ταυτόχρονα με τη μετάγγιση έκαναν και άλλες εργασίες εκτός του θαλάμου. Ερωτώμενος ποιες ήταν αυτές οι εργασίες είπε ότι αυτές ήταν ο καθαρισμός της γραμμής δοσολογίας της μαγιάς και η παραλαβή ζυθογλεύκους. Παρατηρούμε ότι οι ισχυρισμοί της κας Ζήκα αναφορικά με τα καθήκοντα εργασίας που είχε η βάρδια του Αιτητή στις 23/6/2010 και τις ώρες που έγιναν ή που θα γίνονταν οι εργασίες όπως και οι θέσεις της ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της μετάγγισης οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ασχολούνται και δεν ασχολούνταν με άλλες εργασίες δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση της και ούτε τέθηκαν σε αυτήν οι πιο πάνω θέσεις του Αιτητή. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή (α) ότι περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας παρουσιάζονται τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, (β) ότι η Εργοδότρια Εταιρεία διαβεβαίωνε τους υπαλλήλους της ότι θα έφερνε μηχανήματα που θα αφαιρούσε το οξυγόνο από την μπύρα αλλά δεν το έπραξε, και (γ) ότι λόγω των παλαιών συστημάτων της Εργοδότριας Εταιρείας και λόγω κόστους κατά τη διαδικασία της μετάγγισης αντί να παρέχεται μόνο διοξείδιο του άνθρακα για να σπρώχνει την μπύρα παρέχεται κανονικός αέρας, δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην Εργοδότρια Εταιρεία να θέσει ενώπιον μας τη δική της θέση επί των εν λόγω ισχυρισμών. Με βάση τις νομικές αρχές που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 CLR 383, Frederikou Schools Ltd v. ACUAC INC
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527, κρίνουμε ότι η εν λόγω παράλειψη εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του Αιτητή που προσκομίστηκε προς απόδειξη των εν λόγω ισχυρισμών του. Περαιτέρω το εν λόγω γεγονός μας δημιουργεί αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο των ισχυρισμών του Αιτητή καθότι, κατά την κρίση μας, τείνει να καταδείξει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Σημειώνουμε ότι ο δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλε στην κα Ζήκα ότι ο Αιτητής και ο κ. Κουάλης δεν ήταν εκεί για 3 - 4 λεπτά όταν έλειψε η μπύρα από το ένα ντεπόζιτο πιο γρήγορα από ότι ανέμεναν σε διάσταση με τη θέση που προέβαλε ο Αιτητής στην κατάθεση του ότι αυτός και ο βοηθός του στο κρίσιμο σημείο ήταν στον θάλαμο παλαίωσης παρά τα μικρά διαλείμματα που έκαναν διαδοχικά. Στην αντεξέταση του ο Αιτητής διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι γύρω στα 20 - 25 λεπτά πριν να ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετάγγισης αυτός βρισκόταν μέσα στον θάλαμο. Όταν όμως ερωτήθηκε αν η αντλία τραβούσε αέρα γύρω στις 21:36 υπεκφεύγοντας απάντησε ότι δεν γνωρίζει και ότι δεν θυμάται. Η αξιοπιστία των θέσεων του Αιτητή που τέθηκαν προς υποστήριξη του ισχυρισμού του ότι δεν υπήρχε λόγος να ενημερώσει τον επόπτη του για την οξυγόνωση της μπύρας όταν διαπίστωσε αυτός το εν λόγω γεγονός (ότι επειδή (α) η μπύρα δεν εμφιαλωνόταν τη στιγμή που παρουσιαζόταν το πρόβλημα δεν ήταν επείγον να ενημερώσουν αμέσως τον επόπτη, (β) δεν μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε διαδικασία για αποκατάσταση του προβλήματος της οξυγόνωσης πριν τις 06:00 που ερχόταν το προσωπικό της εμφιάλωσης, (γ) μετά από μια καθυστέρηση δύο ωρών το προσωπικό της Εργοδότριας Εταιρείας θα προχωρούσε με εμφιάλωση άλλης μπύρας) είναι ουσιαστικά μειωμένη καθότι εκτός του ότι οι εν λόγω θέσεις του δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση της κας Ζήκα, οι θέσεις της κας Ζήκα ότι οι διαδικασίες φιλτραρίσματος της μπύρας ξεκίνησαν η ώρα 24:00 και ότι αν ο επόπτης ενημερωνόταν για την οξυγόνωση της μπύρας αυτές οι εργασίες δεν θα άρχιζαν, δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση της. Παρατηρούμε ότι ούτε ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ενημέρωσε τους συναδέλφους της βάρδιας που θα άρχιζε εργασία στις 06:00 για το περιστατικό της οξυγόνωσης της μπύρας για να ενημερώσουν τον επόπτη τέθηκε στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας κατά την αντεξέταση τους. Ο εν λόγω ισχυρισμός του Αιτητή τέθηκε ενώπιον μας πολύ γενικά και αόριστα αφού δεν μας ανέφερε σε ποιους συνάδελφους του τηλεφώνησε και τι ώρα τους τηλεφώνησε. Μας δημιουργείται η εύλογη, κατά την κρίση μας, απορία για ποιο λόγο αντί να τηλεφωνήσει στον επόπτη τηλεφώνησε στους συναδέλφους του για να ενημερώσουν αυτοί τον επόπτη και για ποιο λόγο δεν είχε πρόβλημα να τηλεφωνήσει στους συναδέλφους του τις πρώτες πρωινές ώρες (όπως ισχυρίστηκε) αλλά είχε πρόβλημα να τηλεφωνήσει στον επόπτη του. Περαιτέρω με βάση τα Τεκμήρια 1 και 2 η οξυγόνωση της μπύρας διαπιστώθηκε από τον Αιτητή στις 21:52 και ως εκ τούτου οι θέσεις του Αιτητή ότι δεν υπήρχε λόγος να ενοχλήσει τον επόπτη τις πρώτες πρωινές ώρες δεν δικαιολογούνται. Επίσης ενώ η κα Ζήκα ανέφερε ότι το γεγονός της οξυγόνωσης της μπύρας έγινε αντιληπτό στις 24/6/2010 στις 05:00 από τον χειριστή άλλου τμήματος που παρέλαβε την μπύρα χωρίς να αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός της για παραλαβή της μπύρας από τον εν λόγω χειριστή, ο Αιτητής δεν μας εξήγησε ποια η σχέση του εν λόγω χειριστή με την εμφιάλωση, τον επόπτη, την επόμενη βάρδια και τη θέση του ότι η εμφιάλωση δεν άρχιζε πριν τις 06:
- Η θέση του Αιτητή ότι στη συνάντηση στις 24/6/2010 δεν παραδέχτηκε ότι δεν ήταν στο χώρο που έπρεπε να είναι κατά τη διαδικασία μετάγγισης και ότι οι διευθυντές προσπαθούσαν να τον πιέσουν να παραδεχτεί ότι έβλεπε τηλεόραση δεν μας φαίνεται πειστική υπό το φως των αναφορών του ότι είναι μέλος συντεχνίας και ότι ζήτησε από τον τότε διευθυντή προσωπικού να αφαιρέσει από την επιστολή απόλυσης την αναφορά ότι δεν έχει κανένα παράπονο από την Εργοδότρια Εταιρεία. Μας φαίνεται παράξενο να μην διαμαρτυρηθεί μέσω της συντεχνίας του για την κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά των διευθυντών στις 24/6/2010 και να ισχυρίζεται ότι δεν είχε πού να διαμαρτυρηθεί επειδή στην εν λόγω συνάντηση ήταν παρόντες όλοι οι ανώτεροι υπάλληλοι της Εργοδότριας Εταιρείας. Δεν μας ανάφερε όμως για ποιο λόγο δεν ζήτησε να διαγραφεί και η αναφορά στην επιστολή απόλυσης ότι στις 24/6/2010 παραδέχτηκε ότι δεν βρισκόταν στη θέση του κατά το χρονικό διάστημα που εμφανίστηκε το πρόβλημα. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία του Αιτητή κρίνουμε ότι αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη και συνακόλουθα απορρίπτεται. Αναφορικά με τη μαρτυρία που προσκόμισε η Εργοδότρια Εταιρεία σε σχέση με τη ζημιά που υπέστηκε εξαιτίας της οξυγόνωσης της μπύρας στις 23/6/2010 και της μη άμεσης ενημέρωσης του επόπτη του ζυθοποιείου, παρατηρούμε κατ΄ αρχάς ότι ο Αιτητής (α) δεν αμφισβήτησε ότι η οξυγονωμένη μπύρα δεν μπορούσε στις 24/6/2010 να εμφιαλωθεί και να διατεθεί στην αγορά και (β) παραδέχτηκε ότι έπρεπε να γίνει μια διαδικασία ανάμειξης της με άλλη μπύρα που βρισκόταν στο στάδιο πριν το στάδιο παλαίωσης της. Ως εκ τούτου αποτελεί εύρημα μας ότι η Εργοδότρια Εταιρεία λόγω του περιστατικού της οξυγόνωσης της μπύρας στις 23/6/2010 υπέστηκε ζημιά καθότι στις 24/6/2010 δεν μπορούσε να εμφιαλώσει την εν λόγω μπύρα και να την διαθέσει στην αγορά αλλά έπρεπε να την επεξεργαστεί ξανά για να μπορέσει σε μεταγενέστερο στάδιο να την εμφιαλώσει και να την διαθέσει στην αγορά. Σημειώνουμε όμως ότι δεν τέθηκαν ενώπιον μας από την Εργοδότρια Εταιρεία συγκεκριμένα απτά στοιχεία που να δεικνύουν ότι όντως στις 24/6/2010 (α) δεν υπήρξε εμφιάλωση μπύρας σε βαρέλι (και ότι οι εργοδοτούμενοι εκείνη τη μέρα στην εμφιάλωση είχαν συσσωρευμένη ετήσια άδεια που μπορούσε να τους παραχωρηθεί) και (β) εμφιαλώθηκε μόνο μέρος της προγραμματισμένης ποσότητας σε cans. Ακόμη παρατηρούμε ότι η κα Ζήκα ανέφερε ότι η οξυγονωμένη μπύρα ψύχθηκε για δύο μήνες και ότι στις 24/6/2010 χάθηκε το ¼ των ημερομισθίων του εργατικού προσωπικού στην παραγωγή cans, ενώ ο κ. Χειλέτης ισχυρίστηκε ότι η οξυγονωμένη μπύρα ψύχθηκε για ένα μήνα και ότι χάθηκε το ½ του εργατικού κόστους του προσωπικού στην παραγωγή cans. Πέραν τούτου η μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας αναφορικά με το ύψος της ζημιάς της δεν συνοδευόταν από οποιαδήποτε απτά στοιχεία. Ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκαν απλώς οι αριθμοί αναφορικά με τα κατ΄ ισχυρισμό κόστη της Εργοδότριας Εταιρείας χωρίς τις λεπτομέρειες και τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε το λογιστήριο της Εργοδότριας Εταιρείας για να καταλήξει σε αυτούς τους αριθμούς (π.χ. πώς κατέληξε στο ότι το εργατικό κόστος για το εμπλεκόμενο προσωπικό ήταν αυτό που αναφέρθηκε στο Δικαστήριο, με βάση ποια στοιχεία καθορίστηκαν (α) το κόστος επεξεργασίας της οξυγονωμένης μπύρας ώστε να καταστεί κατάλληλη για εμφιάλωση και (β) ο μέσος όρος κατανάλωσης υλικών και ενέργειας) ώστε να μπορεί να εξετάσει το Δικαστήριο κατά πόσον τα ποσά που τέθηκαν ενώπιον του είναι δικαιολογημένα. Οι αναφορές του κ. Χειλέτη ότι τα πιο πάνω προκύπτουν από τις εγγραφές στα λογιστικά βιβλία της Εργοδότριας Εταιρείας τα οποία ελέγχονται από εγκεκριμένους ελεγκτές χωρίς να προσκομιστούν τα εν λόγω στοιχεία και δεδομένα δεν μπορούν να συμπληρώσουν το πιο πάνω κενό στην εν λόγω μαρτυρία που προσκόμισε η Εργοδότρια Εταιρεία. Λόγω των πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν θα ήταν ασφαλές να στηριχτούμε σε αυτή τη μαρτυρία για εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με το ύψος της ζημιάς που υπέστηκε. Σε σχέση με το περιστατικό που συνέβηκε τον Ιούλιο του 2008 και τη γραπτή παρατήρηση που δέχθηκε ο Αιτητής στις 16/7/2008 (Τεκμήριο 5) παρατηρούμε ότι η μαρτυρία της κας Ζήκα αναφορικά με την ευθύνη του Αιτητή ως εργοδοτούμενου για την ανάμειξη της μπύρας με νερό δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Παραδέχτηκε ότι δεν είχε συμμετοχή στη διερεύνηση του εν λόγω περιστατικού, ότι δεν ξέρει τις σχετικές λεπτομέρειες καθότι ήταν ο επόπτης που διερεύνησε το περιστατικό και το ανέφερε στη γενική διεύθυνση της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία μετά το εν λόγω περιστατικό προέβηκε σε κάποιες αλλαγές στα συστήματα και στον εξοπλισμό της ώστε να αποφεύγονται παρόμοια περιστατικά. Οι αναφορές της για την ευθύνη του Αιτητή στηρίζονταν σε γενικόλογους ισχυρισμούς και υποθέσεις της και όχι σε γεγονότα τα οποία γνώριζε η ίδια προσωπικά. Παρατηρούμε ότι στο Τεκμήριο 5 σε διάσταση με τη μαρτυρία της κας Ζήκα αναφέρεται ότι η κα Ζήκα «ανέφερε» στον διευθυντή προσωπικού της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Αιτητής παρέλειψε να λάβει τα κατάλληλα μέτρα στην εργασία του με αποτέλεσμα να γίνει ανάμειξη της μπύρας με νερό. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 δεν είναι αρκετό από μόνο του να στηρίξει τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Αιτητής τον Ιούλιο του 2008 επέδειξε αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Το μόνο που δεικνύει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 είναι ότι η Εργοδότρια Εταιρεία γνωστοποίησε στον Αιτητή ότι θεωρεί την αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του ως σοβαρό παράπτωμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει και στην απόλυση του. Θεωρούμε τα πιο πάνω ως σημαντικές αδυναμίες στην εν λόγω μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας και συνακόλουθα κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε στην εν λόγω μαρτυρία και να αποδώσουμε οποιαδήποτε ευθύνη στον Αιτητή για το περιστατικό που συνέβηκε τον Ιούλιο του
- Τόσο η κα Ζήκα όσο και ο κος Χειλέτης ανέφεραν ότι δεν ήταν τα πρόσωπα που έλαβαν την απόφαση απόλυσης του Αιτητή. Δεν προσήλθε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε από τα πρόσωπα που αποφάσισαν εκ μέρους της Εργοδότριας Εταιρείας την απόλυση του Αιτητή για να θέσει ενώπιον μας τους παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη από την Εργοδότρια Εταιρεία κατά την λήψη της απόφασης απόλυσης του Αιτητή. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε η επιστολή απόλυσης του Αιτητή στην οποία φαίνονται τα γεγονότα στα οποία στηρίχτηκε η Εργοδότρια Εταιρεία για να καταλήξει στην απόφαση απόλυσης του Αιτητή και η κα Ζήκα με τη μαρτυρία της επεδίωξε να αποδείξει ότι ο λόγος απόλυσης του Αιτητή είναι αυτός που αναφέρεται στην επιστολή απόλυσης (Τεκμήριο 4). Η μαρτυρία της κας Ζήκα ήταν σε συμφωνία με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, σταθερή και χωρίς αντιφάσεις[11]. Η αξιοπιστία των ισχυρισμών της αναφορικά με τα γεγονότα και τους λόγους που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία να αποφασίσει την απόλυση του Αιτητή στις 25/6/2010 δεν κλονίστηκαν κατά την αντεξέταση της. Εξήγησε τον λόγο που ο Αιτητής αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από τον κ. Κουάλη. Η αναφορά της ότι επειδή ο υπεύθυνος βάρδιας στις 23/6/2010 είχε την ευθύνη αυτός έπρεπε να απολυθεί δεν μπορεί από μόνη της να οδηγήσει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι ο λόγος απόλυσης του Αιτητή δεν ήταν αυτός που επικαλείται η Εργοδότρια Εταιρεία. Η εν λόγω αναφορά θα πρέπει να εξεταστεί εντός του πλαισίου εξέτασης της λογικότητας της απόφασης της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει τον Αιτητή για τον λόγο που επικαλείται με βάση τα γεγονότα που αποδείχτηκαν στο Δικαστήριο. Σημειώνουμε ότι η κα Ζήκα ανέφερε ότι δεν θυμόταν περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας που έτυχαν σε άλλους υπεύθυνους βάρδιας και ότι το ντεπόζιτο που κρέπαρε κατά την βάρδια του κ. Γεωργιάδη ήταν για άλλο λόγο που κρέπαρε και όχι λόγω της εισροής οξυγόνου στο ντεπόζιτο. Ο Αιτητής με τη μαρτυρία του, επικαλούμενος ότι ο βοηθός του στη βάρδια 23/6/2010 και άλλοι υπεύθυνοι βάρδιας στους οποίους έτυχαν περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας δεν απολύθηκαν, ισχυρίστηκε ότι οι λόγοι που επικαλέστηκε η Εργοδότρια Εταιρεία για την απόλυση του είναι αναληθείς και ότι η απασχόληση του τερματίστηκε για άλλους λόγους κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο Αιτητής ενώ ισχυρίστηκε ότι απολύθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση για ποιο λόγο η Εργοδότρια Εταιρεία επέλεξε να απολύσει τον ίδιο για τον οποίο επένδυσε κάνοντας έξοδα στέλλοντας τον σε σεμινάρια αντί τον κ. Κουάλη ο οποίος έπαιρνε πιο ψηλό μισθό από αυτόν λόγω του ότι είχε περισσότερα χρόνια υπηρεσίας στην Εργοδότρια Εταιρεία από αυτόν. Σε σχέση με τα περιστατικά των άλλων υπεύθυνων βάρδιας αρχικά είπε ότι σε αυτούς έτυχαν τα ίδια περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας με αυτό που του έτυχε στις 23/6/2010 και ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είχε κρεπάρει και το ντεπόζιτο. Κατά την αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι το κρεπάρισμα στις άλλες περιπτώσεις έγινε όταν όλοι οι εργαζόμενοι εργάζονταν και ότι αυτές οι εργασίες «δεν γίνονται νύχτα καθότι η εργασία να πάει η μπύρα για εμφιάλωση είναι διαφορετική από την εργασία γεμίσματος των ντεποζίτων για παλαίωση» παραδεχόμενος έμμεσα ότι το περιστατικό στις 23/6/2010 δεν ήταν όμοιο με αυτά που ανέφερε. Όταν ερωτήθηκε αν υπήρχε στις άλλες περιπτώσεις που ανέφερε 20 λεπτά απορρόφησης αέρα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει γιατί τότε δεν υπήρχε τεχνολογία για να ελέγχεται το εν λόγω θέμα και παραδέχτηκε ότι το 2010 υπήρχε τέτοιος εξοπλισμός. Είπε ότι το δικό του περιστατικό στις 23/6/2010 οδήγησε στην απόλυση του καθότι συνέβηκε μετά που ήρθε ο νέος γενικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι προηγουμένως τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονταν διαφορετικά αλλά όταν ρωτήθηκε αν τα άλλα περιστατικά που επικαλέστηκε έλαβαν χώρα πριν το 2008 που ήρθε ο νέος γενικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας απάντησε γενικά και αόριστα λέγοντας «και πριν και μετά» σημειώνοντας ότι μόλις ήρθε ο νέος γενικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας δεν έδωσε εντολή για μείωση του προσωπικού. Δεν μας εξήγησε όμως πώς γίνεται να συμβαίνουν περιστατικά οξυγόνωσης της μπύρας τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα στους άλλους υπεύθυνους βάρδιας αλλά να απολυθεί μόνο αυτός λόγω της πολιτικής του νέου γενικού διευθυντή της Εργοδότριας Εταιρείας. Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε γενικά και αόριστα ότι μετά από αυτόν η Εργοδότρια Εταιρεία απέλυσε ακόμα 70 άτομα και κατά την αντεξέταση του όταν του υποβλήθηκε ότι τον Ιούνιο του 2011 η Εργοδότρια Εταιρεία απέλυσε 121 υπαλλήλους για λόγους πλεονασμού είπε ότι δεν είναι για αυτές τις απολύσεις που αναφέρεται αλλά σε άλλες περιπτώσεις σαν τις δικές του. Δεν μας έδωσε όμως οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία της κας Ζήκα κρίνεται ως αξιόπιστη σε αντίθεση με τη μαρτυρία του Αιτητή που κρίνεται ως αναξιόπιστη και μη αποδεκτή. Ως εκ τούτου ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι ο λόγος που δόθηκε για την απόλυση του δεν ήταν ο πραγματικός και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία με τη συμπεριφορά της τον οδήγησε να πιστεύει ότι περιστατικά παρόμοια με τα περιστατικά που συνέβησαν στις 23/6/2010 δεν οδηγούν σε απόλυση του εμπλεκόμενου εργοδοτούμενου. Συνακόλουθα με την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκουμε ότι τα όσα κατατέθηκαν ενώπιον μας με τη μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και λαμβάνοντας καθοδήγηση από τις υποθέσεις Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) και Galatariotis Telecommunications Ltd (πιο πάνω) κρίνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει στο μέτρο του λογικού εργοδότη ότι κατά τον χρόνο απόλυσης του Αιτητή είχε εύλογες υποψίες που έφταναν στην πεποίθηση ότι ο Αιτητής κατά την άσκηση των εργασιακών καθηκόντων του δεν επέδειξε την ενδεδειγμένη διαγωγή και υπέπεσε στη διάπραξη παραπτώματος επιδεικνύοντας σοβαρή αμέλεια κατά την εκτέλεση των εργασιακών του καθηκόντων στις 23/6/2010 (δεν βρισκόταν για περίπου 20 λεπτά στο χώρο που θα έπρεπε να βρίσκεται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του ώστε να παρακολουθεί τη διαδικασία μετάγγισης της παλαιωμένης μπύρας στο ντεπόζιτο αφιλτράριστης μπύρας και παρέλειψε να ειδοποιήσει τον προϊστάμενο του για το πρόβλημα που προέκυψε κατά την εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων του μη ακολουθώντας τη σχετική νόμιμη και λογική εντολή της Εργοδότριας Εταιρείας) η οποία διαγωγή της προκάλεσε ζημιά. Η κρίση του Δικαστηρίου για το εύλογο της απόφασης του εργοδότη κρίνεται στη βάση των ενώπιον του εργοδότη στοιχείων κατά τη λήψη της απόφασης τερματισμού της απασχόλησης του εργοδότη νοουμένου ότι ο εργοδότης ακολούθησε μια λογική διαδικασία υπό τις περιστάσεις ώστε να έχει ενώπιον όλα τα ουσιαστικά γεγονότα και στοιχεία που αφορούν την περίπτωση του εργοδοτουμένου που τίθεται θέμα απόλυσης του. Κρίνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία υπό τις περιστάσεις τήρησε μια σωστή και λογική διαδικασία αφού δόθηκε στον Αιτητή η δυνατότητα να προβάλει τις δικές του θέσεις προτού πάρει την τελική της απόφαση. Η Εργοδότρια Εταιρεία στις 24/6/2010 διερευνώντας το περιστατικό έδωσε την ευκαιρία στον Αιτητή να προβάλει τις θέσεις του αναφορικά με το θέμα σε συνάντηση που είχαν μέλη της διεύθυνσης της με τον Αιτητή και τον κ. Κουάλη. Κατά την εν λόγω συνάντηση ο Αιτητής δεν προέβαλε οποιονδήποτε ισχυρισμό που θα μπορούσε να αποδυναμώσει τα γεγονότα στα οποία στηρίχτηκε η Εργοδότρια Εταιρεία να τον απολύσει ή που να δημιουργούσε στην Εργοδότρια Εταιρεία την υποχρέωση να προβεί σε περαιτέρω έρευνα σε σχέση με τη διαγωγή του και τις συνθήκες που την περιβάλλουν αφού ο Αιτητής δεν έδωσε στην Εργοδότρια Εταιρεία οποιαδήποτε σοβαρή, πειστική και λεπτομερή δικαιολογία για τη συμπεριφορά που επέδειξε. Θεωρούμε ότι η διερεύνηση η οποία διενεργήθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία εντάσσεται μέσα στα λογικά αναμενόμενα πλαίσια διερεύνησης τέτοιων περιστατικών και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία μέχρι να καταλήξει στην τελική της απόφαση έδωσε την ευκαιρία στον Αιτητή να παρουσιάσει τη δική του θέση αλλά ο Αιτητής δεν της παρουσίασε οποιαδήποτε πειστική εκδοχή ή δικαιολογία. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά τέθηκαν από την κα Ζήκα και έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο καταδεικνύουν ότι η οξυγόνωση της μπύρας στις 23/6/2010 δεν οφείλεται σε κάποιο ακούσιο λάθος του Αιτητή ή σε κακές πρακτικές και προβληματικό σύστημα και εξοπλισμό της Εργοδότριας Εταιρείας αλλά στο ότι ο Αιτητής δεν παρακολουθούσε για χρονικό διάστημα περίπου 20 λεπτών τη διαδικασία της μετάγγισης στο χώρο που όφειλε να είναι με αποτέλεσμα η μπύρα να καταστεί ακατάλληλη για εμφιάλωση. Περαιτέρω καταδεικνύουν ότι ο Αιτητής χωρίς κάποιο λογικό και βάσιμο λόγο (ο οποίος θα μπορούσε να αναιρέσει ή να μειώσει τον βαθμό της υπαιτιότητας του) δεν ακολούθησε τις οδηγίες και τις εντολές της Εργοδότριας Εταιρείας και δεν ενημέρωσε αμέσως τον επόπτη του μόλις διαπίστωσε το γεγονός της οξυγόνωσης της μπύρας. Είμαστε της γνώμης ότι η προηγούμενη χωρίς προβλήματα (δεν αποδείχτηκε ότι ο Αιτητής τον Ιούλη του 2008 υπήρξε αμελής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του) υπηρεσία του και η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή στην Εργοδότρια Εταιρεία (11 χρόνια) παρόλο που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες τους οποίους ο μέσος λογικός εργοδότης όφειλε να λάβει υπόψη του προτού αποφασίσει να απολύσει τον Αιτητή δεν μπορούν (αυτοί οι δύο παράγοντες) να θέσουν εκτός του πλαισίου των εύλογων αντιδράσεων του μέσου λογικού εργοδότη την απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει τον Αιτητή. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα περίπτωση βρίσκουμε ότι ο μέσος λογικός εργοδότης θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πράξεις του Αιτητή (ο οποίος ήταν υπεύθυνος βάρδιας έχοντας αυξημένες ευθύνες) συνιστούσαν εσκεμμένη συμπεριφορά σοβαρής αμέλειας η οποία δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις υποχρεώσεις του προς τον εργοδότη του ο οποίος τον διόρισε ως το υπεύθυνο πρόσωπο για τη διεξαγωγή των εργασιών που έπρεπε να γίνουν ώστε να καθίσταται λογικό υπό τις περιστάσεις για την Εργοδότρια Εταιρεία να κρίνει ως αδύνατη την εξακολούθηση της εργοδότησης του Αιτητή. Θεωρούμε την πιο πάνω διαγωγή του Αιτητή ως σοβαρό παράπτωμα (παρά το ότι δεν αποδείχτηκε συστηματική ή επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά) κατά την εκτέλεση των καθηκόντων εργασίας του το οποίο επηρέαζε τη διεξαγωγή των εργασιών της επιχειρήσεως του εργοδότη του. Βρίσκουμε ότι ένας λογικός εργοδότης, υπό τις περιστάσεις της παρούσας περίπτωσης, εύλογα θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής σε συσχετισμό με τη φύση της εργασίας και τα καθήκοντα του ως υπεύθυνος βάρδιας κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης εργοδότη - εργοδοτούμενου. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσον το γεγονός ότι λόγω του περιστατικού στις 23/6/2010 απολύθηκε μόνο ο Αιτητής και όχι και ο κ. Κουάλης μπορεί να κριθεί ως παράγοντας που καθιστά την απόλυση του Αιτητή παράνομη λόγω διαφορετικής αντιμετώπισης των εμπλεκόμενων εργοδοτουμένων. Κατά την απόψη μας το γεγονός ότι ο Αιτητής ήταν ο υπεύθυνος των εργασιών κατά τη βάρδια και είχε την ευθύνη της σωστής διεκπεραίωσης των εργασιών που έπρεπε να γίνουν κατά την εν λόγω βάρδια (ο κ. Κουάλης κατά την εκτέλεση των εργασιών ενεργούσε κάτω από τις οδηγίες του Αιτητή) παρέχει μια λογική βάση για τη διαφορετική αντιμετώπιση του Αιτητή από τον κ. Κουάλη. Ως εκ τούτου η απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει μόνο τον Αιτητή δεν μπορεί να θεωρηθεί τόσο παράλογη που κανένας λογικός εργοδότης δεν θα την λάμβανε και συνακόλουθα η απόλυση του Αιτητή δεν μπορεί να κριθεί ως παράνομη λόγω διαφορετικής αντιμετώπισης του Αιτητή. Κατάληξη Καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία με βάση τα ενώπιον της στοιχεία ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και προέβηκε σε τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, για διαγωγή που εμπίπτει μέσα στις προϋποθέσεις των παραγράφων (α), (ε) και (στ) (i) (ii) του άρθρου 5 του Νόμου. Κατά συνέπεια η Εργοδότρια Εταιρεία απαλλάσσεται από οποιαδήποτε πληρωμή αποζημίωσης ή προειδοποίησης στον Αιτητή. Η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εργοδότριας Εταιρείας και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.)............... (Υπ.) ................ Γ. Νικολάου, Μέλος Θ. Θεοδώρου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ΕΚ/ΕΜ Subject: Final/ Industrial Disputes Court Αναφορά: Απόλυση λόγω επίδειξης αμέλειας [1] Σύμφωνα με τα εδάφια (α),(ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «
- Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασίαν του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλομένη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετόν ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης. (β) .................................... (γ).................................... (δ) ....................................... (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον· (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή· (ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του· (iii)διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηρός συγκαταθέσεως του εργοδότου του· (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του· (ν) σοβαρά ή επαναλαμβανόμενη παράβασις ή παραγνώρισις κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» [2] Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee
(1988)1 C.L.R. 103, τo Δικαστήριο επισήμανε ότι η συνέχιση της σχέσης εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου θα πρέπει να εξαρτάται από την ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει τη σύμβαση. [3] Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 59/2010 L.PAPAPHILIPPOU&CO, ο οποίος μετονομάστηκε σε L. PAPAPHILIPPOU&CO LTD ν ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΟΥΚΑ, ημερ. 20/6/14 τονίστηκε ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και συνακόλουθα και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτούμενου προτού ληφθεί απόφαση τερματισμού της απασχόλησής του, «είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του.» [4] Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ, (πιο πάνω) παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift
(1981)1 R.L.R. 91:"The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quite reasonably take a different view". [5] Στην υπόθεση Securicor Ltd v Smith [1989] IRLR 356 το Court of Appeal ανέφερε ότι μια απόλυση είναι δικαιολογημένη και εύλογη όταν υπάρχει λογική βάση (clear and rational basis) για τη διαφορετική αντιμετώπιση ενός εργοδοτούμενου από τον άλλο, "An employer is acting reasonably and within the band of reasonable responses if it acts on the conclusions and findings of investigating officers where two employees are involved in an incident and the officers decide to dismiss one employee and not the other, provided that the decision is not irrational.", Frames Snooker Centre v Boyce [1992] IRLR 472: "Where two employees are involved in an act of gross misconduct it is not unfair to dismiss one employee and retain the other provided there are reasonable grounds for treating the employees differently.", London Borough of Harrow v Cunningham [1996] IRLR 256 : "In cases where there is a disparity a Tribunal must consider whether the dismissal fell within the range of reasonable responses and ask itself whether the distinction made by the Respondent between two employees was irrational. It should not substitute its own view for that of the employers." [6] Βλέπε Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) page 109 para.651 [7] Βλέπε επίσης Πολ. Έφεση αρ. 310/2009 Δημήτρης Φωτιάδης v Alpha Bank Ltd ημερομηνίας 26/6/2013. [8] Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) στη σελ. 103, παραγ.645 αναφέρονται τ' ακόλουθα:"It is a central principle of unfair dismissal law that the fairness of a dismissal should be determined on the facts as known to the employer at the time of dismissal. In contrast to the common law on wrongful dismissal, an employer cannot rely on subsequently discovered facts, especially misconduct by the employee, to justify a dismissal that was unfair on the facts known at the time.". [9] L'Union National (Tourism & Sea Resorts) Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους
(2000)1 ΑΑΔ 2117, Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου
(2000)1 ΑΑΔ 1000.. [10] «.an employment tribunal must still determine whether the course of conduct in the aggregate is sufficient to warrant dismissal by a reasonable employer.. The particular act of misconduct which precipates the dismissal does not have to be sufficiently serious in its own right to justify dismissal as long as it confirms a pattern by, for example occurring after a final warning».) [11] Η κα Ζήκα ανέφερε ότι αυτή ρωτήθηκε μόνο για το περιστατικό που συνέβηκε στις 23/6/2010, ότι ήταν μέλος της επιτροπής της Εργοδότριας Εταιρείας που εξέτασε το εν λόγω περιστατικό και τι θεωρήθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία ως τόσο σοβαρό ώστε να απολύσει τον Αιτητή τονίζοντας ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε βαρύτητα στο κόστος της ζημιάς που υπέστηκε η Εργοδότρια Εταιρεία κατά την λήψη της απόφασης απόλυσης του Αιτητή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο