← Κύπρος

EVERGLADES SHIPPING CORP. κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αγωγή Αρ. 3664/13, 9/11/2015

EVERGLADES SHIPPING CORP. κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αγωγή Αρ. 3664/13, 9/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A328 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3664/13 Μεταξύ:

  1. EVERGLADES SHIPPING CORP., από Παναμά
  2. KINGFISHER MARITIME CORP., από Παναμά
  3. PNO SHIPMANAGEMENT LTD, από Λεμεσό Εναγόντων -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση ημερ. 7.5.2015 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου 9 Νοεμβρίου 2015 Για εναγόμενη-αιτήτρια: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ (κα Ε. Οικονόμου ν' ακούσει απόφαση) Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κα Ε. Ασσιώτου για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την Έκθεση Απαίτησης τους στηρίζουν τους διάφορους ισχυρισμούς και αιτιάσεις τους εναντίον της εναγόμενης στη δανειακή σύμβαση ημερομηνίας 28.8.2008, μεταξύ της εναγόμενης και των εναγόντων 1 και 2, ύψους ΗΠΑ$13.500.000,
  4. Λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξέσπασε κατά τον Σεπτέμβριο του 2008 η οποία έπληξε ιδιαίτερα τον τομέα της Ναυτιλίας με την οποία ασχολούντο οι ενάγοντες, οι διάδικοι προέβησαν σε δυο τροποποιητικές συμφωνίες. Δυνάμει της συμφωνίας 12.6.2009 οι ενάγοντες 1 και 2 είχαν δικαίωμα να αντικαταστήσουν δυο εκ των πλοίων τους με άλλα δυο πλοία που κατασκευάστηκαν το έτος 1985 και εντεύθεν, μέσα σε περίοδο έξη μηνών από την υπογραφή της συμφωνίας. Σε περίπτωση που η αγορά των δυο νέων πλοίων δεν πραγματοποιείτο μέσα στη συμφωνηθείσα περίοδο οι συμβαλλόμενοι θα έπρεπε να συνάψουν νέα συμπληρωματική συμφωνία, όπως και έγινε στις 12.3.
  5. Οι ενάγοντες 1 και 2 τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Μάρτιο του 2011 με τη σύμφωνη γνώμη της εναγόμενης προέβησαν στην πώληση των πλοίων τους BRAVO P και ΑLPHA Κ, αντίστοιχα. Ήταν όρος της συμφωνίας ότι το προϊόν της πώλησης θα κατατίθετο στον λογαριασμό παρακράτησης στο υποκατάστημα της εναγόμενης στον Πειραιά, απ' όπου θα γινόταν η εκταμίευση και η πληρωμή των νέων πλοίων, όπως και έγινε, με την κατάθεση του ποσού των ΗΠΑ$9.100.667,56 αφού είχαν αφαιρεθεί οι προμήθειες πώλησης. Από το ποσό της κατάθεσης αφαιρέθηκε το ποσό των ΗΠΑ$2.890.757,50 για την πληρωμή διαφόρων υποχρεώσεων των εναγόντων 1 και 2 όπου και παρέμεινε υπόλοιπο διαθέσιμο για την αγορά των δυο νέων πλοίων το ποσό των ΗΠΑ$ 6.209.910,
  6. Η εναγόμενη παράνομα και αντισυμβατικά μετέφερε το ποσό αυτό από το λογαριασμό παρακράτησης στον ταμειακό λογαριασμό των εναγόντων 1 και 2 που διατηρούσαν στο υποκατάστημα της εναγόμενης στον Πειραιά, προς το σκοπό εξόφλησης του δανείου και προχώρησε περαιτέρω στην απαίτηση πληρωμής όλου του χρεωστικού υπολοίπου του δανείου από τον ενάγοντα 3 και κάποιο τρίτο πρόσωπο, ως εγγυητές, προτού ακόμη καταστούν οι δόσεις ξόφλησης του δανείου απαιτητές και προτού ακόμη απαιτηθεί η ξόφληση του από τους πρωτοφειλέτες. Παρά τις διαμαρτυρίες των εναγόντων η εναγόμενη υπέβαλε στις 15.7.2011 απαίτηση προς το υποκατάστημα Διεθνών Δραστηριοτήτων των εναγόντων στη Λεμεσό για είσπραξη της εγγυητικής επιτυγχάνοντας την μεταφορά της χρέωσης από την Ελλάδα στην Κύπρο, με παράλληλη χρέωση του τραπεζικού λογαριασμού του ενάγοντα
  7. Ακολούθησε η εκ συμφώνου μεταφορά του υπόλοιπου χρεωστικού υπολοίπου από την Ελλάδα στην Κύπρο και η ανάληψη εξόφλησης του υπόλοιπου του δανείου από μέρους των εναγόντων, με αντάλλαγμα η εναγόμενη να επαναχρηματοδοτήσει τους ενάγοντες προς το σκοπό αγοράς των νέων πλοίων. Η εναγόμενη αθέτησε όλα τα συμφωνηθέντα με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν υλικές ζημιές από την παράλειψη αγοράς των δυο πλοίων. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις ύψους ΗΠΑ$28.500.000,00 που προέρχονται από την μη εκμετάλλευση των δυο νέων πλοίων, το ποσό των ΗΠΑ$5.696.000,00, ζημιά του ενάγοντα 3, καθώς και γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Με την Υπεράσπιση της η εναγόμενη εγείρει τρεις προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη αφορά στην κατά τόπον αναρμοδιότητα των Κυπριακών Δικαστηρίων εφόσον όλες οι συμφωνίες επί των οποίων βασίζεται η αγωγή υπεγράφησαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Πειραιά. Είναι ισχυρισμός της ότι ένας εκ των όρων των συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων προνοεί ότι τα συμβαλλόμενα μέρη αποδέχονται τη δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων και δη των Δικαστηρίων του Πειραιά. Η δεύτερη προδικαστική ένσταση αφορά στην ύπαρξη δεδικασμένου που δημιουργεί κώλυμα προώθησης της παρούσας αγωγής στην Κύπρο, ενόψει της καταχώρισης εκ μέρους των εναγόντων 1 και 2 της Αγωγής 6977/12 με παρόμοια και/ή τα ίδια επίδικα θέματα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς στις 30.8.2012, την οποία έχουν ήδη αποσύρει. Η τρίτη προδικαστική ένσταση αφορά στην καταχρηστικότητα της Αγωγής, εφόσον ο ενάγοντας 3 έχει καταχωρίσει την Ποινική Υπόθεση 22438/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον διαφόρων προσώπων μεταξύ των οποίων και της εναγόμενης για τα ίδια επίδικα θέματα. Δεν αποκαλύπτει επίσης η Αγωγή αγώγιμο δικαίωμα. Εκτός από τις πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις η εναγόμενη παραδέχεται στην Υπεράσπιση της την υπογραφή των συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων τονίζοντας τη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων του Πειραιά ως τα μόνα αρμόδια εκδίκασης των μεταξύ των διαδίκων διαφορών. Στην Απάντηση τους οι ενάγοντες θέτουν θέμα forum conveniens του Δικαστηρίου και εφαρμογής του Αγγλικού Δικαίου στην επίδικη διαφορά. Παραπέμπει στις δυο τροποποιητικές συμφωνίες που προνοούν ως δικαιοδοσία τη μη αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου του Πειραιά. Τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτουν από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων. Με την υπό κρίση αίτηση η εναγόμενη εξαιτείται όπως οι προδικαστικές ενστάσεις της που εγείρονται στην Υπεράσπιση της δικαστούν πρώτα και πριν την ακρόαση της ουσίας της Αγωγής. Η αίτηση βασίζεται επί της Δ.15, θ.θ.1 και 2, Δ.27, θ.θ.1 και 2 και Δ.48 θ.θ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση καταγράφονται στο σώμα της αίτησης και είναι τα εξής: "(α) Τα Δικαστήρια της Κύπρου δεν έχουν κατά τόπον αρμοδιότητα να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή καθότι όλες οι συμφωνίες που υπεγράφησαν μεταξύ των μερών έχουν συνομολογηθεί και/ή υπογραφεί στην Ελλάδα, στον Πειραιά. Εκλείπει δηλαδή το δικαιοδοτικό έρεισμα για την έγερση της παρούσας αγωγής στην Κύπρο. Υπάρχει παραδοχή εκ μέρους των εναγόντων σχετικά με τον τόπο υπογραφής των επίδικων συμφωνιών. (β) Οι συμφωνίες που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή, και που αφορά η παρούσα αγωγή περιέχουν ρητό όρο αποδοχής των εναγόντων της δικαιοδοσίας των Ελληνικών Δικαστηρίων και δη των Δικαστηρίων του Πειραιά. Επίσης, όλες οι συμφωνίες περιέχουν ρητό όρο ότι θα διέπονται και θα ερμηνεύονται βάσει των Νόμων της Αγγλίας. Υπάρχει σχετική παραδοχή εκ μέρους των εναγόντων για την δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων και επισυνάπτονται όλες οι σχετικές συμφωνίες που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και Υπεράσπιση, ως Επισύναψη Α (1 - 10). (γ) Η παρούσα αγωγή αποτελεί δεδικασμένο και/ή κατάχρηση της διαδικασίας καθότι οι ενάγοντες έχουν ήδη καταχωρήσει αγωγή με πανομοιότυπες απαιτήσεις, που στηριζόταν σε πανομοιότυπα γεγονότα και νομικούς ισχυρισμούς στην Ελλάδα, στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς την 30.8.2012 την υπ αριθμόν 6977/2012 και την οποία έχουν διακόψει/αποσύρει εναντίον των νυν εναγομένων. Υπάρχει παραδοχή για την καταχώρηση της υπ αριθμόν 6977/2012 υπόθεσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς από τους ενάγοντες. Επισυνάπτεται η υπόθεση υπ αριθμόν 6977/2912 ως Επισύναψη Β. (δ) Οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ποινική διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, την Ποινική Υπόθεση Αρ.22438/2013 εναντίον διαφόρων προσώπων μεταξύ άλλων και των νυν εναγομένων, για τα ίδια επίδικα ζητήματα, και συγκεκριμένα για την απαίτηση της πληρωμής του επίδικου letter of allocation ημερ.25.7.2008 το οποίο είχε εκδοθεί από υποκατάστημα των νυν εναγομένων στην Κύπρο, κατόπιν παράκλησης των εναγόντων 3 ως εξασφάλιση της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης από τους νυν εναγόμενους προς τους ενάγοντες 1 και 2 ημερ.28.8.
  8. Η ποινική υπόθεση αφορά τα ίδια πραγματικά και νομικά ζητήματα που πραγματεύεται η παρούσα αγωγή. Οι ενάγοντες κωλύονται να χρησιμοποιούν δύο διαδικασίες (ποινική και πολιτική) για τα ίδια νομικά και-ή πραγματικά ζητήματα εναντίον των ίδιων προσώπων. Οι ενάγοντες δεν αμφισβητούν την ύπαρξη της Ποινικής υπόθεσης αρ.22438/
  9. Επισυνάπτεται ως Επισύναψη Γ." Με την αίτηση επισυνάπτονται επίσης και ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων η οποία βασίζεται στην ίδια νομική βάση με εκείνη της αίτησης. Οι λόγοι ένστασης είναι οι εξής: "
  10. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησης της αιτούμενης θεραπείας.
  11. Η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά προς τον σκοπό καθυστέρησης της διαδικασίας.
  12. Η αίτηση είναι αβάσιμη, αντίθετη με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και στερείται του αναγκαίου υπόβαθρου.
  13. Τυχόν αποδοχή της αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση στην ακρόασης της υπόθεσης και/ή ουσιαστικά θα καταστήσει την εκδίκαση της ουσίας άνευ αντικειμένου.
  14. Το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στις συμφωνίες που επισυνάπτονται αφού δεν υπάρχει ένορκη δήλωση που να τις συνοδεύει και δεν υπάρχουν ενώπιον του δικαστηρίου περιστατικά που να δικαιολογούν την αιτούμενη θεραπεία.
  15. Η αίτηση καταχωρήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο.
  16. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται ή εξυπακούονται στην ένορκη δήλωση.» Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του Πανίκου Ονουφρίου, διευθύνοντα συμβούλου όλων των εναγόντων και προσωπικού γνώστη των γεγονότων της υπόθεσης. Με την ένορκη του δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ανατρέξω στο ιστορικό της υπόθεσης όπως διαφαίνεται από το φάκελο. Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε σε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα στις 27.8.
  17. Την 1.11.2013 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από μέρους της εναγόμενης και στις 2.1.2014 η Έκθεση Απαίτησης, κατόπιν παράτασης που δόθηκε από το Δικαστήριο. Στις 7.4.2014 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους των εναγόντων για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης η οποία καταχωρήθηκε τελικά στις 7.7.
  18. Ακολούθησε στις 3.9.2014 η καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και η αίτηση ορισμού δικασίμου από μέρους των εναγόντων στις 12.9.
  19. Η Αγωγή ορίστηκε για τις 23.10.2014 ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν οδηγίες από το Δικαστήριο για αποκάλυψη εγγράφων, όπως και δόθησαν. Οι ενάγοντες καταχώρησαν την ένορκη δήλωση τους στις 21.11.2014, σύμφωνα με τη διαταγή του Δικαστηρίου. Η εναγόμενη στις 4.12.2014 που η Αγωγή είχε οριστεί για οδηγίες προς το σκοπό καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων από μέρους της εναγόμενης, ο δικηγόρος της ζήτησε εκ νέου παράταση και η Αγωγή ορίστηκε αρχικά για τις 22.1.2015 και μετά στις 25.9.2015 για ακρόαση. Τελικά η ένορκη δήλωση της εναγομένης καταχωρήθηκε στις 17.3.
  20. Στις 24.3.2015 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους των εναγόντων για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης στην οποία στις 19.5.2015 καταχωρήθηκε ένσταση από πλευράς εναγόμενης. Εν τω μεταξύ στις 7.5.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Η αίτηση βασίζεται κυρίως επί της Δ.27 θ.θ.1 και 2, των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών οι οποίοι προνοούν τα εξής: "
  21. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
  22. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just." Η πιο πάνω Διαταγή υπήρξε αντικείμενο εξέτασης σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης στη βάση της Δ.27 έχει διακριτική ευχέρεια στο κατά πόσο θα παραπέμψει τελικά ένα νομικό σημείο προς απόφαση πριν την ακρόαση της Αγωγής. Το Δικαστήριο αρχικά αποφασίζει κατά πόσο θα επιτρέψει την εξέταση του νομικού σημείου προδικαστικά και ακολούθως να αποφασίσει επί του νομικού σημείου (βλ. Χρίστος Χ΄΄ Παύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού

(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2046, 2051). Η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά (βλ. Λανίτης Λτδ και άλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225, 229). Στην υπόθεση Χ΄΄ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, στην οποία αντικείμενο εξέτασης ήταν η Δ.27, αναφέρθησαν τα εξής στη σελ. 956: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons of Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α. (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής στις σελ. 227-228: «Με τη συγκατάθεση και των εναγόντων το Επαρχιακό Δικαστήριο όρισε την επίλυση των ενστάσεων των εναγομένων στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου ως προδικαστικό θέμα, βάσει της Διάταξης 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγομένων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Η αμφισβήτηση αφορούσε την καθ΄ ύλη αρμοδιότητα του επαρχιακού δικαστηρίου να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που θεμελιώνει την αγωγή πηγάζει ή προκύπτει από την άσκηση διοικητικής λειτουργίας». Στη βάση της νομολογίας αντικείμενο της αίτησης μπορεί να είναι μόνο το προδικαστικό θέμα, όπως αυτό εγείρεται στα δικόγραφα. (βλ. Ανδρέας Πιερίδης ν. Kevork Keshishian κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 224 και στην περίπτωση που τα δικόγραφα και οι ισχυρισμοί που αυτά περιέχουν δεν είναι συγκεκριμένοι ή απαιτείται διεξοδική αναζήτηση και μελέτη των δικογράφων από το Δικαστήριο η αίτηση απορρίπτεται (βλ. ΚΟΤ ν. Philippa Estates Ltd κ.α.
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1431). Σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία καθίσταται σαφές ότι βασικό στοιχείο επιτυχίας μιας αίτησης στη βάση της Διαταγής 27 για την προδικαστική επίλυση ενός θέματος, είναι αυτή να αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα ώστε να μη χρειάζεται για το Δικαστήριο να προβεί σε εξέταση πραγματικών γεγονότων για να αποφασίσει το ζήτημα της αρμοδιότητας του. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας των νομικών σημείων στο στάδιο αυτό. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και των λόγων ένστασης. Θα ξεκινήσω από το λόγο ένστασης ότι η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία να παρατίθενται τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται και ότι κακώς επισυνάφθησαν έγγραφα στην αίτηση. Η Δ.48 θ.4 προνοεί ότι τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται μια ένσταση τα οποία δεν εμφαίνονται από τα δικόγραφα θα πρέπει να παρατίθενται σε ένορκη δήλωση που θα συνοδεύει την ένσταση. Η Δ.48 θ.9 απαριθμεί τις αιτήσεις που δεν καθίσταται απαραίτητο να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Η παρούσα περίπτωση όπου η αίτηση βασίζεται επί της Δ.27 θ.θ.1 και 2 δεν περιλαμβάνεται στις περιπτώσεις που απαριθμούνται στη Δ.48 θ.
  1. Γι' αυτό θα έπρεπε να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία να επισυνάπτοντο τα διάφορα έγγραφα που στηρίζουν τα γεγονότα της αίτησης και όχι να επισυνάπτονται στην ένσταση. Η παράλειψη αυτή έχει ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης να μη μπορεί να λάβει υπόψη άλλα γεγονότα, εκτός των δικογράφων, όπως είναι τα διάφορα έγγραφα που επισυνάπτονται στην ένσταση. Κατ' αρχάς θα πρέπει να εξεταστεί το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση που είναι και ένας από τους λόγους ένστασης. Σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία (βλ. Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ (ανωτέρω) ) η αίτηση στη βάση της Δ.27 θ.1 και 2 θα πρέπει να καταχωρείται κατά το κλείσιμο των δικογράφων ή πολύ σύντομα αργότερα. Στην παρούσα περίπτωση τα δικόγραφα έκλεισαν στις 3.9.2014 με την καταχώρηση της Απάντησης από μέρους των εναγόντων και ακολούθησε ο ορισμός της Αγωγής αρχικά για οδηγίες στις 23.10.2014, στις 4.12.2014 και στις 22.1.2015 και μετά γι' ακρόαση στις 25.9.
  2. Μεσολάβησε η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων κατόπιν σχετικών διαταγών του Δικαστηρίου και μόλις στις 7.5.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Μεσολάβησε δηλαδή μια περίοδος χρόνου γύρω στους οκτώ μήνες από την καταχώρηση του τελευταίου δικογράφου. Η εναγόμενη δεν είναι άμοιρη ευθυνών της καθυστέρησης για την οποία δεν δόθηκε καμιά δικαιολογία. Συνεπώς κρίνω ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Προς το σκοπό αυτό έχω προβεί σε μια σύντομη αναδρομή στα δικόγραφα των διαδίκων όπου εντοπίζονται αναφορές σε αριθμό συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων και σε άλλα έγγραφα. Σε πολλά σημεία η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της αναφέρει ότι πλήρης αναφορά στα διάφορα έγγραφα και όρων των συμφωνιών θα γίνει κατά τη δικάσιμο. Από την άλλη στην Απάντηση των εναγόντων εντοπίζονται αναφορές ότι κατάλληλο forum conveniens είναι τα Κυπριακά Δικαστήρια, ότι εφαρμοζόμενο δίκαιο στην παρούσα διαφορά είναι το Αγγλικό και όχι το Ηπειρωτικό που εφαρμόζουν τα Ελληνικά Δικαστήρια και ότι στις συμπληρωματικές συμφωνίες υπάρχει πρόνοια περί μη αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων του Πειραιά. Είναι φανερό ότι υπάρχει αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ως προς τις πρόνοιες των μεταξύ τους συμφωνιών περιλαμβανομένης και της πρόνοιας ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που θα επιληφθεί των διαφορών των διαδίκων. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε απόφαση επί των προδικαστικών ενστάσεων θα πρέπει να γίνει ενδελεχής και λεπτομερής αναδρομή όχι μόνο στα δικόγραφα αλλά και σε αριθμό εγγράφων για να διαφανούν οι όροι των συμφωνηθέντων. Σημειώνεται ότι διαφορά μεταξύ των διαδίκων εντοπίζεται και στην ερμηνεία των όρων και συμφωνιών αλλά και στην ύπαρξη άλλων δικαστικών διαδικασιών και των επίδικων θεμάτων τους. Συνεπώς το ζήτημα που εγείρεται δεν αφορά σε αμιγώς νομικό θέμα για να υπάρχει δυνατότητα εξέτασης του υπό το φως των προνοιών της Δ.
  3. Για να αποφασιστούν τα εγειρόμενα σημεία σίγουρα θα χρειαστεί μαρτυρία που μόνο κατά την ακρόαση της ουσίας της διαφοράς μπορεί να προσκομιστεί με την παρουσίαση των ιδίων των εγγράφων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και έχοντας κατά νουν τα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Papamichael v. Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305, ότι δηλαδή η εξουσία του Δικαστηρίου που σύμφωνα με τη Δ.27 πρέπει να ασκείται πολύ φειδωλά και μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, η κατάληξη μου είναι ότι οι προδικαστικές ενστάσεις θα πρέπει να αποφασιστούν με την ουσία της Αγωγής που θεωρώ ως την πιο πρόσφορη διαδικασία. Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης-αιτήτριας, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Εκδίκαση Προδικαστικού σημείου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.