Τζιουλιάνας Έλληνα ν. Ανδρούλλας Παύλου Χριστοδούλου άλλως Ανδρούλλας Λύρα σύζυγος Κωνσταντίνου Λύρα, ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ 4/2014, 5/7/2015

(3)και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών, ως έχουν τροποποιηθεί, στη Δ.25, Δ.39 θ.θ. 1 και 2, Δ.48 θ.θ.1-4, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από Ένορκο Δήλωση της Αιτήτριας, κας Ανδρούλλας Παύλου Χριστοδούλου, Εφεσίβλητης στην Αίτηση-Έφεση, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Ότι η ίδια είναι πολύ καλή γνώστης των γεγονότων λόγω του ότι είναι η Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη στην Αίτηση-Έφεση. Στην Ένστασή της, η οποία είχε καταχωριστεί στις 12/11/2014, στην Αίτηση-Έφεση, είχε επισυνάψει αντίγραφο της αιτιολογημένης απόφασης του Κτηματολογίου, όμως, μετά την καταχώριση είχε ενημερωθεί από τους δικηγόρους της ότι ο κ. Χριστάκης Μακρομάλλης, Τεχνικός Μηχανικός Χωρομετρίας 1ης Τάξης του Κτηματολογίου Λάρνακας, είχε ετοιμάσει συμπληρωματικό-επεξηγηματικό Σημείωμα, στο οποίο αναφέρεται η εργασία που είχε διενεργηθεί και τα έγγραφα που είχαν ετοιμαστεί σε σχέση με την επίλυση της υπό κρίση συνοριακής διαφοράς. Η παρουσίαση του συμπληρωματικού-επεξηγηματικού Σημειώματος, κατά την άποψη της ομνύουσας, είναι αναγκαία για την πιο ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης, αλλά και της παρουσίασης της ολοκληρωμένης εικόνας της εργασίας που είχε γίνει από το Κτηματολόγιο. Η καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως είναι ο μόνος τρόπος να συμπληρωθεί η υπεράσπιση της ιδίας ενώπιον του Δικαστηρίου και να της δοθεί η ευκαιρία να δώσει ολοκληρωτική εικόνα της υπόθεσης στο Δικαστήριο. Ισχυρίζεται, η ομνύουσα, ότι καθίσταται αναγκαία η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λόγω του ότι, σύμφωνα με τον Κανονισμό, δεν μπορεί να προσκομιστεί προφορική μαρτυρία και δεν μπορεί να προστεθεί, κατά τη διαδικασία, οτιδήποτε πέραν από αυτά που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση. Καταλήγει, ότι δεν θα επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο η πλευρά της Αιτήτριας-Εφεσείουσας από την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και τυχόν καθυστέρηση μπορεί ν' αποζημιωθεί με έξοδα. Καταλήγει, ότι η υπό κρίση αίτηση είχε καταχωριστεί αμέσως μόλις είχε περιέλθει στην αντίληψή της το γεγονός. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώριση Ένστασης στην οποία καταγράφηκαν έξι λόγοι Ενστάσεως, οι οποίοι σε συντομία ήταν οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε καλό λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν υπάρχει καμιά αναφορά στον χρόνο και τους λόγους για τους οποίους είχε ετοιμαστεί το επεξηγηματικό-συμπληρωματικό Σημείωμα του Χριστάκη Μακρομάλλη, ότι δεν έχει επισυναφθεί το συγκεκριμένο Σημείωμα, ότι δεν αναφέρεται πότε το συγκεκριμένο Σημείωμα είχε δοθεί από την κα Πάλμα στην Αιτήτρια-Εφεσίβλητη στην Αίτηση-Έφεση, ότι θα ήταν άδικο και ενάντια σε κάθε κανόνα φυσικής δικαιοσύνης να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και δεν μπορεί ν' αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρο για την αίτηση. H Ένσταση βασίζεται στα άρθρα 50, 58

(4), 80, και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί, στους Κ. 1, 2, 3, 5

(3), 6

(3), 7, 8, 9, 10

(3)και 11 μέχρι 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών, ως έχουν τροποποιηθεί, στη Δ.25 θ.θ.1-6, Δ.39 θ.θ. 1-21, Δ.48 θ.θ.1-13 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τα υποστηριχτικά γεγονότα, η Ένσταση, συνοδεύτηκε από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσείουσας στην Αίτηση-Έφεση, η οποία γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα. Σύμφωνα με την ομνύουσα, η Αίτηση της Αιτήτριας-Εφεσίβλητης δεν παρουσιάζει καλό λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, δεν διαφαίνεται βάσιμος λόγος για τον οποίο να χρειάζεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στον χρόνο και στους λόγους που είχε ετοιμαστεί το συμπληρωματικό-επεξηγηματικό Σημείωμα του Χριστάκη Μακρομάλλη. Περαιτέρω, προβάλλει ότι το συγκεκριμένο Σημείωμα δεν έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση, οπόταν, δεν μπορεί να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η σημαντικότητα ή η χρησιμότητά του. Κατά τη δική της άποψη δεν έχει αποκαλυφθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ιδιαίτερα ενόψει του ότι η Εφεσίβλητη δεν είναι η συντάκτης του συγκεκριμένου σημειώματος και δεν θα μπορεί ν' αντεξεταστεί επί τεχνικών θεμάτων. Αυτό θ' αποστερούσε από την ίδια το δικαίωμα ν' αμφισβητήσει το Σημείωμα και θα της προκαλούσε αδικία. Ο κ. Δαμιανού προς προώθηση της αίτησης κατέθεσε γραπτή αγόρευση, ενώ η κα Πάσιη αγόρευσε προφορικά. Το περιεχόμενο και των δυο αγορεύσεων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα κάνει αναφορά σ' αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την Αίτηση-Έφεσή της, η οποία στηρίζεται στα άρθρα 11Α και 80 του Κεφ. 224, η Αιτήτρια ζητά τον παραμερισμό της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, ημερομηνίας 31/03/2014, με την οποία φέρεται να επιλύει τη συνοριακή διαφορά μεταξύ των τεμαχίων 386 και 265 του Φ/Σχ 40/560603, Τεμάχιο 8, στην ενορία Χρυσοπολίτισσας, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτηση αντίστοιχα. Η Εφεσείουσα-Αιτήτρια μεταξύ των άλλων λόγων εφέσεως προβάλλει ότι η πιο πάνω απόφαση είναι αποτέλεσμα λανθασμένων δεδομένων, μεθόδων και μετρήσεων και είναι αποτέλεσμα πλάνης όσον αφορά τα πραγματικά δεδομένα. Οι πρόνοιες του άρθρου 80 του Κεφ. 224 έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το άρθρο 80 του Κεφ. 224, προσφέρει τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων και διαταγών του Διευθυντή του Κτηματολογίου όπου παρέχει το δικαίωμα σε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασής του, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 224, σε χρόνο που καθορίζεται από τον νόμο, να προσφύγει στο Δικαστήριο υποβάλλοντας έφεση. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας δυνάμει του άρθρου 80 του Νόμου, εξετάζει κατά πόσο η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και ορθή στην ουσία της. Όταν υπάρχουν όλα τα στοιχεία, το Δικαστήριο μπορεί ν' αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του και να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή κρίνει δίκαιη. Αυτό σημαίνει, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Τρύφωνα Πατσαλίδη ν. Μαρικκούς Κωστή Δαμασκηνού κ.ά.

(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1248, ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης, αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητά της καθώς και τις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο (βλ. Kofteros ν. Theocharous

(1978)1 C.L.R. 619, Peyiotis ν. Polemides

(1982)1 C.L.R. 442, Αθανάση κ.ά. ν. Χατζημάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 208 και Κουμής ν. Κούντουρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 1312 και Σοφρώνιου Χρίστου Χατζησωφρονίου ως πληρεξούσιου του Αντώνη Χρίστου Χατζησοφρωνίου ν. Παναγιώτας Ονησιφόρου

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 885). Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, κατά κύριο λόγο, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς και συγκεκριμένα στον Κ.10

(3). Ο Κανονισμός 10

(3), ο οποίος αντικατέστησε τον παλαιό με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2006, ημερ. 22/11/2006, έχει ως εξής: «10

(3)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτηση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». Ο Κανονισμός 10

(3)είναι πανομοιότυπος με τη Δ.48, θ.4

(2)μετά την αναμόρφωση της τελευταίας με την ΚΔΠ 5/99, ημερ. 23/12/99. Κατά συνέπεια, ο Κανονισμός 10

(3)θα πρέπει να ερμηνευθεί κατ' ανάλογο τρόπο ως η Δ.48, θ.4

(2). Η καινοτομία, όμως, που επέφερε ο πιο πάνω τροποποιητικός διαδικαστικός κανονισμός, όπως επίσης και η τροποποιημένη Δ.48 θ. 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών σε σχέση με τις ενδιάμεσες αιτήσεις, καθίσταται εμφανές από το ίδιο το λεκτικό της και αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας. Το ίδιο το λεκτικό του Κ.10

(3)και της Δ.48 θ.4 διαγράφει με σαφήνεια και πληρότητα, κατά την άποψή μου, τον τρόπο που η ακρόαση διεξάγεται και αυτή είναι «στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης», οι οποίες αναμφίβολα συμπεριλαμβάνουν και οποιεσδήποτε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Τα συμπεράσματα, τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου του πιο πάνω Κανονισμού, είναι τα ακόλουθα: Πρώτον, πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση-Έφεση ή την Ένσταση, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, δεύτερον, οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» από μόνες υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και, τρίτον, για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα πρέπει να του επιτραπεί. Οπόταν, θεωρώ ότι το δικαίωμα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπάρχει και επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, με τα δεδομένα που τίθενται ενώπιόν του, κατά πόσο θα επιτρέψει την καταχώριση ή όχι. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι πάντοτε η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης-Έφεσης είτε της Ένστασης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός του Κ.10

(3)είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων και να οδηγηθεί το Δικαστήριο στην πιο δίκαιη κατάληξη. Με βάση την τροποποίηση που επήλθε στον Κ.10

(3)αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε προηγουμένως, η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, εκτός βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, των Ενόρκως Δηλούντων. Στην υπό κρίση Αίτηση η Εφεσείουσα στην Αίτηση-Έφεση επιθυμεί να προσκομίσει, με την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, τη μαρτυρία του κου Μακρομάλλη, Τεχνικού Μηχανικού Χωρομετρίας, προς υποστήριξη της θέσης της ότι η εργασία για καθορισμό των συνόρων είχε διεξαχθεί ορθά, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 4 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, μαρτυρία η οποία με βάση τα όσα πριν την τροποποίηση ίσχυαν δεν θα εμποδιζόταν η Εφεσίβλητη να παρουσιάσει προφορικά. Στην προκειμένη περίπτωση, θεωρώ ότι υπάρχει καλός για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού το συγκεκριμένο επεξηγηματικό Σημείωμα είχε περιέλθει στην αντίληψη της Αιτήτριας-Εφεσείουσας μετά την καταχώριση της Ένστασής της, οπόταν, δεν θα μπορούσε να είχε συμπεριληφθεί κατά την καταχώρηση της Ένστασης. Το επεξηγηματικό Σημείωμα του κου Μακρομάλλη αφορά με την εργασία στην οποία είχε προβεί και τα συμπεράσματα και ευρήματά του, οπόταν, άπτεται καίρια των επιδίκων θεμάτων. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της Αίτησης-Έφεσης δεν έχει αρχίσει μέχρι σήμερα. Το τί συνιστά «καλό λόγο» σε κάθε περίπτωση εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Δεν μπορούν να καθοριστούν στενά κριτήρια. Την ύπαρξη καλού λόγου την αποφασίζει σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο συνεκτιμώντας τα ενώπιόν του στοιχεία και δεδομένα. Η δυνατότητα που θα έχει το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα υπό μορφή ένορκης δήλωσης των θέσεων του πιο πάνω προσώπου, του κου Μακρομάλλη, έχοντας υπόψη και τη φύση της υπόθεσης, αποτελεί κατά τη δική μου άποψη, καλό λόγο για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η κατάληξή μου ότι κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί και ότι θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση της συμπληρωματική ένορκης δήλωσης. Όσον αφορά την ημερομηνία που φέρει η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, είχε τεθεί ως λόγος Ένστασης η ημερομηνία αυτή, στο φάκελο του Δικαστηρίου η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση φέρει ημερομηνία 03/03/2015. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί μέχρι τις 10/07/2015. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι υπέρ της Αιτήτριας-Εφεσείουσας. Θα καταβληθούν, όμως, στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ..................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο