Αναφορικά με την Εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, Αρ. Αίτησης: 168/12, 23/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 168/12 Αναφορικά με την Εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Ημερομηνία: 23.4.
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Κούρτελλος με κα Χρίστου και κα Κυπριανού για Π.Ν. Κούρτελλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και κ. Βασιλακκάς για Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Παναγιώτου για Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ και κ. Κούμας για Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ. Για την Τράπεζα Κύπρου: κ. Νικολαΐδης για Ιωαννίδης, Δημητρίου ΔΕΠΕ. Για την Corina Snacks Ltd: κ. Κουκούνης για κ. Σ. Πίττα. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.11.2012 καταχωρήθηκε από την Εταιρεία GR V North Fruit Ltd Εταιρεία (εν της εφεξής GRV) υπό διαχείριση μέσω του Παραλήπτη - Διαχειριστή της κ. Χριστάκη Ιακωβίδη η παρούσα πρωτογενής αίτηση (originating summons) εκκαθάρισης της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ (εν της εφεξής ΟΔΕ). Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ίδιας ημερομηνίας και σ΄ αυτήν επίσης έχει καταχωρηθεί συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ημερ. 6.6.
- Η αίτηση εδράζεται ουσιαστικά επί των άρθρων 211(ε) και 212(α), (β) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Χρονολογικά πρέπει να καταγραφεί ότι στις 3.11.2011 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ διόρισε δυνάμει σχετικού όρου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης τον κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ως Παραλήπτη / Διαχειριστή του ενεργητικού της Εταιρείας GR V ο οποίος ισχυρίζεται ότι απέστειλε ως πιστωτής δυνάμει των προνοιών του άρθρου 211(α) γραπτή απαίτηση (written demand for payment) πληρωμής προς τους καθ΄ ων η αίτηση (ΟΔΕ) οι οποίοι δεν κατάφεραν εντός του καθορισμένου χρόνου των 21 ημερών να ικανοποιήσουν την απαίτηση των Αιτητών και κατά συνέπεια αυτού η ΟΔΕ πρέπει να εκκαθαριστεί ως ανίκανη να αποπληρώσει το χρέος της (unable to pay its debts). Στις 31.1.2013 η Cyprus Popular Bank Ltd - εξασφαλισμένοι πιστωτές (Λαϊκή Τράπεζα ως ήταν τότε) και αφού καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση στις 27.11.12 διόρισε τους κ. Μιχάλη Αβραάμ και Ανδρέα Ανδρονίκου ως από κοινού Διαχειριστές - Παραλήπτες της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας. Με ένσταση που καταχώρησαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους 31 λόγους ένστασης: "
- Η GR V δεν έχει δικαίωμα (locus standi) και/ή δεν νομιμοποιείται να αξιώνει την έκδοση διατάγματος διάλυσης της ΟΔΕ.
- Η GR V δεν είναι πιστωτής της εταιρείας και/ή η αξίωση του αμφισβητείται από την ΟΔΕ και/ή δεν είναι δυνατόν να αποφασιστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, οι όποιες αξιώσεις και/ή απαιτήσεις του εναντίον της ΟΔΕ.
- Οι όποιες διαφορές και/ή αξιώσεις της GR V κατά της ΟΔΕ θα πρέπει να επιλυθούν στα πλαίσια πολιτικής αγωγής και/ή δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, με την οποία αξιώνεται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της ΟΔΕ.
- Δεν υπάρχει οποιαδήποτε δικαστική απόφαση προς όφελος της GR V και εναντίον της ΟΔΕ και με την οποία η ΟΔΕ να μην έχει συμμορφωθεί και/ή εν πάση περιπτώσει η απαίτηση της δεν είναι ξεκάθαρη και/ή αδιαμφισβήτητη και/ή η GR V δεν είναι αποδεδειγμένα και αδιαμφισβήτητα πιστωτής της ΟΔΕ και/ή η προτεινόμενη αυτή ιδιότητα της, αμφισβητείται.
- Εσφαλμένα αξιώνεται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της ΟΔΕ στο παρόν στάδιο και/ή η διαδικασία που έχει καταχωρηθεί είναι θνησιγενής και/ή άκυρη από την αρχή και δεν μπορεί να συνεχίσει και/ή είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη και αστήρικτη.
- Η παρούσα αίτηση και/ή διαδικασία έχει καταχωρηθεί κακόπιστα και/ή καταχρηστικά και/ή εκδικητικά και/ή για αλλότριους σκοπούς, είναι επιπόλαια και ενοχλητική, προκαλεί αμηχανία στην ΟΔΕ και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου.
- Η παρούσα διαδικασία έχει καταχωρηθεί από την GR V για σκοπούς άσκησης πίεσης και/ή επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως μέτρο εκτέλεσης ανύπαρκτης οφειλής και/ή ανύπαρκτης δικαστικής απόφασης, παρακάμπτοντας έντεχνα την προβλεπόμενη υπό τις περιστάσεις διαδικασία για αξίωση και απόδειξη απαιτήσεων και/ή την διαδικασία πολιτικής αγωγής.
- Με την προτεινόμενη διαδικασία και εφόσον δεν έχουν επιλυθεί οι όποιες διαφορές των διαδίκων από το Δικαστήριο, μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας της αγωγής, με τον ενδεδειγμένο τρόπο και αποδεδειγμένης στον προβλεπόμενο βαθμό, παραβιάζονται τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της ΟΔΕ, μεταξύ άλλων παραβιάζονται τα δικαιώματα της να τύχει δίκαιης δίκης, να προβάλει την υπεράσπιση της ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της προβλεπόμενης διαδικασίας, όπως επίσης και να έχει επαρκή χρόνο για προετοιμασία της υπόθεσης της, κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος.
- Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν ουσιαστικές αμφισβητήσεις νομικών σημείων και πραγματικών γεγονότων οι οποίες δεν είναι δυνατόν και δεν προβλέπεται να επιλύονται στα πλαίσια διαδικασίας με την οποία αξιώνεται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εναντίον μιας εταιρείας.
- Η προτεινόμενη απαίτηση πληρωμής δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 που επικαλείται η GR V, δεν έχει εκδοθεί και επιδοθεί νομότυπα στην προκειμένη περίπτωση.
- Η ΟΔΕ δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της όπως διατείνεται η GR V, αντιθέτως είναι εταιρεία με περιουσία η αξία της οποίας υπερβαίνει τις οφειλές της με πολλές δραστηριότητες στην Κύπρο, με αριθμό κερδοφόρων υπεραγορών με πολλούς συνεργάτες αλλά και πιστωτές και οι μετοχές της είναι εισαγμένες εδώ και αρκετά χρόνια στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και η οποία εν πάση περιπτώσει δεν οφείλει το ποσό που απαιτεί η GR V.
- Η παρούσα προτεινόμενη διαδικασία παραγνωρίζει και/ή επηρεάζει αρνητικά και/ή δυσμενώς το σύνολο των συμφερόντων των πιστωτών της ΟΔΕ και/ή αποσκοπεί μεταξύ άλλων στην παράκαμψη των όσων προνοούνται στο άρθρο 300 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 σε σχέση με τις προτεραιότητες ως προς την εξόφληση των διαφόρων πιστωτών μιας εταιρείας.
- Η παρούσα αίτηση και/ή διαδικασία είναι θνησιγενής και/ή είναι άκυρη από την αρχή καθότι δεν έχει νομική βάση και/ή δεν αναφέρει ρητά στο σώμα της προτεινόμενης αίτησης τα άρθρα του νόμου και των σχετικών κανονισμών πάνω στα οποία υποτίθεται ότι στηρίζεται και/ή εν πάση περιπτώσει, το παρακλητικό της είναι εσφαλμένο.
- Οι θεραπείες που αξιώνονται με την παρούσα αίτηση και/ή διαδικασία εναντίον της ΟΔΕ είναι εσφαλμένες και/ή ασαφείς και/ή δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν στην προκειμένη περίπτωση.
- Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την προτεινόμενη παρούσα αίτηση δεν είναι σύμφωνη και/ή δεν έχει συνταχθεί με τον προβλεπόμενο τρόπο και/ή δεν είναι σε συμμόρφωση με τον σχετικό διαδικαστικό κανονισμό και/ή πρακτική και ως εκ τούτου είναι άκυρη και/ή τα όσα αναφέρονται και επισυνάπτονται σε αυτήν, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο και/ή σε κάθε περίπτωση δεν αποτελούν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου από το οποίο να προκύπτει ότι η ΟΔΕ είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.
- Η ΟΔΕ έχει πολύ καλή υπεράσπιση στα όσα εσφαλμένα κακόπιστα και εκδικητικά επικαλείται σε βάρος της η GR V και θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να θέσει τις θέσεις της και/ή την υπεράσπιση της ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της προβλεπόμενης διαδικασίας και/ή μέσω πολιτικής αγωγής.
- Τυχόν αποδοχή της παρούσας αίτησης και έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, θα αποτελούσε και/ή θα ισοδυναμούσε με άρνηση δικαιοσύνης προς την ΟΔΕ και θα κατέρριπτε ουσιαστικά το ίδιο το θεμέλιο της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
- Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν και/ή εγείρονται σοβαρά ζητήματα προς εκδίκαση με πολύπλοκα θέματα και/ή υπάρχουν αμφισβητήσεις γεγονότων, καθώς επίσης και εγείρονται διάφορα νομικά θέματα και/ή ερωτήματα, για την επίλυση των οποίων είναι απαραίτητη η διεξαγωγή κανονικής ακροαματικής διαδικασίας μέσω πολιτικής αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν μέσω της παρούσας διαδικασίας.
- Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία και/ή ελλείπει το απαιτούμενο υπόβαθρο γεγονότων πάνω στο οποίο να μπορεί να βασισθεί το Δικαστήριο για να εξετάσει κατά πόσο η ΟΔΕ είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.
- Δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα εναντίον της ΟΔΕ με βάση το άρθρο 211(στ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και/ή εν πάση περιπτώσει, ούτε το άρθρο 211(στ) δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση (όπως δεν μπορεί να εφαρμοστεί και το άρθρο 211(ε) του ίδιου νόμου), εν όψει του συνόλου των περιστάσεων και/ή των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που εγείρονται στην προκειμένη περίπτωση.
- Δεν έχει γίνει ορθή δημοσίευση στην προκειμένη περίπτωση και/ή δεν έχουν δοθεί οδηγίες του Δικαστηρίου για δημοσίευση σε σχέση με την παρούσα διαδικασία με αποτέλεσμα το σύνολο των πιστωτών της ΟΔΕ να μην γνωρίζει για την παρούσα διαδικασία (από την οποία ενδεχομένως να επηρεάζονται τα δικαιώματα τους) και/ή εν πάση περιπτώσει δεν έχει γίνει σχετική δημοσίευση της εν λόγω προτεινόμενης διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, συνεπώς η παρούσα διαδικασία δεν έχει προχωρήσει.
- Η παρούσα αίτηση και/ή διαδικασία δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει περαιτέρω και/ή δεν μπορεί να οριστεί για ακρόαση δεδομένου του ότι δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 213
(1)(γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και/ή εν πάση περιπτώσει πριν να υπάρξει συμμόρφωση με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των πιστωτών της ΟΔΕ.
- Η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης είναι αχρείαστη και/ή κακόπιστη και/ή καταχρηστική, δεδομένου ότι η ΟΔΕ βρίσκεται ήδη σε καθεστώς Παραλαβής και Διαχείρισης.
- Οι υφιστάμενοι Παραλήπτες και Διαχειριστές της Εταιρείας έχουν αναλάβει ανάλογες υποχρεώσεις να ρευστοποιήσουν τα περιουσιακά στοιχεία της ΟΔΕ και να πληρώσουν τα χρέη που οφείλονται στους πιστωτές.
- Οι υφιστάμενοι Παραλήπτες και Διαχειριστές της Εταιρείας έχουν υποχρέωση να τηρούν τις προτεραιότητες που προβλέπει το Μέρος V του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και συγκεκριμένα να τηρούν τις προνομιακές πληρωμές και τη σειρά προτεραιότητας που προβλέπει το Άρθρο 300 του Κεφ.
- Η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης είναι αντίθετη με την εμπορική πρακτική και/ή διαδικασία και/ή ηθική που θα πρέπει να εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις και δεν αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των Πιστωτών και Συνεισφορών της Εταιρείας.
- Δεν τηρούνται οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης.
- Η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του συγκεκριμένου αιτητή και δεν γίνεται προς όφελος όλων των πιστωτών.
- Η πλειοψηφία των Πιστωτών σε αξία ενίσταται στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης." ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Σχετικές προς τα υπό εξέταση επίδικα θέματα είναι οι πρόνοιες των άρθρων 211(ε) και 212(α) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 211 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, μια εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο μεταξύ άλλων εάν: "(ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της." Οι περιστάσεις οι οποίες εάν συντρέχουν μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα η εταιρεία να λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, παρατίθενται στο άρθρο 212 του Νόμου το οποίο προβλέπει τα εξής: "
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει το χρέος της (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) .................... (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας." Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται η GR V, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "Πιστωτή" (Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd,
(2010)1 ΑΑΔ 991). (α) Ποιος θεωρείται "Πιστωτής" Εταιρείας; Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποιος θεωρείται "Πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο η GR V μπορεί να θεωρηθεί ως "Πιστωτής" της ΟΔΕ. Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "Πιστωτής" εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1 (A) AAΔ.315. Εξετάζοντας το θέμα αυτό, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213
(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του άρθρου 224
(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer΄s πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury΄s Laws of England, 4th Ed., Vol.7, para.1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co.[1877] 6 Ch.D.477» Στην υπόθεση C.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 ΑΑΔ 14 το σκεπτικό της οποίας υιοθετήθηκε και σε άλλες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του άρθρου 212, το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης όταν διαπιστώνεται αφερεγγυότητα της Εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 212 (βλ. M. Moylettaris Machin. Co. Ltd v. Ζήνωνος
(2001)1(Γ) 1649). Στην G.I.P. Constructions Ltd (πιο πάνω) το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο εφεσίβλητος δεν μπορούσε να στηριχθεί ούτε στο άρθρο 212(α), του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 διότι δεν είχε γίνει η απαιτούμενη επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, ούτε στο άρθρο 212(β) του ίδιου Νόμου, διότι αυτό δεν αναφερόταν στην αίτηση, και, κατά συνέπεια, δεν είχε αποδειχθεί οποιαδήποτε από τις εξειδικευμένες περιπτώσεις του άρθρου 212 του Νόμου. Το Δικαστήριο όμως έκρινε ότι η προσαχθείσα μαρτυρία μπορούσε να γίνει αποδεκτή μέσα στα γενικότερα πλαίσια της εξέτασης του κατά πόσο η εφεσείουσα αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της και, αφού βρήκε ότι η μαρτυρία γι΄ αυτό ήταν συντριπτική, εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα εκκαθάρισης. Κατ΄ έφεση υιοθετήθηκε η πρωτόδικη απόφαση και λέχθηκαν τα ακόλουθα: "H διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής: Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία." Στην υπόθεση Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φ.Π.Α.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1796 τονίστηκε ότι το άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει "άλλους τρεις" λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Επισημάνθηκε επίσης ότι προκειμένου αίτηση εκκαθάρισης να επιτύχει στη βάση του άρθρου 212 (γ) επαρκής αναφορά και μαρτυρία πρέπει να παρουσιάζονται διά του σώματος της αίτησης. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1800: "Κυρίως όμως, η πλάνη έγκειται στην προσφυγή στο άρθρο 211(ε). Εδώ η μόνη αναφορά που υπήρχε στην αίτηση ήταν ότι: «Η Εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει το χρέος της». Τούτο ασφαλώς δεν είναι επαρκές, εφόσον θα έπρεπε να προσδιορίζετο για ποία από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο άρθρο 212 επρόκειτο. Η ευπαίδευτη Πρόεδρος προφανώς θεώρησε ότι η αίτηση μπορεί να βασισθεί γενικά στο άρθρο 211(ε) και ότι ήταν προς τούτο επαρκές να καταδειχθεί ότι η Εφεσείουσα δεν επλήρωσε το εν λόγω χρέος της. Αν όμως επιδιώκεται να βασισθεί η αίτηση γενικά στην ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) μπορεί να γίνει, οπότε βέβαια δεν αρκεί αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει το χρέος της αλλά επιβάλλεται αναφορά στη συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπ΄ όψη όλων των υποχρεώσεων της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Ήταν λοιπόν λανθασμένο να θεωρηθεί ότι η αίτηση μπορούσε να εξετασθεί στα πλαίσια του άρθρου 211(ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του άρθρου 212(γ), εφόσον ούτε επαρκής αναφορά εγίνετο στην αίτηση ούτε σχετική μαρτυρία εδόθη, όπως ήταν βέβαια και ακόλουθα λανθασμένο να αποφασισθεί η επιτυχία της αίτησης στη βάση αυτή με μόνο δεδομένο την αποτυχία πληρωμής του συγκεκριμένου χρέους." Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιίας "ΛΕΩΝΙΚ" Λτδ,
(2009)1(B) AΑΔ 1457, η οποία πραγματεύεται το θέμα της εκκαθάρισης της Εταιρείας και παραθέτει τις προϋποθέσεις που μπορεί μια Εταιρεία να εκκαθαριστεί σύμφωνα με τα άρθρα 211(ε), 212(α), 212(β) και 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση διαφορετικές είναι οι προϋποθέσεις αποδοχής αίτησης εκκαθάρισης Εταιρείας δυνάμει των άρθρων 212(α) και 212(β) του Νόμου και πολύ περισσότερες και αφορούν και τις μελλοντικές υποχρεώσεις αυτής, για αποδοχή αιτήματος για εκκαθάριση Εταιρείας δυνάμει του γενικού άρθρου 211(ε) (σε συνάρτηση με το άρθρο 212[γ]). Επισημάνθηκε επίσης ότι το Δικαστήριο θα μπορεί να εξετάσει κατά πόσο οι πρόνοιες του άρθρου 212(γ) εφαρμόζονται σε υπόθεση, εφόσον γίνεται ρητή επίκληση του άρθρου και αυτό αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης. Έχω παραθέσει τη νομολογία επί της οποίας θα πρέπει να εξετάζεται μια αίτηση εκκαθάρισης και τις οποίες επικαλούνται για να ενισχύσουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, για την εκκαθάριση της Εταιρείας οι Αιτητές, οι δε Καθ΄ ων η αίτηση για τη μη έκδοση τέτοιου διατάγματος εκκαθάρισης εφόσον αυτές δεν συντρέχουν. Το πρώτο θέμα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο ο Αιτητής εμπίπτει στην έννοια του όρου "Πιστωτής" του άρθρου 212 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Δηλαδή αν οι Αιτητές GR V έχουν μια συγκεκριμένη αδιαμφισβήτητη και εκκαθαρισμένη απαίτηση (Αναφορικά με την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 AAΔ 2226) κατά της ΟΔΕ ανεξάρτητα αν έχουν αποδείξει με τα γεγονότα που επικαλούνται στο σώμα της Αίτησης και τις Ένορκες Δηλώσεις που την συνοδεύουν και/ή συνάγεται ότι αυτή είναι αφερέγγυα. Για να γίνει αναγωγή των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης στο νομικό και νομολογιακό καθεστός εκκαθάρισης μιας Εταιρείας θα πρέπει να παραθέσω πρωταρχικά το ιστορικό αυτής της υπόθεσης. Ο κ. Χριστάκης Ιακωβίδης διορίστηκε όπως έχω ήδη αναφέρει ανωτέρω Παραλήπτης - Διαχειριστής της Εταιρείας GR V North Fruit Ltd στις 3.11.
- Στις 26.10.2012 επέδωσε με ιδιώτη επιδότη στα κεντρικά γραφεία της ΟΔΕ την ακόλουθη απαίτηση πληρωμής προς τους Καθ΄ ων η αίτηση δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113: "ΘΕΜΑ: Έγγραφη Απαίτηση για εξόφληση Οφειλής προς την Υπό Διαχείριση Εταιρεία GRV North Fruit Limited Όπως πολύ καλά γνωρίζετε η Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λιμιτεδ είναι χρεωμένη οφείλει προς εμάς το ποσό των €169.826,
- Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις μας, μέχρι σήμερα δεν έχετε πληρώσει το χρέος σας και με την παρούσα μας σας καλούμε όπως εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία λήψης της παρούσας πληρώσετε το ποσό των €169.826,11 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Σημειώστε ότι στις 31/10/2012 γίνεται απαιτητό επιπλέον ποσό €116.911,75 το οποίο αφορά τιμολόγια αγοράς κατά τον μήνα Ιούλιο 2012 και το οποίο θα πρέπει να ξοφληθεί επίσης. Περαιτέρω στις 30/11/2012 γίνεται απαιτητό επιπλέον ποσό €139.840,80 το οποίο αφορά τιμολόγια αγοράς κατά τον μήνα Αύγουστο 2012 και στις 12/12/2012 γίνεται επίσης απαιτητό ποσό €66.858,08 το οποίο αφορά τιμολόγια αγοράς κατά τον μήνα Σεπτέμβριο
- Παρακαλούμε να σημειώσετε ότι σε περίπτωση που αρνηθείτε και/ή αμελήσετε να συμμορφωθείτε με την παρούσα μας απαίτηση θα ληφθούν εναντίον σας περαιτέρω μέτρα, χωρίς άλλη ειδοποίηση. Η παρούσα μας, δίδεται δυνάμει των προνοιών του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, Άρθρα 211(ε) και 212(α)." Προηγούμενα και συγκεκριμένα στις 22.10.2012 οι Καθ΄ ων η αίτηση αποδεχόμενοι ουσιαστικά την οφειλή τους προς τους Αιτητές εισηγήθηκαν (με επιστολή σταλείσα με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) την αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού των €488.368,00 με έξι μεταχρονολογημένες επιταγές αρχής γενομένης στις 31.1.
- Το περιεχόμενο της αποδοχής του χρέους εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση αποτελεί το Τεκμήριο 9 στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και έχει το ακόλουθο περιεχόμενο: "Σε συνέχεια της τηλεφωνικής μας επικοινωνίας είμαστε σε θέση να σας αποπληρώσουμε πλήρως το οφειλόμενο ποσό των €488,368 με 6 μεταχρονολογημένες μηνιαίες επιταγές των €81.395 έκαστη αρχής γενομένης 31 Ιανουαρίου
- Συζητάτε το θέμα με τον κύριο Ιακωβίδη και αν είστε σύμφωνοι ενημερώστε με να εκδώσουμε τις επιταγές." Στις 27.11.2012, μετά την απόρριψη εκ μέρους των Αιτητών (επιστολή ημερ. 23.10.2012 σταλείσα με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) της πρότασης της Καθ΄ ης η αίτηση για τον τρόπο αποπληρωμής του χρέους (σχετικό το Τεκμήριο 10 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ιακωβίδη που συνοδεύει την Αίτηση) και την υπόδειξη ότι το χρέος ανέρχεται σε €493.436,74 και αφού επεδόθη στα κεντρικά γραφεία της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας γραπτή απαίτηση πληρωμής στις 26.10.2012, καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση με την οποία επιδιώκεται η εκκαθάριση της Εταιρείας δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211(ε) και 212(α)(β) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Στις 31.1.2013 η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (Λαϊκή Τράπεζα ως ήταν τότε) διόρισε δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης τους κ.κ. Μιχάλη Αβραάμ και Ανδρέα Ανδρονίκου ως από κοινού Διαχειριστές-Παραλήπτες της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας. Είναι αξιοσημείωτο ότι η Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρεία (ΟΔΕ) με μονομερή Αίτηση της που καταχωρήθηκε 10 μέρες μετά την καταχώρηση της παρούσας πρωτογενούς Αίτησης στις 7.12.2012 πέτυχε αναστολή και μη προώθηση της παρούσας διαδικασίας - εκκαθάρισης με διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο όμως ακυρώθηκε με μεταγενέστερο διάταγμα του Δικαστηρίου στις 30.1.
- Την επόμενη μέρα δηλαδή στις 31.1.2013 η Cyprus Popular Bank Ltd αφού απέτυχε στην αναστολή της παρούσας διαδικασίας εκκαθάρισης διόρισε ως Παραλήπτες - Διαχειριστές τους κ.κ. Αβραάμ και Ανδρονίκου. Το δικαίωμα "Πιστωτή" να απαιτήσει εκκαθάριση Εταιρείας - Χρεώστη με πρωτογενή Αίτηση, προκύπτει από το άρθρο 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Τίθεται επιτακτικά και πρωταρχικά κατά συνέπεια - ως έχω ήδη αναφέρει - το ερώτημα ποιος θεωρείται "Πιστωτής" ή καλύτερα κατά πόσο η Αιτήτρια Εταιρεία στην παρούσα Αίτηση μπορεί να θεωρηθεί ως Πιστωτής της Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρείας. Στο σύγγραμμα Palmer΄s Company Law 24η έκδοση στις σελ. 1366-1367 η οποία αναφέρθηκε στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χατζηγιάννης (ανωτέρω) αναφέρεται: "Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". Όπως έχει τονιστεί στην αγγλική υπόθεση New Travellers΄ Chambers Ltd v. Cheese and Green
(1894)70 LT 271, η οποία αναφέρθηκε στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση Εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι, απλώς, του ύψους του τότε δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση (η υπογράμμιση δική μου). Στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω) τονίστηκε, επίσης, ότι δεν είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε Εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Σκοπός όλων των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών είναι να οδηγείται σε εκκαθάριση μία Εταιρεία η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Επομένως όταν υφίσταται αμφισβητούμενη οφειλή, τότε αίτηση για εκκαθάριση στη βάση τέτοιων προνοιών δεν συνιστά ενδεδειγμένο μέτρο και ούτε, βεβαίως, θα πρέπει μια τέτοια αίτηση να καταχωρείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε μία Εταιρεία για να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Επί του θέματος αναφέρονται τα εξής στο Σύγγραμμα Pennigton΄s Company Law, 4η έκδοση, σελ. 679: "... if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner΄s claim on its merits...." Κατά συνέπεια εάν ένας "πιστωτής" έχει λόγους να αναμένει ότι η Εταιρεία θα εγείρει πειστική και/ή αληθοφανή (plausible) υπεράσπιση στην απαίτηση του, είναι καλύτερα να καταχωρήσει πρώτα αγωγή και, μετά την εξασφάλιση απόφασης υπέρ του, να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης. Σε τέτοια περίπτωση η Εταιρεία θα κωλύεται, ως αποτέλεσμα της απόφασης, να αμφισβητήσει πλέον την απαίτηση επί της ουσίας (βλ. Αναφορικά με την Εταιρεία Truckoman Limited, Αίτηση Εκκαθάρισης 654/11, 16.9.2013). Βεβαίως, πρέπει να επισημανθεί ότι η προσχηματική αμφισβήτηση ενός χρέους δεν είναι αρκετή. Δεν προσφέρεται προστασία σε Εταιρεία η οποία αρνείται να αποπληρώσει το χρέος της με το πρόσχημα της αμφισβήτησης. Για να δικαιούται μια Εταιρεία σχετικής προστασίας, θα πρέπει αυτή να καταδείξει, εκ πρώτης όψεως, ότι αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος καλόπιστα και κατά τρόπο ουσιαστικό. Στην Re Tweeds Garages Ltd
(1962)Ch 406 (σελ. 413-414) επισημάνθηκε ότι αν μια Εταιρεία δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει κάποια οφειλή αλλά το ακριβές ποσό που οφείλεται το γεγονός αυτό δεν αποτελεί καλό λόγο ένστασης (βλ. επίσης Blackstone΄s Civil Practice 2011, παρ. 79.30, σελ. 1256). Μεταφέρω αυτούσιο το απόσπασμα από την απόφαση. "In my judgment where there is no doubt (and there is none here) that the petitioner is a creditor of a sum which would otherwise entitle him to a winding up order, the precise sum which is owed to him is not of itself a sufficient to the petition... .... moreover it seems to me that it would in many cases be quite unjust to refuse a winding up to a Petitioner who is admittedly owed monies which have not been paid merely because there is a dispute as to the precise amount owing". Κατά συνέπεια με βάση τη νομολογία για να απορριφθεί μία Αίτηση Εκκαθάρισης στη βάση του ότι ο εκάστοτε Αιτητής δεν είναι "Πιστωτής" της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας θα πρέπει (α) να υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους και (β) η αμφισβήτηση αυτή να είναι ουσιαστική. Τέτοια καλή τη πίστη ουσιαστική υπεράσπιση πρέπει να αποδεικνύεται με την προσαγωγή εκ πρώτης όψεως απόδειξης των γεγονότων επί των οποίων αυτή στηρίζεται. Το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 22.10.2012 που αποστάληκε από τον Γενικό Διευθυντή της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας κ. Κωνσταντίνο Ιωάννου με τον τίτλο "Διακανονισμός υπολοίπου Ορφανίδη με GR V North Fruit Ltd" (Τεκμήριο 9 στην Ένορκη Δήλωση Ιακωβίδη - ανωτέρω) αποτελεί κατά την ταπεινή μου γνώμη παραδοχή της οφειλής της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας. Άλλες παραδοχές του χρέους της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας προς την Αιτήτρια Εταιρεία βρίσκονται σε αμφότερες τις Ενόρκους Δηλώσεις του κ. Χρίστου Ορφανίδη που συνοδεύουν την ένσταση ημερ. 7.12.2012 και 17.1.2013 όπως επίσης και στις Ενόρκους Δηλώσεις αμφοτέρων των Διαχειριστών-Παραληπτών αυτές των κ.κ. Αβραάμ και Ανδρονίκου (παράγραφοι 12 και 15 Ένορκης Δήλωσης Αβραάμ που επαναλαμβάνει την Ένορκη Δήλωση Ορφανίδη και παράγραφος 7 Ένορκης Δήλωσης Ανδρονίκου). Αποκαλυπτική επίσης όχι μόνο της παραδοχής του χρέους αλλά και των λόγων μη πληρωμής από δανειοδότηση από την Τράπεζα Κύπρου είναι το περιεχόμενο της παραγράφου 16 της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης του κ. Ορφανίδη ημερ. 17.1.2013. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: "16.... Πράγματι η Τράπεζα Κύπρου ενέκρινε δάνειο €1.5 εκ., είχαν υπογραφεί οι όροι από εμένα και τελικά εφόσον διαβουλεύτηκα με τους Συμβούλους της Εταιρείας, αποφασίστηκε όπως μην πληρωθεί ο κ. Ιακωβίδης, διότι γνωρίζοντας τον πώς λειτουργεί και τον χαρακτήρα του, θα επανερχόταν σε μερικές μέρες με άλλη αίτηση Διάλυσης και έτσι δεν πληρώθηκε" Στην προκειμένη περίπτωση ουσιαστικά πλην του ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση της οφειλής αλλά παραδοχή του χρέους δεν προβάλλεται καμία υπεράσπιση αλλά ως λόγος μη πληρωμής της απαίτησης είναι ο "χαρακτήρας" του κ. Ιακωβίδη ο οποίος εάν ικανοποιείτο η απαίτηση θα επανερχόταν με άλλη αίτηση διάλυσης σε μερικές μέρες, και γι΄ αυτό το λόγο αποφασίστηκε η μη ικανοποίηση της απαίτησης πληρωμής. Από το υλικό που υπάρχει ενώπιον μου προκύπτει σαφώς ότι η απαίτηση δεν τελεί υπό καλόπιστη αμφισβήτηση και αυτή είναι σαφώς μια εκκαθαρισμένη απαίτηση σε αντίθεση με το τι ισχυρίζονται οι Διαχειριστές-Παραλήπτες της Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρείας στις ένορκες δηλώσεις τους και επαναλαμβάνεται στην αγόρευση του δικηγόρου τους. Είναι δε άσχετο ότι παραδέχονται οφειλή ύψους €488.368 και όχι το ακριβές οφειλόμενο - σύμφωνα με τον Αιτητή - ποσό των €493.436,74 (βλ. Re Tweeds Garages Ltd [ανωτέρω]). Κατά συνέπεια η Αιτήτρια Εταιρεία θεωρώ ότι είναι Πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου (άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113) η οποία έχει απαίτηση η οποία "δεν τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση" (Σπανού ν. GIP Constructions Ltd
(1999)1(A) ΑΑΔ 315). (β) Πότε η Εταιρεία είναι "ανίκανη να πληρώσει το χρέος της". Το επόμενο ουσιαστικό θέμα που καλείται να εξετάσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις προκειμένου η Εταιρεία να λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Θα επανέλθω στα γεγονότα της υπόθεσης. Στην υπό κρίση υπόθεση η GRV καίτοι επέδωσε στις 26.10.2012 μέσω ιδιώτη επιδότη στα κεντρικά γραφεία της Εταιρείας έγγραφο απαίτηση πληρωμής (written demand for payment), ημερ. 22.10.2012, με την οποία καλούσαν την ΟΔΕ όπως πληρώσει εντός 21 ημερών το οφειλόμενο ποσό των €169.826,11, το οποίο κατέστη πληρωτέο στο χρόνο εκείνο (βλ. Τεκμήριο 11 της Ένορκης Δήλωσης Χρ. Ιακωβίδη), η επίδοση πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία της ΟΔΕ και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο αυτής. Κατά συνέπεια οι Αιτητές επειδή αδυνατούσαν (λόγω κακής επίδοσης) να προωθήσουν την απαίτηση τους για την αδυναμία της ΟΔΕ να αποπληρώσει το συγκεκριμένο χρέος της που αναφέρετο στη γραπτή απαίτηση πληρωμής απέσυραν και/ή εγκατέλειψαν και/ή δεν προώθησαν την απαίτηση τους για εκκαθάριση της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας με βάση το άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και προσπάθησαν να αποδείξουν την ανικανότητα της Εταιρείας να αποπληρώσει τα χρέη της δυνάμει των προνοιών του γενικού άρθρου 211(ε) σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113. Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί γενικά στην ανικανότητα της ΟΔΕ να πληρώσει τα χρέη της, ως προβλέπεται από το άρθρο 211 (ε), λαμβάνοντας ειδικά υπόψην τις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις αυτής, ως προβλέπεται στο άρθρο 212(γ) του Νόμου. Στην υπό εκδίκαση αίτηση όχι απλά υπάρχει σχετική αναφορά του άρθρου 212(γ) στην νομική βάση της Αίτησης αλλά εκτενέστατη αναφορά γίνεται στα γεγονότα που αποδεικνύουν (κατά τους Αιτητές) αφερεγγυότητα της ΟΔΕ τόσο στο σώμα της ίδιας της Αίτησης Εκκαθάρισης όσο και στην ένορκη μαρτυρία που τη συνοδεύει και καταδεικνύουν (σύμφωνα πάντα με τους Αιτητές) την ανικανότητα της ΟΔΕ να πληρώσει τα χρέη της με αναφορά στις υπάρχουσες (κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης) και μελλοντικές υποχρεώσεις της ΟΔΕ αλλά και τη γενικότερη οικονομική κατάσταση της τελευταίας. Στην παρούσα υπόθεση, η μαρτυρία που αφορά στην εξέταση του κατά πόσο η ΟΔΕ αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της είναι συντριπτική και εμπεδώνει αναντίλεκτα το ότι η ΟΔΕ αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Στο Αγγλικό δίκαιο από όπου έλκουν την καταγωγή τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας νόμου, των οποίων είναι ουσιαστικά αντιγραφή, έχει αποφασιστεί ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών μιας Εταιρείας. Δηλαδή, εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα (βλ. Phasarias [ανωτέρω]). Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την αφερεγγυότητα της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας (αδυναμία να πληρώσει τα χρέη της) η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει δυνάμει των προνοιών του άρθρου 211 (γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και λαμβανομένων υπόψιν "ενδεχόμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων της" στην αποδοχή της Αίτησης Εκκαθάρισης. Αντιφατικό υλικό όσον αφορά την ανικανότητα της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας να αποπληρώσει τα χρέη της υπάρχει στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση. Δεν θα υπεισέλθω να εξετάσω κατά πόσο η ΟΔΕ είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (άρθρου 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου) περιλαμβανομένων ενδεχόμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων της Εταιρείας (άρθρο 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113) με αναφορά σε αναλύσεις οικονομικών αποτελεσμάτων για την απόδειξη της έλλειψης ρευστότητας και την αφερεγγυότητα της ΟΔΕ. Θεωρώ αχρείαστη μια τόσο εξειδικευμένη ανάλυση με ανάλυση οικονομικών αποτελεσμάτων. Στην υπόθεση Re Globe New Patent Iron and Steel Co
(1875)L.R. 20 Eq. 337, λέχθηκε ότι η απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την Εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η Εταιρεία είναι αφερέγγυος. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η Εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία δεικνύουσα ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Re Bradford Tramways Co,
(1876)4 Ch.D.18. 22). Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd
(1978)3 All E.R. 704, στη σελ. 718, επισημάνθηκε ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια Εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν θα σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού επιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που το Δικαστήριο είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Στην C.I.P. Constructions Ltd (πιο πάνω) με αναφορά στις Re Capital Annuities Ltd, Re Bradfford Tramways Co. και Re Globe New Patent Iron and Steel Co. (ανωτέρω) λέχθηκε ότι ερμηνεύοντας τα αντίστοιχα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ίδια ερμηνεία. Περαιτέρω στην υπόθεση Re Compania Merabello San Nicholas SA
(1973)Ch 75 επισημάνθηκε ότι ακόμα και όταν σε αίτηση εκκαθάρισης ο αιτών διάδικος θα είναι το μόνο μέρος το οποίο θα επωφεληθεί από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης το Δικαστήριο ενδέχεται υπό ειδικές συνθήκες να εκδώσει διάταγμα παρά το ότι κανένας άλλος πιστωτής δεν θα επωφεληθεί από αυτό, το όφελος δεν προκύπτει από τη διαδικασία της εκκαθάρισης, αλλά ως υποπροϊόν του διατάγματος. Στην αγγλική απόφαση Cornhill Insurance plc v. Improvement Services Ltd
(1986)2 BCC 98, 942 επισημάνθηκε ότι όταν χρέος το οποίο δεν αμφισβητείται κατέστη πληρωτέο, παράλειψη πληρωμής αφ΄ εαυτής αποτελεί απόδειξη ανικανότητας πληρωμής. Αφερεγγυότητα αποδεικνύεται επίσης και όταν φανεί ότι η Εταιρεία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των κατόχων ομολόγων και δεν θα απομείνει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο αφού αποπληρωθούν οι επιβαρύνσεις (βλ. Re Chic Ltd
(1905)2 Ch 345) καθώς και όταν εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις εναντίον της Εταιρείας και αριθμός πιστωτών πιέζει για πληρωμή (βλ. Re Tweeds Garage Ltd
(1962)Ch 406). Το τεκμήριο αφερεγγυότητας που προκύπτει από αυτές τις περιπτώσεις ενδέχεται να καταρριφθεί εάν αποδειχθεί ότι η Εταιρεία είναι κατ΄ ουσία σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της (βλ. Re Bradford Tramways Co
(1876)4 Ch. D.18). Στην Re Capital Ammuities Ltd
(1978)3 All E.R.704, στη σελ. 718 επισημάνθηκε ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια Εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση πέραν του ότι καμία μαρτυρία δεν υφίσταται η οποία να αποδεικνύει ότι η έλλειψη ρευστότητας της ΟΔΕ αποτελεί προσωρινό και μεμονωμένο γεγονός τα κάτωθι γεγονότα που αποκαλύπτονται στο σώμα της Αίτησης και τις Ένορκες Δηλώσεις που την συνοδεύουν υποστηρίζουν τη μονιμότητα του γεγονότος αυτού: - Ζημιά/απώλεια στην ΟΔΕ εμφανίζεται ήδη από το έτος 2011 ως προκύπτει από τους εξελεγμένους λογαριασμούς της ΟΔΕ για το έτος αυτό από όπου προκύπτει ότι αυτή υπέστη ζημιές πριν τη φορολογία ύψους €8,2 εκ. Η ζημιά μετά τη φορολογία για το 2011 ανήλθε στα €8,6 εκ. σε σχέση με κέρδος €3,3 εκ. το 2010. - Η μετοχή της ΟΔΕ έχει τεθεί εκτός διαπραγμάτευσης από το Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (Χ.Α.Κ.) και για λόγους που δεν αφορούν στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης Εκκαθάρισης έχει επίσης τεθεί στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών (Κ.Α.Π.) - Η ΟΔΕ τελεί υπό διαχείριση ελέω Λαϊκής Τράπεζας η δε τελευταία επίσης έχει περιέλθει η ίδια σε καθεστώς διαχείρισης. Είναι δε αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ΟΔΕ έχει περιέλθει σε αδυναμία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των πιστωτών της. - Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι η μόνη αλλά εκκρεμεί επίσης και η αίτηση εκκαθάρισης υπ΄ αρ. 224/13 ενώπιον του Ε. Δ. Λευκωσίας (βλ. Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση Χρ. Ιακωβίδη). - Η ΟΔΕ έχει σταματήσει να διεξάγει οιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα ενώ δε διατηρεί πλέον καμία υπεραγορά, αφού η κύρια ασχολία της είναι το λιανικό εμπόριο. - Η ΟΔΕ τελεί σήμερα υπό καθεστώς διαχείρισης - παραλαβής όπως και οι θυγατρικές της. Από τη δημοσίευση των εξελεγμένων λογαριασμών της ΟΔΕ για το έτος 2011 μέχρι και σήμερα σειρά δημοσιευμάτων στον τύπο και/ή τον ηλεκτρονικό τύπο επιβεβαιώνουν και τις ζημιές, την δεινή οικονομική κατάσταση, την καχεξία ως και την έλλειψη εμπιστοσύνης στο αξιόχρεο της ΟΔΕ. Περαιτέρω δε, τα χρέη που είχε η ΟΔΕ προς τρίτους καθώς και οι ισχυρές πιέσεις που δεχόταν στην αγορά γεγονότα που οδηγούν στο ασφαλές και αναντίλεκτο συμπέρασμα ότι η ΟΔΕ είναι αφερέγγυος εταιρική οντότητα προκύπτουν και από παλαιότερες δηλώσεις και συνεντεύξεις του ίδιου του κ. Χρίστου Ορφανίδη (βλ. Τεκμήριο 15 στην Ένορκη Δήλωση Χρ. Ιακωβίδη). Κατά συνέπεια τηρουμένων των προϋποθέσεων που θέτουν τα άρθρα 211(ε) και 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου τροχιοδρομείται και η κατάληξη της παρούσας αίτησης εκκαθάρισης. Η θέση της ΟΔΕ ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και ως τέτοια καταχρηστική γιατί ο κ. Ιακωβίδης επεδίωξε να "διασώσει" την ΟΔΕ τον Νοέμβριο του 2012 και ως εκ τούτου εκδικητική γιατί σαν "σύμβουλος" - διασώστης δεν διορίστηκε ο ίδιος αλλά άλλο πρόσωπο είναι εντελώς άσχετη με τα επίδικα στην παρούσα Αίτηση θέματα. Δεν ευσταθεί ούτε η θέση της ΟΔΕ ότι η απόσυρση της απαίτησης πληρωμής της GRV στη βάση του άρθρου 212(α) σηματοδοτεί και την απόρριψη της αίτησης εκκαθάρισης στο σύνολο της "αφού η αίτηση ουσιαστικά βασίζεται στη μη ικανοποίηση της απαίτησης πληρωμής ως το πλαίσιο απόδειξης αδυναμίας της ΟΔΕ να πληρώσει τα χρέη της". Κατά συνέπεια δεν είναι αποδεκτή από το Δικαστήριο. Έχω εξηγήσει ότι πολλά γεγονότα (ανωτέρω) συνηγορούν σε μια μόνιμη αφερεγγυότητα της νομικής αυτής οντότητας (Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρεία) και όχι σε περιστασιακή ή προσωρινή έλλειψη ρευστότητας. Ένας άλλος λόγος που το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο και εύλογο να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης είναι η προστασία του συνόλου των πιστωτών της Καθ΄ ης η αίτηση Εταιρείας. Οι διαχειριστές - παραλήπτες σε αντίθεση με τον εκκαθαριστή (ο οποίος ενεργεί προς το συμφέρον όλων των πιστωτών) έχουν καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι των πιστωτών που τους έχει διορίσει (Cyprus Popular Bank Ltd) και καμία έναντι των υπόλοιπων ανεξασφάλιστων πιστωτών. Στην Χατζηρούσου υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη της Υ. Liasides Dev. Ltd
(2011)1 (Γ) AAΔ 1703 αποφασίστηκε: "Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: «But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently.» Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan [1986] 3 All E.R. 94: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της. Πέραν των πιο πάνω, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου απορρίπτοντας την αίτηση αναστολής αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του Derek French: "Applications to Wind up Companies", 2η έκδ., σελ. 270, σε σχέση με τα καθήκοντα του παραλήπτη μιας εταιρείας. Παραμένει υπό αμφισβήτηση κατά πόσο σε αίτηση διάλυσης της εταιρείας αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα της ίδιας της εταιρείας ή τα συμφέροντα των πιστωτών που διόρισαν τον παραλήπτη. Γίνεται αναφορά σε δύο αποφάσεις τις οποίες χρησιμοποίησε το Δικαστήριο, τις Bank of New Zealand v. Essington Developments Ptd Ltd [1991] 5 ACSR 86 και In Re Thames Freightlines Ltd [1981] NZCLC 98, 112, από τις δικαιοδοσίες της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας αντίστοιχα, όπου εξετάστηκε η εξουσία παραληπτών υπό τέτοιες συνθήκες. ..... Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733)." Η αίτηση εκκαθάρισης ουσιαστικά δεν εξυπηρετεί μόνο τον αιτητή αλλά όλους τους πιστωτές, ουσιαστικά δε τους μη εξασφαλισμένους. Η ένσταση που συνάντησε εξ αρχής η υπό κρίση αίτηση, οι δικονομικές παλινωδίες, το διάταγμα αναστολής σε πρώτο χρόνο χάριν δήθεν σχεδίου ανασυγκρότησης η ακύρωση μεταγενέστερα του διατάγματος αλλά κυρίως την επομένη της ακύρωσης του διατάγματος αναστολής, ο διορισμός από την Λαϊκή Τράπεζα Παραληπτών-Διαχειριστών προκειμένου ελέω κυμαινόμενης επιβάρυνσης να "ελέγξει" τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αποτελούν μέρος της ιστορίας της παρούσας υπόθεσης που λαμβάνονται υπόψιν από το Δικαστήριο στην κρίση του για την ικανοποίηση των συμφερόντων όλων των πιστωτών και ιδιαίτερα των ανεξασφάλιστων πιστωτών. Προκύπτει αναμφίβολα από τη νομολογία ότι ο διορισμός εκκαθαριστή εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μη εξασφαλισμένων πιστωτών εταιρειών κυρίως σε περιπτώσεις όπως η παρούσα που έχουν διοριστεί Παραλήπτες - Διαχειριστές οι οποίοι έχουν λάβει υπό τον έλεγχο τους όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας με αποκλειστικό σκοπό και καθήκον την ικανοποίηση των πιστωτών που τους έχουν διορίσει. Υπό το φως των ανωτέρω και αναφορικά με την υπό εκδίκαση αίτηση η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης και συνακόλουθα ο διορισμός εκκαθαριστή ουδόλως θα επηρεάσει το έργο των παραληπτών - διαχειριστών της ΟΔΕ ή τα συμφέροντα του κατόχου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης που τους έχει διορίσει. Τουναντίον, τυχόν διορισμός εκκαθαριστή θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των μη εξασφαλισμένων πιστωτών της ΟΔΕ εφόσον ο εκκαθαριστής θα ασκεί έλεγχο στη νομιμότητα των ενεργειών του Παραληπτών - Διαχειριστών. Οι Αιτητές είναι (μη εξασφαλισμένοι) Πιστωτές της ΟΔΕ και υπό την ιδιότητά τους αυτή προέβησαν στην καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης. Σε κάθε περίπτωση ο όποιος εντολέας σήμερα των Παραληπτών - Διαχειριστών (τέως Λαϊκή Τράπεζα πλέον η Τράπεζα Κύπρου) θα συγκαταλέγεται μαζί με τα υπόλοιπα τραπεζικά ιδρύματα στους εξασφαλισμένους πιστωτές της ΟΔΕ σε αντίθεση με το πλήθος των μη εξασφαλισμένων πιστωτών της ΟΔΕ ώστε δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημία εξαιτίας της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ΟΔΕ δεν διεξάγει καμία επαγγελματική δραστηριότητα. Το λιανικό εμπόριο (υπεραγορές σε όλη την Κύπρο) ως κύρια ασχολία της έπαυσε να διεξάγεται. Έχει πωλήσει ακίνητη γη με ζημιά σε Εταιρεία συμφερόντων της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (κατόχων ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης), μερίδιο μετοχικού της κεφαλαίου σε θυγατρική Εταιρεία στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ επίσης με ζημιά. Έχει ανασταλεί η διαπραγμάτευση των μετοχών της στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Με βάση ενδιάμεση έκθεση διαχείρισης για το 2012 το ολικό των μακροπρόθεσμων και τρεχουσών υποχρεώσεων της Εταιρείας (ΟΔΕ) ανέρχεται στο ποσό των €407.444.285 ποσό που κατά τους ισχυρισμούς των Αιτητών υπερβαίνει το ενεργητικό της. Τα οικονομικά αποτελέσματα της ΟΔΕ για την εξαμηνία που έληξε 30.6.2012 αναμένεται - όπως ανέφερε ανακοίνωση της ΟΔΕ ημερ. 4.7.2012 - να παρουσιάσουν σημαντική μείωση (ζημιά) σε σχέση με τα αντίστοιχα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου του 2011 όπου επίσης δεν υπάρχει κερδοφορία. Κατά συνέπεια χωρίς επαγγελματική δραστηριότητα η ΟΔΕ ουδέποτε θα επανέλθει σε κερδοφορία. Η ΟΔΕ έχει περιέλθει ουσιαστικά σε μη αναστρέψιμη κατάσταση. Οι Αιτητές που ενάσκησαν διά των διαχειριστών-παραλειπτών τα νόμιμα δικαιώματα τους στις 27.11.2012 με την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης ως "πιστωτές" της ΟΔΕ έχουν καταφέρει να αποδείξουν την ανικανότητα της να πληρώσει τα χρέη της σε συνάρτηση με τις "ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της" και όχι μόνο με την αδυναμία συμμόρφωσης της με την απαίτηση πληρωμής. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής. Έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση. (Υπ.) ........................... Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο