Αναφορικά με την αίτηση της ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΠΠΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑΙ ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ ΛΤΔ ν. Αναφορικά με την περιουσία του αποβιώσαντα Σωτήρη Φώτη Νικηφόρου ή Σωτήρη Φωτά, Γενική Αίτηση: 100/14, 8/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 100/14 Αναφορικά με τον περί Διαχειρίσεων Περιουσιών Νόμο Κεφ. 189 Άρθρ. 45 και 53 και Αναφορικά με την περιουσία του αποβιώσαντα Σωτήρη Φώτη Νικηφόρου ή Σωτήρη Φωτά τέως από το Καλό Χωριό Λάρνακας αρ. Διαχείρισης 128/10 Ε. Δ. Λάρνακας και Αναφορικά με την αίτηση της ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΠΠΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑΙ ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ ΛΤΔ Αίτηση ημερομηνίας 09/10/2014 Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Σουρουλλά. Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Τσιαπαλλής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια Εταιρεία αιτείται από το Δικαστήριο τον διορισμό προσώπου το οποίο πρόσωπο θα διεξάγει έρευνα και θα εξετάσει τους κατατεθέντες λογαριασμούς στη Διαχείριση Αρ. 128/10, Ε. Δ. Λάρνακας, καθώς και όλους τους κατοπινούς λογαριασμούς που θα κατατεθούν μέχρι και την αποπεράτωση της διαχείρισης, τον καθορισμό της αμοιβής του συγκεκριμένου προσώπου και περαιτέρω ζητά όπως τα έξοδα της αίτησης και η αμοιβή του διορισθέντος προσώπου καταβληθούν από την περιουσία. Νομική βάση για τη συγκεκριμένη αίτηση αποτέλεσαν τα άρθρα 45 και 53 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 και η Δ.55 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα προς υποστήριξη της Αίτησης παρατέθηκαν σε Ένορκη Δήλωση του Γεώργιου Τσαππή, διευθυντή της Αιτήτριας Εταιρείας και γνώστη των γεγονότων. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η Αιτήτρια είναι εξ αποφάσεως πιστωτής για το ποσό των €15.000- πλέον δικηγορικά έξοδα δυνάμει εκδοθείσας απόφασης στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Αγ. Αρ. 1109/
- Στις 16/01/2014 είχε καταχωριστεί η Γενική Αίτηση 3/14 από τη Διαχειρίστρια Βαρβάρα Φώτη ή Φωτά με την οποία ζητούσε έγκριση τελικών λογαριασμών στη Διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα Σωτήρη Φώτη Νικηφόρου ή Σωτήρη Φωτά καθώς επίσης και διάταγμα για κλείσιμο της συγκεκριμένης διαχείρισης ή για παραχώρηση περαιτέρω οδηγιών. Η αίτηση της Διαχειρίστριας συνοδευόταν από Ένορκη Δήλωση χωρίς όμως να έχουν επισυναφθεί σε αυτήν τελικοί ή συμπληρωματικοί λογαριασμοί. Η συγκεκριμένη αίτηση είχε αποσυρθεί στις 26/09/2014 μετά την υποβολή ένστασης από την Αιτήτρια, στην παρούσα αίτηση, Εταιρεία. Ο ομνύοντας προωθεί την θέση ότι η Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση διαφωνεί με την απογραφή και τη συμπληρωματική απογραφή που καταχώρησε η Διαχειρίστρια, κα Βαρβάρα Φώτη ή Φωτά, γιατί δεν παρουσιάστηκαν ικανοποιητικά στοιχεία της περιουσίας του αποβιώσαντα, όπως τα πιστοποιητικά ιδιοκτησίας αλόγων, καθώς επίσης δεν παρουσιάστηκαν ικανοποιητικά στοιχεία του χρέους του αποβιώσαντα προς το νοσηλευτικό ίδρυμα «Mediterraneo Hospital». Σύμφωνα με τον ομνύοντα, η Αιτήτρια διαφωνεί με τους τελικούς λογαριασμούς γιατί δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία όπως οι επιταγές ή οι αποδείξεις είσπραξης από την Ιπποδρομιακή Αρχή και το Ταμείο Προνοίας. Επιπρόσθετα δεν παρουσιάστηκαν πιστοποιητικά ιδιοκτησίας αλόγων και πιστοποιητικά θανάτου αλόγων ενώ δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής του νοσηλευτικού ιδρύματος «Mediterraneo Hospital». Κατά τη δική του άποψη η κατάθεση των τελικών λογαριασμών δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 45 του Κεφ. 189 γιατί είναι αντικανονική, ανεπιβεβαίωτη, αδικαιολόγητη και περιέχει ψευδή στοιχεία. Είναι η θέση του ότι η διαχειρίστρια είχε αποκρύψει από το Δικαστήριο την έκδοση απόφασης εναντίον της, ως Διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος και ακολούθως είχε καταχωρίσει συμπληρωματική απογραφή. Καταλήγει ότι οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί είναι πολύπλοκοι και απαιτείται έρευνα τόσο στην Ιπποδρομιακή Αρχή καθώς και στην Πρεσβεία της Αθήνας, γι' αυτό και ζητείται από το Δικαστήριο να μην εγκρίνει τις πράξεις της Καθ' ης η αίτηση ως Διαχειρίστριας, να μην αποδεχτεί ή και εγκρίνει τους τελικούς λογαριασμούς, να μην επιτρέψει το κλείσιμο της διαχείρισης και επιπλέον ζητά τη διεξαγωγή έρευνας για τις πράξεις της Καθ' ης η αίτηση Διαχειρίστριας. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης από τη διαχειρίστρια Βαρβάρα Φώτη. Ως λόγοι Ενστάσεως κατεγράφησαν οι ακόλουθοι: Ότι η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη ή και παράτυπη ή και καταχρηστική, ότι η Αίτηση είναι πρόωρη, ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να παράσχει την αιτούμενη θεραπεία και ότι η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει καθυστέρηση και ζημιά στην περιουσία του αποβιώσαντα καθώς και γενικά στην υπόθεση. Νομική βάση για την Ένσταση αποτέλεσαν τα άρθρα 45 και 53 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189, το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, η Δ.48 θ.θ. 1-13 και η Δ.42(Α) θ.θ. 1-13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και η νομολογία και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τα γεγονότα προς υποστήριξη της Ένστασης, η Ένορκη Δήλωση της Βαρβάρας Φώτη, Διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Σωτήρη Φώτη Νικηφόρου είναι κατατοπιστική. Σύμφωνα με την ομνύουσα, η υπό κρίση Αίτηση είναι αβάσιμη και παράτυπη αλλά και καταχρηστική γιατί αποσκοπεί στην παρέλκυση της δίκης, αφού τυχόν έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος θα επιφέρει καθυστέρηση, έξοδα αλλά και ζημιά στα δικά της συμφέροντα αλλά και γενικότερα στα συμφέροντα της διαχείρισης. Υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με την νομική συμβουλή που έχει λάβει, το άρθρο 45 του περί Διαχειρίσεων Νόμου προβλέπει την αυτεπάγγελτη εξουσία του Δικαστηρίου να διορίζει αρμόδιο πρόσωπο για έλεγχο λογαριασμών όταν αυτοί είναι περίπλοκοι ή ογκώδεις μόνο υπό την προϋπόθεση ότι ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής εκφράζει αδυναμία να εξετάσει τους συγκεκριμένους λογαριασμούς, κάτι που δεν ισχύει στην υπό κρίση περίπτωση. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι πιστωτές ή και άλλοι αντιπρόσωποι μπορούν να καταχωρήσουν αίτηση για επίλυση διαφόρων ζητημάτων χωρίς διαχείριση της κληρονομίας στο Δικαστήριο. Όμως η ζητηθείσα θεραπεία δεν περιλαμβάνεται σε αυτές που προβλέπονται από το άρθρο 53 και επιπρόσθετα υπάρχει σε εξέλιξη διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα, οπόταν η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία. Υποστηρίζει ότι κατά την απόσυρση της Γενικής Αίτησης 3/14 είχε αναφερθεί στο Δικαστήριο ότι δεν είχαν συμπεριληφθεί στους υποβληθέντες λογαριασμούς κάποια στοιχεία και αυτός ήταν και ο λόγος που η συγκεκριμένη αίτηση είχε αποσυρθεί με σκοπό να υποβληθούν νέοι λογαριασμοί προς έλεγχο από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή. Καταλήγει, ότι η διαχείριση στερείται οποιουδήποτε ενεργητικού οπόταν τίθεται και θέμα σε σχέση με τα έξοδα τα οποία θα προκύψουν από διορισμό οποιουδήποτε τρίτου προσώπου για έλεγχο των λογαριασμών. Εισηγείται ότι η Αίτηση είναι πρόωρη και δεν μπορεί να προχωρήσει λόγω του ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων που αποτελούν τη νομική βάση της Αίτησης. Κρίνω πως εκείνο που πρέπει πρώτα να απαντηθεί είναι κατά πόσο ορθά το αίτημα επιζητείται με εναρκτήρια αίτηση και εν πάση περιπτώσει, έξω από το πλαίσιο της διαχείρισης. Αν αυτό το ερώτημα απαντάται καταφατικά το επόμενο που πρέπει να διερευνηθεί είναι το πραγματικό πλαίσιο της Αίτησης και συγκεκριμένα κατά πόσο η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι, υπό τις περιστάσεις, επιτρεπτή. Το άρθρο 53 του περί Διαχείρισης Περιουσιών Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα: «Επίλυση oρισμέvωv θεμάτωv με εvαρκτήρια κλήση (originating summons) 53.-
(1)Πρoσωπικoί αvτιπρόσωπoι ή oπoιoσδήπoτε από αυτoύς, πιστωτές, κληρoδόχoι ή oι πλησιέστερoι συγγεvείς, ή πρόσωπα πoυ αξιώvoυv μέσω τωv εv λόγω πιστωτώv ή δικαιoύχωv με εκχώρηση ή με άλλo τρόπo, δύvαvται vα ζητήσoυv από τo Δικαστήριo με εvαρκτήρια κλήση (originating summons) τηv επίλυση, χωρίς διαχείριση της κληρovoμιάς σε Δικαστήριo, oπoιoυδήπoτε από τα πιo κάτω ζητήματα ή θέματα: (α) oπoιoδήπoτε ζήτημα πoυ επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα συμφέρovτα τoυ πρoσώπoυ πoυ αξιώvει ότι είvαι πιστωτής, κληρoδόχoς, o πλησιέστερoς συγγεvής ή εκ τoυ vόμoυ κληρovόμoς (ζ) τηv επίλυση oπoιoυδήπoτε ζητήματoς πoυ πρoκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρovoμιάς.
(2)Οι Διαδικαστικoί Καvovισμoί πoυ ισχύoυv εκάστoτε, oι oπoίoι αφoρoύv εvαρκτήριες κλήσεις (originating summons) εφαρμόζovται σε κάθε διαδικασία δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ.» Το συγκεκριμένο άρθρο, το οποίο έχει τεθεί ως δικαιοδοτικό άρθρο από την Αιτήτρια Εταιρεία, θέτει δυο προϋποθέσεις. Πρώτον, την έναρξη της διαδικασίας με εναρκτήρια κλήση και δεύτερον, την μη ύπαρξη διαχείρισης σε σχέση με την περιουσία του αποβιώσαντα σε Δικαστήριο. Σύμφωνα με τις υποθέσεις Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 124 και Wilfrid Wortham κ.ά. ν. Ντίνας Κώστα Τσίμον κ.ά.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ.1442, μία εναρκτήρια πρωτογενής αίτηση, όπως η υπό εξέταση, ενέχει θέση αγωγής εντός της έννοιας της Δ.1, θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Με δεδομένο το γεγονός αυτό, θεωρώ ότι η ακρόαση των πρωτογενών εναρκτήριων αιτήσεων θα πρέπει να διεξάγεται ως η ακροαματική διαδικασία σε αγωγή, κάτι που αναπόφευκτα επιβάλλει την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας από τους διαδίκους. Κάτι τέτοιο παρέχει τη δυνατότητα και στις δύο πλευρές να υιοθετήσουν το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, ως και την ευκαιρία στον αντίδικο να τους αντεξετάσει. Η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης, κατά την άποψη μου, δεν είναι αρκετή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η Αιτήτρια Εταιρεία, που έχει και το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της, ήτοι ότι οι λογαριασμοί είναι περίπλοκοι και απαιτείται ιδιαίτερη έρευνα από άλλο πρόσωπο εκτός του Πρωτοκολλητή, καμία προφορική μαρτυρία παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου και επέλεξε να περιοριστεί στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Τσαππή, ημερομηνίας 09/10/14, που συνοδεύει την Αίτηση. Παρέλειψε επιπρόσθετα, να αντεξετάσει την ενόρκως δηλούσα κα Βαρβάρα Φώτη επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της, η οποία έχει καταθέσει τους συγκεκριμένους λογαριασμούς, ώστε να αμφισβητήσει και αντικρούσει τους δικούς της ισχυρισμούς ότι δεν είναι περίπλοκοι οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί. Η παράλειψη αυτή κρίνεται ως ουσιώδης και σημαντική, αφού μόνον έτσι θα ήταν δυνατό για το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα επί των ισχυρισμών της Αιτήτριας Εταιρείας, οι οποίοι αμφισβητούνται από την Καθ' ης η αίτηση στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσής της. Περαιτέρω, παρέλειψε να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατάλληλη μαρτυρία που να τεκμηριώνει την ισχυριζόμενη πολυπλοκότητα των λογαριασμών, όπως μαρτυρία εκ μέρους του Πρωτοκολλητή που είναι επιφορτισμένος με τον έλεγχό τους. Τα όσα αναφέρει ο κ. Τσαππής στη ένορκη δήλωσή του, δεν κρίνονται αρκετά για να τεκμηριώσουν την ισχυριζόμενη πολυπλοκότητα των λογαριασμών, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση προβάλλει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή από αυτήν που προωθεί η Αιτήτρια Εταιρεία. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την απόφαση στην υπόθεση Επί τοις αφορώσι τον Χατζηπέτρο Νικόλα Κτωρή τέως εκ Κατωκοπιάς, Αιτ. Αρ. 388/1985 Επ. Δικ. Λευκωσίας, ημερ. 30/06/09, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Καταλήγοντας στο άρθρο 53
(1), πράγματι φαίνεται ότι αυτό προσφέρεται για την επίλυση ορισμένων θεμάτων ή διαφωνιών που αφορούν κληρονομική περιουσία και ότι αυτό δύναται να αποτελέσει τη βάση για την αξίωση της θεραπείας που ζητείται με την παρούσα αίτηση. Το άρθρο 53
(1)όμως ρητά αναφέρει ότι οι θεραπείες αυτές δύναται να ζητηθούν από το Δικαστήριο με εναρκτήρια κλήση (originating summons). Στην υπόθεση WIFRID WORTHAM κ.ά. ν. ΝΤΙΝΑΣ ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΜΟΝ κ.ά.
(2001)1Α Α.Α.Δ. 1442 επιβεβαιώθηκε ότι οι θεραπείες που προσφέρει το άρθρο 53 μπορούν να δοθούν στο πλαίσιο εναρκτήριας κλήσης και μάλιστα υποδείχθηκε από το Εφετείο ότι η Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας περιλαμβάνει πρόνοιες αναφορικά με την επίδοση της και τη στήριξη της με μαρτυρία. Ο λόγος είναι προφανής μόνο με εναρκτήρια κλήση η αγωγή είναι δυνατό να προσφερθεί μαρτυρία για την απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται. Το γεγονός ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν να καθορίσει ότι οι θεραπείες του άρθρου 53 μπορούν να δοθούν μόνο με εναρκτήρια κλήση φαίνεται από τον τίτλο του άρθρου «επίλυση ορισμένων θεμάτων με εναρκτήρια κλήση» αλλά και από την υποπαράγραφο 53
(2)η οποία καθορίζει ότι σε κάθε διαδικασία βάση του άρθρου 53 θα ισχύουν οι εκάστοτε Διαδικαστικοί Κανονισμοί οι οποίοι αφορούν εναρκτήριες κλήσεις.» Περαιτέρω, η πρόθεση αυτή του νομοθέτη, γίνεται πιο ξεκάθαρη αν διαβαστεί το άρθρο 54
(1)του περί Διαχείρισης Περιουσιών Νόμου, σε συνάρτηση με το άρθρο 53, το οποίο προνοεί ότι: «οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο αναφέρεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 53 δύναται αντί να προχωρήσει με εναρκτήρια κλήση να εγείρει αγωγή αξιώνοντας όπως η κληρονομιά του αποθανόντος τύχει διαχείρισης σε Δικαστήριο». Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια Εταιρεία παρέλειψε να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατάλληλη μαρτυρία που να καταδεικνύει την αναγκαιότητα επίλυσης οποιουδήποτε ζητήματος, το οποίο καθορίστηκε από την ίδια την Αιτήτρια ως η πολυπλοκότητα των κατατεθέντων λογαριασμών ή που να τεκμηριώνει τους λόγους που επικαλείται για τον διορισμό αρμόδιου προσώπου, διαφορετικού από τον Πρωτοκολλητή, για να ελέγξει τους κατατεθέντες λογαριασμούς. Απέτυχε, δηλαδή, να τεκμηριώσει με τον ορθό δικονομικό τρόπο τους ισχυρισμούς της και επομένως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως πραγματικά αστήρικτη. Πέραν της πιο πάνω κατάληξης που καθορίζει την τύχη της αίτησης, λίγα λόγια πρέπει να ειπωθούν και για αυτή τούτη την ουσία της, εφόσον το πάρα πάνω εύρημα ενδέχεται να διαφοροποιηθεί σε δεύτερο βαθμό εξέτασης. Ακόμη και αν δεν υπήρχε το δικονομικό πρόβλημα της μη προσκόμισης μαρτυρίας προς υποστήριξη της εναρκτήριας αίτησης η αίτηση αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα. Πρώτον, υπάρχει εν εξελίξει διαχείριση οπόταν δεν πληρείται η προϋπόθεση «χωρίς διαχείριση της κληρovoμιάς σε Δικαστήριo», η οποία καταγράφεται στο άρθρο 53
(1)για ενεργοποίησή του. Επιπρόσθετα, το άρθρο 45
(3)του περί Διαχείρισης Περιουσιών Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα: «
(3)Τo Δικαστήριo δύvαται αυτεπάγγελτα vα διoρίσει αρμόδιo πρόσωπo για vα εξετάσει oπoιoυσδήπoτε λoγαριασμoύς πoυ καταχωρίστηκαv δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ oι oπoίoι είvαι περίπλoκoι ή oγκώδεις και τo πρόσωπo πoυ διoρίζεται κατά τov πιo πάvω τρόπo δύvαται vα λάβει τέτoια εύλoγη αμoιβή (πληρωτέα από τηv κληρovoμιά) ως τo Δικαστήριo ήθελε διατάξει. Τo πρόσωπo αυτό υπoβάλλει τηv έκθεση τoυ επί τωv λoγαριασμώv στov πρωτoκoλλητή επικύρωσης διαθηκώv εvτός τέτoιας πρoθεσμίας ως τo Δικαστήριo ήθελε διατάξει και o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv δύvαται vα πρoβεί σε oπoιαδήπoτε εvέργεια στηv πρoκείμεvη περίπτωση ωσάv vα είχε o ίδιoς εξετάσει λεπτoμερώς τoυς λoγαριασμoύς.» Το συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου θα μπορούσε να αποτελέσει νομικό στήριγμα για την αίτηση. Όμως η εξουσία του Δικαστηρίου να διορίσει αυτεπάγγελτα τρίτο πρόσωπο, εκτός του Πρωτοκολλητή, το οποίο να ελέγξει τους καταχωρηθέντες λογαριασμούς ενεργοποιείται όταν οι λογαριασμοί αυτοί είναι «περίπλοκοι ή ογκώδεις». Η διαπίστωση του γεγονότος αυτού, δηλαδή ότι οι λογαριασμοί είναι «περίπλοκοι ή ογκώδεις», γίνεται από τον Πρωτοκολλητή, ο οποίος εξετάζει λεπτομερώς τους κατατεθέντες λογαριασμούς, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 45
(2)του Κεφ. 189. Δεν έχει τεθεί θέμα περιπλοκότητας ή όγκου των λογαριασμών από τον Πρωτοκολλητή, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με τον έλεγχό τους αλλά ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία από την Αιτήτρια ότι οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί που έχουν κατατεθεί είναι πράγματι περίπλοκοι ή ογκώδεις. Ελλείψει των στοιχείων αυτών δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί το άρθρο 45
(3)του Κεφ. 189, το οποίο επικαλείται η Αιτήτρια Εταιρεία. Διαπιστώνω όμως και μια ασυμφωνία σε σχέση με την θεραπεία που ζητείται σε αυτή τούτη την Αίτηση με το τί ζητά ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 14 Α-Δ της ένορκης δήλωσης του κ. Τσαππή ζητούνται άλλες θεραπείες, ήτοι ζητείται από το Δικαστήριο να μην εγκρίνει τις πράξεις της Διαχειρίστριας, να μην αποδεχτεί ή εγκρίνει τους τελικούς λογαριασμούς, να μην επιτρέψει το κλείσιμο της διαχείρισης καθώς και η διεξαγωγή έρευνας για τις πράξεις της Διαχειρίστριας. Στην αιτητικό της υπό κρίση Αίτησης ζητείται ο διορισμός προσώπου το οποίο θα ερευνήσει και θα εξετάσει τους λογαριασμούς, η οποίοι σημειώνω ότι ακόμη δεν έχουν εξεταστεί από τον Πρωτοκολλητή ή αν έχουν εξεταστεί δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το περιεχόμενό τους. Δεν νοείται να ζητείται διαφορετική θεραπεία στην ένορκη δήλωση από αυτή που ζητείται με την αίτηση αφού η Αίτηση, συγκεκριμένα το αιτητικό της, είναι που καθορίζει το νομικό πλαίσιο της διαδικασίας και θέτει το ζήτημα το οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει και όχι η ένορκη δήλωση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα προς όφελος της Διαχείρισης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο