Αίτηση Υπό Ζαχαρία Καρίπη ν. Σάββας Σαββίδης, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 3/2015, 29/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 3/2015 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: Σάββας Σαββίδης, Α.Δ.Τ. 706807 Χρεώστης Αίτηση Υπό Ζαχαρία Καρίπη 29 Ιουνίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Πιστωτή: κα Σωτηρίου δια Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Χρεώστη: κος Αριστοτέλους δια Κύπρος Ανδρέου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ο Πιστωτής ζητά την έκδοση διατάγματος παραλαβής αναφορικά με την περιουσία του Χρεώστη. Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι ο Χρεώστης οφείλει προς αυτόν ποσό δυνάμει Δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 5.11.2012 και ότι διέπραξε πράξη πτώχευσης, ήτοι δεν συμμορφώθηκε με ειδοποίηση πτώχευσης που του επιδόθηκε. Ο Χρεώστης έχει καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση και οι λόγοι ένστασης που προβάλλει περιλαμβάνουν το ότι ο Πιστωτής δεν εξειδικεύει το πραγματικό οφειλόμενο υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους, ότι χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά με σκοπό την άσκηση πίεσης για εξόφληση του χρέους, ότι ο Χρεώστης μπορεί να πληρώσει τα χρέη του δια δόσεων, ότι ο Πιστωτής δεν έλαβε μέτρα εκτέλεσης της Δικαστικής απόφασης και ότι δεν διαπράχθηκε πράξη πτώχευσης. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, σημειώνω παρενθετικά τα εξής. Η εκδίκαση της αίτησης ξεκίνησε πριν την έναρξη ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015 (Ν. 61(Ι)/2015)και δεν είχε ολοκληρωθεί μέχρι την ημερομηνία που αυτός τέθηκε σε ισχύ. Εφαρμόζεται επομένως στην παρούσα περίπτωση η μεταβατική πρόνοια του άρθρου 128(α) του Κεφ. 5 που προνοεί ότι: «Οποιαδήποτε διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον χρεώστη, η οποία άρχισε αλλά δεν έχει συμπληρωθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, συνεχίζεται ως διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος πτώχευσης δυνάμει του παρόντος Νόμου, χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση των σχετικών δικογράφων». Συνεπώς, εάν η αίτηση επιτύχει, τότε θα καταλήξει στην έκδοση διατάγματος πτώχευσης και όχι διατάγματος παραλαβής, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 4
(1)του Κεφ. 5, ως τροποποιήθηκε από τον Ν. 61(Ι)/
- Επανερχόμενη στην υπό κρίση αίτηση, κατά την ακρόαση για την πλευρά του Πιστωτή έδωσε μαρτυρία ο ίδιος (ΜΑ1), η κα Μαρία Τσιάππα, Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (ΜΑ2) και ο κ. Λεόντιος Θεοδώρου, ιδιώτης επιδότης (ΜΑ3). Για την πλευρά του Χρεώστη έδωσε μαρτυρία ο ίδιος (ΜΚΑ1) και ο κ. Παναγιώτης Παπαευθυμίου, ιδιώτης εκτιμητής ακινήτων (ΜΚΑ2). Συνοψίζοντας την δια ζώσης μαρτυρία, ο Πιστωτής κατέθεσε ότι στις 5.11.2012 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή υπ΄ αριθμό 1235/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας υπέρ του και εναντίον του Χρεώστη για ποσό €15.000 πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 6.11.2013, πλέον €1.542 έξοδα συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως επί των δικηγορικών εξόδων από 11.4.2012 επί ποσού €1.500 (στο εξής το «εξ αποφάσεως χρέος»). Εκ συμφώνου δόθηκε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι τις 5.11.
- Ο Πιστωτής παρουσίασε αντίγραφο της συνταγμένης απόφασης το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ανέφερε επίσης ότι ο Χρεώστης δεν έχει καταβάλει κανένα ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του και ότι δεν έχει οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του Χρεώστη σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος. Είπε περαιτέρω ότι στις 10.1.2015 επιδόθηκε στον Χρεώστη η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αριθμό 114/2014 με την οποία ο Χρεώστης δεν συμμορφώθηκε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης της Δικαστικής απόφασης, Τεκμήριο 1, όμως ζήτησε επανειλημμένα από τον Χρεώστη να του καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Ανέφερε επίσης ερωτώμενος σχετικά ότι στα πλαίσια της αγωγής 1108/2012, είχε εκδοθεί απόφαση υπέρ του και εναντίον του ιδίου Χρεώστη και ότι σε σχέση με εκείνη την απόφαση έχει εξασφαλίσει διάταγμα ημερομηνίας 8.10.2014 για επιβάρυνση μετοχών του Χρεώστη στην εταιρεία S & A New Famagusta Management Ltd (Τεκμήριο 2). Πρόσθεσε ότι ούτε για το χρέος εκείνο έχει εισπράξει οποιοδήποτε ποσό από τον Χρεώστη. Του υποβλήθηκε τέλος ότι προωθεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά με σκοπό να ασκήσει πίεση αλλά αρνήθηκε. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά του Χρεώστη ήταν η κα Τσιάππα (ΜΑ2), Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία παρουσίασε στο Δικαστήριο το φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης 114/14, Τεκμήριο
- Με αναφορά στο περιεχόμενο του φακέλου αυτού, η ΜΑ2 κατέθεσε ότι, σύμφωνα με ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη, η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Χρεώστη στις 10.1.
- Είπε επίσης ότι δεν καταχωρήθηκε από τον Χρεώστη οποιαδήποτε ένσταση στην ειδοποίηση πτώχευσης. Κατά την αντεξέταση της, η ΜΑ2 ερωτήθηκε μόνο κατά πόσο υπάρχει στο φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης 114/14, Τεκμήριο 3, ένορκη δήλωση επίδοσης της στον Χρεώστη. Η ΜΑ2 απάντησε θετικά ότι εντός του φακέλου υπάρχει ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Λεόντιου Θεοδώρου. Ο τελευταίος μάρτυρας που προσκόμισε η πλευρά του Χρεώστη ήταν ο ιδιώτης επιδότης Λεόντιος Θεοδώρου (ΜΑ3) ο οποίος κατέθεσε ότι στις 10.1.2015 επέδωσε προσωπικά στον Χρεώστη την ειδοποίηση πτώχευσης 114/2014 και αναγνώρισε την ένορκη του δήλωση που βρίσκεται εντός του φακέλου της ειδοποίησης πτώχευσης, Τεκμήριο
- Είπε επίσης ότι επέδωσε προσωπικά στον Χρεώστη και την παρούσα αίτηση πτώχευσης, έναντι της υπογραφής της και παρουσίασε σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης, Τεκμήριο
- Ο ΜΑ3 δεν αντεξετάστηκε. Για την πλευρά του Χρεώστη έδωσε μαρτυρία ο ίδιος. Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι στις 5.11.2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στην αγωγή 1235/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Τεκμήριο
- Ανέφερε ότι ο Πιστωτής δεν έχει λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της απόφαση εκείνης και ότι δεν έχει ποτέ οχληθεί από τον Πιστωτή σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος. Ο Χρεώστης ανέφερε επίσης πως στα πλαίσια της αγωγής 1108/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εκδόθηκε δικαστική απόφαση υπέρ του Πιστωτή και εναντίον του και εναντίον της συζύγου του. Προς εκτέλεση της απόφασης εκείνης εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον της συζύγου του για πληρωμή μηνιαίας δόσης €400 το μήνα. Περαιτέρω, προς εξασφάλιση εκείνης της Δικαστικής απόφασης ο Πιστωτής εξασφάλισε το διάταγμα, Τεκμήριο 2 με το οποίο επιβάρυνε το 51% των μετοχών στην εταιρεία S & A New Famagusta Management Ltd που ανήκουν στον Χρεώστη. Είπε ότι η εν λόγω εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας από την ενοικίαση της οποίας εισπράττει ενοίκια. Κατά την αντεξέταση του, ο Χρεώστης ανέφερε ότι ήταν άνεργος από τον Αύγουστο 2012 μέχρι και τον Μάρτιο
- Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του, αρχικά υποστήριξε ότι όταν εκδόθηκε η Δικαστική απόφαση στην αγωγή 1108/2012 είχε συμφωνηθεί ότι με αυτή θα διευθετούνταν όλες οι μεταξύ των μερών οικονομικές διαφορές και ότι «ουδέποτε είπαμεν ότι θα μου κινήσει την άλλη αγωγή [1235/2012]». Του τέθηκε ότι αυτό δεν ευσταθεί διότι η απόφαση στην αγωγή 1235/2012 που αποτελεί τη βάση της παρούσας διαδικασίας εκδόθηκε εκ συμφώνου και επομένως ήταν σε γνώση του. Τότε υποστήριξε ότι εργάζεται στον κατασκευαστικό κλάδο και είχε κτίσει ένα «σπιτάκι για οικιακή βοηθό με κουζίνα» στο σπίτι του Πιστωτή, ότι κατασκεύασε για τον υιό του Πιστωτή «μια πέρκολα» καθώς και ένα επιπλέον δωμάτιο στην οικία του άλλου υιού του Πιστωτή. Υποστήριξε ότι η αξία των εργασιών αυτών έπρεπε να αφαιρεθεί από το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους. Ερωτήθηκε από τη συνήγορο του Πιστωτή κατά πόσο είχε συμφωνηθεί γραπτώς ότι η αξία αυτών των εργασιών θα αφαιρείτο από το εξ αποφάσεως χρέος και απάντησε «ναι». Η ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας αμφισβητήθηκε έντονα από τη συνήγορο του Πιστωτή. Του ζητήθηκε να προσκομίσει την γραπτή συμφωνία και του δόθηκε η ευκαιρία να διακοπεί η διαδικασία για να την παρουσιάσει. Απάντησε ότι «είναι στο γραφείο μου. Δεν είναι τόσο εύκολο». Ερωτήθηκε εάν εξέδωσε τιμολόγιο για τις εργασίες και απάντησε «Όχι. Δεν ήθελε τιμολόγιο». Ερωτήθηκε ακολούθως πότε προσέφερε αυτές τις υπηρεσίες και απάντησε «Ακριβή ημερομηνία δεν θυμάμαι. Πριν 3-4 χρόνια». Κλήθηκε ξανά από τη συνήγορο να παρουσιάσει οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο σε σχέση με αυτή τη συμφωνία και είπε «θα ελέγξω στο γραφείο». Του υποβλήθηκε ότι καμία τέτοια συμφωνία δεν υπάρχει και είπε ότι «Πρέπει να ελέγξω. Νομίζω κάτι υπάρχει». Ο Χρεώστης ανέφερε επίσης ότι μετά την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης μίλησε αρκετές φορές με τον Πιστωτή και ότι έκανε πολλές προτάσεις ο ίδιος για να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις όμως ο Πιστωτής δεν τις αποδέχτηκε κάτι που δεν συνάδει με την αναφορά του στην κυρίως εξέταση του ότι δεν οχλήθηκε ποτέ σε σχέση με το χρέος. Υποστήριξε ότι είχε αρκετά χρέη στο παρελθόν τα οποία κατάφερε να αποπληρώσει και ότι μόνο το παρόν εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει τακτοποιηθεί. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι, με εξαίρεση ένα δάνειο σε Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα για το οποίο πληρώνει €150 μηνιαίως δεν έχει άλλα χρέη. Και αυτή η θέση του αμφισβητήθηκε από τη συνήγορο του Πιστωτή. Σε σχετική ερώτηση, απάντησε ότι έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην αγωγή 2833/2010 (Τεκμήριο 7), για ποσό €200.000 για το οποίο δεν έχει πληρώσει οτιδήποτε. Είπε επίσης ότι εκδόθηκε εναντίον του απόφαση στην αγωγή 139/2013 (Τεκμήριο 8) για ποσό €136.
- Σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγωγή υποστήριξε ότι είναι μια αγωγή από ομάδα τριών υποθέσεων για την οποία έχει συμφωνήσει με τον πιστωτή να μην ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα «για 3 χρόνια μέχρι να δούμε τι θα γίνει». Συμφώνησε επίσης ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στην αγωγή 2590/2010 (Τεκμήριο 9) για ποσό €4.619,30 πλέον τόκους και έξοδα. Του τέθηκε επίσης ότι προς εκτέλεση της απόφασης στην αγωγή 1108/2012 εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο και απάντησε ότι «δεν έχω περιουσία πάνω μου, ούτε κινητή ούτε ακίνητη», με εξαίρεση τις μετοχές του στην εταιρεία S & A New Famagusta Management Limited.. Του τέθηκε επίσης κατά την αντεξέταση ότι σύμφωνα με τη συνταγμένη απόφαση, Τεκμήριο 1, η εν λόγω Δικαστική απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου στην παρουσία του ιδίου και του δικηγόρου του. Απάντησε ότι «δεν θυμάμαι να δέχτηκα. Υπάρχει περίπτωση να δέχτηκε ο δικηγόρος μου.» Του υποβλήθηκε τέλος από τη συνήγορο του Πιστωτή ότι δεν είναι ικανός να πληρώνει τα χρέη του και απάντησε «δεν ξέρεις τι λες». Για την πλευρά του Χρεώστη έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο και ο κ. Παναγιώτης Παπαευθυμίου, εκτιμητής ακινήτων (ΜΚΑ2). Κατά την κυρίως εξέταση του είπε ότι του ανατέθηκε από τον Χρεώστη να διενεργήσει εκτίμηση σε σχέση με ακίνητη περιουσία της εταιρείας S & A New Famagusta Management Ltd όμως για να το πράξει πρέπει να συλλέξει στοιχεία για τα οποία θα απαιτείτο χρόνος περίπου ενός μήνα. Μετά από τη δήλωση του αυτή η κυρίως εξέταση του διακόπηκε και οι συνήγοροι των δύο μερών δήλωσαν από κοινού ότι δεν θα υποβάλλονταν άλλες ερωτήσεις στο μάρτυρα, ούτε για σκοπούς κυρίως εξέτασης ούτε προς αντεξέταση και ζητήθηκε όπως η μαρτυρία του μη ληφθεί υπόψη. Σε κάθε περίπτωση, η μαρτυρία του ΜΚΑ2 κρίνεται άσχετη με τα επίδικα θέματα και καθόλου βοηθητική για τη διερεύνηση των υπό εξέταση ζητημάτων. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους. Έχω εξετάσει με προσοχή τον τρόπο και τη στάση τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους με γνώμονα τις αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία[1] και σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και τα παραδεκτά γεγονότα. Ο Πιστωτής μου έχει δημιουργήσει θετική εντύπωση. Η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από ευθύτητα και τα όσα κατέθεσε υποστηρίζονται πλήρως από την έγγραφη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε ενώ καθόλου δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του κατά την αντεξέταση. Δήλωσε ότι δεν έχει λάβει οποιοδήποτε ποσό έναντι του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους. Ιδιαίτερης επίσης σημασίας είναι το ότι δεν του τέθηκε κατά την αντεξέταση ότι έναντι του ποσού της απόφασης ο Χρεώστης εκτέλεσε εργασίες για τον ίδιο και στους υιούς του η αξία των οποίων έπρεπε να αφαιρεθεί από το ποσό του χρέους. Είναι καλά γνωστή η αρχή ότι θέματα που δεν τέθηκαν σε μάρτυρα κατά την αντεξέταση του και που εμφανίζονται για πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέταση του αντίδικου, είναι έκθετα σε απόρριψη γιατί δεν δόθηκε η ευκαιρία στο μάρτυρα της άλλης πλευράς να σχολιάσει ή να εξηγήσει τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα[2]. Ειδικά δε εάν πρόκειται για θέματα τέτοιας σημασίας όπως ισχυρισμός για μερική εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους σε διαδικασία αίτησης πτώχευσης. Επί της μαρτυρίας του Πιστωτή, καταλήγω ότι πρόκειται για μαρτυρία αξιόπιστη και αληθινή η οποία γίνεται πλήρως αποδεκτή. Αναφορικά με τη μαρτυρία των ΜΑ2 και ΜΑ3 σημειώνω ότι δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε λόγο να μην την αποδεχτώ ως αληθινή. Θεωρώ ότι ήταν μάρτυρες αντικειμενικοί και ανεξάρτητοι και δεν αμφισβητήθηκαν τα όσα κατέθεσαν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης. Ο Χρεώστης δεν μου έχει κάνει καθόλου θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του ήταν διάχυτη από αντιφάσεις ενώ επί ουσιωδών ζητημάτων τα όσα κατέθεσε δεν ήταν πειστικά. Έχω ήδη παραθέσει κάποια σημεία της μαρτυρίας του. Οι ισχυρισμοί του ότι διενήργησε εργασίες στην οικία του Πιστωτή και στις οικίες των υιών του η αξία των οποίων έπρεπε να αφαιρεθεί από το ποσό του χρέους ήταν όχι μόνο ατεκμηρίωτη αλλά και μη αξιόπιστη. Καμία αναφορά για μερική εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους δεν γίνεται στην ένσταση του ή στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει και οι ισχυρισμοί αυτοί δεν τέθηκαν στον Πιστωτή κατά την αντεξέταση του ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί και να απαντήσει. Καθοριστικό σημείο για την πλήρη έλλειψη πειστικότητας του ισχυρισμού του αυτού είναι το ότι ενώ αρχικά υποστήριξε ότι υπήρχε γραπτή συμφωνία για την αφαίρεση της αξίας των εργασιών αυτών από το ποσό του χρέους, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να προσκομίσει τη συμφωνία στο Δικαστήριο προφασίστηκε διάφορες δικαιολογίες για την αδυναμία του να το πράξει. Παραπέμπω ξανά στα αποσπάσματα της μαρτυρίας του που παραθέτω πιο πάνω. Σημειώνω τέλος ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, οι εν λόγω εργασίες διεκπεραιώθηκαν πριν «3-4 χρόνια» και άρα ήταν προγενέστερες της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης στην αγωγή 1235/2012 από την οποία προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος. Αυτό καθιστά πλήρως ανυπόστατη τη θέση του. Επί αυτού, έχω ήδη επισημάνει την προσπάθεια του να αρνηθεί ότι η απόφαση στην αγωγή 1235/2012 εκδόθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του. Αυτό καταρρίπτεται από το κείμενο της συνταγμένης απόφασης, Τεκμήριο 1, σύμφωνα με το οποίο η απόφαση εκδόθηκε στην παρουσία του ιδίου και του δικηγόρου του. Σημαντική αντίφαση στη μαρτυρία του ήταν και ότι ενώ κατά την κυρίως εξέταση υποστήριξε ότι δεν τον έχει οχλήσει ποτέ ο Πιστωτής σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος, στην αντεξέταση του υποστήριξε ότι μίλησε τόσο με τον πιστωτή όσο και με τους δικηγόρους του πολλές φορές και έχει κάνει προτάσεις προς διευθέτηση του. Τα πιο πάνω δεν μου επιτρέπουν να κρίνω τη μαρτυρία του Χρεώστη ως αξιόπιστη. Η δε μαρτυρία του ΜΚΑ2, όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, κρίνεται ως καθόλου βοηθητική και χωρίς καμία σχετικότητα με τα επίδικα θέματα. Για σκοπούς αποφυγής επανάληψης, τα όσα κατέθεσαν στο Δικαστήριο οι ΜΑ1, ΜΑ2 και ΜΕ3 αναφορικά με τα γεγονότα, συνιστούν και τα αντίστοιχα ευρήματα του Δικαστηρίου. Με δεδομένο το πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο και τα παραδεκτά γεγονότα προχωρώ να εξετάσω τη νομική βάση της αίτησης. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 5, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και πριν την τροποποίηση του με το Ν. 61(Ι)/2015, για την υποβολή αίτησης πτώχευσης εναντίον χρεώστη πρέπει να πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) να υπάρχει χρέος το οποίο να υπερβαίνει τις €15.000, (β) το χρέος να είναι για εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μέλλοντα χρόνο, (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση πτώχευσης να έχει διαπραχθεί εντός τριών μηνών πριν την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης, και (δ) ο Χρεώστης να είχε τη συνήθη διαμονή του στην Κύπρο για περίοδο ενός έτους πριν την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης. Στην παρούσα περίπτωση, το χρέος που ισχυρίζονται οι Πιστωτές υπερβαίνει τις €15.000 και αφορά εκκαθαρισμένο ποσό το οποίο είχε καταστεί πληρωτέο στις 6.11.2013 σύμφωνα με δικαστική απόφαση στην αγωγή 1235/
- Επιπρόσθετα, δεν αμφισβητείται ότι ο Χρεώστης είχε τη συνήθη διαμονή του στην Κύπρο για 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης. Τέλος η αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 23.1.2015 και η ειδοποίηση πτώχευσης είχε επιδοθεί στον Χρεώστη στις 10.1.2015 επομένως η παρούσα αίτηση είναι εμπρόθεσμη. Εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 5 του Κεφ. 5, παραμένει επομένως να εξεταστεί εάν ο Χρεώστης είχε διαπράξει πράξη πτώχευσης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5, ένας χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης: «(ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και αυτός παραλείπει μέσα σε επτά ημέρες από την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, ή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα.» Από τη μαρτυρία προκύπτει αβίαστα ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση με την ειδοποίηση πτώχευσης εντός 7 ημερών από την επίδοση της ενώ ο Χρεώστης δεν έχει εγείρει οποιαδήποτε ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή σε σχέση με το ποσό του χρέους. Παρά το ότι δεν προβάλλεται συγκεκριμένα ως λόγος ένστασης, ο συνήγορος του Χρεώστη στην τελική του αγόρευση υποστήριξε ότι ο Πιστωτής δεν νομιμοποιείται στην προώθηση της αίτησης γιατί δεν επιδόθηκε στον Χρεώστη προσωπικά η ειδοποίηση πτώχευσης. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στο φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης, Τεκμήριο 3, περιλαμβάνεται ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη ΜΑ3 σύμφωνα με την οποία στις 10.1.2015 επέδωσε την ειδοποίηση πτώχευσης στον Χρεώστη προσωπικά και έναντι της υπογραφής του. Ο ΜΑ3 επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό και κατά την μαρτυρία του και τονίζω ότι δεν αντεξετάστηκε καθόλου. Καταλήγω επομένως ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.
- Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων, στρέφομαι να εξετάσω την ένσταση που έχει εγείρει ο Χρεώστης. Ένας εκ των λόγων έντασης που προβάλει είναι ότι το οφειλόμενο ποσό είναι μικρότερο από αυτό που ο Πιστωτής ισχυρίζεται[3]. Έχω ήδη αναφερθεί εκτενώς στη σχετική μαρτυρία του Χρεώστη. Η θέση αυτή δεν γίνεται αποδεκτή για δύο λόγους. Πρώτον δεν υποβλήθηκε στον Πιστωτή κατά την αντεξέταση του και, δεύτερο, γιατί η μαρτυρία του Χρεώστη έχει κριθεί ως αναξιόπιστη για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί. Με αυτά τα δεδομένα, ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει. Ο Χρεώστης προβάλλει επίσης ως λόγο ένστασης ότι ο Πιστωτής χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά με πρόθεση να ασκήσει πίεση για να πληρώσει το ποσό του χρέους. Επί αυτού του ζητήματος σημειώνω ότι αποτελεί βασική αρχή ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν αποσκοπεί στο να εξαναγκάσει τον χρεώστη να πληρώσει το χρέος του προς τον πιστωτή. Εάν η διαδικασία χρησιμοποιείται με αυτό τον τρόπο[4] τότε κρίνεται ως καταχρηστική και πρέπει να καταστέλλεται. Ο σκοπός και ο στόχος της έκδοσης διατάγματος παραλαβής ή διατάγματος πτώχευσης είναι να προστατεύσει και να διασφαλίσει την περιουσία του υπό πτώχευση προσώπου ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί και να διατεθεί ως καθορίζει το Κεφ. 5 για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών του χρεώστη[5]. Όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει θέμα κατάχρησης διαδικασίας, πρέπει να το εξετάζει με γνώμονα τα γεγονότα, όπως προκύπτουν από την ενώπιον του μαρτυρία[6]. Στην παρούσα περίπτωση, με βάση τη μαρτυρία που έχω ενώπιον μου, δεν διαπιστώνω ότι ο Πιστωτής επιδιώκει με την προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας, να αποκομίσει αθέμιτο όφελος ή πλεονέκτημα εις βάρος άλλων πιστωτών του Χρεώστη ή ότι χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία με τρόπο καταπιεστικό προς τον Χρεώστη. Συνεπώς δεν συμφωνώ με τη θέση του Χρεώστη ότι η διαδικασία προωθείται καταχρηστικά. Περαιτέρω, ο Χρεώστης υποστηρίζει είναι φερέγγυος και μπορεί να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις. Επί αυτού πρέπει να πω ότι, παρά τις αναφορές του Χρεώστη περί του αντιθέτου, τα γεγονότα δεν συνηγορούν ότι πρόκειται για άτομο φερέγγυο το οποίο είναι σε θέση να πληρώσει τα χρέη του. Από την έκδοση της Δικαστικής απόφασης εναντίον του, δεν έχει πληρώσει κανένα ποσό έναντι ποσού της απόφασης. Αυτό κάθε άλλο παρά δεικνύει άτομο το οποίο είναι σε θέση να πληρώνει τα χρέη του. Αν και δεν προβάλλεται ως λόγος ένστασης, υποστηρίχθηκε κατά την ακρόαση ότι επειδή ο Πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής διότι, προς εξασφάλιση άλλης Δικαστικής απόφασης εναντίον του ιδίου Χρεώστη, επιβάρυνε μετοχές του τελευταίου στην εταιρεία S & A New Famagusta Management Ltd η οποία είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας. Δεν συμφωνώ με τη θέση αυτή. Το πιο πάνω γεγονός δεν καθιστά τον Πιστωτή «εξασφαλισμένο πιστωτή» στη βάση του άρθρου 2 του Κεφ.
- Αυτό διότι η επιβάρυνση των μετοχών έγινε για σκοπούς άλλου χρέους και όχι του παρόντος και ότι το άμεσο αντικείμενο της επιβάρυνσης είναι μετοχές και όχι ακίνητη περιουσία και επομένως η επιβάρυνση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εμπράγματο βάρος επί ακίνητης περιουσίας. Τέλος, προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι ο Πιστωτής δεν έχει λάβει μέτρα εκτέλεσης της Δικαστικής απόφασης στην αγωγή 1235/
- Επί αυτού, όπως έχει νομολογηθεί, η λήψη οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης της Δικαστικής απόφασης δεν είναι προϋπόθεση για την προώθηση πτωχευτικής διαδικασίας αφού το Κεφ. 5 δεν δημιουργεί οποιαδήποτε τέτοια προϋπόθεση ή υποχρέωση[7]. Συνεπώς ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης μπορεί να επιτύχει. Συγκεφαλαιώνοντας, σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)του Κεφ. 5, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και πριν την τροποποίηση του από τον Ν. 61(Ι)/2015, για να επιτύχει μια αίτηση πτώχευσης, οι Πιστωτές πρέπει να αποδείξουν την ύπαρξη του χρέους, την επίδοση της αίτησης και την πράξη πτώχευσης. Από τη μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή, ως διαφαίνεται άλλωστε πιο πάνω, ο Πιστωτής έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό και τις τρείς πιο πάνω προϋποθέσεις ενώ οι λόγοι ένστασης που έχει εγείρει η πλευρά του Χρεώστη δεν έχουν γίνει αποδεχτοί. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα πτώχευσης αναφορικά με τον Χρεώστη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 5. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Πιστωτή/Αιτητή και εναντίον του Χρεώστη/Καθ' ου η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να καταβληθούν από την περιουσία του Χρεώστη/Καθ' ου η Αίτηση. ............. Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. [1] Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Αντωνιάδου v. Αντωνιάδη
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2009, C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273 [2] Adidas v Jonedoxo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 [3] Για την αναγκαιότητα αυστηρής απόδειξης του ακριβές ποσού του χρέους σχετική είναι η Αlpha Bank Cyprus Ltd ν Αναφορικά με τον Κώστα Αριστείδη, ECLI:CY:AD:2015:A355, Πολιτική Έφεση 200/10, ημερομηνίας 20.5.2015 [4] Μερκής ν Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 AAΔ 788, Χαραλαμπίδης ν Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522 [5] London Clubs Ltd κ.ά ν Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 669 [6] Πετράκης ν Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311 [7] Σχετική η Πετράκης v Κίμωνος
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1311 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο