OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LTD ν. Ανδρέα Μουζούρη, Αρ. Αγωγής: 3721/2011, 31/3/2015

(6)μήνες και ακολούθως συντήρηση για ένα χρόνο, ήτοι από 30/04/08 μέχρι 30/04/09 και ανανεωνόταν αυτόματα από έτος σε έτος. Εξ ου και η συντήρηση είχε αρχίσει να χρεώνεται τον Απρίλιο 2008, αρχικά μηνιαία και στη συνέχεια κάθε τρίμηνο. Η συγκεκριμένη χρέωση γινόταν αυτόματα από το σύστημα. Κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού ως Τεκμήριο

1. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2 ισχυρίστηκε ότι η πρώτη χρέωση είχε γίνει τον Μάιο 2008 για το ποσό €113.97- και αφορούσε το τιμολόγιο
2. Για την συντήρηση του Ιουνίου 2008 είχε εκδοθεί το τιμολόγιο 18563 για το ποσό €113.97-. Μετά τον Ιούλιο είχαν ξεκινήσει οι χρεώσεις ανά τρίμηνο. Εξήγησε ότι τον Οκτώβριο 2008 είχε πιστωθεί το ποσό €227.14-, με το πιστωτικό τιμολόγιο 375, λόγω του ότι είχε γίνει υπερχρέωση στο τιμολόγιο
3. Το τιμολόγιο 20558, ημερομηνίας 22/10/08, για το ποσό €341.90- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Οκτώβριου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
4. Το τιμολόγιο 22338, για το ποσό €366.05- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου
5. Το τιμολόγιο 22685, για το ποσό €366.05- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου
6. Το τιμολόγιο 24641, για το ποσό €366.05- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου
7. Το τιμολόγιο 24885, για το ποσό €366.05- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Οκτώβριου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
8. Το τιμολόγιο 25989, για το ποσό €386.36- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου
9. Το τιμολόγιο 27102, για το ποσό €384.36- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου
10. Το τιμολόγιο 28220, για το ποσό €384.36- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου
11. Το τιμολόγιο 3730, για το ποσό €384.36- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Οκτώβριου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
12. Το τιμολόγιο 32270, για το ποσό €386.36- αφορούσε την συντήρηση των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου
13. Ακολούθως είχε εκδοθεί πιστωτικό τιμολόγιο, τον Μάρτιο 2011, για το ποσό των €1.675.91- για ν' ακυρωθούν οι χρεώσεις από τον Μάρτιο 2010 μέχρι τον Μάρτιο 2011 γιατί ο ανελκυστήρας συντηρείτο μέχρι τον Φεβρουάριο
14. Ο λόγος που εξακολουθούσαν να γίνονται οι χρεώσεις ήταν γιατί το Τεχνικό Τμήμα δεν είχε ενημερώσει το Λογιστήριο να σταματήσει να χρεώνει. Το οφειλόμενο υπόλοιπο, ήταν η θέση της, ανερχόταν στις €2.632.19-. Εξήγησε ότι όλες οι υπόλοιπες εγγραφές στον λογαριασμό είχαν γίνει για να δείξει η Εταιρεία ότι ο λογαριασμός του συγκεκριμένου πελάτη βρίσκεται στο Δικαστήριο. Όσον αφορά τα τιμολόγια, ήταν ο ισχυρισμός της ότι τα πρωτότυπα είχαν σταλεί στον πελάτη ταχυδρομικώς γι' αυτό και η ίδια είχε στην κατοχή της τα αντίγραφα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, δέσμη πιστωτικών και χρεωστικών τιμολογίων. Τα τιμολόγια αποστέλλονταν στην οδό Λιπέρτη 35, στην Ξυλοφάγου λόγω του ότι ο πελάτης είχε ενημερώσει προφορικά ότι εκεί ήθελε να αποστέλλονται. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε επιστροφή οποιουδήποτε τιμολογίου γι' αυτό και η Ενάγουσα Εταιρεία είχε θεωρήσει ότι ο Εναγόμενος παραλάμβανε τα τιμολόγια. Υποστήριξε ότι είχε γίνει και διόρθωση με μελάνι επί των καταστάσεων λογαριασμού γιατί ο συγκεκριμένος πελάτης είχε και συμβόλαιο έργου και στον ίδιο κωδικό του λογιστηρίου υπήρχαν χρεώσεις που αφορούσαν τον ανελκυστήρα καθώς και χρεώσεις που αφορούσαν την συντήρηση. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι το συμβόλαιο είχε τερματιστεί από την Ενάγουσα Εταιρεία λόγω του ότι υπήρχαν ψηλά υπόλοιπα και είχε ενημερωθεί, με επιστολή ημερομηνίας 02/03/10, ο Εναγόμενος. Η επιστολή είχε κατατεθεί και είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
15. Υποστήριξε εμφαντικά ότι ο Εναγόμενος δεν είχε ποτέ επικοινωνήσει με την Ενάγουσα Εταιρεία για να την πληροφορήσει για οποιεσδήποτε παράνομες χρεώσεις ή για το γεγονός ότι δεν παραλάμβανε οποιαδήποτε τιμολόγια. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, τρεις επιστολές που, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, είχαν σταλεί από τους δικηγόρους της Ενάγουσας Εταιρείας και αφορούσαν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι ο Εναγόμενος δεν είχε υπογράψει το Τεκμήριο
16. Εξήγησε ότι το συγκεκριμένο τεκμήριο φέρει την υπογραφή του Τεχνικού Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Γιάγκου Γιάγκου και ως μάρτυρας είχε υπογράψει ο κ. Χαραλαμπίδης. Από την πλευρά του Εναγόμενου το συμβόλαιο είχε υπογραφεί από τον κ. Κώστα Κυριάκου στην παρουσία του κ. Ανδρέα Κουνναφή, εργοδηγού της Ενάγουσας Εταιρείας. Υποστήριξε ότι είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του κ. Κουνναφή και του Εναγόμενου την ημέρα που θα παραδίδετο ο ανελκυστήρας. Ο κ. Κώστας Κυριάκου είχε υπογράψει επίσης και τη φόρμα παραλαβής του ανελκυστήρα. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι μετά την συντήρηση του ανελκυστήρα εκδίδετο δελτίο συντήρησης, το οποίο αφήνετο στο κτίριο. Η ίδια δεν γνώριζε ποιος παραλάμβανε το συγκεκριμένο δελτίο. Ισχυρίστηκε ότι ο μόνος που γνωρίζει στην πραγματικότητα κατά πόσο είχε γίνει πράγματι συντήρηση ή όχι είναι το Τεχνικό Τμήμα της Ενάγουσας. Επέμενε, όμως, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η συντήρηση γινόταν κανονικά, κάθε μήνα και το οφειλόμενο ποσό είναι συνέπεια των χρεώσεων για την συγκεκριμένη συντήρηση του ανελκυστήρα στο κτίριο του κ. Μουζούρη. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Κουνναφής, Μ.Ε.2, εργοδηγός στην Ενάγουσα Εταιρεία. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο ίδιος χειρίζεται όλα τα νέα έργα της Εταιρείας, δηλαδή παρακολουθεί την εξέλιξη των έργων, λαμβάνει μετρήσεις και δίδει οδηγίες στους εργολάβους σε σχέση με την τοποθέτηση του ανελκυστήρα. Λαμβάνει υπογραφή για την παραλαβή των υλικών από αυτόν που φέρει την ευθύνη για την παραλαβή και τη φύλαξή τους. Με την αποπεράτωση του έργου ο ίδιος παραδίδει στον εκάστοτε πελάτη ή αντιπρόσωπό του τον ανελκυστήρα αφού τηρηθούν οι διαδικασίες της Εταιρείας για την πληρωμή και την υπογραφή των συμβολαίων. Υποστήριξε ότι γνώριζε τον Εναγόμενο και εξήγησε ότι τον είχε γνωρίσει μετά που είχε υπογράψει τα σχετικά έγγραφα με την Ενάγουσα Εταιρεία και είχε παραγγείλει τον ανελκυστήρα. Οι δύο τους είχαν επαφές και ο ίδιος είχε υποδείξει στο έργο πώς να ολοκληρωθούν τα φρεάτια, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ασανσέρ. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος του είχε υπογράψει την παραλαβή των υλικών τα οποία είχαν παραδοθεί στο έργο. Το κτίριο, στο οποίο είχαν παραδοθεί τα υλικά, βρισκόταν στην Δερύνεια πριν την είσοδο του Νοσοκομείου. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 επεξήγησε ότι αφορά την συμφωνία συντήρησης του ανελκυστήρα και είχε υπογραφεί την ημέρα που είχε παραδοθεί σε λειτουργία ο συγκεκριμένος ανελκυστήρας, στις 22/10/
17. Περιλαμβάνει δωρεάν συντήρηση για ένα χρόνο, όρος ο οποίος περιλαμβάνεται επίσης στα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί. Όσον αφορά τα γεγονότα, ισχυρίστηκε ότι στις 22/10/07 είχε ενημερωθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία ότι ήταν έτοιμα όλα τα σχετικά έγγραφα για την παράδοση του συγκεκριμένου ανελκυστήρα. Ο ίδιος είχε παραλάβει τα έγγραφα από την Λευκωσία και είχε συνεννοηθεί τηλεφωνικώς με τον κ. Μουζούρη για να ορίσουν ραντεβού για να του παραδώσει τον ανελκυστήρα. Ο κ. Μουζούρης τον είχε ενημερώσει ότι βρισκόταν στη Λευκωσία και δεν μπορούσε να παρευρεθεί και τότε συνεννοήθηκαν να συναντηθούν στην έξοδο της Λευκωσίας, παρά το εργοστάσιο της Carlsberg, για να παραδοθεί ο ανελκυστήρας. Όταν συναντήθηκαν ο κ. Μουζούρης του είχε εκδώσει μια επιταγή ύψους Λ.Κ.5.000-, που ήταν και το ποσό που ο ίδιος είχε εντολή να εισπράξει. Είχε ζητήσει από τον κ. Μουζούρη να του υπογράψει τα δύο έγγραφα που έπρεπε να υπογραφτούν. Το πρώτο ήταν το Τεκμήριο 1, η φόρμα παράδοσης και του είχε αναφέρει ότι δεν θα μπορούσε να υπογράψει το συγκεκριμένο έγγραφο χωρίς να δει τον ανελκυστήρα και αν αυτός είχε οποιεσδήποτε ζημιές. Του είχε επίσης αναφέρει ότι υπήρχε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, στο οποίο θα τηλεφωνούσε, για να παραλάβει τα έγγραφα και να υπογράψει, ο οποίος ήταν ο αγοραστής διαμερίσματος στην πολυκατοικία, ο κ. Κυριάκου. Ακολούθως, αφού είχε συνεννοηθεί ο ίδιος με τον κ. Κυριάκου, είχε μεταβεί στην πολυκατοικία στην Δερύνεια, είχε θέσει τον ανελκυστήρα σε λειτουργία και εκεί τον είχε επιθεωρήσει ο κ. Κυριάκου. Όταν διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν ζημιές ή γδαρσίματα είχε υπογράψει τα δύο έγγραφα μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Μουζούρη. Ο ίδιος είχε συναντήσει τον κ. Κυριάκου μόνο τη συγκεκριμένη ημέρα. Κατέληξε, ότι ο κ. Κυριάκου είχε υπογράψει κατ' εντολή του κ. Μουζούρη. Αντεξεταζόμενος επέμενε στη θέση του ότι στις 22/10/07 βρισκόταν στην Λευκωσία και ότι τις Λ.Κ.5.000- τις είχε παραλάβει στο Ζυγιστικό Σταθμό παρά την Carlsberg. Την ίδια ημέρα που του είχε παραδοθεί η επιταγή είχε παραληφθεί και ο ανελκυστήρας. Υποστήριξε ότι στην Ενάγουσα Εταιρεία υπάρχει φόρμα παράδοσης του συγκεκριμένου ανελκυστήρα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε συναντήσει τον κ. Κυριάκου για πρώτη φορά, την συγκεκριμένη μέρα, μετά από υπόδειξη του κ. Μουζούρη. Ήταν σε γνώση του ότι ο κ. Κυριάκου ήταν αγοραστής διαμερίσματος γιατί του το είχε αναφέρει ο κ. Μουζούρης. Κατέληξε, ότι ο ίδιος είναι υπάλληλος σε μια Εταιρεία που ακολουθεί κανονισμούς. Παράβαση των διαδικασιών μπορεί να οδηγήσει και στην απώλεια της εργασίας του. Τελευταία μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η κα Κατερίνα Σταυρίδου, Μ.Ε.3, υπεύθυνη στο Πρωτοκολλητείο Πολιτικών Αγωγών Αμμοχώστου. Είχε στη φύλαξή της την Αγ. Αρ. 377/12 και κατέθεσε, ως Τεκμήριο 6, την αίτηση που είχε καταχωριστεί στη συγκεκριμένη αγωγή. Για την Υπεράσπιση δόθηκε μαρτυρία από τον ίδιο τον Εναγόμενο και τον κ. Κωνσταντίνο Κυριάκου. Ο κ. Ανδρέας Μουζούρης, Μ.Υ.1, κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
18. Στη γραπτή του δήλωση κατέγραψε ότι δεν ήταν ιδιοκτήτης, αλλά ούτε και συνιδιοκτήτης της οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας στο Παραλίμνι και ουδέποτε είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα Εταιρεία για την συντήρηση οποιουδήποτε ανελκυστήρα στο Παραλίμνι. Ο ίδιος δεν είχε υπογράψει το Τεκμήριο 1 και η συγκεκριμένη υπογραφή δεν είναι η δική του. Ούτε και είχε δώσει ποτέ την συγκατάθεσή του ή την έγκρισή του για να υπογράψει οποιοσδήποτε εκ μέρους του, ούτε και είχε οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Κουνναφή για την υπογραφή συμφωνίας που να τον δεσμεύει. Σε σχέση με το Τεκμήριο 2, την κατάσταση λογαριασμού, ισχυρίστηκε ότι την είχε δει για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και ουδέποτε είχε κάνει οποιεσδήποτε πληρωμές. Τη μόνη κατάσταση λογαριασμού που είχε παραλάβει του είχε σταλεί με φαξ, στις 12/03/10 και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με αυτή που κατατέθηκε ως τεκμήριο. Ο ίδιος διαμένει στην οδό Λιπέρτη 35, στην Ξυλοφάγου και στην συγκεκριμένη διεύθυνση είχε παραλάβει την επιστολή ημερομηνίας 13/12/
19. Δεν είχε όμως παραλάβει τις επιστολές 10/09/10 και 04/03/
20. Ο ίδιος δεν διέμενε ποτέ στην οδό Ασκληπιού στην Λεμεσό. Καταλήγει, ότι ο ίδιος δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα Εταιρεία. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 8, την κατάσταση λογαριασμού που του είχε σταλεί. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δει ποτέ το Τεκμήριο 1 και ότι το είχε δει για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Όσον αφορά το συγκεκριμένο συγκρότημα ο ίδιος ήταν ο εργολάβος του συγκεκριμένου έργου, του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ο κ. Γιαννάκης Παναγίδης, της εταιρείας «Blue Famagusta», στην Δερύνεια. Οι δικές του ευθύνες αφορούσαν την ανέγερση της πολυκατοικίας. Στις υποχρεώσεις του συμπεριλαμβανόταν και η εγκατάσταση ανελκυστήρα εξ ου και είχε υπογράψει το συμβόλαιο στις 01/03/07, πλην όμως δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση για την συντήρησή του και όταν παραδόθηκε η πολυκατοικία είχε ολοκληρωθεί η υποχρέωσή του. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι είχε γίνει μια συνάντηση με τον κ. Κουνναφή στην Δερύνεια, παρά τα φώτα του Νοσοκομείου, όπου του είχε παραδώσει την επιταγή των Λ.Κ.5,000-. Σε εκείνη την συνάντηση δεν του είχε δείξει οποιοδήποτε έγγραφο γιατί η δουλειά δεν είχε ολοκληρωθεί. Παραδέχθηκε ότι είχε επαφές με την Ενάγουσα Εταιρεία και ότι είχε μιλήσει με την κα Γιάγκου. Όμως, αρνήθηκε ότι είχε παραλάβει οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού επ' ονόματί του. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5 ισχυρίστηκε ότι πρώτη φορά τα έβλεπε. Σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού, το Τεκμήριο 8, ο ίδιος είχε μιλήσει με τον κ. Γιάγκου γατί δεν χρωστούσε οποιαδήποτε λεφτά γι' αυτό και αγνόησε την αποστολή της, αφού ούτε και με την εταιρεία Παναγίδη δεν είχε υπογράψει οποιοδήποτε συμβόλαιο για συντήρηση. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε παραλάβει οποιαδήποτε έγγραφα και υποστήριξε ότι το μόνο συμβόλαιο που είχε υπογράψει με την Ενάγουσα ήταν για την εγκατάσταση του ανελκυστήρα, τον οποίο ανελκυστήρα έχει πληρώσει. Όσον αφορά τον κ. Κωνσταντίνο Κυριάκου ερωτηθείς ανέφερε ότι τον γνωρίζει γιατί είναι ο επιστάτης της εταιρείας Παναγίδης. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε καταγγείλει τον κ. Κυριάκου αναφορικά με το θέμα της υπογραφής εκ μέρους του. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλώσει στον δικηγόρο του ότι το έγγραφο είναι πλαστό. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Κωνσταντίνος Κυριάκου, Μ.Υ.2, ο οποίος τώρα διαμένει στην Ορμήδεια, ενώ προηγουμένως διέμενε στην Δερύνεια. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1, αναγνώρισε τη δική του υπογραφή στη σελίδα 3, όμως δεν αναγνώρισε οποιαδήποτε μονογραφή. Ήταν η θέση του ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο μόνος ένοικος του συγκεκριμένου συγκροτήματος διαμερισμάτων. Τη συγκεκριμένη ημέρα κατεβαίνοντας τις σκάλες είχε βρει κάποια άτομα που ασχολούνταν με τη συντήρηση του ασανσέρ και του είχαν ζητήσει να υπογράψει. Του είχε αναφερθεί ότι δεν ήταν τίποτε σημαντικό και λόγω του ότι ήταν βιαστικός το υπέγραψε και έφυγε για τη δουλειά του. Τη δεδομένη ημέρα ο ίδιος δεν γνώριζε τον κ. Μουζούρη, με τον οποίο είχαν γνωριστεί μετά από πέντε μήνες, όταν ο κ. Μουζούρης είχε επισκεφθεί την οικοδομή για να φτιάξει κάτι ατέλειες. Ούτε και είχε οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί με τον κ. Μουζούρη. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι το 2007 διέμενε στην πολυκατοικία με την ονομασία «Blue Famagusta», στην Δερύνεια, σε ιδιόκτητο διαμέρισμα. Τα συγκεκριμένα άτομα που είχε συναντήσει εκείνο το πρωινό ήταν δύο και του είχαν αναφέρει ότι ήταν εκεί για την συντήρηση του ανελκυστήρα. Ερωτηθείς επέμενε στη θέση του ότι του είχε αναφερθεί ότι ήταν τυπική η υπογραφή για την συντήρηση και ότι δεν είχε διαβάσει τα χαρτιά που είχε υπογράψει. Ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν κάποιες οικονομικές διαφορές και λόγω του γεγονότος αυτού είχε κλειδωθεί ο ανελκυστήρας. Ο ίδιος τότε ήταν που είχε μιλήσει με τον κ. Κουνναφή και είχε ζητήσει τον λόγο γιατί να μπουν σε ξένη περιουσία και να κλειδώσουν τον ανελκυστήρα. Υποστήριξε ότι δεν του είχε ζητηθεί να επιθεωρήσει τον ανελκυστήρα την συγκεκριμένη ημέρα. Αυτό που του είχε ζητηθεί ήταν να υπογράψει για την συντήρηση. Το συγκεκριμένο άτομο, παρόλο που ο ίδιος του είχε αναφέρει ότι δεν ήταν αρμόδιος να υπογράψει, επέμενε ότι ήταν μια απλή υπογραφή. Λόγω του ότι δεν γνωριζόντουσαν με τον κ. Μουζούρη, ο κ. Μουζούρης είχε επικοινωνήσει με την Αστυνομία για να μπορέσει να τον εντοπίσει. Υποστήριξε ότι η σελίδα 3, που ο ίδιος είχε υπογράψει, δεν έφερε οποιαδήποτε σφραγίδα, ούτε και είχε διαπιστώσει ότι είχε υπογραφτεί, η σελίδα 3, από κάποια κα Άντρη Χαραλαμπίδου. Ούτε του είχε δοθεί οποιοδήποτε αντίγραφο μετά που ο ίδιος είχε υπογράψει. Αρνήθηκε ότι ήταν ο επιστάτης του κ. Παναγίδη στο συγκεκριμένο συγκρότημα διαμερισμάτων. Ισχυρίστηκε ότι διατηρεί δική του εταιρεία και εργάζεται ως υπεργολάβος. Κατέληξε, ότι είχε ξεγελαστεί από τους υπαλλήλους της Ενάγουσας και ότι ο ίδιος δεν είχε υπογράψει οποιοδήποτε συμβόλαιο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές καταχώρισαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, με τις οποίες προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου και θα κάνει αναφορά σε αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης

(2011)1 (Α) Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Για το θέμα της αξιοπιστίας, η οποία συναρτάται άμεσα με την απόσυρση του αποδεικτικού βάρους, σχετική είναι και η υπόθεση Μπούλος Μάρσαλ κ. ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας ΛΤΔ

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858, στην οποία καταγράφηκε ότι κριτήριο δεν είναι, αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης είναι πιο πιθανή παρά εκείνης του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσον, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι, (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του στο απαιτούμενο επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η θέση του ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά η αντίθετη". Στην αστική δίκη το βάρος απόδειξης της γνησιότητας εγγράφου το φέρει εκείνος που το προσάγει και αυτός που επικαλείται την εγκυρότητά του (βλ. υπόθεση Cyromix Concetrates Co. Ltd ν. Vitafor N.V.

(2001)1 A.A.Δ. 676). Έχοντας υπόψη το σκεπτικό της απόφασης Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. E. T. Autospares Enterprises Ltd κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ. 843, καθώς και τα δικόγραφα στην παρούσα αγωγή, πρέπει να παρατηρήσω πως ο Εναγόμενος αρνήθηκε ρητώς την σύναψη οποιασδήποτε γραπτής σύμβασης για συντήρηση ή επιδιόρθωση του ανελκυστήρα, ενώ παράλληλα αρνήθηκε την ιδιότητα του ιδιοκτήτη ή του διαχειριστή της οικοδομής στο Παραλίμνι. Συνεπώς, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε το βάρος απόδειξης της υπογραφής του Τεκμηρίου 1 από τον Εναγόμενο και την ιδιότητά του ως ιδιοκτήτη ή ως διαχειριστή της συγκεκριμένης οικοδομής. Το συγκεκριμένο βάρος απόδειξης δεν το έχει αποσείσει για τους λόγους που θα καταγραφούν πιο κάτω. Δεδομένου ότι δεν είναι η ύπαρξη του εγγράφου που αμφισβητείται, αλλά η υπογραφή του από τον Εναγόμενο ή και εκ μέρους του η Ενάγουσα Εταιρεία είχε καθήκον να αποδείξει τους ισχυρισμούς της (βλ. Εταιρεία Αλλαντικών Προϊόντων Κρίστη Λτδ ν. P.T.A Foodlab & Nutritional Services Ltd

(2006)1 A.A.Δ. 827). Σημειώνω ότι γίνεται ισχυρισμός στα δικόγραφα της Ενάγουσας Εταιρείας για οικοδομή στο Παραλίμνι, ενώ η οικοδομή στην οποία αναφερόταν ο κ. Κουνναφής, Μ.Ε.2, βρισκόταν στην Δερύνεια. Αρχίζοντας από την μαρτυρία της κας Γιάγκου, Μ.Ε.1, θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα όσα γνώριζε σε σχέση με την υπογραφή του επίδικου συμβολαίου της είχαν προφανώς αναφερθεί από τον κ. Κουνναφή και η ίδια δεν είχε ιδία γνώση σε σχέση με το πώς είχε καταρτιστεί το συγκεκριμένο συμβόλαιο. Οπόταν, τα όσα είχε αναφέρει περί υπογραφής του συμβολαίου από αντιπρόσωπο του κ. Μουζούρη είναι εξ ακοής. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για το θέμα του κατά πόσο πράγματι γινόταν συντήρηση στον ανελκυστήρα. Όσον αφορά αυτές τούτες τις χρεώσεις προκύπτει ότι υπήρχε μια σύγχυση στους κατ' ισχυρισμόν λογαριασμούς του Εναγόμενου αφού αρχικά υπήρχε ένας ενιαίος λογαριασμός τόσο για την αγορά του ανελκυστήρα και για τις χρεώσεις συντήρησής του. Μια απλή εξέταση του Τεκμηρίου 2 αποκαλύπτει ότι στις 03/03/11 υπήρχε είσπραξη €1.675.91- και στις 13/06/12 υπήρχε είσπραξη του ποσού των €2.632,19- ενώ στην κατάσταση λογαριασμού που είχε σταλεί στον Εναγόμενο, Τεκμήριο 8, υπήρχαν άλλα υπόλοιπα. Κανένα από αυτά τα υπόλοιπα δεν ταιριάζει με το περιεχόμενο των επιστολών, Τεκμήριο 5, που κατ' ισχυρισμόν είχαν σταλεί στον Εναγόμενο. Χαρακτηριστικό της σύγχυσης είναι και το γεγονός ότι τιμολόγια που, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Μ.Ε.1, είχαν σταλεί στον Εναγόμενο είχαν καταχωριστεί διορθωμένα με μελάνι, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 3. Ερωτηματικά εγείρονται σε σχέση με το Τεκμήριο 5, το οποίο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, συνιστά τις επιστολές τερματισμού. Η πρώτη επιστολή είχε σταλεί στην οδό Ασκληπιού 3, στην Αραδίππου και με αυτή ζητείτο ένα υπόλοιπο ύψους €10.342,08-, η δεύτερη είχε σταλεί στην οδό Λιπέτρη 35, στην Αραδίππου και επίσης ζητείτο ένα ποσό της τάξεως των €10.342,08- και η τρίτη που αφορούσε ένα υπόλοιπο της τάξεως των €2.631,69- είχε σταλεί στην Ασκληπιού 3, στην Λεμεσό. Σημειώνεται ότι ο Εναγόμενος διαμένει, σύμφωνα με την μαρτυρία του, στην οδό Λιπέρτη 35, στο χωριό Ξυλοφάγου. Προφανώς, ακόμη και για το Λογιστήριο δεν ήταν ξεκάθαρο τί οφειλόταν, από ποιόν οφειλόταν και πού έπρεπε να σταλούν τα οποιαδήποτε τιμολόγια. Με τόσες ανακρίβειες δεν θα μπορούσε να αποδειχθεί ούτε το υπόλοιπο, αλλά ούτε ποιος ήταν υπόχρεος για την καταβολή του. Ο κ. Κουνναφής, Μ.Ε.2, ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε κληθεί για να αποδείξει την σύναψη της επίδικης συμφωνίας, τους όρους και την εξέλιξή της. Δεν ήταν θετικός μάρτυρας και ούτε κατάφερε να διαφωτίσει ως προς τις αμφισβητούμενες πτυχές της υπόθεσης. Άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι είχε έρθει απλά και μόνο για να βοηθήσει την εργοδότρια του και για να μην χάσει την δουλειά του, γιατί, όπως και ο ίδιος είχε αναφέρει, παράβαση των διαδικασιών της Ενάγουσας Εταιρείας συνεπαγόταν την απώλεια της εργασίας του. Με την συγκεκριμένη απάντησή του κατά νου είναι να διερωτάται κάποιος πώς είχε αποδεχθεί τόσες χαλαρότητες στη διαδικασία όπως αυτές που ο ίδιος είχε αναφέρει. Δηλαδή να αποδεχθεί να εισπράξει λεφτά στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Λευκωσίας, να παραδώσει τον ανελκυστήρα σε άτομο που δεν γνώριζε και να δεχθεί υπογραφή από κάποιον του οποίου την σχέση με τον αγοραστή του ανελκυστήρα ο ίδιος δεν γνώριζε. Οι τοποθετήσεις του δεν ήταν πειστικές. Δεν κατάφερε να πείσει για την αλήθεια των δικογραφημένων θέσεων της Ενάγουσας Εταιρείας. Δηλώσεις του κατά την αντεξέταση, οι οποίες καταγράφονται πιο πάνω, αντιφάσκουν προς ουσιώδεις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και προς θέσεις που ο ίδιος εξέφρασε κατά την κυρίως εξέτασή του. Αναφέρω, επιγραμματικά, τις αντιφάσεις εν σχέσει με τον τόπο σύναψης της επίδικης συμφωνίας, τις αντιφάσεις εν σχέσει με τα πρόσωπα τα οποία ήσαν παρόντα κατά τη σύναψη της συμφωνίας αυτής, τις αντιφάσεις εν σχέσει με το ποιος είχε συμβληθεί προσωπικώς ή δι' αντιπροσώπου. Οι αντιφάσεις αυτές εκμηδενίζουν τη μαρτυρία του και καθιστούν αδύνατη την διαπίστωση των κρίσιμων γεγονότων. Ειδικότερα, καθιστούν αδύνατη την διαπίστωση, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, σε ποιό μέρος και με ποιόν ακριβώς είχε συμβληθεί η Ενάγουσα Εταιρεία. Η αδυναμία αυτή, αναπόδραστα επηρεάζει αρνητικά τις αξιώσεις της Ενάγουσας. Σημειώνω πως δεν είναι αρκετό για την Ενάγουσα Εταιρεία απλώς να διεκδικεί συγκεκριμένα ποσά και ν' αναμένει την επιδίκασή τους. Θα πρέπει να αποδείξει τις συνθήκες που δημιούργησαν την αξίωσή της καθώς και τις ίδιες τις αξιώσεις, παρουσιάζοντας σαφή, θετική και αξιόπιστη μαρτυρία, βλ. Αντωνιάδης ν. Σταύρου

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1171, Πιττάλης κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814,

1. Η ύπαρξη των τιμολογίων, Τεκμήριο 3 και τα όσα αυτά καταγράφουν δεν είναι ικανά να καλύψουν το κενό που δημιούργησε η αντιφατική μαρτυρία του κ. Κουνναφή, Μ.Ε.2, αλλά και της κας Γιάγκου, Μ.Ε.
2. Τα έγγραφα των εμπορευομένων δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που καταγράφονται στα έγγραφα αυτά, εφ' όσον αμφισβητηθούν, πρέπει να αποδειχθούν με την παρουσίαση θετικής, επαρκούς και αξιόπιστης μαρτυρίας, σύμφωνα με το σκεπτικό των αποφάσεων A.L. Mantovani and Sons Ltd v. Christis Travel and Tourism Ltd

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 156. Η ύπαρξή τους συνεκτιμάται με το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, βλ. Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος ΛΤΔ ν. Φάρμα Ρένος Χ' Ιωάννου, Πολ. Εφ. 97/09, ημερ. 21/06/12, Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd

(2002)1B Α.Α.Δ. 962, Παναγιώτης Μαστρής Λτδ v. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ

(2006)1 (Α) Α.Α.Δ.

1. Κατ' αναλογίαν προς όλα τα ανωτέρω και στην παρούσα αγωγή, με δεδομένη την άρνηση του Εναγόμενου, απαιτείτο θετική μαρτυρία απόδειξης όλων των γεγονότων που αμφισβητούνται καθώς και των όσων καταγράφονται στο λογαριασμό που έχει παρουσιαστεί ως Τεκμήριο
2. Η κα Γιάγκου, Μ.Ε.1, υπό την ιδιότητα της ως Λογίστρια δεν είχε τέτοια γνώση και δυνατότητα αφού απλώς τηρούσε τον λογαριασμό βάσει στοιχείων που της έδιδαν άλλοι, πράγμα το οποίο είχε παραδεχθεί, εξ ου και είχαν προκύψει λάθη στην κατ' ισχυρισμόν κατάσταση λογαριασμού και τις ημερομηνίες. Ούτε ακόμα και αυτά τα τιμολόγια με βάση τα οποία κατ' ισχυρισμόν η ίδια προέβαινε στις καταγραφές δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει. Ελλείπει δηλαδή παντελώς παραδεκτή μαρτυρία που θα στοιχειοθετούσε γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικό υλικό. Η αποτυχία της Ενάγουσας Εταιρείας να αποδείξει, πρώτον, την υπογραφή της συμφωνίας με τον Εναγόμενο, καθώς και ότι ο Εναγόμενος της οφείλει το ποσό των €2.632,19- δυνάμει τιμολογίων και/ή ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού και/ή ως εύλογη και/ή ως συμφωνηθείσα αμοιβή για υπηρεσίες που του προσέφεραν, οδηγεί την αγωγή σε απόρριψη. Συνεπακόλουθα, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο