← Κύπρος

Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ν. Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνων Λάρνακας κ.α., Αρ. Αγωγής 769/2010, 11/2/2015

Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ν. Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνων Λάρνακας κ.α., Αρ. Αγωγής 769/2010, 11/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 769/2010 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Ενάγοντα -και-

  1. Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνων Λάρνακας
  2. Αθλητικής Ένωσης Κίτιον (ΑΕΚ) Λάρνακας
  3. Αθλητικού Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας Εναγόμενων --------- Ημερομηνία: 11 Φεβρουαρίου,
  4. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Eνάγοντες : Η κα Μαρία Κυπριανού. Για Eναγόμενο 1: Ο κ. Λοΐζου για Α. Ζαχαρίου Δ.Ε.Π.Ε.. Για Εναγόμενο 2: Η κα Ραφαήλ με κα Ζαννέτου για Φράγκο & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Χατζηματθαίου) Για Εναγόμενο 3: Ο κ. Χρ. Κωνσταντίνου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας αξιώνει από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 το ποσό των €27.083,30- ως οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού ή και τιμολογίων ή και συμφωνίας για την πώληση ή και την παροχή ή και την κατανάλωση νερού ή και ως δικαιώματα, επιβαρύνσεις και τέλη για την πώληση νερού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας, μέσω του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων μπορεί να ενάγει και να αξιώνει την είσπραξη των καθυστερημένων δικαιωμάτων, τελών και τόκων που αφορούν την παραχώρηση νερού από κυβερνητικά έργα. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ήταν κάτοχοι και/ή ιδιοκτήτες ή και ενοικιαστές ακίνητης περιουσίας εντός των αρδευτικών ορίων της Λάρνακας και συγκεκριμένα στο Νέο Στάδιο ΓΣΖ. Σε διάφορες ημερομηνίες κατά την περίοδο 2003 με 2009 οι Εναγόμενοι, μετά από αίτηση και συμφωνία με τον Ενάγοντα ή και το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, αντλούσαν ή και αγόραζαν ανακυκλωμένο νερό για την άρδευση των κτημάτων τους ή και ήταν καταναλωτές με κωδικό αριθμό
  5. Για τη συγκεκριμένη κατανάλωση ο Ενάγοντας εξέδιδε τιμολόγια ή και διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού, η οποία κατάσταση παρουσίαζε στις 16/03/2010 χρεωστικό υπόλοιπο €27.083,30-. Οι Εναγόμενοι αρνούνται ή και αμελούν ή και παραλείπουν να εξοφλήσουν το συγκεκριμένο ποσό, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του Ενάγοντα και, ως εκ τούτου, οφείλουν να καταβάλουν 8% τόκο όπως προβλέπεται από το Νόμο. Ο Εναγόμενος 1 στην Υπεράσπισή του ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας δεν είναι το αρμόδιο πρόσωπο ή και δεν έχει εξουσία δυνάμει του Νόμου να διεκδικεί το συγκεκριμένο ποσό αφού εκ του Νόμου δικαίωμα αξίωσής του έχει ο Διευθυντής του συγκεκριμένου Υδατικού Έργου. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε είχε δώσει οδηγίες στον Ενάγοντα και ουδέποτε ο Εναγόμενος 1 είχε ζητήσει υπηρεσίες ή είχε εξυπηρετηθεί από το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων. Είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι σε διάφορες ημερομηνίες είχε ενημερώσει γραπτώς ή και προφορικώς, με επιστολές και του δικηγόρου του, τον Ενάγοντα ότι δεν λάμβανε ή και δεν χρησιμοποιούσε ή και δεν αγόραζε ανακυκλωμένο νερό από το συγκεκριμένο Τμήμα και ότι τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί παράνομα ή και παράτυπα ή και εκ λάθους. Είναι, περαιτέρω, ο ισχυρισμός τους ότι οποιοδήποτε ποσό τυχόν οφείλεται στον Ενάγοντα από τον Εναγόμενο 1 είναι κατά πολύ μικρότερο και αυτό που αξιώνεται είναι υπερβολικό και συνιστά προϊόν υπερχρεώσεων, ενώ ο τρόπος υπολογισμού του ήταν παράνομος ή και παράτυπος ή και λανθασμένος. Διαζευκτικά, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι δεν έχει ειδοποιηθεί νόμιμα για το επίδικο χρέος και ότι ουδέποτε είχαν σταλεί νόμιμα οποιαδήποτε τιμολόγια ή και λογαριασμοί από τον Ενάγοντα. Επίσης, ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας παρείχε στους Εναγόμενους 1 νερό κακής ποιότητας, το οποίο δεν αντιστοιχούσε στην τιμή χρέωσής του και γι' αυτό το λόγο οι αρμόδιοι φορείς είχαν υποσχεθεί στον Εναγόμενο 1 ότι θα διέγραφαν ή και θα μείωναν τις οφειλές του Εναγομένου
  6. Καταλήγει, ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί λόγω της μεγάλης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρησή της (laches), η οποία καθυστέρηση είχε ως αποτέλεσμα να απολεσθούν στοιχεία και να καθίσταται δύσκολη η προώθηση της Υπεράσπισης του Εναγόμενου
  7. Το Εναγόμενο Σωματείο 2 ισχυρίζεται ότι υπήρχε μερικώς γραπτή και μερικώς προφορική συμφωνία μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2, έτσι ώστε οι Εναγόμενοι 1 να παρέχουν στα γήπεδα που κατέχει το Εναγόμενο Σωματείο 2 ανακυκλωμένο νερό και οι Εναγόμενοι 2 να πληρώνουν το ανάλογο τέλος στον Εναγόμενο
  8. Αρνείται ότι είχε συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τους Ενάγοντες και, περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ποτέ δεν είχε εκδοθεί τιμολόγιο ή και είχε ανοιχθεί λογαριασμός επ' ονόματι του Εναγόμενου
  9. Καταλήγει ότι στην περίπτωση που αποδειχθεί η οποιαδήποτε σύναψη συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 και 2, για παροχή ανακυκλωμένου νερού, ο Ενάγοντας έχει παραβεί την συγκεκριμένη συμφωνία παρέχοντας ανακυκλωμένο νερό κακής ποιότητας λόγω της υψηλής αλμυρότητάς του. Επιπρόσθετα, λόγω ακριβώς της υψηλής αλμυρότητας του νερού, τα γήπεδα που χρησιμοποιούνται από τον Εναγόμενο 2 έχουν υποστεί βλάβες για τις οποίες οι αρμόδιες αρχές έχουν υποσχεθεί όπως αποζημιώσουν τους Εναγόμενους 1 με μείωση των τελών παροχής ανακυκλωμένου νερού. Το Εναγόμενο Σωματείο 3 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το όνομά τους είναι «Αθλητική Λέσχη Αλκή Λάρνακας» και όχι «Αθλητικό Σωματείο Αλκή», όπως καταγράφεται στην αγωγή και είναι εγγεγραμμένο δυνάμει του περί Λεσχών Νόμου. Επίσης, εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση που αφορά τη λανθασμένη επίδοση της αγωγής, αφού έχει επιδοθεί σε πρόσωπο που δεν εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 3 και ουδέποτε είχε εξουσιοδοτηθεί να παραλαμβάνει οποιαδήποτε δικόγραφα. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ήταν απλώς δικαιούχος των γηπέδων ή και των χώρων προπονήσεων του Σταδίου του ΓΣΖ Λάρνακας και κατέβαλλε στον Εναγόμενο 1 οικονομικό όφελος. Με τον Ενάγοντα δεν είχαν οποιαδήποτε συμβατική σχέση, ούτε και με τις ισχυριζόμενες υπηρεσίες, τις οποίες ο Ενάγοντας παρείχε στον Εναγόμενο
  10. Είναι η θέση του ότι ουδέποτε συμβλήθηκαν προσωπικά με το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων και ουδέποτε προέβηκαν σε οποιεσδήποτε αγορές από τον Ενάγοντα. Επιπρόσθετα, δεν υπέγραψαν οποιαδήποτε τιμολόγια και οι οποιεσδήποτε χρεώσεις ή και έγγραφα έχουν συνταχθεί από τον Ενάγοντα μονομερώς δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Προωθεί τη θέση ότι οποιαδήποτε τιμολόγια έχουν εκδοθεί, αυτά αφορούν τον ιδιοκτήτη των κτημάτων, ήτοι τους Εναγόμενους 1 και
  11. Μαρτυρία για τον Ενάγοντα δόθηκε από τον κ. Κώστα Παναγή, Μ.Ε.1, υπάλληλο του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων, του οποίου η γραπτή δήλωση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
  12. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής του δηλώσεως, έχει υπό την επιτήρησή του την περιοχή Λάρνακας, από το 1986, σε σχέση με το ανακυκλωμένο νερό και ο ίδιος είναι επιφορτισμένος με το να καταγράφει τις ενδείξεις των ρολογιών για το ανακυκλωμένο νερό και να εκδίδει τα σχετικά τιμολόγια. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ήταν κάτοχοι ή και ιδιοκτήτες ή και ενοικιαστές ή και δικαιούχοι ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία βρίσκεται εντός των ορίων της αρδευτικής περιοχής Λάρνακας και συγκεκριμένα στο Νέο ΓΣΖ. Μετά από δική τους παράκληση, εξυπηρετήθηκαν ή και εξυπηρετούνται από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Οι τρεις Εναγόμενοι, στις 11/04/2000, είχαν αιτηθεί, με επιστολή, την παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού για την άρδευση των τεσσάρων γηπέδων ποδοσφαίρου που βρίσκονται στο χώρο του Νέου ΓΣΖ. Η συγκεκριμένη επιστολή, με την αίτηση για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού καθώς και σχετικό τοπογραφικό, βρίσκεται στο φάκελο του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων. Η συγκεκριμένη αίτηση είχε εγκριθεί και η έγκριση μαζί με τους όρους παραχώρησης είχε κοινοποιηθεί στους ενδιαφερόμενους με επιστολή ημερομηνίας 08/09/
  13. Στις 25/09/2000 ο Εναγόμενος 1 είχε αποστείλει επιστολή στο Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων, με την οποία παραπονείτο ότι η ποσότητα νερού που είχε παραχωρηθεί ήταν μικρή για την κάλυψη των αναγκών των τριών Σωματείων, ήτοι των Εναγομένων 1, 2 και
  14. Το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων, στις 18/10/2000, είχε αρνηθεί την παραχώρηση μεγαλύτερης ποσότητας νερού και γι' αυτό στις 23/04/2003 ο Δήμαρχος Λάρνακας είχε αποστείλει, στο Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων, επιστολή με την οποία πληροφορούσε ότι ο ΚΟΑ θα επιχορηγούσε το έργο κατασκευής του αγωγού, ο οποίος θα μετέφερε ανακυκλωμένο νερό στα γήπεδα της Λάρνακας. Τον Μάιο του 2003 είχε τοποθετηθεί μετρητής νερού για τους Εναγόμενους στην περιοχή Δρομολαξιάς, στο σημείο 7 και με δικά τους έξοδα είχαν μεταφέρει νερό στα γήπεδα. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 2, στις 12/09/2003 είχε στείλει επιστολή, στον Υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, για τη μείωση της τιμής πώλησης του νερού. Το αίτημα είχε απορριφθεί και σχετική επιστολή, ημερομηνίας 25/02/2004, είχε κοινοποιηθεί στον Εναγόμενο 2, ο οποίος επανήλθε με το ίδιο αίτημα στις 16/06/
  15. Το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, με επιστολή του ημερομηνίας 03/08/2004, ενημέρωσε τους Εναγόμενους 2 ότι αρμόδιος για τη μείωση της τιμής του νερού είναι ο Υπουργός και το Υπουργικό Συμβούλιο. Στις 03/06/2008 ο Εναγόμενος 1 είχε στείλει επιστολή με την οποία παραπονείτο για τη μειωμένη παροχή νερού και το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, με επιστολή του ημερομηνίας 19/06/2008, επέσυρε την προσοχή του Εναγόμενου 1 στην ενημέρωση, με επιστολή ημερομηνίας 01/06/2008, για την πρόθεσή του να παραχωρεί μειωμένη παροχή νερού λόγω επιδιορθώσεων. Είναι η καταγραφείσα θέση του ότι κατά την περίοδο 2003 με 2009 και μετά από αίτηση και συμφωνία των Εναγομένων με το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, αυτοί αντλούσαν ή και λάμβαναν ή και αγόραζαν ανακυκλωμένο νερό για την άρδευση των γηπέδων τους και ήταν καταναλωτές με κωδικό αριθμό
  16. Ο ίδιος προσωπικά επισκεπτόταν το ρολόι των Εναγομένων και κατέγραφε την ενδεικνυόμενη ένδειξη μέχρι το 2005 και ακολούθως εξέδιδε σχετικό τιμολόγιο, το οποίο αποστέλλετο ταχυδρομικώς. Μετά τη μηχανογράφηση του συστήματος, ο ίδιος τροφοδοτούσε και τροφοδοτεί τις ενδείξεις στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή και το σύστημα αυτόματα βγάζει το οφειλόμενο ποσό και τις προσαυξήσεις. Το σύστημα αυτοματοποιημένα είχε μετατρέψει το οφειλόμενο ποσό, που ήταν σε λίρες Κύπρου, σε ευρώ για όλες τις παροχές νερού από το
  17. Υποστήριξε ότι μετά από προφορική συνεννόηση με τους Εναγομένους 1, 2 και 3 η καρτέλα υπόχρεου τηρείτο στο όνομα του Εναγομένου 1 και τα τιμολόγια εκδίδονταν και αποστέλλονταν στον Εναγόμενο 1, ο οποίος μεριμνούσε για την είσπραξη των οφειλών. Είχαν παραχωρηθεί όλα τα τιμολόγια που είχε εκδώσει καθώς και οι σχετικοί λογαριασμοί. Η καρτέλα του καταναλωτή με κωδικό 431700 έφερε την ονομασία του Εναγομένου
  18. Στις 08/08/2008 είχε σταλεί στον Εναγόμενο 1 σχετική επιστολή αναφορικά με τις καθυστερημένες οφειλές, σε σχέση με την παροχή ανακυκλωμένου νερού, με την οποία ενημερωνόταν ότι υπήρχε απλήρωτη οφειλή ύψους €18.762,95-. Κατά την καταχώριση της αγωγής το οφειλόμενο υπόλοιπο ήταν €20.503,34- πλέον οι επιβαρύνσεις ύψους €6.498,18-. Στις 09/09/2008, μετά από αίτημα του Εναγόμενου 1, για διαγραφή του χρέους λόγω κακής ποιότητας του νερού, το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων απέρριψε το συγκεκριμένο αίτημα. Ακολούθησε, στις 04/11/2008, από τον Εναγόμενο 1, επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα με την οποία ισχυριζόταν ότι οι πελάτες του δεν είχαν χρησιμοποιήσει ανακυκλωμένο νερό και ότι αυτό μπορεί να είχε γίνει από τα Σωματεία που χρησιμοποιούσαν τα γήπεδα και αρνήθηκε την οφειλή. Στις 09/12/2008 απορρίφθηκαν οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί. Γι' αυτό και οφείλεται το συνολικό ποσό των €27.083,30-. Κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την αίτηση από τον Εναγόμενο 1 για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2, την επιστολή που συνόδευε την αίτηση ημερομηνίας 11/04/2000 ως Τεκμήριο 3, την επιστολή ημερομηνίας 08/09/2000 με την οποία είχε εγκριθεί η αίτηση με όρους ως Τεκμήριο 4, την επιστολή-παράπονο του Εναγόμενου 1 για την παραχωρηθείσα ποσότητα νερού ημερομηνίας 25/09/2000 ως Τεκμήριο 5, την απαντητική επιστολή του Τμήματος Υδάτων ημερομηνίας 18/10/2000 ως Τεκμήριο 6, την επιστολή του Δήμου ημερομηνίας 16/04/2003 ως Τεκμήριο 7, την επιστολή ημερομηνίας 25/02/2004 που αφορούσε τα τέλη πώλησης ανακυκλωμένου νερού ως Τεκμήριο 8, την επιστολή του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων, ημερομηνίας 03/08/2004, προς τους Εναγόμενους 1 σε σχέση με την απόρριψη του αιτήματός τους για μείωση της τιμής πώλησης του νερού ως Τεκμήριο 9, την επιστολή-παράπονο των Εναγομένων 1 ημερομηνίας 03/06/2008 ως Τεκμήριο 10, δέσμη από έντεκα τιμολόγια τα οποία ο ίδιος είχε καταρτίσει χειρόγραφα ως Τεκμήριο 11, τιμολόγια μηχανογραφημένα ως Τεκμήριο 12, την καρτέλα του υπόχρεου ως Τεκμήριο 13, την επιστολή του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων, ημερομηνίας 08/08/2008 με την οποία πληροφορούσε τους Εναγόμενους 1 για το οφειλόμενο υπόλοιπο ως Τεκμήριο 14, την δεύτερη επιστολή, ημερομηνίας 28/08/2008, με την οποία πληροφορούσε τους Εναγόμενους 1 για το οφειλόμενο υπόλοιπο ως Τεκμήριο 15, την επιστολή του δικηγόρου των Εναγομένων 1, ημερομηνίας 04/11/2008, ως Τεκμήριο 16 και την απαντητική επιστολή του Τμήματος, ημερομηνίας 09/12/2008, ως Τεκμήριο
  19. Αντεξεταζόμενος ο κ. Παναγή, Μ.Ε.1, από τον συνήγορο του Εναγομένου 1, ανέφερε ότι το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων απέστελλε τα τιμολόγια ταχυδρομικώς, όμως, τα τιμολόγια εκδίδονταν από τον ίδιο. Εξήγησε ότι στην περίπτωση που η διεύθυνση του αποστολέα είναι λανθασμένη τα τιμολόγια επιστρέφονται και κατέληξε ότι για να μην επιστραφούν τα συγκεκριμένα τιμολόγια είχαν παραληφθεί. Ερωτηθείς ανέφερε ότι μέχρι το 2005 εξέδιδε στο χέρι τα τιμολόγια και μετά τροφοδοτούσε τις μετρήσεις κατανάλωσης στο μηχανογραφημένο σύστημα. Με αναφορά στο τιμολόγιο 284401, Τεκμήριο 11, παραδέχθηκε ότι δεν υπήρχαν καθυστερήσεις, όμως, εξήγησε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια είχαν εκδοθεί στο χέρι, οπόταν δεν θα μπορούσαν να συμπεριλαμβάνουν τους τόκους γιατί αυτοί επιβάλλονταν μετά την παρέλευση των ενενήντα ημερών σύμφωνα με τον Νόμο. Κατά την προσέλευση του υπόχρεου για πληρωμή, υπολογίζονταν οι καθυστερήσεις και οι τόκοι και προστίθενται. Με την μηχανογράφηση οι καθυστερήσεις και οι τόκοι καταγράφονται άμεσα στο τιμολόγιο. Σε σχέση με τον μετρητή, εξήγησε ότι ο μετρητής από τον οποίο λάμβαναν νερό, οι Εναγόμενοι, βρισκόταν στο σημείο 7 στη Δρομολαξιά και το γεγονός αυτό καταδεικνύεται από τον αριθμό 07/05, ο οποίος καταγράφεται στο Τεκμήριο
  20. Πριν την μηχανογράφηση υπήρχε μερίδα στο καθολικό βιβλίο για κάθε καταναλωτή. Επέμενε στη θέση του ότι και οι τρεις Εναγόμενοι είχαν αιτηθεί την παραχώρηση νερού και προφανώς είχε γίνει μεταξύ τους συμφωνία έτσι ώστε ο λογαριασμός να εκδίδεται επ' ονόματι του ΓΣΖ. Ο Ενάγοντας γνώριζε μόνο ότι οι Εναγόμενοι ζητούσαν νερό για να ποτίζουν τα γήπεδά τους. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι οι Εναγόμενοι είχαν τοποθετήσει λάστιχο για να μπορούν να αρδεύουν τα συγκεκριμένα γήπεδα αφού ο υδρομετρητής υπήρχε. Επέμενε, όμως, στη θέση του ότι από τον μετρητή και μετά ήταν θέμα των Εναγομένων, ήτοι πώς θα μετέφεραν το νερό εκεί όπου επιθυμούσαν, ήταν γι' αυτούς να αποφασίσουν. Κατέληξε ότι και οι τρεις Εναγόμενοι οφείλουν το συγκεκριμένο ποσό γιατί τους είχε παραχωρηθεί σύμφωνα με την αίτησή τους ανακυκλωμένο νερό, καθώς επίσης και ότι οι χρεώσεις είχαν γίνει σύμφωνα με τον Νόμο και τις οδηγίες του Υπουργείου Οικονομικών. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο του Εναγόμενου 2, υποστήριξε ότι ανακυκλωμένο νερό παραχωρείται σε πολλές περιπτώσεις, ήτοι για άρδευση χώρων πρασίνου, για άρδευση γηπέδων, αλλά και για κτηνοτροφική και γεωργική χρήση. Η χρέωση είναι αναλόγως της χρήσης. Σε σχέση με τη διαδικασία, εξήγησε ότι εξετάζεται η αίτηση και ο σκοπός για τον οποίο ζητείται η χρήση του ανακυκλωμένου νερού. Η δε ποσότητα νερού που παραχωρείται εξαρτάται από τις ποσότητες νερού που υπάρχουν διαθέσιμες στις δεξαμενές. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας γνώριζε ότι παραχωρείτο νερό και στους τρεις Εναγόμενους. Αυτό που δεν γνώριζε ο Ενάγοντας ήταν τις μεταξύ των τριών Εναγομένων προφορικές συμφωνίες. Ερωτηθείς γιατί τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί επ' ονόματι του ΓΣΖ, ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε ζητηθεί όπως εκδοθούν επ' ονόματι του ΓΣΖ γιατί υπήρχε μεταξύ των μερών προφορική συμφωνία. Σε σχέση με τον χρόνο αποπληρωμής των τιμολογίων, αυτός καταγραφόταν στα τιμολόγια και ήταν ενενήντα μέρες διαφορετικά ο καταναλωτής επιβαρυνόταν με τόκο 8%. Υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο η Α.Ε.Κ. είχε ενημερωθεί για το συγκεκριμένο υπόλοιπο, αφού υπήρχε μεταξύ των μερών προφορική συμφωνία. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι κατά την εξέταση της αίτησης ήταν και οι τρεις παρόντες και είχαν ζητήσει όπως τα τιμολόγια εκδοθούν επ' ονόματι του ΓΣΖ, εξ ου και η αλληλογραφία ήταν επ' ονόματι του ΓΣΖ. Ερωτηθείς για τον εσωτερικό μετρητή που αφορούσε την Α.Ε.Κ., ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος δεν γνώριζε και ούτε και γνώριζε κατά πόσο η Α.Ε.Κ. κατέβαλλε οποιοδήποτε ποσό στο ΓΣΖ για την κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Εναγομένου 3, επέμενε στη θέση του ότι είχαν υποβάλει αίτηση για παραχώρηση νερού και οι τρεις Εναγόμενοι και είχαν συμφωνήσει όπως τα τιμολόγια εκδίδονται στο όνομα του ΓΣΖ. Τα συγκεκριμένα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ενώπιόν του, γι' αυτό και τα γνώριζε. Παρόντες ήταν επίσης ο κ. Μιλτής, ο κ. Ντίνος Λευκαρίτης και ο κ. Κωστάκης Νικολαϊδης. Αυτό που γνώριζε ο ίδιος ήταν ότι οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν ανακυκλωμένο νερό από το 2000 και είχαν άδεια να χρησιμοποιούν και οι τρεις το ΓΣΖ, εξ ου και απαιτείται το ποσό αυτό και από τους τρεις. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο η ΑΛΚΗ χρησιμοποιούσε τα συγκεκριμένα γήπεδα ή κατά πόσο τα εγκατέλειψε το
  21. Αυτό που οι Ενάγοντες γνώριζαν ήταν ότι η αίτηση είχε υποβληθεί και από τους τρεις Εναγόμενους και ότι και οι τρεις είχαν υποχρέωση αποπληρωμής του οφειλομένου ποσού. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Στέλλα Λίλλητου, Μ.Ε.2, η οποία εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και μεταξύ των καθηκόντων της είναι η τήρηση του μητρώου λεσχών. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, η ομάδα ΑΛΚΗ είναι εγγεγραμμένη ως Σωματείο με αριθμό
  22. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 18, το πιστοποιητικό εγγραφής. Η ίδια είχε αποστείλει και σχετική ενημερωτική επιστολή, η οποία αφορούσε την ονομασία της συγκεκριμένης ομάδας προς τον δικηγόρο των Εναγόντων με ημερομηνία 13/09/
  23. Η συγκεκριμένη επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  24. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για τον Ενάγοντα, μαρτυρία δόθηκε, προς υποστήριξη της υπόθεσης του Εναγομένου 1, από τον κ. Γεώργιο Γεωργιάδη, Μ.Υ.1, ο οποίος εργάζεται στο ΓΣΖ. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της μαρτυρίας του, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  25. Σύμφωνα με τη δήλωσή του, εργάζεται στον Εναγόμενο 1 από το 2013 και μεταξύ των καθηκόντων του είναι και η φύλαξη των φακέλων που αφορούν τις εργασίες και τις υποθέσεις του Εναγόμενου
  26. Μετά από έρευνα στο συγκεκριμένο φάκελο εντόπισε κάποιες επιστολές που αφορούν την υπό κρίση αγωγή. Συγκεκριμένα, εντόπισε την επιστολή ημερομηνίας 18/08/2008, η οποία είχε σταλεί από τον Εναγόμενο 1 στο Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων, καθώς επίσης και την απαντητική επιστολή του Εναγόμενου 1 σε επιστολή του Δήμου Λάρνακας που αφορούσε παράπονα για την δυσάρεστη μυρωδιά του ανακυκλωμένου νερού. Στο φάκελό του υπήρχαν επίσης οι επιστολές, οι οποίες είχαν κατατεθεί ως Τεκμήριο 10 και 16 στη διαδικασία. Κατέθεσε την επιστολή ημερομηνίας 18/08/2008, στην οποία είχε αναφερθεί, ως Τεκμήριο 21 και την επιστολή προς τον Αντιδήμαρχο, με ημερομηνία 18/08/2008, ως Τεκμήριο
  27. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι πρόεδρος του ΓΣΖ κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο κ. Μιλτής Μιχαηλίδης. Ο ίδιος δεν είχε καμία άλλη γνώση σε σχέση με τα γεγονότα εκτός από τα έγγραφα που είχε καταθέσει αφού είχε εργοδοτηθεί μετά από την εξέλιξη των γεγονότων. Η πλευρά του Εναγόμενου 2 κάλεσε τρεις μάρτυρες. Μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Αυξέντη Ευαγγέλου, Μ.Υ.2, ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  28. Σύμφωνα με τους καταγραφέντες ισχυρισμούς του, εργάζεται ως Γενικός Διευθυντής στο Σωματείο των Εναγομένων 2 από το 2004 και έχει υπό την επίβλεψή του όλα τα ζητήματα που αφορούν το συγκεκριμένο Σωματείο. Στις 11/04/2000 το ΓΣΖ, μαζί με την Α.Ε.Κ. καθώς και την ΑΛΚΗ, είχαν αιτηθεί από κοινού την παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού από το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων για άρδευση τεσσάρων γηπέδων ποδοσφαίρου στο Νέο Στάδιο ΓΣΖ στη Λάρνακα. Ιδιοκτήτης των γηπέδων αυτών ήταν, και συνεχίζει να είναι, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνων και είχε παραχωρηθεί στην Α.Ε.Κ. άδεια χρήσης των δύο βοηθητικών γηπέδων. Η συγκεκριμένη αίτηση για παραχώρηση νερού είχε γίνει από κοινού για να υποβοηθηθεί η έγκρισή της λόγω του ότι ανακυκλωμένο νερό παραχωρείτο μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις καθώς επίσης και για να καταστεί δυνατός ο υπολογισμός των αρδευτικών αναγκών και της ποσότητας νερού που απαιτείτο. Η Α.Ε.Κ., ήταν ο ισχυρισμός του, δεν είχε συμβληθεί ποτέ με το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Ο μόνος που είχε συμβληθεί με το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων ήταν ο ΓΣΖ, γι' αυτό και τα τιμολόγια καθώς και οι λογαριασμοί, αλλά παράλληλα και η καρτέλα καταναλωτή, τηρούντο επ' ονόματι του ΓΣΖ. Η Α.Ε.Κ. ουδέποτε είχε οχληθεί από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων σε σχέση με οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο. Υπήρχε, ήταν η θέση του, μεταξύ της Α.Ε.Κ. και του ΓΣΖ συνεννόηση ότι το ΓΣΖ θα ήταν υπεύθυνο και θα κατέβαλλε το εκάστοτε σύνολο της οφειλής για το ανακυκλωμένο νερό. Από πλευράς της η Α.Ε.Κ. είχε υποχρέωση να πληρώνει στο ΓΣΖ το ποσό που της αναλογούσε εξ ου και είχαν τοποθετηθεί δύο υδρομετρητές στα δύο βοηθητικά γήπεδα που χρησιμοποιούσε η Α.Ε.Κ.. Το ΓΣΖ διατηρούσε μερίδα λογαριασμού επ' ονόματι της Α.Ε.Κ., στην οποία καταγράφονταν οι χρεώσεις και οι πιστώσεις που αφορούσαν το ανακυκλωμένο νερό καθώς επίσης και το ρεύμα, το πετρέλαιο και άλλες χρεώσεις που προέκυπταν. Όπως προκύπτει από τη μερίδα που το ΓΣΖ διατηρούσε στο όνομα της Α.Ε.Κ., η Α.Ε.Κ. προέβαινε σε πληρωμές έναντι του λογαριασμού της σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μετά τον Μάιο του 2011 ο υδρομετρητής του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων είχε μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Α.Ε.Κ., οπόταν και σταμάτησαν οι πληρωμές προς το ΓΣΖ για την παροχή ανακυκλωμένου νερού. Ο λόγος που είχε γίνει μεταβίβαση ήταν γιατί το ΓΣΖ δεν ανταποκρινόταν στις υποχρεώσεις του προς το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων και η Α.Ε.Κ. προσπαθούσε να αποφύγει τη δημιουργία οποιωνδήποτε προβλημάτων. Καταλήγει, ότι το νερό που λάμβανε το ΓΣΖ από το Τμήμα Ανάπτυξης και Υδάτων, και κατ' ακολουθία η Α.Ε.Κ., ήταν κακής ποιότητας με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στα γήπεδα που χρησιμοποιούσε η Α.Ε.Κ. για τις οποίες απαιτείτο κάποιο κόστος για την αποκατάστασή τους. Οι αρμόδιες αρχές είχαν συμφωνήσει να αποζημιώσουν το ΓΣΖ για τις ζημιές αυτές μέσω κάποιας μείωσης στα τέλη του ανακυκλωμένου νερού και είχε γίνει σχετική συνάντηση μεταξύ του Υπουργού Γεωργίας, Μελών του ΓΣΖ, της Α.Ε.Κ. καθώς και άλλων επηρεαζόμενων. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 24, αντίγραφο του καθολικού του ΓΣΖ. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο του Ενάγοντα, υποστήριξε ότι η αίτηση για την παροχή ανακυκλωμένου νερού είχε υποβληθεί από κοινού λόγω του ότι δεν παραχωρείται ανακυκλωμένο νερό σε οποιονδήποτε. Η αίτηση, όμως, ήταν η θέση του σε ερώτηση που του τέθηκε ότι δεν αποτελούσε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των Αιτητών και του Τμήματος Υδάτων σε σχέση με τη χρέωση. Ο ίδιος είχε μάθει για τη μη καταβολή του τιμήματος για το ανακυκλωμένο νερό κατά τη συνάντηση που είχε γίνει με τον Υπουργό Γεωργίας. Οι ίδιοι δεν μπορούσαν να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα, αναφορικά με τη μη καταβολή των οφειλομένων από το ΓΣΖ, γιατί οι ίδιοι δεν όφειλαν οποιοδήποτε ποσό για την κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού. Εξ ου και όταν δημιουργήθηκε το πρόβλημα είχαν ζητήσει όπως ο υδρομετρητής μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Α.Ε.Κ. και έκτοτε καταβάλλονται οι οφειλές. Παραδέχθηκε ότι είχε ζητηθεί μείωση της τιμής του νερού, η οποία θα μετακυλύτο στην Α.Ε.Κ.. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι το ΓΣΖ ανέμενε την απόφαση που αφορούσε το αίτημα για τη μείωση του οφειλομένου νερού λόγω της κακής του ποιότητας. Η κακή ποιότητα είχε διαπιστωθεί και από τις χημικές αναλύσεις του Συμβουλίου Αποχετεύσεως. Ο ίδιος είχε στην κατοχή του αναλύσεις οι οποίες αφορούσαν το
  29. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Ενάγοντα 1, υποστήριξε ότι αν δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ του ΓΣΖ και της Α.Ε.Κ. τότε δεν θα υπήρχε λόγος χρέωσης για ανακυκλωμένο νερό από το ΓΣΖ στην Α.Ε.Κ.. Ισχυρίστηκε ότι το ΓΣΖ κατέγραφε μηνιαία την κατανάλωση νερού για τα δύο γήπεδα που χρησιμοποιούσε η Α.Ε.Κ. και χρέωνε την Α.Ε.Κ. με την τιμή που το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων τιμολογούσε τους ίδιους. Η Α.Ε.Κ. με τη σειρά της κατέβαλλε το αντίστοιχο ποσό στο ΓΣΖ. Στη μερίδα, Τεκμήριο 22, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, υπήρχαν χρεώσεις τόσο για το νερό, αλλά και για άλλες υπηρεσίες που παρέχονταν από το ΓΣΖ στην Α.Ε.Κ.. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι υπήρχαν αποδείξεις στην Α.Ε.Κ. για όλες τις πληρωμές, όμως, είχε θεωρηθεί ότι η κατάσταση λογαριασμού του ίδιου του ΓΣΖ θα ήταν πιο πιστευτό στοιχείο. Κατέληξε, ότι η υποχρέωση για αποπληρωμή του ανακυκλωμένου νερού βαραίνει το ΓΣΖ και όχι την Α.Ε.Κ.. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Εναγόμενου 3, εξήγησε ότι το ΓΣΖ αποτελείται από το κυρίως γήπεδο καθώς και τρία βοηθητικά. Την ευθύνη συντήρησης του κυρίως γηπέδου έχει το ΓΣΖ. Από τα βοηθητικά, τα δύο έχουν παραχωρηθεί στην Α.Ε.Κ. και το τρίτο είχε παραχωρηθεί στην ΑΛΚΗ μέχρι το 2008, όπου και αποχώρησε η ΑΛΚΗ από τον χώρο του ΓΣΖ. Έκτοτε, το τρίτο γήπεδο χρησιμοποιείται από τους αθλητές του ΓΣΖ. Επόμενος μάρτυρας για τον Εναγόμενο 2 ήταν η κα Σοφία Τσαγγαρίδου Γεωργίου, Μ.Υ.3, η οποία εργάζεται ως γραμματέας και βοηθός λογιστηρίου στο Σωματείο Α.Ε.Κ. από το
  30. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 24, εξήγησε ότι ήταν η κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε το ΓΣΖ και αφορούσε την Α.Ε.Κ.. Στη συγκεκριμένη κατάσταση περιλαμβάνονταν όλες οι χρεώσεις του ΓΣΖ σε σχέση με την Α.Ε.Κ. καθώς και οι πληρωμές που γίνονταν από την Α.Ε.Κ. έναντι λογαριασμού. Για τις συγκεκριμένες πληρωμές το ΓΣΖ εξέδιδε και αποδείξεις. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 25, δεκαεννιά αποδείξεις που αφορούσαν πληρωμές της Α.Ε.Κ. προς το ΓΣΖ. Επιπρόσθετα, εξήγησε ότι υπάρχει αντιστοιχία των αποδείξεων με τις πληρωμές που καταγράφονται στην κατάσταση λογαριασμού, το Τεκμήριο
  31. Παράλληλα, όμως, τηρούσε και η ίδια κατάσταση λογαριασμού, την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
  32. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας από τη συνήγορο του Ενάγοντα, υποστήριξε ότι όλες οι χρεώσεις που γίνονταν από το ΓΣΖ και αφορούσαν την Α.Ε.Κ. προκύπτουν στο Τεκμήριο 24 και σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι χρεώσεις για το ανακυκλωμένο νερό. Η Α.Ε.Κ. κατέβαλλε ποσά έναντι των συγκεκριμένων χρεώσεων. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Εναγόμενου 1, επέμενε στη θέση της ότι το Τεκμήριο 24 της είχε σταλεί από το ΓΣΖ και μέσα στις χρεώσεις του ΓΣΖ συμπεριλαμβανόταν και η παροχή ανακυκλωμένου νερού. Οι συγκεκριμένες χρεώσεις πληρώνονταν έναντι και ζητούνταν σχετικές καταστάσεις λογαριασμού, κάθε ένα με δύο μήνες, οι οποίες καταστάσεις ελέγχονταν και από ελεγκτές. Η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του Εναγόμενου
  33. Κλήθηκε, ως μάρτυρας του Εναγόμενου 2, ο κ. Κώστας Παπακώστας, Μ.Υ.4, ο οποίος επίσης είχε ετοιμάσει γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  34. Στη γραπτή του δήλωση κατέγραψε ότι από το 1990 μέχρι και το 2013 τηρούσε τα λογιστικά βιβλία του ΓΣΖ. Αναφορικά με το Τεκμήριο 24, το οποίο είχε κατατεθεί στο Δικαστήριο, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος τηρούσε την κατάσταση αυτή και ότι το περιεχόμενό της ήταν ορθό. Αναγνώρισε και το γραφικό του χαρακτήρα. Περαιτέρω υποστήριξε ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα ο ίδιος απέστελλε αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού στην Α.Ε.Κ., στην οποία κατάσταση καταγράφονταν οι χρεώσεις και οι πιστώσεις που γίνονταν. Εκδιδόταν και απόδειξη έναντι λογαριασμού για κάθε πληρωμή της Α.Ε.Κ.. Οι συγκεκριμένες χρεώσεις, που γίνονταν από το ΓΣΖ, αφορούσαν ανακυκλωμένο νερό, αλλά και άλλες χρεώσεις όπως ρεύμα, πετρέλαιο, καθώς και για τις ζημιές που γίνονταν κατά τη διάρκεια των παιγνιδιών της Α.Ε.Κ.. Αναγνώρισε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 24 ως τη χειρόγραφη κατάσταση λογαριασμού, την οποία ο ίδιος τηρούσε και αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 25 ως τις αποδείξεις που ο ίδιος εξέδιδε όταν η Α.Ε.Κ. πλήρωνε έναντι. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από την συνήγορο του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 3, πλην όμως αντεξετάστηκε εκτεταμένα από τον συνήγορο του Εναγομένου
  35. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι μεταξύ των καθηκόντων του, ως λογιστής του ΓΣΖ από το 1990, ήταν η τήρηση των λογιστικών βιβλίων καθώς και οι εκκαθαρίσεις των αγώνων της Α.Ε.Κ. και της ΑΛΚΗΣ. Για τις συγκεκριμένες υπηρεσίες δεν πληρωνόταν οτιδήποτε, αλλά εργαζόταν αφιλοκερδώς. Του καταβάλλονταν μόνο τα οδοιπορικά του, τα οποία αρχικά ήταν περί τις Λ.Κ.30- το μήνα και το 2012 ήταν €500- το μήνα, ενώ για κάθε εκκαθάριση λάμβανε το ποσό των €35 μέχρι €
  36. Οι υπηρεσίες του προς το ΓΣΖ είχαν τερματιστεί από τον κ. Ζαχαρίου και την Επιτροπή γιατί επιθυμούσαν τον μόνιμο διορισμό κάποιου λογιστή. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι υπήρχε ρολόι για το πόσιμο νερό, ρολόι για το ρεύμα καθώς και ρολόι για το ανακυκλωμένο νερό. Αναγνώρισε ότι στα αποδυτήρια διοχετεύετο πόσιμο νερό, όμως, λόγω του ότι δεν ήταν από τον Κεντρικό Αγωγό, το συγκεκριμένο νερό, δεν χρεωνόταν στο ρολόι του Κεντρικού Αγωγού, εξ ου και στην εκκαθάριση του κάθε αγώνα υπήρχε κονδύλι για τα λουτρά, το οποίο αφορούσε την κατανάλωση νερού. Όμως, κάθε τέλος του μηνός, ο ίδιος χρέωνε τις ομάδες σε σχέση με το ανακυκλωμένο νερό, ενώ για το πόσιμο νερό η χρέωση καταγραφόταν στο φύλλο αγώνος, γι' αυτό και δεν υπάρχει οποιαδήποτε χρέωση σε σχέση με το πόσιμο νερό στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
  37. Με αναφορά στο Τεκμήριο 24, εξήγησε ότι για κάθε μήνα υπάρχει χρέωση για ρεύμα, πετρέλαιο, νερό αλλά και άλλες χρεώσεις. Ήταν η θέση του ότι οι χρεώσεις του νερού ήταν αρκετά αυξημένες λόγω του ότι το νερό ήταν ανακυκλώσιμο. Τα μηδαμινά ποσά που αφορούν νερό και περιέχονται στο Τεκμήριο 24 αφορούν το πόσιμο νερό. Βλέποντας το Τεκμήριο 24 αυτό που μπορούσε να πει με βεβαιότητα ήταν ότι μεγάλα ποσά, όπως το ποσό των Λ.Κ.423-, το οποίο καταγράφεται στο Τεκμήριο 24, αφορούσαν νερό της ανακύκλωσης. Το ίδιο ισχύει για τη χρέωση ύψους €592,50- ημερομηνίας 02/02/2009, για τη χρέωση ύψους €499,50- ημερομηνίας 31/08/2009, καθώς επίσης και για τη χρέωση ύψους €85,50- ημερομηνίας 05/01/
  38. Κατέληξε, ότι τα συγκεκριμένα ποσά για την κατανάλωση νερού οφείλονται από το ΓΣΖ γιατί η Α.Ε.Κ. είχε χρεωθεί το νερό και είχε εισπραχθεί το αντίτιμο από το ΓΣΖ. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η Α.Ε.Κ. πότιζε τα γήπεδά της με ανακυκλωμένο νερό και υπήρχε ξεχωριστό ρολόι για τη συγκεκριμένη παροχή νερού, εξ ου και υπήρχε ξεχωριστή χρέωση για κάθε μήνα, η οποία αφορούσε το νερό που χρησιμοποιούσε η Α.Ε.Κ. για τα δύο γήπεδα. Η ΑΛΚΗ είχε μόνο ένα γήπεδο και χρεωνόταν με τον ίδιο τρόπο. Όσον αφορά τη χρέωση με ημερομηνία 31/10/2008, για το ποσό των €1.180-, εξήγησε ότι ο αριθμός 17 που καταγράφεται αφορά τη σελίδα που χρεωνόταν το νερό που αφορούσε την Α.Ε.Κ. και το συγκεκριμένο ποσό προκύπτει από το ρολόι παροχής νερού στο ΓΣΖ. Αναγνώρισε ότι το ΓΣΖ χρησιμοποιούσε ανακυκλωμένο νερό και οι παίκτες παραπονιόντουσαν για τη μυρωδιά του. Μαρτυρία για τον Εναγόμενο 3 δόθηκε από τον κ. Φοίβο Ονησιφόρου, Μ.Υ.5, του οποίου η δήλωση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  39. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, από το 2004 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Λέσχης με την επωνυμία Αθλητικό Σωματείο ΑΛΚΗ, με έδρα τη Λάρνακα. Είχε υπηρετήσει ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ως αναπληρωτής πρόεδρος, αλλά και ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος της συγκεκριμένης Λέσχης. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, είχε στην κατοχή του έγγραφα και συμφωνίες μεταξύ της Λέσχης και τρίτων προσώπων, εξ ου και γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αγωγή. Η κύρια δραστηριότητα της Λέσχης αφορά τη διατήρηση ποδοσφαιρικού τμήματος και ομάδων ποδοσφαίρου διαφόρων ηλικιών. Ο Εναγόμενος 1 ήταν ιδιοκτήτης και ο δικαιούχος των εγκαταστάσεων του ΓΣΖ, οι οποίες εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνταν κατά καιρούς και από τους Εναγόμενους 2 και
  40. Το γήπεδο ΓΣΖ χρησιμοποιείτο και ως η ποδοσφαιρική έδρα του Εναγόμενου
  41. Για τις ποδοσφαιρικές περιόδους 2003 μέχρι 2007, ο Εναγόμενος 3 είχε συμφωνήσει με τον Εναγόμενο 1 και χρησιμοποιούσε για σκοπούς προπονήσεων, αλλά και για τη διεξαγωγή φιλικών αγώνων ποδοσφαίρου, ένα από τα τρία βοηθητικά γήπεδα του ΓΣΖ, αλλά και το κυρίως γήπεδο του ΓΣΖ. Για τη συγκεκριμένη χρήση ο Εναγόμενος 3 κατέβαλλε ανελλιπώς στον Εναγόμενο 1 το συμφωνηθέν αντίτιμο και εξοφλούσε όλες του τις υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένου και του κόστους άρδευσης και ποτίσματος του ενός βοηθητικού γηπέδου. Δεν υπάρχουν, όμως, οποιεσδήποτε αποδείξεις πληρωμής γιατί αυτές απωλέσθηκαν κατά τη μετακίνηση του γραφείου του Εναγόμενου 3 με την αλλαγή της έδρας της ποδοσφαιρικής ομάδας. Όμως, οποιαδήποτε οφειλόμενα ποσά εισπράττονταν πάντοτε από το ΓΣΖ και αφαιρούνταν από τους εκάστοτε αγώνες πρωταθλήματος και από τα εισιτήρια που εκδίδονταν. Σύμφωνα με τον καταγραφέντα ισχυρισμό του, μετά τον Ιούνιο του 2007, ο Εναγόμενος 3 αποχώρησε από το βοηθητικό γήπεδο, το οποίο του είχε παραχωρηθεί από τον Εναγόμενο 1 και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα για σκοπούς προπόνησης των αθλητών στίβου του ΓΣΖ. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η προετοιμασία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας άρχιζε περί τα μέσα Ιουλίου μέχρι και το τέλος Αυγούστου και στη συνέχεια κατά τη διεξαγωγή του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της ΚΟΠ. Για περίοδο δύο ημερολογιακών μηνών, ήτοι μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου, δεν γινόταν οποιαδήποτε χρήση οποιουδήποτε αθλητικού χώρου ή εγκατάστασης του Σταδίου ΓΣΖ από τον Εναγόμενο
  42. Το 2000 ο Εναγόμενος 3 είχε συμφωνήσει με τον Εναγόμενο 1 όπως υποβληθεί από τον Εναγόμενο 1 αίτημα για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού για τους σκοπούς και τις ανάγκες του Σταδίου ΓΣΖ και των βοηθητικών του γηπέδων. Το αίτημα αυτό είχε υποβληθεί από τον Εναγόμενο 1, ως ιδιοκτήτη των αθλητικών εγκαταστάσεων του ΓΣΖ και με το αίτημα αυτό είχαν συμφωνήσει οι Εναγόμενοι 2 και
  43. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 θα κατέβαλλαν στην Εναγόμενη 1 το χρηματικό αντίτιμο της κατανάλωσης του ανακυκλωμένου νερού που θα χρησιμοποιούσαν για την άρδευση των βοηθητικών γηπέδων. Ο Εναγόμενος 1 ήταν αυτός που λάμβανε ανακυκλωμένο νερό από τον Ενάγοντα, αφού εκείνος είχε και συνεχίζει να έχει την ευθύνη για τη συντήρηση και τη διατήρηση των αθλητικών χώρων και των εγκαταστάσεων του γηπέδου ΓΣΖ. Το ανακυκλωμένο νερό, το οποίο διοχετευόταν στους Εναγόμενους 2 και 3, διοχετευόταν μέσω εσωτερικών μετρητών και εγκαταστάσεων, τις οποίες ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 είχε τοποθετήσει στους χώρους του Σταδίου ΓΣΖ. Ο Εναγόμενος 1 χρέωνε τον Εναγόμενο 3 σύμφωνα με τη μέτρηση του εσωτερικού μετρητή, ο οποίος Εναγόμενος 3 εξοφλούσε την ποσότητα νερού που κατανάλωνε. Πολλές φορές, λόγω του ότι η ποσότητα νερού που ο Εναγόμενος 1 παραχωρούσε προς τον Εναγόμενο 3 δεν ήταν αρκετή, ο Εναγόμενος 3 αναγκαζόταν να αγοράζει νερό από άλλα πρόσωπα και προμηθευτές. Όσον αφορά την περίοδο για την οποία ο Ενάγοντας απαιτεί την καταβολή οφειλών, ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει ο ίδιος, είτε στον Ενάγοντα ή στον Εναγόμενο 1, οποιοδήποτε ποσό γιατί η χρήση του βοηθητικού γηπέδου του ΓΣΖ, κατά την επίδικη περίοδο, ήταν περιορισμένη και επομένως η χρήση ανακυκλωμένου νερού ήταν μηδαμινή. Παράλληλα, κατά τις ποδοσφαιρικές περιόδους 2007 μέχρι 2009, ο Εναγόμενος 3 είχε εγκαταλείψει τις εγκαταστάσεις του Σταδίου ΓΣΖ και χρησιμοποιούσε τις εγκαταστάσεις του Σωματείου «Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου». Από τις 21/06/2010 ο Εναγόμενος 3 χρησιμοποιούσε ως έδρα του και ως γήπεδο προπόνησής του τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Σταδίου «Αντώνης Παπαδόπουλος». Κατέληξε, ότι ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε είχε συμβληθεί με τον Ενάγοντα για την παροχή ανακυκλωμένου νερού και ουδέποτε είχε ενοχληθεί για να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την συγκεκριμένη κατανάλωση. Ο Εναγόμενος 3 είχε συμβληθεί μόνο με τον Εναγόμενο 1, τον οποίο ο Εναγόμενος 3 εξοφλούσε για το ανακυκλωμένο νερό που του παροχέτευε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας από την συνήγορο του Ενάγοντα, υποστήριξε ότι η αίτηση είχε υποβληθεί και από τα άλλα δύο Σωματεία για να ενισχυθεί, έτσι ώστε η παροχέτευση νερού να γίνει πιο γρήγορα. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 3 δεν είχε υπογράψει οτιδήποτε και ότι είχε προβεί σε συμφωνία μόνο με τον Εναγόμενο
  44. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2, δεν αναγνώρισε οποιαδήποτε υπογραφή και ισχυρίστηκε ότι θα αναγνώριζε την υπογραφή του κ. Νικολαΐδη αν υπήρχε η σφραγίδα του Σωματείου, η οποία κατοχυρώνει την οποιαδήποτε απόφασή του. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3, υποστήριξε ότι δεν υπήρχε η σφραγίδα του Σωματείου, ενώ για τους άλλους δύο Εναγόμενους υπήρχε η σφραγίδα των Σωματείων που εκπροσωπούσαν. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Εναγόμενου 1, ισχυρίστηκε ότι από το Τεκμήριο 2 προκύπτει ότι η αίτηση για παροχή νερού είχε γίνει από το ΓΣΖ και είχε επίσης υπογραφτεί από την Α.Ε.Κ. και κάποιο πρόσωπο, του οποίου την υπογραφή ο ίδιος δεν γνώριζε. Παραδέχθηκε, όμως, ότι η ΑΛΚΗ χρησιμοποιούσε, πριν από το 2007, καθημερινά ένα από τα βοηθητικά γήπεδα του ΓΣΖ. Επέμενε στη θέση του ότι ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσο η συγκεκριμένη αίτηση είχε υπογραφτεί εκ μέρους του Σωματείου ΑΛΚΗ, αφού δεν υπήρχε οποιαδήποτε σφραγίδα του Σωματείου επί της αιτήσεως. Ερωτηθείς ανέφερε ότι κύριος χρήστης του ανακυκλωμένου νερού ήταν ο Εναγόμενος 1, ο οποίος είχε στην κατοχή του το κυρίως γήπεδο και ήταν υπεύθυνος για τους χώρους πρασίνου και το παρκινγκ του ΓΣΖ. Μετά από την εκπλήρωση των αναγκών του Εναγόμενου 1, όσον αφορά το ανακυκλωμένο νερό, το υπόλοιπο παραχωρείτο στους Εναγόμενους 2 και
  45. Γι' αυτό και υπήρχε ανάγκη αγοράς νερού από τρίτα πρόσωπα. Τόσο ο Εναγόμενος 3, καθώς και η Α.Ε.Κ. αγόραζαν νερό με βυτιοφόρα για τις ανάγκες των γηπέδων τους. Υποστήριξε ότι ο μόνος λόγος που είχε συμπεριλάβει ο Εναγόμενος 1 τόσο την Α.Ε.Κ. καθώς και τους ίδιους στην αίτηση για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού, ήταν για να διασφαλιστεί η πιο γρήγορη έλευση του νερού. Είχαν χρησιμοποιηθεί, ως μοχλός πίεσης, δύο Σωματεία της πρώτης κατηγορίας για να επιτευχθεί ο στόχος του ΓΣΖ. Λόγω της πείρας του γνώριζε ότι ο εκάστοτε πρόεδρος του ΓΣΖ δεν άφηνε ούτε σεντ από τα οφειλόμενα ποσά να διαφεύγει. Ό,τι είχε να λαμβάνει το ΓΣΖ, από τα Σωματεία ΑΛΚΗ, Ε.Π.Α. και Πεζοπορικός, τα πληρωνόταν από τα έσοδα των παιγνιδιών που διεξάγονταν στο ΓΣΖ, δηλαδή από τις εισπράξεις στα ποδοσφαιρικά παιγνίδια πρώτα πληρωνόταν το ΓΣΖ και μετά ότι ποσό απέμενε το έδιδε το ΓΣΖ στα Σωματεία. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας από τη συνήγορο του Εναγόμενου 2, ισχυρίστηκε ότι οι σωληνώσεις για τα τρία βοηθητικά γήπεδα ξεκινούσαν από το ΓΣΖ και μετά. Τα Σωματεία είχαν αναλάβει και είχαν τοποθετήσει μεγάλες δεξαμενές για το πότισμα των γηπέδων. Όμως, το ΓΣΖ είχε την κεντρική διασωλήνωση από το αρδευτικό. Ερωτηθείς εξήγησε ότι ο Εναγόμενος 2 είχε την ευθύνη των δύο βοηθητικών γηπέδων και το ΓΣΖ είχε την ευθύνη για το κυρίως γήπεδο και για τους χώρους πρασίνου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, όλα τα μέρη καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο. Παρατηρείται ότι ο Εναγόμενος 1 έχει εγκαταλείψει τον ισχυρισμό του για «laches» αφού επέλεξε να μην τον προωθήσει κατά την ακρόαση και περιορίστηκε μόνο σε δυο σημεία, ήτοι στο ότι ο Γενικός Εισαγγελέας δεν νομιμοποιείται στην έγερση της υπό κρίση αγωγής, καθώς επίσης και στο γεγονός ότι δεν είχε αποδειχθεί το αξιούμενο ποσό. Οι Εναγόμενο 1, 2 και 3 προώθησαν σταθερά την θέση ότι ποτέ δεν είχαν συμβληθεί με το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων καθώς και ότι για το ανακυκλωμένο νερό πλήρωναν ανελλιπώς το ΓΣΖ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Καθόλα θετική υπήρξε η αντίληψη του Δικαστηρίου για την ποιότητα της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που έδωσαν μαρτυρία. Οι εν λόγω μάρτυρες με λόγο απλό και σταθερό, χωρίς αντιφάσεις και αυτοαναιρέσεις, έπειθαν για την ειλικρίνεια τους. Πειστικοί στις απαντήσεις τους, παραπέμποντας στο περιεχόμενο διαφόρων τεκμηρίων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου για την υπόθεση, αναφέρθηκαν στα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση κατά τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης των όσων υποστήριζαν για την εξέλιξή τους. Ο κ. Παναγή, Μ.Ε.1, υπάλληλος στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων από το 1986, μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Αναφέρθηκε σε όλα όσα γνώριζε και τα περισσότερα γεγονότα, τα οποία είχε επικαλεστεί, τα υποστήριξε με την κατάθεση πραγματικής μαρτυρίας, ήτοι την αλληλογραφία και τα τιμολόγια τα οποία είχαν ετοιμαστεί από τον ίδιο. Δεν είχε οποιοδήποτε λόγο για να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, ο ίδιος κατέγραφε την ένδειξη στο μετρητή κάθε φορά και εξέδιδε με το χέρι τα σχετικά τιμολόγια και αργότερα τροφοδοτούσε τις ενδείξεις του μετρητή στο ηλεκτρονικό σύστημα. Δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Όσον αφορά τα εκδοθέντα τιμολόγια, εξήγησε πώς εκδίδονταν και πώς αποστέλλονταν, ενώ παράλληλα τα αντιπαρέβαλλε με την καρτέλα υπόχρεου, Τεκμήριο 13, ενώ παράλληλα εξήγησε πως επιβάλλονταν η δια του Νόμου επιβαρύνσεις. Το μόνο το οποίο θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ανέφερε όπως τον βόλευε, ήταν η θέση του ότι ήταν και οι τρεις Εναγόμενοι υπόλογοι για το υπόλοιπο, ένα υπόλοιπο για το οποίο ποτέ δεν τους είχε ειδοποιήσει ο ίδιος ότι υφίστατο. Η μαρτυρία της κας Λίλλητου, Μ.Ε.2, ήταν τυπική και δεν χρήζει οποιουδήποτε σχολιασμού. Ο κ. Γεωργιάδης, Μ.Υ.1, παρόλο που ήταν μάρτυρας του Εναγόμενου 1, ήταν πολύ ειλικρινής και ουσιαστικά παραδέχθηκε την οφειλή του Εναγόμενου 1 προς τον Ενάγοντα, αφού παρουσίασε το Τεκμήριο 21, στο οποίο ουσιαστικά γίνεται παραδοχή ότι υπάρχουν οφειλές. Ενώ είχε αποτελέσει δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου 1 ότι ο ίδιος ουδέποτε είχε εξυπηρετηθεί από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων χρησιμοποιώντας ανακυκλωμένο νερό και ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην πλευρά του Ενάγοντα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 δεν είχε κανένα ενδοιασμό να προβάλει τη θέση ότι αναμενόταν από το ΓΣΖ να διαγραφούν οι οφειλές του προς το τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων γιατί το ανακυκλωμένο νερό ήταν κακής ποιότητας. Παράλληλα, ο αρχικός ισχυρισμός, στην καταχωρηθείσα Υπεράσπιση, ότι ο Εναγόμενος 1 δεν είχε ενημερωθεί για την συγκεκριμένη οφειλή, καταρρίφθηκε από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 15 και
  1. Ούτε και ο κ. Ευαγγέλου, Μ.Υ.2, είχε αρνηθεί την παροχή νερού στα γήπεδα του ΓΣΖ. Αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν η υποχρέωση της Α.Ε.Κ. για καταβολή οποιουδήποτε ποσού προς τον Ενάγοντα, αφού η Α.Ε.Κ. πλήρωνε απευθείας το ΓΣΖ. Η μαρτυρία του υποστηρίχθηκε και από την μαρτυρία του τότε λογιστή των Εναγομένων 1, Μ.Υ.4, κ. Παπακώστα, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ο ίδιος απέστελλε κατάσταση λογαριασμού στην Α.Ε.Κ. σε τακτά χρονικά διαστήματα, στην οποία συμπεριλαμβανόταν η χρέωση για ανακυκλωμένο νερό και η Α.Ε.Κ. προέβαινε σε τακτικές πληρωμές έναντι λογαριασμού. Η μαρτυρία του κ. Ευαγγέλου, Μ.Υ.2, είχε ενισχυθεί από την μαρτυρία της κας Τσαγγαρίδου, Μ.Υ.3, και του κ. Παπακώστα, Μ.Υ.
  2. Οι θέσεις και των τριών αυτών μαρτύρων υποστηρίχθηκαν και από την πραγματική μαρτυρία, ήτοι τα Τεκμήρια. Κατέδειξε η μαρτυρία τους ότι πράγματι παραχωρείτο ανακυκλωμένο νερό στις εγκαταστάσεις του ΓΣΖ, από τις οποίες ο Εναγόμενος 2 χρησιμοποιούσε δυο βοηθητικά γήπεδα. Για την άρδευση των δυο αυτών γηπέδων πλήρωνε το ΓΣΖ σύμφωνα με την μέτρηση του υδρομετρητή που είχε ειδικά τοποθετηθεί για το σκοπό αυτό, όπως καταδεικνύεται και από τα Τεκμήρια 24 και
  3. Τα ίδια μπορούν να λεχθούν σε σχέση με την μαρτυρία του κ. Ονησιφόρου, Μ.Υ.
  4. Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, σε σχέση πάντα με τα υπό εξέταση ζητήματα, βρίσκω ότι πράγματι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3, μετά από αίτηση του Εναγόμενου 1, την οποία είχαν ενισχύσει με την υποστήριξή τους λόγω του ότι ήταν τα Σωματεία που χρησιμοποιούσαν τα βοηθητικά γήπεδα, είχαν εξασφαλίσει νερό για άρδευση των γηπέδων του ΓΣΖ, τα οποία διαχειριζόταν ο Εναγόμενος
  5. Η παραχώρηση του νερού προς τον Εναγόμενο 1 έγινε για την περίοδο μεταξύ 2003 και
  6. Για την ποσότητα του νερού που ο Εναγόμενος 1 κατανάλωνε, γινόταν έλεγχος από αρμόδιο υπάλληλο του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων στους υδρομετρητές που είχαν εγκατασταθεί στην παροχή που αφορούσε την άρδευση των γηπέδων του ΓΣΖ. Εκδίδονταν σχετικά τιμολόγια, τα οποία αποστέλλονταν στον Εναγόμενο 1, ο οποίος ήταν ο διαχειριστής των γηπέδων. Τηρείτο, παράλληλα, καρτέλα υπόχρεου σε "καθολικό" του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων, σε σχέση με τις ποσότητες νερού που του παραχωρούνταν, στην οποία καταγράφονταν επίσης και τα τιμολόγια που περιοδικά εκδίδονταν προς τούτο. Ο Εναγόμενος 1, ο οποίος ουδέποτε παραπονέθηκε για τις χρεώσεις που γίνονταν σε βάρος του από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων για το νερό που κατανάλωνε για την άρδευση των γηπέδων του, κατά την συγκεκριμένη περίοδο, όταν είχε αρχίσει ο Ενάγοντας να αξιώνει το οφειλόμενο υπόλοιπο άρχισε να παραπονείται αρχικά για την τιμή και στη συνέχεια για την ποιότητα του νερού, την οποία και είχε επικαλεστεί για να του χαριστούν οι οφειλές. Παρά την εντύπωση του Εναγόμενου 1, ο οποίος ήταν ο μόνος από τους Εναγόμενους που είχε συνεχή επαφή και αλληλογραφία με τον Ενάγοντα, ότι οι οφειλές θα του χαρίζονταν, κάτι τέτοιο δεν έγινε και εξακολουθεί να οφείλει τα ποσά που εμφαίνονται στις εν λόγω καταστάσεις ως υπόλοιπα και οφειλόμενα ποσά, για τις περιόδους που σε αυτές καταγράφεται ότι του παραχωρήθηκε νερό. Γι' αυτές τις περιόδους, όμως, ο ίδιος εισέπραττε το αναλογούν ποσό, για την κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού, από τους Εναγόμενους 2 και 3, αφού είχε εγκαταστήσει ξεχωριστούς μετρητές για να μπορεί να προβαίνει στη χρέωση. Παρά το γεγονός ότι εισέπραττε το ποσό που αναλογούσε στην κατανάλωση των Εναγομένων 2 και 3, δεν το κατέβαλλε ποτέ στον Ενάγοντα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το πρώτο θέμα που πρέπει να επιλυθεί είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι δεν νομιμοποιείται ο Γενικός Εισαγγελέας στην έγερση της υπό κρίση αγωγής γιατί ο ειδικός νόμος, ήτοι ο περί Κυβερνητικών Υδατικών Έργων Νόμος (Κεφ. 341), προβλέπει για την έγερση οποιασδήποτε διαδικασίας από τον Διευθυντή ή/και την Επιτροπή του Κυβερνητικού Έργου. Σύμφωνα με το άρθρο 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60): «Αγωγαί υπό της ∆ηµοκρατίας εναντίον οιουδήποτε προσώπου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόµου, θα εγείρωνται εν ονόµατι του Γενικού Εισαγγελέως της ∆ηµοκρατίας, και αγωγαί εκ µέρους οιουδήποτε προσώπου κατά της ∆ηµοκρατίας, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόµου, θα εγείρωνται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέως της ∆ηµοκρατίας ως εναγοµένου. Τοιαύται αγωγαί, τηρουµένων των διατάξεων οιουδήποτε νόµου ή διαδικαστικού κανονισµού, θα εκδικάζωνται κατά τον αυτόν τρόπον, ως προς όλας τας απόψεις, ως και αι δίκαι µεταξύ ιδιωτών διαδίκων». Το άρθρο 21
(7)περί Κυβερνητικών Υδατικών Έργων Νόμου, Κεφ. 341 όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει: «Ο Διευθυντής ή η Επιτροπή του Κυβερνητικού Υδατικού Έργου μπορεί να ενάγει και να ανακτά με αστική διαδικασία από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο παραλείπει να καταβάλει οποιαδήποτε δικαιώματα, τέλη ή τόκους, τα οποία καθορίζονται στον παρόντα Νόμο ή τους Κανονισμούς οι οποίοι εκδόθηκαν δυνάμει του Νόμου αυτού, ανεξάρτητα από το αν η μη καταβολή αυτών οφείλεται σε πράξη ή παράλειψη του προσώπου αυτού η οποία συνιστά αδίκημα δυνάμει του παρόντος Νόμου ή των Κανονισμών οι οποίοι εκδόθηκαν δυνάμει του Νόμου αυτού και ανεξάρτητα από το αν το πρόσωπο το οποίο ενάγεται εδιώχθη ή όχι σε σχέση προς το αδίκημα αυτό.» Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(δ) του Κεφ. 341: «δ) όλα τα ύδατα που προέρχονται από κυβερνητικές μονάδες επεξεργασίας νερού, κυβερνητικούς σταθμούς αφαλάτωσης νερού και κυβερνητικούς σταθμούς επεξεργασίας οικιακών λυμάτων ή/και βιομηχανικών αποβλήτων, θεωρούνται απόλυτη ιδιοκτησία της Κυβέρνησης, και κανένα πρόσωπο δεν λαμβάνει ή αξιοποιεί ή παίρνει μέτρα για να αξιοποιήσει τα ύδατα αυτά χωρίς να λάβει προηγουμένως τη γραπτή άδεια του Επάρχου..». Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία είναι ο Γενικός Εισαγγελέας. Το γεγονός ότι η τροποποίηση που επέφερε στο Κεφ. 342 ο Ν.57(Ι)/99επιτρέπει και την έγερση δικαστικών διαδικασιών από τον Διευθυντή του Υδατικού Έργου ή την Επιτροπή, δεν απαγορεύει στον Γενικό Εισαγγελέα να ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία εκ μέρους του Διευθυντή. Το ζητούμενο είναι να εισπραχθούν τα οφειλόμενα προς την Δημοκρατία, είτε η αγωγή έχει καταχωριστεί από τον Γενικό Εισαγγελέα εκ μέρους της Δημοκρατίας ή από τον Διευθυντή του Υδατικού Έργου. Και οι δυο επιδιώκουν τον ίδιο στόχο και, εν πάση περιπτώσει, ο Νόμος δίδει δυνητική εξουσία στον Διευθυντή Υδατικού Έργου να ενάγει, δεν του επιβάλλει. Τούτων λεχθέντων, δεν διαπιστώνω οποιοδήποτε πρόβλημα στην έγερση της αγωγής από τον Γενικό Εισαγγελέα. Επιστρέφοντας στα επίδικα θέματα, πρέπει να αναφερθεί ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών και της απαίτησης του Ενάγοντα στην υπό κρίση υπόθεση βαραίνει τον ίδιο τον Ενάγοντα. Το επίπεδο του βάρους απόδειξης της απαίτησης είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ο Ενάγοντας ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να προσκομίσει στο Δικαστήριο τέτοια μαρτυρία, η οποία, αφού κριθεί αξιόπιστη, να είναι ικανή να αποσείσει το συγκεκριμένο βάρος απόδειξης. Πρώτα διαπιστώνεται η αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσκομίστηκε και αφού διαπιστωθεί η αξιοπιστία της μαρτυρίας, τότε γεννιέται η υποχρέωση του Ενάγοντα να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βαραίνει (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος v. Νέστωρα Χ"Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41, Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212). Στην απόφαση Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1135 κατεγράφησαν τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα: «Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας για σκοπούς αξιοπιστίας, είναι για να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, ώστε με αυτά ως δεδομένο να εξετάσει στη συνέχεια, αν αυτός που έχει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης. Συνήθως θέμα αξιοπιστίας εγείρεται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το Δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει μια από τις δύο (βλ. R.C.K. Sports Ltd v. Personal Advertising Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1074, στη σελ.1084). Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι υπήρχαν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με την αξιοπιστία του μάρτυρα και τη μαρτυρία του και ορθά το Δικαστήριο προέβη σε εύρημα για την αξιοπιστία του. Η διαδικασία που ακολούθησε από την αρχή το πρωτόδικο Δικαστήριο, ήταν κατά την άποψή μας η ορθή. Καλώντας τον Εφεσείοντα να μαρτυρήσει, ενήργησε δυνάμει της Δ.17 θ.13. Στη συνέχεια το Δικαστήριο, ενόψει των εγγενών αδυναμιών στη μαρτυρία του Εφεσείοντος, εξέτασε, όπως είχε δικαίωμα, την αξιοπιστία του.» Στην πιο πάνω υπόθεση, όπως και στην υπόθεση Κυριακή Αθανασίου κ.ά. ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Αθανασίου αποβιώσαντα v. Αντώνη Κουκούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, καταγράφηκε ότι μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων και ότι αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό και ούτε αποδεικνύει τίποτα. Η πλευρά του Ενάγοντα βάσισε την αξίωσή της σε υπόλοιπο δυνάμει τιμολογίων, Τεκμήρια 11 και 12. Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν «αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία», αλλά πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσάγεται (βλ. Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd
(2002)1 B Α.Α.Δ. 962, Παναγιώτης Μαστρής Λτδ v. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 728 και A. L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156). Σημειώνω, όμως, ότι η πλευρά του Εναγόμενου 1 έχει παραδεχθεί, με το Τεκμήριο 21 το οποίο η ίδια κατέθεσε, την οφειλή ποσού προς τους Ενάγοντες, παρά την αρχική άρνηση της οφειλής στην Έκθεση Υπεράσπισης. Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί το απαιτούμενο ποσό. Ο κ. Παναγή, Μ.Ε.1, εξήγησε με πολύ λεπτομέρεια την χρέωση σε κάθε ένα από τα τιμολόγια που απαρτίζουν τα Τεκμήρια 11 και
  1. Όσον αφορά τα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 11 και 12, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στηρίζονται σε καταγραφές του ίδιου του μάρτυρα που τα εξέδιδε. Εξήγησε ακόμη και τον τρόπο που επιβάλλονταν οι επιβαρύνσεις αναφέροντας ότι μετά την παρέλευση των ενενήντα ημερών χρεωνόταν το ποσό για τις καθυστερήσεις γιατί αναμενόταν ότι ο καταναλωτής θα πλήρωνε εντός της προθεσμίας αυτής. Εν πάση περιπτώσει, δεν του υποβλήθηκε ότι οι μετρήσεις, σε σχέση με την κατανάλωση ανακυκλωμένου νερού, στις οποίες προέβαινε ήταν λάθος από κανένα Εναγόμενο. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι έκαμνε την ίδια δουλειά, ο Μ.Ε.1, από το
  2. Έχει νομολογηθεί ότι στόχος της αντεξέτασης είναι η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους. Παράλειψη αντεξέτασης αφήνει ανοικτή την πόρτα στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί γίνονται παραδεκτοί. Σχετική είναι η απόφαση Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1057, όπου στη σελ.1060-1061 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η μη αντεξέταση οδηγούσε σε παραδοχή του ισχυρισμού, ήταν εύλογα επιτρεπτή.» (Βλ. επίσης Ντέρεκ Ντάγκλας v. Νότας Ντάγκλας,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 128). Σχετική με το θέμα αυτό είναι και η υπόθεση Μοσχάτου v. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785, όπου στις σελ. 790-791 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Πολλά εξαρτώνται από τη φύση του ισχυρισμού και τους λόγους για τους οποίους το σημείο δεν ηγέρθη κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης των μαρτύρων της άλλης πλευράς. Στην απουσία δέουσας εξήγησης της παράλειψης, το Δικαστήριο μπορεί εύλογα να μη λάβει υπόψιν του ισχυρισμούς επί γεγονότων που δεν τέθηκαν στους μάρτυρες της άλλης πλευράς, λόγω του ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον αντίδικο να αντικρούσει με μαρτυρία τους ισχυρισμούς αυτούς. Στην απουσία μιας τέτοιας αντιπαράστασης το Δικαστήριο μένει μόνο με τη μια πλευρά της ιστορίας και μπορεί για το λόγο αυτό να την απορρίψει ως μονόπλευρη και ασύμβατη με το δικαίωμα της άλλης πλευράς να έχει την κατάλληλη ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση της επί του σημείου. Κατά κανόνα ο διάδικος θα πρέπει να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς το μέρος της υπόθεσης του που αφορά το συγκεκριμένο μάρτυρα. Αν κατά την αντεξέταση δεν υποβάλει οποιεσδήποτε ερωτήσεις, γενικά θεωρείται ότι αποδέχεται την εκδοχή που θέτει ο μάρτυρας (Browne v. Dunn [1984] 6 R.67, (H.L) και R v. Hart [1932] Cr. App. R. 202). Στην Αγγλία δεν επιτρέπεται στο διάδικο αυτό να επιτεθεί κατά την τελική του αγόρευση ή να προωθήσει εξηγήσεις, στα σημεία όπου παρέλειψε να αντεξετάσει σχετικούς μάρτυρες επί του σημείου (βλέπε επίσης Phipson on Evidence 13η έκδοση, παραγρ. 33-69). Έτσι είναι φανερό ότι και ο λόγος αυτός θα πρέπει να απορριφθεί.» Με δεδομένες πλέον τις εξηγήσεις που είχε δώσει ο μάρτυρας, Μ.Ε.1, σε σχέση με τα τιμολόγια, Τεκμήρια 11 και 12, καθώς και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της καρτέλας υπόχρεου, Τεκμήριο 13, μπορεί με ασφάλεια να οδηγηθεί το Δικαστήριο ότι έχει αποδειχθεί η αξίωση που προκύπτει από τα τιμολόγια. Αναφορικά με τις επιβαρύνσεις, επειδή η πλευρά του Εναγόμενου 1 έχει θέσει θέμα, θα πρέπει να αναφερθεί ότι γίνεται πρόβλεψη στο ίδιο το Κεφ. 341 για την επιβολή τέτοιων επιβαρύνσεων. Συγκεκριμένα το άρθρο 21
(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «21
(2)Εάν το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκαν τέλη και δικαιώματα αμελεί ή αρνείται να καταβάλει ολόκληρο το ποσό ή μέρος αυτού πέραν των ενενήντα
(90)ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου ή του λογαριασμού, τότε από την εκπνοή των εν λόγω ενενήντα
(90)ημερών καταβάλλεται τόκος προς οκτώ τοις εκατόν (8%) κατ' έτος επί παντός οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης του τιμολογίου ή του λογαριασμού και της καθοριζομένης σ' αυτό τελευταίας ημερομηνίας εξόφλησης δεν είναι μικρότερο των ενενήντα
(90)ημερών.» Όταν η επιβολή επιβαρύνσεων διέπεται από την εφαρμογή νόμου δεν μπορεί να γίνεται επίκληση υπερχρεώσεων. Το Τεκμήριο 21 αποδεικνύει ότι πράγματι υπήρχαν οφειλές για κατανάλωση νερού προς το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων. Η παραδοχή αυτή, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 11, 12 και 13, οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι υπήρχε οφειλόμενο υπόλοιπο προς το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων. Το οφειλόμενο ποσό, όπως διευκρινίστηκε κατά την κυρίως εξέταση του Μ.Ε.1, δεν συμπεριλαμβάνει τις χρεώσεις για τις περιόδους Ιούλιο 2009 μέχρι Ιανουάριο 2010, οι οποίες θα πρέπει να αφαιρεθούν. Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι ποιος είναι υπόχρεος για την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού. Όπως προκύπτει από τα τεκμήρια που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, παρόλο που η αρχική αίτηση για παραχώρηση ανακυκλωμένου νερού είχε υποστηριχθεί και από τους τρείς Εναγόμενους, η υπόλοιπη αλληλογραφία δεικνύει ότι η παραχώρηση νερού αφορούσε τον Γυμναστικό Σύλλογο «Ζήνων» και όχι το Σωματείο Α.Ε.Κ. ή την ΑΛΚΗ. Όλη η μεταγενέστερη αλληλογραφία απευθυνόταν από τον Γυμναστικό Σύλλογο «Ζήνων» προς το Τμήμα Ανάπτυξης και Υδάτων, αλλά και αντίστροφα, Τεκμήρια 4, 5, 6,9, 10, 14, 15 και 21. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η αλληλογραφία μεταξύ των Εναγομένων 1 και του Τμήματος Υδάτων σε σχέση με τη μείωση της τιμής του παραχωρηθέντος νερού. Κατά πόσο ένα Δικαστήριο μπορεί να οδηγηθεί στην κατάληξη της ύπαρξης σύμβασης μεταξύ των μερών από την ανταλλαγείσα αλληλογραφία, αναφορά θα πρέπει να γίνει σε δυο αγγλικές αποφάσεις. Η Hussey v. Horne-Payne
(1879)A.C. 311 εκφράζει αυθεντικά τον κανόνα ότι σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη το πλήρες φάσμα των εγγράφων και των διαβουλεύσεων. Αναφέρονται τα ακόλουθα: "Where a Court has to find a contract in a correspondence, and not in one particular note or memorandum formally signed, the whole of that which has passed between the parties must be taken into consideration." Στην υπόθεση Bristol, Cardiff, and Swansea Aerated Bread Co. v. Maggs
(1890)44 Ch.D. 616, η παραπάνω υπόθεση ακολουθείται και επιβεβαιώνεται με τα εξής: «As was said in May v. Thomson
(1), the case of Hussey v. Horne-Payne
(2)"shοws that we must look at the whole correspondence from beginning to end. Of course if we find a few letters which are perfectly plain in themselves, which shοw an agreement, and the parties do not follow them up by further correspondence, we have a comparatively easy case; but where each letter is followed immediately by another which suggests something else as a topic of further discussion, it becomes most dangerous to draw a line after any particular letter.» Προκύπτει από αναντίλεκτη αλληλογραφία, μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήρια, ότι ο προτείνων τη σύναψη της συμφωνίας, ήταν στην προκείμενη περίπτωση ο Εναγόμενος 1 και γι' αυτό η αποδοχή από το Τμήμα Αναπτύξεως και Υδάτων είχε κοινοποιηθεί μόνο προς τον Εναγόμενο 1, Τεκμήριο
  1. Καμιά από τις επιστολές που αντηλλάγησαν μεταξύ του Τμήματος Αναπτύξεως και Υδάτων με τον Γυμναστικό Σύλλογο «Ζήνων» δεν είχε κοινοποιηθεί στους Εναγόμενους 2 και 3, ακόμη ούτε αυτές που αφορούσαν το χρέος. Ο λόγος, όπως διαφάνηκε κατά την εξέλιξη της υπόθεσης, που είχαν τοποθετηθεί στην αίτηση, τα άλλα δυο Σωματεία ήταν για να καταδειχθεί η αναγκαιότητα παραχώρησης ανακυκλωμένου νερού στον Εναγόμενο 1, ο οποίος είχε την πλήρη διαχείριση των χώρων του Νέου ΓΣΖ εξ ου και χρέωνε για το ανακυκλωμένο νερό που χρησιμοποιούσαν τα άλλα δύο σωματεία. Προφανώς ο Εναγόμενος 1 είχε ιδιωτική συμφωνία πληρωμής του ανακυκλωμένου νερού που παραχωρείτο στα Σωματεία που χρησιμοποιούσαν τα βοηθητικά γήπεδα, με τα ίδια τα Σωματεία, όπως προέκυψε από την μαρτυρία της κας Τσαγγαρίδου, Μ.Υ.3, του κ. Παπακώστα, Μ.Υ.4, καθώς και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 24 που αφορούσε τις χρεώσεις του Εναγόμενου 1 προς τον Εναγόμενο 2 και σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και χρεώσεις για ανακυκλωμένο νερό. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του τότε λογιστή του Εναγόμενου 1 ότι ο ίδιος χρέωνε την Α.Ε.Κ. με βάση το πόσα κόστιζε το κυβικό μέτρο ανακυκλωμένου νερού και με βάση τη μέτρηση, ήτοι την κατανάλωση, που υπήρχε στο ξεχωριστό ρολόι του κάθε Σωματείου. Αναφορά μπορεί να γίνει και στο Σύγγραμμα του Chitty on Contracts, 30η εκδ., παρα. 2-030, στην οποία καταγράφονται τα ακόλουθα: «Acceptance by conduct. An offer may be accepted by conduct. For example an offer for goods can be accepted by supplying them .........an offer contained in a request for services can be accepted by beginning to render them......». Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Glencore Energy U.K. Ltd v. Cirrus Oil Services Ltd [2014] 1 All E.R. (Comm.) 513, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «It was for the parties to negotiations to decide whether they wished to be bound and if so, by what terms, whether important or unimportant. They were 'the masters of their contractual fate', if they were capable of being identified, even if that identity was not clearly spelled out. .................................................................................................................... There was no room, on the basis of the exchanges between the parties, for any suggestion that the deal had remained 'subject to contract'.». Το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από την αλληλογραφία και την συμπεριφορά εν γένει του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων και του Εναγόμενου 1 είναι ότι η συμφωνία είχε επιτευχθεί μεταξύ των δυο και όχι μεταξύ των υπολοίπων. Ακόμη και οι όροι της συμφωνίας, όπως είχαν τεθεί στο Τεκμήριο 4, ουδέποτε είχαν κοινοποιηθεί στους Εναγόμενους 2 και
  2. Ούτε και ζητήθηκε η είσπραξη των οφειλομένων από τους Εναγόμενους 2 και
  3. Τα γράμματα που αφορούσαν την απαίτηση πληρωμής για την παροχή του ανακυκλωμένου νερού αποστέλλονταν μόνο στον Εναγόμενο 1, Τεκμήρια 14 και
  4. Τέθηκε το θέμα της μη παραλαβής οποιωνδήποτε τιμολογίων από τον Εναγόμενο
  5. Σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παναγιώτης Παναγιώτου ν. Τράπεζας Κύπρου ΛΤΔ, Πολ. Εφ. 276/09, ημερ. 09/07/14: «Η ειδοποίηση προς τον εφεσείοντα στάληκε ταχυδρομικώς, στη διεύθυνση που ο ίδιος είχε δώσει στην εφεσίβλητη τράπεζα και δεν επιστράφηκε, και τούτο συνιστά, εκ πρώτης όψεως, απόδειξη παράδοσης της στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνετο (Δέστε: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ανωτέρω).» Στην υπόθεση Paris Motors Agency Ltd v. Δήμου Λεμεσού
(1989)3 Α.Α.Δ. 1482, καθώς και στην υπόθεση Katsiantonis v. Frantzeskou
(1981)1 C.L.R. 566, εξετάστηκε και η πρόνοια στο άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, σύμφωνα με την οποία επιστολή που στέλλεται με προπληρωμένο ταχυδρομικό τέλος, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο, θεωρείται ότι παραδίδεται στο χρόνο που με τη συνηθισμένη διαδικασία του ταχυδρομείου παραδίδεται. Στην υπό κρίση υπόθεση υπάρχει μαρτυρία, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, από τον Μ.Ε.1 ότι τα τιμολόγια τα έβαζε ο ίδιος σε φάκελο και τα ταχυδρομούσε ο κλητήρας. Από την στιγμή που υπάρχει μαρτυρία ότι τα τιμολόγια είχαν σταλεί στην δοθείσα από τον Εναγόμενο 1 διεύθυνση, όπως αυτή καταγράφηκε στην αίτηση για παραχώρηση νερού ανακυκλωμένου και δεν επεστράφησαν, τεκμαίρεται ότι έχουν παραληφθεί. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 περί ακαταλληλότητας του ανακυκλώσιμου νερού, σύμφωνα με την νομολογία η πλευρά που επικαλείται ακαταλληλότητα οφείλει και να την αποδείξει. Καθοδηγητικό επί του συγκεκριμένου θέματος είναι το σκεπτικό της απόφασης Κώστας Στρατής v. Πεντέλης Εταιρείας Μωσαϊκών Λτδ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1708, στην οποία τονίστηκε ότι το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας των εμπορευμάτων βρίσκεται στους ώμους του αγοραστή. Δεν προσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίας από πλευράς του Εναγομένου 1 σε σχέση με την κακή ποιότητα του ανακυκλωμένου νερού. Είναι σαφές ότι ο Εναγόμενος έχει αποτύχει να αποσείσει αυτό το βάρος απόδειξης. Καταλήγω, λοιπόν, ότι με βάση όλη την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας έχει αποτύχει να αποδείξει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους Εναγόμενους 2 και
  1. Αν πράγματι υπήρχε τέτοια σχέση θα αναμενόταν να κοινοποιείται η αλληλογραφία και σε αυτούς, έτσι ώστε να γνωρίζουν για τον τρόπο που εξελισσόταν η συμβατική σχέση, αλλά και για τις οποιεσδήποτε οφειλές. Ως εκ των ανωτέρω, η αγωγή, στην έκταση που αφορά τους Εναγομένους 2 και 3, απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 2 και 3 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αγωγή, όμως, θα πρέπει να επιτύχει σε σχέση με τον Εναγόμενο 1, εναντίον του οποίου εκδίδεται απόφαση για το ποσό των €19.889,56- πλέον τόκο 4% από 19/03/
  2. Έχουν αφαιρεθεί οι χρεώσεις για την περίοδο 31/07/2009 μέχρι 05/01/2010, όπως ήταν και η μαρτυρία του Μ.Ε.
  3. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου
  4. (Υπ.) ............ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.