ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. SORRANO AUTO MOTORS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2997/2011, 27/3/2015

ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. SORRANO AUTO MOTORS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2997/2011, 27/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2997/2011 Μεταξύ: ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Ενάγουσας και

1. SORRANO AUTO MOTORS LTD
2. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Εναγόμενοι 27 Μαρτίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Παπακωνσταντίνου για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 1 & 2: κ. Θ. Θωμά για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από τους Εναγόμενους 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ποσό €6.191,02 ως αξία καταναλωθέντος ηλεκτρικού ρεύματος πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, κατόπιν αίτησης της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 30.8.2005, η Ενάγουσα παραχώρησε ηλεκτρικό ρεύμα σε υποστατικό που κατείχε η Εναγόμενη 1 στην οδό Μιχαλάκη Καραολή 4, στα Λειβάδια Λάρνακας. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι πώλησε στην Εναγόμενη 1 ηλεκτρικό ρεύμα συνολικής αξίας €6.191,02 το οποίο καταναλώθηκε στο επίδικο υποστατικό μέχρι τις 16.7.
3. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν διευθυντής της Εναγόμενης 1 και εγγυήθηκε γραπτώς την υποχρέωση της Εναγόμενης 1 για εξόφληση όλων των υπολοίπων του λογαριασμού της Εναγόμενης
4. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, παρά το ότι ζήτησε γραπτώς από τους Εναγόμενους να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό, αυτοί αρνούνται και/ή αμελούν να το πράξουν. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση, η Εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό, το οποίο μέχρι τότε ενοικίαζε, την 1.1.
5. Ακολούθως, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το υποστατικό ενοικιάστηκε από κάποιο κ. Δημήτρη Μεσαρίτη και στη συνέχεια από κάποιο κ. Θεόδωρο Παναγιώτου καθώς και ότι αυτό έγινε «εν γνώσει της Ενάγουσας και με την έγκριση και/ή άδεια της». Συνεχίζουν λέγοντας ότι «ο τελευταίος μάλιστα ενοικιαστής διαβεβαίωνε τους Εναγόμενους ότι για το ηλεκτρικό ρεύμα του υποστατικού θα πλήρωνε ο Αντώνης Φανιέρος την Ενάγουσα περί τα €1000.- μηνιαίως.» Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα γνώριζε ότι το υποστατικό ενοικιάστηκε σε άλλα πρόσωπα αλλά παρέλειψε και/ή αρνήθηκε και/ή αμέλησε να λάβει μέτρα «για τη διόρθωση των λογαριασμών». Η θέση των Εναγομένων είναι ότι δεν υπέχουν καμία ευθύνη για ηλεκτρικό ρεύμα που καταναλώθηκε στο υποστατικό μετά την περίοδο μετά που αυτοί το εγκατέλειψαν. Ο δε Εναγόμενος 2 «αγνοεί και συνεπώς αρνείται» ότι εγγυήθηκε την Εναγόμενη
6. Με την Απάντηση της στην Υπεράσπιση των Εναγομένων, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι περί τον Μάιο 2010 ο Εναγόμενος 2 ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι κάτοχος του υποστατικού ήταν ο κ. Θεόδωρος Παναγιώτου και ότι υπήρχαν οικονομικές και άλλες διαφορές μεταξύ του και των Εναγομένων. Ισχυρίζεται επίσης ότι δυνάμει των όρων παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος και/ή του Νόμου, ο καταναλωτής υποχρεούται να δίδει γραπτή ειδοποίηση περί της πρόθεσης του να εκκενώσει υποστατικό στο οποίο η Ενάγουσα παρέχει ηλεκτρικό ρεύμα διαφορετικά είναι υπόλογος για τους οφειλόμενους λογαριασμούς κατανάλωσης ρεύματος. Προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας έδωσε μαρτυρία ο κ. Μάριος Παπανικολάου, υπάλληλος της Ενάγουσας (ΜΕ1) και ο κ. Κώστας Σάββα, πρώην υπεύθυνος τμήματος εξυπηρέτησης πελατών της Ενάγουσας (ΜΕ2). Για την Υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 2 (ΜΥ1). Σημειώνω επίσης ότι έχουν κατατεθεί από τους μάρτυρες διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει με τη δέουσα προσοχή και ειδική αναφορά σε κάποια από τα οποία γίνεται κατωτέρω. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας. Όμως για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω μια σύνοψη των κυρίων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σε σχέση με τα επίδικα θέματα ή που κρίθηκαν ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Πρώτος μάρτυρας των Εναγόντων ήταν ο κ. Μάριος Παπανικολάου, υπάλληλος των Εναγόντων (ΜΕ1). Κατέθεσε ότι στις 30.8.2005 η Εναγόμενη 1 υπέβαλε αίτηση στην Ενάγουσα για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο υποστατικό (Τεκμήριο 2) και ότι η Ενάγουσα συνέδεσε το υποστατικό με το δίκτυο παροχής ρεύματος την ίδια μέρα. Σημειώνω ότι, σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, η Εναγόμενη 1 αιτήθηκε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και δήλωσε ότι «συμφωνώ/συμφωνούμε να αποδεχτώ/αποδεχτούμε και πληρώσω/πληρώσουμε το τίμημα του παρεχόμενου ρεύματος σύμφωνα με τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας και την Κλίμακα Επιβάρυνσης που Καθορίζονται από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου». Αντίγραφο των Γενικών Όρων Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας κατατέθηκε από τον ΜΕ1 ως Τεκμήριο
7. Ο ΜΕ1 ανέφερε επίσης ότι επειδή η Εναγόμενη 1 ήταν νομικό πρόσωπο, ζητήθηκε από τον Εναγόμενο 2 να υπογράψει εγγυητήριο έγγραφο με το οποίο να εγγυάται προσωπικά να πληρώσει οποιοδήποτε λογαριασμό της Εναγόμενης 1 εταιρείας τυχόν μείνει απλήρωτος. Ο ΜΕ1 είπε ότι ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε το εγγυητήριο έγγραφο, Τεκμήριο 4, ημερομηνίας 30.8.
8. Ο ΜΕ1 παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο αντίγραφο του λογαριασμού που εκδόθηκε στο όνομα της Εναγόμενης 1 και αφορά το επίδικο υποστατικό (Τεκμήριο 5). Ο εν λόγω λογαριασμός (Τεκμήριο 5) αφορά την περίοδο από 15.6.2010 μέχρι 16.7.2010 και παρουσιάζει χρέωση ποσού €6.191,02, στο οποίο ο μάρτυρας είπε ότι συμπεριλαμβάνονται και καθυστερημένα οφειλόμενα μέχρι τις 16.7.
9. Κατέθεσε ότι μέχρι την ημερομηνία εκείνη, σύμφωνα με τις κάρτες κατανάλωσης της Ενάγουσας, καταναλωτής στο συγκεκριμένο υποστατικό ήταν η Εναγόμενη
10. Ένεκα, είπε, της μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού, η Ενάγουσα απέστειλε προς τους Εναγόμενους τις επιστολές, Τεκμήριο 6(α), 6(β) και 7 με τις οποίες αξίωνε πληρωμή. Η δε επιστολή, Τεκμήριο 7, επιδόθηκε προσωπικά στον Εναγόμενο
11. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι είχε δει τον Εναγόμενο 2 σε σχέση με την παρούσα αγωγή περί τον Απρίλιο 2010 όταν ήρθε ο ίδιος στα γραφεία της Ενάγουσας για να συζητήσει αναφορικά με το λογαριασμό της Εναγόμενης
12. Είπε επίσης ότι ο Εναγόμενος 2 είδε σχετικά τον διευθυντή του κ. Σάββα Κώστα (ΜΕ2). Η μόνη επαφή, είπε, που είχε ο ίδιος με τον Εναγόμενο 2 ήταν όταν κατά την επίσκεψη εκείνη ο Εναγόμενος 2 του είπε ότι κάτοχος του επίδικου υποστατικού είναι κάποιος Δώρος και, ακολούθως, ο Εναγόμενος 2 συνομίλησε με το διευθυντή του. Του τέθηκε ότι κατά τη συνάντηση εκείνη ο Εναγόμενος 2 τον ενημέρωσε ότι η Εναγόμενη 1 έχει εγκαταλείψει το υποστατικό εδώ και χρόνια και ότι το ρεύμα πληρωνόταν από «αυτούς που ήταν μέσα και πηγαίνετε να εισπράξετε από εκείνους ή αποκόψετε τώρα την παροχή». Ο ΜΕ1 αρνήθηκε λέγοντας ότι για τους ισχυρισμούς αυτούς έμαθε μόνο όταν διάβασε την Υπεράσπιση των Εναγομένων πριν την ακρόαση. Ο ίδιος είπε, δεν άκουσε τη συζήτηση του Εναγόμενου 2 με το διευθυντή του. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι κατά τη συνάντηση εκείνη ο Εναγόμενος 2 ζήτησε διακοπή της παροχής στο υποστατικό. Για τη διακοπή της παροχής με πρωτοβουλία του καταναλωτή, ο ΜΕ1 είπε ότι χρειάζεται γραπτή εντολή από τον καταναλωτή και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η Εναγόμενη 1 δεν έδωσε τέτοια εντολή. Αναφορικά με την πρακτική της Ενάγουσας σχετικά με την είσπραξη λογαριασμών, ο ΜΕ1 είπε ότι για το συγκεκριμένο υποστατικό εκδίδονταν λογαριασμοί κάθε δίμηνο. Είπε ότι στον κάθε λογαριασμό αναγράφεται ημερομηνία μέχρι την οποία θα πρέπει να αποπληρωθεί. Η διακοπή της παροχής όμως δεν είναι αυτόματη αλλά στη διακριτική ευχέρεια της Ενάγουσας η οποία την ασκεί λαμβάνοντας υπόψη διάφορους παράγοντες, όπως π.χ. πόσο συνεπής ήταν ο συγκεκριμένος πελάτης στις πληρωμές του στο παρελθόν και κατά πόσο πληρώνονται ποσά έναντι της οφειλής. Ο ΜΕ1 εξήγησε ότι η διακοπή παροχής ηλεκτρικής ενέργειας είναι κάτι διαφορετικό από τη μεταβίβαση παροχής από ένα πρόσωπο σε άλλο. Για να μεταβιβαστεί, είπε, λογαριασμός στο όνομα άλλου καταναλωτή, έπρεπε να προσκομιστεί ενοικιαστήριο έγγραφο που να δείχνει ποιος έχει την κατοχή του υποστατικού και να αποδεχτεί τη μεταβίβαση ο νέος καταναλωτής. Αντεξετάστηκε εκτενώς αναφορικά με το κατά πόσο η Ενάγουσα γνώριζε ότι οι λογαριασμοί του υποστατικού πληρώνονταν από τρίτα πρόσωπα και όχι από την Εναγόμενη
13. Απάντησε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε στη διάθεση της η Ενάγουσα, καταναλωτής στο επίδικο υποστατικό και υπόλογος για την πληρωμή των λογαριασμών ήταν η Εναγόμενη
14. Πέραν αυτού, είπε ότι η Ενάγουσα δεν μπορεί να γνωρίζει ποια διευθέτηση μπορεί να έχει κάνει ο κάθε καταναλωτής με οποιοδήποτε πρόσωπο για την πληρωμή του λογαριασμού του. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά της Ενάγουσας ήταν ο κ. Κώστας Σάββα (ΜΕ2). Ο ΜΕ2 είπε ότι τώρα έχει αφυπηρετήσει αλλά κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Τομεάρχης και Υπεύθυνος του Τμήματος Εξυπηρέτησης Πελατών της Ενάγουσας και προϊστάμενος του ΜΕ
15. Ο ΜΕ2 παρουσίασε ενοποιημένη κατάσταση λογαριασμού της Εναγόμενης 1 για το εν λόγω υποστατικό την οποία εκτύπωσε από το μηχανογραφημένο σύστημα της Ενάγουσας (Τεκμήριο 8) και εξήγησε ότι από αυτήν φαίνεται ότι μέχρι τον Μάρτιο ή Απρίλιο 2010 η Εναγόμενη 1 ήταν τακτική και συνεπής στις πληρωμές των λογαριασμών της. Του ζητήθηκε να εξηγήσει τη διαδικασία που ακολουθείται σε σχέση με καθυστέρηση στην πληρωμή λογαριασμών. Απάντησε ότι οι λογαριασμοί εκδίδονται περί τις 20 μέρες μετά την περίοδο την οποία αφορούν. Ακολούθως, ο καταναλωτής έχει μια περίοδο 20 ημερών για την αποπληρωμή του λογαριασμού. Εάν δεν υπάρξει εξόφληση εντός της περιόδου των 20 ημερών τότε, αφού παρέλθουν ακόμα 10 ημέρες, εκδίδεται προειδοποιητική επιστολή η οποία αποστέλλεται στον καταναλωτή και με την οποία δίδεται στον καταναλωτή περαιτέρω περίοδος 7 ημερών για σκοπούς εξόφλησης. Σε περίπτωση που ούτε και κατά την περίοδο αυτή αποπληρωθεί ο λογαριασμός, τότε η διακοπή ακολουθεί λίγες μέρες αργότερα. Είπε ότι ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις η διακοπή δεν είναι αυτόματη εξέλιξη αλλά επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια της Ενάγουσας κατά την άσκηση της οποία λαμβάνει υπόψη διάφορους παράγοντες. Εξήγησε και αυτός τη διαφορά μεταξύ διακοπής της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και μεταβίβασης του λογαριασμού στο όνομα άλλου καταναλωτή καθώς και τη διαδικασία για το κάθε ένα και είπε ότι οι Εναγόμενοι δεν ζήτησαν ποτέ τη μεταβίβαση του ρεύματος με όλα τα στοιχεία τα οποία απαιτούνται για να γίνει αυτό. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ2 είπε ότι δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού μετά το
16. Είπε ότι τον Απρίλιο 2010 ενημερώθηκε από τον Εναγόμενο 2 ότι το υποστατικό ενοικιάζεται από κάποιο κ. Δώρο. Ο ίδιος, συνέχισε, του εξήγησε ότι για να μεταβιβαστεί ο λογαριασμός έπρεπε αν υπάρξει εξόφληση των οφειλομένων και να έρθει ο νέος ενοικιαστής για να αποδεχτεί τη μεταβίβαση και να καταστεί καταναλωτής. Ο Εναγόμενος 2 αρνήθηκε να εξοφλήσει τα οφειλόμενα, είπε, και δεν ήταν δυνατή η μεταβίβαση. Συνέχισε λέγοντας ότι μετά που πληροφορήθηκε ότι ο χρήστης στο υποστατικό ήταν άλλος από την Εναγόμενη 1, έδωσε οδηγίες για διακοπή του ρεύματος όμως όταν είχε μεταβεί στο υποστατικό ο τεχνικός για τη διακοπή περί τα τέλη Απριλίου 2010, δέχτηκε τηλεφώνημα από κάποιο πρόσωπο που του συστήθηκε ως Αντώνης Φανιέρος και ο οποίος του ζήτησε να μη γίνει διακοπή και υποσχέθηκε ότι θα εξοφληθεί ο λογαριασμός. Ακολούθησαν είπε πληρωμές €1700 οι οποίες δεν ξέρει από ποιόν έγιναν. Όταν, είπε, διαπίστωσε ότι δεν είχε εξοφληθεί ο λογαριασμός πριν την έκδοση του επόμενου στις 18.6.2010, έδωσε οδηγίες για διακοπή της παροχής η οποία διακόπηκε στις 22.6.
17. Αρνήθηκε ότι η Ενάγουσα επέδειξε οποιαδήποτε ολιγωρία. Αρνήθηκε επίσης ότι έκανε οποιαδήποτε συμφωνία με τον κ. Αντώνη Φανιέρο, λέγοντας ότι με αυτό το όνομα του συστήθηκε το πρόσωπο με το οποίο μίλησε στο τηλέφωνο χωρίς όμως αυτός να έχει τρόπο να διακριβώσει την ταυτότητα του ή να ξέρει ποια ήταν η σχέση ή η συνεννόηση του προσώπου αυτού με τους Εναγόμενους. Είπε ότι μόλις αντιλήφθηκε ότι δεν είχε τηρηθεί η υπόσχεση που του δόθηκε τηλεφωνικώς για σταδιακή εξόφληση του λογαριασμού έδωσε οδηγίες και η παροχή διεκόπη. Όσο αφορά την Ενάγουσα, είπε, υπόλογος για την εξόφληση των λογαριασμών είναι το πρόσωπο που είναι καταγεγραμμένο ως καταναλωτής. Είναι αδύνατο για την Ενάγουσα, συνέχισε, να γνωρίζει για κάθε ένα υποστατικό στο οποίο παρέχει ηλεκτρική ενέργεια ποιος είναι ο κάτοχος και καταναλωτής της ηλεκτρικής ενέργειας. Αναφορικά με τη διεύθυνση στην οποία αποστέλλονταν οι λογαριασμοί και οι επιστολές, είπε ότι η Ενάγουσα τις απέστελλε στη διεύθυνση που είχε δηλωθεί στην αίτηση, Τεκμήριο
18. Για την πλευρά της Υπεράσπισης, έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 2, ο οποίος είπε είναι ο μέτοχος και διευθυντής της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Ο Εναγόμενος 2 είπε ότι η Εναγόμενη 1 ενοικίαζε τα επίδικα υποστατικά μέχρι τις 31.12.
19. Ακολούθως, είπε, τα υποστατικά έμειναν κενά για κάποιο διάστημα μέχρι το 2008 που ενοικιάστηκαν από κάποιο κ. Δημήτρη Μεσαρίτη που λειτούργησε εκεί επιχείρηση «πίνγκο». Είπε ότι μετά την αποχώρηση της Εναγόμενης 1 από τα υποστατικά, ο ίδιος δεν ενοχλήθηκε από κανένα αναφορικά με το λογαριασμό του ρεύματος μέχρι το 2010 όταν πήγε στα γραφεία της Ενάγουσας για να πληρώσει άλλους λογαριασμούς του. Τότε, είπε, ενημερώθηκε ότι υπήρχε και ο επίδικος λογαριασμός ο οποίος παρουσίαζε καθυστερήσεις. Ζήτησε, είπε, περισσότερες πληροφορίες και τότε «ανακάλυψα με έκπληξη ότι το ρεύμα ήταν στο όνομα της εταιρείας». Συνέχισε λέγοντας ότι το 2010, κάτοχος του υποστατικού ήταν κάποιος κ. Θεόδωρος Παναγιώτου. Αυτός πήγε αμέσως, είπε, και τον συνάντησε και του ζήτησε να εξοφλήσει το λογαριασμό και να τον μεταβιβάσει στο όνομα του. Ο κ. Δώρος Παναγιώτου δέχτηκε όμως δεν μπορούσε να μεταβεί στα γραφεία της Ενάγουσας την ίδια μέρα. Ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι πήγε στη συνέχεια εκ νέου στα γραφεία της Ενάγουσας και συνάντησε τον κ. Μάριο (ΜΕ1) από τον οποίο είπε ότι «απαίτησε» να μεταβιβαστεί ο λογαριασμός στο όνομα του ένοικου του υποστατικού. Ο ΜΕ1 τότε του ανέφερε ότι για να γίνει η μεταβίβαση έπρεπε να προσέλθει ο νέος καταναλωτής μαζί με το ενοικιαστήριο έγγραφο για να αποδεχτεί τη μεταβίβαση και να εξοφληθούν οι καθυστερημένες οφειλές. Τις επόμενες μέρες, είπε, ξαναπήγε στα γραφεία της Ενάγουσας μαζί με τον κ. Θεόδωρο Παναγιώτου για να μεταβιβαστεί ο μετρητής επ' ονόματι του όμως «η ΑΗΚ δεν το μεταβίβαζε γιατί υπήρχαν καθυστερημένα». Τότε είπε απαίτησε να διακοπεί η παροχή όμως «δεν το έπραξαν». Μετά από 1 βδομάδα, συνέχισε, ξαναπήγε στα γραφεία της Ενάγουσας και συναντήθηκε με τον ΜΕ2 ο οποίος του είπε ότι είχε μιλήσει με τον κ. Αντώνη Φανιέρο που υποσχέθηκε να πληρώνει €1000 το μήνα μέχρι να εξοφληθεί ο λογαριασμός. Στη συνέχεια, ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι πήγε ξανά στα γραφεία της Ενάγουσας ακόμα 2-3 φορές όμως ο ΜΕ2 επέμενε ότι αν δεν εξοφλείτο ο λογαριασμός δεν μπορούσε να γίνει μεταβίβαση. Ανέφερε επίσης ότι μετά την διακοπή τελικά του ρεύματος τον Ιούνιο 2010 ο κ. Θεόδωρος Παναγιώτου «εξαφανίστηκε». Αναφορικά με το εγγυητήριο έγγραφο, Τεκμήριο 4, είπε ότι δεν ανέλαβε προσωπικά την υποχρέωση να εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 αλλά υπέγραψε το έγγραφο αυτό υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας. Σε σχέση με την επιστολή, Τεκμήριο 7, είπε ότι δεν θυμάται αν του επιδόθηκε προσωπικά όμως «δεν αμφισβητώ ότι η υπογραφή είναι δική μου». Κατά την αντεξέταση ρωτήθηκε γιατί δεν μερίμνησε να διακοπεί η παροχή όταν η Εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το υποστατικό την 1.1.
20. Ο Εναγόμενος 2 είπε ότι όταν η Εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό τηλεφώνησε στην Ενάγουσα και ρώτησε σχετικά όμως τον ενημέρωσαν ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου μπορούσε να μεταβεί μόνος του στα γραφεία της Ενάγουσας και να επαναφέρει τον λογαριασμό στο όνομα του. Μετά από αυτή την ενημέρωση που έτυχε, είπε, δεν ασχολήθηκε ξανά με το ζήτημα μέχρι το 2010 όταν έμαθε ότι υπάρχει πρόβλημα. Αντεξετάστηκε αναφορικά με το κατά πόσο μετά που ενημερώθηκε για τις καθυστερήσεις στον λογαριασμό είχε ζητήσει τη διακοπή του ή την μεταβίβαση του. Είπε ότι είχε ζητήσει τη μεταβίβαση όμως είχε ενημερωθεί ότι έπρεπε να υπάρχει εξόφληση για να γίνει η μεταβίβαση. Είπε επίσης ότι δεν είχε ζητήσει ποτέ γραπτώς τη διακοπή του ρεύματος. Ερωτήθηκε αναφορικά με τις σχέσεις που είχε με τους ενοικιαστές που ανέλαβαν κατοχή του υποστατικού μετά από την Εναγόμενη
21. Είπε ότι είχαν επικοινωνία και συναντήθηκε μάλιστα μαζί τους για να τους υποδείξει κάποιες αλλαγές στην ηλεκτρική εγκατάσταση που είχε κάνει στο υποστατικό. Δεν τους είχε όμως τότε ρωτήσει εάν είχαν μεταβιβάσει τον λογαριασμό στο όνομα τους γιατί δεν θεώρησε ότι θα υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Αναφέρθηκε ξανά στην συνάντηση του με τον ΜΕ2 κατά την οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, ο ΜΕ2 του είπε ότι είχε αναλάβει την εξόφληση του λογαριασμού ο κ. Αντώνης Φανιέρος. Ο ίδιος είπε, δεν γνώριζε ότι έπρεπε αν ζητήσει γραπτώς τη διακοπή της παροχής. Αν γνώριζε, συνέχισε, ότι έπρεπε να το πράξει γραπτώς τότε θα το έκανε. Μετά το πέρας της ακρόασης οι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα τους κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων τα οποία έχω μελετήσει με προσοχή. Όπως έχω ήδη αναφέρει, κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Προσεγγίζω το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας με γνώμονα το ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Όπως επιτάσσει η νομολογία, η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Ο κ. Μάριος Παπανικολάου (ΜΕ1) μου έχει κάνει θετική εντύπωση. Τα όσα κατέθεσε είχαν συνοχή, ήταν λογικά και πειστικά. Εξήγησε με σαφή τρόπο τη διαφορά μεταξύ διακοπής παροχής και μεταβίβασης παροχής σε άλλο καταναλωτή καθώς και τη διαδικασία για το κάθε ένα. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αναφέρθηκε με άμεσο και ξεκάθαρο τρόπο στα γεγονότα για τα οποία είχε άμεση γνώση και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Συνεπώς θεωρώ ότι η μαρτυρία του ήταν αληθινή και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Ο κ. Κώστας Σάββα (ΜΕ2) μου έκανε επίσης θετική εντύπωση. Αναφέρθηκε με σαφήνεια και λεπτομέρεια στα επίδικα γεγονότα, εξήγησε με πειστικότητα τις διαδικασίες της Ενάγουσας για διακοπή και μεταφορά λογαριασμού παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε κατά την αντεξέταση. Θεωρώ επομένως ότι ήταν αξιόπιστος μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Η εντύπωση που απεκόμισα από την μαρτυρία του Εναγόμενου 2 είναι ότι προσπάθησε να παραποιήσει γεγονότα και να τα προσαρμόσει κατά τρόπο που θεώρησε ότι θα ήταν ευνοϊκός για την Υπεράσπιση του. Ενδεικτικά αναφέρω ότι κατέθεσε, ότι η Εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό το τέλος του 2005 και είπε ότι δεν διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος τότε γιατί είχε ενημερωθεί από λειτουργό της Ενάγουσας ότι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού μπορούσε να μεταβιβάσει το λογαριασμό επ' ονόματι του μόνος του. Θεώρησε είπε ότι ο ιδιοκτήτης το είχε πράξει και δεν έμαθε ποτέ ότι ο λογαριασμός ήταν ακόμα στο όνομα του μέχρι το
22. Αυτό όμως δεν συνάδει, θεωρώ, με την αναφορά του ότι το 2008 συναντήθηκε με τους νέους ενοικιαστές για να τους ενημερώσει αναφορικά με κάποιες αλλαγές που είχε κάνει στην ηλεκτρική εγκατάσταση. Δυσκολεύομαι να δεχτώ ότι παρά το γεγονός αυτό δεν ζήτησε να μάθει ούτε από τον ιδιοκτήτη του υποστατικού, ούτε και από τους νέους ενοικιαστές αν είχαν μεταβιβάσει το λογαριασμό στο όνομα τους ή αν ο λογαριασμός ήταν ακόμα στο όνομα της Εναγόμενης
23. Για τα γεγονότα που ακολούθησαν το 2010, όταν προέκυψαν οι καθυστερήσεις, τα όσα κατέθεσε ήταν κατ' ουσία αντιφατικά. Ισχυρίστηκε ότι είχε πάει με τον κ. Θεόδωρο Παναγιώτου στα γραφεία της Ενάγουσας για να μεταβιβάσει το ρεύμα στο όνομα του όμως δεν ήταν διατεθειμένος να εξοφλήσει τα οφειλόμενα για να γίνει η μεταβίβαση και τότε απαίτησε προφορικά να διακοπεί η παροχή. Η αντιφατικότητα προκύπτει από το ότι ενώ ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να απαιτήσει από τον κ. Αντώνη Φανιέρο να εξοφλήσει τα καθυστερημένα οφειλόμενα ποσά γιατί φοβόταν, είπε, την αντίδραση του, είχε απαιτήσει τη διακοπή της παροχής χωρίς να έχει τις αντίστοιχες ανησυχίες. Τα όσα είπε, σημειώνω ότι έρχονται σε αντίθεση με τη δικογραφημένη του θέση αφού στην Υπεράσπιση τους, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο κ. Αντώνης Φανιέρος διαβεβαίωνε τους ίδιους και όχι την Ενάγουσα ότι θα εξοφλούσε σταδιακά το υπόλοιπο του λογαριασμού. Σημειώνω περαιτέρω ότι πολλά από τα όσα κατέθεσε ότι του είπε ο ΜΕ2 δεν υποβλήθηκαν στον ΜΕ2 κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ώστε να τοποθετηθεί[3]. Αναφέρω ενδεικτικά μόνο ότι δεν τέθηκε στον ΜΕ2 ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι μετέβη με τον κ. Θεόδωρο Παναγιώτου στα γραφεία της Ενάγουσας και ζήτησε τη μεταβίβαση του λογαριασμού αλλά ο ΜΕ2 αρνήθηκε. Δεν τέθηκε επίσης στο ΜΕ2 ότι ο Εναγόμενος 2 απαίτησε τη διακοπή της παροχής αλλά ο ΜΕ2 αρνήθηκε γιατί είχε κάμει συμφωνία με τον κ. Αντώνη Φανιέρο για εξόφληση του λογαριασμού. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα ήταν ακροσφαλές να αποδεχτώ τη μαρτυρία του Εναγόμενου 2 για τη διακρίβωση των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Επί τη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα που αφορούν την επίδικη αξίωση: (α) Η Εναγόμενη 1 αιτήθηκε γραπτώς στις 30.8.2005, Τεκμήριο 2, την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά της οδού Μιχαήλ Καραολή 4, Λάρνακα. Το υποστατικό συνδέθηκε με το δίκτυο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στην βάση της αίτησης, Τεκμήριο
24. (β) Στις 30.8.2005 ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε την εγγύηση, Τεκμήριο
25. (γ) Η Ενάγουσα τηρούσε λογαριασμούς και χρέωνε την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στους καταναλωτές της σύμφωνα με τις πρόνοιες των Γενικών Όρων Παροχής Ηλεκτρικής Ενάργειας, Τεκμήριο
26. (δ) Οι Εναγόμενοι δεν ενημέρωσαν ποτέ γραπτώς την Ενάγουσα για την πρόθεση τους να εγκαταλείψουν το πιο πάνω αναφερόμενο υποστατικό αλλά ούτε και ότι το εγκατέλειψαν. (ε) Ο λογαριασμός με αριθμό 06387400002 που εκδόθηκε στο όνομα της Εναγόμενης 1 για ποσό €6.191,02, Τεκμήριο 5, αφορά την κατανάλωση στο επίδικο υποστατικό και δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρώ να εξετάσω εάν η Ενάγουσα έχει αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό ώστε να δικαιούται σε απόφαση. Όπως είναι καλά γνωστό, το γενικό βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Ενάγουσας η οποία οφείλει να παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία για να υποστηρίξει τους επίδικους ισχυρισμούς της[4] και να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή της αναφορικά με τα γεγονότα είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not)[5]. Με την αίτηση, Τεκμήριο 2, που η Εναγόμενη 1 υπέβαλε στην Ενάγουσα αιτήθηκε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα υποστατικά και αποδέχτηκε όπως η πληρωμή γίνεται σύμφωνα με τις πρόνοιες των Γενικών Όρων Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας, Τεκμήριο
27. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι οι χρεώσεις που περιλαμβάνει και αφορά ο λογαριασμός, Τεκμήριο 5, έγιναν σύμφωνα με τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας Από τη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2, η οποία έχει κριθεί ως αξιόπιστη αλλά και από τη μαρτυρία του ίδιου του Εναγόμενου 2, προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι δεν έδωσαν ποτέ γραπτή ειδοποίηση στην Ενάγουσα για την πρόθεση της Εναγόμενης 1 να εκκενώσει τα επίδικα υποστατικά ή για το ότι έχει σταματήσει να είναι κάτοχος των εν λόγω υποστατικών. Παραπέμπω στην παράγραφο 18 των Γενικών Όρων Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας, Τεκμήριο 3, σύμφωνα με την οποία: «Ο καταναλωτής οφείλει να δώση εις την Αρχήν τουλάχιστον 24 ωρών γραπτήν προειδοποίησιν περί της προθέσεως του να εκκενώσει τα υποστατικά του και εν περιπτώσει παραλείψεως ο καταναλωτής θα θεωρείται υπόλογος εις την Αρχής δι' όλους τους λογαριασμούς τους οφειλόμενους μέχρι της επομένης συνήθους χρονικής περιόδους κατά την οποίαν γίνεται η εξακρίβωσις της καταναλωθείσας ενέργειας των υποστατικών ή μέχρι της ημέρας της παροχής ρεύματος εις τον νέον ένοικον των υποστατικών, οποιονδήποτε εκ των δύο ήθελε συμβεί πρώτον.» Εφόσον οι Εναγόμενοι δεν ειδοποίησαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο την Ενάγουσα ότι εγκατέλειψαν τα υποστατικά, παρέμειναν σ' ότι αφορά την Ενάγουσα, καταναλωτές στα επίδικα υποστατικά και υπόλογοι για την πληρωμή ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλωνόταν σε αυτά. Αυτό είναι καθοριστικό για το αποτέλεσμα της αγωγής αναφορικά με την Εναγόμενη
28. Ενδεχομένως οι Εναγόμενοι να μπορούσαν αν διεκδικήσουν συνεισφορά από τρίτα πρόσωπα για το ποσό της οφειλής, τα οποία ισχυρίζονται ότι είχαν κατοχή του υποστατικού κατά τον επίδικο χρόνο και κατανάλωσαν την ηλεκτρική ενέργεια. Επέλεξαν όμως να μην προωθήσουν τέτοια αξίωση με το κατάλληλο δικονομικό μέσο. Αναφορικά με την αξίωση της Ενάγουσας εναντίον του Εναγόμενου 2, αυτή ουσιαστικά απορρέει από το εγγυητήριο έγγραφο, Τεκμήριο
29. Έχω ήδη αναφερθεί στην εκδοχή του Εναγόμενου 2 ότι η εγγύηση δεν τον δεσμεύει προσωπικά γιατί υπέγραψε «ως διευθυντής». Δεν συμφωνώ με τη θέση του αυτή. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, «Ο/Η υπογεγραμμένος/η Χριστοφή Χρίστος κάτοχος Κυπριακής ταυτότητας/διαβατηρίου με αριθμό [-] κάτοικος στην οδό.... εγγυούμαι να πληρώσω οιονδήποτε ποσό που αφορά λογαριασμό της Αρχής Ηλεκτρισμού στο όνομα του Νομικού/Φυσικού Προσώπου Sorrano Auto Motors Ltd με αριθμό λογαριασμού..». Από το πιο πάνω απόσπασμα είναι, θεωρώ, ξεκάθαρο ότι η εγγύηση ήταν προσωπική και δέσμευε τον Εναγόμενο 2 προσωπικά. Είναι επίσης ξεκάθαρο, κατά την κρίση μου, ότι η εγγύηση αφορούσε την πληρωμή από τον εγγυητή οποιουδήποτε ποσού που αφορά λογαριασμό στο όνομα της Εναγόμενης
30. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Ενάγουσα, με αποδεκτή, αξιόπιστη και ικανή μαρτυρία απέσεισε το βάρος απόδειξης και απέδειξε τη βάση αγωγής της και τις αξιώσεις της στον απαιτούμενο βαθμό. Συνεπώς, η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για ποσό €6.191,02 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. [1] C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου