ΣΑΒΒΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Κυριακούς Σάββα ν. ΑΘΗΝΟΥΛΛΑΣ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2768/2010, 13/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2768/2010 Μεταξύ: ΣΑΒΒΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Κυριακούς Σάββα Ενάγοντα και ΑΘΗΝΟΥΛΛΑΣ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ Εναγόμενης και
- ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥ Τριτοδιάδικου 13 Ιανουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη/Αιτήτρια: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση: κα Αργυρού για Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην αίτηση της Εναγόμενης ημερομηνίας 1.7.2014 για αναστολή διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση έφεσης Στις 18.6.2014 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης αίτησης στην αγωγή με την οποία παραμέρισε διάταγμα προσεπίκλησης του Γενικού Εισαγγελέα ως τριτοδιαδίκου το οποίο είχε εκδοθεί σε προγενέστερο στάδιο. Η Εναγόμενη καταχώρησε έφεση εναντίον της εν λόγω ενδιάμεσης απόφασης στις 1.7.
- Την ίδια ημερομηνία, η Εναγόμενη καταχώρησε άλλες δύο ενδιάμεσες αιτήσεις. Με την πρώτη ζητούσε την προσθήκη του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως εναγόμενου στην αγωγή. Η δεύτερη αίτηση είναι η παρούσα με την οποία η Εναγόμενη ζητά «Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται πάσα περαιτέρω διαδικασία στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής μέχρι της εκδίκασης της έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2014». Σύμφωνα με την Εναγόμενη/Αιτήτρια, «αν δεν ανασταλεί η διαδικασία και εν τέλει εκδοθεί οποιαδήποτε τυχόν απόφαση εναντίον μου, η έφεση η οποία έχει καταχωρηθεί θα καταστεί άνευ αντικειμένου. και θα καταστήσει την επαναφορά της πρότερης κατάστασης πραγμάτων αδύνατη αφού στην περίπτωση επιτυχίας της έφεσης δεν θα μπορεί να μπορεί να συνεχιστεί η διαδικασία με την εμπλοκή του Γεν. Εισαγγελέα αφού μέχρι τότε η αγωγή θα έχει εκδικαστεί.» Ο Ενάγων ήγειρε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας ως λόγους ένστασης, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας και ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του Ενάγοντα για σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης του. Σημειώνω ότι ο Τριτοδιάδικος 1 δεν έφερε ένσταση στην αίτηση. Σαν γενικό σχόλιο, αναφέρω ότι η αναστολή εκτέλεσης απόφασης είναι μέτρο εξαιρετικό και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ ενώ ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε περιπτώσεις όπου η αναστολή επιζητείται ένεκα της καταχώρησης έφεσης εναντίον ενδιάμεσης απόφασης. Παραπέμπω ενδεικτικά στο ακόλουθο απόσπασμα από την Caspi Ship. Ltd κ.α. ν. Πλοίου S.S. Sapphire Seas (Αρ.2)
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 853, 855: «Έχει επανειλημμένα λεχθεί, και ευθυγραμμιστεί με σαφήνεια στη νομολογία, πως οι υποθέσεις δεν κατακερματίζονται επειδή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μιας υπόθεσης καταχωρούνται εφέσεις εναντίον ενδιαμέσων αποφάσεων ή διαταγμάτων του Δικαστηρίου.» Πέραν αυτού, και επί της ουσίας της υπό κρίση αίτησης, η ουσιαστική δικονομική βάση που επικαλείται η Εναγόμενη/Αιτήτρια, είναι η Δ.35 θ. 18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Η πιο πάνω διάταξη απασχόλησε εκτεταμένα τη νομολογία. Ενδεικτικά μόνο, αναφέρομαι στην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (αρ. 1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ.
- Στην εν λόγω υπόθεση είχε εφεσιβληθεί πρωτόδικη απόφαση για ακύρωση ειδοποίησης τριτοδιάδικου. Παράλληλα, οι εναγόμενοι είχαν αιτηθεί την αναστολή της εν λόγω ακυρωτικής απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης, στη βάση της Δ.35 8.
- Το αίτημα είχε απορριφθεί πρωτόδικα και το ζήτημα οδηγήθηκε στο Εφετείο το οποίο αποφάσισε ότι η Δ.35 θ.18 παρέχει τη δυνατότητα αναστολής κάποιας υποχρέωσης ή καθήκοντος που επιβάλλει πρωτόδικη απόφαση και όχι την παγιοποίηση ή προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Παραθέτω το ακόλουθο σχετικό απόσπασμα: «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγιοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708· In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119· (βλ. Επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524.) H Δ.35, θ. 18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισής της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. [*1387] Στην προκείμενη περίπτωση η ενδιάμεση απόφαση, της οποίας επιδιώκεται η αναστολή δεν θέτει οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής βάσει της Δ.35, θ.
- Στην ουσία, επιδιώκεται ο παραμερισμός αυτής τούτης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτό, δεν είναι παραδεχτό, ευρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35, θ.18.» Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχω ήδη αναφέρει, η Εναγόμενη/Αιτήτρια ζητά την αναστολή «πάσα[ς] περαιτέρω διαδικασίας στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής» λόγω της έφεσης που άσκησε εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2014 δια της οποίας παραμερίστηκε το διάταγμα προσεπίκλησης του Γενικού Εισαγγελέα ως τριτοδιάδικου στην αγωγή. Η ενδιάμεση απόφαση η οποία έχει εφεσιβληθεί, δεν δημιουργεί καμία θετική υποχρέωση ή καθήκον που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναστολής δυνάμει της Δ.35 θ.
- Αυτό το οποίο η Εναγόμενη/Αιτήτρια ουσιαστικά επιδιώκει είναι την παγιοποίηση ή παρεμπόδιση της συνέχισης της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτή η δυνατότητα δεν παρέχεται από τη Δ.35 θ.
- Στην αγόρευση της, η συνήγορος της Εναγόμενης/Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να «αναβάλει» τη διαδικασία τη βάση της Δ.33 θ.6 η οποία προνοεί ότι: «The Court may, if it thinks it expedient for the interests of justice, postpone or adjourn a trial for such time, and to such place, and upon such terms (if any), as it may think fit.» Επί αυτού αναφέρω ότι με την αίτηση ζητείται η «αναστολή» και όχι η «αναβολή» της διαδικασίας και επομένως, το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί στη βάση της Δ.33 θ.
- Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον την Εναγόμενης/Αιτήτριας και υπέρ του Ενάγοντα/Καθ΄ ου η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο