GOODMAN DAVID KEITH ν. KASANOVICH ALIDA IMSHIROVNA, Αρ. αγωγής: 470/2014, 9/11/2015

(4), το άρθρο 9

(1)του εδαφίου 3 του Κεφ. 6, το άρθρο 31 και 32 του Ν.14/60, το Σύνταγμα και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της εναγόμενης - αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι το εν λόγω Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί για τους πιο κάτω λόγους και πιο συγκεκριμένα: Το Διάταγμα κατά παράβαση της Δ.34 θ.5 δεν αναφέρει τον χρόνο μετά την επίδοση εις τον οποίο έπρεπε να υπάρχει η συμμόρφωση. Το ορθό της όνομα δεν είναι αυτό που αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής, αλλά το ορθό όνομα είναι Goodman Alida, επισυνάπτοντας προς υπστήριξη αυτού αντίγραφο του διαβατηρίου και του τραπεζικού λογαριασμού της. Μόλις επιδόθηκε η αγωγή, διόρισε δικηγόρους τους οποίους κατονόμασε, πλην όμως για λόγους που δεν γνωρίζει, αυτοί δεν την εκπροσώπησαν με αποτέλεσμα να εκδοθεί το επίδικο Διάταγμα και εξεπλάγηκε όταν το έχει πληροφορηθεί και προσπάθησε ανεπιτυχώς να επικοινωνήσει μαζί τους. Τελικώς επικοινώνησε με τον νυν δικηγόρο της, ο οποίος την συμβούλευσε όπως μεταβεί στο γραφείο των πρώην δικηγόρων της για να παραλάβει τον φάκελο της υπόθεσης, πράγμα που έπραξε όπως φαίνεται και στο σχετικό τεκμήριο που επισυνάφθηκε. Περαιτέρω, η ενάγουσα αναφέρει ότι ο δικηγόρος του ενάγοντος στην παρούσα αγωγή, ήταν ο δικηγόρος της που την εκπροσωπούσε στο τροχαίο ατύχημα για το οποίο γίνεται αναφορά στην παρούσα αγωγή και επισύναψε προς αυτόν τον σκοπό σχετική απόδειξη είσπραξης του ποσού που έλαβε ως αποζημίωση για το εν λόγω ατύχημα, καταλογίζοντας ταυτόχρονα αντιδεοντολογική συμπεριφορά, σύγκρουση συμφερόντων και παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου και έκανε αναφορά σε επιστολή που επισυνάφθηκε ως τεκμήριο και καλείτο ο εν λόγω δικηγόρος, ήτοι ο κ. Ηλίας Ηλία, να αποδεχθεί την αίτηση παραμερισμού. Περαιτέρω η εναγόμενη - αιτήτρια, αναφέρει ότι η ίδια κατέβαλε ιατρικά και φαρμακευτικά έξοδα, κάποια από αυτά είναι παραφουσκωμένα και κάποια από αυτά πληρώθηκαν μεν από τον ενάγοντα, αλλά με χρήματα που η εναγόμενη του έδωσε, κάνοντας ειδική αναφορά ταυτόχρονα σε συγκεκριμένα έξοδα. Επίσης αρνείται κάθε δέσμευση για επιστροφή στον ενάγοντα του ποσού των €1,964,39 ή οποιουδήποτε άλλου ποσού. Η αίτηση αντίκρυσε την ένσταση του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και νομικό έρεισμα της αίτησης, αποτέλεσε η Δ.34 θ.1-5. Δ.35 θ.2 και 3, Δ.40 θ. 1. 3 και 11, Δ.48 θ. 8

(4), και 7, Δ.51 θ.1, Δ.64 θ.1 και 2, οι συμφυείς εξουσίες, η διακριτική ευχέρεια και η πρακτική του Δικαστηρίου και προβλήθηκαν συνολικά 8 λόγοι ένστασης οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: Εγέρθηκε προδικαστική ένσταση, προβάλλοντας την θέση για το παράτυπο της αίτησης, διότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί εμπρόθεμα το ένδικο μέσο της έφεσης και περαιτέρω χαρακτήρισε την αίτηση ως κακόπιστη και εκδικητική και οι ισχυρισμοί της αιτήτριας απορρίπτονται από τον ενάγοντα. Απέδωσε επίσης στην αιτήτρια απόκρυψη ουσιαστικών στοιχείων και πιο συγκεκριμένα για το θέμα ότι η εναγόμενη είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο και αδικαιολόγητα η εναγόμενη χρησιμοποιεί το επώνυμο του ενάγοντα μετά την έκδοση του διαζυγίου που έλυνε τον γάμο τους, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα προς την εναγόμενη προς αυτόν τον σκοπό. Επίσης αποδίδεται στην εναγόμενη αιτήτρια απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και πιο συγκεκριμένα ότι η εναγόμενη αιτήτρια δεσμεύθηκε στην παρουσία των διαδίκων και του δικηγόρου του ενάγοντα στην παρούσα υπόθεση και περαιτέρω αποδίδει σε ψεύδη τους ισχυρισμούς της εναγόμενης αιτήτριας που αφορούν τα ιατρικά πιστοποιητικά και συνακόλουθα παράνομα έλαβε η εναγόμενη σχετικές αποζημιώσεις. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ενάγοντα, ο οποίος υιοθέτησε τους λόγους ένστασης του και απέρριψε τις θέσεις και ισχυρισμούς της εναγόμενης, ως επίσης και τις αιτούμενες από αυτήν θεραπείες ή ποσά, εκτός όπου προβαίνει σε ρητές παραδοχές. Αναφέρει ο ενάγων ότι η εναγόμενη είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο και επισύναψε προς αυτόν τον σκοπό τεκμήρια που αποδεικνύουν το όνομα της εναγόμενης πριν και μετά την τέλεση του γάμου των διαδίκων που τελικώς κατέληξε σε διαζύγιο. Επίσης ανέφερε ο ενάγων ότι απέρριψε πρόταση συμβιβασμού προερχόμενη από την εναγόμενη για να μειωθεί κάποιο από το αξιούμενο ποσό, αναφέρθηκε στην επίδοση της αγωγής και του επίδικου Διατάγματος στην εναγόμενη και γενικά αναφέρθηκε στο ιστορικό της αγωγής. Επίσης ο ενόρκως δηλών έκανε αναφορά για την εμπλοκή του δικηγόρου Ηλία Ηλία αναφορικά με τις αποζημιώσεις που προέκυψαν από το τροχαίο ατύχημα για το οποίο γίνεται αναφορά στην παρούσα αγωγή, αρνούμενος ταυτόχρονα ότι υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων και παραβίαση επαγγελματικού απορρήτου, εν΄ όψει του ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν οποιεσδήποτε πληροφορίες στην παρούσα αγωγή η οποία δεν είναι αλληλένδετη και συνυφασμένη με την υπόθεση του τροχαίου. Ανέφερε επίσης ότι η εναγόμενη δεσμεύθηκε έναντι του ενάγοντα ότι με την καταβολή από την ασφαλιστική εταιρεία στην εναγόμενη των σχετικών ποσών, τότε θα κατέβαλλε στον ενάγοντα τα ποσά των ιατρικών εξόδων και ειδικών ζημιών τα οποία ανέλαβε εξ΄ ολοκλήρου ο ενάγοντας, λόγω της έλλειψης πόρων της εναγομένης και το ατύχημα έγινε σχεδόν μόλις οι διάδικοι ήρθαν στην Κύπρο μετά την τέλεση του γάμου τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.34 θ. 5, προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄ Every judgment or order made in any cause or matter requiring any person to do an act thereby ordered shall state the time, or the time after service of the judgment or order, within which the act is to be done΄΄. Η Δ.48 θ.8

(4)προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just΄΄. Το άρθρο 9

(2)του Κεφ. 6, προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα΄΄. ΤΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 3/2/2014 η οποία ορίστηκε στις 5/2/2014, ο ενάγοντας ζητούσε προσωρινό Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο η εναγόμενη να εμποδιζόταν να αποξενώσει από συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό συγκεκριμένο ποσό. Στις 5/2/2014, ο ευπαίδευτος αδελφός Δικαστής που επιλύφθηκε της αιτήσεως, έκρινε ορθό όπως επιδοθεί η σχετική αίτηση και η αίτηση ορίστηκε στις 18/2/2014 και με την επίδοση της αίτησης, η εναγόμενη δεν εμφανίστηκε και εκδόθηκε το αιτούμενο Διάταγμα, το οποίο συντάχθηκε στις 19/2/

1. Η αγωγή και η αίτηση επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 13/2/2014 χωρίς να υπογράψει και το Διάταγμα επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 7/3/
2. Για το εκδοθέν Διάταγμα, δεν διατάχθη η καταβολή οποιασδήποτε εγγύησης, δεν ορίζεται συγκεκριμένη χρονική περίοδος ή χρόνος συμμόρφωσης και η σχετική οπισθογράφηση στο εν λόγω Διάταγμα, αναφέρει τα ακόλουθα: ΄΄Εάν εσείς η πιο πάνω εναγόμενη KASANOVICH ALIDA IMSHIROVNA αμελήσετε να υπακούσετε στο αναφερόμενο διάταγμα σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη η δε περιουσία σας σε κατάσχεση΄΄. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αυτό που αποτελεί κεφαλαιώδης σημασία και που κρίνει το αποτέλεσμα της υπό εξέταση αίτησης, ήτοι η απόρριψη της, είναι η έλλειψη δικαιοδοτικού υποβάθρου για το παρόν Δικαστήριο να προβεί στην ακύρωση του επιδίκου Διατάγματος. Συγκεκριμένα, μέσα από το λεκτικό της Δ.48 θ.8

(4), παρέχεται η δυνατότητα, με καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως, όπως επιδιωχθεί η ακύρωση Διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μονομερώς. Στην υπό εξέταση υπόθεση όμως δεν έχουμε τέτοια περίπτωση, διότι το Διάταγμα δεν έχει εκδοθεί μονομερώς, αλλά εκδόθηκε μετά την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, καθιστώντας την μομομερή αίτηση σε αίτηση δια κλήσεως. Στην υπόθεση Αναστάσιος Μαρκιτανής - ν - Απόστολου Μουτζούρη 2000 1Β Α.Α.Δ σελ. 923, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι τα επίδικα διατάγματα είχαν εκδοθεί μετά που είχε προηγηθεί η επίδοση της αίτησης στον εφεσίβλητο. Επομένως, παρόλο ότι η αίτηση ήταν μονομερής, η επίδοση της στο εφεσίβλητο, προφανώς μετά από οδηγίες του δικαστηρίου (βλ. Δ.48 θ.8

(3)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών), αφαιρεί από αυτή την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και την μετατρέπει σε αίτηση δια κλήσεως (Βλ. Κώστας Σμυρνιός

(2000)1 Α.Α.Δ. 43. Σε τέτοια περίπτωση δεν παρέχεται ευχέρεια στον εφεσίβλητο να αποταθεί στο δικαστήριο για τον παραμερισμό του διατάγματος. Τέτοια ευχέρεια παρέχεται σε σχέση με διατάγματα που χορηγούνται μετά από μονομερή αίτηση (βλ. Δ.48 θ.8

(4))΄΄. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο κρίνει ότι η Δ.48 θ. 8

(4)δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εξέταση αίτηση, από την στιγμή που η μονομερής αίτηση ημερ. 3/2/2014 επιδόθηκε μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου και κατέστη σε αίτηση δια κλήσεως και ακολούθως εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα. Η παραπομπή της εναγόμενης στις υποθέσεις Γιαννάκης Έλληνας - ν - Ανδρέα Χριστοδούλου κ.α. 1995 1 Α.Α.Δ. σελ. 438 και Έλλη Νικολαίδου - ν - Νίκου Αττιπά κ.α. 1999 1 Α.Α.Δ. σελ. 1620, δεν την βοηθά, διότι στις εν λόγω υποθέσεις εξετάστηκαν άλλου είδους Διατάγματα με άλλη νομική βάση και με άλλα γεγονότα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο υπό εξέταση Διάταγμα, δεν υπάρχει Διαταγή του Δικαστηρίου αναφορικά με την καταβολή εγγύησης, ούτε και υπάρχει στο εν λόγω Διάταγμα αναφορά για τον χρόνο που θα πρέπει να συμμορφωθεί η εναγόμενη και ούτε υπάρχει πρόνοια για την χρονική διάρκεια αυτού και ούτε η αναφορά στην παράγραφο 2 του Διατάγματος που αναφέρει ΄΄Έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής΄΄ καταδεικνύει ευθέως ότι αυτό έχει ισχύ μέχρι το τέλος της αγωγής, πέραν του ότι η πιο πάνω αναφορά δεν δείχνει ρητή και σαφή Διαταγή υπέρ και εναντίον ποιου διαδίκου θα είναι τα έξοδα. Όμως, από την στιγμή που όπως έχει κριθεί ανωτέρω, η Δ.48 θ.8

(4)δεν εφαρμόζεται στην υπό εξέταση αίτηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά τα θέματα και ειδικότερα οι συνέπειες των πιο πάνω παραλείψεων, μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει εξουσία να τα εξετάσει στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας του δικαιοδοσίας. Εν τούτοις όμως, για σκοπούς πληρότητας και σε περίπτωση που σε περίπτωση άσκησης έφεσης κριθεί ότι η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου είναι λανθασμένη, ήτοι αποφασισθεί ότι το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία να εξετάσει την υπό εξέταση αίτηση με βάση τη Δ.48 θ.8

(4), το Δικαστήριο προβαίνει στην πιο κάτω αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων. Αρχικά θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας - εναγομένης αναφορικά με την ορθότητα του ονόματος της είναι παντελώς ανυπόστατος, διότι έχει διαφανεί ξεκάθαρα ότι είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο και αυτό φαίνεται από την ίδια την επιστολή του νυν δικηγόρου της που απεστάληκε στον δικηγόρο Ηλία Ηλία ημερομηνίας 19/3/2014 - τεκμήριο Ζ που η ίδια η εναγόμενη επισύναψε στην υπό εξέταση αίτηση. Τα όσα καταλογίζονται στον δικηγόρο Ηλία Ηλία για αντιδεοντολογική συμπεριφορά, σύγκρουση συμφερόντων και παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι για το ατύχημα όπου γίνεται αναφορά στην παρούσα αγωγή, είχε εμπλοκή ο δικηγόρος Ηλίας Ηλία που είναι ο δικηγόρος που καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης και φαίνεται ότι ο εν λόγω δικηγόρος γνώριζε και ήρθε σε επαφή και με τους δύο διαδίκους στα πλαίσια της υπόθεσης του τροχαίου ατυχήματος και αυτό ως γεγονός δεν αμφισβητείται από τον ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση. Βεβαίως το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, δεν θα εξετάσει το ζήτημα παραπομπής του εν λόγω δικηγόρου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο ως έχει ζητηθεί, διότι αυτό εναπόκειται στην εναγόμενη - αιτήτρια να προβεί, εάν επιθυμεί, σε σχετική καταγγελία ενώπιον του αρμοδίου οργάνου. Εν πάση όμως περιπτώσει τα όσα καταλογίζονται στον εν λόγω δικηγόρο, δεν αποτελούν λόγους για ακύρωση του εν λόγω Διατάγματος στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης. Ως προς την προβληθείσα θέση - λόγο ένστασης - ότι η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και εκδικητική, αυτή παρέμεινε ασαφή, γενική και αόριστη, χωρίς κάποιο ίχνος που να καταδεικνύει τέτοια πρόθεση. Αναφορικά με την θέση της εναγόμενης - αιτήτριας ότι το επίδικο Διάταγμα πάσχει λόγω του ότι αυτό δεν έχει οριστεί επιστρεπτέο, αυτή η θέση είναι παντελώς αβάσιμη, διότι ως έχει διαφανεί, το επίδικο Διάταγμα δεν εξεδόθη μονομερώς με την έννοια ότι υπήρχε αίτηση μονομερής και εκδόθηκε Διάταγμα πριν την επίδοση της αίτησης, αλλά στην παρούσα υπόθεση η μονομερής αίτηση διατάχθηκε όπως επιδοθεί, πράγμα που έγινε και η εναγόμενη παρέλειψε να εμφανιστεί και εκδόθηκε το εν λόγω Διάταγμα και συνακόλουθα δεν ετίθετο θέμα όπως το εν λόγω Διάταγμα οριστεί ως επιστρεπτέο, διότι δόθηκε η ευκαιρία στην εναγόμενη να ακουσθεί πριν την έκδοση του Διατάγματος, ενώ ένα Διάταγμα ορίζεται επιστρεπτέο όταν εκδίδεται πριν την επίδοση στον επηρεαζόμενο διάδικο της σχετικής αίτησης και του δίνεται η δυνατότητα να ακουσθεί και να αμφισβητήσει το εν λόγω Διάταγμα και να προβάλει τις θέσεις του. Eπίσης θα πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο, ότι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν εξετάζονται ισχυρισμοί οι οποίοι αφορούν την ουσία αυτής καθ΄ εαυτής της υπόθεσης, ισχυρισμοί που εν πάσει περιπτώσει έχουν αμφισβητηθεί από τον ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση στην ένσταση του και που αφορούν την προβαλλόμενη υπεράσπιση της εναγόμενης - αιτήτριας και που οι ισχυρισμοί του ενάγοντα παρέμειναν αναντίλεκτοι στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, λόγω έλλειψης απαντητικής ένορκης δήλωσης ή αντεξέτασης. Ως προς τον λόγο που η εναγόμενη - αιτήτρια προβάλλει για να αιτιολογήσει την μη εμφάνιση της στην αίτηση ημερ. 3/2/2014, η εναγόμενη αναφέρει στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της, ότι οι δικηγόροι της δεν εμφανίστηκαν για λόγους που αγνοεί. Αυτή η αναφορά πέραν την γενικότητας που ενέχει, έχει αμφισβητηθεί από την παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και η εναγόμενη δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που της αναλογεί και που εν πάση περιπτώσει, δεν πείθει η αναφορά αυτή της εναγόμενης - αιτήτριας, διότι είναι λογικό από την στιγμή που η ίδια αναφέρει ότι έχει μεταβεί στο γραφείο των πρώην δικηγόρων της για να παραλάβει τον φάκελο της υπόθεσης, να ζητήσει τον λόγο και την εξήγηση για την μη εμφάνιση και ακολούθως να παραθέσει στο Δικαστήριο την οποιαδήποτε απάντηση των δικηγόρων, ζήτημα που παρέμεινε τελικώς ως έχει γενικό και αόριστο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης - αιτήτριας, ως αυτά υπολογιστουν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο