← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΡΑΣΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ ν. Κώστα Κωνσταντή Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αίτησης 1026/2013, 27/11/2015

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΡΑΣΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ ν. Κώστα Κωνσταντή Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αίτησης 1026/2013, 27/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A364 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε.ΕΥΘΥΜΙΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 1026/2013 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΡΑΣΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ Αιτήτριας - και -

  1. Κώστα Κωνσταντή Χριστοδούλου
  2. Πανικού Ιωάννου 27 Νοεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κος Παύλος Ν. Παύλου, για κ. Χριστάκη Λουκά & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε Για τον Καθ' ού η αίτηση αρ. 1: κος Ανδρέας Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΗΜ.16/10/13 Με την υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 16/10/2013, η Αιτήτρια αιτείται - « (α). Όπως η διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον τωων κα΄θων η αίτηση 1& 2 στις 10/12/12 καταχωρηθεί και εγγραφεί για εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (β)Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δικαίην υπό τας περίστασεις (γ) Τα έξοδα της παρούσης αίτησης, πλέον ΦΠΑ.». Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, επί του άρθρου 21 του περί Διαιτησίας Νόμου του Κεφ.4 επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.48 Θ.2,Δ.64 και επί της εγγενούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση (στο εξής «η Ε/Υ»), ημερομηνίας 16/10/2013, του κ. Ευαγόρα Μαθηκολώνη, ο οποίος όπως δηλώνει είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ε/Δ. Ο ομνύων δηλώνει ότι η Αιτήτρια εξαιτείται Διάταγμα ως η αίτηση και αναφέρει ότι στις 10/12/2012 εξεδόθη η επίδικη διαιτητική απόφαση προς όφελος της Αιτήτριας και εναντίον των καθ'ων η Αίτηση για το ποσό των €5.309,24, πλέον τόκο επί του ποσού αυτού προς 9% ετησίως από 10/12/2012 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης δύο φορές το χρόνο, την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €160- έξοδα διαιτησίας. Η διαιτητική απόφαση εξεδόθη «δυνάμει γραμματίου» υπ'αριθμόν 4010056-
  3. Το κείμενο της απόφασης επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Μαθηκολώνη ως Τεκμήριο «1». Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε με επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη προς τους καθ'ων η Αίτηση 1 & 2 και τα επιδοτήρια επισυνάπτονται ως Τεκμήριο «2» στην Ε/Δ του κ. Μαθηκολώνη. Η διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της γνωστοποίησής της προς τους καθ'ων η Αίτηση και συνεπώς κατέστη οριστική και τελεσίδικη. Ο Καθ'ού η αίτηση αρ. 1 καταχώρησε Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση στις 10.3.
  4. Η ένσταση βασίζεται επί του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως έχει τροποποιηθεί, εις τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, από το άρθρο 52

(4)του Νόμου 22/85, εις το άρθρο 20
(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 εις το άρθρο 21 των Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ 1-
  1. Οι λόγοι Ένστασης που δικογραφούνται στην Ειδοποίηση Ένστασης του Καθ' ου η αίτηση είναι οι εξής:
  2. Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση κι ότι η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα και/ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα.
  3. Παρέλειψε επιπλέον να αποφασίσει ο διαιτητής γι' όλα τα επίδικα θέματα και/ή ότι το πόρισμα του είναι ασαφές ή αβέβαιο.
  4. Επίσης ενήργησε από λάθος αντίληψη επί του πραγματικού θέματος (mistake of fact) το οποίο πρέπει να είναι παραδεκτό ή ολοφάνερο.
  5. Επίσης η απόφαση του διαιτητή δεν συνάδει με τα γεγονότα και η αίτηση είναι αδικαιολόγητη.
  6. Επίσης υπάρχουν σοβαρές αντιφάσεις και στη μαρτυρία.
  7. Επίσης έχει εκδοθεί εναντίον του καθ'ού η αίτηση αρ.1 διάταγμα παραλαβής τες 29/11/1999 με την αίτηση 281/99 Δικ.Λεμεσού και έχει κηρυχθεί σε πτώχευση η οποία είναι μέχρι σήμερον σε ισχύ. Οι πιο πάνω λόγοι ένστασης υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 6 η οποία συνοδεύει την Ένστασή του χωρίς να δίνονται περαιτέρω λεπτομέρειες. Σε σχέση δε με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την διαδικασία της διαιτησίας, ο Καθ΄ου η αίτηση ουδεμίαν αναφορά κάνει. Ακροαματική Διαδικασία Κατά το στάδιο της ακρόασης της παρούσας αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών περιορίστηκαν στην υιοθέτηση των γραπτών αγορεύσεων τις οποίες ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου. Οι θέσεις των δυο πλευρών καταγράφονται στις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να τις επαναλάβω. Αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Νομική Πτυχή και Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85, όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ίδιου άρθρου προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6).» Σύμφωνα δε με το εδάφιο
(4)του άρθρου 52, οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δύναται να υποβάλει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Σε περίπτωση δε που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί, σύμφωνα με το εδάφιο 5 του άρθρου 52 καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις του πολιτικού δικαστηρίου. Το δε άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, επί των οποίων ορθά στηρίζεται η αίτηση, παρέχουν την δυνατότητα και καθορίζουν την διαδικασία εγγραφής μετά από άδεια του Δικαστηρίου διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται οι αποφάσεις του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, οι πρόνοιες του οποίου σχετίζονται με την παρούσα αίτηση έχουν ως εξής: «21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Η διαδικασία που ακολουθείται στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης εξετάστηκε και ερμηνεύτηκε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 11.4.2012 στην Πολιτική Έφεση 357/2008, Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση.». Προκύπτει, λοιπόν, από την σχετική επί του θέματος νομολογία ότι το θέμα της εγγραφής μιας διαιτητικής απόφασης είναι ουσιαστικά τυπικό και οποιεσδήποτε ενστάσεις πρέπει να έχουν σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της. Το Δικαστήριο δεν έχει καμία αρμοδιότητα, σε αυτό το στάδιο, να εξετάσει την ουσία της διαφοράς που παραπέμφθηκε σε διαιτησία ούτε και να αναθεωρήσει την διαιτητική απόφαση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Αναφορικά με την Αίτηση Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε οποίον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.» Η νομολογία έχει διασαφηνίσει ότι η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προτού ληφθούν μέτρα εκτέλεσής της αποτελεί «ζήτημα τύπου». Παραπέμπω συναφώς στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντυ Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του Πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.». (Η έμφαση και υπογράμμιση δική μου.) Επομένως, και όπως επιτάσσει η νομολογία, ζητήματα που αφορούν την ουσία της διαιτητικής απόφασης δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση της. Τέτοια θέματα μπορούν να εγερθούν μόνο σε διαδικασία έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης και η δυνατότητα προσώπου που αμφισβητεί την ορθότητα διαιτητικής απόφασης να την εφεσιβάλει παρέχεται από το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85. Όπως έχει αναγνωριστεί από τη νομολογία, οι προϋποθέσεις για την εγγραφή μιας διαιτητικής απόφασης με βάση τη νομοθεσία και τη νομολογία είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα εναντίον του οποίου ή των οποίων στρέφεται και ότι έχει εκπνεύσει η περίοδος των 21 ημερών χωρίς να υποβληθεί έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης (βλέπε Χ¨ Γεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς (πιο πάνω)). Όπως υποδεικνύεται σχετικά στην Ελένη Κούλουρου ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αθηαίνου
(2005)1 Α.Α.Δ 987: «Η διαιτησία δεν είναι και δεν αποτελεί προστάδιο για την προσφυγή στο δικαστήριο, άλλα αποτελεί αυτοτελή και ανεξάρτητη διαδικασία με τους δικούς της διαδικαστικούς και αποδεικτικούς κανόνες, ανάλογους προς εκείνους των δικαστικών διαδικασιών και ο διαιτητής ασκεί οιονεί δικαστική εξουσία...» Στις παραμέτρους της νομολογίας όπως την έχω παραθέσει θα εξετάσω την παρούσα αίτηση. Δια της αγορεύσεως του ο καθ'ού η αίτηση προώθησε μόνο τον λόγο ένστασης υπ' αριθμό 6 (ως αναγράφεται ανωτέρω) και εγκατέλειψε τους υπόλοιπους λόγους 1-
  1. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα εξετάσει μόνο τη θέση του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση , δηλαδή το ότι η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να προωθηθεί λόγω του ότι ο καθ'ού η αίτηση είναι πτωχεύσας. Εδώ να αναφέρω ότι ο συνήγορος των αιτητών στην γραπτή του αγόρευση αναφέρει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του καθ'ού παρέμεινε μετέωρος και έκθετος σε απόρριψη. Στην Ε/Δ του ο καθ'ού η αίτηση ισχυρίζεται ότι, στις 29/11/1999 έχει εκδοθεί εναντίον του και έκτοτε βρίσκεται σε ισχύ, διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του με την αίτηση πτώχευσης 281/
  2. Ο καθ'ού η αίτηση δεν έχει προσκομίσει κανένα τεκμήριο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του. Το ορθό και λογικό θα ήταν να επισυνάπτετο στην Ε/Δ του που συνοδεύει την αίτηση το διάταγμα παραλαβής που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι έχει εκδοθεί εναντίον του, ή να ζητείτο παρουσίαση του εν λόγω φακέλου. Περαιτέρω πρέπει να τονίσω ότι ο καθ'ού η αίτηση στην νομική βάση στην οποία στηρίζει την Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ενστάσεως δεν επικαλείται το άρθρο 9 του Κεφ.5 στο οποίο αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην Αγόρευση του. Στην Αγόρευση του για τον καθ'ού η αίτηση ο ευπαίδευτος συνηγορός του προώθησε την θέση ότι με βάση το άρθρο 9 του Κεφαλαίου 5 , δεν μπορεί να προωθηθεί η υπό εξέταση αίτηση για τον λόγο ότι δεν έχει προηγουμένως εξασφαλιστεί άδεια του Δικαστηρίου προς τούτο. Προκύπτει από την Bank of Foreign Trade of Russian Federation "Vneshkorgbank" v. ICC Chemicals (UK) Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1728, ότι η παράλειψη αιτητή να στηρίξει την αίτησή του στις ορθές νομοθετικές διατάξεις ή στους ορθούς θεσμούς οδηγεί σε απόρριψη της, χωρίς δυνατότητα περίσωσης της από τις διατάξεις της Δ.64. Θεωρώ ότι η ίδια αρχή διέπει και την ένσταση η οποία σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να προωθεί λόγο ο οποίος δεν στηρίζεται στο νομικό πλαίσιο και βάση που αναφέρει. Παρά την πιο πάνω αναφορά μου θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ένστασης. Το εν λόγω Άρθρο του Κεφ. 5, έχει ως ακολούθως: «
(1)Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του χρεώστη σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει: Νοείται ότι για χρέη, τα οποία δημιουργεί ο χρεώστης μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής, οποιοδήποτε πρόσωπο θα έχει το δικαίωμα να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία εναντίον του χρεώστη προσωπικά προς είσπραξη της απαίτησής του, χωρίς οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε πρόστιμο ήθελε επιβληθεί από οποιοδήποτε Δικαστήριο στο χρεώστη είτε πριν είτε μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής δε δύναται να επαληθευθεί εναντίον της πτωχευτικής περιουσίας και είναι πληρωτέο από το χρεώστη προσωπικά.
(2)Αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία η οποία άρχισε εναντίον χρεώστη πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής συνεχίζεται και μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου ή τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ή άλλης νόμιμης διαδικασίας.
(3)Μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής και πριν την έκδοση του διατάγματος κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση , ο χρεώστης είναι το μόνο πρόσωπο που δύναται να εγείρει ή υπερασπιστεί οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία που αφορά την περιουσία του: Νοείται ότι η αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία καταχωρείται υπό και/ή εναντίον του χρεώστη προσωπικά και μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής.
(4)Από την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης, ο πτωχεύσας , με εξουσιοδότηση του επίσημου παραλήπτη ή του διαχειριστή και με άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, συμπεριλαμβανομένης και της ασφάλειας εξόδων, δύναται να εγείρει ή υπερασπιστεί οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία που αφορά την περιουσία του.
(5)Τηρουμένων των προνοιών οποιουδήποτε άλλου νόμου, οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ή περιουσία ανακτάται από τις προαναφερόμενες νομικές διαδικασίες σύμφωνα με τα εδάφια
(3)και
(4), θα περιέρχεται στον επίσημο παραλήπτη ή στο διαχειριστή.
(6)Μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής κανένας πιστωτής δε θα δικαιούται να εγγράψει απόφαση ή υποθήκη ή οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση επί της περιουσίας του χρεώστη.
(7)Το άρθρο όμως αυτό δεν θα επηρεάζει την εξουσία ασφαλισμένου πιστωτή να εκποιήσει ή άλλως πως να χειριστεί την ασφάλεια του με τον ίδιο τρόπο που θα εδικαιούτο να την εκποιήσει ή χειριστεί, αν το άρθρο αυτό δεν είχε θεσπιστεί». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Επαναλαμβάνω εδώ ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα τεκμήριο σε σχέση με την θέση του Καθ'ού ότι ισχύει εναντίον του διάταγμα παραλαβής. Ούτε έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία για την χρονική περίοδο σύναψης του δανείου με την Αιτήτρια, δηλαδή το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει εάν κατά τον χρόνο κατά τον οποίο έγινε η συμφωνία γραμματίου, ο καθ'ου ήταν ή όχι πτωχεύσας, συνεπώς δεν μπορεί να διευκρινιστεί εάν η οφειλή είναι επαληθεύσιμη ή μεταπτωχευτική. Περαιτέρω με βάση το κείμενο της διαιτητική απόφαση, ο καθ'ού η αίτηση ήταν παρών στην διαιτησία και δεν φαίνεται να ενημερώνει για το θέμα της πτώχευσης του, ούτε υπάρχει από μέρους του ισχυρισμός ότι τον ενημέρωσε τον διαιτητή και ο ίδιος τον αγνόησε. Σε κάθε όμως περίπτωση, ως έχει αναλυθεί ανωτέρω η παρούσα διαδικασία αποτελεί «ζήτημα τύπου» και ως έχει νομολογηθεί, το μόνο επίδικο θέμα στην υπό εξέταση διαδικασία, είναι η προώθηση της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Δεν πρόκειται για διαδικασία δια της οποίας επιδιώκεται οποιαδήποτε «θεραπεία» εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του Καθ' ου η Αίτηση σχετικά με χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση. Ως εκ τούτου, οι πρόνοιες του Άρθρου 9 του Κεφ. 5 δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση και δεν χρειαζόταν η εκ των προτέρων άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώριση της υπό εξέταση Αίτησης. Το θέμα κατά πόσο οι Αιτητες, αφού πρώτα η απόφαση του διαιτητή καταστεί απόφαση Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης της, θα μπορούν να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης της χωρίς την εκ των προτέρων λήψη άδειας του Δικαστηρίου βάσει του εδαφίου
(1)του Άρθρου 9 του Κεφ. 5, υπό το φως των προνοιών και των εδαφίων
(2)και
(3)αυτού, είναι κάτι το οποίο δεν αφορά την παρούσα διαδικασία και ως εκ τούτου θεωρώ ότι πρόωρα εγείρεται μέσα απ' αυτή την διαδικασία από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου ο λόγος ένστασης υπ' αριθμό 6 απορρίπτεται. Όπως ανέφερα ανωτέρω οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης δεν έχουν προωθηθεί ως εκ τούτου απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθίαν των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα για καταχώρηση και εγγραφή στο σχετικό αρχείο του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού της απόφασης του Διαιτητή ημερομηνίας 10/12/2012, Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την κριθείσα Αίτηση ημερομηνίας 16/10/2013, αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 1. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές δικαιούνται τα έξοδα τους. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται λοιπόν σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση 1 και υπέρ των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Εύη Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.