KALLINIKA DEVELOPING LTD ν. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΕΜΕΣΟΥ δια του γραμματέα της Ανδρέα Μουζουρίδη, Αρ. αγωγής: 4517/2009, 10/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A331 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 4517/2009 KALLINIKA DEVELOPING LTD Ενάγoντες εναντίον ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΕΜΕΣΟΥ δια του γραμματέα της Ανδρέα Μουζουρίδη Εναγόμενοι ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:10/11/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κος Χ΄΄ Κωστής Για εναγόμενους: κα Δαμιανού ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αιτούνται το ποσό των € 37,148,19 σεντ (στην γραπτή δήλωση του Μ.Ε. 1 διευκρινήστηκε ότι το ποσό είναι € 21,741,87 σεντ διότι λανθασμένα το εν λόγω ποσό υπολογίστηκε σε Λίρες Κύπρου και έγινε η ανάλογη μετατροπή). Αιτία της αγωγής, αποτέλεσε η προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, όπως προσφερθούν υπηρεσίες σίτισης και στέγασης σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο για αθλητές της ποδσφαιρικής ομάδας των εναγομένων και σε αθλητές που βρίσκονταν υπό δοκιμή και για τις εν λόγω υπηρεσίες συμφωνήθηκε όπως εκδίδεται σχετικό τιμολόγιο και τηρείτο χρεωστικός λογαριασμός ο οποίος ήταν πληρωτέος σε πρώτη ζήτηση. Με την λήξη της συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων, ο λογαριασμός παρουσίαζε το πιο πάνω ποσό και οι ενάγοντες με σχετική επιστολή ζήτησαν την καταβολή του ποσού που λανθασμένα αναγράφηκε ως αξιούμενο ποσό άλλο μικρότερο ποσό. Οι εναγόμενοι, δια μέσου και της τροποποιημένης υπεράσπισης τους, παραδέχονται την υπόσταση τους ως αυτή καταγράφεται στην έκθεση απαίτησης. Περαιτέρω προβαίνουν σε μια καθολική άρνηση των υπολοίπων ισχυρισμών και αξιώσεων ως αυτοί καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Περαιτέρω οι ενάγοντες αρνούνται οποιαδήποτε αποδοχή των σχετικών τιμολογίων ακόμα και αν αυτά εξεδόθησαν και αρνούνται την νομική υπόσταση αυτών. Αρνούνται επίσης οποιαδήποτε συμβολή με τους ενάγοντες για την παροχή οποιωνδήποτε υπηρεσιών και πως η οποιαδήποτε συμφωνία προέκυψε, αυτή ήταν με το ταξιδιωτικό γραφείο CHRYSIANA TRAVEL. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Ε. 1 κατέθεσε ο κ. Χρυσόστομος Παπαγεωργίου, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση - τεκμήριο
- Στην γραπτή του δήλωση, αναφέρει την ιδιότητα του ως διευθύνων σύμβουλος των εναγόντων, διευθυντής και διαχειριστής του ξενοδοχείου Navarria στη Λεμεσό, ως επίσης και υπεύθυνος τροφίμων και ποτών στο εν λόγω ξενοδοχείο περιγράφοντας ταυτόχρονα τα καθήκοντα του. Από το 1982 το εν λόγω ξενοδοχείο συνεργάζεται με το ταξιδιωτικό γραφείο CHRYSIANA TRAVEL με το οποίο συνέχισαν την συνεργασία δυνάμει γραπτής συμφωνίας, όπως αποστέλλονται από το εν λόγω γραφείο στο ξενοδοχείο πελάτες και η εν λόγω συμφωνία ανανεωνόταν κάθε δύο χρόνια για να αναθεωρούνται οι εκάστοτε τιμές. Κατά τον Ιούλιο του 2007 το εν λόγω γραφείο ενημέρωσε τους ενάγοντες ότι θα έρχονταν για διαμονή στο ξενοδοχείο περίπου 14 αθλητές της ποδοσφαιρικής ομάδας των εναγομένων για την περίοδο από 13/7/2007 - 6/9/
- Ακολούθως, οι ενάγοντες ζήτησαν όπως έρθουν σε επαφή με τον τότε Πρόεδρο ή/και αρμόδιο πρόσωπο των εναγομένων για να συζητήσουν όλες τις λεπτομέρειες παραμονής των αθλητών τους, πέραν της διαμονής τους, το κόστος της οποίας θα πλήρωνε το CHRYSIANA. Κατά τις αρχές Ιουλίου 2007 ο μάρτυρας μαζί με κάποιο Κύπρο Βασιλείου, ο οποίος ήταν επίσης μέτοχος και διευθυντής της ενάγουσας και γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου, συναντήθηκαν σε αυτό με τον εκπρόσωπο των εναγομένων κ. Πήτερ Θίο Βασιλείου και συμφώνησαν μαζί του προφορικά όπως παρέχουν στους αθλητές γεύματα, φαγητά, ποτά, γλυκά και γενικά οποιαδήποτε φαγώσιμα θα ζητούσαν στο ξενοδοχείο, καθώς και τηλέφωνα, την πληρωμή των οποίων θα έκαμναν οι εναγόμενοι. Συμφωνήθηκε περαιτέρω μεταξύ των διαδίκων, ότι οι ενάγοντες θα έπρεπε να εκδίδουν τιμολόγια για κάθε υπηρεσία που παρείχαν σε αθλητή στο όνομα ή και στον αριθμό του δωματίου του και όχι στο όνομα των εναγόντων και στην συνέχεια να τα καταχωρούν στο ηλεκτρονικό λογισμικό σύστημα που διέθετε το ξενοδοχείο, ούτως ώστε να φαίνεται το συνολικό οφειλόμενο ποσό για κάθε δωμάτιο. Επίσης συμφωνήθηκε με τον εν λόγω εκπρόσωπο, όπως παρέχεται και γεύμα στην ποδοσφαιρική ομάδα των εναγομένων πριν τους αγώνες τους. Κατά τις 8/7/2007 ξεκίνησαν οι πρώτες αφίξεις αθλητών των εναγομένων στο εν λόγω ξενοδοχείο και σε όλη την χρονική διάρκεια παραμονής μέχρι τις 6/9/2007, παρέιχετο στους αθλητές διαμονή, γεύματα και ποτά ως ήταν και η σχετική προφορική συμφωνία και κάθε φορά χρεωνόταν ο λογαριασμός του δωματίου για κάθε αθλητή και περιέγραψε την δομή των εν λόγω τιμολογίων και τι αυτά περιλαμβάνουν και διευκρίνησε ότι το ποσό είναι € 21,741,87 σεντ, διότι λανθασμένα το εν λόγω ποσό υπολογίστηκε σε Λίρες Κύπρου και έγινε η ανάλογη μετατροπή. Ακολούθως και αφού ενημερώθηκαν οι εναγόμενοι για το συνολικό οφειλόμενο υπόλοιπο, κλήθηκαν επανειλημμένως όπως καταβάλουν το εν λόγω ποσό και με διάφορες ανυπόστατες δικαιολογίες και υπεκφυγές, απέφευγαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό με αποτέλεσμα να δοθούν οδηγίες για έγερση αγωγής και αποστάληκε σχετική επιστολή όπου αναγράφεται σε αυτήν λανθασμένο αξιούμενο ποσό. Ο μάρτυρας ακολούθως αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων περί άγνοιας της συμφωνίας και παραλαβής των τιμολογίων, χαρακτηρίζοντας τους ως ψευδείς και υστερόβουλους και ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε αμφισβήτησαν γραπτώς ή προφορικώς τα εν λόγω τιμολόγια τα οποία διαβεβαίωναν ότι θα διευθετούσαν. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του ο μάρτυρας κατέθεσε τον σχετικό λογαριασμό, δέσμη τιμολογίων και σχετική επιστολή για τα οποία έκανε αναφορά στην γραπτή του δήλωση. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην ιδιότητα του ως διευθυντής των εναγόντων και την ενεργή εμπλοκή του στην διαχείριση του πιο πάνω ξενοδοχείου, ως επίσης αναφέρθηκε στην υπόσταση των εναγόντων. Αναφέρθηκε επίσης στην συνεργασία των εναγόντων με το πιο πάνω ταξιδιωτικό γραφείο. Ανέφερε ότι έλαβε χώρα γραπτή συμφωνία με το τουριστικό γραφείο και οι ενάγοντες προφορικά όταν ήρθε σε επικοινωνία με το ξενοδοχείο, τους είπε όπως παραχωρήσουν τις υπηρεσίες που θα παρέγγελναν και ότι θα πλήρωναν οι εναγόμενοι. Το πιο πάνω ταξιδιωτικό γραφείο ασχολείται με εισερχόμενο και εξερχόμενο τουρισμό και ως προς την διαδικασία που ακολουθείται, ανέφερε ότι γίνεται μια συμφωνία όταν τελειώσει η προηγούμενη και συνεχίζει η συνεργασία και η μεταξύ εναγόντων και ταξιδιωτικού γραφείου περιελάμβανε ότι, το γραφείο από την στιγμή που οι ενάγοντες μπορούν να δώσουν υπηρεσίες που ζητούνται για κάποιο χρονικό διάστημα, τότε προχωρά η παραχώρηση δωματίων ή εστιατορίων και αναλόγως της περίπτωσης και τι έχει συμφωνηθεί, οι ενάγοντες θα πληρώνονταν είτε από το γραφείο, είτε απ΄ ευθείας από τους πελάτες. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ακόμα και να υπάρχει τέτοια συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι θα έπρεπε να πληρωνόταν από το εν λόγω γραφείο, ανέφερε ότι από το εν λόγω γραφείο πληρώθηκαν για τις υπηρεσίες διαμονής, παρέμειναν όμως οι υπηρεσίες των εστιατορίων, bar, φαγητών, ποτών, τηλεφωνημάτων τα οποία και αξιώνονται. Όταν ερωτήθηκε τι απεικονίζει το τεκμήριο 3 ως προς το όνομα που εκδίδεται, επανέλαβε το περιεχόμενο της συμφωνίας που έγινε με τους εναγόμενους για την παροχή υπηρεσιών και την ανάληψη πληρωμής εκ μέρους των των υπηρεσιών που έχει περιγράψει πιο πάνω. Διευκρίνησε και επεξήγησε, ότι στην θέση guest signature (υπογραφή πελάτη) και στο ποιος υπογράφει τα εν λόγω τιμολόγια, ότι αυτά εκδίδονται από το λογιστήριο των εναγόντων και δεν είναι δυνατό να τα υπογράφει ο πελάτης, αλλά ο πελάτης υπογράφει την μικρή απόδειξη που θα του προσκομίσει ο σερβιτόρος ή ο μπαρμαν όταν θα παραγγείλουν το φαγητό ή ποτό και όσον αφορά τα τηλεφωνήματα, αυτά είναι καταγραμμένα ηλεκτρονικά σε συσκευή του ξενοδοχείου και ερωτώμενος για το ποια εξασφάλιση είχε αν τα τιμολόγια παραλείφθησαν από τους πελάτες για πληρωμή, ανέφερε ότι με την αποχώρηση και των τελευταίων πελατών, τα τιμολόγια στάλησαν στους εναγόμενους με τηλεομοιότυπο, δεν έχει όμως την σχετική απόδειξη ότι αυτά στάλησαν με τηλεομοιότυπο, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι τα εν λόγω τιμολόγια δεν έχουν αποσταλεί. Ακολούθως και όταν ερωτείτο επί των ισχυρισμών που αναφέρονται στην γραπτή του δήλωση, επανέλαβε αυτούς και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι αυτά δεν έχουν λάβει χώρα όπως π.χ. για την εμπλοκή του Πήτερ Θίο και ανέφερε ότι δεν θυμάται για την διαφορά των ποσών που αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης και στην γραπτή του δήλωση. Ανέφερε επίσης ότι το ταξιδιωτικό γραφείο που αναφέρθηκε πιο πάνω είναι δικό του και το διαχειρίζεται η θυγατέρα του, η οποία και σύναπτε τις συμφωνίες εκ μέρους του γραφείου, αναφέροντας ότι ουσιαστικά οι συμφωνίες γίνονταν μεταξύ δύο δικών του επιχείρησεων, περιγράφοντας την υπόσταση του εν λόγω γραφείου. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των εναγόντων για τις επίδικες υπηρεσίες που παρείχαν, αυτές έγιναν με το εν λόγω ταξιδιωτικό γραφείο, ο μάρτυρας συμφώνησε, πλην όμως όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι οποιαδήποτε αμοιβή έπρεπε να πληρωθεί αυτή έπρεπε να γίνει από το εν λόγω γραφείο, ανέφερε ότι όλα τα ταξιδιωτικά γραφεία παγκοσμίως και με την διεθνή νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου και του πιο πάνω γραφείου, καταβάλλουν την διαμονή των πελατών, αλλά για οποιαδήποτε επιπλέον, όπως π.χ. φαγητό και ποτό, είναι υπόχρεοι οι πελάτες να τα καταβάλλουν ή αυτοί που τους εγγυούνται. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η αγωγή υποβλήθηκε από τους ενάγοντες ως εναλλακτική λύση επειδή το ταξιδιωτικό γραφείο εγγεγραμμένο ως επωνυμία δεν μπορεί να ενάγει ή να ενάγεται, ανέφερε ότι το τεκμήριο 5 είναι καθαρό και μιλά από μόνο του και δυνάμει του τεκμηρίου 5, φαίνεται ότι υπάρχει εμπορική επωνυμία με το όνομα CHRYSIANA TRAVEL και ιδιοκτήτης αυτής είναι η εταιρεία Χρυσόστομος Παπαγεωργίου Λίμιτεδ. Επανεξεταζόμενος έκανε αναφορά, ομολογουμένως με κάποια σύγχυση, αναφορικά με την εμπλοκή των εταιρειιών του και τις συμφωνίες που έγιναν με τους εναγόμενους αναφορικά με τις επιπλέον χρεώσεις. Ως Μ.Ε. 2 κατέθεσε η κα Μαρία Παπαγεωργίου. Η μάρτυρας ανέφερε ότι εργάζεται αυτήν την στιγμή στο ξενοδοχείο Navarria και ότι τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο CHRYSIANA TRAVEL και περιέγραψε τα καθήκοντα της και τις εργασίες του εν λόγω γραφείου, ως επίσης περιέγραψε την συνεργασία μεταξύ ξενοδοχείου, γραφείου και εναγόντων που από το 2006 το εν λόγω ξενοδοχείο τυγχάνει διαχείρισης από τους ενάγοντες. Γνωρίζει η μάρτυρας τους εναγόμενους οι οποίοι προσήλθαν κοντά τους για σκοπούς παραμονής των πελατών στο εν λόγω ξενοδοχείο. Ερωτηθείσα κατά πόσο το καλοκαίρι του 2007 υπήρχε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και του εν λόγω γραφείου, ανέφερε ότι μεταξύ του γραφείου και των εναγομένων υπήρχε συμφωνία όπως οι εναγόμενοι πληρώσουν το ταξιδιωτικό γραφείο για την διαμονή των παικτών και όσον αφορά τα επιπλεόν έξοδα θα τα κατέβαλλαν στο ξενοδοχείο και υπάρχει επί αυτού γραπτή συμφωνία μεταξύ του γραφείου και των εναγομένων. Υπάρχουν δύο έγγραφα τα οποία έγγραψε ο Κώστας Μαρκίδης, γραμματέας της ΑΕΛ, στο οποίο συμφωνά με το συμβόλαιο που κλείνουν για τους παίκτες που θα διαμένουν στο εν λόγω ξενοδοχείο και η εν λόγω συμφωνία προνοεί ότι θα πληρωθούν η διαμονή και όλα τα επιπλέον (extra), ως επίσης η ΑΕΛ δεσμευόταν για την πληρωμή των δωματίων για χρόνο που θα διέμεναν περισσότερο και υπογράφτηκαν και τα δύο την ίδια ημέρα και κατέθεσε τα τεκμήρια 6 και 7 τα οποία και περιέγραψε, τονίζοντας ότι θα πλήρωναν οι εναγόμενοι στο ταξιδιωτικό γραφείο τα έξοδα της διαμονής και για οποιαδήποτε extra θα πληρόνονταν στο ξενοδοχείο Navarria και αυτά συζητήθηκαν μεταξύ του Κώστα Μαρκίδη και του Πήτερ Θίο και μέχρι να υπογραφούν τα τεκμήρια 6 και 7 υπήρξε ταλαιπωρία. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι αποχώρησε από το ταξιδιωτικό γραφείο τον Δεκέμβριο του 2008 και το γραφείο συνεργάζεται με το πιο πάνω ξενοδοχείο στα πλαίσια του εισερχόμενου τουρισμού. Αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ξεκίνησε η συνεργασία με τους εναγόμενους τον Ιούλιο του 2007 με τον Πήτερ Θίο και υπήρχε σχετική αλληλογραφία και ακολούθως ζητούσε σχετικό purchase order διότι δεν δεχόταν πλέον με τηλεφώνημα από τον γραμματέα. Ερωτηθείσα ως προς το τεκμήριο 6 που κάνει αναφορά για την περίοδο από 3-23/8/2007 και αν είναι μόνο για αυτήν την περίοδο που της έχει ζητηθεί, ανέφερε ότι υπάρχουν και άλλοι περιόδοι και ότι αυτά είναι τα αρχικά και ότι ακολούθως έλαβαν χώρα και άλλα και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι δεν υπάρχει άλλη περίοδος πέραν αυτής που αναγράφεται στο τεκμήριο 6, παρέπεμψε στο τεκμήριο 7, λέγοντας ότι εάν υπάρχει κάτι γραπτώς τότε θα συμφωνήσει ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο. Ανέφερε επίσης η μάρτυρας ότι το ταξιδιωτικό γραφείο πλήρωσε το ξενοδοχείο για την διαμονή μετά από πολλές προσπάθειες και όταν ερωτήθηκε επί του τεκμηρίου 2 για την χρέωση του ποσού € 2,378,37 και ότι αυτό το ποσό απαιτείται από τους ενάγοντες, ανέφερε ότι υπάρχουν αρκετές απαντήσεις, ότι αν υπάρχουν κάποια ελλειπή ποσά για την διαμονή δεν μπορεί να το ξέρει και ότι μπορεί είτε να είχε καταχωρηθεί κατά λάθος και ότι μπορεί να είναι extra, είτε εκείνη την ημέρα να μην είχε πληρωθεί και ότι θα πρέπει να το δει και ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί επακριβώς. Διευκρίνησε ότι η ευθύνη της προς το γραφείο ήταν οι παίκτες να έμεναν στο εν λόγω ξενοδοχείο και ακολούθως την ευθύνη πληρωμής θα είχαν οι εναγόμενοι. Οι εναγόμενοι κατέβαλαν την διαμονή, οφείλουν όμως κάποια extra και όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 και ερωτήθηκε σχετικά, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν πληρώθηκε οποιοδήποτε από τα εν λόγω ποσά και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι οποιαδήποτε τιμολόγια εκδίδονταν προς το γραφείο και όχι προς τους εναγόμενους, ανέφερε ότι δεν είναι σίγουρη αλλά σίγουρα θα αποστάλησαν και στους εναγόμενους. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 3 και ερωτήθηκε σχετικά, ανέφερε ότι εάν τα εν λόγω τιμολόγια αποστέλλονταν στο γραφείο, ήταν επειδή ήταν υπεύθυνη για την είσπραξη των ποσών. Επανεξεταζόμενη διευκρίνησε ότι ανέλαβε την είσπραξη μόνο των ποσών της διαμονής ένεκα της προμήθειας. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Καυκαλιάς. Ανέφερε ότι ήταν γενικός γραμματέας των εναγομένων από τον Νοέμβριο του 2007 μέχρι το 2008 και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό τα τεκμήρια 9 και 10 τα οποία ανέλυσε και επεξήγησε, προβαίνοντας σε επεξήγηση ως προς τυπογραφικό λάθος που υπάρχει στο τεκμήριο
- Επίσης περιέγραψε τα καθήκοντα του Διοικητικού Συμβουλίου και πως δεσμεύεται μια λέσχη όπως είναι οι εναγόμενοι. Αναφορικά με τον Πήτερ Θίο Βασιλείου, είπε ότι δεν τον γνωρίζει προσωπικά, πλην όμως παρακολουθώντας τα δρόμενα του σωματείου και την επικαιρότητα, το εν λόγω πρόσωπο είχε κάποιο ρόλο στο σωματείο. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν το πρόσωπο αυτό είχε θέση ως εκλεγμένο μέλος του σωματείου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι πριν εκλεγεί ο ίδιος ως γενικός γραμματέας υπήρξε μέλος των εναγομένων, συμμετείχε στις γενικές συνελεύσεις και δεν θυμάται κάποια εκλογική συνέλευση όπου το εν λόγω πρόσωπο να εκλέγηκε σε θέση του διοικητικού συμβουλίου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην έκταση που θυμόταν για την θητεία του ως γενικός γραμματέας των εναγομένων που εν πάσει περιπτώσει ήταν μια θητεία από τον Οκτώβριο του 2007 μέχρι το τέλος του 2008 και ακολούθως συστάθηκε η εταιρεία ΑΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΛΤΔ, η οποία με εσωτερική συμφωνία διαχείρισης, ανέλαβε την διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος του σωματείου και στην εταιρεία συμμετείχε ο μάρτυρας ως γενικός διευθυντής και η λέσχη είναι μέχρι σήμερα εγγεγραμμένη αν και δεν έπρεπε. Η λέσχη εξέλεξε νέο διοικητικό συμβούλιο, γνωρίζει τους πλείστους και ο γραμματέας ήταν ο κ. Ανδρέας Μουζουρίδης. Εξέφρασε την άποψη ότι η θητεία κάθε συμβουλίου της λέσχης είναι διετής, εκτός εάν υπάρχει παραίτηση και δεν ήταν σε θέση να θυμάται εάν υπήρχε ποτέ διακοπή θητείας. Ο ίδιος αποχώρησε πρόωρα από το διοικητικό συμβούλιο περίπου τον Ιούνιο του 2008 και τον διαδέχθηκε ο Ανδρέας Μουζουρίδης με νέα εκλογική συνέλευση. Ανέφερε ότι χρειάζεται απόφαση του διοικητικού συμβουλίου ακόμα και για κάποια αγορά για καθημερινή διαχείριση και άλλωστε η παραμικρή αγορά υπόκειται σε έλεγχο από τους ελεγκτές που διορίστηκαν από την γενική συνέλευση και κάθε αγορά, πράξη και δράση, υπόκειται σε έλεγχο της γενικής συνέλευσης. Ερωτηθείς εάν συμφωνεί κατά πόσο ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου θέσει την υπογραφή του και την σφραγίδα της Λέσχης για να το πράξει για θέματα που έχει σοβαρές οικονομικές συναλλαγές πρέπει να έχει απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, απάντησε καταφατικά, τονίζοντας ότι δεν μπορεί το οποιοδήποτε μέλος να θέσει σφραγίδα και υπογραφή. Η λέσχη δεσμεύεται από τα έγγραφα στην βάση των αποφάσεων του διοικητικού συμβουλίου, έχουν σφραγιστεί και υπογραφεί από τον γραμματέα, είτε σε κάποιες περιπτώσεις από τον πρόεδρο και τον γραμματέα και κανένας άλλος δεν μπορεί να δεσμεύσει το σωματείο υπογράφοντας και σφραγίζοντας χωρίς απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Την σφραγίδα του σωματείου, την κατέχει με βάση τους κανονισμούς ο γραμματέας στα γραφεία της λέσχης. Ερωτηθείς εάν πέσει στην αντίληψη του διοικητικού συμβουλίου ένα έγγραφο που φέρει την σφραγίδα και υπογραφή και διεκδικούνται ποσά εναντίον του σωματείου τι γίνεται, απάντησε ότι θα πρέπει να απαντήσουν οι νομικοί σύμβουλοι του σωματείου με ποια μέτρα θα μπορούσαν να το προστατεύσουν από μια τέτοια ενδεχόμενη κατάχρηση. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6 και ερωτήθηκε εάν το έχει δει ξανά, ανέφερε ότι δεν το θυμάται, αναγνώρισε όμως την σφραγίδα των εναγομένων, εξέφρασε άγνοια όμως για το ποιος υπογράφει εκ μέρους των εναγομένων και δεν έχει ακούσει κάτι για αυτό το έγγραφο, θυμάται όμως ότι έχει γίνει συζήτηση για αυτήν την περίπτωση. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν έχει γίνει κάποια συζήτηση στο διοικητικό συμβούλιο για το εν λόγω τεκμήριο, αναγνώρισε όμως ότι έρχονταν πάρα πολλά τέτοια προβλήματα από την περίοδο που έκανε την διαχείριση ο Πήτερ Θίο με οποιοδήποτε τρόπο να την είχε κάνει και πολύ πιθανόν το τεκμήριο 6 να είναι ένα από αυτά. Ερωτηθείς για το ποιος έδωσε την διαχείριση στον Πήτερ Θίο, ανέφερε ότι το διοικητικό συμβούλιο που ήρθε μετά από αυτήν την περίοδο, πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο θα ήθελαν να έχουν απαντήσεις για την εν λόγω περίοδο, διότι δεν κατάφεραν να διαπιστώσουν με ποιο ακριβώς τρόπο είχε αυτές τις πρωτοβουλίες σε βαθμό κατάχρησης για να κάνει όλα αυτά ο Πήτερ Θίο, που όταν ήρθε, ο μάρτυρας δεν ήταν στο διοικητικό συμβούλιο και ακολούθησαν το χάος που άφησε το εν λόγω πρόσωπο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι στη μόνη συνέλευση που πολύ συνειδητά αρνήθηκε να παρευρεθεί σε αυτήν και που ήρθε ο Πήτερ Θίο, δεν ήταν καθορισμένη γενική συνέλευση, αλλά πανηγυρική και το εν λόγω πρόσωπο μπορούσε να ήταν και σωτήρας και εκπροσωπούσε την ΑΕΛ και μέσα από την τηλεόραση. Ερωτηθείς κατά πόσο διαμαρτυρήθηκε κανείς από την ΑΕΛ που ο Πήτερ Θίο εκπροσωπούσε την ΑΕΛ, απάντησε ότι ο ίδιος διαμαρτυρόταν, αλλά δεν είχε επαφή με την επίσημη ΑΕΛ, αλλά ήταν πάρα πολλοί αυτοί που ανησυχούσαν για το πως εξελισσόταν η ΑΕΛ, πλην όμως ο Πήτερ Θίο δεν πήρε επίσημα χρίσμα από την ΑΕΛ. Ερωτηθείς κατά πόσο ο Πήτερ Θίο ΄΄έκοβε και έραβε΄΄ (ως χαρακτηριστικά ειπώθηκε η ερώτηση) για όλα τα οικονομικά της ΑΕΛ, απάντησε ότι εξ΄ ου και η ΑΕΛ ήταν αυτοί που ανέλαβαν να ερευνήσουν και να ληφθούν κάποια μέτρα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι οι εναγόμενοι τον υποδέχθηκαν ως σωτήρα και ότι του έδωσαν ρόλο, ανέφερε ότι ο ίδιος διαφωνούσε με τον διορισμό τους εν λόγω προσώπου ο οποίος είναι μια μαύρη σελίδα για την ΑΕΛ. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Το βάρος απόδειξης σε πολιτικές υποθέσεις, κατά κανόνα, είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το οποίο φέρει κατά κανόνα ο ενάγων, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και επί αυτού του θέματος υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Βaloise Insurance Ltd - v - Κατωμονιάτη κ.α. 2008 1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1275 όπου παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: <<όπως είναι γνωστό, το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Έχει κατ' επανάληψη νομολογιακά καθορισθεί η έννοια του κριτηρίου αυτού, αλλά περαιτέρω βοήθεια μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα του Murphy on Evidence, 8η έκδ.
(2003)όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that his case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability.» Για να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο στην πράξη εφαρμόζεται το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, μπορεί να δοθεί το παράδειγμα της υπόθεσης Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds [1985] 1 W.L.R. 948. Εκεί, οι πλοιοκτήτες προσπάθησαν να επανακτήσουν από τους αντασφαλιστές τη ζημιά στο πλοίο τους το οποίο είχε βυθιστεί στη Μεσόγειο θάλασσα σε ήσυχα νερά και με καλό καιρό, ενώ το ναυάγιο δεν μπορούσε να διασωθεί. Η μαρτυρία έδειξε ότι το πλοίο έφερε μια μεγάλη οπή στο πλευρό, αποτέλεσμα της οποίας ήταν αυτό να πλημμυρίσει και να βυθιστεί. Το ζητούμενο στην υπόθεση ήταν η αιτία αυτής της ζημιάς. Οι ενάγοντες - πλοιοκτήτες - ισχυρίζονταν ότι το πλοίο κτύπησε σε ένα βυθισμένο υποβρύχιο και επομένως το πλοίο απωλέσθηκε λόγω θαλασσίων κινδύνων και άρα καλυπτόταν από το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι η απώλεια οφειλόταν σε φυσική φθορά ως αποτέλεσμα της κακής κατάστασης του πλοίου, για την οποία και ευθύνονταν οι ενάγοντες. Πρωτοδίκως, η εξήγηση που δόθηκε από τους αντασφαλιστές απορρίφθηκε διότι δεν εξηγούσε επαρκώς τη ζημιά στο πλοίο. Από την άλλη, όμως, η θεωρία του υποβρυχίου θεωρήθηκε ως εντελώς εξωπραγματική και μη υποστηριζόμενη από ανεξάρτητη μαρτυρία. Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων, λόγω του ότι οι αντασφαλιστές δεν μπόρεσαν να προωθήσουν μια αποδεκτή αιτία της ζημιάς για να αντικρούσουν την αγωγή. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Αγγλικό Εφετείο, αλλά κατ' έφεση στη Βουλή των Λόρδων, η απόφαση ανατράπηκε. Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι οι αντασφαλιστές είχαν επιλέξει να προωθήσουν μια πιθανή εξήγηση για την απώλεια. Οι ενάγοντες ήταν εκείνοι που είχαν το νομικό βάρος απόδειξης στο επίδικο θέμα κατά πόσο το πλοίο είχε απωλεσθεί λόγω θαλάσσιων κινδύνων. Από τη στιγμή που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν. Όπως το θέτει ο Murphy, στο πιο πάνω σύγγραμμα σελ. 82: «The case throws the importance of the burden of proof into stark relief. An important point is that the burden of proof is the burden to prove that the facts relied on are more probable than not, and not merely that they are more probable than an explanation advanced by the other side.» AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αρχικά κρίνεται σκόπιμο όπως γίνει ένας χρονικός διαχωρισμός του ουσιώδη χρόνου, ως αυτός αποτυπώνεται από την έκθεση απαίτησης και της μαρτυρίας των Μ.Ε. 1 και 2 και πιο συγκεκριμένα η περίοδος από 13/7/2007 μέχρι 6/9/2007 όπως αποτυπώνεται στην γραπτή δήλωση του Μ.Ε.1 και στην κατάσταση λογαριασμού - τεκμήριο 2, θα πρέπει να μην θεωρηθεί ενιαία για σκοπούς εξέτασης της απαίτησης των εναγόντων, εν΄ όψει του περιεχομένου των τεκμηρίων 6 και
- Είναι ξεκάθαρο ότι μέσα από τον τίτλο, λεκτικό και περιεχόμενο των τεκμηρίων 6 και 7 τα οποία φέρουν την ίδια ημερομηνία, ήτοι 20/8/2007, αυτές έχουν γίνει απ΄ ευθείας μεταξύ των εναγομένων και του ταξιδιωτικού γραφείου CHRYSIANA TRAVEL, το οποίο αποτελεί εμπορική επωνυμία και είναι ιδιοκτησίας της εταιρείας Χρυσόστομος Παπαγεωργίου Λίμιτεδ. Οι εν λόγω συμφωνίες καλύπτουν την περίοδο από 3-23/8/2007 και περιλαμβάνουν διαμονή με ημιδιατροφή (half board) πλέον οποιεσδήποτε επιπλέον καταναλώσεις σε φαγητό και ποτό (food and beverage consumptions). Συνακόλουθα, το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει ενώπιον του μια εξειδικευμένη συμφωνία και μάλιστα γραπτή, με συγκεκριμένο περιεχόμενο, όρους, συμβαλλόμενους και χρονική περίοδο που αυτή καλύπτει, που δεν δύναται να αντιστρατευθεί με τα λεγόμενα των Μ.Ε.2 για αυτήν την περίοδο που κάνουν πρόνοια αυτά τα τεκμήρια. Συνακόλουθα, για οποιεσδήποτε απαιτήσεις που καλύπτουν αυτήν την περίοδο, ήτοι για την περίοδο από 3-23/8/2007, οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται ενεργητικά (locus standi) να προβάλουν απαιτήσεις που καλύπτουν αυτήν την περίοδο, αλλά ενεργοποιούνται ενεργητικά η εταιρεία Χρυσόστομος Παπαγεωργίου Λίμιτεδ η οποία είναι ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας CHRYSIANA TRAVEL. Συνακόλουθα, από την απαίτηση των εναγόντων, ήτοι από το ποσό των € 21,741,87 σεντ και που εμφαίνεται στο τεκμήριο 2 όπου οι ενάγοντες στήριξαν την απαίτησης τους, θα πρέπει να αφαιρεθούν οι χρεώσεις που αφορούν την περίοδο από 3-23/8/2007 και που συμποσούνται στο ποσό των € 6,797,32 και συνεπώς η απαίτηση των εναγόντων μειώνεται στο ποσό € 14,944,
- Επίσης από την απαίτηση των εναγόντων, θα πρέπει να αφαιρεθούν οι χρέωσεις που φαίνονται στο τεκμήριο 2 και που αφορούν διαμονή (accomodation), από την στιγμή που η ίδια η Μ.Ε.2 ανέφερε ότι η διαμονή έχει πληρωθεί και ότι οι εναγόμενοι ήταν υπεύθυνοι μόνο για τα extra, όπως π.χ. φαγητό, τηλέφωνο κλπ ως ήταν και η γραμμή πλεύσης των εναγόντων. Συνακόλουθα θα πρέπει να αφαιρεθούν δύο χρεώσεις ημερομηνίας 13/7/2007 και 1/8/2007 αντίστοιχα για τα ποσά των € 88,85 και € 844,05 αντίσοιχα και συνακόλουθα η απαίτηση των εναγόντων μειώνεται σε € 14,011,
- Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου, δεν επηρεάζουν την αξιοπιστία των Μ.Ε. 1 και 2, για τους λόγους που το Δικαστήριο θα παραθέσει κατωτέρω ως προς την αποδοχή μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλου μέρους, με σχετική παραπομπή σε νομολογία επί του θέματος. Το ζητούμενο επομένως και που είναι κύριας σημασίας να αξιολογηθεί, είναι κατά πόσο ο Πήτερ Θίο Βασιλείου δέσμευε τους εναγόμενους ως λέσχη κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως αυτός έχει απομείνει πλέον μετά τον πιο πάνω διαχωρισμό του ουσιώδη χρόνου και συνακόλουθα κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν την απαίτηση τους η οποία στηρίζεται σε δέσμευση του εν λόγω προσώπου όπως καταβάλουν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες τα ποσά που αντιστοιχούσαν σε extra πέραν της διαμονής και πιο συγκεκριμένα σε φαγητά, ποτά, τηλέφωνα κλπ. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο Πήτερ Θίο δεν είχε διοριστεί ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Πρόεδρος ή γραμματέας των εναγομένων δυνάμει του περί εγγραφής Λεσχών Νόμου Κεφ.
- Εν τούτοις όμως, ως έχει διαφανεί από την μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους ίδιους τους εναγόμενους δια μέσου του κ. Μιχάλη Καυκαλιά, ότι ο Πήτερ Θίο ανέλαβε και μάλιστα πανηγυρικά, την διαχείριση των εναγομένων και εκπροσωπούσε τους εναγόμενους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συνακόλουθα, είναι πειστική η αναφορά και η μαρτυρία που προσκομίστηκε από πλευράς εναγόντων, ότι είχαν συναντηθεί, συζητήσει και συμφωνήσει προφορικά με το εν λόγω πρόσωπο, όπως παρέχονταν από πλευράς εναγόντων υπηρεσίες σε αθλητές των εναγομένων και ότι αυτοί θα κατέβαλλαν τα ποσά που εκπροσωπούσαν επιπλέον χρεώσεις πέραν της διαμονής ως αυτά έχουν περιγραφεί ανωτέρω και εν μέρει η αναφορά αυτή του κ. Καυκαλιά, έρχεται να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει την αναφορά των εναγόντων για την όλη εμπλοκή του κ. Πήτερ Θίο Βασιλείου ο οποίος παρουσιαζόταν ως αντιπρόσωπος των εναγομένων. Ακόμα όμως και να θεωρηθεί ότι δεν υπήρχε σχετική πληρεξουσιότητα προς το εν λόγω πρόσωπο, το Δικαστήριο κρίνει ότι πληρούνται οι προυποθέσεις για την εφαρμογή της φαινόμενης αντιπροσώπευσης. Συγκεκριμένα, το άρθρο 197 του περί Συμβάσεων νόμου Κεφ. 149 προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄Αν ο αντιπρόσωπος, χωρίς πληρεξουσιότητα, διενέργησε πράξεις ή ανέλαβε υποχρεώσεις έναντι τρίτων για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου, ο αντιπροσωπευόμενος δεσμεύεται από τις πράξεις ή υποχρεώσεις αυτές, αν προφορικά ή με τη συμπεριφορά του εξώθησε τους τρίτους να πιστεύουν ότι οι πράξεις και υποχρεώσεις αυτές διενεργήθηκαν εντός των ορίων της πληρεξουσιότητας του αντιπροσώπου΄΄. Στην απόφαση Paneuropean Insurance Co Ltd - v - Χειμάρη 2004 1Β Α.Α.Δ. σελ. 713, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Θα παρεμβάλλαμε εδώ πως στο Μέρος αναφορικά με την αντιπροσωπεία, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, δεν περιλαμβάνεται κανονισμό πρόνοια προς τέτοια κατεύθυνση. Ρυθμίζεται μόνο (άρθρο 197) η έκφανση της φαινομένης πληρεξουσιότητας στην περίπτωση που ενώ πράγματι υπάρχει σχέση αντιπροσώπου και αντιπροσωπευομένου, ο πρώτος υπερβαίνει την εξουσιοδότησή του. Οπότε, και πάλιν, ο αντιπροσωπευόμενος δεσμεύεται «αν προφορικά ή με την συμπεριφορά του εξωθήσει τους τρίτους να πιστέψουν ότι οι πράξεις και υποχρεώσεις αυτές διενεργήθηκαν εντός των ορίων της πληρεξουσιότητας των αντιπροσώπων». Στις υποθέσεις Zoe Ch.Papaellina v. EPCO (Cyprus) Ltd. and Another
(1969)1 C.L.R. 525 και Liopetri Transport Co. v. Loucas Constantinou
(1971)1 C.L.R. 424 δεν έγινε αναφορά στο άρθρο 197, αλλά είναι σχετικές. (Βλ. συναφώς και Hotel & Catering v. Pilava
(1982)1 C.L.R. 81, Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 343 και Pollock and Mulla, 9η έκδοση, σελ. 794). Οι συνέπειες από τη φαινομένη πληρεξουσιότητα βρίσκουν έρεισμα κατά τα επικρατούντα, στις αρχές του κωλύματος (estoppel) που αποτελούν μέρος του δικαίου μας κατά το άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν. 14/60· αφού δεν μπορεί να θεωρηθεί, ούτε βέβαια προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός, ότι αποκλείονται από τις διατάξεις του Κεφ. 149. (βλ. σχετικά Παΐκκος ν. Κοντεμενιώτη
(1989)1 C.L.R. 50). Βρίσκεται στον πυρήνα της δέσμευσης η εμφάνιση των πραγμάτων όπως αυτή μπορεί να συνδεθεί προς παράσταση, ρητή ή με τη συμπεριφορά. Κωλύεται εκείνος που παριστά ή που επιτρέπει με αυτό τον τρόπο να παρίσταται άλλος ως αντιπρόσωπός του, να αρνηθεί δέσμευση όταν ο τρίτος, στηριγμένος σ' αυτή την παράσταση, ενεργεί προς βλάβη του ή, ακόμα ευρύτερα, διαφοροποιεί τη θέση του΄΄. Παρόμοια έχουν αποφασιστεί και στην Marketventures ltd - v - Καλλικά 2010 1 Α.Α.Δ. σελ.
- Συνακόλουθα, οι εναγόμενοι δεν δύνανται να προβάλουν οποιαδήποτε θέση πλέον ότι δεν δεσμεύονταν από τις ενέργειες του Πήτερ Θίο, από την στιγμή που τον παρουσίασαν και μάλιστα πανηγυρικά ως το άτομο που τους εκπροσωπούσε και μάλιστα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και είναι αδιάφορο πλέον εάν εσωτερικά δεν είχε διοριστεί ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, γραμματέας ή Πρόεδρος και σίγουρα πλέον είναι άνευ σημασίας εάν ο μάρτυρας των εναγομένων είχε τις αντιρρήσεις τους αναφορικά με το εν λόγω πρόσωπο, από την στιγμή που ο ίδιος ανέφερε ότι τον έχουν υποδεχθεί και διορίσει πανηγυρικά ως εκπρόσωπο τους και σίγουρα η οποιαδήποτε αναφορά ή άποψη του μάρτυρα για το πότε δεσμεύεται μια λέσχη, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο εν΄ όψει των πιο πάνω. Πείθει και είναι λογική η αναφορά από πλευράς εναγόντων ότι τα οποιαδήποτε extra θα καταβάλλονταν από πλευράς εναγομένων, διότι δεν είναι εκ των προτέρων γνωστό εάν γίνουν και σε ποια έκταση οποιαδήποτε επιπλέον κατανάλωση φαγητού, ποτού ή χρησιμοποίηση τηλεφώνων κ.α με την διευκρίνηση που έχει γίνει ανωτέρω ως προς τον ουσιώδη χρόνο μεταξύ 3-23/8/
- Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά κια όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Είναι λοιπόν λογική και πειστική η γραμμή που ακολουθήθηκε από τους μάρτυρες των εναγόντων, ότι υπήρχε αυτή η συμφωνία και ουσιαστικά η αναζήτηση του προσώπου, ήτοι των εναγομένων, που θα ήταν υπόχρεοι να καταβάλουν τις επιπλέον χρεώσεις που δεν είναι δυνατό να να προβλεφθούν εκ των προτέρων. Κατά τα λοιπά, η όλη συμπεριφορά των μαρτύρων των εναγόντων κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έπεισε για την φιλαλήθεια τους, την αντικειμενικότητα και δεν δίσταζαν να παραδεχθούν εάν κάτι δεν τον θυμούνταν ή γνώριζαν. Διέκρινε το Δικαστήριο μια πικρία από πλευράς του Μ.Ε. 1 για την στάση των εναγομένων, πλην όμως αυτή δεν έχει επιδράσει στην κρίση του Δικαστηρίου και κρίνεται δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις, εν΄ όψει και της αξιολόγησης του Δικαστηρίου ότι ο Πήτερ Θίο δέσμευε τους εναγομένους. Η δε Μ.Ε. 2, ήταν πιο ψύχραιμη, αυθόρμητη και δεν δίσταζε ακόμα να παραδεχθεί εάν κάτι δεν το γνώριζε ή δεν ήταν βέβαιη, αποδεικνύονταν την αντικειμενικότητα της. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις θέσεις των μαρτύρων των εναγόντων αναφορικά με τα όσα σχετίζονται για την περίοδο 3-23/8/2007 και γενικά για το τι αφορά τα τεκμήρια, 2, 6 και 7 και τα έξοδα διαμονής στην έκταση που δεν συμφωνούν με τις πιο πάνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, πλην όμως το Δικαστήριο αποδέχεται την υπόλοιπη μαρτυρία τους και ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485. Επίσης έπεισαν οι μάρτυρες των εναγόντων ότι οι υπηρεσίες που αναγράφονται στα σχετικά τιμολόγια έχουν προσφερθεί, με τις ανάλογες βεβαίως επισημάνσεις ως αυτές έχουν γίνει ανωτέρω, ήτοι ως προς τον ουσιώδη χρόνο, για την ενεργητική νομιμοποίηση και τα έξοδα διαμονής, ως αυτά έχουν αξιολογηθεί και δια μέσου των τεκμηρίων 2, 6 και 7. Στην υπόθεση ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΨΥΓΕΙΑ ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΟΛΟΣ ΛΤΔ - ν - ΦΑΡΜΑ ΡΕΝΟΣ Χ΄΄ΙΩΑΝΝΟΥ 2012 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1358, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Αναφορικά με τιμολόγια, σημειώνω ότι αυτά δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. Παραπέμπω προς τούτο σε σχετικό απόσπασμα από την Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1492, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος για αυτά που κατέγραψε»΄΄. Εν΄ όψει της πιο πάνω αξιολόγησης, το Δικαστήριο έχει πειστεί μέσα από την μαρτυρία των Μ.Ε. 1 και 2 και την εμπλοκή τους μέσα από τα καθήκοντα και θέσεις που κατείχαν, ότι υποστήριξαν τα ποσά και υπηρεσίες για τα οποία έκαναν αναφορά, με τις πιο πάνω επισημάνσεις βεβαίως του Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, οι ενάγοντες πέτυχαν να αποδείξουν μέρος της απαίτησης τους και συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των € 14,011,65, πλέον νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλεόν έξοδα ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο