← Κύπρος

Αντώνη Μιχαηλίδη και Κυριάκο Κυριακίδη ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Abdulla Shahin ν. MUNAWAR ZUBI, Αρ. Αγωγής: 595/2014, 24/3/2015

Αντώνη Μιχαηλίδη και Κυριάκο Κυριακίδη ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Abdulla Shahin ν. MUNAWAR ZUBI, Αρ. Αγωγής: 595/2014, 24/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A94 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 595/2014 Μεταξύ: Αντώνη Μιχαηλίδη και Κυριάκο Κυριακίδη ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Abdulla Shahin Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και MUNAWAR ZUBI Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 24 Μαρτίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ων η Αίτηση : O κ. Γεώργιος Κουτρής για CHM LAWYERS & LEGAL CONSULTANTS Για τους Εναγόμενη - Αιτήτρια: H κα Μαρίνα Λοΐζου για Ανδριάνα Κλαΐδη Μαρία Χειμωνίδου TTC Temple Court Chambers ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Σε αίτηση ημερ. 10.12.2014 για διαγραφή δικογραφημένων ισχυρισμών στην έκθεση απαιτήσεως των εναγόντων) Οι ενάγοντες / καθ΄ων η αίτηση εγείρουν την παρούσα αγωγή ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Abdulla Shahin. Aξιώνουν μεταξύ άλλων, αναγνωριστική απόφαση και/ ή δηλώσεις του Δικαστηρίου ότι ο αποβιώσας κατά την αμέσως προηγούμενη χρονική περίοδο της μεταβίβασης εκ μέρους του, τού ½ μεριδίου επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5/1173, Φ/Σχ. 40/560601, Τμήμα 5, Τεμάχιο 1075 στην οδό Γεωργίου Λαπίθη 3 Α στην πόλη της Λάρνακας (στην συνέχεια ¨το υπό αναφορά ακίνητο¨) στο όνομα της εναγομένης η οποία ενήργησε κατ΄ισχυρισμό τους και ως εντολοδόχος και ως δωρεοδόχος του και ενώ αυτός ήταν ανίκανος να διαχειρίζεται τις υποθέσεις και/ή την περιουσία του και έτσι η μεταβίβαση δυνάμει δωρεάς στην εναγόμενη του υπό αναφορά ακινήτου θα πρέπει να κριθεί ως άκυρη και/ή ακυρώσιμη και/ή το αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης και/ή αθέμιτου επηρεασμού και/ή εξαναγκασμού και/ή δόλου και/ή απάτης που ασκήθηκε επί του προσώπου του αποβιώσαντος από την εναγόμενη ή/και ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδών δηλώσεων στις οποίες προέβη η εναγόμενη στις αρμόδιες κτηματολογικές αρχές. Με την Έκθεση Απαιτήσεως αξιώνονται επίσης και άλλα προστακτικού χαρακτήρα ή αναγνωριστικής φύσης διατάγματα ή δηλώσεις και διεκδικούνται επίσης αποζημιώσεις σχετιζόμενες με την πιο πάνω πράξη. Με την παρούσα αίτηση της η εναγόμενη/ αιτήτρια ζητεί ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττει την διαγραφή και/ή STRIKE OUT και/ ή απόρριψη των παραγράφων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 19, 21, 24, 25 και 26 της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων, η οποία καταχωρήθηκε στις 8.12.

  1. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάττει την διαγραφή και/ή STRIKE OUT και/ή απόρριψη των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτηση που περιέχουν μαρτυρία. Γ) Οποιαδήποτε άλλη Διαταγή το Δικαστήριο κρίνει πρόσφορη υπό τις περιστάσεις, ήτοι Διάταγμα με το οποίο να διατάττει την διαγραφή των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων που περιέχουν μαρτυρία.» Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 Θ.1, 2, 3 και 4, Θ.Θ.2, 4, 9 και 26, Δ.19, Θ.26, Δ.23, Θ.2, Δ.21, Θ.Θ.1 και 10, Δ.26, Θ.1 και 10, Δ.27, Θ.Θ.1, 2 και 3, Δ.48, Θ.Θ.1,2,3,4,8 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης υποστηρίζει με ένορκο δήλωση της η κα Μαρίνα Λοΐζου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη/ αιτήτρια. Σε αυτή δηλώνει τα ακόλουθα, τα οποία καταγράφω αυτολεξεί: «
  2. Είμαι Δικηγόρος εις το Δικηγορικό Γραφείο ΤΤC Temple Court Chambers και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από τα έγγραφα που περιέχονται στον φάκελο της υπόθεσης και από πληροφορίες που συγκέντρωσα από την Εναγόμενη - Αιτήτρια. Είμαι δε εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη - Αιτήτρια όπως προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
  3. Φέρω εις γνώση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη - Αιτήτρια είναι μόνιμη κάτοικος του εξωτερικού και συγκεκριμένα διαμένει μόνιμα εις το Ισραήλ και ως εκ τούτου δεν κατέστη δυνατόν να προβεί εις την παρούσα ένορκη δήλωση.
  4. Στις 8.12.2014 καταχωρήθηκαν οι Λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτηση των Εναγόντων εις το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Αντίγραφο αυτής παραδόθηκε αυθημερόν εις το Δικηγορικό Γραφείο μας.
  5. Μετά από μελέτη της εν λόγω Έκθεσης Απαίτησης, διά σκοπό ετοιμασίας της Έκθεσης Υπεράσπισης της πελάτιδας μας, διαπιστώσαμε ότι η επίδικη Έκθεση Απαίτησης παραβιάζει τους Θεσμούς του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ήτοι την Διαταγή 19, η οποία έχει ως εξής: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums, and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person».
  6. Διαφαίνεται ξεκάθαρα από την εν λόγω Διαταγή, η απαγόρευση συμπερίληψης μαρτυρίας σε δικόγραφα, με συνέπεια η επίδικη Έκθεση Απαίτησης να πάσχει νομικά και να υπόκειται σε απόρριψη και διαγραφή των παραγράφων που περιέχουν μαρτυρία.
  7. Σημαντικό είναι να τονίσω, η καταχωρηθείσα Έκθεση Απαίτησης εις τις παραγράφους 2, 3, 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 19, 21, 24, 25 και 26, περιέχουν μαρτυρία κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  8. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν παραβίαση του δικαιώματος για Δίκαια Δίκη της Εναγόμενης - Αιτήτριας. Το δικαίωμα για Δίκαια Δίκη, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ατομικά δικαιώματα του ανθρώπου για να δικαστεί με αμεροληψία, μέσα σε εύλογο χρόνο αφού του έχει δοθεί η ευκαιρία και τα στοιχεία να προετοιμάσει την υπεράσπισή του, η δυνατότητα να αποκρούσει τα επιχειρήματα των αντιδίκων του με ισότιμα όπλα, και γενικότερα να εκδικαστεί η υπόθεση του με τον απόλυτο σεβασμό και ευθιξία.
  9. Προς υποστήριξη του αιτήματος που υποβάλλεται επισυνάπτω ως Τεκμήριο «Α» την επίδικη Έκθεση Απαίτησης, ως επίσης ως Τεκμήριο «Β» αντίγραφο της επιστολής που στάλθηκε εις τους Δικηγόρους των Εναγόντων ημερομηνίας 25.11.2014, με την οποία γνωστοποιούσαμε την ανάγκη καταχώρησης των απαιτούμενων δικογράφων όπως προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  10. Ως εκ των άνω αιτούμαι όπως το Σεβαστό Δικαστήριο διατάξει την διαγραφή των παραγράφων, σύμφωνα με το Αιτητικό που συνοδεύει την παρούσα ένορκη δήλωση, καθότι επιτρέπεται μόνο η συνοπτική συμπερίληψη ουσιωδών γεγονότων και όχι μαρτυρία, τα οποία μπορούν να αποδειχθούν κατά την ακροαματική διαδικασία της παρούσας αγωγής.» Στην ως άνω αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως όπου προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι: «(α) Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού το αίτημα για διαγραφή παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων λόγω του ότι περιέχουν μαρτυρία, είναι ουσιαστικά αβάσιμο, νομικά αστήρικτο, δεν στηρίζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο και δεν έχουν ακολουθηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. (β) Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία επί του θέματος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (γ) Η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει το δικαιολογημένο της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος καθότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προκύπτει ούτε τεκμηριώνεται με οποιοδήποτε τρόπο η αναγκαιότητα έκδοσης του και δεν υπάρχει οποιαδήποτε λογική εξήγηση και/ή ισχυρισμός που να αποδεικνύει ότι οι προς διαγραφή παράγραφοι περιέχουν μαρτυρία και/ή προκαλούν οποιαδήποτε βλάβη στην Αιτήτρια και/ή στο δικαίωμά της για δίκαιη δίκη. (δ) Η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει τους λόγους που το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. (ε) Οι Καθ΄ων η αίτηση στην Έκθεση Απαίτησής τους και/ή στις αιτούμενες προς διαγραφή παραγράφους αυτής αναφέρουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η θέση τους σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.4 και Θ.5, καθ΄ ότι επικαλούνται, μεταξύ άλλων, δόλο και/ή απάτη της Αιτήτριας που άμεσα σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και/ή τις αξιώσεις τους. (στ) Αν δεν εγείρουν οι Καθ΄ων η αίτηση όλα τα ζητήματα και τους ουσιώδεις ισχυρισμούς τους θα καταλάβουν την Αιτήτρια εξ απροόπτου. (ζ) Οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα και/ή είναι αναγκαίες για να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων που σχετίζονται με την υπόθεση. (η) Η Έκθεση Απαίτησης και/ή όλοι οι παράγραφοι αυτής έχουν συνταχθεί σύμφωνα με τους θεσμούς και/ή την ισχύουσα πρακτική και/ή νομολογία. (θ) Η Έκθεση Απαίτησης αναφέρει τη θεραπεία την οποία επιζητούν οι Ενάγοντες εναλλακτικά/διαζευκτικά σύμφωνα με τη Δ.20 Θ.
  11. (ι) Επειδή οι Καθ΄ων η αίτηση επιζητούν θεραπεία σχετικά με διάφορες ευκρινείς απαιτήσεις ή ζητήματα παραπόνου που εξάγονται από διαφορετικά και ευκρινή σημεία, αναφέρουν αυτά στην Έκθεση Απαίτησης τους καθ΄ όλη την έκτασή τους και ευκρινώς σύμφωνα με τη Δ.20 Θ.
  12. (κ) Η Αιτήτρια δεν βλάπτεται με οποιοδήποτε τρόπο διά των όσων αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. (λ) Το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα καθότι κατά την ακροαματική διαδικασία οι ισχυρισμοί των υπό κρίση παραγράφων αναπόφευκτα θα εγερθούν ώστε επιβάλλεται η δικογράφηση τους και/ή αλληλοσυμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. (μ) Οι Καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι αν γίνει αποδεκτή η αίτηση θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με απαγόρευση στους ιδίους να προσφύγουν στο Δικαστήριο και να προβάλουν τις θέσεις τους, κατά παράβαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων. (ν) Η παρούσα αίτηση έγινε κακόπιστα, καθ΄ ότι η Αιτήτρια με τη διαγραφή των συγκεκριμένων παραγράφων που αιτείται, επιδιώκει ουσιαστικά την διαγραφή όλων των ουσιαστικών γεγονότων που θεμελιώνουν τις αξιώσεις των Καθ΄ων η αίτηση και/ή την διαγραφή εξ ολοκλήρου της παρούσας αγωγής εναντίον της πριν οδηγηθεί σε ακρόαση. (ξ) Η παρούσα περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για διαγραφή δικογράφων και/ή μέρος αυτού.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στον φάκελο της υπόθεσης καθώς και στην ένορκο δήλωση των εναγόντων κ.κ. Κυριάκου Κυριακίδη και Αντώνη Μιχαηλίδη. Δηλώνουν ότι γνωρίζουν τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά από την άσκηση των καθηκόντων τους ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος και από τα έγγραφα που περιέχονται στο φάκελο της υπόθεσης. Γεγονότα δε που δεν γνωρίζουν προσωπικά και αναφέρουν άλλη πηγή γνώσης τους, είναι αληθινά απ΄ όσο καλύτερα γνωρίζουν και πιστεύουν. Δηλώνουν ότι έχουν διαβάσει την Ένορκη Δήλωση της Μαρίνας Λοΐζου ημερ. 10.12.2014 η οποία υποστηρίζει την αίτηση της Αιτήτριας της ίδιας ημερομηνίας, με την οποία ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή ή απόρριψη συγκεκριμένων παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων ημερ. 8.12.14 για το λόγο ότι περιέχουν μαρτυρία και αρνούνται τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται σε αυτήν, ιδίως εκείνων στις παραγράφους 4 έως και 9 αυτής. Έχουν επίσης διαβάσει την ένσταση των δικηγόρων τους και συμφωνούν πλήρως με τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή. Για τους σκοπούς της παρούσας δήλωσής τους, υιοθετούν και επαναλαμβάνουν όλους τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Επαναλαμβάνουν στη συνέχεια όσα τους πληροφορούν οι δικηγόροι τους και συγκεκριμένα ο κ. Γεώργιος Κουτρής που χειρίζεται την υπόθεση όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω ως λόγοι ένστασης αν και με διαφορετικό λεκτικό κατ΄ ουσία όμως με το ίδιο περιεχόμενο. Υποστηρίζουν τέλος, εξ΄ όσων καλύτερα γνωρίζουν και πιστεύουν και ως τους πληροφορούν και οι δικηγόροι τους ότι η Αιτήτρια διά της παρούσης αίτησης της, ενώ ζητεί φαινομενικά την διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων, κεκαλυμμένα επιζητεί την διαγραφή ολοκλήρου του δικογράφου της Έκθεσης Απαίτησης και καλεί το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης και να εκδώσει διάταγμα που ουσιαστικά ισοδυναμεί με απόρριψη της παρούσας αγωγής εναντίον της. Για όλους τους πάνω λόγους εισηγούνται ότι η αίτηση της Αιτήτριας θα πρέπει να απορριφθεί ως κακόπιστη και καταχρηστική και ως νόμω η ουσία αβάσιμη και τα έξοδα της παρούσης διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των Καθ΄ων η Αίτηση και να καταβληθούν άμεσα.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αφού δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες με άδεια του Δικαστηρίου κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες εκθέτουν τις θέσεις τους τις οποίες υποστηρίζουν με νομική επιχειρηματολογία. Η Δ.19 Θ.4 προνοεί τα ακόλουθα: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums, and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person.» Σε μετάφραση: « Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνον, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων πάνω στα οποία ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει, όπου είναι αναγκαίο να διατηρείται σε παραγράφους, αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα πρέπει να υπογράφονται από τον Δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή υπερασπίζεται προσωπικά.» Στις έγγραφες προτάσεις δεν περιλαμβάνεται μαρτυρία (βλ. Havariyoun v. Ρουσή

(2008)1A ΑΑΔ 406, 410 και Τ. & Ε. Tofinis Estates Ltd v. Παπαλεοντίου
(2009)1Β ΑΑΔ 1540, 1544). Είναι η θέση της αιτήτριας / εναγόμενης ότι οι παράγραφοι των οποίων αιτείται την διαγραφή τους περιέχουν μαρτυρία, κατά παράβαση της Δ.19 θ.4 και Δ.19 θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Θα πρέπει δε να διαγραφούν από το Δικαστήριο για να μη προκληθεί καθυστέρηση ολοκλήρωσης της διαδικασίας με την ανάγκη της αιτήτριας / εναγόμενης να προβεί σε απάντηση άσχετων και μη αναγκαίων αναφορών με τα επίδικα θέματα. Μαρτυρία η οποία μπορεί να αποδειχθεί εν σχέση με τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο, δέστε Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. v. Davies
(1938)1 K.B. 196, 207. Μια τέτοια αίτηση μπορεί να στηριχθεί στη Δ.19 θ.26 (βλ. Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1852, Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1Γ AAΔ 1338 και Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. ν. Αlpha Bank Ltd
(2003)1B AAΔ.990). Η Δ.19 θ.26 προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ΄οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης είναι φανερό ότι το ζήτημα αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με τη χρησιμοποίηση της λέξης «μπορεί» και αυτή σύμφωνα με τη νομολογία μας θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ερμηνεύοντας την Δ.19 θ.26 στην υπόθεση Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)AAΔ.1338 καθόρισε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται από το ίδιο το κείμενο του θεσμού στη διαγραφή μέρους δικογράφων. Ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια και εξουσία του το Σεβαστό Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να εξασφαλίσει την δίκαια διεξαγωγής της δίκης και να παρεμποδίσει δικόγραφα αόριστα ή δικόγραφα που περιέχουν μη ουσιώδη θέματα όπως και μαρτυρία. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι το δικόγραφο των εναγόντων / καθ΄ων η αίτηση περιέχει εκτεταμένη μαρτυρία κάτι το οποίο απαγορεύεται (βλ. υπόθεση British Airways Pension Trustees Ltd v. Sir Robert McAlpine
(1994)72 Β.L.R. 26), η οποία βεβαιώνει ότι η μαρτυρία πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς, συγκεκριμένα: «The basic purpose of pleadings is to enable the opposing party to know what case is being made in sufficient detail to enable that party properly to prepare to answer it. Pleadings are not a game to be played at the expense of the litigants, they are not an end in themselves, but a means to the end, and that end is to give each party a fair hearing.» Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Vector Onega AG v. Πλοίου Μ/V Girvas
(2000)1A AAΔ.16, διαγραφή διατάζεται μόνο σε απλές και φανερές υποθέσεις. Η εναγόμενη / αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Έκθεση Απαιτήσεως των εναγόντων / καθ΄ων η αίτηση, συμπεριλαμβάνει μαρτυρία κατά παράβαση του πιο πάνω Κανονισμού. Προσδιορίζει δε 17 παραγράφους από τις 26 συνολικά του κειμένου της έκθεσης απαιτήσεως, οι οποίες θα πρέπει κατά την άποψή της να διαγραφούν. Ισχυρίζεται ότι στις υπό αναφορά παραγράφους - τις οποίες ζητά τη διαγραφή τους - συμπεριλαμβάνεται μαρτυρία με αχρείαστες λεπτομέρειες και με τρόπο που εγείρονται άσχετα θέματα τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν έξοδα, ταλαιπωρία και καθυστέρηση και θα πρέπει να διαγραφούν: «αφού - όπως προβάλλει - δεν αποκλείεται να επηρεάσουν δυσμενώς την δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης και παραβιάσουν τα Ευρωπαϊκά και Συνταγματικά δικαιώματα της αιτήτριας για δίκαια δίκη.» Θα αποφύγω την καταγραφή του περιεχομένου των 17 αυτών παραγράφων των οποίων επιζητείται η διαγραφή. Θα αρκεστώ στην περιληπτική κατά το δυνατό αποτύπωση τους έτσι ώστε να φανεί η αναγκαιότητα ή όχι της συμπερίληψης τους στην έκθεση απαιτήσεως των εναγόντων και ανάλογα θα δοθεί απάντηση στο λόγο που προβάλλεται περί συμπερίληψης μαρτυρίας σε αυτές, αντίθετα δηλαδή από τα διαλαμβανόμενα στους Κανονισμούς. Θα επιχειρήσω να δώσω μια εικόνα των ισχυρισμών που προβάλλονται στις 17 παραγράφους των οποίων επιζητείται η διαγραφή ακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο τις σχολιάζει η πλευρά της αιτήτριας στην αγόρευση της. Θα ξεκινήσω λοιπόν από τις παραγράφους 2,3,4,5,6 και 7. Σε αυτές καταγράφονται η συγγένεια της εναγομένης με τον αποβιώσαντα Abdulla Shahin και δίδονται αναγκαίες λεπτομέρειες της συγγένειας της εναγομένης με τον ως άνω αποβιώσαντα, τη χώρα διαμονής τους, την προσωπική και οικογενειακή τους κατάσταση όπως και λεπτομέρειες απόκτησης του υπό αναφορά ακινήτου από τον αποβιώσαντα και την μεταβίβαση από τον ίδιο του ½ μεριδίου το οποίο ανήκε ήδη στον αποβιώσαντα σε ένα από τα τέσσερα παιδιά του διά δωρεάς. Στις παραγράφους 11,12 και 13 γίνεται αναφορά σε γεγονότα που αφορούν την διαχείριση της περιουσίας της δεύτερης και προαποβιωσάσης συζύγου του αποβιώσαντος της Fatma Shahin της οποίας μόνος κληρονόμος είχε καταστεί ο αποβιώσας Abdulla Shahin κληρονομώντας το υπό αναφορά ακίνητο του οποίου και κατέστη σε κάποιο στάδιο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Στις παραγράφους 15,16,17 και 19 παρατίθενται τα γεγονότα που οδήγησαν στην μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ΄ ονόματι της εναγομένης. Στην παράγραφο 21 αμφισβητείται η γνησιότητα και εγκυρότητα της πληρεξουσιότητας που δόθηκε από τον αποβιώσαντα Abdulla Shahin στην εναγόμενη αποδίδοντας της ότι ενήργησε δόλια και/ή απατηλά και με ψευδείς παραστάσεις. Προς τούτο υπό στοιχεία α - ζ παρέχονται λεπτομέρειες αυτής συμπεριφοράς που αποδίδεται στην εναγόμενη για να πετύχει τη μεταβίβαση του υπό αναφορά ακινήτου επ΄ ονόματι της. Στις δε παραγράφους 24 και 25 παρατίθενται γεγονότα σε σχέση με αίτηση με βάση τον Περί της Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμου, η οποία προηγήθηκε της παροχής της πληρεξουσιότητας από τον αποβιώσαντα Abdulla Shahin στην εναγόμενη, για να καταδείξουν την δικαιοπρακτική ανικανότητα του Abtulla Shahin. Κρίνω ότι όλες αυτές οι αναφορές που περιέχονται στις πιο πάνω παραγράφους περιέχουν γεγονότα, ισχυρισμούς και στοιχεία αναγκαία για την στοιχειοθέτηση των αξιώσεων των εναγόντων εναντίον της εναγομένης. Αυτά σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούν μαρτυρία αλλά αναγκαία στοιχεία τα οποία θα παρουσιαστούν με την αναγκαία μαρτυρία κατά τη δίκη. Αυτά σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι δεν επηρεάζουν καθ΄οινονδήποτε τρόπο και μάλιστα δυσμενώς το δικαίωμα της εναγομένης να τύχει δικαίας δίκης - την οποία και επικαλείται - ούτε και αμηχανία θα της προκαλέσει εφόσον της παρέχονται όλες οι λεπτομέρειες επί των οποίων οι ενάγοντες στηρίζουν τις αξιώσεις τους κατά τρόπο που θα την διευκολύνει μάλλον στο να προβάλει την υπεράσπιση της επί όλων των επιδίκων ζητημάτων. Κανένα Συνταγματικό δικαίωμα της εναγομένης δεν διαβλέπω ότι παραβλάπτεται με όσα καταγράφονται στις πιο πάνω παραγράφους. Καμιά αναφορά στις πιο πάνω παραγράφους δεν μπορεί να κριθεί ως σκανδαλώδης ή ότι τείνει να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά. v. Gredit Libanais S.A.L.
(1991)1 AAΔ 649, 652 λέχθηκε ότι: «Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων ή τετελεσμένων γεγονότων.» Αν και δεν διαπίστωσα ότι στις υπό αναφορά 17 παραγράφους περιέχονται αχρείαστοι ισχυρισμοί, εντούτοις σύμφωνα με τη νομολογία μας το γεγονός ότι ένας ισχυρισμός είναι αχρείαστος δεν εξυπακούει ταυτόχρονα και λόγο για διαγραφή. Ούτε και ένα δικόγραφο θεωρείται ικανό να δυσχεράνει τη διαδικασία απλά και μόνο επειδή περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι είναι αντίθετοι ή διατυπώνονται διαζευκτικά (βλ. Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ 787). Τέλος, ειδικότερα σε σχέση με το περιεχόμενο της παραγράφου 26 το οποίο αφορά την αξίωση των εναγόντων από την εναγόμενη και εστιάζεται στην διεκδίκηση δικηγορικών εξόδων, δεν βλέπω πως αυτή αφορά μαρτυρία η οποία θα πρέπει να διαγραφεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι το περιεχόμενο των 17 παραγράφων - των οποίων επιζητείται η διαγραφή τους - συνάδει απόλυτα με τις σχετικές δικονομικές διατάξεις όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία μας. Ως εκ τούτου θα απορρίψω την αίτηση με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ των εναγόντων - καθ΄ων η αίτηση και σε βάρος της εναγομένης - αιτήτριας τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. .............. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.