ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ - ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΤΔ (πρώην ΣΠΕ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ ΛΤΔ) ν. FISHBONE RECORDS LTD κ.α., Αγωγή Αρ. : 1452/13, 18/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αγωγή Αρ. : 1452/13 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ - ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΤΔ (πρώην ΣΠΕ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ ΛΤΔ) Ενάγοντες -Αιτητές και
- FISHBONE RECORDS LTD
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑ άλλως ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΒΒΑ
- ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ άλλως ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
- ΣΑΒΒΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΒΒΑ άλλως ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑ
- ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑ άλλως ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΣΑΒΒΑ Εναγόμενων - Καθ' ων η Αίτηση και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ, φ/δι Ταξιδιωτικό Γραφείο «Loucas Travel & Tours» Μεσεγγυούχου ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 03/07/2014 για την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου εναντίον της Εναγομένης 5 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Χριστίνα Ζίκκου για Δρ Α. Ποιητή & Σία (για ν' ακούσει απόφαση κ. Εμπεδοκλής). Για Εναγόμενη 5-Καθ' ης η αίτηση: κ. Γρηγόρης Σαββίδης. Για Μεσεγγυούχο: κα Κάκκου για κ. Κύπρο Ανδρέου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Ποσνακίδης). Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτήθηκαν, στις 03/07/2014, εναντίον της Εναγομένης 5-Καθ' ης η αίτηση, διάταγμα που να επιτρέπει την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου του ποσού των €153,33σεντ-. Η συγκεκριμένη Αίτηση βασίστηκε στη Δ.43, Δ.43 Α, Δ.48, θ. 1-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Υποστηρίχθηκε, σε σχέση με τα γεγονότα, από την Ένορκη Δήλωση της κυρίας Αναστασίας Πούμου, η οποία είναι υπάλληλος των Εναγόντων και εξουσιοδοτημένη στην κατάρτιση της συγκεκριμένης Ενόρκου Δηλώσεως. Σύμφωνα με την ομνύουσα, μέχρι τις 24/04/2014 ήταν τοποθετημένη στο Τμήμα Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χρεών των Εναγόντων, ενώ από τις 25/04/2014 έχει αποσπαστεί στη Μονάδα Διαχείρισης Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι ο ισχυρισμός της ότι στις 11/06/2013 είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 μέχρι 5 για το ποσό των €36.036,56σεντ- με τόκο 9% από 22/04/2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση 30/06 και 31/12, πλέον τα έξοδα της αγωγής. Από πληροφορίες που είχε λάβει η ίδια, από τον ιδιώτη επιδότη κύριο Ιωαννίδη, η Εναγόμενη 5 είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος 10, στην οδό Θερμοπυλών, στη Λάρνακα, το οποίο ενοικιάζει στον κ. Γιώργο Λουκά, ο οποίος διατηρεί ταξιδιωτικό γραφείο με την επωνυμία «Loucas Travel & Tours». Καταβάλλεται είτε από τον κ. Λουκά ή από την εταιρεία «Loucas Travel & Tours» μηνιαίο ενοίκιο ύψους €153,33σεντ-. Καταλήγει, ότι αν δεν εκδοθεί το διάταγμα για κατάσχεση του συγκεκριμένου ποσού από τον μεσεγγυούχο, ο μεσεγγυούχος θα συνεχίσει να το καταβάλλει στην Εναγόμενη 5 και το θέμα είναι εξαιρετικά επείγον. Το Δικαστήριο δεν είχε ικανοποιηθεί με το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως της κυρίας Πούμου και η πλευρά των Αιτητών ζήτησε άδεια όπως καταχωριστεί συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση τα γεγονότα παρατέθηκαν από την κυρία Κατερίνα Κονναρή, δικηγορική υπάλληλο στο γραφείο του Δρ Ποιητή. Σύμφωνα με την ομνύουσα, στην οδό Θερμοπυλών 1, κατάστημα 10, στη Λάρνακα, στεγάζεται το ταξιδιωτικό γραφείο με την επωνυμία «Loucas Travel & Tours», το οποίο ανήκει στον κύριο Γεώργιο Λουκά. Το συγκεκριμένο κατάστημα ανήκει ανά 1/3 μερίδιο στους Παύλο, Γιώργο και Καλλιόπη Προδρόμου. Ο κύριος Γεώργιος Λουκά ενοικιάζει το συγκεκριμένο κατάστημα έναντι μηνιαίου ενοικίου €460- από το οποίο ενοίκιο η Εναγομένη 5 λαμβάνει το ποσό των €153,33σεντ- μηνιαίως. Το Δικαστήριο έχοντας κατά νου το περιεχόμενο και των δύο Ενόρκων Δηλώσεων, οι οποίες υποστήριξαν την Αίτηση, έδωσε οδηγίες για επίδοση της συγκεκριμένης Αίτησης, αφού, πρώτον, δεν γνώριζε ποιος ήταν ο μεσεγγυούχος και, δεύτερον, θεώρησε ότι έπρεπε ν' ακούσει την Καθ' ης η αίτηση προτού της αποστερήσει αυτό το μικρό ποσό. Αντιμετωπίστηκε αρχικά με την καταχώρηση Ένστασης από πλευράς του μεσεγγυούχου, ο οποίος τελικά είχε αποδεχθεί όπως εκδοθεί το διάταγμα. Καταχωρίστηκε επίσης Ένσταση εκ μέρους της Εναγομένης 5-Καθ' ης η αίτηση. Ως λόγοι Ένστασης παρατέθηκαν οι ακόλουθοι: Ότι δεν ακολουθήθηκε η σωστή διαδικασία, ότι η Αίτηση είναι αβάσιμη γιατί δεν αναφέρεται νομική βάση που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας για την έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος, ότι η Αίτηση είναι γενική και αόριστη, ότι η μαρτυρία που περιλαμβάνεται στις ένορκες δηλώσεις δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει τα δικαιώματα και τη διαβίωση της Εναγομένης 5-Καθ' ης η αίτηση και θα της προκαλέσει τεράστια προβλήματα και ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε δόλια και με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Η Ένσταση βασίστηκε στα άρθρα 4-9 και 72-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στη Δ.43, Δ.48 θ.1-4, 8 και 9 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τα γεγονότα η Εναγόμενη 5-Καθ' ης η αίτηση κατέθεσε Ένορκο Δήλωση, στην οποία ουσιαστικά υιοθέτησε τους λόγους Ενστάσεως. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι δεν είναι ιδιοκτήτρια του συγκεκριμένου καταστήματος, αλλά της ανήκει το 1/3 μερίδιο στο συγκεκριμένο κατάστημα. Από το οποιοδήποτε ενοίκιο το οποίο της καταβάλλεται από τον κύριο Γεώργιο Λουκά, αποκόπτεται το 3% για την Άμυνα, ενώ παράλληλα υποχρεούται να καταβάλλει από το συγκεκριμένο ενοίκιο και το μερίδιο της σε σχέση με τον Φόρο Ακίνητης Ιδιοκτησίας. Ως εκ τούτου, τα έσοδά της από το συγκεκριμένο ενοικιαζόμενο ακίνητο είναι περιορισμένα. Επιπρόσθετα, το συγκεκριμένο εισόδημα της είναι απολύτως αναγκαίο για τη διαβίωσή της αφού τόσο η ίδια, αλλά και ο σύζυγός της δεν εργάζονται και δανείζονται, για σκοπούς της διαβίωσής τους, λεφτά από συγγενικά τους πρόσωπα. Καταλήγει ότι η συγκεκριμένη Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, λόγω του ότι οι Ενάγοντες είχαν καταχωρήσει, στις 22/08/2013, αίτηση για εξέταση της οικονομικής της κατάστασης και αφού τους παρέδωσε τα στοιχεία που αφορούσαν την οικονομική της κατάσταση είχαν αποφασίσει να αποσύρουν την συγκεκριμένη αίτηση άνευ βλάβης. Λόγω του ότι οι Αιτητές είχαν αντιληφθεί ότι με την υφιστάμενη οικονομική της κατάσταση και τις συνθήκες διαβίωσής της το Δικαστήριο δεν θα διέτασσε την καταβολή οποιουδήποτε ποσού μηνιαίως είχαν αποφασίσει να αποσύρουν την αίτηση μηνιαίων δόσεων και να καταχωρίσουν την υπό κρίση αίτηση δόλια και καταχρηστικά και με απώτερο στόχο να εκμαιεύσουν διάταγμα δικαστηρίου. Γι' αυτό αιτείται την απόρριψη της συγκεκριμένης αίτησης. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι και των δύο πλευρών αρκέστηκαν στο να καταχωρίσουν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι δικαιοδοτική βάση για την έκδοση ενός διατάγματος μεσεγγύησης αποτελούν τα άρθρα 72 μέχρι 81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Για την κατανόηση της διαδικασίας που περιγράφεται στα άρθρα 72 μέχρι 81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου παραπομπή μπορεί να γίνει στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η εκδ., Τόμος 17, σελίδες 331 και 332, όπου, με αναφορά στη RSC Ord.49 ("Garnishee Proceedings"), επεξηγείται ότι η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου διαλαμβάνει δυο στάδιαː Το πρώτο στάδιο αφορά στην εξασφάλιση από τον εξ αποφάσεως πιστωτή μονομερούς διατάγματος (garnishee order nisi), το οποίο απευθύνεται στον μεσεγγυούχο και τον καλεί να εμφανιστεί κατά την ημερομηνία και ώρα κατά την οποία θα εξεταστεί το ζήτημα, ενώ στο μεταξύ διατάζεται να μην αποξενώσει το ποσό το οποίο αναφέρεται στο διάταγμα. Το δεύτερο στάδιο αφορά την εξέταση του θέματος κατά πόσο η περίπτωση είναι τέτοια ώστε ο μεσεγγυούχος να διαταχθεί να πληρώσει το ποσό το οποίο δεσμεύθηκε στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση F. Hoffman-La Roche and Co A.G. ν Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Limited κ.α.
(1969)1 CLR 106, 113: «Section 73 to 81, Part VII of the Civil Procedure Law, Cap. 6 provide that, if an application for the issue of a writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the court after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment.». Δεν θεωρώ ότι μη καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης, δια κλήσεως, εναντίον της Εναγόμενης και του Μεσεγγυούχου, από τον εξ αποφάσεως πιστωτή, εν προκειμένω από τους Ενάγοντες, για εξασφάλιση διατάγματος ως τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 78, αποτελεί ουσιώδες σφάλμα στη διαδικασία, αφού δεν θα απέληγε σε οποιαδήποτε αδικία η εξέταση από το Δικαστήριο μιας τέτοιας αίτησης μονομερώς. Απεναντίας, θεωρώ ότι ενδεχομένως να είναι αχρείαστη η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης όταν διαπιστώνεται από το περιεχόμενο της μονομερούς αίτησης ότι θα προκληθεί αδικία αν εκδοθεί το διάταγμα μονομερώς χωρίς να ακουστούν και οι υπόλοιπες πλευρές. Οι διατάξεις του άρθρου 78 σκοπούν στο να δοθεί δικαίωμα ακρόασης σε όσα πρόσωπα «δυνατόν να θεωρηθούν ως ενδιαφερόμενα» προτού εκδοθεί η διαταγή πληρωμής του υπό κατάσχεση ποσού. Ακριβώς λόγω του ότι το δικαιοδοτικό βάθρο για την αίτηση για έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης είναι τα άρθρα 72-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου θα έπρεπε να καταγραφούν στην Αίτηση. Η Δ.43 αφορά την διαδικασία που εφαρμόζεται όταν υποβληθεί αίτηση δυνάμει των προνοιών του μέρους VII του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και όχι το δικαιοδοτικό πλαίσιο δυνάμει του οποίου θα μπορούσε να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Οπόταν, η νομική βάση της Αίτησης είναι πράγματι ελλιπής, όπως είναι και ο ισχυρισμός του συνηγόρου της Εναγομένης 5 - Καθ' ης η αίτηση και δεν μπορεί να θεραπευθεί από το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση στην Ένστασή της αναφέρει το άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Των πιο πάνω λεχθέντων έρχομαι να εξετάσω το δικαιοδοτικό πλαίσιο τέτοιων αιτήσεων, το οποίο καταγράφεται στα άρθρα 73-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το άρθρο 73, που διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο, προβλέπει τα εξής: «Όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν των μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.» Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο, αφού ακούσει όλους τους ενδιαφερόμενους, δύναται να διατάξει όπως η οποιαδήποτε περιουσία δεσμεύτηκε δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, διατεθεί ή πληρωθεί στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση της απαίτησής του. Η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βλ. Carna Plants Ltd v. Maslacha Brothers Ltd
(1990)1 A.A.Δ 28 και Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες ν. Αρτέμιδος Τουμαζή ν. Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών, Πολ. Εφ. 155/10, ημερ. 22/03/
- Για την έκδοση τέτοιου διατάγματος θα πρέπει να πληρούνται δύο προϋποθέσεις: Πρώτο, να υφίσταται όντως εξ αποφάσεως οφειλή και δεύτερο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να είναι δικαιούχος του αντικειμένου ή των χρημάτων που διεκδικούνται. Όπως έχει νομολογηθεί, ο αγγλικός όρος "beneficially interested" είναι ευρύτερος του ελληνικού όρου "δικαιούχος". Ανεξαρτήτως της διάκρισης αυτής, το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη θα πρέπει να είναι άμεσο και όχι έμμεσο ή η άσκησή του να τελεί υπό όρους. Ακόμα και αν πληρούνται οι δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις, το ζήτημα ανάγεται τελικώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, (βλ. Rossides v. HajiTosoun VIII C.L.R. 24), η οποία ασκείται έχοντας κατά νου όχι μόνο τα συμφέροντα των άμεσα εμπλεκομένων, αλλά και επηρεαζόμενων τρίτων βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παρ.
- Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές είναι εξ αποφάσεως πιστωτές αφού έχει εκδοθεί εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση - Εναγόμενης 5 απόφαση στις 11/06/
- Οπόταν, η πρώτη προϋπόθεση για έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος πληρούται. Επίσης πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση αφού η Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη 5 δικαιούται στο 1/3 του ενοικίου από το συγκεκριμένο κατάστημα, όπως και η ίδια παραδέχεται, ήτοι το ποσό των €153,33- μηνιαίως. Αυτό το ποσό της οφείλεται κάθε μήνα. Ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με την θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση - Εναγόμενης 5 ότι το συγκεκριμένο ποσό του ενοικίου δεν της οφείλεται τώρα. Σύμφωνα με το Annual Practice 1956 το ενοίκιο μπορεί να κατασχεθεί μόλις καταστεί πληρωτέο. Συγκεκριμένα καταγράφονται τα ακόλουθα στο Annual Practice 1956, στην σελίδα 811: «Cases where there is an attachable Debt:-
- Rent.- Rent due can be attached (Mitchell v Lee, L.R. 2 QB 259). But though it accrues due de die in diem under the Apportionment Act, 1870, it is not attachable until it becomes payable by the tenant....» . Παραμένει προς εξέταση το θέμα του κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδοθεί το συγκεκριμένο διάταγμα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη 5 δεν έχει αντεξεταστεί σε σχέση με τον ισχυρισμό της ότι το συγκεκριμένο ποσό της είναι απαραίτητο για την διαβίωσή της ενόψει του ότι τόσο η ίδια αλλά και ο σύζυγός της είναι άνεργοι. Σύμφωνα με την νομολογία ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου τους, παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί, βλ. Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 2118 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά.
(2006)1Β Α.Α.Δ.
- Παραπέμπω σχετικώς και στην υπόδειξη του Εφετείου στην υπόθεση Favero General Trading Ltd κ.ά. ν. Medοusa Constructions Ltd, Πολ. Έφ. 258/09, ημερ. 12/11/12, ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεώς του και επομένως οι ισχυρισμοί του δεν αμφισβητήθηκαν. Άμεσα σχετική και χρήσιμη επί του συζητούμενου είναι και η υπόθεση Thinking Steel International B.V v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Έφ. 361/08, ημερ. 29/06/
- Σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να γίνει μια μικρή αναφορά στο πως είχε εξελιχθεί η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση Αίτηση είχε καταχωριστεί μονομερώς στις 03/07/2014 και είχε υποστηριχθεί αρχικά από ένορκη δήλωση της κας Πούμου, υπαλλήλου των Αιτητών - Εναγόντων, στην οποία δήλωνε ότι η Εναγόμενη 5 - Καθ' ης η αίτηση ήταν ιδιοκτήτρια καταστήματος, το οποίο ενοικίαζε στον κ. Λουκά, ο οποίος της όφειλε το ποσό των €153,33-. Επειδή δεν αποκαλυπτόταν η πηγή της γνώσης των γεγονότων που κατέγραφε η ομνύουσα, το Δικαστήριο είχε ζητήσει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Από το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία είχε καταχωριστεί στις 22/10/2014, αποκαλύφθηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση - Εναγόμενη 5 ήταν ιδιοκτήτρια κατά 1/3 του συγκεκριμένου καταστήματος και ότι λάμβανε μηνιαίως το ποσό των €153,33-. Το Δικαστήριο, έχοντας κατά νου τις περιβάλλουσες οικονομικές συνθήκες, έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης γιατί από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου προέκυπτε ότι είχε καταχωριστεί αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον της Καθ' ης η αίτηση - Εναγόμενης 5, η οποία είχε αποσυρθεί λόγω της δεινής οικονομικής της κατάστασης. Φοβούμενο το Δικαστήριο την επιδείνωση της δεινής οικονομικής της κατάστασης στην περίπτωση που της αποστερούσε αυτό το μικρό ποσό δεν είχε εκδώσει μονομερώς το διάταγμα. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω δεν έχει αντεξεταστεί η Καθ' ης η αίτηση σε σχέση με την θέση της ότι είναι άνεργη τόσο η ίδια καθώς και ο σύζυγός της. Με βάση αυτό το γεγονός θεωρώ ότι δεν θα ήταν δίκαια ή εύλογη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ τούτου, ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια με τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιόν μου θα απορρίψω την αίτηση αφού το ποσό, του οποίου ζητείται η κατάσχεση, είναι αναγκαίο για την διαβίωση της Καθ' ης η αίτηση - Εναγόμενης
- Τα έξοδα της αίτησης καθορίζονται κατ' αποκοπή στα €1000- και θα είναι υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Αιτητών. (Υπ.) .............................................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο