ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής 1628/14, 13/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1628/14 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων -ν-
- ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
- ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΡΗΓΟΡΑ
- ΗΛΙΑ ΗΛΙΑ Εναγομένων Αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερ. 13/11/2014 Ημερομηνία: 13 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα: κα Λάμπρου για Θέμη Θωμά (για ν' ακούσει απόφαση η κα Θωμά). Για Καθ' ων η αίτηση 1 και 3- Εναγόμενους: κ. Φούλιας. Για Καθ' ου η αίτηση 2-Εναγόμενο: κα Μιχαήλ για Χρυσαφίνη και Πολυβίου (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Νεοφυτίδης). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την αίτησή τους, ημερομηνίας 13/11/14, ζήτησαν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Αιτήθηκαν την προσθήκη, ως Εναγομένων 4, της εταιρείας R.A.M. OIL CYPRUS LIMITED και παράλληλα ζήτησαν όπως προστεθούν οι παράγραφοι 3 (Α) και 5 (Α). Σε σχέση δε, με τις παραγράφους 7 και 12, ζήτησαν τη διαγραφή τους και την αντικατάστασή τους. Η Αίτηση βασίστηκε στη Δ.9, θ. 2, 6, 10 και 11, Δ.19, Δ.20, Δ.25 θ 1- 6, Δ.63 θ. 2, Δ.48, θ. 1-9, Δ.64, θ. 1 και 2, στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου και τις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση του κύριου Φώτη Χήρα. Στην ένορκη δήλωσή του, ο διευθυντής των Εναγόντων ισχυρίζεται ότι από λάθος ή και από παραδρομή ή και από αβλεψία κατά τον χρόνο σύνταξης της Έκθεσης Απαίτησης δεν αναγράφησαν στο κλητήριο ένταλμα όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα και δεν αναφέρθηκαν όλα τα στοιχεία που θα έπρεπε να είχαν αναφερθεί ή και συμπεριληφθεί στο συγκεκριμένο κλητήριο ένταλμα. Ο λόγος για την ελλιπή παρουσίαση αφορούσε την Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία είχε παραδώσει στους δικηγόρους της ελλιπή στοιχεία. Μετά από επίσκεψη τρίτου προσώπου στο συγκεκριμένο σταθμό πετρελαιοειδών διαπιστώθηκε ότι θα έπρεπε να προστεθεί η εταιρεία R.A.M. Oil Cyprus Limited ως διάδικος. Μόλις το γεγονός αυτό έγινε αντιληπτό, η Ενάγουσα προχώρησε άμεσα με την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η διαδικασία της προσθήκης Εναγομένου δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, αφού δεν αλλάζει με οποιοδήποτε τρόπο η ουσία της υπόθεσης. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 αντιμετώπισαν την Αίτηση με την καταχώρηση Ένστασης και κατέγραψαν τέσσερις
(4)λόγους Ενστάσεως, με τους οποίους ουσιαστικά προβάλλουν τη θέση ότι οι ισχυρισμοί του ομνύοντα, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, είναι αλληλοσυγκρουόμενοι αφού αυτός παραδέχεται ότι υπήρξε λάθος ή και παραδρομή ή και αβλεψία στην μη προσθήκη του Εναγομένου 4 και ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι η αναγκαιότητα προσθήκης του είχε προκύψει από επίσκεψη τρίτου προσώπου στο πρατήριο των Εναγόντων. Η Ένσταση βασίστηκε στη Δ.9, θ. 2, 6, 10 και 11, Δ.19, Δ.20, Δ.25 θ. 1- 6, Δ.63 θ. 2, Δ.48, θ. 1-9, Δ.64, θ. 1 και 2, στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου και τις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίστηκε η Ένσταση κατεγράφησαν στην ένορκη δήλωση της κυρίας Κατερίνας Κοναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγομένους 1 και 3-Καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με την ομνύουσα, οι ισχυρισμοί του κύριου Φώτη Χήρα είναι αλληλοσυγκρουόμενοι αφού ταυτόχρονα προβαίνει σε δύο διαφορετικούς ισχυρισμούς και ενόψει τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των Εναγόντων. Ένσταση στην Αίτηση καταχώρησε και ο Εναγόμενος 2-Καθ' ου η αίτηση, στην οποία ουσιαστικά προέβαλε ότι η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και των δικαιωμάτων του αντίδικου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη Αίτηση έχει καταχωρηθεί με μεγάλη καθυστέρηση και ότι δεν αποκαλύφθηκαν επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν την αιτούμενη τροποποίηση. Η Ένσταση βασίστηκε στη Δ.9, θ. 2, 6, 10 και 11, Δ.19, Δ.20, Δ.25 θ. 1- 6, Δ.63 θ. 2, Δ.48, θ. 1- 9, Δ.64, θ. 1 και 2, στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου και τις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση του Εναγομένου 2- Καθ' ου η αίτηση, από ένορκη δήλωση της Αφροδίτης Παρπαρίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο
- Σύμφωνα με την ομνύουσα, η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης συνιστά καταφρόνηση του Δικαστηρίου, κατάχρηση της δικαιοδοσίας και παραβίαση των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Είναι, περαιτέρω, ο ισχυρισμός της ότι η συγκεκριμένη Αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση αφού το συγκεκριμένο γεγονός θα έπρεπε να ήταν γνωστό στους Ενάγοντες-Αιτητές από τις 30/06/
- Δεν υπάρχουν και δεν έχουν αποκαλυφθεί στοιχεία που να καταδεικνύουν το απαραίτητο της αιτούμενης τροποποίησης. Καταλήγει ότι η Αίτηση είναι γενική και αόριστη ή και ατεκμηρίωτη και τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα πλήξει τη δικαιοσύνη, αφού απώτερος στόχος της καταχώρησης της συγκεκριμένης Αίτησης ήταν η καθυστέρηση ή και ο εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Εισηγείται δε, την απόρριψη της συγκεκριμένης Αίτησης. Πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειωθεί πως η ακρόαση της Αίτησης προχώρησε σε αγορεύσεις με βάση τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις. Έχω υπόψη τις αγορεύσεις και θα γίνει αναφορά σ' αυτές όπου κρίνεται αναγκαίο. NOMIKH ΠTYXH Με την υπό κρίση αίτηση ζητήθηκε η προσθήκη εναγόμενου, συγκεκριμένα της εταιρείας RAM OIL CYPRUS LIMITED, ως Εναγόμενου
- Με βάση την νομολογία, το Δικαστήριο έχει πλατειά διακριτική εξουσία να προβαίνει σε οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με την προσθήκη, τη διαγραφή ή την αντικατάσταση των διαδίκων, έτσι ώστε να καθιστά δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων: βλ. Mepa Underwriting Management Limited και άλλων ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772, Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ. 1818 και Perihan Mustafa Korkut Η Eyiam Perihan ν. Απόστολου Γεωργίου διά του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Χ. Ζόππου (Αρ.1)
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1213. Στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut Η Eyiam Perihan (ανωτέρω), λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται.» Η υπόθεση Χριστάκης Σοφιανού v. Minas Makris Developers Ltd κ.ά.,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ 1669 αφορούσε παρόμοια αιτήματα για προσθήκη συνιδιοκτήτριας εταιρείας ως "συνεναγομένης". Αναφέρθηκαν τα εξής: «Η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Το δικαστήριο έχει επί του προκειμένου ευρεία διακριτική εξουσία να επιφέρει αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους (διαγραφή, προσθήκη, αντικατάσταση) που στοχεύουν στο να καταστεί δυνατή η πλήρης και αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των αναγκαίων διαδίκων. Βλ. Mepa Manag. Ltd κα v. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.
(1997)1 (Β) ΑΑΔ
- Στην υπό εξέταση υπόθεση η αγωγή αφορά στη διεκδίκηση/κατοχύρωση δικαιώματος κατοχής επί ακίνητης περιουσίας, παράνομης επέμβασης και αξίωσης για αποζημιώσεις κατά εγγεγραμμένων ιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου. Η επίλυση των επίδικων ζητημάτων θα καταστεί ευχερέστερη και ενδεχομένως πιο αποτελεσματική με τη συμμετοχή όλων των συνιδιοκτητών του επίδικου κτήματος ως αναγκαίων διαδίκων. Η προσθήκη της . . . . . . . . . . . . . ως φερόμενης συνιδιοκτήτριας του επίδικου κτήματος, αποτελεί υπό τις περιστάσεις απαραίτητη προϋπόθεση για την εξέταση και επίλυση των επίδικων ζητημάτων όπως αυτά εμφανίζονται στην όψη της αγωγής.» Σχετική είναι και η απόφαση Λίζα Λουκαίδου Θεοφάνους ν.
- Λεωνίδα Γεωργίου
- Ανδρέα Κονναρή
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 991 στην οποία καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Και υπενθυμίζουμε τη βάση της Δ.9 θ.10 ότι η πρόσθεση διαδίκου γίνεται όταν είναι αναγκαία «in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter.» Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε και καταλήγει σε συμπεράσματα, έστω και προκαταρκτικά, ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά θέματα. Στην υπόθεση Mepa, (ανωτέρω), λέχθηκε αναφορικά ότι: «..η διαδικασία προσθήκης εναγόμενου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της αγωγής σε σχέση με οποιοδήποτε από τους εναγόμενους. Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το Δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγόμενου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος.» Η επιλογή των Εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει στον Ενάγοντα. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία με βάση τη Δ.9 θ.10 να διατάξει σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου εάν θεωρεί την παρουσία του αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372. Στην Dollfus Mieg et Compagnie S.A. v. Bank of England
(1950)2 All E.R. 605, στη σελίδα 612 αναφέρονται τα εξής: «To accede to the application I have to be satisfied either that the applicants are persons who ought to have been joined as defendants or that they are persons «.Whose presence before the court may be necessary in order to enable the court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter...» Στην Gurtner v. Circuit [1968] 1All E.R. 328, αναφέρθηκε ότι (σε ελεύθερη μετάφραση): «Μου φαίνεται πως όπου δύο μέρη αντιδικούν σε μια αγωγή και η επίλυση της αντιδικίας θα επηρεάσει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα ή την τσέπη ενός τρίτου προσώπου υπό την έννοια ότι θα υποχρεωθεί να πληρώσει τον λογαριασμό, τότε το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας μπορεί να του επιτρέψει να προστεθεί ως διάδικος υπό τέτοιους όρους ως θεωρεί κατάλληλους. Πράττοντας ούτω το Δικαστήριο επιτυγχάνει τους σκοπούς του Κανόνα. Καθιστά δυνατό για όλα τα επίδικα θέματα να αποφασιστούν αποτελεσματικά και πλήρως ανάμεσα σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται άμεσα για το αποτέλεσμα.» Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kayat Trading v. GENZYME CORPORATION, Πολ. Εφ. 58/12, ημερ. 04/03/13, επανάλαβε τις αρχές και αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες του κ. 1 της Δ.25, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Επίσης, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου: "Στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά."» Γενικά όμως το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει προσθήκη προσώπου όταν μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, ιδιαίτερα αν η αίτηση για το σκοπό αυτό υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Η σύγχρονη τάση βεβαίως είναι ότι η τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται ακόμη και αν αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα, Χριστόδουλου ν. Χριστοδούλου και άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Όπως φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα, η απαίτηση της Ενάγουσας Εταιρείας εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 είναι για γενικές αποζημιώσεις, αλλά παράλληλα ζητείται και διάταγμα διακοπής της λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών. Η προτιθέμενη Εναγόμενη 4 είναι η ιδιοκτήτρια ή και διαχειρίστρια για την λειτουργία του επίδικου σταθμού πετρελαιοειδών και η οποιαδήποτε εξέλιξη στην δικαστική διαδικασία την αφορά άμεσα, αφού τυχόν εκδοθέν διάταγμα το οποίο να διατάσσει την διακοπή της λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών θα την επηρεάσει άμεσα. Εφαρμογή των νομολογιακών αρχών οδηγεί στην κατάληξη ότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν συντρέχει κανένας λόγος για απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε πριν αρχίσει η ακρόαση της υπόθεσης. Δεν μπορεί να εμποδίζεται η διόρθωση οποιουδήποτε λάθους, το οποίο προέκυψε, πριν την έναρξη της ακρόασης. Αντίθετα, διόρθωση οποιουδήποτε λάθους πριν την ακρόαση είναι προς το συμφέρον όχι μόνο της ορθής απονομής της δικαιοσύνης αλλά και των διαδίκων αφού διασφαλίζεται διάσωση χρόνου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Με βάση τα πιο πάνω: Α. Διατάσσεται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια της προσθήκης ως Εναγόμενης 4 της εταιρείας «RAM OIL CYPRUS LIMITED» Β. Εκδίδεται Διάταγμα ως οι παράγραφοι Β, Γ, Δ, Ε και ΣΤ της Αίτησης. Γ. Τροποποιημένο κλητήριο και τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί εντός δέκα
(10)ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Δ. Τροποποιημένες Υπερασπίσεις να καταχωριστούν εντός δέκα
(10)ημερών από την παράδοση του Τροποποιημένου Κλητηρίου. ΣΤ. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς και τα έξοδα τα οποία παραμερίζονται λόγω της τροποποίησης/προσθήκης, ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εις βάρος των Εναγόντων και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο