← Κύπρος

Μίκης Νάταρ Υιοί ΛΤΔ ν. Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, Αρ. Αγωγής 1259/2011, 18/2/2015

Μίκης Νάταρ Υιοί ΛΤΔ ν. Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, Αρ. Αγωγής 1259/2011, 18/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1259/2011 Μεταξύ: Μίκης Νάταρ Υιοί ΛΤΔ Ενάγουσας -και- Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ Εναγόμενης --------- Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Eνάγουσα Εταιρεία: Ο κ. Χρυσάνθου για Κάκκουρας, Παναγίδης, Χρυσάνθου και Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε.. Για Eναγόμενη Εταιρεία: Η κα Κάκκου για κ. Κύπρο Ανδρέου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Ποσνακίδης). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει από την Εναγόμενη Εταιρεία το ποσό των €44.214,62- δυνάμει τιμολογίων και/ή δυνάμει υπολοίπου λογαριασμού ή και προφορικής συμφωνίας πώλησης προϊόντων ή και δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας Εταιρείας, είναι εγγεγραμμένη εταιρεία, η οποία ασχολείται με την πώληση και εμπορία πετρελαιοειδών ή και μηχανέλαιων ή και συναφών προϊόντων. Την περίοδο 27/01/2010 μέχρι 14/12/2010 η Ενάγουσα πωλούσε, μετά από παραγγελία της Εναγομένης και προφορική συμφωνία για πώληση προϊόντων, στην Εναγόμενη Εταιρεία, διάφορα πετρελαιοειδή και συναφή προϊόντα τα οποία ήταν της αρεσκείας της. Η Ενάγουσα εξέδιδε, για κάθε παράδοση, τιμολόγια. Λόγω του ότι η Εναγόμενη Εταιρεία προέβαινε σε τμηματικές πληρωμές, η Ενάγουσα διατηρούσε χρεωπιστωτικό λογαριασμό, ο οποίος στις 11/04/2011 έδειχνε υπόλοιπο €44.214,62σεντ-. Τα εκδοθέντα τιμολόγια, για τις συγκεκριμένες δοσοληψίες, ήταν το τιμολόγιο με αριθμό 11006 για το ποσό των €28.713,20-, το τιμολόγιο με αριθμό 10954 για το ποσό των €764,17- και το τιμολόγιο με αριθμό 10330 για το ποσό των €14.737,25-. Παρά το ότι η Ενάγουσα είχε καλέσει επανειλημμένα την Εναγομένη Εταιρεία να εξοφλήσει το υπόλοιπο, αυτή τίποτα δεν έπραξε. Η Εναγόμενη Εταιρεία στην Υπεράσπισή της αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Ισχυρίζεται ότι μετά από πολλαπλές συνεργασίες και/ή αγοραπωλησίες και/ή επιτυχείς συμφωνίες είχε αναπτυχθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των διαδίκων με αποτέλεσμα η αγοραπωλησία των πετρελαιοειδών να γίνει στη βάση προφορικής συμφωνίας, η οποία συμπεριλάμβανε ρητό ή και εξυπακουόμενο όρο ότι τα προϊόντα που θα παραδίδονταν θα ήταν στην κατάλληλη ή και αποδεκτή ή και ικανοποιητική ποιότητα. Κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων η Ενάγουσα Εταιρεία πώλησε και παρέδωσε στην Εναγόμενη Εταιρεία πετρελαιοειδή ή και μηχανέλαια ή και συναφή προϊόντα σε ακατάλληλη ή και μη ικανοποιητική ή και προβληματική κατάσταση ή και μη αποδεκτής ποιότητας με αποτέλεσμα όταν χρησιμοποιήθηκαν να προκαλέσουν ζημίες και βλάβες στα μηχανήματα της Εναγόμενης Εταιρείας. Η Εναγόμενη Εταιρεία καταγράφει ως λεπτομέρειες παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της Ενάγουσας ότι πώλησε, εν γνώσει της, πετρελαιοειδή ή και μηχανέλαια ή και συναφή προϊόντα σε ακατάλληλη ή και μη ικανοποιητική ή και προβληματική κατάσταση ή και μη αποδεκτής ποιότητας, ότι πώλησε και παρέδωσε τα συγκεκριμένα προϊόντα χωρίς να προβεί στους απαραίτητους ελέγχους έτσι ώστε να τα παραδώσει σε αποδεκτή ποιότητα, ότι προμήθευσε και παρέδωσε ντεπόζιτο αποθηκεύσεως πετρελαίων ή και μηχανέλαιων το οποίο ήταν σε ακατάλληλη κατάσταση, δηλαδή ήταν ακάθαρτο, ότι με ψευδείς παραστάσεις ή και με δόλο παρέδωσε στην Εναγομένη Εταιρεία μηχανέλαια και πετρελαιοειδή σε ακατάλληλη ή και μη ικανοποιητική ή και μη αποδεκτή ή και σε προβληματική ποιότητα, ότι αρνήθηκε ή και αμέλησε ή και παρέλειψε να παραδώσει όλη τη συμφωνηθείσα ποσότητα και ότι παρέλειψε ή και αμέλησε ή και αρνήθηκε να παραδώσει τα προϊόντα εντός του συμφωνηθέντος χρονικού διαστήματος ή και εύλογου χρόνου. Λόγω των πιο πάνω παραβάσεων, η Εναγόμενη Εταιρεία ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιές ή και απώλειες ή και βλάβες στα μηχανήματα ή και στα εξαρτήματά της με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ακινητοποίηση των μηχανημάτων οδήγησε σε οικονομικές απώλειες. Ως λεπτομέρειες των ζημιών ή και των βλαβών ή και των απωλειών της, η Εναγόμενη Εταιρεία καταγράφει το ποσό των €15.000- για ζημιές ή και βλάβες στα μηχανήματα και €18.000- για απώλεια κερδών λόγω της ακινητοποίησης των οχημάτων. Τα συγκεκριμένα ποσά τα ανταπαιτεί από την Ενάγουσα Εταιρεία. Είχαν γίνει κατά την έναρξη της ακρόασης από κοινού παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα: Ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ήταν δεόντως εγγεγραμμένη, ότι ο κ. Γεώργιος Νάταρ είναι Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας και εξουσιοδοτημένος να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι η Εναγόμενη Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/10/
  2. Προς υποστήριξη της υπόθεσης, μαρτυρία δόθηκε από τον Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Γεώργιο Νάταρ, Μ.Ε.1, ο οποίος είναι ένας εκ των δύο διευθυντών της Ενάγουσας Εταιρείας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την μεταπώληση πετρελαιοειδών, δηλαδή αγοράζει πετρελαιοειδή και λάδια από εταιρείες πετρελαιοειδών και τα μεταπωλεί σε δικούς της πελάτες. Τον Μάρτιο του 2010 η Ενάγουσα Εταιρεία είχε συμφωνήσει με την Εναγόμενη Εταιρεία όπως την προμηθεύσει με πετρέλαια και λάδια. Είχε συμφωνηθεί ότι με την παραλαβή του κάθε φορτίου το φορτίο θα ξεσφραγίζεται, θα ελέγχεται από τον παραλήπτη, ήτοι την Εναγομένη Εταιρεία, θα υπογράφεται το τιμολόγιο και παράλληλα θα εκδίδεται και θα παραδίδεται στον οδηγό επιταγή σε σχέση με το εκδοθέν τιμολόγιο. Αρχικά αυτή η συμφωνία τηρείτο μέχρι που οι επιταγές της Εναγομένης Εταιρείας δεν εξαργυρώνονταν από την Τράπεζα. Μετά το γεγονός αυτό, ο κύριος Ττοφαλλής επισκεπτόταν τα γραφεία της Ενάγουσας Εταιρείας και αντάλλαζε τις επιταγές. Στις 27/10/2011 είχαν παραδοθεί ένα φορτίο 22.000 λίτρα πετρέλαιο κίνησης και ακόμα ένα φορτίο 7.000 λίτρα πετρέλαιο, τα οποία ήταν συνολικής αξίας €28.713,20σεντ-. Τα συγκεκριμένα φορτία είχαν παραληφθεί από τη γυναίκα του κ. Ττοφαλλή. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, τα συγκεκριμένα φορτία είχαν φορτωθεί από το πρατήριο της εταιρείας EXON MOBIL στη Λάρνακα και είχαν παραδοθεί αμέσως στην Ξυλοφάγου, στην Εναγομένη Εταιρεία. Σε σχέση με τα συγκεκριμένα φορτία είχε εκδοθεί το τιμολόγιο με αριθμό 11006, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  3. Το τιμολόγιο είχε εκδοθεί από την κα Χατζημιτσή, λογίστρια στο γραφείο της Ενάγουσας Εταιρείας και είχε παραδοθεί από τον οδηγό του αυτοκινήτου που είχε μεταφέρει το φορτίο, κ. Ιωαννίδη. Υπήρχε και τιμολόγιο που είχε εκδοθεί από την εταιρεία EXON MOBIL, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  4. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KRD519, με οδηγό τον Νίκο Ιωαννίδη, είχε φορτώσει στις εγκαταστάσεις της EXON MOBIL και είχε παραδώσει το φορτίο του στο σπίτι του κύριου Ττοφαλλή. Το δρομολόγιο που διένυσε καταγράφηκε στο GPS του αυτοκινήτου. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, σχετικό έντυπο του GPS του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, το οποίο καταδείκνυε την διαδρομή του. Η συγκεκριμένη παραγγελία είχε γίνει τηλεφωνικώς στην κα Χατζημιτσή. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 4, το έντυπο της παραγγελίας. Όταν παραδόθηκε, όμως, το συγκεκριμένο τιμολόγιο δεν εξοφλήθηκε. Ακολούθησε, στις 09/11/2010, τηλεφώνημα από τον διευθυντή της Εναγομένης Εταιρείας με το οποίο ζητούσε επειγόντως λάδια για τα μηχανήματα. Είχε συμφωνηθεί από το τηλέφωνο ποια συγκεκριμένα λάδια θα του αποστέλλονταν καθώς και οι τιμές και το απόγευμα της ίδιας ημέρας του είχαν σταλεί στην Ξυλοφάγου τα συγκεκριμένα λάδια. Είχε εκδοθεί το τιμολόγιο με αριθμό 10954 αξίας €764,17σεντ-. Η Ενάγουσα Εταιρεία είχε αγοράσει τα συγκεκριμένα μηχανέλαια από εταιρεία εισαγωγής μηχανέλαιων. Είχαν μεταφερθεί από οδηγό της Ενάγουσας Εταιρείας στο Ξυλοφάγου και ήταν σφραγισμένα από τις κατασκευάστριες εταιρείες, ήτοι την SHELL και την
  5. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, το εκδοθέν τιμολόγιο που αφορούσε τα συγκεκριμένα μηχανέλαια και, ως Τεκμήριο 6, σχετικό πιστοποιητικό ποιότητας των συγκεκριμένων μηχανέλαιων. Στις 14/12/2010 ο διευθυντής της Εναγομένης Εταιρείας είχε ζητήσει πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης. Λόγω του ότι τα προηγούμενα δύο τιμολόγια δεν είχαν εξοφληθεί, παρά τις επανειλημμένες τηλεφωνικές συνομιλίες που είχαν μεταξύ τους, υποσχέθηκε να αποπληρώσει τα παλιά τιμολόγια με την αποστολή του εμπορεύματος. Είχε συμφωνηθεί ότι θα παραδίνονταν 10.000 λίτρα πετρέλαιο κίνησης και 5.000 λίτρα πετρέλαιο θέρμανσης. Τα συγκεκριμένα πετρελαιοειδή είχαν μεταφερθεί με το βυτιοφόρο με αριθμό KRD
  6. Το συγκεκριμένο βυτιοφόρο είχε φορτώσει τα εμπορεύματα από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας Ελληνικών Πετρελαίων στη Λάρνακα και τα είχε μεταφέρει απευθείας στις εγκαταστάσεις του κ. Ττοφαλλή. Είχαν παραληφθεί από τον κύριο Ττοφαλλή. Η κα Παναγιώτα Ττοφαλλή είχε υπογράψει το σχετικό τιμολόγιο χωρίς όμως να παραδώσει οποιαδήποτε επιταγή. Το τιμολόγιο με αριθμό 10330 για το ποσό των €14.737,25σεντ- κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  7. Ως Τεκμήριο 7 κατατέθηκε το έντυπο της συγκεκριμένης παραγγελίας. Ενώ, ως Τεκμήριο 9, είχε κατατεθεί το τιμολόγιο της Ελληνικής Εταιρείας Πετρελαιοειδών και ως Τεκμήριο 10 το έντυπο από το σύστημα GPS του αυτοκινήτου που είχε μεταφέρει τα προϊόντα στις εγκαταστάσεις της Εναγομένης Εταιρείας. Ως Τεκμήριο 11 κατατέθηκε η κατάσταση λογαριασμού. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ίδιος είχε συνεχείς και καθημερινές επικοινωνίες με τον κ. Ττοφαλλή μέχρι την ημέρα που καταχωρίστηκε η αγωγή και ουδέποτε του είχε αναφερθεί οτιδήποτε σχετικό με την ποσότητα ή την ποιότητα των παραδοθέντων προϊόντων. Αντίθετα, οι σχέσεις τους ήταν πολύ φιλικές σε σημείο που ο κ. Ττοφαλλής τον είχε προσκαλέσει και για φαγητό. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι το Τεκμήριο 6 συνιστά το τεχνικό φυλλάδιο το οποίο εκδίδεται από την εταιρεία πετρελαιοειδών SHELL και αναλύει τις ιδιότητες του μηχανέλαιου, ενώ παράλληλα καταγράφει και το περιεχόμενο των συστατικών. Στο δικό του μυαλό, το συγκεκριμένο συνιστούσε πιστοποιητικό καταλληλότητας. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι το μηχανέλαιο είχε παραδοθεί σφραγισμένο όπως είχε αγοραστεί από την εταιρεία SHELL, άμεσα και χωρίς να αλλοιωθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Η δική του Εταιρεία είχε εμπιστοσύνη στη μεγάλη πολυεθνική εταιρεία SHELL αφού ποτέ δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα με οποιοδήποτε μηχανέλαιο τους είχε παραδώσει η συγκεκριμένη εταιρεία. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι προμήθευε την Εναγόμενη Εταιρεία με πετρέλαιο κίνησης καθώς και με πετρέλαιο θέρμανσης σε μια συνεργασία η οποία είχε αρχίσει τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του
  8. Ερωτηθείς για το θέμα των πληρωμών, ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε συμφωνηθεί ότι άμα τι παραλαβή του φορτίου από την Εναγόμενη Εταιρεία θα εκδίδετο και σχετική επιταγή. Αυτό είχε γίνει την πρώτη φορά. Ένα μήνα μετά, η δεύτερη εκδοθείσα επιταγή δεν είχε τιμηθεί από την Τράπεζα. Αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι υπήρχε συμφωνία για τμηματική πληρωμή. Ανέφερε ότι ποτέ δεν είχε αντιμετωπιστεί πρόβλημα ποιότητας αναφορικά με τα συγκεκριμένα μηχανέλαια. Τη συγκεκριμένη ημέρα παράδοσης στην Εναγομένη Εταιρεία είχαν παραδοθεί και δεκάδες άλλες βαρέλες σε άλλους πελάτες χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα. Υποστήριξε ότι ολόκληρη η Κύπρος χρησιμοποιεί προϊόντα της EXON MOBIL και ΕΚΟ καθώς και λιπαντικά της εταιρείας SHELL χωρίς παράπονο σε σχέση με την καταλληλότητα. Εάν υπήρχε πρόβλημα καταλληλότητας, έθεσε το ερώτημα γιατί δεν είχε ενημερωθεί η Ενάγουσα Εταιρεία σε σχέση με το πρόβλημα από τις 27/10/2010 που παραδόθηκε το πρώτο φορτίο ή ακόμα 14/12/2010 που παραδόθηκε το δεύτερο φορτίο. Κατέληξε, ότι ο διευθυντής της Εναγομένης Εταιρείας είχε σκεφτεί το θέμα της ακαταλληλότητας αμέσως μόλις είχαν ληφθεί δικαστικά μέτρα εναντίον της Εταιρείας του. Για την Εναγόμενη Εταιρεία μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Νίκο Ττοφαλλή, Μ.Υ.1, ο οποίος προς υποστήριξη των θέσεών του κατέθεσε γραπτή δήλωση, η οποία είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
  9. Στη γραπτή του δήλωση κατέγραψε ότι είναι διευθυντής της Εναγομένης Εταιρείας, η οποία τελεί υπό εκκαθάριση. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, με την Ενάγουσα Εταιρεία υπήρχαν πολλές συμφωνίες με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο εταιρειών και γι' αυτό τον λόγο η αγοραπωλησία πετρελαιοειδών, μηχανέλαιων και συναφών προϊόντων γινόταν στη βάση της προφορικής συμφωνίας με ρητό και εξυπακουόμενο όρο ότι τα προϊόντα θα παραδίδονταν στην κατάλληλη, αποδεκτή και ικανοποιητική ποιότητα. Όμως, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε πωλήσει και παραδώσει πετρελαιοειδή, μηχανέλαια και συναφή προϊόντα σε ακατάλληλη, μη ικανοποιητική και προβληματική κατάσταση με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές και απώλειες στα μηχανήματα της Εναγομένης Εταιρείας. Η Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν η καταγραφείσα θέση του, είχε παραβιάσει τον όρο της καταλληλότητας των προϊόντων. Συνεπεία της συγκεκριμένης παραβίασης, η Εναγόμενη Εταιρεία υπέστηκε ζημιές, απώλειες και βλάβες στα μηχανήματα και στα εξαρτήματά της με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα και να προκληθούν μεγάλες οικονομικές απώλειες κερδών λόγω αυτής της ακινητοποίησης. Είχαν προκληθεί βλάβες και ζημιές στα μηχανήματα ύψους €15.000- και είχαν απολεσθεί κέρδη ύψους €18.000- από την Εναγομένη Εταιρεία. Ο λόγος που δεν πληρώθηκαν τα συγκεκριμένα τιμολόγια ήταν γιατί είχε παραβιαστεί η μεταξύ των δύο εταιρειών προφορική συμφωνία. Λόγω της παραβίασης αυτής, η Εναγομένη Εταιρεία είχε απαλλαχθεί από την υποχρέωσή της να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό. Ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι τα μηχανήματα της Εναγομένης Εταιρείας είχαν υποστεί ζημιές στις πόμπες του πετρελαίου. Το άτομο που είχε ελέγξει και επιδιορθώσει τα συγκεκριμένα μηχανήματα ήταν ο Κοσμάς Ψαρά, ο οποίος έχει αποβιώσει. Είχε διαφανεί ότι υπήρχε κατράς στο πετρέλαιο, ο οποίος είχε προκαλέσει ζημιά στις πόμπες των μηχανημάτων. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι πράγματι είχε συμφωνηθεί η πώληση πετρελαιοειδών και η παράλληλη πληρωμή τους. Ήταν η θέση του ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε συνεργασία μεταξύ της Εναγομένης Εταιρείας και της Ενάγουσας. Υποστήριξε, όμως, ότι όταν παραδίδονταν προϊόντα η πληρωμή γινόταν μετά την παρέλευση δέκα με δεκαπέντε ημερών. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 11, παραδέχθηκε ότι πράγματι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε προμηθευθεί με πετρέλαιο. Η συγκεκριμένη συνεργασία, σύμφωνα με τον διευθυντή της Εναγόμενης, προχωρούσε καλά, πλην όμως τα τάγκια στα οποία είχε τοποθετήσει τα προϊόντα μέσα δεν ανήκαν στην Ενάγουσα Εταιρεία. Σε σχέση με τα τελευταία δυο φορτία όταν τοποθετείτο πετρέλαιο στα μηχανήματα, από αυτά τα φορτία, παρουσίαζαν πρόβλημα στις πόμπες. Όποιο μηχάνημα έβαζε πετρέλαιο από το συγκεκριμένο τάγκι, με το οποίο τους είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα Εταιρεία, αντιμετώπιζε πρόβλημα. Ο μηχανικός Κοσμάς Ψαρά είχε αποφανθεί ότι οι ζημιές στα μηχανήματα είχαν προκύψει από το πετρέλαιο με το οποίο τροφοδοτούντο τα μηχανήματα. Έκτοτε ο ίδιος προμηθεύεται από την εταιρεία ΕΚΟ καθώς και το πρατήριο Νίκος και Παναγιώτης Γερασίμου στο Ξυλοφάγου. Επέμενε στη θέση του ότι τα μηχανήματά του είχαν αντιμετωπίσει προβλήματα λόγω του πετρελαίου που τους είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα Εταιρεία. Υποστήριξε ότι η Ενάγουσα είχε τοποθετήσει το πετρέλαιο μέσα στα μεγάλα τάγκια και ακολούθως το συγκεκριμένο πετρέλαιο τροφοδοτείτο με πόμπα τροφοδότησης στα μηχανήματα. Υποχρεώθηκε, ήταν ο ισχυρισμός του, να αγοράσει καινούργιες πόμπες για να επιδιορθωθούν τα μηχανήματα γιατί κατά τον συγκεκριμένο χρόνο θα έπρεπε να παραδώσει μια εργασία, στην οποία υπήρχε χρονοδιάγραμμα. Ερωτηθείς δεν μπορούσε να θυμηθεί σε ποια ημερομηνία είχαν προκύψει τα συγκεκριμένα προβλήματα. Παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο πετρέλαιο το τοποθετούσε πρώτα σε ημιβυτιοφόρο έτσι ώστε να το μεταφέρει στο ξενοδοχείο «Sunrise» και να το τοποθετήσει στο ντίκερ. Επέμενε στη θέση του ότι ο ίδιος ο μηχανικός, στον οποίο είχαν μεταφερθεί τα μηχανήματα για επιδιόρθωση, του είχε αναφέρει ότι για όλες τις ζημιές των μηχανημάτων έφταιγε το πετρέλαιο. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να υπήρχε οποιοδήποτε ποιοτικό πρόβλημα στο πετρέλαιο αφού ο ίδιος είχε χρησιμοποιήσει 22.000 λίτρα από το συγκεκριμένο πετρέλαιο και ακολούθως είχε παραγγείλει και άλλα, ισχυρίστηκε ότι ήθελε να είναι απόλυτα σίγουρος ότι για τα προβλήματα που είχαν προκύψει στα μηχανήματά του υπεύθυνο ήταν το πετρέλαιο. Παραδέχθηκε ότι όταν μια ποσότητα πετρελαίου τοποθετηθεί σε τάγκι και παραμείνει σε αυτό το δοχείο καιρό δημιουργείται κατράς. Επίσης παραδέχθηκε ότι οι πόμπες των μηχανημάτων είχαν τραβήσει κατρά. Επέμενε στη θέση του ότι η Εναγόμενη Εταιρεία υπέστη απώλειες και ζημιές, όμως παράλληλα αναγνώρισε ότι δεν είχε προβεί σε οποιαδήποτε ανάλυση των πετρελαιοειδών τα οποία του είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα Εταιρεία. Επίσης παραδέχθηκε ότι τα ντεπόζιτα στα οποία τοποθετούνταν τα πετρελαιοειδή ήταν της Εναγομένης Εταιρείας, πλην όμως ισχυρίστηκε ότι ήταν εντελώς καινούργια και ότι δεν είχε τοποθετήσει πετρελαιοειδή σ' αυτά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ούτε και είχε θεωρήσει απαραίτητο να καθαρίσει τα συγκεκριμένα ντεπόζιτα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα γίνει αναφορά σε αυτό όπου και όταν κριθεί απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1 (Α) Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Ο διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, Μ.Ε.1, δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Η μαρτυρία του όχι μόνο είχε υποστηριχθεί από την πραγματική μαρτυρία, ήτοι τα τεκμήρια, αλλά είχε υποστηριχθεί και από την παραδοχή του διευθυντή της Εναγομένης ότι πράγματι τα συγκεκριμένα προϊόντα είχαν παραληφθεί, σύμφωνα και με το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης Τεκμήριο
  1. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας γνώριζε πολύ καλά τα γεγονότα, ήτοι γνώριζε τί παραγγελίες είχαν δοθεί, από πού είχαν αγοραστεί τα προϊόντα που είχαν αποσταλεί στην Εναγόμενη Εταιρεία, ποιος τα είχε μεταφέρει και ποιος τα είχε παραλάβει. Στην αντίπερα όχθη ο διευθυντής της Εναγόμενης Εταιρείας ισχυρίστηκε ότι τα παραδοθέντα προϊόντα ήταν ελαττωματικά γι' αυτό και δεν κατέβαλλε την αξία τους. Όμως, παρά την ελαττωματικότητά τους, είχε παραγγείλει, μετά από δυο μήνες από την παραλαβή των ελαττωματικών προϊόντων, άλλο ένα φορτίο αξίας €14.737,62- για να είναι τελείως σίγουρος ότι ήταν το πετρέλαιο που ήταν προβληματικό. Αυτή του η θέση αντιβαίνει της λογικής και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επίσης είπε ψέματα σε σχέση με το ντεπόζιτο στο οποίο τοποθετούνταν τα προϊόντα. Αρχικά είχε αναφέρει ότι το συγκεκριμένο ντεπόζιτο του το είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα Εταιρεία, όμως, προς το τέλος της αντεξέτασής του είχε παραδεχθεί ότι το ντεπόζιτο ήταν δικό του, ήταν καινούργιο και δεν το είχε καθαρίσει. Γεννάται το ερώτημα γιατί δεν παραπονέθηκε στην Ενάγουσα Εταιρεία ευθύς εξ αρχής, στις 27/10/2010, όταν παρέλαβε το πρώτο φορτίο ότι ήταν ελαττωματικό, αλλά συνέχισε να τροφοδοτεί τα μηχανήματά του με το συγκεκριμένο πετρέλαιο και ακολούθως αγόρασε και άλλο, μετά από δυο μήνες το οποίο ήταν επίσης ελαττωματικό. Η πιθανότητα δυο ελαττωματικών φορτίων πετρελαίου είναι στην πραγματικότητα αδύνατη αν όχι ανύπαρκτη. Καταλήγω, λοιπόν, ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία ασχολείται με την μεταπώληση πετρελαιοειδών και συναφή προϊόντων, είχε παραδώσει, μετά από συμφωνία, στην Εναγόμενη Εταιρεία σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις πετρελαιοειδή συνολικής αξίας €44.214,62-. Για κάθε παραγγελία που λάμβανε και παρέδιδε η Ενάγουσα Εταιρεία εκδιδόταν και σχετικό τιμολόγιο, Τεκμήρια 1, 5 και
  2. Κατά την παραλαβή τα συγκεκριμένα τιμολόγια υπογράφονταν. Τα συγκεκριμένα προϊόντα η Ενάγουσα Εταιρεία τα είχε προμηθευτεί από τις εταιρείες ΕΚΟ και την EXON MOBIL, Τεκμήρια 2 και
  3. Η Εναγόμενη Εταιρεία, παρά το γεγονός ότι είχε παραλάβει όλα τα πετρελαιοειδή χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία, ηρνείτο να τα πληρώσει και μετά που καταχωρίστηκε η αγωγή επικαλέστηκε γενικά και αόριστα ότι τα προϊόντα ήταν ακατάλληλα για ν' αποφύγει την καταβολή της αξίας τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η απαίτηση της Ενάγουσας Εταιρείας, όπως καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης, βασίζεται στην ύπαρξη υπόλοιπου δυνάμει λογαριασμού, Τεκμήριο 11, για παρασχεθέντα πετρελαϊκά προϊόντα προς την Εναγόμενη Εταιρεία τα οποία η Εναγόμενη Εταιρεία παραδέχθηκε ότι παρέλαβε, σύμφωνα με την μαρτυρία του διευθυντή της και την υπογραφή παραλαβής σε κάθε ένα τιμολόγιο, πλην όμως αρνήθηκε να εξοφλήσει. Για το θέμα της αξιοπιστίας η οποία συναρτάται άμεσα με την απόσυρση του αποδεικτικού βάρους, σχετική είναι και η υπόθεση Μπούλος Μάρσαλ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας ΛΤΔ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858, στην οποία καταγράφηκε ότι κριτήριο δεν είναι, αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης είναι πιο πιθανή παρά εκείνης του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσον, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι, (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του στο απαιτούμενο επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η θέση του ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά η αντίθετη". Ερχόμενη στην εξέταση του θέματος κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία είχε αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που είχε στους ώμους της θα πρέπει να γίνει αναφορά στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως διατυπώθηκε στην υπόθεση DEMIL IMPORTS EXPORTS LTD ν. Ζήνων Κωνσταντινίδης ΛΤΔ
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462: «Τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία, ούτε προβάλλονται ως τέτοια. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1 ΑΑΔ 962). To πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αξιολόγησε τη μαρτυρία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εφεσίβλητοι απέδειξαν ότι εξέδωσαν και τα τιμολόγια και τα δελτία μεταφοράς και ότι παρέδωσαν στους εφεσείοντες τα εμπορεύματα...» Βλ. επίσης Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος ΛΤΔ ν. Φάρμα Ρένος Χ' Ιωάννου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1358, Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd
(2002)1B Α.Α.Δ. 962, Παναγιώτης Μαστρής Λτδ v. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 728 και A. L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καθώς και το γεγονός ότι σε αστικές υποθέσεις η απόδειξη της αξίωσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Ενάγουσας Εταιρείας (βλ. Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτα Κυριάκου
(2010)1Α Α.Α.Δ. 665 και Γιαννάκης Πελεκάνος ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.ά. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.ά.
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1746, θα πρέπει να εξεταστούν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρά το γεγονός ότι στην υπό κρίση υπόθεση ο διευθυντής της Εναγόμενης Εταιρείας δεν αμφισβήτησε την παράδοση των πετρελαϊκών προϊόντων από την Ενάγουσα Εταιρεία θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία έφερε το βάρος να αποδείξει ότι πράγματι η Εναγόμενη όφειλε το ποσό των €44.214,62- ως υπόλοιπο λογαριασμού, το έχει αποσείσει με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Σύμφωνα με την υπόθεση A.L. Mantovani & Sons v. Christis Travel & Tourism Ltd (ανωτέρω): «Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφ εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν......... Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης. Τέτοιο θέμα μπορεί να εγερθεί μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση. Τότε και μόνο τίθεται θέμα απόσεισης του αποδεικτικού βάρους. (Βλ. Κυριακή Σ. Αθανασίου και Νεόφυτος Αθανασίου, ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Αθανασίου, αποβιώσαντος, τέως από τη Λεμεσό, V. Αντώνη Κουνούνη, ιατρού, από τη Λεμεσό Πολιτική Έφεση αρ. 9041-29.5.97)». Στην Mantovani κρίθηκε, και επικυρώθηκε από το Εφετείο, πως ο λογιστής, (που παρουσιάστηκε ως ο μόνος μάρτυρας προς υποστήριξη της απαίτησης), δεν ήταν γνώστης των γεγονότων τα οποία εμφανίζονταν στους λογαριασμούς καθώς και ότι δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίας που να αποδείκνυε την ύπαρξη της οφειλής. Η ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε και στην υπόθεση Marketrends Insurance Ltd V. Ανδρέα Μιχαήλ
(2006)1 Α.Α.Δ. 734, η οποία αφορούσε ισχυριζόμενο χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει λογαριασμού και κρίθηκε ότι ο μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση των συναλλαγών που καταγράφονταν στους λογαριασμούς. Τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω υποθέσεις συνάδουν και με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση D and G Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 263 και ειδικότερα το ότι "η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς, χωρίς ο,τιδήποτε που να το εξηγεί για να το θεμελιώσει, μοιάζει με απλό ισχυρισμό και στερείται αποδεικτικής αξίας". Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. ν. Σταυρινού
(2005)1 Α.Α.Δ. 1390, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της Τράπεζας που ακολούθησε, θεωρώντας ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε τελικά, ότι «καταστάσεις λογαριασμών .. δεν εξηγήθηκαν με την πρέπουσα σαφήνεια και πειστικότητα, αφού παραμένουν εντελώς άγνωστα τα στοιχεία των όποιων συντελεστών ή χρεοπιστώσεων που έγιναν στο παρελθόν και τα οποία απόληγαν στο εμφανιζόμενο υπόλοιπο». (Βλ. επίσης Γεώργιος Γρηγορίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ,
(2010)1Β Α.Α.Δ. 846). Εφαρμόζοντας τις νομολογιακές αρχές που αναφέρθηκαν ανωτέρω στην παρούσα αγωγή, με δεδομένη την παραδοχή του διευθυντή της Εναγομένης Εταιρείας για το υπόλοιπο, καθώς και του γεγονότος της ύπαρξης θετικής μαρτυρίας των όσων καταγράφονται στα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 1, 4 και 5, θεωρώ ότι η απαιτούμενη μαρτυρία έχει προσκομιστεί αφού το άτομο που παρείχε τα προϊόντα είχε δώσει μαρτυρία, ενώ παράλληλα είχε αποδειχτεί, με πραγματική μαρτυρία, ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα είχαν παραδοθεί αυθημερόν, ενώ η αξία των παρασχεθέντων προϊόντων δεν έχει αμφισβητηθεί. Οι παραγγελίες, Τεκμήρια 4 και 7, αποδείχθηκε ότι είχαν αγοραστεί από τους προμηθευτές της Ενάγουσας Εταιρείας, την ΕΚΟ και την EXON MOBIL, Τεκμήρια 2 και 9, και είχαν παραδοθεί αυθημερόν στην Εναγόμενη Εταιρεία, Τεκμήρια 3 και 10. Για τις συγκεκριμένες ποσότητες πετρελαιοειδών και συναφών προϊόντων είχαν εκδοθεί τα σχετικά τιμολόγια, Τεκμήρια 2, 5 και 8, τα οποία είχαν υπογραφεί εκ μέρους της Εναγομένης Εταιρείας. Η συνολικότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας αποδεικνύει την αξίωση της Ενάγουσας Εταιρείας. Θα πρέπει, όμως, να εξεταστεί ο ισχυρισμός της Εναγόμενης Εταιρείας, ο οποίος προβλήθηκε στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή της, ο οποίος αφορούσε την προβληματική ή και μη αποδεκτή ποιότητα των παραδοθέντων προϊόντων. Η νομολογία απαιτεί την απόδειξη του συγκεκριμένου ισχυρισμού από αυτόν που επικαλείται ελαττωματικότητα. Καθοδηγητικό επί του συγκεκριμένου θέματος είναι το σκεπτικό της απόφασης Κώστας Στρατής v. Πεντέλης Εταιρείας Μωσαϊκών Λτδ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1708, στην οποία τονίστηκε ότι το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας των εμπορευμάτων βρίσκεται στους ώμους του αγοραστή. Δεν προσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίας από πλευράς της Εναγομένης Εταιρείας σε σχέση με την κακή ποιότητα των παρασχεθέντων πετρελαιοειδών. Αντίθετα, η Εναγόμενη Εταιρεία, αντί να διαμαρτυρηθεί, είχε αγοράσει και δεύτερη μεγάλη ποσότητα των ίδιων προϊόντων. Είναι σαφές ότι η Εναγόμενη Εταιρεία έχει αποτύχει να αποσείσει αυτό το βάρος απόδειξης σε σχέση με τον ισχυρισμό της που αφορούσε ελαττωματικότητα των παραδοθέντων πετρελαϊκών προϊόντων. Επικαλέστηκε η Εναγόμενη Εταιρεία την πρόκληση ζημιάς, την οποία και ανταπαίτησε, η οποία ζημιά είχε προκύψει από την ελαττωματικότητα και την ακαταλληλότητα των συγκεκριμένων προϊόντων. Η προσαχθείσα μαρτυρία, για την απόδειξη της ζημιάς, την οποία επικαλέστηκε η Εναγόμενη Εταιρεία, ήταν ασαφής και αβέβαιη βαρυνόμενη και από την έλλειψη οποιασδήποτε πραγματικής μαρτυρίας που να καταδεικνύει το κόστος αντικατάστασης των συγκεκριμένων πομπών που είχαν αλλαχθεί στα αυτοκίνητα και μηχανήματα. Είναι καθιερωμένη η αρχή ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια, βλ. μεταξύ άλλων Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, στην οποία γίνεται αναφορά και στη ρήση του Lord Goddart στην υπόθεση Bonhma-Carter v. Hyde Park Hotel Ltd [1948] 64 T.L.R. 177 όπου, στην σελίδα 178, τονίστηκε ότι οι Ενάγοντες θα πρέπει να καταλάβουν ότι αν εγείρουν αγωγές για αποζημιώσεις αναμένεται από αυτούς η απόδειξη των ζημιών αυτών. Δεν είναι αρκετό να προβάλλονται, οι ζημιές αυτές, στα δικόγραφα. Πρέπει και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία, βλ. Μιχαήλ Ηρακλέους ν. Του σκάφους "Νίκη" και άλλου
(1994)1 Α.Α.Δ. 510. Ούτε και είχε προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό βλάβες και ζημιές που είχαν προκληθεί στα μηχανήματα. Εναπόκειται στον κάθε διάδικο, σε κάθε περίπτωση, να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφό του. Οι ζημιές δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα. Πρέπει να αποδεικνύονται και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Όπως αναφέρθηκε στην Αγγλική υπόθεση Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel
(1948)64 T.L.R. 177 από τον Λόρδο Goddard: «Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages is for them to proof their damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying "This is what I have lost, I ask you to give me these damages" They have to prove it.». Σύμφωνα και με πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Jamal Ismail v.
  1. Μιχαήλ Αντωνίου
  2. Χριστάκης Αντωνίου, Πολ. Εφ. 333/09, ημερ. 12/02/14: «Σύμφωνα με την πάγια νομολογία οι ειδικές ζημιές πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και ν' αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. (βλ. Παναγιώτου ν. Φραγκίσκου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1977)1 Α.Α.Δ. 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Λοΐζου ν. Μουρτζή
(1999)1 Α.Α.Δ. 883, Μουττά ν. Γεωργίου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1, Ζήνων Μερκής Λτδ. ν. Ελληνικής Τράπεζας (1999 1 Α.Α.Δ. 1923, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ. 1083).» Στην υπό κρίση υπόθεση συγκεκριμενοποιήθηκε το ποσό των €33.000-, το οποίο αφορούσε βλάβες και απώλειες στα μηχανήματα και εξαρτήματα καθώς και για απώλεια κέρδους. Όμως, καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από τον μηχανικό ο οποίος είχε επιδιορθώσει τα μηχανήματα γιατί, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, είχε αποβιώσει. Όμως, ούτε και οποιοδήποτε τιμολόγιο ή απόδειξη εξόφλησης, που να αφορά τις κατ' ισχυρισμό επιδιορθώσεις, δεν προσκομίστηκε σε σχέση με τις συγκεκριμένες επιδιορθώσεις. Ούτε και σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό απώλεια κέρδους της Εναγόμενης Εταιρείας είχε προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία. Των πιο πάνω λεχθέντων, η Ανταπαίτηση της Εναγομένης Εταιρείας θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση, υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον της Εναγομένης Εταιρείας, για το ποσό των €44.214,62- πλέον νόμιμο τόκο από 15/04/2011. Επιδικάζονται, υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας, δικηγορικά έξοδα, τα οποία αφορούν τόσο την αξίωση καθώς και την Ανταπαίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.