Κωνσταντίνος Χατζηπιέρας ν. Μιχάλη Χριστοδούλου, Αρ. Αγωγής: 3458/2009, 18/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A393 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 3458/2009 Μεταξύ: Κωνσταντίνος Χατζηπιέρας, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- Μιχάλη Χριστοδούλου, από το Πισσούρι Εναγομένου Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Γ. Χριστοδούλου για Χρ. Δημητριάδη και Σία Για τον Εναγόμενο: κ. Ζ. Νικολαϊδης για Ν. Ε. Νεοκλέους ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ για εκδίκαση προδικαστικού σημείου Η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 19.11.2015 οπότε και προβλήθηκε εκ μέρους του δικηγόρου του Εναγομένου προφορικά αίτημα για εξέταση προδικαστικού θέματος. Συγκεκριμένα ο δικηγόρος του Εναγομένου ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της παρούσης υπόθεσης. Προς τούτο επικαλέστηκε τον Κανονισμό 12 του Advocates Rules, Chapter 3 και εισηγήθηκε ότι αρμόδιο Δικαστήριο για να επιληφθεί του επίδικου θέματος είναι το Δικαστήριο το οποίο είχε αποφασίσει ή επιληφθεί της αγωγής στην οποία ο Ενάγοντας ενεργούσε ως δικηγόρος του Εναγομένου και για την οποία έγινε η κατ' ισχυρισμό συμφωνία. Ο δικηγόρος του Εναγομένου υποστηρίζοντας τη θέση του ανέλυσε στο Δικαστήριο τον Κανονισμό 12 των Advocates Rules και ισχυρίστηκε ότι η ορθή διαδικασία σε περίπτωση ύπαρξης συμφωνίας μεταξύ δικηγόρου και πελάτη σε δικαστηριακή υπόθεση είναι αυτή που ορίζει ο εν λόγω κανονισμός, δηλαδή η καταχώρηση αίτησης μετά από την απόφαση στο φάκελο του Δικαστηρίου που επιλήφθηκε την εν λόγω υπόθεση και όχι η καταχώρηση νέας αγωγής ως έπραξε ο Ενάγων στην υπό εξέταση περίπτωση. Συνεπακόλουθα, η συμφωνία την οποία επικαλείται ο Ενάγοντας διέπεται από τους Advocates Rules και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία. Το εγερθέν προδικαστικό θέμα κατέλαβε εξ απίνης τους δικηγόρους του Ενάγοντα και όχι αδίκως αφού η αγωγή εκκρεμεί από το 2009 και στην καταχωρηθείσα υπεράσπιση του Εναγομένου δεν εγείρεται συγκεκριμένο επί τούτου προδικαστικό θέμα/ή ένσταση. Ως εκ τούτου οι δικηγόροι του Ενάγοντα ζήτησαν χρόνο να τοποθετηθούν και το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα, έδωσε χρόνο στα μέρη για να αγορεύσουν και ανέβαλε την υπόθεση για ακρόαση επί τούτου του σκοπού την 01.12.
- Οι μεν δικηγόροι του Ενάγοντα αγόρευσαν γραπτώς οι δε δικηγόροι του Εναγομένου με προφορική αγόρευση. Ο δικηγόρος του Ενάγοντα υποστηρίζει στη γραπτή του αγόρευση ότι χωρίς παραδοχή της ύπαρξης της συμφωνίας που περιγράφεται στην έκθεση απαίτησης το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην προκαταρκτική εκδίκαση του σημείου που έχει προκύψει και πρέπει να ακούσει μαρτυρία πάνω σε γεγονότα, η οποία μπορεί να δοθεί μόνο στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Στον αντίποδα ο δικηγόρος των Εναγομένων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει σε προδικαστική εκδίκαση του εν λόγω σημείου αφ' στιγμής εγείρεται θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Υποστηρίζει δε πως το θέμα είναι καθαρό και δεν δημιουργεί πολυπλοκότητα ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι δεν χρειάζεται να γίνει παραδεκτή η ύπαρξη της συμφωνίας για να προχωρήσει το Δικαστήριο να εκδικάσει το εγερθέν θέμα. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση των θέσεων των εκατέρωθεν πλευρών θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω σε συντομία τις θέσεις αμφοτέρων των πλευρών όπως εκφράζονται στις έγγραφες προτάσεις που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Ενάγοντας με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 31/7/2009, αξιοί από τον Εναγόμενο ποσό Λ.Κ. 18.000 ως επιπλέον ποσό αμοιβής που ισχυρίζεται ότι έχει συμφωνηθεί μεταξύ τους δυνάμει συμφωνίας που υπογράφηκε 15.01.
- Ο Ενάγοντας στα πλαίσια της αγωγής 5973/03 είχε συμβιβάσει υπόθεση για τον Εναγόμενο και τότε πελάτη του, εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Με την υπεράσπιση του, η οποία καταχωρήθηκε στις 24/11/2009, ο Εναγόμενος αρνείται την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας και λέει ότι διόρισε τον Ενάγοντα ως δικηγόρο του με διοριστήριο και συμφώνησε να τον πληρώσει στην κλίμακα της αγωγής του και συμφώνως με τις κλίμακες των δικαστικών θεσμών. Ο Εναγόμενος επιπλέον προχωρεί στην παράγραφο 18 σε ισχυρισμό ότι οι αξιώσεις του Ενάγοντα ως το παρακλητικό Α, Β και Γ (που αφορούν την μεταξύ των μερών ισχυριζόμενη συμφωνία) δεν μπορούν να προχωρήσουν με την παρούσα αγωγή και ο Ενάγων είχε την υποχρέωση να αποταθεί στον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λεμεσού, να παρουσιάσει την κατ' ισχυρισμό συμφωνία και να ζητήσει τον υπολογισμό των εξόδων του εναντίον του Εναγομένου. Στην Υπεράσπιση του Εναγομένου δεν προβάλλεται οποιαδήποτε προδικαστική ένσταση επί τούτων των θεμάτων, ούτε και ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο στερείται Δικαιοδοσίας. Έχω μελετήσει τις θέσεις των εκατέρωθεν πλευρών. Είναι εμφανές ότι το ζήτημα που εγείρεται είναι νομικό και συμφωνώ με τη θέση των Εναγομένων ότι εάν αυτό αποφασιστεί υπέρ του Αιτητή (Εναγομένου), τότε στην ουσία αποφασίζεται η όλη υπόθεση. Από την άλλη είναι φανερό ότι από τη στιγμή που η συμφωνία δεν είναι παραδεκτή, θέμα το οποίο το Δικαστήριο τόνισε εξ υπαρχής και κάλεσε τον δικηγόρο του Εναγομένου να τοποθετηθεί επί τούτου, το θέμα που ο Εναγόμενος εγείρει δεν μπορεί να αποφασιστεί προδικαστικώς ως η εισήγηση του Δικηγόρου του Εναγομένου. Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση προδικαστικών σημείων και/ή νομικών σημείων έχουν αποφασιστεί σε σωρεία υποθέσεων. Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 225, εξηγήθηκε ότι, ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης που είναι το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. (τονισμός δικός μου Δικαιολογείται η εκδίκαση προδικαστικού σημείου εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Επισημάνθηκε επίσης στην υπόθεση αυτή, με αναφορά στην υπόθεση Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 729 ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης.(βλ. επίσης Interamerican Insurance Co Ltd v. Μακρίδου
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1529) Έχοντας υπ'όψην τις πιο πάνω αρχές προχώρησα σε έλεγχο του Ειδικώς Οπισθογραφημένου κλητήριου. Για να εγκριθεί στην παρούσα περίπτωση το αίτημα του Εναγόμενου πρέπει να προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των δυο μερών και ότι αυτή η συμφωνία είχε τον χαρακτήρα δικηγόρου-πελάτη. Ο Ενάγων επικαλείται ότι εκπροσώπησε τον Εναγόμενο, υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρος σε αγωγή για εργατικό ατύχημα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα. Ενώ η υπόθεση βρισκόταν σε εξέλιξη πέτυχε ευνοϊκό συμβιβασμό προς όφελος του Εναγόμενου με συμφωνηθέντα δικηγορικά έξοδα για τον ίδιο. Όταν ενημέρωσε τον πελάτη του (Εναγόμενο στην παρούσα) περί του συμβιβασμού που είχε πετύχει, ο Εναγόμενος επειδή ήταν ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα υπέγραψε έγγραφο με το οποίο συμφώνησε να δώσει επιπλέον το ποσό των ΛΚ 18.000 στον Ενάγοντα. Ο Ενάγων όντως επικαλείται την ύπαρξη συμφωνίας στα πλαίσια υπόθεσης στην οποία ο ίδιος ενεργούσε ως δικηγόρος του Εναγομένου. Η συμφωνία αυτή έγινε 1 μέρα πριν δηλωθεί η υπόθεση στο δικαστήριο και ενώ ο συμβιβασμός ήταν προσυμφωνημένος και γνωστός σε όλα τα μέρη. Δεν αναφέρεται πουθενα στην Έκθεση Απαίτησης ότι η συμφωνία ήταν πελάτη-δικηγόρου. Επιχειρηματολογώντας επί τούτου του σημείου, ο Συνήγορος του Ενάγοντα εισηγείται ότι με την επίτευξη συμβιβασμού η υπόθεση τέλειωσε συνεπώς αφού η εν λόγω συμφωνία έγινε μετά την επίτευξη συμβιβασμού είναι στην ουσία έγγραφη δέσμευση του Εναγόμενου για παραχώρηση ποσού ως φιλοδώρημα στον Ενάγοντα. Περαιτέρω δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι στο κείμενο της συμφωνίας προνοείται απόσυρση του άνευ όρων διοριστηρίου που είχε καταχωρηθεί και αντικατάστασης του με νέο αναφέρον την συμφωνία που είχε επιτευχθεί, θέμα που σε αυτό το στάδιο φαίνεται ότι ενισχύει την θέση του Ενάγοντα ως προς τον χαρακτήρα της συμφωνίας. Θεωρώ πως στην εν λόγω απαίτηση δεν εγείρονται τα θέματα που απαιτούνται ώστε να επιτύχει το αίτημα του Εναγόμενου. Κατά την κρίση μου προκειμένου το Δικαστήριο για να προχωρήσει να εκδικάσει το προδικαστικό θέμα που εγείρεται, πρέπει να πάρει 2 δεδομένα, το πρώτο ότι υπάρχει συμφωνία και δεύτερο ότι είναι τέτοια που να διέπεται από τους Advocate Rules. Η θέση του Ενάγοντα είναι ότι υπάρχει συμφωνία που όμως δεν είναι συμφωνία αμοιβής η οποία στην ουσία αντικαθιστά το διοριστήριο και συγκεκριμενοποιεί την αμοιβή ανεξαρτήτως της κλίμακας της αγωγής σε δικαστηριακή υπόθεση. Η θέση του Εναγόμενου είναι ότι δεν υπήρξε συμφωνία και ότι ο Εναγόμενος συμφώνησε να πληρώσει τον Ενάγοντα συμφώνως της κλίμακας της αγωγής. Οι δύο θέσεις είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Το μέτρο που επιδιώκεται δια του προφορικού αιτήματος του Εναγομένου είναι δραστικό και με δεδομένα ότι τόσο η επίδικη συμφωνία όσο και ο χαρακτήρας είναι θέμα το οποίο αμφισβητείται διά των εγγράφων προτάσεων θεωρώ ότι ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση προς εξαγωγή οιωνδήποτε συμπερασμάτων σε σχέση με το θέμα αυτό. Σε αυτό το τόσο θολό τοπίο γεγονότων και ισχυρισμών το Δικαστήριο δεν μπορεί σε αυτό το στάδιο να αποφασίσει καταλυτικά για το θέμα που προβάλλεται στην προδικαστική ένσταση. Το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να καταλήξει εάν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των μερών θέμα που για να αποκρυσταλλωθεί θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία και έπειτα να προχωρήσει στην εξέταση του χαρακτήρα της εν λόγω συμφωνίας. Τέλος, πρέπει να τονίσω ότι υπήρξε πραγματικά αδικαιολόγητη καθυστέρηση από μέρους του Εναγομένου στην προώθηση αυτού του αιτήματος το οποίο δεν έχει με κανένα τρόπο δικαιολογηθεί στο Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ του Εναγόμενου για εκδίκαση προδικαστικού θέματος και ως εκ τούτου το αίτημα του απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά το θέμα των εξόδων κρίνω ορθό όπως αυτά επιδικαστούν εναντίον του Αιτητή- Εναγομένου και υπέρ του Ενάγοντα-Καθ'ου η αίτηση, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο