← Κύπρος

C.P. COLLECTION D'ART LTD κ.α. ν. CATHERINE LOUISE BARZYK κ.α., Αρ. Αγωγής: 1383/2015, 12/11/2015

C.P. COLLECTION D'ART LTD κ.α. ν. CATHERINE LOUISE BARZYK κ.α., Αρ. Αγωγής: 1383/2015, 12/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A339 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. N. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1383/2015 Μεταξύ:

  1. C.P. COLLECTION D'ART LTD
  2. PAVEL ROMANENKO Εναγόντων- Αιτητών -και-
  3. CATHERINE LOUISE BARZYK
  4. ELEPHANT LIMITED
  5. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ
  6. ICONACO LTD
  7. THEODORA ICONS LTD
  8. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε., διακριτικό τίτλο «COLLECTION D'ART»
  9. COLLECTION D'ART TAPESTRY CDA LTD
  10. ΛΟΙΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
  11. GRAFITEC LTD Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση ............. Αίτηση Έκδοσης Προσωρινών Διαταγμάτων ημερ. 7.5.2015 12 Νοεμβρίου, 2015 Για τους Ενάγοντες 1 και 2 -Αιτητές: κ. Α. Φράγκος. Για τους Εναγόμενους 1, 2, 3, 7 και 8- Καθ' ων η αίτηση: κ. Α Μιχαηλίδης. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Παράλληλα με την καταχώρηση γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 9.4.2015, με το οποίο, oι ενάγοντες (εφεξής οι αιτητές) διεκδικούν γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις καθώς και δηλωτική απόφαση ότι είναι οι μοναδικοί δικαιούχοι συγκεκριμένων ιστοσελίδων και ιστότοπων, καταχωρήσαν μονομερή αίτηση για την έκδοση διαφόρων προσωρινών διαταγμάτων. Διατάχθηκε η επίδοση της εν λόγω αίτησης και κατόπιν ακρόασης με τη συμμετοχή και των εναγόμενων 1, 2, 3, 7 και 8 (εφεξής οι καθ' ων η αίτηση), η αίτηση απορρίφθηκε - χωρίς να διαγνωσθεί η ουσία της διαφοράς, αφού κρίθηκε ότι, ως εκ της απουσίας νομότυπης ένορκης δήλωσης, εξέλειπε το οποιοδήποτε μαρτυρικό υπόβαθρο. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.5.5.
  12. Οι αιτητές επανήλθαν στις 7.5.2015, καταχωρώντας την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητούν τα ίδια διατάγματα όπως και στην προηγούμενη αίτηση. Συγκεκριμένα ζητούν:- «(Α) Παρεμπίπτων Προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την παγοποίηση των υφιστάμενων κεφαλαίων και/ή χρημάτων που είναι κατατεθειμένα σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό και/ή σε οποιαδήποτε Τράπεζα και/ή Τραπεζικό Οργανισμό και/ή Τραπεζικό Ίδρυμα και/ή άλλως πώς στην Κυπριακή Δημοκρατία, για το συνολικό ποσό των €386.469,00 (Τριακόσιων Ογδόντα Έξι Χιλιάδων Τετρακόσιων Εξήντα Εννιά Ευρώ) ή οποιοδήποτε άλλο ποσό είναι κατατεθειμένο στο όνομα των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 7 και τη μη αποξένωση και/ή άλλως πως διάθεση και/ή μεταφορά του ρηθέντος ποσού και/ή οποιουδήποτε άλλου ποσού, εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, σε άλλη τράπεζα ή οργανισμό εντός ή εκτός Κύπρου, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Β) Παρεμπίπτων Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 7 και/ή 8 να δώσουν στους Ενάγοντες/Αιτητές λεπτομερείς ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις και άλλα σχετικά στοιχεία και πληροφορίες, για όλον τον ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, για την Ενάγουσα 1 και για τους Εναγόμενους 2, 4, 5, 6, 7 και 9 με σκοπό να εντοπίσουν το απολεσθέν ποσό των €386.469,00 (Τριακόσιων Ογδόντα Έξι Χιλιάδων Τετρακόσιων Εξήντα Εννιά Ευρώ), το οποίο απέσπασαν με δόλιες και απατηλές ενέργειες και πράξεις και με ψευδείς παραστάσεις, μέχρι την πλήρη και τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Γ) Παρεμπίπτων Προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον και/ή εμποδίζον στην Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση 7 να συμμετέχει σε οποιεσδήποτε Εκθέσεις στην Κύπρο ή στο εξωτερικό και να προβαίνει γενικά σε οποιεσδήποτε εμπορικές ή άλλες δραστηριότητες με σκοπό να προβάλλει και/ή να παρουσιάζει τα προϊόντα της χρησιμοποιώντας πανομοιότυπο όνομα ή επωνυμία με αυτή της Ενάγουσας 1 εταιρείας, γιατί δημιουργεί σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό και στους πελάτες της εταιρείας και αθέμιτο ανταγωνισμό, ζημίες και απώλεια εσόδων στην Ενάγουσα 1 εταιρεία και/ή άλλως πως, μέχρι την πλήρη και τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Δ) Παρεμπίπτων Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Έφορο Εταιρειών να θέσει την Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση 7 εταιρεία εκτός του επίσημου Μητρώου Εταιρειών, γιατί αυτή ενεγράφη με την χρήση απατηλών και/ή δόλιων ενεργειών, μέχρι την πλήρη και τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Ε) Παρεμπίπτων Προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον και/ή εμποδίζον τους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 7 και/ή 8 προσωπικά και/ή δια των αντιπροσώπων αυτών και/ή υπαλλήλων τους, από του να χρησιμοποιούν τις ιστοσελίδες στο διαδίκτυο και/ή ιστότοπους (domains) www.cda.gr και/ή www.collectiondartbiz και/ή www.collectiondart.gallery και/ή οποιαδήποτε σχετική ή παρόμοια ιστοσελίδα (ή domain) που να ενέχει τις λέξεις ή τα διακριτικά ονόματα «COLLECTION» και/ή «CDA και/ή ART» και/ή που να προσομοιάζει με την ονομασία και/ή επωνυμία της Ενάγουσας 1 εταιρείας καθώς επίσης και το εμπορικό σήμα της Ενάγουσας 1 και/ή οτιδήποτε που να προσομοιάζει με αυτό και/ή να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε δεδομένα και/ή στοιχεία και/ή πελατολόγιο και/ή προμηθευτές και/ή πελάτες της Ενάγουσας 1 εταιρείας, γιατί προκαλούν σύγχυση και/ή αθέμιτο ανταγωνισμό στο καταναλωτικό κοινό και στους πελάτες της ρηθείσας εταιρείας και/ή ζημίες και/ή απώλεια εσόδων και/ή άλλως πως μέχρι την πλήρη και τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στη Δ.48 Θ.1-4,8 και 9 και Δ.64, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες και την εν γένει πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης συναντάται στην συνοδεύουσα την Αίτηση, ένορκη δήλωση ημερ. 7.5.2015 του διευθυντή της αιτήτριας 1, κ. Norayr Nagapetyan και τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις του ιδίου προσώπου ημερ.8.5.2015 και 26.6.
  13. Εν συντομία και κατά ουσιώδη λόγο οι θέσεις του ενόρκως δηλούντος έχουν ως εξής: Kατά τον χρόνο σύστασης της αιτήτριας 1 εταιρείας (C.P COLLECTION D´ ART LTD), η οποία, μεταξύ άλλων, ασχολείται με το εμπόριο, εξαγωγή και πώληση διακοσμητικών καμβάδων - διευθυντές της ήταν οι Απόστολος Νικολάου και Χαράλαμπος Αβαρατζής και μέτοχοι (μέχρι και σήμερα) ο αιτητής 2 (εφεξής ο Romanenko) σε ποσοστό 60% και η καθ' ης η αίτηση 2 (εφεξής η Elephant) σε ποσοστό 40%. Τη διαχείριση της αιτήτριας 1 - δυνάμει συμφωνίας διαχείρισης -management agreement (η οποία ήταν εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική), την είχαν οι καθ' ης η αίτηση 1 και 3 - οι οποίοι είναι σύζυγοι (εφεξής οι Barzyk και Papaioannou αντίστοιχα). Ωστόσο, o Papaioannou, για να μη γίνει αντιληπτός από τις κυπριακές αρχές - επιδεικνύοντας προδήλως δόλια συμπεριφορά - διοικούσε υπό την κάλυψη διοικητικών υπηρεσιών (nominees). Ενισχυτικό της δόλιας του συμπεριφοράς, ήταν και το γεγονός ότι μέτοχος της αιτήτριας 1, ήταν η Εlephαnt η οποία ενεγράφη στο Hong Kong και στην οποία διευθύντρια ήταν η Barzyk. Οι Barzyk και Papaioannou παρουσίαζαν στον Romanenko την εικόνα, ότι, η αιτήτρια 1 ήταν ζημιογόνα, γεγονός που δημιούργησε στον τελευταίο αμφιβολίες και ερωτήματα, αφού, διέθετε μεγάλα χρηματικά ποσά για τις εργασίες της. Ως εκ τούτου, επανειλημμένως ζήτησε να τον εφοδιάσουν με λεπτομερείς λογαριασμούς, αλλά οι τελευταίοι αρνούνταν να το πράξουν, επιχειρώντας να τον αποπροσανατολίσουν με άσχετα, παραπλανητικά ή ελλιπή στοιχεία. Στο ίδιο πλαίσιο, ο Romanenko, αιφνιδιαστικά, σε εργάσιμη μέρα και ώρα - επισκέφθηκε τα γραφεία της αιτήτριας 1 και προς μεγάλη του έκπληξη, διαπίστωσε ότι αυτά ήταν κλειστά. Όταν ζήτησε τον λόγο, ενημερώθηκε ότι ο Papaioannou - ο οποίος βρισκόταν στο εξωτερικό - είχε δώσει άδεια σε όλο το προσωπικό - με προφανή στόχο να αποκρύψει στοιχεία που σχετίζονταν με την πραγματική εικόνα της αιτήτριας
  14. Για το περιστατικό αυτό έγινε καταγγελία στην Αστυνομία. Στη συνέχεια συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση στις 28.11.2014, κατά την οποία ο Απόστολος Νικολάου έθεσε την παραίτηση του και ο Romanenko υπέβαλε ξανά αίτημα όπως του δοθούν πληροφορίες και στοιχεία για την οικονομική κατάσταση της αιτήτριας
  15. Διορίστηκε νέο διοικητικό συμβούλιο που απαρτιζόταν από τον ενόρκως δηλούντα και τον Romanenko. Το νέο διοικητικό συμβούλιο περί τον Απρίλιο του 2015 διόρισε ανεξάρτητους ελεγκτές, οι οποίοι, διενήργησαν έρευνα και έλεγχο στα οικονομικά δρώμενα της αιτήτριας 1, από την οποία διαφάνηκε ότι οι καθ' ων η αίτηση συνωμότησαν μεταξύ τους και με παράνομες, δόλιες και απατηλές ενέργειες κατάφεραν να οικειοποιηθούν προς όφελος τους ποσό €368.469,
  16. Οι καθ' ων η αίτηση - πάντα κατά τον ενόρκως δηλούντα - έχουν στη διάθεση τους, τους κωδικούς διαχείρισης της ιστοσελίδας της αιτήτριας 1 και άλλους σημαντικούς ηλεκτρονικούς κωδικούς, τους οποίους, μπορεί να χρησιμοποιήσουν και να βλάψουν ποικιλοτρόπως τα οικονομικά συμφέροντα της αιτήτριας
  17. Από περαιτέρω έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 από τον Νοέμβριο του 2014, δόλια πέτυχαν την εγγραφή στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών της καθ' ης η αίτηση 7 - η επωνυμία της οποίας προσομοιάζει μ' αυτή της αιτήτριας 1 - με σκοπό να δημιουργήσουν σύγχυση και αθέμιτο ανταγωνισμό στο κοινό και στους πελάτες της αιτήτριας
  18. Η έρευνα τον Απρίλη του 2015, κατέδειξε επίσης, ότι, με σκοπό την κάλυψη των ατασθαλιών και της κακοδιαχείρισης, διεγράφησαν από τους υπολογιστές και τα αρχεία της αιτήτριας 1 οι ηλεκτρονικοί λογαριασμοί των καθ' ων η αίτηση 1 και 3 και όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τις συναλλαγές της και το πελατολόγιο της. Ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας που διόρισαν, επιβεβαίωσε τη διαγραφή και αλλοίωση στοιχείων και πληροφοριών από τους υπολογιστές και κατάφερε, μερικώς, να τα επαναφέρει. Ένεκα των πιο πάνω, οι αιτητές υπόκεινται σε μεγάλη ζημιά για την οποία θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Εν τω μεταξύ, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 3, πάντα κατά τον ενόρκως δηλούντα, εγκατέλειψαν την Κύπρο, γεγονός που καθιστά επιβεβλημένη την απόδοση επείγουσας θεραπείας, αφού δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα εν λόγω πρόσωπα ήδη διώκονται και ποινικά για τις απατηλές και παράνομες τους ενέργειες. Για τους λόγους αυτούς, οι αιτητές ζητούν τα διατάγματα που αναφέρονται στην Αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση αντέδρασαν άμεσα στα όσα τους καταλογίζονται, καταχωρώντας στις 20.5.2015 Ειδοποίηση περί προθέσεως Ένστασης (εφεξής η ένσταση). Η ένσταση εξειδικεύει πλειάδα «ειδικών λόγων ένστασης» που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων. Από νομικής δε άποψης εδράζεται στα άρθρα 21 και 25 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 2, 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 1, 2, 21, 30, 31, 32 και 43, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, άρθρα 120, 125, 142 και 327, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.39 Θ.Θ Δ.48, Θ.Θ1-9 και Δ.64, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στο Κοινοδίκαιο και στο δίκαιο της Επιείκειας καθώς και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 3 (Διονύσιου Παπαϊωάννου). Ο ενόρκως δηλών αρνείται τις θέσεις και τους ισχυρισμούς των αιτητών, λέγοντας, ότι, οι διαφορές τόσο του ιδίου όσο και των καθ' ων η αίτηση 1 και 7 με τους αιτητές και τον Nagapetyan είναι ευρύτερες και σε σχέση μ' αυτές, έχει ήδη καταχωρηθεί εναντίον των τελευταίων η αγωγή 878/15 για δυσφήμιση ενώ έπονται κι άλλες. Με τον Romanenko γνωρίστηκαν τον Μάρτιο του 2008 και αποφάσισαν να συνεργαστούν αγοράζοντας το 2009 την ελληνική εταιρεία - καθ' ης η αίτηση 6 από τους τότε ιδιοκτήτες της, με σκοπό να συνεχίσουν και να επεκτείνουν τις δραστηριότητες της. Το 25% των μετοχών το απέκτησε ο ίδιος και το 75% ο Romanenko. Μέχρι την εξαγορά, η καθ' ης η αίτηση 6, πέραν της επωνυμίας της, είχε και τον διακριτό τίτλο «Collection D' Art S.A». Η μετέπειτα σύσταση της κυπριακής εταιρείας - αιτήτριας 1, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του Nagapetyan, ουδεμία σχέση είχε με τις οφειλές και υποχρεώσεις της καθ' ης η αίτηση
  19. Απλά αποφασίστηκε η σύσταση κυπριακής εταιρείας, λόγω των πολλών ωφελημάτων που απολαμβάνουν οι κυπριακές εταιρείας που δραστηριοποιούνται στον τομέα του διεθνούς εμπορίου. Οι διευθυντές της νεοσυσταθείσας αιτήτριας 1 ήταν όντως αυτοί που αναφέρονται από τον Nagapetyan και η επιλογή τους έγινε στη βάση συμφωνίας ότι θα διορίζονταν ανεξάρτητοι διευθυντές (επρόκειτο για λογιστή και δικηγόρο), οι οποίοι, δεν θα ελέγχονταν από τους μετόχους. Ο διευθυντής, κ. Αβαρατζής (δικηγόρος) παραιτήθηκε στις 3.9.2013 και παρέμεινε ως μοναδικός διευθυντής ο κ. Νικολάου (λογιστής). Τα περί δήθεν δόλιας προσπάθειας να μην γίνει αντιληπτός ο ενόρκως δηλών από τις κυπριακές αρχές, είναι αβάσιμα και αναληθή. Ομοίως αβάσιμος και αναληθής είναι ο ισχυρισμός ότι η χρησιμοποίηση εταιρείας εγγεγραμμένης στο Hong Kong (της καθ' ης αίτηση 2) δήθεν είναι ένδειξη δολιότητας. Μοναδική διευθυντής και μέτοχος της εν λόγω εταιρείας είναι η Barzyk και επ' αυτού υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Ο ρόλος των καθ' ων η αίτηση 1 και 3 στην αιτήτρια 1 ήταν ουσιαστικά να παρέχουν - μέσω της Elephant - οργανωτικής φύσεως υπηρεσίες, για τις οποίες, σε αρκετές περιπτώσεις, δέχθηκαν τα συγχαρητήρια των Romanenko και Νικολάου. Οι τελευταίοι ήταν πάντα ενήμεροι των ενεργειών τους και ειδικά με τον Rοmemento συζητούσαν όλα τα σημαντικά θέματα της αιτήτριας 1 και προσυμφωνούσαν οποιεσδήποτε ενέργειες. Οι διαφορές τους με τον Romanenko άρχισαν το καλοκαίρι του 2014 με την εμφάνιση στο προσκήνιο του Nagapetyan, ο οποίος, από την αρχή ήταν πολύ επιθετικός. Διαφαινόταν η επερχόμενη ρήξη και έτσι σε μια προσπάθεια αποφυγής της, υπέβαλαν πρόταση στον Romanenko για εξαγορά των μετοχών του στην αιτήτρια
  20. Ενώ γίνονταν κάποιες συζητήσεις γύρω απ' αυτό το θέμα, ο Romanenko ξαφνικά έδωσε οδηγίες στον Νικολάου να μην υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο της αιτήτριας 1 και να μην προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή, χωρίς τη συγκατάθεση του, γεγονός που καταδείκνυε προσπάθεια πλήρους αποκλεισμού τους από τις δραστηριότητες της αιτήτριας
  21. Η προσπάθεια αυτή επεκτάθηκε όταν ο Romanenko προκάλεσε την σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης αρχικά στις 6.11.2014 (αναβλήθηκε) και έπειτα στις 28.11.2014, κατά την οποία, ουσιαστικά, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ο Νικολάου και ανέλαβαν ως διευθυντές ο ίδιος και ο Nagapetyan. Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε κατάφορη παράβαση της αρχικής τους συμφωνίας για τον διορισμό ανεξάρτητων διευθυντών. Έκτοτε δεν έχουν οποιαδήποτε πληροφόρηση για τις οικονομικές δραστηριότητες της αιτήτριας
  22. Εν όψει ακριβώς του αποκλεισμού τους από την αιτήτρια 1 και του επαπειλούμενου κινδύνου να μείνουν χωρίς εργασία και εισοδήματα, προχώρησαν στη σύσταση της καθ' ης η αίτηση
  23. Το όνομα της καθ΄ης η αίτηση 7 εγκρίθηκε κανονικά από τον 'Εφορο Εταιρειών και η απόφαση αυτή ουδέποτε προσβλήθηκε με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αντ' αυτού οι αιτητές περιορίστηκαν στην αποστολή στον 'Εφορο της ανυπόστατης επιστολής (τεκμήριο 14), η οποία έτυχε απάντησης με την επιστολή των δικηγόρων τους (τεκμήριο 15). Με τη σύσταση της καθ' ης η αίτηση 7, καμία παραβίαση εμπορικού σήματος ή άλλης πνευματικής ιδιοκτησίας της αιτήτριας 1 δεν υπήρξε ούτε και παραπλανήθηκε ποτέ το καταναλωτικό κοινό, ως ο αβάσιμος ισχυρισμός του Nagapetyan. Σε σχέση με τα οικονομικά της αιτήτριας 1, παρέδωσαν όλες τις πληροφορίες που είχαν στην κατοχή τους (ως η επιστολή τεκμήριο 11) στον δικηγόρο του Romanenko, κ. Φράγκου και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του Nagapetyan είναι τελείως αβάσιμοι. Όσον αφορά την αιφνιδιαστική επίσκεψη του Romanenko και Nagapetyan, αυτή έγινε στις αποθήκες της αιτήτριας 1 στις 20.10.
  24. Οι αποθήκες ήταν ανοικτές, μπήκαν μέσα, υπέβαλαν ερωτήσεις στους εκεί υπαλλήλους και έβγαλαν φωτογραφίες. Επανήλθαν στις 23.10.2015 και τότε - κατόπιν νομικής συμβουλής - δεν τους επετράπη η είσοδος, αλλά προσκλήθηκαν να επανέλθουν στις 29.10.2015 (αφού μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο, η Δευτερά 27.
  25. που δόθηκε ως άδεια στους υπαλλήλους από προηγουμένως και η αργία της 28ης Οκτωβρίου). Έκτοτε ουδέποτε εμποδίστηκαν να εισέλθουν στην αποθήκη. Περαιτέρω, ουδέποτε οικειοποιήθηκαν οποιαδήποτε χρήματα της αιτήτριας
  26. Ούτε και παρουσίασαν ποτέ ψευδή ή παραπλανητικά στοιχεία. Αντίθετα είναι η αιτήτρια 1 που οφείλει χρήματα στις καθ' ης η αίτηση 1 και 2 και σε σχέση μ' αυτά έχουν δοθεί οδηγίες στους δικηγόρους να προχωρήσουν με αγωγές. Ομοίως ουδέποτε αλλοίωσαν ή διέγραψαν οποιαδήποτε αρχεία ή πληροφορίες από τους υπολογιστές της αιτήτριας
  27. 'Ολες οι πληροφορίες και όλα τα αρχεία βρίσκονται αποθηκεμένα σε λογισμικό πρόγραμμά στο οποίο η αιτήτρια μπορεί εύκολα να αποκτήσει πρόσβαση. Τέλος, ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται ότι από μόνη της, η σύσταση της καθ' ης η αίτηση 7, δεικνύει ότι ουδεμία πρόθεση έχουν να εγκαταλείψουν την Κύπρο, ως ο επίσης αβάσιμος ισχυρισμός του Nagapetyan. Απλά άλλαξαν διαμέρισμα διότι το συμβόλαιο του προηγούμενου τους διαμερίσματος, ήταν στο όνομα της αιτήτριας
  28. Τον χρόνο τους τον μοιράζουν μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας και ήδη κατά το έτος 2015 έχουν έρθει τρεις φορές στην Κύπρο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι καθ' ων η αίτηση ζητούν την απόρριψη της Αίτησης. Δεν κλήθηκαν για αντεξέταση οι ενόρκως δηλούντες και έτσι κατά την ακρόαση δόθηκε απευθείας ο λόγος στους ευπαιδεύτους συνηγόρους. Αμφότεροι ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατέθεσαν στο Δικαστήριο, πολυσέλιδες και εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Επιπλέον προέβησαν και σε προφορικές διευκρινήσεις. Τις αγορεύσεις των συνηγόρων τις έχω διεξέλθει με πάσα προσοχή και ενδελέχεια και αναφορά σε επιμέρους σημεία που θίγονται θα γίνει σε κατοπινό στάδιο, εκεί και όπου χρειάζεται για επίλυση της επίδικης διαφοράς. Πρώτα όμως κάποιες γενικές αρχές. Ξεκινώ, επισημαίνοντας ότι η προϋπόθεση του "επείγοντος" που θέτει το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 δεν τυγχάνει πλέον εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η προϋπόθεση αυτή αφορά διατάγματα που εκδίδονται μονομερώς. Εδώ, αφ' ης στιγμής, διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης, δεν χρειάζεται πλέον να αποδειχθεί ότι η ζητηθείσα, προσωρινή θεραπεία είναι επείγουσα. Τα ίδια, σε μεγάλο βαθμό, ισχύουν σε σχέση με την υποχρέωση για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. Όποιος αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχει την αυστηρή υποχρέωση να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη κάθε γεγονότος το οποίο, αντικειμενικά κρινόμενο, είναι ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Εάν μετά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης διατάγματος, φανεί ότι ο αιτητής παρέλειψε να εκπληρώσει το προαναφερθέν καθήκον, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει (ή να διαφοροποιήσει) το εκδοθέν διάταγμα χωρίς να εξετάσει καν την ουσία της αίτησης (βλ. A.G. v. Savvides

(1971)1 CLR 349, National Line of Cyprus S.A v. Ship Sumett
(1986)1 CLR 393, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 597, Hani Musa El Sayegh v. Credit Suisse,
(1996)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2081, Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168 και United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ. 938). Στην εδώ περίπτωση δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα. Συνεπώς - εκ των πραγμάτων - δεν τίθεται ζήτημα ακύρωσης για λόγους μη αποκάλυψης. Απομένει έτσι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που είναι το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Κεφ.6 (βλ. Demades Overseas Ltd v. STUDIO MUST LTD
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το άρθρο 32 διαλαμβάνει ως εξής: "
(1)Τηρουμένου οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας δύναται να εκδίδει απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικόν)... εις πάσας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία. Νοείται ότι παρεμπίπτον διάταγμα δεν θα εκδίδηται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασίας ότι υπάρχει πιθανότης ο ενάγων να δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί περεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Από την πλούσια ερμηνευτική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 είναι οι ακόλουθες:
  1. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την ακροαματική διαδικασία. Αυτό απαιτεί απλώς την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία.
  2. Πιθανότητα επιτυχίας. Βάσει αυτής της προϋπόθεσης, ο αιτητής δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ούτε και πιθανότητα επιτυχίας στη δίκη. Το βάρος που έχει είναι πολύ λιγότερο και ικανοποιείται με την απλή κατάδειξη προοπτικής επιτυχίας, η οποία να υφίσταται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Σ' αυτό το πλαίσιο, το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς βεβαία να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης τoυ ενάγοντος. Στην υπόθεση Mothercare Ltd v. Robson Books Ltd [1979] FSR 466, 474 τονίστηκε ότι: 'The prospects of the plaintiff's success are to be investigated to a limited extent, but they are not to be weighed against the prospects of failure. All that has to be seen is whether the plaintiff has prospects of success, which in substance and reality exist. Odds against success no longer defeat the plaintiff, unless they are so long that the plaintiff can have no expectation of success, but only a hope. If his prospects on success are so small that they lack substance and reality, then the plaintiff falls, for he can point to no question to be tried which can be called 'serious' and no prospect of success which can be called 'real."
  3. Αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτό έχει συνδεθεί με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων. Τούτο, όμως, δεν είναι απόλυτα ακριβές αφού η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Εάν και εφόσον ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο προχωρά ένα βήμα παραπέρα και στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, αποφασίζει κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α
(1982)1 Α.Α.Δ. 557 και Κ.Ο.Τ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. 255). Στην Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, τονίστηκε χαρακτηριστικά ότι "τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ". Από την άλλη, βέβαια, η ευρύτητα της διατύπωσης του άρθρου 32, επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις (βλ. ABP Holdings v. Κιταλίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 και Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.α., Κυπριανού κ.α. v. Lasala κ.α., King Mazax Lines Ltd κ.α. v. Lasala κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162 [Ολ])). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του. Δεν καταλήγει σε τελικά, πραγματικά ή νομικά συμπεράσματα και γενικά αποφεύγει τη διεξοδική διερεύνηση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσον πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32. Για να αποδειχθούν οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας, η οποία θα χρειαστεί, με σκοπό να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. Hadjikyriacos Co. Ltd v. United Biscuits Ltd
(1984)1 CLR 263, 267-268). Τα θέματα που άπτονται της αγωγής θα πρέπει να παραμένουν ανοικτά μέχρι τέλους (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska B.D.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Συναρτώντας τώρα τα εδώ επιμέρους γεγονότα και στοιχεία με τις προαναφερθείσες νομικές αρχές, βρίσκω ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Αυτή είναι η ευκολότερη προϋπόθεση να ικανοποιηθεί. Μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, όπου η αγωγή στερείται σοβαρότητας ή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα ή συζητήσιμο θέμα, η Αίτηση απορρίπτεται λόγω μη εκπλήρωσης αυτής της προϋπόθεσης. Εδώ, μολονότι το κλητήριο ένταλμα είναι γενικώς οπισθογραφημένο, αποκαλύπτονται αναγνωρισμένες και σοβαρές αιτίες αγωγής με αναφορά σε ισχυρισμούς, οι οποίοι, από πλευράς δικογραφίας, οριοθετούν συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση ωστόσο είναι «βαθύτερη». Δεν αναμένεται φυσικά η προσκόμιση εκτενούς μαρτυρίας - αξίωμα που ανήκει στη μετέπειτα ακροαματική διαδικασία και εντάσσεται στην εν γένει υποχρέωση του διαδίκου να αποσείσει το βάρος απόδειξης - αλλά αναμένεται, τουλάχιστον, η παρουσίαση των ουσιωδών στοιχείων, για να τύχουν θεώρησης από το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της κρίσης του. Εδώ, θα συμφωνούσα με τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση, ότι, ελλείπουν τα αναγκαία στοιχεία. Οι θέσεις των αιτητών παρουσιάστηκαν και παρέμειναν μέχρι τέλους σε μορφή γενικών και αόριστων ισχυρισμών, οι οποίοι δεν επιδέχονται ούτε έλεγχο ούτε αντικειμενική θεώρηση. Η πεμπτουσία του σκέλους της υπόθεσης των αιτητών που αφορά στις κατ' ισχυρισμό οικονομικές ατασθαλίες και την οικειοποίηση χρημάτων από μέρους των καθ' ων η αίτηση, φαίνεται να είναι μια έκθεση - ανεξάρτητων όπως χαρακτηρίζονται - ελεγκτών. Κατά τους ισχυρισμούς, αυτή η έκθεση καταπιάνεται με ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και καταλήγει σε πολύ συγκεκριμένα συμπεράσματα, ένα εκ των οποίων, είναι, ότι, οι καθ' ων η αίτηση συνωμότησαν μεταξύ τους και με δόλο οικειοποιήθηκαν ποσό €368.469,
  1. Η μορφή και ο τρόπος της συνωμοτικής δράσης τους όμως δεν αποκαλύπτεται. Ούτε και οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τον υπολογισμό του κατ' ισχυρισμό οικειοποιηθέντος ποσού, δίδονται. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ανέμενα να παρουσιαζόταν η εν λόγω έκθεση ως τεκμήριο. Όχι για να αξιολογηθεί. Ούτε για να εξαχθούν συμπεράσματα σε ότι αφορά τη τεκμηρίωση και την αλήθεια του περιεχομένου της. Αλλά για να υπάρξει μια θεώρηση και εξέταση - έστω των εξωτερικών της παραμέτρων - για να μπορέσει το Δικαστήριο να κρίνει αν η προοπτική επιτυχίας των αιτητών υφίσταται σε ουσία και σε πράξη (in substance and in reality). Τα ίδια εν πολλοίς ισχύουν και για την πτυχή της απαίτησης των αιτητών που αφορά στην κατ' ισχυρισμό διαγραφή, παραποίηση και αλλοίωση στοιχείων από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της αιτήτριας
  2. Και εδώ φέρεται να έγινε έλεγχος και να ετοιμάστηκε τεκμηριωμένη έκθεση από εμπειρογνώμονα σε θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αυτή η έκθεση όμως δεν παρουσιάστηκε ώστε να διαφανεί ο τρόπος δράσης και ή έκταση των ενεργειών των καθ' ων η αίτηση. Ούτε και δόθηκαν συγκεκριμένες λεπτομέρειες επί του προκειμένου. Απλά, υπήρξε επίκληση του ισχυρισμού κατά τρόπο που δεν επιδέχεται έλεγχο και θεώρηση. Να επισημάνω, ότι οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται σφοδρά ότι έλαβαν χώρα τέτοιες ενέργειες και παραπέμπουν μάλιστα σε συγκεκριμένο λογισμικό, το οποίο είναι δυνητικά προσβάσιμο στους αιτητές, όπου είναι αποθηκευμένα όλα τα ηλεκτρονικά αρχεία και πληροφορίες. Ομοίως δεν δίνονται καθόλου στοιχεία σε σχέση με την ιστοσελίδα και τους άλλους ηλεκτρονικούς κωδικούς που φέρεται να κατέχουν οι καθ' ων η αίτηση. Τι είναι δηλαδή αυτό που έπραξαν ή δυνητικά θα πράξουν οι καθ' ων η αίτηση στο πλαίσιο αυτό και θα βλάψει τους αιτητές; Συγκεκριμένα πράγματα όμως και όχι αόριστες αναφορές. Για παράδειγμα πώς προκλήθηκε σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό, η οποία μάλιστα, προξενεί, καθημερινά, μεγάλη απώλεια εσόδων και ζημιά στην αιτήτρια 1; Δεν δίδονται απαντήσεις σε τέτοια, κρίσιμα, για την επιτυχή έκβαση της Αίτησης, ερωτήματα. Ούτε και για τη σύσταση της καθ' ης η αίτηση 7 και τις εργασίες της δεν έχουν παραταθεί στοιχεία που να τείνουν να καταδείξουν είτε αθέμιτο ανταγωνισμό είτε παραπλάνηση των πελατών της αιτήτριας 1 και του καταναλωτικού κοινού ευρύτερα. Η όποια ομοιότητα στην επωνυμία, λαμβάνοντας υπόψη και τις θέσεις των καθ' ων η αίτηση επί του προκειμένου, από μόνη της, δεν δημιουργεί υπόβαθρο επιτυχίας είτε για αθέμιτο ανταγωνισμό είτε για παραβίαση εμπορικού σήματος. Στο γενικότερο πλαίσιο αόριστων ισχυρισμών, θα κατέτασσα και τις επαναλαμβανόμενες αναφορές στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση για δόλιες ενέργειες και συμπεριφορά των καθ' ων η αίτηση, οι οποίες όμως δεν πλαισιώνονται με τις ανάλογες εξηγήσεις. Κάποιες δε αναφορές - όπως σωστά παρατηρεί και ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση - είναι εντελώς αυθαίρετες. Για παράδειγμα, ότι η εν γένει χρήση διοικητικών υπηρεσιών (η οποία ειρήσθω εν παρόδω έγινε προτού διασαλευθούν οι σχέσεις των μερών) και η συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της αιτήτριας 1, εταιρείας, συσταθείσας στο Hong Kong (ήτοι της Elephant), καταδεικνύουν ή αποτελούν ενδείξεις δόλιας συμπεριφοράς. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και με βάση πάντοτε τα υπάρχοντα στοιχεία, κρίνω, ότι, δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  3. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν εξηγείται με σαφήνεια γιατί δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ισχυρισμός για υπάρχουσα, ενδεχόμενη ή επερχόμενη οικονομική κατάρρευση των καθ' ων η αίτηση δεν υπάρχει. Ούτε και για το ενδεχόμενο αποξένωσης περιουσίας. Στην παράγραφο 37 της Ε.Δ. Nagapetyan, γίνεται κάποια σύνδεση της προϋπόθεσης αυτής με τον ισχυρισμό ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 3 εγκατέλειψαν την Κύπρο. Πέραν το ότι η ενεργώς συμμετοχή των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία κάθε άλλο παρά φυγοδικία και αποφυγή συνεπειών καταδεικνύει, ο ισχυρισμός προβλήθηκε περισσότερο για να καταδείξει το κατεπείγον του διαβήματος - στοιχείο το οποίο έχει ξεπεραστεί από τη διαδικαστική ροή των γεγονότων με τη απόφαση του Δικαστηρίου για επίδοση της Αίτησης. Στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών, φαίνεται να υπάρχει μια κάποια μετατόπιση αφού η προϋπόθεση συνδέεται περισσότερο με τη χρήση της ιστοσελίδας της αιτήτριας 1 και των άλλων ηλεκτρονικών κωδικών. Ωστόσο, ελλείψει στοιχειών γύρω απ' αυτό το ζήτημα - ως έχω ήδη εξηγήσει - δεν μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα, πως, ως εκ τούτου, ελλοχεύει κίνδυνος μη απόδοσης δικαιοσύνης κατά το σύνηθες στάδιο που είναι βεβαίως η κανονική ακροαματική διαδικασία εφ' όλης της ύλης. Ως εκ τούτου, κρίνω, ότι, οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν και την τρίτη προϋπόθεση. Εν όψει των πιο πάνω θεμελιακών διαπιστώσεων, δεν χρειάζεται να εξετασθεί οποιαδήποτε άλλη παράμετρος της διαφοράς. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση (ένα σετ εξόδων) και εναντίον των αιτητών. (Υπ) ............................... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.