ΠΕΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α. ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΜΜΑΤΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1638/2014, 21/1/2015

(1997)1Β Α.Α.Δ 718 που ακολούθησε προγενέστερη νομολογία[2], αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «.Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες.» Θέλω επίσης να αναφερθώ και στην υπόθεση Θεμιστοκλέους ν. Γεωργιάδη

(2000)1 Α.Α.Δ. 157 όπου στην απόφαση του το Ανώτατο Δικαστήριο είπε σχετικά: «.[Π]εραιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι παρά το γεγονός πως το Δικαστήριο δεν πρέπει να επεμβαίνει στον τρόπο χειρισμού μιας υπόθεσης από τους διάδικους, διατηρεί το δικαίωμα, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να διατάξει την παροχή λεπτομερειών που θεωρούνται αναγκαίες. Το τι θεωρείται αναγκαίο είναι βεβαίως θέμα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά και με γνώμονα το ότι η Δ.19 Θ.4 προβλέπει ρητά ότι τα δικόγραφα περιέχουν γεγονότα και όχι μαρτυρία. Επομένως, οποιαδήποτε διαταγή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες πρέπει να αφορά μόνο ουσιώδη γεγονότα και όχι μαρτυρία η οποία θα προσκομιστεί κατά την ακρόαση προς απόδειξη των γεγονότων αυτών[3]. Στο σύγγραμμα Odgers' Principles of Pleadings and Practice, 21η Έκδ., σελ. 432 καταγράφονται σχετικά τα εξής: «Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered». Με δεδομένες τις πιο πάνω αρχές και καθοδήγηση, προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Στην πρώτη παράγραφο της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, οι Εναγόμενοι «εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει για το λόγο ότι θα έπρεπε να είναι διάδικοι στην αγωγή και η Εργοληπτική Εταιρεία Γιαννάκης Κόμματος & Υιοί Λτδ». Οι Ενάγοντες ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με την προδικαστική ένσταση των Εναγομένων, και ειδικότερα γιατί έπρεπε να είναι διάδικος η Εργοληπτική Εταιρεία Γιαννάκης Κόμματος & Υιοί Λτδ. Το αίτημα των Εναγόντων κρίνεται δικαιολογημένο αφού, πέραν από το απόσπασμα της συγκεκριμένης παραγράφου το οποίο παραθέτω πιο πάνω, οι Εναγόμενοι δεν αναφέρουν οτιδήποτε άλλο που να προσδιορίζει που εδράζεται η προδικαστική τους ένσταση. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που αξιώνουν οι Ενάγοντες/Αιτητές αναφορικά με τις παραγράφους 2, 3 και 4 της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης θα εξεταστούν μαζί. Στην παράγραφο 2 οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι «όλες οι ενέργειες τις οποίες ισχυρίζονται οι ενάγοντες εναντίον των εναγομένων προκύπτουν από την ιδιότητα των εναγομένων ως διευθυντών ή και μετόχων της εν λόγω εταιρείας». Οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με το τι εννοούν οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση με το συγκεκριμένο ισχυρισμό καθώς και γιατί επικαλούνται το συγκεκριμένο ισχυρισμό. Στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, σε σχέση με τη συμφωνία εργολαβίας με την οποία είχε ανατεθεί η ανακαίνιση της οικίας των Εναγόντων στην Εργοληπτική Εταιρεία Γιαννάκης Κόμματος & Υιοί, οι Εναγόμενοι «αρνούνται τον ισχυριζόμενο τερματισμό ή και την εγκυρότητα του». Οι Εναγόμενοι ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με το γιατί υπάρχει άρνηση του τερματισμού και γιατί αυτός δεν είναι έγκυρος. Στην παράγραφο 4 οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ξανά ότι η συμφωνία τερματίστηκε παράνομα και ότι στόχος των Εναγόντων είναι να μην επιτρέψουν στους Εναγόμενους να εισέλθουν στην επίδικη οικία και να φωτογραφήσουν το στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι εργασίες. Οι Ενάγοντες ζητούν να τους διευκρινιστεί ποια είναι η σχέση της βάσης αγωγής τους με τον ισχυριζόμενο παράνομο τερματισμό της συμφωνίας. Σε σχέση με τις πιο πάνω παραγράφους της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, κρίνω ότι οι Ενάγοντες δικαιολογημένα ζητούν να τους παρασχεθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Κατά την κρίση μου, οι ισχυρισμοί της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης είναι τόσο λακωνικοί ώστε να μην δύνανται να γνωρίζουν οι Ενάγοντες σε λογική έκταση τι θα αντιμετωπίσουν κατά την ακρόαση. Θεωρώ ότι η δικογραφημένη θέση των Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση δεν περιλαμβάνει σε λογική έκταση ισχυρισμούς αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων θα βασιστούν και θα προωθήσουν κατά την ακρόαση. Λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη ότι οι Εναγόμενοι επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς αυτούς και για τους σκοπούς της Ανταπαίτησης τους στην οποία οι Ενάγοντες θα κληθούν να προβάλλουν Υπεράσπιση. Στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, οι Εναγόμενοι «αρνούνται τις παραγράφους 7, 8, 9, 10 και 11 και ισχυρίζονται ότι πρόκειται περί κακόβουλης δίωξης για την οποία επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους». Στην δε παράγραφο 6 της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, οι Εναγόμενοι «αρνούνται τις παραγράφους 12 και 13» της Έκθεσης Απαίτησης. Στις αναφερόμενες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης περιλαμβάνονται ισχυρισμοί των Εναγόντων σε σχέση με περιστατικά όπου, μεταξύ άλλων, οι Εναγόμενοι εισήλθαν παράνομα στην περιουσία των Εναγόντων, τους απείλησαν και επιτέθηκαν στον Ενάγοντα 1. Οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με το γιατί οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται τα συγκεκριμένα περιστατικά, ποια είναι η θέση τους επί αυτών καθώς και τι εννοούν οι Εναγόμενοι όταν ισχυρίζονται ότι πρόκειται περί κακόβουλης δίωξης. Και πάλιν το αίτημα των Εναγόντων κρίνεται δικαιολογημένο. Παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Odgers Principles of Pleading and Practice, 20η έκδοση, σελ 195-196, όπου υπό τον τίτλο «Denials must be specific» αναφέρεται ότι: «It is usually considered sufficient when dealing with matters of inducement or other allegations which do not go to the gist of the action, to plead that "the defendant denies each of the allegations contained in paragraph 3". But when the pleader comes to those allegations which are the gist of the action, he should be more precise and should plead, "The defendant never agreed to the alleged", or "never spoke or published any of the said words", or "never made any representation as is alleged in paragraph 3 of the statement of claim".» Συνακόλουθα, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που ζητούνται να παρασχεθούν από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση εντός 20 ημερών από την επίδοση σε αυτούς του σχετικού διατάγματος. Σε σχέση με το θέμα των εξόδων παραπέμπω στη Δ.19 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί ότι: «Before applying for particulars by summons or notice a party should apply for them by letter. Failure to apply by letter may result in an order for payment of costs of an application for them by summons.» Η Δ.19 Θ.7 προβλέπει τη δυνατότητα για να ζητηθούν οι αιτούμενες λεπτομέρειες με επιστολή πριν την καταχώρηση αίτησης. Η διάταξη αυτή δεν είναι επιτακτικής αλλά δυνητικής φύσης με την έννοια ότι η αποστολή τέτοιας επιστολής δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για έγκριση του αιτήματος αλλά λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην επιδίκαση των εξόδων. Στην παρούσα περίπτωση οι Ενάγοντες/Αιτητές απέστειλαν σχετική επιστολή σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.7 προτού καταχωρήσουν την υπό κρίση Αίτηση. Επομένως, κρίνω ότι δεν υπάρχει λόγος να μην επιδικάσω έξοδα υπέρ τους αφού η αίτηση έχει επιτύχει και ο λόγος για τον οποίο καταχωρήθηκε ήταν διότι δεν έλαβαν από τους Εναγόμενους τις λεπτομέρειες τις οποίες ζήτησαν προηγουμένως με την εν λόγω επιστολή. Τα έξοδα συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιητών και εναντίον των Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τσαγγάρη ν Γαβριηλίδου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 472 [2] Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649 [3] Σχετικές οι Χριστόδουλου Θεμιστοκλέους ν Χρ. Γεωργιάδης Λτδ (ανωτέρω), Σάββα ν Κυπριακών Αερογραμμών (αρ.2)

(1992)1Β Α.Α.Δ 1146, Panayiotou v Solomou

(1979)1 C.L.R. 779. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο