ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. Κύπρου Ανδρέου, από την Λάρνακα ως εκκαθαριστής της Εταιρείας K &M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αρ. Aγωγής: 5900/10, 9/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A380 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου , Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 5900/10 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντα -και- 1.K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED, από το Παραλίμνι 2.LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 12.2.13 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντα -και- 1.ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ, από την Λευκωσία ως εκκαθαριστής της Εταιρείας K &M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED, από το Παραλίμνι 2.LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Και ως έχει περαιτέρω τροποποιηθεί δυνάμει Διατάγματος ημερ. 2.7.14 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντα -και- 1.Κύπρου Ανδρέου, από την Λάρνακα ως εκκαθαριστής της Εταιρείας K &M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED, από το Παραλίμνι 2.LUMIERE TV PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Αίτηση για ασφάλεια εξόδων Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου 2015 Για Ενάγοντα Αιτητή: κος Πούγιουρός. Για Καθ' ού η αίτηση/Εναγόμενο 1: κος Στυλιανού για Κύπρος Ανδρέου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους το δηλώσεις τερματισμού συμφωνίας αντιπαροχής μεταξύ Ενάγοντα και Εναγομένων 1 και περαιτέρω δήλωση αναγνώρισης ότι αγοραπωλητήρια έγγράφα μεταξύ των Εναγομένων 1 & 2 για πώληση ακινήτων από τον Εναγόμενο 1 προς τον Εναγόμενο 2 αντίστοιχα είναι εξ'υπαρχής άκυρα λόγω αδυναμίας εκτέλεσης των συμβατικών υποχρεώσεων και λόγω έλλειψης αντιπαροχής των Εναγομένων 1 προς τον Ενάγοντα. Περαιτέρω ο Ενάγοντας αιτείται διαταγμάτων απόσυρσης από το Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού τόσο του εγγράφου της συμφωνίας Αντιπαροχής μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 1 αλλά και των 2 αγραπωλητηρίων εγγράφων από το Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού μεταξύ του Εναγόμενου 1 και του Εναγόμενου
- Οι Εναγόμενοι 2 με την έκθεση υπεράσπισης τους απορρίπτουν και αρνούνται την απαίτηση του Ενάγοντα και ανταπαιτούν εξ' αυτών το ποσό που κατ' ισχυρισμόν δαπάνησαν για την υλοποίηση των αγοραπωλητηρίων εγγράφων. Στις 23/11/12 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου 2 όπως ο τελευταίος αποσύρει τα αγοραπωλητήρια έγγραφα ,μεταξύ του Εναγόμενου 2 και του Ενάγοντα, οι υπόλοιπες θεραπείες εναντίον του Εναγόμενου 2 εγκαταλείφθησαν και η αγωγή συνέχισε μόνο για τον Εναγόμενο
- Μετά από διάταγμα για συνέχιση της διαδικασίας πού εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής αφού είχε εκδοθεί τα πλαίσια άλλης αίτησης διάταγμα εκκαθάρισης του Εναγομένου 1, ο Επίσημος Παραλήπτης, κατέστει διάδικος και αφού τροποποιήθηκε τόσο ο τίτλος όσο και η έκθεση απαίτησης του Ενάγοντα για να συμπεριλαμβάνει τα γεγονότα της εκκαθάρισης του Εναγόμενου 1 καταχώρησε υπεράσπιση με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγονται και ανταπαιτεί εξ'αυτού ποσά που δαπάνησε για την υλοποίησης της συμφωνίας αντιπαροχής που έκανε με τον Ενάγοντα αλλά και δήλωση ότι η συμφωνία αντιπαροχής είναι σε ισχύ. Ακολούθησε διάταγμα τροποποίησης του τίτλου και της έκθεσης απαίτησης σε αίτηση του Ενάγοντα με την οποία αντικαταστάθηκε ο Επίσημος Παραλήπτης με τον νέο εκκαθαριστή της εταιρείας , κ. Κύπρο Ανδρέου ως είχε διοριστεί στα πλαίσια διαδικασίας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Μετά και την τελευταία τροποποίηση οι έγγραφες προτάσεις ολοκληρώθηκαν με την κατάθεση της απάντησης στην Υπεράσπιση 28/1/2015.Ακολουθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από μέρους του Ενάγοντα την οποία αιτείται. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο 1- Ανταπαιτητή όπως παράσχουν όπως σε 20 ημέρες από την έκδοση του Διατάγματος δώσει ασφάλεια για τα έξοδα στο ποσό των €1.
- Διάταγμα όπως η περαιτέρω διαδικασία της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής ανασταλεί μέχρι να δοθεί η εν λόγω ασφάλεια και σε περίπτωση που δεν δοθεί τέτοια ασφάλεια στο χρόνο που ήθελε κρίνει το Δικαστήριο η ανταπαίτηση του Εναγόμενου να απορριφθεί με έξοδα ως ο επισυνημμένος πρότυπος κατάλογος εξόδων. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.60 Κ.1, 5 και 6 και Δ.48 θ9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η νομική βάση της αίτησης τροποποιήθηκε μετά από προφορικό αίτημα χωρίς ένσταση της άλλης πλευράς στις 20/10/15 με την προσθήκη επί τούτης του άρθρου 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Αντωνίου , στην οποία τίθενται συνοπτικά τα ακόλουθα: Εναντίον της εταιρείας K&M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD εκδόθηκε στις 9.12.11, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην Αίτηση 11/11 διάταγμα εκκαθάρισης και ο Επίσημος Παραλήπτης διορίσθηκε αρχικά και αντικαταστάθηκε σε κατοπινότερο στάδιο από τον κ. Κύπρο Ανδρέου ως εκκαθαριστής της εταιρείας ο οποίος παραμένει μέχρι σήμερα εκκαθαριστής της εταιρείας. . Περαιτέρω, αναφέρει ο ομνύων ότι πληροφορήθηκε από τον ημερήσιο τύπο ότι στον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας K&M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης σε σχέση με θέματα εξαπάτησης αγοραστών της εταιρείας και ότι τα χρέη της εταιρείας είναι περισσότερα από τα περιουσιακά της στοιχεία τα οποία είναι υποθηκευμένα ακίνητα και των οποίων η αξία έχει μειωθεί λόγω της οικονομικής κρίσης. Η δεινή οικονομική κατάσταση της εταιρείας σε συνάρτηση με το γεγονός ότι η εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση και ο εκκαθαριστής της είναι υπόχρεος βάση του Νόμου να ικανοποιήσει πρώτα οφειλές στο κράτος, στους ενυπόθηκους δανειστές και ακολούθως σε οποιοδήποτε άλλο πιστωτή (στους οποίους συγκαταλέγεται και ο Ενάγοντας) είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί ασφάλεια εξόδων στον Ενάγοντα για την ανταπαίτηση αφού σε περίπτωση απόρριψης της ανταπαίτησης του Εναγομένου 1 θα είναι αδύνατο για τον Ενάγοντα να εξασφαλίσει τα έξοδα τα οποία ενδεχομένως να επιδικαστούν υπέρ του. Ο Εναγομενος 1(στο εξής οι Εναγόμενος) αντέδρασε στην αίτηση με την καταχώρηση ένστασης στις 23.10.
- Η ένσταση βασίζεται στις Δ.60 Κ.1-6, Δ.48 Κ.1,2,3,4 και 9, στην Δ.39, επί των άρθρων 30 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ και επί της γενικής και συμφυής εξουσίας του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι:
- Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική καθώς εγείρεται καθυστερημένα και δεν δίνεται καμία λογική εξήγηση για την καθυστέρηση.
- Η αίτηση είναι νομικά εσφαλμένη γιατί το ποσό που ζητείται είναι καταχρηστικό και/ή υπερβολικό.
- Η αίτησης αντίκειται στα άρθρα 30 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ καθώς και στο δικαίωμα για δίκαιη δίκη, γιατί θα στερήσει από τους καθ'ών η αίτηση το θεμελιώδες δικαίωμα να ακουστούν και να προωθήσουν την ανταπαίτηση τους .
- Η αίτηση αντίκειται στις αρχές που έχει θέσει η νομολογία για την άσκηση της Διακριτικής ευχέρειας των Δικαστηρίων υπό τας παρούσες περιστάσεις. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κύπρου Ανδρέου , εκκαθαριστή της εταιρείας K&M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά και προχωρεί σε απόρριψη ή άρνηση των ισχυρισμών του ομνύοντα στην αίτηση. Επικεντρώνεται δε σε τρία σημεία. Το πρώτο σημείο είναι ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού προηγήθηκε της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Το δεύτερο σημείο του ομνύοντα είναι ότι μια τέτοια διαταγή θα απαγορεύσει πρόσβαση του Εναγομένου στην δικαιοσύνη σε σχέση με την ανταπαίτηση του γεγονός που συνιστά παραβίαση του δικαιώματος του για δίκαιη δίκη, κάτι που υπερέχει της ανησυχίας του Ενάγοντα για την καταβολή δικηγορικών εξόδων. Αυτό το σημείο του ομνύοντα επι των παραγράφων 8 και 9 της Ένορκης του Δήλωσης συνοδεύεται με την παραδοχή ότι «παρόλο που η υπό εκκαθάριση Εταιρεία δεν έχει επαρκή περιουσία και έσοδα». Το τρίτο σημείο είναι ότι το ποσό που ζητείται ως ασφάλεια εξόδων είναι υπερβολικό και επί τούτου λαμβάνει νομική συμβουλή από το γραφείο του ιδίου ότι κανένας μέσος λογικός Δικηγόρος δεν θα χρέωνε το ζητούμενο ποσό για ασφάλεια εξόδων. Ως εκ των ανωτέρω ο εναγόμενος ζητά την απόρριψη της αίτησης εναντίον του με έξοδα. Στα πλαίσια ακρόασης της αίτησης και οι δύο πλευρές περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή και σε σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Στη νομική βάση της αίτησης παρατίθενται τόσο η Δ.60 Κ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών όσο και το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, μετά από τροποποίηση ως ανέφερα πιο πάνω. Το ορθό όμως δικαιοδοτικό πλαίσιο στην παρούσα είναι το άρθρο 382 καθότι η Δ.60 Κ.1 εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου ο Ενάγοντας διαμένει εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν πάση όμως περιπτώσει οι νομολογιακές αρχές ερμηνείας της Δ.60 Κ.1 είναι απόλυτα σχετικές με το υπό εξέταση θέμα της παροχής ασφάλειας εξόδων στην παρούσα. Το άρθρο 382 του Κεφ. 113 προβλέπει τα εξής: «Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση». Ως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου (όπως και της Δ.60 Κ.1) η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά (βλ. Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ 434). Πρέπει δε να σημειωθεί ότι στη βάση του άρθρου 382 του Κεφ, 113 το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να απορρίψει το αίτημα ακόμη και σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του Εναγόμενου (βλ. Sir Linday Parkinson and Co. Ltd v. Triplan Ltd
(1973)2 All E R 273 και Halsbury's Laws of England 4η έκδοση, τόμος 37 παρα. 304). Στα πλαίσια λοιπόν εξέτασης αίτησης δυνάμει του πιο πάνω άρθρου θα πρέπει να αποφασισθούν τα ακόλουθα:
- Κατά πόσο το άρθρο 382 του Κεφ.13 μπορεί να αιτηθεί Εναγόμενος σε ανταπαίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων.
- Κατά πόσο υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του Ενάγοντα εάν επιτύχει η υπεράσπιση του στην ανταπαίτηση, γεγονός που πρέπει να προκύπτει από αξιόπιστη μαρτυρία, και σε περίπτωση που κριθεί η ύπαρξη τέτοιας ανικανότητας, κατά πόσο το Δικαστήριο με βάση τα δεδομένα της περίπτωσης, θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα αυτά. Εδώ να αναφέρω ότι όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, το Δικαστήριο θα εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εκτός αν θεωρήσει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης τέτοιου διατάγματος. Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον Εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία (βλ. Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1Β Α.Α.Δ 1314). Η αφερεγγυότητα της εταιρείας πρέπει να καταφαίνεται και αποδεικνύεται ως θετικό γεγονός. Αυτό αποφασίσθηκε στην Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377 όπου εξετάσθηκαν οι προεκτάσεις της εφαρμογής των προνοιών του άρθρου 382 του Κεφ. 113, σε σχέση με εταιρεία, η οποία είχε αναστείλει τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Το γεγονός ότι μια εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση αποτελεί prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει τα εξοδα. Το «τεκμήριο» αυτό παραμένει ισχυρό εκτός αν δοθεί προς το αντίθετο σχετική μαρτυρία (βλ. Hallsbury's Laws of England, 5η έκδοση, Volume 14, παρ. 1-692, Genemp Trading Ltd ανωτέρω και Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Limited κ.α.
(1992)1Β Α.Α.Δ 995). Η έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν καταδεικνύει αφ'εαυτής έλλειψη οικονομικής δυνατότητας για την παροχή ασφάλειας εξόδων (βλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1Β Α.Α.Δ 1446). Ως δε έχει νομολογηθεί στην The Continental Insurance Company of Hampshire v. O'Regan
(1998)1Β Α.Α.Δ 1087, η οποία διαγράφει το πλαίσιο άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου, υπό το πρίσμα των συνταγματικών διατάξεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη (άρθρο 30
(2)του Συντάγματος και η αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών), η διαταγή για ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί αυτό το δικαίωμα. Βέβαια, ως εξηγήθηκε, η πρόνοια για εξασφάλιση δεν απολήγει καθεαυτή σε στέρηση ή περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο. Βέβαια στην περίπτωση εταιρειών η οικονομική αδυναμία αποτελεί το έρεισμα του αιτήματος για ασφάλεια εξόδων εφόσον αυτό προβλέπεται ρητά από το άρθρο 382 του Κεφ. 113. Όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ισορροπία και το θέμα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία της εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος (βλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ανωτέρω). Το ζητούμενο είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή τη ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Το ποσό δε το οποίο καθορίζεται ως ασφάλεια για τα έξοδα είναι το ποσό το οποίο υπό κανονικές συνθήκες είναι πιθανό να υποστεί το μέρος το οποίο εξαιτείται την έκδοση της διαταγής (βλ. Senior Service Ltd. and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd. and Another
(1975)1 C.L.R 316). Ως θέμα ορθής πρακτικής το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του (βλ. Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ 434). Ένας τέτοιος υπολογισμός είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις του είδους αυτού. Παρά όμως το βοηθητικό τέτοιου καταλόγου, η επισύναψη του δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, ώστε η αίτηση για ασφάλεια εξόδων να υπόκειται, δίχως άλλο, σε απόρριψη στην απουσία καταλόγου. Η απουσία καταλόγου στο τέλος της ημέρας απλώς δεν βοηθά τον αιτητή να υποστηρίξει με την αναγκαία λεπτομέρεια το ύψος του ποσού που ζητά να δοθεί ως ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Υπό την Δ.60 Κ.1 η ασφάλεια εξόδων μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το δε άρθρο 382 του Κεφ. 113 δεν καθορίζει οποιοδήποτε χρόνο. Ο χρόνος όμως υποβολής της αίτησης λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος (βλ. Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170) και Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Με βάση τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω την Αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης που έχουν προβληθεί αλλά και των ερωτημάτων που έχουν τεθεί πιο πάνω. Εξετάζοντας την παρούσα σε ότι αφορά το πρώτο θέμα δηλαδή κατά πόσο το άρθρο 382 του Κεφ.13 μπορεί να αιτηθεί Εναγόμενος σε ανταπαίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων παρατηρώ ότι το εν λόγω σημείο δεν συγκαταλέγεται στους λόγους ένστασης, παρά ταύτα το Δικαστήριο πρέπει να το εξετάσει. Το επίμαχο άρθρο 382 του Κεφ.113 αναφέρει τα εξής «Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία,,...» (πλήρες κείμενο άρθρου βλ. ανωτέρω, τονισμός και υπογράμμιση δική μου). Θεωρώ ότι με ο όρος άλλη νομική διαδικασία συμπεριλαμβάνει την Ανταπαίτηση αφού με την καταχώρηση Ανταπαίτησης από τον Εναγόμενο 1 οι ρόλοι αντιστράφηκαν και ως εκ τούτου ο Εναγόμενος 1 κατέστη εξ 'ανταπαιτήσεως Ενάγοντας. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι ο Ενάγοντας ως εξ'ανταπαιτήσεως Εναγόμενος μπορεί να αιτηθεί στα πλαίσια της ανταπαίτησης για παροχή ασφάλειας εξόδων. Το θέμα τέθηκε στην The Continental Insurance Company of Hampshire v. O´ Regan
(1998)1(B) AAΔ.1087 όπου αποφασίστηκε ότι η Αίτηση για Ασφάλεια για Έξοδα καλύπτει και την περίπτωση όπου Τριτοδιάδικος καταχωρεί τέτοια Αίτηση εναντίον του Εναγομένου αφού σε τέτοια περίπτωση ο Εναγόμενος κατέχει θέση Ενάγοντα. Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί ως αναλύεται ανωτέρω , αυτό έχει δύο σκέλη, το πρώτο εκ των οποίων είναι κατά πόσο υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του ενάγοντα εάν επιτύχει η υπεράσπιση του στην ανταπαίτηση. Το δεύτερο σκέλος είναι και κατά πόσο το Δικαστήριο με βάση τα δεδομένα της περίπτωσης, θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα . Στην παρούσα περίπτωση, αποτελεί αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η Εναγόμενη Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση. Η κατάσταση της Εταιρείας αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι σε περίπτωση που αποτύχει στην ανταπαίτησή της δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει τα Έξοδα του εξ'ανταπαιτήσεως Εναγομένου. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: Halsbury´s Laws of England (3rd edition), Volume 6, Companies, paragraph 875: " The fact of a company being in liquidation is prima facie evidence that it will, if unsuccessful, be unable to pay the defendant´s costs, even if the liquidation occurs while the action is pending". Στον αντίποδα όμως, μπορεί να λεχθεί ότι εταιρεία που τελεί υπό εκκαθάριση και θα αδυνατεί να καταβάλει τα Έξοδα που θα επιδικαστούν εναντίον της, έχει αυξημένη ευθύνη για Παροχή Ασφάλειας για Έξοδα. Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Ltd κ.α.
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 795, που αφορούσε Αγωγή Ναυτοδικείου, η Αίτηση για Ασφάλεια για Έξοδα απορρίφθηκε παρόλον ότι η Εταιρεία τελούσε υπό εκκαθάριση λόγω της συνάρτησης της Υπεράσπισης με την Ανταπαίτηση. Λέχθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 800: "Πρέπει να επισημάνω ότι εκτός από τους λόγους αρχής που δικαιολογούν τις θέσεις που υιοθετούνται από την αγγλική νομολογία υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ της μη παροχής ασφάλειας για τα έξοδα όπου η ανταπαίτηση συνδέεται ή συναρτάται με την υπεράσπιση. Τα πρόσθετα έξοδα που θα προκληθούν από την προώθηση της ανταπαίτησης δεν μπορεί να είναι μεγάλα εφόσον το θέμα το οποίο διερευνάται αποτελεί προέκταση της τεκμηρίωσης της υπεράσπισης. Ενόψει της συνάφειας μεταξύ της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης και ασκώντας τη διακριτική εξουσία η οποία μου παρέχεται κρίνω ότι δε δικαιολογείται το αίτημα για ασφάλεια εξόδων." Στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. O´ Regan (ανωτέρω), ο Νικολάου, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε τα ακόλουθα, obiter, στη σελ. 1094: "Κατά την άποψή μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ΄ όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132" Κατά τη γνώμη μου, το πιο πάνω απόσπασμα αφήνει να εννοηθεί ότι, σε περιπτώσεις αφερέγγυας εταιρείας, η κατάθεση Ασφάλειας για Έξοδα να είναι πιο αναγκαία. Το πιο πάνω απόσπασμα, αφού επαναλήφθηκε από τον ίδιο Δικαστή στην Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της Κ.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1446, αναφέρθηκαν επιπρόσθετα τα ακόλουθα στις σελ. 1456 - 1457: "Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία." Ακόμη πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα διακρίνεται σαφώς ως προς τα γεγονότα της από την υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd ανωτέρω εφόσον εκεί η εταιρεία δεν βρισκόταν υπό εκκαθάριση αλλά ήταν ανενεργός με την έννοια ότι σταμάτησε να ασχολείται με την κατασκευή και εμπορία ετοίμων ενδυμάτων λόγω της κρίσης που επικρατούσε και συνεπώς δεν υπήρχε το προαναφερόμενο «τεκμήριο» αφερεγγυότητας. Για αυτό και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία θεωρήθηκε ότι οι Αιτητές, μη αντικρούοντας τον ένορκο ισχυρισμό του διευθυντή της εταιρείας ότι αυτή διέθετε περιουσία που συνίστατο από χρεώστες, υφάσματα και μηχανήματα και ότι είχαν γίνει προσπάθειες πώλησης των υφασμάτων και μηχανημάτων αλλά χωρίς αποτέλεσμα λόγω της κρίσης, απέτυχαν να αποσείσουν το σχετικό βάρος απόδειξης, δηλ. να αποδείξουν με θετικό τρόπο την αφερεγγυότητα της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας, με αποτέλεσμα την απόρριψη της αίτησης. Προχωρώ να εξετάσω τους λόγους έντασης του Εναγομένου ως αναφέρονται πιο πάνω. Σε ότι αφορά τον πρώτο λόγο ένστασης ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης , αυτός δεν με βρίσκει σύμφωνη. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι τα δικόγραφα της παρούσας υπόθεσης ολοκληρώθηκαν δύο μήνες πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης γεγονός που σε κάθε περίπτωση ενισχύει την θέση του Δικαστηρίου ότι δεν έχει παρατηρηθεί καμία καθυστέρηση. Ως δε,έχω αναφέρει ανωτέρω το άρθρο 382 του Κεφ. 113 δεν προσδιορίζει ούτε θέτει χρονικούς περιορισμούς ως προς τον χρόνο εντός του οποίου δύναται να αιτηθεί διάδικο μέρος για ασφάλεια εξόδων, συνεπώς ο λόγος ένστασης 1 απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τον λόγο ένστασης υπ' αριθμό 3 , ότι η αίτηση αντίκειται στις Συνταγματικές Επιταγές και τυχόν εγκρισή της θα αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης του Εναγομένου στο Δικαστήριο και προώθησης της Ανταπαίτησης του, παραπέμπω στις αρχές που ανέφερα πιο πάνω και κρίνω ότι ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί και θα πρέπει να απορριφθεί. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι υπάρχει ένα σχήμα οξύμωρο στην θέση του Εναγόμενου που ενώ με την έκθεση υπεράσπισης του ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να ολοκληρώσει την συμφωνία μεταξύ της Εταιρείας και του Ενάγοντα, δηλαδή να εκπονήσει ένα έργο εκατομμυρίων, προβάλλει την θέση στην ένσταση του ότι το ποσό των €1466 ζητείται ως ασφάλεια εξόδων θα του στερήσει την προώθηση της ανταπαίτησης του. Η αντίφαση αυτή είναι τουλάχιστον παράδοξη. Η Εταιρεία έχει τεθεί υπό εκκαθάριση και ο ίδιος ο Εκκαθαριστής της Εταιρείας με την Ένορκη του Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση παραδέχεται ότι η Εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τις οφειλές της. Ισορροπώντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθώς και τις δικογραφημένες θέσεις της Ανταπαίτησης και της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής ασφάλειας εξόδων. Σε ότι αφορά τον λόγο ένστασης 4 αυτός συμπαρασύρεται από την απόρριψη των λόγων 1 και 3 και ομοίως απορρίπτεται. Έχοντας λοιπόν εξετάσει τον κατάλογο αυτό που έχει επισυναφθεί στην αίτηση και συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένου του ιστορικού της υπόθεσης ως προκύπτει από το φάκελο, καταλήγω ότι ποσό που ζητείται, €1466 για ασφάλεια εξόδων είναι λογικό υπό τις περιστάσεις. Ως εκ τούτου και ο 2ος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Με βάση όλα τα πιο πάνω: (Α) το Δικαστήριο διατάσσει όπως ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση παράσχει προς τον Ενάγοντα-Αιτητή Ασφάλεια Εξόδων για το ποσό των €1.466 υπό μορφή Τραπεζικής Εγγύησης, (Β) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως η εν λόγω Ασφάλεια παρασχεθεί μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2016 το αργότερο, (Γ) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, μέχρι την παροχή της εν λόγω Ασφάλειας Εξόδων, κάθε διαδικασία στην παρούσα Αγωγή ανασταλεί, (Δ) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως αν μέχρι τις 11 Ιανουαρίου, 2016, δεν υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, τότε η Ανταπαίτηση θεωρείται ως απορριφθείσα με Έξοδα σε βάρος του Εναγομένου 1 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος όλης της διαδικασίας εκτός εάν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα επί του προκειμένου. (Ε) Τα Έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα-Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου 1 -Καθ'ού η αίτηση. (Υπ). ................. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο