LEFKARITIS BROS LTD ν. Ν. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4659/13, 29/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A138 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4659/13 Μεταξύ: LEFKARITIS BROS LTD Ενάγουσας και Ν. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενης -------------------------------------------------- Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 03/11/2014 εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας Ημερομηνία: 29 Μαΐου, 2015. Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία-Αιτήτρια: κα Παντελή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε.. Για Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία: κ. Χαραλάμπους για Μ. Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση κ. Γ. Νικολάου). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία-Αιτήτρια με την αίτησή της, ημερομηνίας 03/11/2014, ζήτησε την εξέταση της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με τη δυνατότητά της να καταβάλλει κάποιο ποσό μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων που προέκυψαν από την αγωγή. Η Εναγόμενη Εταιρεία-Καθ' ης η Αίτηση, μέσω του διευθυντή της κου Θεοφάνους, ισχυρίστηκε με γραπτή ένσταση ότι στερείται της οικονομικής δυνατότητας να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό γιατί η εταιρεία έχει καταστραφεί λόγω του ότι ο εξοπλισμός της ήταν αποθηκευμένος σε αποθήκη, ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου, στην οποία είχε ξεσπάσει πυρκαγιά. Η συγκεκριμένη αποθήκη δεν ήταν ασφαλισμένη με ολέθριες συνέπειες για την Εναγομένη Εταιρεία-Καθ' ης η αίτηση. Ο διευθυντής της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι η Εταιρεία ασχολείτο με τη διοργάνωση συναυλιών, εκπροσώπηση καλλιτεχνών και καλλιτεχνικών δρώμενων. Δεν μπορούσε να θυμηθεί εκ μνήμης πόσα ήταν τα έσοδα της Εταιρείας πριν το 2012 που είχε καεί ο εξοπλισμός της. Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εταιρεία δεν έχει πλέον έσοδα. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του κατέθεσε την τελική φορολογική δήλωση της Εταιρείας, Τεκμήριο Β. Παράλληλα, ανέφερε ότι έχει διαγραφεί η Εταιρεία από το Φ.Π.Α. από τις 05/11/2012 και κατέθεσε προς υποστήριξη των ισχυρισμών του σχετική επιστολή του Εφόρου Φ.Π.Α., Τεκμήριο Α. Ο ίδιος είναι άνεργος και λαμβάνει ανεργιακό επίδομα. Σε σχέση με τον εξοπλισμό της Εταιρείας, ήταν ηχοφωτιστικός εξοπλισμός, είχε καταστραφεί ολοσχερώς στην πυρκαγιά. Είχε ενοικιαστεί από τρίτο άτομο, ο οποίος τον είχε τοποθετήσει σε αποθήκη η οποία είχε καεί. Η αποθήκη ήταν ασφαλισμένη, αλλά λόγω του ότι ο εξοπλισμός είχε ενοικιαστεί δεν μπορούσε η Εναγομένη Εταιρεία-Καθ' ης η αίτηση να κινηθεί από μόνη της εναντίον της ασφάλειας γι' αυτό και είναι στην αναμονή. Υποστήριξε ότι αν αποζημιωθεί ο ιδιοκτήτης της αποθήκης και φθάσουν τα λεφτά θ' αποζημιωθεί και η δική του Εταιρεία. Ερωτηθείς ανέφερε ότι δεν έχει άλλη κινητή περιουσία, η Καθ' ης η αίτηση και ο συγκεκριμένος εξοπλισμός οφείλεται στην Τράπεζα αφού είχε ληφθεί δάνειο για την αγορά του. Όσον αφορά την εταιρεία «Recital», ήταν η θέση του ότι η συγκεκριμένη εταιρεία είχε εγγραφεί και θα ήταν η μελλοντική εξέλιξη της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η αίτηση, όμως, λόγω της καταστροφής του εξοπλισμού, παρέμεινε μόνο στα χαρτιά, είναι ανενεργή και είναι και αυτή στη διαδικασία διαγραφής. Η ιστοσελίδα, της συγκεκριμένης εταιρείας, λειτουργεί λόγω του ότι είναι πληρωμένη μέχρι το τέλος του χρόνου. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης, η κα Παντελή εισηγήθηκε, στην γραπτή της αγόρευση, ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα μπορούσε να πληρώνει κάποιο ποσό μηνιαίως προς εξόφληση του χρέους της. Αντίθετη ήταν η άποψη του κου Χαραλάμπους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι βασικές αρχές που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έχουν καθοριστεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες ανάγκες, ήτοι τα χρέη της Εταιρείας, του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη ν' αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου (βλ. Christoforou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, στην περίπτωση εταιρείας οποιαδήποτε άλλα διατάγματα εναντίον της, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134, στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν' αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του ή κατ' αναλογία της εταιρείας και να τις χρησιμοποιεί για ν' αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στην Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι' αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Βάσει του άρθρου 84
(2)του Κεφ. 6, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο σκοπός και ο στόχος της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να διακριβωθεί εάν υπάρχει δυνατότητα από πλευράς του χρεώστη να πληρώσει το χρέος με δόσεις. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία και καταλήγει σε συμπεράσματα σύμφωνα με τα γεγονότα που κρίνει ότι έχουν αποδειχτεί. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η αίτηση διαπίστωσα ότι με απόλυτη ειλικρίνεια είχε αναφερθεί στη σημερινή κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση, η οποία φαίνεται να έχει απολέσει τα πάντα λόγω της πυρκαγιάς και δεν είναι ακόμη σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο θ' αποζημιωθεί για τη συγκεκριμένη απώλεια γιατί ο συγκεκριμένος εξοπλισμός της είχε ενοικιαστεί σε τρίτο πρόσωπο. Από τα όσα τέθηκαν στο Δικαστήριο, τόσο προφορικά αλλά και στη μορφή εγγράφων, αποκαλύπτεται η δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Εναγόμενη Εταιρεία-Καθ' ης η αίτηση σήμερα. Δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι εξετάζεται η σημερινή οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση και όχι η προγενέστερη ή η μελλοντική κατάστασής της, ήτοι κατά πόσο σήμερα μπορεί ν' ανταποκριθεί στην καταβολή μηνιαίας δόσης η Εναγόμενη Εταιρεία-Καθ' ης η αίτηση. Αποτελούν εύρημα του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα: Ότι η Εναγόμενη Εταιρεία πέτυχε ν' αποδείξει στο Δικαστήριο πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος της με μηνιαίες δόσεις, αφού από τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Διευθυντής της τεκμηριώνεται ο ισχυρισμός του για ολοκληρωτική καταστροφή της λόγω της απώλειας του εξοπλισμού της, βλ. Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43. Η κατάληξή μου ως προς το ζήτημα της ύπαρξης κινητής περιουσίας η οποία θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για σκοπούς έκδοσης σχετικού διατάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 84
(1)(β) του Κεφ. 6, ζήτημα σε σχέση με το οποίο αποδέχομαι τη θέση του Διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση, είναι ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη κινητή περιουσία. Υπογραμμίζω ότι, όπως λέχθηκε στην Βασιλειάδης (ανωτέρω), το βάρος απόδειξης σε τέτοιες αιτήσεις μεταφέρεται στον εξ αποφάσεως οφειλέτη ν' αποδείξει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος. Και τούτο γιατί, όπως επεξηγείται στην πιο πάνω απόφαση, ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Συνακόλουθα, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του. Συνακόλουθα, δεν εκδίδεται οποιοδήποτε διάταγμα λόγω της σημερινής οικονομικής κατάσταση της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η αίτηση. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα ύψους €500- υπέρ της Καθ' ης η αίτηση. Ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σε σχέση με τα έξοδα, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του ότι παρόλο που η Ενάγουσα Εταιρεία-Αιτήτρια γνώριζε πριν την ακρόαση την πραγματική οικονομική εικόνα της Εναγόμενης Εταιρείας-Καθ' ης η Αίτηση επέμενε στο να προχωρήσει στην οικονομική εξέταση προκαλώντας περαιτέρω έξοδα. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο