MR FRANK TOUGH ν. ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΟΝΤΡΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1020/2008, 3/2/2015

(2)και

(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ.Θ.1 και 2, Δ.26 Θ.13

(1),

(2)και

(3)και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8

(4), στις γενικές ή/και συμφυείς εξουσίες ή/και πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης προέρχεται από την ένορκο δήλωση της κ. Βαλεντίνας Γεωργιάδου και από το φάκελο του Δικαστηρίου. Η κ. Γεωργιάδου στην ένορκο δήλωση της υποστηρίζει τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί όπως παρατίθενται στην ένορκο δήλωση της: «

1. Είμαι δικηγόρος συνεργαζόμενη με το δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. το οποίο χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους του Εναγομένου
2. Γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από τον φάκελο της υπόθεσης που τηρείται στο γραφείο μας, από έρευνα που έγινε στον φάκελο της Αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και από τα όσα μου ανέφερε η κα Λουκία Αστραίου, δικηγόρος στο γραφείο μας που χειρίζεται την υπόθεση προσωπικά. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Εναγόμενο 1 να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
3. Προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1, αφού η παρούσα αίτηση σχετίζεται με αμιγώς νομικά θέματα.
4. Το Γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο ο Ενάγων επιζητεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία ατυχήματος που έγινε το 2006, καταχωρήθηκε στις 15.5.2008 και μετά την επίδοση του στον Εναγόμενο, δόθηκαν οδηγίες από τον ίδιο και την Ασφαλιστική του εταιρεία, να προχωρήσουμε με όλες τις δέουσες ενέργειες για να προβούμε σε φιλική και εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης.
5. Η προσπάθεια για φιλικό διακανονισμό που έλαβε χώρα με τους δικηγόρους του Ενάγοντος έγινε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του Εναγομένου αρ. 1 και χωρίς καμία αποδοχή ευθύνης, παρά μόνο στηρίχθηκε σε μια κοινή προσπάθεια των μερών με κύριο σκοπό την αποφυγή περαιτέρω ταλαιπωρίας, εξόδων και άδικης σπατάλης χρόνου.
6. Όπως με ενημερώνει η συνάδελφος που χειρίζεται την υπόθεση και μετά από δική μου έρευνα στην οποία προέβηκα στον φάκελο της υπόθεσης, ο Εναγόμενος 1 δεν προχώρησε με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης στον φάκελο του Δικαστηρίου, κυρίως για λόγους καλής σχέσης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης κατόπιν συνεννόησης με τους δικηγόρους του Ενάγοντα και αφού οι τελευταίοι δεσμεύθηκαν να μην προχωρήσουν με διαδικασία έκδοσης απόφασης ερήμην του Εναγομένου.
7. Εξ όσων γνωρίζω και ειλικρινά πιστεύω, η προσπάθεια για διευθέτηση παρέμεινε χωρίς αποτέλεσμα, αφού τα μέρη δεν κατέληξαν σε συμφωνία και ο Ενάγων παρέλειψε και αμέλησε να καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης ως όφειλε στον καθορισμένο χρόνο, με αποτέλεσμα, αναπόφευκτα, η Αγωγή να οδηγηθεί σε απόρριψη.
8. Μετά την πάροδο χρονικού διαστήματος πέντε χρονών από την ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής και μετά την απόρριψη αιτήματος για επαναφορά το 2011, ο Ενάγων, στην απουσία του Εναγομένου 1 και χωρίς να προχωρήσει με επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 27.3.2013, κατάφερε να επιτύχει την έκδοση διατάγματος για επαναφορά της Αγωγής μονομερώς.
9. Πιστεύω ειλικρινά ότι η κατά παράβαση των πολιτικών δικονομικών θεσμών παράλειψη επίδοσης της εν λόγω αίτησης είναι επιλήψιμη και καταλυτική για την επιτυχία της υπό κρίση αίτησης, αφού δεν δόθηκε το δικαίωμα στον Εναγόμενο 1 να εκφράσει τις θέσεις του και να ενστεί στην έκδοση του διατάγματος, ως έχει δικαίωμα.
10. Ο Ενάγων όφειλε ακόμα και στην απουσία σημειώματος εμφάνισης από δικηγόρο, να επιδώσει την εν λόγω αίτηση προσωπικά στον Εναγόμενο 1, για να του δοθεί έτσι η ευκαιρία να διατυπώσει την θέση του.
11. Περαιτέρω, όπως φαίνεται και από το σώμα της ίδιας της αίτησης ημερ. 27.3.2013, ο Ενάγων επιχείρησε σκόπιμα και δόλια να παραπλανήσει το Δικαστήριο, αφού για την επιτυχή έκδοση του αιτούμενου διατάγματος επικαλέστηκε λανθασμένα και παραπλανητικά τη Διαταγή 33 Θ.1 των Πολιτικών Δικονομικών Θεσμών, η οποία περιγράφει τη διαδικασία κατά την Ακρόαση και συγκεκριμένα την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να απορρίψει Αγωγή η οποία είναι ορισμένη για Ακρόαση και στην οποία τα διάδικα μέρη παραλείπουν να εμφανιστούν.
12. Είναι εισήγηση μου, ότι στην υπό κρίση περίπτωση η Αγωγή ουδέποτε οδηγήθηκε σε Ακρόαση για να δικαιολογείται η έκδοση του Διατάγματος στη βάση της Διαταγής 33 Θ.1, αφού κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν είχε καν συμπληρωθεί η δικογραφία.
13. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του Ενάγοντος ημερ. 27.3.2013, σκόπιμα και παραπλανητικά γίνεται αναφορά από την κυρία Γιαννάτσου στο γεγονός ότι ουδείς ενίσταται στην επαναφορά της πιο πάνω Αγωγής, χωρίς να γνωρίζει τις προθέσεις του Εναγόμενου 1, την στιγμή μάλιστα που η εν λόγω Αγωγή απορρίφθηκε 3 χρόνια προηγουμένως και χωρίς από τότε να υπάρξει οποιαδήποτε επικοινωνία ή συνεννόηση με τους δικηγόρους του Εναγομένου.
14. Περαιτέρω, η κα Γιαννάτσου απέκρυψε σκόπιμα από το Σεβαστό Δικαστήριο το γεγονός ότι οι δύο πλευρές είχαν συζητήσεις για διευθέτηση της υπόθεσης και ότι γι΄ αυτό ακριβώς τον λόγο παρέλειψαν να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. Το γεγονός αυτό φαίνεται να παραδέχεται ο κος Γιάννης Ζαμπάς στην ένορκη δήλωση ημερ. 22.11.2011 που συνοδεύει την αίτηση επαναφοράς ημερ. 23.11.2011 και που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου.
15. Επιπρόσθετα και απ΄ όσα ειλικρινά πιστεύω, ο ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 27.3.2013 ότι η παρούσα υπόθεση είναι σοβαρότατη και γι΄ αυτό αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση, δεν είναι παράγοντας ικανός και ούτε μπορεί να δικαιολογήσει την πρωτοφανή και υπέρμετρη καθυστέρηση 3 χρόνων στην καταχώρηση αίτησης για επαναφορά της αγωγής και 5 χρονών στην καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Απεναντίας, εάν η παρούσα περίπτωση ήταν τόσο σοβαρή όπως ισχυρίζεται ο Ενάγων, θα ακολουθείτο πορεία εκδίκασης που θα εξασφάλιζε ταχύτερη ικανοποίηση του Ενάγοντος.
16. Εξάλλου, η συνήθης πρακτική σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι να καταχωρείται η Έκθεση Απαίτησης εντός της χρονικής προθεσμίας ή εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και ακολούθως, εφόσον προκύψουν νέες λεπτομέρειες, σωματικές βλάβες, θεραπείες και έξοδα, να τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης ανάλογα και να γίνεται προσθήκη των νέων ισχυρισμών και απαιτήσεων.
17. Με τα περιστατικά όπως τα έχω περιγράψει με λεπτομέρεια και σαφήνεια πιο πάνω, εισηγούμαι όπως το Δικαστήριο προχωρήσει στον παραμερισμό του επίδικου Διατάγματος επαναφοράς ημερ. 3.4.2013, καθότι δεν δόθηκε το δικαίωμα στον Εναγόμενο 1 να ακουστεί και να θέσει τις απόψεις και θέσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου.
18. Η πάροδος τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος από την απόρριψη της Αγωγής μέχρι την έκδοση διατάγματος επαναφοράς, η μη καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης με την πάροδο 5 χρόνων από την αρχική καταχώρηση του κλητηρίου, ως επίσης και η στέρηση του δικαιώματος να εμφανιστεί ο Εναγόμενος ενώπιον του Δικαστηρίου και να εκθέσει τις θέσεις του, είναι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο κατά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
19. Ενισχυτικό των πιο πάνω θέσεων μου αποτελεί και το γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 27.3.2013, δεν περιέχεται οποιαδήποτε πειστική ή άλλως πως δικαιολογία γι΄ αυτή την συμπεριφορά του Ενάγοντος, παρά μόνον η ενόρκως δηλούσα περιορίζεται στην διατύπωση ισχυρισμών, γενικών και αόριστων, που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκή εξήγηση.
20. Περαιτέρω εξ όσων ειλικρινά πιστεύω, η άπρακτη παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος στην λήψη των απαραίτητων δικονομικών διαβημάτων εκ μέρους του Ενάγοντος τόσο για επαναφορά της Αγωγής όσο και για την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, παραβιάζουν βασικά και θεμελιώδη δικαιώματα του Εναγομένου που σχετίζονται με το δικαίωμα για διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο και που κατοχυρώνονται τόσο από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και από Ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις.
21. Τυχόν απόρριψη της παρούσας αίτησης και παραμονή σε ισχύ των επίδικων διαταγμάτων, θα επιβραβεύσει αφενός ουσιαστικά και τυπικά την αδράνεια, βαρύτατη αμέλεια και αργοπορία που επέδειξε ο Ενάγων στην λήψη των απαραίτητων δικονομικών διαβημάτων και αφετέρου θα επιβραβεύσει την παράλειψη να δοθεί η δυνατότητα στον Εναγόμενο 1 να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί και να εκθέσει τις θέσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου.
22. Περαιτέρω, και απ΄ όσα ειλικρινά πιστεύω, με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ο Ενάγων δεν θα υποστεί καμία ανεπανόρθωτη ζημία ή βλάβη, αφού διατηρεί το δικαίωμα καταχώρησης νέας Αγωγής εναντίον των Εναγομένων.
23. Σε αντίθεση με την δικονομική θέση του Ενάγοντος, τυχόν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης και διατήρησης σε ισχύ του επίδικου διατάγματος, θα κλονίσει δυσβάστακτα και ανεπανόρθωτα τόσο τα θεμελιώδη δικαιώματα του Εναγομένου 1, όσο και την ορθή λειτουργία της Δικαστικής εξουσίας και απονομή δικαιοσύνης.
24. Ως εκ των ανωτέρω, αιτούμαι την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για παραμερισμό του Διατάγματος ημερ. 3.4.
26. Όλα τα πιο πάνω ορκίζομαι ότι είναι ορθά και αληθινά.» Ο καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ.Θ.1, 2, Δ.26 Θ.13

(1),

(2)και

(3), Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8

(4), στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγους ένστασης αναφέρει τους ακόλουθους, τους καταγράφω αυτολεξεί: «

1. Ο τίτλος ο οποίος χρησιμοποιείται και/ή ο τίτλος της Αίτησης είναι λανθασμένος και/ή αντικανονικός γεγονός που οδηγεί σε απόρριψη της Αίτησης και/ή καθιστά τον τύπο της Αίτησης λανθασμένο.
2. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή εκδικητική και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
3. Από τη στιγμή που ο Εναγόμενος 1/Αιτητής καταχώρησε εμφάνιση διά των Δικηγόρων του την 15.05.2013 μετά την έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς ημερομηνίας 4.4.2013 χωρίς καμία διαμαρτυρία εμποδίζεται και/ή κωλύεται (estoppel) στην προώθηση της παρούσας Αίτησης.
4. Ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και/ή εσκεμμένα παρουσιάζει τα γεγονότα διαφορετικά έτσι που η παρούσα αίτηση καθίσταται κακόπιστη και/ή παραπλανητική.
5. Η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας Αίτησης έμμεσα συνιστά αποκλεισμό του Συνταγματικού δικαιώματος του Ενάγοντα να ακουστεί ενώπιον Δικαστηρίου και να τύχει δίκαιης δίκης.
6. Το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως η Αίτηση απορριφθεί.
7. Το Διάταγμα επαναφοράς της αγωγής ημερομηνίας 4.4.2013 εκδόθηκε με την συναίνεση των δικηγόρων του Εναγομένου 1 και/ή ο Εναγόμενος 1 συναίνεσε στην έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς έτσι που καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης καθίσταται ενοχλητική και προκαλεί καθυστέρηση στην διαδικασία.
8. Η εκ νέου εξέταση ζητημάτων που έχουν ήδη αποφασισθεί από το Δικαστήριο συνιστά κατάχρηση και/ή καταφρόνηση του Δικαστηρίου και/ή οδηγούν σε άτοπο.
9. Η παρούσα Αίτηση συνιστά παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του Ενάγοντα.
10. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
11. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη.
12. Η μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι ικανή και/ή ικανοποιητική για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
13. Δεν τηρούνται οι κατά Νόμο και Νομολογία απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
14. Η επιλογή καταχώρησης και προώθησης της παρούσας αίτησης συνιστά λανθασμένο δικονομικό μέτρο και/ή ο Αιτητής είχε δικαίωμα καταχώρησης έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.4.2013.» Το πραγματικό της υπόβαθρο της ενστάσεως στηρίζεται στην ένορκο δήλωση της κ. Μαρίας Μαυρή η οποία δηλώνει τα ακόλουθα, τα οποία επίσης καταγράφω αυτολεξεί: «
15. Είμαι δικηγόρος συνεργαζόμενη με το δικηγορικό γραφείο Κυριακίδου, Λαμάρη Δ.Ε.Π.Ε. δικηγόρων του Ενάγοντα Καθ΄ου η Αίτηση
17. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου τα γνωρίζω προσωπικά και είναι αληθινά, όσα δεν γνωρίζω προσωπικά και αναφέρονται σε άλλη πληγή γνώσης είναι αληθινά εξ΄ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω.
18. Προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση για λογαριασμό του Ενάγοντα Καθ΄ου η Αίτηση από τον οποίο είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη και ο οποίος είναι κάτοικος Λονδίνου όπου και διαμένει μόνιμα.
19. Τα γεγονότα που αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωσή μου τα γνωρίζω από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, από πληροφορίες που έλαβα από τον δικηγόρο Νίκο Νικολάου Μετζίτικο δικηγόρο που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση αλλά και από τον ίδιο τον Ενάγοντα Καθ΄ου η Αίτηση από προσωπική επαφή που είχα μαζί του.
20. Απορρίπτω όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της Βαλεντίνας Γεωργιάδου ημερομηνίας 25.9.2014 εκτός όσων ρητά γίνονται παραδεκτοί στην παρούσα Ένορκη Δήλωσή μου. Η ημερομηνία της 25.9.14 της Ένορκης Δήλωσής της Βαλεντίνας Γεωργιάδου προκύπτει από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης ήτοι την 25.9.14 καθώς στο αντίγραφο που έχει επιδοθεί στους Δικηγόρους του Καθ΄ου η Αίτηση δεν αναγράφεται η ημερομηνία της Ένορκης Δήλωσης.
21. Οι δικηγόροι Κυριακίδου, Λαμάρη Δ.Ε.Π.Ε. διορίστηκαν δικηγόροι του Ενάγοντα την 21 Ιουνίου του 2013 εις αντικατάσταση των δικηγόρων Χρ. Ζαμπάς & Α. Ζένιου Ζαμπά οπότε και παρέλαβαν το φάκελο της υπόθεσης.
22. Από πρόσφατη έρευνα που έγινε στον φάκελο του Δικαστηρίου της παρούσας υπόθεσης από τον Δικηγόρο Νίκο Νικολάου Μετζίτικο και την αλληλογραφία των μερών προκύπτουν τα ακόλουθα: - Γίνονταν προσπάθειες συμβιβασμού της παρούσας υπόθεσης μέχρι την 28.2.2013 μετά την καταχώρηση της παρούσα αγωγής. - Όπως αναφέρεται και στο Διάταγμα επαναφοράς ημερομηνίας 4.4.2013 ο Εναγόμενος εκπροσωπήθηκε από Δικηγόρο ο οποίος δήλωσε ότι δεν είχε ένσταση στο αίτημα για έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς ημερομηνίας 4.4.13 - Ο Εναγόμενος και/ή οι δικηγόροι του γνώριζαν και/ή έλαβαν γνώση για το Διάταγμα επαναφοράς τουλάχιστον από την 4.4.
23. - Ο Δικηγόρος του Ενάγοντα εφοδίασε τους Δικηγόρους του Εναγόμενου 1 με το Διάταγμα επαναφοράς από την 12.4.2013 και/ή το κοινοποίησε στην δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση Λουκία Αστραίου. - Οι τότε Δικηγόροι του Ενάγοντα με επιστολή τους ημερομηνίας 8.4.2013 πληροφόρησαν την Ασφαλιστική εταιρεία και τους Δικηγόρους του Εναγομένου 1 ότι «λόγω του ότι δεν καταλήξαμε σε εξώδικο συμβιβασμό καλείστε όπως καταχωρήσετε εμφάνιση το συντομότερο δυνατό ως είχε συμφωνηθεί μεταξύ μας». - Ακολούθως την 11.4.2013 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για τροποποίηση με αποτέλεσμα την 26.3.13 να καταχωρηθεί τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα. - Στις 15.5.13 οι Δικηγόροι του Εναγομένου 1 καταχώρησαν εμφάνιση για λογαριασμό του. - Την 5.5.2014 οι Δικηγόροι του Εναγομένου 1 καταχώρησαν εμφάνιση και για τους Εναγόμενους
24. - Στις 17.7.2014 εκδόθηκε από τον Πρωτοκολλητή ειδοποίηση προς τους Εναγομένους για καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης εντός 14 ημερών η οποία επιδόθηκε στους δικηγόρους του Εναγόμενου την 1.8.
25. - Την 20.1.14 όπως προκύπτει από πιστοποιητικό έρευνας που εκδόθηκε από τους δικηγόρους των Εναγομένων έγινε έρευνα στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης από τους τελευταίους. Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα αντίγραφα επιστολών των δικηγόρων Χρ. Ζαμπάς & Σία ΔΕΠΕ ημερομηνίας 8.4.2013 προς τους Eurosure Insurance Company Ltd με κοινοποίηση στην κ. Λουκία Αστραίου και επιστολή των Χρ. Ζαμπάς & Σία ΔΕΠΕ ημερομηνίας 12.4.2013 προς τους Eurosure Insurance Company Ltd με κοινοποίηση στην κ. Λουκία Αστραίου.
26. Καταρχήν όπως συμβουλεύομαι και από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση ο τίτλος της παρούσας αίτησης είναι λανθασμένος και ως εκ τούτου η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία καθώς δεν χωρεί τροποποίηση τίτλου επί ενδιάμεσης αίτησης.
27. Όπως προκύπτει από την έρευνα που διεξήγαγε στο φάκελο ο δικηγόρος του Καθ΄ου η Αίτηση και εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί από το φάκελο της υπόθεσης οι δικηγόροι του Αιτητή και/ή η Ενόρκως Δηλούσα Βαλεντίνα Γεωργιάδου όπως και η ίδια αναφέρει στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της γνώριζε τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης μετά από δική της έρευνα στην οποία προέβηκε στον φάκελο της υπόθεσης.
28. Αυτό όμως που εσκεμμένα αποφεύγει να αναφέρει στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσής της είναι ότι η έρευνα στην οποία προέβηκε στο φάκελο της υπόθεσης με βάση την οποία τα γεγονότα για τα οποία ορκίζεται περιήλθαν στην γνώση και/ή αντίληψη της έγινε από την 20.1.
29. (Το σχετικό πιστοποιητικό έρευνας είναι καταχωρημένο στο φάκελο του Δικαστηρίου).
30. Παρά το γεγονός ότι πληροφορήθηκε όλα τα γεγονότα του φακέλου από τις 20.1.14 οι δικηγόροι του Εναγόμενου 1 για λογαριασμό των οποίων έγινε η έρευνα δεν προέβηκαν σε καμία ενέργεια μέχρι την 25.9.14 ήτοι 9 μήνες αργότερα οπότε και αποφασίσθηκε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.
31. Από μια έρευνα στο φάκελο λοιπόν προκύπτει το συμπέρασμα ότι υπάρχει υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο γεγονός που καταδικάζει την Αίτηση σε αποτυχία.
32. Τα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι περί τον Αύγουστο του 2014 λήφθηκε ειδοποίηση για καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης μαρτυρούν ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης δεν προκαλεί τίποτε άλλο παρά καθυστέρηση στην διαδικασία και/ή μια προσπάθεια αποκλεισμού του δικαιώματος του Ενάγοντα να προωθήσει την υπόθεση του και να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
33. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι δεν του δόθηκε το δικαίωμα να εκφράσει τις θέσεις του και να ενστεί στην έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς ως είχε το δικαίωμα και περαιτέρω ότι έχουν παραβιαστεί βασικά θεμελιώδη δικαιώματα του που σχετίζονται με το δικαίωμα για διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι ο Ενάγοντας από την άλλη διατηρούσε το δικαίωμα καταχώρησης νέας αγωγής.
34. Οι πιο πάνω θέσεις και/ή τοποθετήσεις και/ή ισχυρισμοί της Ενόρκως Δηλούσας απορρίπτονται κατηγορηματικά από τον Καθ΄ου η Αίτηση ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι και οι ίδιοι έρχονται σε αντίφαση με άλλους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 25.9.
36. Είναι απαράδεκτο από την μια να υπάρχει ισχυρισμός ότι «συζητούμε με σκοπό την εξεύρεση λύσης φιλικού ή εξώδικου συμβιβασμού» με την παράλληλη δέσμευση των δικηγόρων του Ενάγοντα ότι δεν θα προχωρήσουν σε οποιαδήποτε δικονομικά διαβήματα μονομερώς κάτι που είναι κοινά παραδεκτό και από την άλλη λόγω του ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε κατάληξη σε συμβιβασμό να «θυμάται» ο Εναγόμενος δύο περίπου χρόνια μετά την έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς ότι έχουν παραβιαστεί βασικά θεμελιώδη δικαιώματα του από τη στιγμή μάλιστα που στο πρακτικό του Δικαστηρίου δηλώθηκε ότι δεν υπήρχε ένσταση στην έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς.
37. Η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στον Ενάγοντα καθώς έχει παρέλθει η προθεσμία καταχώρησης αγωγής από την ημερομηνία του επίδικου δυστυχήματος και το σημαντικότερο θα παραβιαστούν κατάφωρα τα δικαιώματα του που απορρέουν από το άρθρο 30

(3)του Συντάγματος καθώς θα του στερηθεί η δυνατότητα να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου.

1. Η έκδοση δηλαδή των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επιφέρει πολύ μεγαλύτερη ζημιά από ότι η μη έκδοση τους και/ή η απόρριψη της Αίτησης όπως προστάζει το ισοζύγιο της ευχέρειας.
2. Άρνηση της επαναφοράς της αγωγής ή διαφορετικά άρνηση της διατήρησης του Διατάγματος που επανέφερε την αγωγή θα παραβίαζε το Συνταγματικό δικαίωμα του Καθ΄ου η Αίτηση που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος.
3. Ο Εναγόμενος είχε την ευχέρεια εφόσον γνώριζε από την 4.4.2013 την έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς να καταχωρήσει έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου είτε να προβεί εντός ευλόγου χρόνου σε άλλα δικονομικά διαβήματα για την ακύρωση ή τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 4.4.2013 ή και να καταχωρούσε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία.
4. Το να καταχωρεί σήμερα την παρούσα Αίτηση ζητώντας στην ουσία την εξέταση ζητημάτων τα οποία έχουν ήδη αποφασισθεί από τη στιγμή μάλιστα που υπήρξε έλλειψη ένστασης στην έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 4.4.2013 κάτι το οποίο γνώριζε εφόσον προέβηκε μέσω των Δικηγόρων του σε έρευνα από την 20.1.2014 συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών ή και καταφρόνηση του Δικαστηρίου το οποίο έχει ήδη αποφασίσει οριστικά και τελεσίδικα.
5. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Αιτητής δεν ενεργεί με καλή πίστη, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα και χρησιμοποίησε μια κατάσταση στην οποία ο ίδιος συνέβαλε στην διαμόρφωση της για να εμποδίσει τον Ενάγοντα από του να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου, όλα αυτά όταν γνωρίζει ότι πρόκειται για ξεκάθαρη υπόθεση καθώς την απόλυτη ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα φέρει ο ίδιος.
6. Έτσι όπως διαμορφώθηκαν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και αναφέρομαι σε αυτά που είναι αδιαμφισβήτητα και προκύπτουν από τον φάκελο, η μαρτυρία που στηρίζει την Αίτηση δεν είναι ικανή ή ικανοποιητική και/ή δεν μπορεί να πείσει το Δικαστήριο να ακυρώσει ή παραμερίσει το Διάταγμα ημερομηνίας 4.4.
8. Περαιτέρω θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν δόθηκε εξήγηση ή ικανοποιητική εξήγηση για το γεγονός ότι για λογαριασμό του Εναγομένου 1 ορκίζεται η Δικηγόρος Βαλεντίνα Γεωργιάδου ενώ δεν προκύπτει από αυτή κατά πόσο τα γεγονότα για τα οποία ορκίζεται είναι αληθινά, τόσο αυτά που περιήλθαν στην προσωπική της γνώση όσο και για αυτά που της αναφέρθηκαν από τρίτους έτσι που η Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 25.9.2014 που υποστηρίζει την παρούσας Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική.
9. Είναι ξεκάθαρο ότι η Ενόρκως Δηλούσα στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 25.9.14 είτε ψεύδεται και/ή έχει επιλέξει προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τα γεγονότα παραπλανώντας το Δικαστήριο είτε κατά την έρευνα που διεξήγαγε στο φάκελο όπως η ίδια αναφέρει υπέπεσε σε σωρεία λαθών και/ή παραλείψεων γι΄ αυτό και κατέγραψε αυτά που κατέγραψε στην Ένορκη Δήλωσή της ημερομηνίας 25.9.
11. Διερωτώμαι πως είναι δυνατόν κάποιος δικηγόρος ο οποίος προέβηκε σε έρευνα του φακέλου της παρούσας υπόθεσης να μην πρόσεξε ή σημείωσε τα πιο κάτω: - Ότι στην έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς ημερομηνίας 4.4.2013 ο Εναγόμενος 1 εκπροσωπήθηκε από Δικηγόρο και δεν υπήρχε ένσταση στην έκδοση του Διατάγματος. - Ότι η πρώτη Αίτηση για επαναφορά που καταχωρήθηκε στις 23.11.2011 δεν απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης όπως αφήνεται να νοηθεί στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης ημερομηνίας 25.9.2014 αλλά για λόγους που δεν φαίνονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου και παρά το γεγονός ότι είχε δεόντως επιδοθεί στον Εναγόμενο 1 ζητήθηκε από τους τότε Δικηγόρους του Καθ΄ου η Αίτηση η άδεια του Δικαστηρίου για να αποσυρθεί άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρησης νέας γι΄ αυτό και ακολούθησε η νέα Αίτηση για επαναφορά ημερομηνίας 27.3.
13. Ακριβώς για το λόγο ότι γίνονταν κατ΄ επανάληψη προσπάθειες συμβιβασμού και βασισμένοι στην αξιοπιστία των αντιδίκων τους οι Δικηγόροι του Ενάγοντα δεν προχώρησαν ερήμην των Εναγομένων σε οποιαδήποτε δικονομικά διαβήματα με αποκορύφωμα την απόσυρση ακόμα και της Αίτησης για επαναφορά ημερομηνίας 23.11.2011 με αποτέλεσμα οι ενέργειες τους αυτές να «επιβραβευτούν και/ή να ανταμειφθούν» από τους Εναγόμενους με την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.
14. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι θα προκληθεί μεγάλη αδικία σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα γεγονός που αν συμβεί θα έχει σαν αποτέλεσμα την εκ νέου καταχώρηση Αίτησης για επαναφορά έτσι που θα κατακερματιστεί η δικαστική διαδικασία και θα προστεθεί και άλλη καθυστέρηση στην παρούσα υπόθεση.» Οι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν την αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και έτσι η υπόθεση προχώρησε, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, με τις γραπτές αγορεύσεις τους. Σε αυτές, υποστήριξαν και ανέλυσαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους συνδυάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με σχετική νομολογία και αυθεντίες που διέπουν το ζήτημα. Αναφορά στις θέσεις που αναπτύχθηκαν θα γίνει όπου κριθεί αναγκαίο στην συνέχεια της απόφασης μου. Η αίτηση επαναφοράς, ημερομηνίας 27.03.2013, φαίνεται ότι δεν επιδόθηκε στον τότε εναγόμενο, τώρα εναγόμενο 1 - αιτητή. Φαίνεται όμως ότι εμφανίστηκε γι΄αυτόν δικηγόρος ο οποίος, εκπροσωπώντας τον, συγκατατέθηκε στην έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος στις 4.04.2013, χωρίς να θέσει το ζήτημα της επίδοσης ή οποιοδήποτε άλλο θέμα. Η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση στην παρ. 7 της ενόρκου δηλώσεως της κ. Μαυρή, εξηγεί τι είχε πράγματι συμβεί (βλ. σελ. 9 και 10 πιο πάνω). Όσα δε υποστηρίζει δεν αμφισβητήθηκαν με οποιονδήποτε από τους θεσμοθετημένους τρόπους - με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος ή με την καταχώρηση αίτησης για συμπληρωματική ένορκο δήλωση προς αντίκρουση τους (βλ. Frederikou Schools Co.Ltd κ.ά. v. Acuac Inc,

(2002)1 ΑΑΔ 1527, Κυρίλλου v. Λάμπρου,

(2004)1 ΑΑΔ 1528, Σκάρος v. Χριστοδούλου,

(1998)1 ΑΑΔ 291, Πραξιτέλης v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,

(1997)1 ΑΑΔ 591 και Interglobal Shipping Agency and Trading Co. Ltd v.Του Πλοίου M/V Galina, Αγ. Ναυτ.

(1999)1 ΑΑΔ 103). Η πλευρά των αιτητών κάνει στην αγόρευση της εκτενή αναφορά σε νομολογία σε σχέση με τη διαταγή 48 Θ. 8

(1)και την αναγκαιότητα που υπήρχε για την επίδοση της πιο πάνω αίτησης επαναφοράς και ότι η παράλειψη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Διαταγής 48 Θ. 3 συνιστά θεμελιώδη παράβαση που σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, δύναται να καταστήσει τη διαδικασία άκυρη. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών, είναι το κατά πόσο η παράλειψη επίδοσης της αίτησης επαναφοράς της αγωγής είναι ουσιώδους σημασίας και αν η απάντηση είναι καταφατική, ποιες συνέπειες επιφέρει. Κατά την άποψη του δε, η απάντηση είναι ότι η παράλειψη επίδοσης είναι τόσο σημαντικής, ουσιώδους και κεφαλαιώδους σημασίας, που αναπόφευκτα θα πρέπει να οδηγήσει στον παραμερισμό και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος επαναφοράς της. Συντρέχει δε, κατά την άποψη του, και παραβίαση συνταγματικών διατάξεων και επιταγών και συγκεκριμένα των συνταγματικών δικαιωμάτων του αιτητή που κατοχυρώνονται από το άρθρο 30 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος. Η πλευρά του ενάγοντος - καθ΄ου η αίτηση, απαντώντας στα πιο πάνω αφού αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης, ότι δηλαδή αυτή καταχωρήθηκε στις 15.05.2008 και έκτοτε, όπως γίνεται παραδοχή και από την κα Βαλεντίνα Γεωργιάδου, που με την ένορκο δήλωση της υποστηρίζει την αίτηση, ξεκίνησαν προσπάθειες για φιλική και εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης η οποία στηρίχθηκε σε μια κοινή προσπάθεια των μερών βασισμένη στην καλή σχέση και αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των συναδέλφων, ώστε από την μια ο ενάγοντας δεν προώθησε την υπόθεση του και από την άλλη, ο εναγόμενος - αιτητής δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Αυτά τα παραδέχεται και η πλευρά των αιτητών στην παρ. 5 της ενόρκου δηλώσεως της κ. Γεωργιάδου. (βλ. σελ. 3 πιο πάνω). Αναφέρεται περαιτέρω στην προηγούμενη αίτηση επαναφοράς της απορριφθείσας στις 4.05.2010 αγωγής λόγω μη προώθησης της, αυτής της 23.11.2011, η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο όταν στο μεταξύ συνεχίζονταν οι διαβουλεύσεις για εξεύρεση λύσης διευθέτησης, η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Οι δικηγόροι του εναγομένου 1 - αιτητή, δεν δίνουν ακριβείς λεπτομέρειες των προφορικών συζητήσεων των δύο πλευρών που διεξάγονταν καθ΄όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Στην αίτηση δε ημερομηνίας 27.03.2013 εμφανίστηκε δικηγόρος, ο οποίος εκπροσώπησε τον εναγόμενο και στην απουσία ένστασης εκδόθηκε διάταγμα επαναφοράς της αγωγής. Παρόμοια, στην βάση των ίδιων Συνταγματικών διατάξεων η έγκριση της αίτησης σε αυτό το καθυστερημένο στάδιο θα παραβίαζε αντίστοιχα τα δικαιώματα του ενάγοντος. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης ότι ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος και/ή αντικανονικός, γεγονός το οποίο οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης και/ή καθιστά τον τύπο της αίτησης λανθασμένο, παρόλο ότι επαναλαμβάνεται στην αγόρευση των συνηγόρων του καθ΄ου η αίτηση, εντούτοις δεν διευκρινίζεται σε ποιό σημείο ο τίτλος είναι λανθασμένος. Μη βρίσκοντας οτιδήποτε προς τούτο ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται εκτός από αβάσιμος και λόγω μη περαιτέρω επαρκούς υποστήριξης του. Υποστηρίζεται ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή εκδικητική. Προς τούτο δίδεται ως λόγος το γεγονός ότι ενώ ήταν κοινή δέσμευση των δικηγόρων τού ενάγοντος να μην προχωρήσουν με μέτρα για έκδοση απόφασης στην απουσία καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης του εναγομένου και των δικηγόρων του εναγομένου να μην προχωρήσουν με μέτρα απόρριψης της αγωγής λόγω μη προώθησης της, αυτά δεν τηρήθηκαν από τους δικηγόρους του εναγομένου και/ ή τον εναγόμενο 1, ο οποίος αφού εξάντλησε όλα τα περιθώρια συμβιβασμού, χωρίς να δημιουργούνται επιπλέον έξοδα εις βάρος του, εκμεταλλεύτηκε στη συνέχεια την κατάσταση καταχωρώντας την παρούσα αίτηση. Στη καλόπιστη και συνεχή δε προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης σε όλα τα στάδια της διαδικασίας αποδίδει ο καθ΄ου η αίτηση την καθυστέρηση με την οποία ενήργησε στην προώθηση της αγωγής του. Πέραν αυτού, υποστηρίζεται ότι και αν ακόμα γινόταν δεκτό ότι ο εναγόμενος δεν αντιπροσωπεύτηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την αίτηση επαναφοράς, το εκδοθέν διάταγμα κοινοποιήθηκε στους δικηγόρους του από τις 12.04.2013 και αυτοί καταχώρησαν την παρούσα μόλις 25.09.2014 και ενώ όλα τα στοιχεία του φακέλου ήταν ήδη γνωστά από έρευνα που έγινε από το γραφείο των δικηγόρων του αιτητή ήδη από την 20.01.2014. Ο αιτητής στην παρούσα, καταχώρησε την 15.05.2013 δηλαδή 1 ½ χρόνο πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης Σημείωμα Εμφάνισης χωρίς διαμαρτυρία. Όλα τα στοιχεία και γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δείχνουν ότι ο Αιτητής επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την καθυστέρηση που προκλήθηκε στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης, στην οποία συνέβαλε και ο ίδιος, ώστε να αποκομίσει όφελος στερώντας το δικαίωμα του καθ΄ου η αίτηση να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως καταγράφονται πιο πάνω, τα οποία σε σχέση με τις προσπάθειες διευθέτησης της υπόθεσης και των συμφωνηθέντων μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών, σε σχέση με την δικονομικώς μη προώθηση της υπόθεσης, δεν αμφισβητούνται. Επομένως αβίαστα προκύπτει ότι η όποια καθυστέρηση προκλήθηκε - αναμφισβήτητα πολύ μεγάλη - δόθηκε γι΄αυτή δικαιολογία εκ μέρους του ενάγοντος και αυτή δεν οφειλόταν μόνο στον ίδιο αλλά και στον αιτητή. Γι΄αυτό και το ζήτημα της καθυστέρησης δεν θα σταθεί εμπόδιο στο να εξεταστούν και οι υπόλοιπες πτυχές της υπόθεσης καθιστώντας το πλεονέκτημα για την πλευρά του εναγομένου 1 - αιτητή. Επανερχόμενος στις συνθήκες έκδοσης του διατάγματος επαναφοράς, κρίνω ότι η εμφάνιση δικηγόρου εκ μέρους του εναγομένου 1, χωρίς να θέσει οτιδήποτε σε σχέση με την μη επίδοση της αίτησης ή επίκληση καθυστέρησης στην υποβολή της, καθιστά την όλη διαδικασία νομότυπη και ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί εκ των υστέρων ότι αυτή διαδικαστικά ήταν ορθή. Το Δικαστήριο μπορεί να προσφύγει στον φάκελο της υπόθεσης και στα πρακτικά που τηρήθηκαν, κάτι που του επιτρέπεται από την ίδια την αναφορά της ενόρκως δηλούσας εκ μέρους του αιτητή περί έρευνας στον φάκελο και παραπομπή σε αυτόν αλλά και εκ του λόγου ότι γίνεται επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και της πρακτικής των Δικαστηρίων (βλ. μεταξύ άλλων τις υποθέσεις Μαυρομουστάκης v. Γερούδης as executor of the will of the diseased Spyros Michaelides ,

(1965)1 CLR 176 και Williams and Clyn´s Bank Ltd v. The Ship Maria,

(1984)1 CLR 821). Δεν χρειάζεται να προσθέσω σε αυτά ο,τιδήποτε άλλο. Σε σχέση με την εμφάνιση δικηγόρου στην εξέταση της αίτησης επαναφοράς είναι γνωστή η νομολογία μας ότι ο δικηγόρος που θα διοριστεί από ένα διάδικο ασκεί πλέον καθήκοντα αντιπροσώπου αυτού και ενεργεί μέσα στο πλαίσιο των οδηγιών του διαδίκου (βλ. Αριστοδήμου v. Δημοκρατίας,

(1990)2 ΑΑΔ 402). Ο δικηγόρος δε που εμφανίζεται ενώπιον ενός Δικαστηρίου εκπροσωπώντας ένα διάδικο πρέπει να έχει πάντοτε κατά νου ότι είναι Λειτουργός της Δικαιοσύνης και του οποίου η θέση αυτή οριοθετείται και από ο πλαίσιο άσκησης του Δικηγορικού λειτουργήματος (βλ. Re v. Efthimiou,

(1987)1 AAΔ 329 και In Re Gennaro Parella,

(1995)1 AAΔ 356 αλλά και τις υποθέσεις Καλαμαράς v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και άλλων,

(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 343 και Σοφοκλέους v. Λαϊκή Σπόρτινκ Κλάπ,

(1994)1 ΑΑΔ 69 επίσης το σύγγραμμα « Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές πτυχές» των Τ. Ηλίάδη και Ν. Σάντη σελ. 304 και 305). Σημειώνω ότι μέχρι της ημερομηνίας εμφάνισης του δικηγόρου κ. Τάσου, ο οποίος εμφανίστηκε και συγκατατέθηκε εκ μέρους του εναγόμενου 1 - αιτητή στην έκδοση του επίδικου διατάγματος, δεν είχε καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης για τον εναγόμενο 1 εκ μέρους άλλου δικηγόρου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι ευσταθεί αυτός ο λόγος ένστασης. Προς υποστήριξη του λόγου ένστασης, ότι από τη στιγμή που ο εναγόμενος - αιτητής καταχώρησε εμφάνιση διά των δικηγόρων του την 15.05.2013, μετά την έκδοση του Διατάγματος επαναφοράς στις 4.04.2013, χωρίς καμιά διαμαρτυρία και ως εκ τούτου, εμποδίζεται και/ή κωλύεται στην προώθηση της παρούσας αίτησης έγινε παραπομπή από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ενάγοντος στα ακόλουθα αποσπάσματα από αυθεντίες τα οποία και ασπάζομαι προς επίρρωση της αντίληψης μου για το ότι συντρέχει και αυτός λόγος ένστασης. Στην Ετήσια Δικαστηριακή Πρακτική (Annual Practice) του 1979 στις σελ. 99 και 100 υπό τον τίτλο « Unconditional Appearance»: «Where a defendant enters an ordinary appearance without any condition or protest reserving his right to object to the irregularity of the writ or service or the jurisdiction of the court he is debarred from raising an objection afterwards. The effect, therefore, of an ordinary or unconditional appearance is a waiver of the irregularity, if any, as well as a submission to the jurisdiction of the Court... And so if a defendant out of the jurisdiction is served without leave, or otherwise irregularly, and appears to such service without protest, he is held to have waived the irregularity and to have submitted to the jurisdiction Re Orr Ewing, 22 Ch. D.P. 463.» Κατά παρόμοιο τρόπο στην Ετήσια Δικαστηριακή Πρακτική (Annual Practice) του 1958 στη σελίδα 181 γίνεται η ακόλουθη αναφορά σε σχέση με τις συνέπειες της καταχώρησης εμφάνισης άνευ όρων ή διαμαρτυρίας από τον Εναγόμενο: «.where a defendant has appeared without any protest, or condition reserving his right to object to the regularity of the writ or service, or the jurisdiction of the court, he is debarred from raising such objection afterwards. His unconditional appearance is a waiver of irregularity if any, as well as a submission to the jurisdiction.» Και στις σελίδες 197 - 198 αναφέρονται τα εξής σχετικά: «After unconditional appearance it is too late to object to any irregularity in the service or issue of the writ of which the defendant had knowledge, for appearance is a "fresh step"...... But there is no waiver of any irregularity in the writ or service if appearance, either conditional or "under protest", is entered, or if the circumstances of the case are such as to show that the defendant never intended to waive the irregularity....». Τέλος, στη σελίδα 113 του Annual Practice 1979 κάτω από τον τίτλο «Irregularity in Issue or Service of the Writ» αναφέρεται: «Where the writ is irregular e.g. is not issued by leave under O.6, r.7 the defendant should not enter an ordinary appearance.» Κρίνω λοιπόν, συμφωνώντας με την πλευρά του ενάγοντος - καθ΄ου η αίτηση, ότι και αυτός ο λόγος ένστασης, ότι δηλαδή η παράλειψη του αιτητή να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, συνιστά απεμπόληση του δικαιώματος του να αιτείται μετά την παρέλευση τόσο μεγάλης χρονικής περιόδου ακύρωση της επαναφοράς της αγωγής. Η δικονομική συμπεριφορά της πλευράς του αιτητή προκάλεσε μια παντελώς διαφορετική - αντίθετη - θα έλεγα, εντύπωση από αυτή της πρόθεσης για ακύρωση του διατάγματος για επαναφορά της αγωγής. Προβάλλεται ότι ο αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή ότι αποκρύπτει γεγονότα και εσκεμμένα παρουσιάζει τα γεγονότα διαφορετικά έτσι που η παρούσα αίτηση καθίσταται κακόπιστη και /ή παραπλανητική. Συμφωνώ και με αυτόν τον λόγο ένστασης εφόσον είναι φανερόν ότι είχε παρουσιαστεί δικηγόρος κατά την εξέταση της αίτησης επαναφοράς κάτι που αποκρύπτεται όπως επίσης και ότι γνώριζαν οι δικηγόροι που τον εκπροσωπούν στην παρούσα αίτηση, τουλάχιστον λίγες ημέρες αφότου είχε εκδοθεί το επίδικο διάταγμα για την έκδοση του, αφού ενημερώθηκαν σχετικά με επιστολή των τότε δικηγόρων του ενάγοντος (τεκμ. 1 και 2), στην ειδοποίηση ενστάσεως, και εξ αυτού του λόγου καταχωρήθηκε εμφάνιση εκ μέρους του την 15.05.2013. Επομένως, ισχυρισμοί περί παράβασης είτε συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων ή αυτών της φυσικής δικαιοσύνης των αιτητών με την έκδοση του επίδικου διατάγματος, δεν βρίσκουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν τόσο από τους ισχυρισμούς της πλευράς του ενάγοντος - καθ ου η αίτηση, οι οποίοι παρέμειναν αναμφισβήτητοι, όσο και από τον φάκελο της υπόθεσης. Το αντίθετο θα συνέβαινε κατά την άποψη μου, όπως αυτό εξάλλου προβάλλεται και ως λόγος ένστασης εκ μέρους του ενάγοντος - καθ΄ου η αίτηση, αν εγκρινόταν η αίτηση ενδεχομένως να τον αποστερούσε από της ευκαιρίας να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματα του στα πλαίσια μιας δίκαιης δίκης. Δεν μπορώ επίσης να αντιληφθώ ποια η λογική του να ακυρωθεί ένα εκδοθέν διάταγμα, όταν κατά τους αιτητές αυτός που το έχει ήδη εξασφαλίσει θα είχε το δικαίωμα να επανέλθει με νέα αίτηση, την οποία όμως θα τους την επέδιδε για να λάβουν γνώση για να εμφανιστούν σε αυτή και μετά και αφού ακουστούν να αποφασιστεί το ζήτημα. Είναι δε τότε, κατά την άποψη μου, που θα προέκυπτε ζήτημα πρόκλησης καθυστέρησης, η οποία ούτως ή άλλως κρίνω ότι υπάρχει στη βάση των πιο πάνω γεγονότων με την υποβολή του παρόντος αιτήματος, τόσο καθυστερημένα, από τη χρονική στιγμή που ο αιτητής πληροφορήθηκε την έκδοση του διατάγματος επαναφοράς. Ο αιτητής από την άλλη δεν αποστερήθηκε ούτε και αποστερείται οποιουδήποτε δικαιώματος του αλλά θα έχει στη συνέχεια το δικαίωμα να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του και να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις της πλευράς των αιτητών δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Αποδεχόμενος τους πιο πάνω λόγους ενστάσεως εκ μέρους του ενάγοντος - καθ΄ου η αίτηση και απορρίπτοντας τις διάφορες αιτιάσεις από πλευράς του αιτητή, κρίνω ότι ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει το βάσιμο και το δίκαιο του αιτήματος του. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντος - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του εναγομένου 1 - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .................................................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο