ΛΟΥΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ κ.α. ν. M. Frangos Autoworld Ltd, Αρ. Αγωγής: 6/2007, 13/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6/2007 Μεταξύ:
- ΛΟΥΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
- ΛΟΥΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ σαν διαχειριστής της περιουσίας της Ρίτας Γεωργιάδη Εναγόντων/Αιτητών Και M. Frangos Autoworld Ltd Εναγομένων Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 11.9.2013 13 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Σαββίδης για Ανδρέα Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους/Καθ' ων οι Αίτηση: κ. Αγαθοκλέους για Ι. Φράγκο & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.5.2012 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για ποσό €27.337,62 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 14.5.2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα (στο εξής το εξ αποφάσεως χρέος). Με την παρούσα αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν την εξέταση των Εναγομένων από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, με σκοπό να διακριβωθεί η δυνατότητα τους να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος δια μηνιαίων δόσεων. Οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν γραπτή ένσταση με την οποία ισχυρίζονται ότι δεν έχουν τη δυνατότητα καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι του χρέους. Στην ένορκη δήλωση της Μαρίας Φράγκου, διευθύντριας της Εναγόμενης εταιρείας, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι το μοναδικό εισόδημα της εταιρείας είναι ποσό €550 μηνιαίως από την ενοικίαση υποστατικών της εταιρείας. Αναφέρει επίσης ότι για το ποσό αυτό πληρώνει έκτακτη αμυντική εισφορά ενώ και ότι το συγκεκριμένο ποσό εκχωρήθηκε στις 27.2.2013 δυνάμει σχετικής συμφωνίας, προς όφελος της Alpha Bank ως εξασφάλιση για δάνειο, το ύψος του οποίου στις 31.5.2014 ανερχόταν σε 390.077,55 Ελβετικά Φράγκα. Η ενόρκως δηλούσα προσθέτει ότι η συγκεκριμένη εκχώρηση έγινε στα πλαίσια αναδιάρθρωσης δανείων του ομίλου στον οποίο ανήκει η Εναγόμενη εταιρεία αλλά και άλλων οικογενειακών δανείων. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν εξασκεί εργασίες από το 2008 και δεν τηρεί λογιστικά βιβλία από την ίδια περίοδο. Τέλος, αναφέρει ότι η εταιρεία καταβάλλει ετήσιο τέλος €350 στον Έφορο Εταιρειών. Κατά την ακρόαση της αίτησης, εξετάστηκαν από το Δικαστήριο τόσο η ενόρκως δηλούσα κα Μαρία Φράγκου, όσο και ο κος Μάριος Φράγκου ο οποίος ήταν διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας μέχρι το 2011, ενώ δόθηκε η ευκαιρία στους συνηγόρους να υποβάλουν και οι ίδιοι ερωτήσεις στους μάρτυρες. Να αναφέρω ότι παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατά την διάρκεια της δια ζώσης μαρτυρίας τους ενώ έχω μελετήσει και τα διάφορα έγγραφα που συνοδεύουν την ένσταση της Εναγόμενης εταιρείας καθώς και τα επιπρόσθετα έγγραφα που παρουσιάστηκαν από τους μάρτυρες κατά την ακρόαση. Ειδική αναφορά σε κάποια από αυτά τα έγγραφα γίνεται κατωτέρω. Αξιολόγησα τη προσκομισθείσα μαρτυρία με γνώμονα τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, από τις οποίες αντλώ καθοδήγηση[1]. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν θα ήταν πρόσφορο να το επαναλάβω. Κρίνω όμως σκόπιμο να αναφέρω ότι από τη μαρτυρία προέκυψαν τα ακόλουθα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά από τους μάρτυρες ή τους συνηγόρους. (α) Η Εναγόμενη εταιρεία δεν έχει καταβάλει μέχρι σήμερα κανένα ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. (β) Το μοναδικό εισόδημα της Εναγόμενης εταιρείας είναι ποσό €550 μηνιαίως που λαμβάνει ως ενοίκια. (γ) Τα μοναδικά έξοδα της εταιρείας είναι η αμυντική εισφορά που πληρώνει επί των ενοικίων που εισπράττει, το ετήσιο τέλος που πληρώνει στον Έφορο Εταιρειών και ο φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας που πληρώνει για την ακίνητη περιουσία που διαθέτει. Σε σχέση με τον πληρωτέο φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας σημειώνω ότι κανένας από τους μάρτυρες δεν ήταν σε θέση να καθορίσει το ύψος της συγκεκριμένης φορολογίας, παρά το ότι ερωτήθηκαν σχετικά τόσο από το Δικαστήριο όσο και από το συνήγορο των αιτητών. (δ) Η Εναγόμενη εταιρεία δεν έχει υπαλλήλους, δεν πληρώνει μισθό σε οποιοδήποτε διευθυντή ή άλλο πρόσωπο και δεν πληρώνει λογαριασμούς κοινής ωφέλειας. Πέραν των πιο πάνω, από τη μαρτυρία και των δύο προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο διέκρινα ξεκάθαρα ότι προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν γιατί κανένα μέρος από τα εισοδήματα της εταιρείας δεν διατέθηκε προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Ήταν φανερή η επιδίωξη τους να πείσουν ότι πρέπει να επιτραπεί στην εταιρεία να επιλέξει και να διαθέσει τα εισοδήματα της έναντι άλλων χρεών της εταιρείας αλλά και τρίτων προσώπων, που οι ίδιοι είχαν επιλέξει και τα οποία δεν ήταν εξ αποφάσεως χρέη. Συγκεκριμένα, όπως διαφάνηκε από την μαρτυρία, η εταιρεία, ο όμιλος εταιρειών στον οποίο αυτή ανήκει αλλά και τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν το έλεγχο των εργασιών της εταιρείας και του ομίλου, είχαν διάφορες οφειλές στην Alpha Bank οι οποίες δεν εξυπηρετούνται κανονικά. Στα πλαίσια σχετικού μεταξύ τους διακανονισμού, όλες αυτές οι οφειλές αναδιαρθρώθηκαν περί το 2013, οπόταν η εταιρεία επέλεξε να συμβληθεί με την Alpha Bank και να εκχωρήσει σε αυτή, μεταξύ άλλων, όλα της τα εισοδήματα. Η επιλογή αυτή ήταν συνειδητή, οι οφειλές προς την Alpha Bank ιεραρχήθηκαν ως πιο σημαντικές από το εξ αποφάσεως χρέος και αποφασίστηκε όπως τα εισοδήματα της εταιρείας διατεθούν προς εξυπηρέτηση αυτών των οφειλών αντί του εξ αποφάσεως χρέους. Με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, ο συνήγορος των Εναγόντων/Αιτητών εισηγήθηκε ότι η Εναγόμενη εταιρεία είναι σε θέση να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις με δεδομένα τα έξοδα της, όπως αυτά παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και διότι η εκχώρηση των εισοδημάτων της Εναγόμενης εταιρείας προς την Alpha Bank είναι μεταγενέστερη του εξ αποφάσεως χρέους και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Ο συνήγορος της Εναγόμενης εταιρείας διαφώνησε αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία του σε γραπτή αγόρευση το περιεχόμενο της οποίας να σημειώσω ότι έχω μελετήσει με προσοχή. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εκχώρηση των εισοδημάτων της Εναγόμενης εταιρείας προς όφελος της Alpha Bank πρέπει να θεωρηθεί ως έγκυρη και δεσμευτική για την εταιρεία, ότι προηγείται του εξ αποφάσεως χρέους και, κατά συνέπεια, το συγκεκριμένο έσοδο δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως εισόδημα της εταιρείας για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Ως επίσης αναφέρει, με την εκχώρηση η Εναγόμενη εταιρεία έχει απολέσει οποιαδήποτε δικαιώματα είχε σε σχέση με το εκχωρηθέν εισόδημα και ότι τα δικαιώματα αυτά έχουν περιέλθει στην Alpha Bank και επομένως δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για καταβολή δόσης το ποσό της οποίας να προέρχεται από τα συγκεκριμένα εισοδήματα. Αποτελεί θεμελιώδη αρχή του δικαίου ότι οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εκτελούνται. Η παρούσα διαδικασία αποτελεί ένα εκ των μέσων δια του οποίου ο νομοθέτης επέλεξε να διαφυλάξει τη θεμελιώδη αυτή αρχή. Όπως αναφέρθηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν Κωνσταντίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1034: «.Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για τη αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ 6 παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να εξετάσει εξ αποφάσεως οφειλέτη, μεταξύ άλλων, αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και την ικανότητα του να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του. Η διαδικασία του Μέρους VIII του Κεφ 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καθορίσει τις βασικές παραμέτρους που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη για να αποφασίσει κατά πόσο ο οφειλέτης είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος του με δόσεις. Το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις αν σαν αποτέλεσμα τέτοιου διατάγματος ο χρεώστης δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές του ανάγκες[2]. Στην παρούσα περίπτωση, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης είναι νομικό και όχι φυσικό πρόσωπο. Όμως τα όσα ισχύουν κατά την εξέταση αίτησης που αφορά φυσικό πρόσωπο πρέπει να ισχύσουν κατ' αναλογία, και στην περίπτωση νομικού προσώπου[3]. Κατ' ακολουθία και στη βάση των αρχών που διατυπώθηκαν στην National Bank of Greece v Nicos Trihinas (ανωτέρω) αλλά και σε μεταγενέστερη νομολογία[4], στην περίπτωση νομικού προσώπου, το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει, μεταξύ άλλων: (α) τα εισοδήματα του νομικού προσώπου, (β) τις ανάγκες του, και (γ) άλλες υποχρεώσεις του νομικού προσώπου έναντι τρίτων προσώπων. Σε σχέση με άλλες οικονομικές υποχρεώσεις ενός εξ αποφάσεως οφειλέτη, πέραν του εξ αποφάσεως χρέους, η νομολογία καθορίζει ότι υποχρεώσεις μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει δικαστική απόφαση σε σχέση με αυτές, δεν έχουν προτεραιότητα ενώ αγνοείται επίσης και υστερογενής σύναψη χρέους. Επιπρόσθετα, η δημιουργία μη απαραίτητων υποχρεώσεων από τον χρεώστη δεν μπορεί να προβάλλεται ως δικαιολογία για την αδυναμία του να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του[5]. Όλα αυτά, κατά την κρίση μου, πρέπει να αξιολογούνται με γνώμονα όλα τα γεγονότα και δεδομένα που περιβάλλουν μια συγκεκριμένη υπόθεση. Στην υπό κρίση αίτηση, τα εισοδήματα της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας έχουν διακριβωθεί και παρατίθενται πιο πάνω. Τα έξοδα της Εναγόμενης/Καθ΄ης η Αίτηση εταιρείας έχουν επίσης προσδιοριστεί με μια ασάφεια αναφορικά με το ύψος του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας στον οποίο υπόκειται η εταιρεία αφού οι μάρτυρες δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσουν σχετικά το Δικαστήριο. Την απόφαση επί της αίτησης θα καθορίσει το κατά πόσο η υπογραφή συμφωνίας εκχώρησης εισοδημάτων μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και της Alpha Bank είναι ικανή να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου της Εναγόμενης εταιρείας, είχε δοθεί στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση η ευκαιρία να προσκομίσει μαρτυρία από και εκ μέρους της Alpha Bank κάτι που τελικά επέλεξε να μην πράξει. Κατά την ακρόαση, η Μαρία Φράγκου παρουσίασε στο δικαστήριο αντίγραφο συμφωνίας εκχώρησης εισοδημάτων και χρεών ημερομηνίας 21.6.2007 μεταξύ της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, ως εκχωρητή και της Alpha Bank Cyprus Ltd, ως εκδοχέα. Ο συνήγορος της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση εισηγήθηκε ουσιαστικά ότι με την εν λόγω συμφωνία και από την ημερομηνία σύναψης της η Εναγόμενη/Καθ΄ης η Αίτηση είχε απολέσει τα δικαιώματα της επί των ενοικίων που εισέπραττε. Σε σχέση με τη συγκεκριμένη συμφωνία ημερομηνίας 21.6.2007, σημειώνω ότι αυτή υπεγράφη πριν την έκδοση της απόφασης από την οποία προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος αλλά μετά την έγερση της αγωγής η οποία καταχωρήθηκε στις 2.1.2007 και μετά την επίδοση της στην Εναγόμενη στις 8.1.
- Υπεγράφη επίσης μετά την έγερση του αγώγιμου δικαιώματος που αφορά η αγωγή αφού τα γεγονότα από τα οποία αυτό προέκυψε συνέβησαν το
- Σημειώνω επίσης, γεγονός που κρίνω σημαντικό, ότι η εκχώρηση που δημιουργεί η εν λόγω συμφωνία δεν είναι γενική αλλά αφορά τα εισοδήματα που προέρχονται από τη συμφωνία που περιγράφεται στο παράρτημα αυτής, ήτοι σε κάποιο ενοικιαστήριο συμβόλαιο μεταξύ της Εναγόμενης εταιρείας και των Κύπρου Θεοδώρου και Γεώργιου Χαραλάμπους. Σημειώνω ότι αυτό πρόκειται για άλλο συμβόλαιο από εκείνο από το οποίο προέρχονται τα ενοίκια που εισπράττει σήμερα η Εναγόμενη/Καθ΄ης η Αίτηση. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με άλλες συμφωνίες που να περιήλθαν στα πλαίσια της συγκεκριμένης εκχώρησης. Σε κάθε περίπτωση, η σημασία της εν λόγω συμφωνίας είναι περιορισμένη αφού, σύμφωνα με τη μαρτυρία, ακολούθησε αναδιάρθρωση των δανείων των εταιρειών του ομίλου στον οποίο ανήκει η Εναγόμενη εταιρεία καθώς και άλλων οικογενειακών δανείων περί το
- Στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης αυτή η συγκεκριμένη συμφωνία αντικαταστάθηκε με άλλη, ημερομηνίας 27.2.2013 μεταξύ και πάλιν της Εναγόμενης/Καθ΄ης η Αίτηση εταιρείας, ως εκχωρητή και της Alpha Bank Cyprus Ltd, ως εκδοχέα. Αντίγραφο της συμφωνίας αυτής επισυνάπτεται ως τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Προκύπτει αβίαστα ότι η δεύτερη αυτή συμφωνία υπογράφηκε μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης από την οποία προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος. Σημειώνω ότι η απόφαση υπέρ των Εναγόντων στην αγωγή είχε εκδοθεί εκ συμφώνου και συνεπώς ήταν κατά πάντα χρόνο εις γνώση της Εναγόμενης εταιρείας. Όπως επίσης φαίνεται από το κείμενο της συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 27.2.2013, με την εκχώρηση που δημιουργεί εξασφαλίζονται υποχρεώσεις της Εναγόμενης αλλά και άλλου προσώπου, συγκεκριμένα της εταιρείας M. Frangos General Motor Enterprises Limited μέχρι του ποσού των €2.413.
- Στο παράρτημα της εν λόγω συμφωνίας καταγράφονται συμβόλαια, τα εισοδήματα εκ των οποίων εκχωρούνται, και περιλαμβάνουν και τα ενοικιαστήρια συμβόλαια από τα οποία προκύπτουν τα ενοίκια που εισπράττει σήμερα η Εναγόμενη. Κατά την κρίση μου, παρά την ύπαρξη της συμφωνίας εκχώρησης, τα ενοίκια που εισπράττει η Εναγόμενη εταιρεία πρέπει να ληφθούν υπόψη για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Όπως φαίνεται από τα ενοικιαστήρια έγγραφα, πρόκειται για εισοδήματα που προέκυψαν μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης και ενώ η Εναγόμενη γνώριζε για την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους. Με την συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 27.2.2013, η Εναγόμενη επέλεξε να παρέχει εξασφαλίσεις προς την Alpha Bank για υποχρεώσεις της ίδιας αλλά και άλλων προσώπων και εταιρειών του ομίλου στον οποίο ανήκει. Πέραν τούτου, ο τραπεζικός λογαριασμός στον οποίο φαίνεται να κατατίθεται το ποσό των ενοικίων δεν ανήκει στην Εναγόμενη αλλά στην εταιρεία M. Frangos General Motor Enterprises Limited και από τον λογαριασμό αυτό φαίνεται να διατίθενται ποσά για διάφορους σκοπούς, πέραν της πληρωμής υφιστάμενων χρεών (σχετική είναι η κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται ως τεκμήριο Ε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση). Διαφαίνεται τόσο από το έγγραφα που έχουν κατατεθεί όσο και από την μαρτυρία ότι η Εναγόμενη εταιρεία, ενώ γνώριζε για την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους και τις υποχρεώσεις που αυτό της δημιουργούσε, επέλεξε να χρησιμοποιήσει τα εισοδήματα της για να εξυπηρετήσει άλλα χρέη, δικά της και τρίτων προσώπων, για τα οποία όχι μόνο δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση αλλά δεν έχει εγερθεί καν αγωγή. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι το συγκεκριμένο εισόδημα της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας μπορεί και πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη διακρίβωση των εισοδημάτων της για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης. Διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος εξ αποφάσεως οφειλέτες να αποφεύγουν την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, χρησιμοποιώντας ως πρόφαση το ότι δεσμεύτηκαν συμβατικά να διαθέτουν εισόδημα τους προς ικανοποίηση άλλων χρεών και υποχρεώσεων, τόσο δικών τους όσο και τρίτων προσώπων, που έχουν μόνοι τους επιλέξει και ιεραρχήσει ως πιο σημαντικά από εξ αποφάσεως χρέη. Κάτι τέτοιο θα καταστρατηγούσε την θεμελιώδη αρχή για αποτελεσματικότητα στην απόδοση της δικαιοσύνης δια της εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Κρίνω ως ιδιαίτερα σημαντικό το ότι στην παρούσα περίπτωση, τα άλλα χρέη στα οποία διατίθενται τα εισοδήματα της Εναγόμενης εταιρείας, δεν είναι μόνο δικά της αλλά και τρίτων προσώπων, δεν είναι εξ αποφάσεως χρέη και η εκχώρηση των εισοδημάτων έπεται της έκδοσης της δικαστικής απόφασης. Συνοψίζοντας, με δεδομένα τα εισοδήματα και έξοδα της Εναγόμενης/Καθ'ης η Αίτηση εταιρείας, καταλήγω ότι αυτή έχει τη δυνατότητα να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις. Λαμβάνοντας υπόψη την αδυναμία προσδιορισμού του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας στον οποία υπόκειται η Εναγόμενη αλλά και λαμβάνοντας υπόψη την έκτακτη αμυντική εισφορά επί των ενοικίων που εισπράττει, κρίνω ότι υπάρχει δυνατότητα καταβολής ποσού €300 μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέους.. Εκδίδεται διάταγμα πληρωμής του Εξ Αποφάσεως Χρέους με μηνιαίες δόσεις €300 έκαστη εναντίον της Εναγόμενης/Καθ΄ης η Αίτηση εταιρείας. Η πρώτη δόση θα πληρωθεί την 1.2.2015 και θα συνεχίζονται οι πληρωμές την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους ή μέχρι νεωτέρας διαταγής. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Αντωνιάδου v. Αντωνιάδη
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2009 [2] National Bank of Greece v Nicos Trihinas
(1976)2 JSC 411 [3] Gesico Photographic Ltd v J.K. Video Art Co. Ltd.
(1991)1 A.A.Δ.134 [4] Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλεζα Λτδ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686, Κούλα Χρ. Μιχαήλ ν Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 ΑΑΔ 812 [5] Σχετικές Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν Κωνσταντίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1034, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου ν Έλλης Ιακώβου
(1991)1 Α.Α.Δ. 2032, Anestos Adamou v Xenofon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο