Διαχειριστικής Επιτροπής SEAVIEW COURT ν. Δρ. Φύτου Ποιητή, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές αρ.: 3580/11, 1405/14, 17/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Συνεκδικαζόμενες Αγωγές αρ.: 3580/11 1405/14 Αρ. Αγωγής: 3580/11 Μεταξύ: Διαχειριστικής Επιτροπής SEAVIEW COURT Εναγόντων και Δρ. Φύτου Ποιητή Εναγομένου ---------------- Αρ. Αγωγής: 1405/14 Μεταξύ: Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας SEA VIEW COURT Εναγόντων και Δρ. Φύτου Ποιητή Εναγομένου ---------------- Ημερομηνία: 17 Ιουνίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Παπαλλής για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση κα Πέτρου). Εναγόμενος: παρών, παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες αξιώνουν από τον Εναγόμενο το ποσό των €2.581- οφειλόμενο ως υποχρέωση συνεισφοράς σε έξοδα διαχείρισης κοινόκτητης οικοδομής για την περίοδο Ιούλιο 2007 μέχρι Νοέμβριο 2011 ή και δυνάμει του δόγματος του αδικαιολόγητου πλουτισμού ή και άλλως πως. Στην συνεκδικαζόμενη αγωγή αξιώνουν το ποσό των €1.566- ως οφειλόμενο ποσό για τη συνεισφορά του Εναγόμενου σε έξοδα διαχείρισης κοινόκτητης οικοδομής για την περίοδο Δεκέμβριο 2011 μέχρι τον Μάιο
- Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες ήταν και εξακολουθούν να είναι η Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας «SEAVIEW COURT», που βρίσκεται στην οδό Γεωργίου Σεφέρη 20, στη Λάρνακα. Ο Εναγόμενος ήταν ιδιοκτήτης ή και ενοικιαστής ή και κάτοχος μονάδας της κοινόκτητης οικοδομής, ήτοι των διαμερισμάτων με αριθμούς 302 και 303, τα οποία βρίσκονται στην εν λόγω πολυκατοικία. Οι Ενάγοντες, σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου και Κανονισμών, υπολογίζουν κάθε μήνα τα κοινόχρηστα που αναλογούν σε όλους τους ιδιοκτήτες ή και ενοικιαστές ή και κατόχους μονάδων με βάση τις δαπάνες που καταβάλλονται για τη λειτουργία, τη συντήρηση και τη διαχείριση της εν λόγω κοινόκτητης οικοδομής. Ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει και εξακολουθεί να οφείλει τη συνεισφορά που του αντιστοιχεί για τα έξοδα διαχείρισης, συντήρησης και λειτουργίας της εν λόγω κοινόκτητης οικοδομής, τα οποία οφείλει ως ιδιοκτήτης ή και ενοικιαστής ή και κάτοχος των διαμερισμάτων 302 και 303, για τη χρονική περίοδο από τον Ιούλιο 2007 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2011, τα οποία ανέρχονται και για τα δυο διαμερίσματα στο συνολικό ποσό των €2.581- καθώς και για την περίοδο Δεκέμβριο 2011 μέχρι τον Μάιο 2014, τα οποία ανέρχονται και για τα δυο διαμερίσματα στο συνολικό ποσό των €1.566-. Οι Ενάγοντες επανειλημμένα είχαν ζητήσει από τον Εναγόμενο να τους καταβάλει τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά χωρίς ανταπόκριση. Κατά ή περί την 24/10/2011 ο Εναγόμενος είχε αποστείλει επιστολή με επιταγή ύψους €50-, η οποία αντιπροσώπευε τα κοινόχρηστα του μηνός Οκτωβρίου 2011, η οποία επιταγή του είχε επιστραφεί λόγω του ότι είχε δοθεί υπό την αίρεση ότι θα μπορούσε να εξαργυρωθεί μόνο στην περίπτωση που γινόταν παραδοχή, από την Διαχειριστική Επιτροπή, ότι δεν οφειλόταν, από τον Εναγόμενο, οποιοδήποτε άλλο ποσό. Οι Ενάγοντες είχαν αποστείλει στον Εναγόμενο επιστολές με τις οποίες τον ενημέρωναν ότι εάν δεν εξοφλούσε τα οφειλόμενα ποσά των επιστολών θα λάμβαναν εναντίον του δικαστικά μέτρα χωρίς περαιτέρω ειδοποίηση. Παρόλα αυτά, ο Εναγόμενος αρνείται ή και αμελεί ή και παραλείπει μέχρι σήμερα ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και να εξοφλήσει τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή του ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει τα ισχυριζόμενα ποσά καθώς και ότι ήταν τυπικός στην πληρωμή των κοινοχρήστων. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι κατά καιρούς είχε καταβάλει διάφορα ποσά για επιδιόρθωση ζημιών, οι οποίες είχαν προκληθεί από τις ενέργειες ή την αμέλεια των Εναγόντων, τα οποία ποσά οι Ενάγοντες είχαν συμφωνήσει να πληρώσουν. Ήτοι την ζημιά στο αυτοκίνητο ΕΒΥ128 ύψους €115-, το ποσό των €120- που είχε καταβληθεί για το ξεβούλωμα της υδρορροής, καθώς και το ποσό των €690- το οποίο είχε καταβληθεί για επιδιόρθωση των ζημιών στο διαμέρισμα 302 λόγω της υδρορροής. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι είχε προσπαθήσει να πληρώσει τα κοινόχρηστα για το μήνα Οκτώβριο 2011, αλλά οι Ενάγοντες δεν δέχθηκαν τα ποσά λόγω αβλεψίας. Ανταπαιτεί το ποσό των €925- ως ειδικές ζημιές, οι οποίες προέκυψαν από την αμέλεια των Εναγόντων να διατηρούν και να συντηρούν σε καλή και λειτουργική κατάσταση τους κοινόχρηστους χώρους. Ως λεπτομέρειες της αμέλειας των Εναγόντων καταγράφει τα ακόλουθα: Ότι δεν τηρούσαν ορθούς λογαριασμούς, ότι είχαν εισπραχθεί από ασφαλιστικές εταιρείες ποσά για ζημιές που είχαν προκληθεί στην πολυκατοικία και είχαν κατακρατηθεί από τους Ενάγοντες, ότι είχε γίνει επάλειψη από κατραμόχαρτο της ταράτσας της πολυκατοικίας χωρίς να ληφθεί εγγύηση, ότι η πολυκατοικία δεν διατηρείται καθαρή και ότι το ασανσέρ και η κύρια είσοδος βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι λόγω της αμέλειας των Εναγόντων ο ίδιος είχε υποστεί τις ακόλουθες ζημιές: Ζημιά στο όχημά του με αριθμούς εγγραφής ΕΒΥ128 ύψους €115-, είχε καταβάλει το ποσό των €120- για ξεβούλωμα της υδρορροής και είχε καταβάλει το ποσό των €690- για την επιδιόρθωση των ζημιών που είχαν προξενηθεί στο διαμέρισμα 302 λόγω της υδρορροής στην ταράτσα της πολυκατοικίας «Seaview Court». Προς υποστήριξη της υπόθεσης των Εναγόντων μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Τάσο Πολυδώρου, Μ.Ε.1, ο οποίος είχε ετοιμάσει γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι είναι ο Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας «Seaview Court» και ο Εναγόμενος είναι ο ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων 302 και 303 στη συγκεκριμένη κοινόκτητη οικοδομή. Τα κοινόχρηστα για τον κάθε μήνα, που αναλογούν στους ιδιοκτήτες ή ενοικιαστές, υπολογίζονται από τη Διαχειριστική Επιτροπή ανάλογα με τις δαπάνες για τη λειτουργία, την συντήρηση και την διαχείρισή της. Για όλα τα έξοδα τηρούντο λογαριασμοί και κάθε μήνα ή τρίμηνο αναρτούνταν στον πίνακα ανακοινώσεων, στην είσοδο της πολυκατοικίας, οι αναλυτικοί λογαριασμοί του μήνα με το κατ' αναλογία ποσό των κοινοχρήστων για κάθε διαμέρισμα. Ο Εναγόμενος είχε παραλείψει να πληρώσει τη συνεισφορά του ως κάτοχος των διαμερισμάτων 302 και 303 και οφείλει για την περίοδο 01/07/2007 μέχρι και 30/11/2011 για το διαμέρισμα 302 το χρηματικό ποσό των €2.264,48- και για το διαμέρισμα 303 το χρηματικό ποσό των €312,52- και για την περίοδο Δεκέμβριο 2011 μέχρι τον Μάιο 2014, για τα δυο διαμερίσματα, το συνολικό ποσό των €1.566-. Σύμφωνα με την καταγραφείσα θέση του, οι Ενάγοντες είχαν εξουσιοδοτήσει την εταιρεία M.H.T. Building Management Ltd και τον διευθυντή της Μάριο Χατζηττοουλή, να ενεργεί εκ μέρους τους και, μεταξύ άλλων, να εισπράττει τα οφειλόμενα κοινόχρηστα και να πληρώνει τους λογαριασμούς. Στις 24/10/2011 ο Εναγόμενος είχε αποστείλει επιστολή, στους Ενάγοντες, η οποία συνοδευόταν με το χρηματικό ποσό των €50- το οποίο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, αποτελούσε τα κοινόχρηστα του μηνός Οκτωβρίου 2011 για τα διαμερίσματα 302 και
- Η καταβολή του συγκεκριμένου ποσού ήταν υπό την αίρεση ότι αν εξαργυρωνόταν η συγκεκριμένη επιταγή αυτό θα σήμαινε ότι κανένα άλλο ποσό δεν οφειλόταν από τον Εναγόμενο στους Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες επέστρεψαν τη συγκεκριμένη επιταγή, με επιστολή ημερομηνίας 07/11/2011, απορρίπτοντας τη συγκεκριμένη πρόταση, αφού ο Εναγόμενος όφειλε ένα πολύ μεγαλύτερο χρηματικό ποσό από τα €50- που είχε προσφέρει. Στην ίδια επιστολή ο Εναγόμενος ενημερωνόταν ότι αν δεν ξοφλούσε τα οφειλόμενα ποσά θα λαμβάνονταν εναντίον του δικαστικά μέτρα. Όσον αφορά το παράπονο του Εναγομένου για το πρόβλημα στην υδρορροή στην ταράτσα της πολυκατοικίας, υποστήριξε ότι οι Ενάγοντες είχαν ενημερωθεί μετά την επιδιόρθωσή του. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι το χρηματικό ποσό των €690- που αξιώνει ο Εναγόμενος για ζημιές στο διαμέρισμα του λόγω της υδρορροής δεν είχε καταβληθεί από τον Εναγόμενο, αλλά αφορά προσφορά για το βάψιμο τριών υπνοδωματίων και την επιδιόρθωση του πατώματος ενός εκ των διαμερισμάτων του Εναγόμενου. Οπόταν, δεν μπορεί να το αξιώνει. Αναφορικά με τις ζημιές στο όχημα του Εναγόμενου, με αρ. εγγραφής ΕΒΥ128, οι Ενάγοντες δεν έχουν οποιαδήποτε γνώση. Καταλήγει, ότι ο Εναγόμενος μέχρι και σήμερα αρνείται να καταβάλει το οφειλόμενο χρηματικό ποσό, ενώ παράλληλα συνεχίζει να μην ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του σε σχέση με τα κοινόχρηστα για τα δύο διαμερίσματα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ως τεκμήρια τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 02/07/2007 ως Τεκμήριο 1, τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 08/06/2007 ως Τεκμήριο 1(Α), τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 18/04/2008 ως Τεκμήριο 1(Β), τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 20/10/2009 ως Τεκμήριο 1(Γ), τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 24/03/2010 ως Τεκμήριο 1(Δ), τα Πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 04/05/2011 ως Τεκμήριο 1(Ε), δέσμη αποδείξεων για κοινόχρηστες δαπάνες ως Τεκμήριο 2, τις καταστάσεις ανείσπρακτων κοινοχρήστων ως Τεκμήριο 3, κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τις καθυστερημένες οφειλές του διαμερίσματος 302 ως Τεκμήριο 4, κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τις καθυστερημένες οφειλές του διαμερίσματος 303 ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο της συμφωνίας διαχείρισης ως Τεκμήριο 6, την επιστολή του Εναγόμενου ημερομηνίας 24/10/2011 ως Τεκμήριο 7, την επιστολή ημερομηνίας 07/11/2011 από τη Διαχειριστική Επιτροπή προς τον Εναγόμενο ως Τεκμήριο 8, κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τις καθυστερημένες οφειλές του διαμερίσματος 302 για την περίοδο Δεκέμβριο 2011 μέχρι Μάιο 2014 ως Τεκμήριο 9, κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τις καθυστερημένες οφειλές του διαμερίσματος 303 για την περίοδο Δεκέμβριο 2011 μέχρι Μάιο 2014 ως Τεκμήριο 10, αντίγραφο συστημένης επιστολής ημερομηνίας 02/10/2014 που είχε αποστείλει ο Εναγόμενος ως Τεκμήριο 11, την επιστολή του δικηγόρου των Εναγόντων ημερομηνίας 12/12/2006 ως Τεκμήριο 12, την απαντητική επιστολή ημερομηνίας 02/02/2007 με τα συννημένα έγγραφα ως Τεκμήριο 13 και την αποστολή τηλεομοιότυπου στον δικηγόρο του Εναγόμενου ως Τεκμήριο
- Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε αντιμετωπιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα με οποιονδήποτε άλλο ένοικο της πολυκατοικίας. Ήταν η θέση του ότι όλοι οι ένοικοι είχαν προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους και όλοι είχαν συνεισφέρει στις έκτακτες δαπάνες που αντιμετώπιζε κατά καιρούς η πολυκατοικία. Μόνο ο Εναγόμενος δεν συνεισέφερε. Ακόμα και μετά που υπέστη εμπρησμό η συγκεκριμένη οικοδομή, ενώ όλοι οι άλλοι συνεισέφεραν, ο Εναγόμενος δεν το έπραξε. Ο Εναγόμενος είχε θέσει θέμα εντιμότητας της Διαχειριστικής Επιτροπής, όμως, ήταν η δική του θέση ότι ο τέως πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής ήταν πολιτικός μηχανικός και ήταν ο αρμοδιότερος για να είναι πρόεδρος, λόγω των πολλών κατασκευαστικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η πολυκατοικία. Το 1995 είχε διατελέσει και ο Εναγόμενος μέρος της Διαχειριστικής Επιτροπής και είχε αποχωρήσει γιατί ήθελε αύξηση στην αμοιβή του και, όταν δεν του παραχωρήθηκε η αύξηση που ζητούσε, είχε αποχωρήσει. Όσον αφορά το ποσό που ανταπαιτεί ο Εναγόμενος, ήταν η θέση του ότι ζημιές στα αυτοκίνητα έχουν υποστεί αρκετοί ένοικοι, μεταξύ αυτών και ο ίδιος, γιατί είναι ο χώρος στάθμευσης είναι ανοικτός χώρος. Σε σχέση με την υδρορροή, υποστήριξε ότι θα έπρεπε να είχε γνωστοποιηθεί η οποιαδήποτε ζημιά στη Διαχειριστική Επιτροπή, η οποία είναι υπεύθυνη και τηρεί ταμείο έτσι ώστε να επιδιορθωθεί. Όμως, ο κ. Ποιητής είχε ενεργήσει αυτόβουλα και είχε καλέσει τεχνικό, ο οποίος είχε καθαρίσει την υδρορροή και η Διαχειριστική Επιτροπή είχε ενημερωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Ήταν η θέση του ότι η ταράτσα, εκτός των κακοτεχνιών, αντιμετωπίζει επιπρόσθετα ακόμα ένα πρόβλημα γιατί ο κ. Ποιητής μετά που παρέλαβε τα διαμερίσματα είχε εγκαταστήσει σύστημα κλιματισμού και είχε διατρίσει την υγρομόνωση χωρίς την άδεια της Επιτροπής. Το πιεστικό σύστημα, το οποίο είχε εγκατασταθεί από τον κ. Ποιητή, επίσης είχε υδρορροές και, παρά το ότι ο κ. Ποιητής είχε ενημερωθεί από την Διαχειριστική Επιτροπή, δεν προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες. Για αρκετό καιρό τα δύο σημεία στα οποία είχε παρέμβει ο κ. Ποιητής επιδιορθώνονταν με έξοδα της Διαχειριστικής Επιτροπής. Αντεξεταζόμενος, όταν του υποδείχθηκαν κάποιες φωτογραφίες τις είχε αναγνωρίσει ως φωτογραφίες της ταράτσας της πολυκατοικίας. Δεν του ζητήθηκε, όμως, να τις καταθέσει. Εξήγησε ότι η συγκεκριμένη πολυκατοικία συντηρείται στη βάση των δυνατοτήτων των ενοίκων της και η ταράτσα είχε υποστεί κανονική συντήρηση. Σε ερώτηση που του τέθηκε ανέφερε ότι ο Εναγόμενος είχε σταματήσει να καταβάλλει τα κοινόχρηστα που του αναλογούσαν την 01/07/2007 και είχε προβάλει ως λόγο μη καταβολής των κοινοχρήστων το θέμα της εντιμότητας του τότε προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής καθώς και η ασυμφωνία του Εναγομένου με τη Διαχειριστική Επιτροπή. Πριν από τη διαμάχη με τη Διαχειριστική Επιτροπή, ο Εναγόμενος κατέβαλλε το μερίδιο των κοινοχρήστων που του αναλογούσε και του δίδονταν αποδείξεις έναντι γιατί χρωστούσε το ποσό για τις έκτακτες δαπάνες. Ερωτηθείς για την κατάσταση της ταράτσας ο συγκεκριμένος μάρτυρας ανέφερε ότι δεν μπορούσε κανένας να δώσει εγγυήσεις για την ταράτσα λόγω των κακοτεχνιών της κατασκευάστριας εταιρείας. Υποστήριξε ότι θα συντηρηθεί η ταράτσα όταν μαζευτούν λεφτά στο ταμείο γιατί σήμερα δεν υπάρχει διαθέσιμο ποσό. Εξήγησε ότι ο λόγος που δεν είχε γίνει αποδεκτή η επιταγή του Εναγόμενου ύψους €50- ήταν γιατί είχε τεθεί ο όρος ότι η αποδοχή της θα σήμαινε και ότι ο Εναγόμενος δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες. Από τις καταστάσεις λογαριασμού, όμως, προέκυπτε ότι ο Εναγόμενος όφειλε ένα σημαντικό ποσό, το οποίο ζητήθηκε τόσο γραπτώς, αλλά και με προσωπικές επισκέψεις του προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής, χωρίς ανταπόκριση. Ερωτηθείς ξανά για το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην ταράτσα, ο μάρτυρας εξήγησε ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε ενημερωθεί μετά που το συγκεκριμένο πρόβλημα είχε επιδιορθωθεί, παρά το γεγονός ότι η Διαχειριστική Επιτροπή ήταν και η μόνη αρμόδια να επιλύσει το πρόβλημα. Όταν υποβλήθηκε από τον Εναγόμενο αίτημα που αφορούσε τις ζημιές στο διαμέρισμα 302, ο ίδιος είχε ζητήσει να το επιθεωρήσει, αλλά είχε αντιμετωπιστεί με άρνηση από την πλευρά του Εναγομένου. Σε σχέση δε με την πυρκαγιά, εξήγησε ότι ένα άγνωστο νεαρό πρόσωπο είχε βάλει φωτιά στην πολυκατοικία και είχαν προκληθεί ζημιές, οι οποίες έπρεπε να επιδιορθωθούν. Κανένας δεν γνώριζε τον νεαρό και δεν είχε καμιά σχέση με την πολυκατοικία. Όλοι οι ένοικοι, εξαιρουμένου του κου Ποιητή, είχαν συνεισφέρει στην επιδιόρθωση της πολυκατοικίας λόγω της πυρκαγιάς. Για την Υπεράσπιση, μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Κυριάκο Βιολάρη, Μ.Υ.1, ο οποίος ανέφερε ότι είναι ασφαλιστής στο επάγγελμα από το 1992, ενώ παράλληλα είναι εκτιμητής αυτοκινήτων και ζημιών. Ερωτηθείς ανέφερε ότι έχουν μακροχρόνια φιλία με τον Εναγόμενο και πολλές φορές τον επισκέπτεται στο εξοχικό του σπίτι στη Βαβατσινιά και τον βοηθά με διάφορες δουλειές. Αναφορικά με το συγκρότημα «SeaView» ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε βοηθήσει τον Εναγόμενο όταν τον είχε καλέσει για να επιθεωρήσει τα διαμερίσματα. Είχε δει πλημμυρισμένα τα δύο δωμάτια και τη βεράντα. Το νερό που βρισκόταν στα δύο δωμάτια ήταν, κατά τη δική του άποψη, νερό από την οροφή. Το νερό της οροφής, αντί να κατεβαίνει στο δρόμο, κατέβαινε στη βεράντα του διαμερίσματος του κου Ποιητή. Όταν ξεμπλοκαρίστηκε η υδροσωλήνα, τότε το νερό διοχετευόταν πλέον στο δρόμο. Ο ίδιος είχε τηλεφωνήσει του κου Πέτρου Κυριάκου, υδραυλικού, για να διορθώσει την υδροσωλήνα. Αποτέλεσμα ήταν να καθαρίσουν τα νερά της βεράντας, όμως, το νερό στα υπνοδωμάτια είχε παραμείνει και ο ίδιος είχε αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει σκούπα και κουβά για να αφαιρέσει όσο περισσότερο μπορούσε. Ερωτηθείς για τη ζημιά στο αυτοκίνητο του Εναγόμενου, υποστήριξε ότι του είχε υποδείξει ο Εναγόμενος κάποια ζημιά και ο ίδιος είχε προσέξει μια πόρτα αποθήκης δίπλα από το αυτοκίνητο, η οποία ήταν ξεκλείδωτη. Ο δυνατός αέρας, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, είχε οδηγήσει την πόρτα να κινείται πάνω κάτω και να κτυπά στο αυτοκίνητο. Η ζημιά του αυτοκινήτου δεν ήταν μεγάλη και μπορούσε να καθοριστεί στα €120- με €150-. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί ημερομηνίες. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος τον είχε φωνάξει για να επιθεωρήσει το συγκεκριμένο όχημα για σκοπούς της ασφάλειας, αλλά τελικά δεν είχε υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα στην ασφαλιστική εταιρεία. Ερωτηθείς ανέφερε ότι το συγκεκριμένο όχημα είχε ζημιά και στις δύο πόρτες, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί με σιγουριά, ούτε και μπορούσε να θυμηθεί σε ποιον ανήκε η αποθήκη, η πόρτα της οποίας ανοιγόκλεινε. Ο ίδιος ο κ. Ποιητής του είχε αναφέρει ότι είχε υποβάλει απαίτηση στη Διαχειριστική Επιτροπή σε σχέση με τη ζημιά του οχήματος. Παραδέχθηκε ότι η ζημιά στην πόρτα του οχήματος του κου Ποιητή ήταν πολύ μικρή και φαινόταν καθαρά ότι είχε προκληθεί από τη γειτονική πόρτα της αποθήκης, η οποία ανοιγόκλεινε. Απέκλεισε το ενδεχόμενο η συγκεκριμένη ζημιά να είχε προκληθεί από σύγκρουση με αυτοκίνητο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο Εναγόμενος δεν είχε ασφαλισμένα τα δύο του διαμερίσματα, σε σχέση με διαρροή νερού. Προηγουμένως ήταν ασφαλισμένα, αλλά στη συνέχεια είχε αποφασίσει να μην ασφαλίσει ούτε τα διαμερίσματα στο «SeaView», ούτε το σπίτι, αλλά ούτε και το εξοχικό στη Βαβατσινιά. Όσον αφορά τα νερά που είχαν εισχωρήσει στη βεράντα, ήταν η θέση του ότι η συγκεκριμένη βεράντα ήταν καλυμμένη και αν θα έμπαιναν νερά της βροχής θα ήταν πολύ λίγα. Απέκλεισε το ενδεχόμενο τα νερά στη βεράντα να ήταν νερά της βροχής γιατί ήταν περίπου δύο ίντσες ύψος. Επέμενε στη θέση του ότι ήταν νερό της οροφής. Εξήγησε ότι η υδροσωλήνα από τη βεράντα προς τα κάτω είχε μια σχάρα και ότι το νερό από την οροφή όταν είχε μπλοκαριστεί έβγαινε πάνω στη βεράντα του κου Ποιητή. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η υδροσωλήνα είχε μπλοκαριστεί μεταξύ του διαμερίσματος του κου Ποιητή και του κάτω ορόφου γι' αυτό και το νερό ερχόταν προς τα πάνω. Ήταν η θέση του ότι, απ' όσα ο ίδιος γνώριζε, ο Εναγόμενος είχε επαφή με τους Διαχειριστές για τις ζημιές του και τους είχε καλέσει για να τις επιθεωρήσουν. Όμως, δεν γνώριζε κατά πόσο είχε επιτρέψει σε οποιονδήποτε από τη Διαχειριστική Επιτροπή να προβεί σε αυτοψία στο διαμέρισμα. Ερωτηθείς κατά πόσο η συγκεκριμένη ζημιά είχε επιδιορθωθεί, ισχυρίστηκε ότι ο δικός του μπογιατζής δεν είχε προβεί σε οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις στα διαμερίσματα και όταν τα είχε ξανά επισκεφθεί συνέχιζαν να είναι αδιόρθωτα. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Παναγιώτης Λάμπρου, Μ.Υ.2, ελαιοχρωματιστής στο επάγγελμα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, εκτός από ελαιοχρωματιστής διεκπεραιώνει και απομονώσεις ταρατσών. Όσον αφορά τα συγκεκριμένα διαμερίσματα, ήταν η θέση του ότι τα ταβάνια είχαν νερό λόγω συσσώρευσης νερού στην οροφή, η οποία οροφή όταν την εξέτασε χρειαζόταν συντήρηση γιατί η απομόνωσή της είχε φθαρεί. Υποστήριξε ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε συντήρηση της ασημομπογιάς, γι' αυτό και είχε υποστεί ρωγμές από τις οποίες εισχωρούσε νερό και εμφανιζόταν στα κάτω διαμερίσματα. Όσον αφορά την επιδιόρθωση, ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να τοποθετηθεί κατρόχαρτο από πάνω. Εξήγησε, περαιτέρω, ότι ακόμα και η επιδιόρθωση δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Η ασημομπογιά που τοποθετείται χρειάζεται άλλαγμα κάθε δύο με τρία χρόνια γιατί είναι καμωμένη από ένα είδος πετρελαίου το οποίο στεγνώνει από τον ήλιο και δημιουργούνται ρωγμές. Σε σχέση με τη συγκεκριμένη ζημιά ο ίδιος είχε προβεί σε εκτίμηση, όμως, δεν θυμόταν τί ποσό είχε καθορίσει στην εκτίμηση. Κατέληξε, ότι δεν είχε ο ίδιος διενεργήσει οποιεσδήποτε εργασίες στα συγκεκριμένα διαμερίσματα. Αντεξεταζόμενος, δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε επισκεφθεί τα συγκεκριμένα διαμερίσματα. Το μόνο που μπορούσε να θυμηθεί ήταν ότι τα είχε επισκεφθεί πριν από πολύ καιρό. Είχε εξετάσει την ταράτσα και είχε διαπιστώσει ότι υπήρχαν κομπρεσόροι των κλιματιστικών και ότι υπήρχαν παντού στην απομόνωση ρωγμές. Είχε, επίσης, δει μια σωλήνα, η οποία είχε εγκλωβιστεί μέσα στον κατρά. Ο ίδιος δεν γνώριζε σε ποιον ανήκαν τα κλιματιστικά τα οποία ήταν τοποθετημένα στην ταράτσα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ήταν η δική του άποψη ότι η διαρροή προέκυπτε από τις σχισμές και τη φθορά που υπήρχε παντού στην ταράτσα. Ο ίδιος είχε αντιληφθεί ότι είχε γίνει προσπάθεια επιδιόρθωσης της ταράτσας, αλλά δεν είχε καταστεί εφικτό. Λόγω του ότι το διαμέρισμα του Εναγόμενου βρισκόταν στον τελευταίο όροφο, διοχετευόταν νερό της ταράτσας στην οροφή του. Υποστήριξε εμφαντικά ότι η οροφή του διαμερίσματος δεν μπορεί να επιδιορθωθεί πριν να επιδιορθωθούν οι σχισμές της ταράτσας. Τελευταίος κατέθεσε ο Εναγόμενος, Μ.Υ.3, του οποίου η μαρτυρία δόθηκε στη μορφή της γραπτής δήλωσης, η οποία είχε κατατεθεί και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 15 στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τη γραπτή του δήλωση, ουδέποτε είχε αρνηθεί την καταβολή των κοινοχρήστων που αναλογούσαν στα διαμερίσματα 302 και 303 στην πολυκατοικία «SeaView» στη Λάρνακα. Η Διαχειριστική Επιτροπή της συγκεκριμένης πολυκατοικίας αρνείτο ν' αποδεχτεί τις δικές του πληρωμές και εξέδιδε αποδείξεις έναντι. Όσον αφορά την έκτακτη δαπάνη σε σχέση με την ταράτσα, παραδέχθηκε ότι είχε αρνηθεί να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό γιατί σε δύο διαφορετικούς χρόνους η Διαχειριστική Επιτροπή δεν είχε λάβει την απαιτούμενη εγγύηση των δέκα με είκοσι ετών και γιατί ο ίδιος είχε ισχυρή υποψία ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε λάβει δώρα ή ανταλλάγματα για να μην ζητήσει την παραχώρηση εγγύησης. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η κατάσταση της ταράτσας ήταν πάντοτε άθλια και οι διάφοροι τεχνίτες που είχε καλέσει, κατά καιρούς, ο ίδιος με σκοπό να επιδιορθώσουν τα δύο διαμερίσματα αρνούνταν να το πράξουν γιατί υποστήριζαν ότι έπρεπε πρώτα να επιδιορθωθεί η ταράτσα και μετά τα διαμερίσματα. Όσον αφορά το αυτοκίνητό του, ισχυρίστηκε ότι η ζημιά σε αυτό είχε προκληθεί από το ανοιγοκλείσιμο των πόρτων των μετρητών της Α.Η.Κ. διότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε αμελήσει να επιδιορθώσει τις συγκεκριμένες πόρτες εγκαίρως έτσι ώστε να κλείνουν κανονικά. Υποστηρίζει ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε εισπράξει από την ασφαλιστική εταιρεία κάποιο ποσό, το οποίο αρνείται να του καταβάλει, αναφορικά με τις ζημιές του αυτοκινήτου του. Όσον αφορά το ελάττωμα της υδρορροής, αυτό είχε επιδιορθωθεί από τον κ. Πέτρο Κυριάκου, υδραυλικό, και του είχε καταβληθεί το ποσό των €120-. Η ζημιά στο διαμέρισμα 302, ήταν ο ισχυρισμός του, ότι η Διαχειριστική Επιτροπή, την οποία εκπροσωπούσε ο κ. Πολυδώρου, είχε επισκεφθεί το συγκεκριμένο διαμέρισμα και είχε καλέσει έναν τεχνίτη αλλοδαπό για να την επιδιορθώσει. Η συγκεκριμένη ζημιά είχε εκτιμηθεί στο ποσό των €690- από τον κ. Παναγιώτη Λάμπρου. Όμως, ο ίδιος είχε αρνηθεί να παραδώσει το κλειδί του διαμερίσματος στον κ. Πολυδώρου γιατί δεν επιθυμούσε τις υπηρεσίες του αλλοδαπού τεχνίτη. Υποστήριξε ότι άμα γίνει κανονική συντήρηση στην ταράτσα και δοθούν οι, κατά τον ίδιο, αρμόζουσες εγγυήσεις θα καταβάλει και την έκτακτη δαπάνη. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση του ότι ο ανελκυστήρας της πολυκατοικίας δεν εργαζόταν από την ημέρα της εγκατάστασής του γιατί είχαν γίνει βασικά λάθη κατά την εγκατάστασή του, ότι η εξώθυρα της κεντρικής εισόδου του συγκροτήματος χαλούσε πολύ τακτικά και ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα ειδοποιείτο η εταιρεία, η οποία ήταν υπεύθυνη για τη συντήρηση του ανελκυστήρα, για να την επιδιορθώσει. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε αποχωρήσει από τις γενικές συνελεύσεις γιατί ο πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού, είχε παραλείψει να λάβει εγγύηση για την ταράτσα, γιατί είχε καταχραστεί την εξουσία του, γιατί είχε διαστρεβλώσει τα πρακτικά και τις αποφάσεις και ότι είχε παραλείψει να λάβει τα δέοντα μέτρα για ν' αποφευχθεί η πυρκαγιά στο χώρο στάθμευσης. Αντεξεταζόμενος ο Εναγόμενος συμφώνησε ότι μια Διαχειριστική Επιτροπή για να λειτουργήσει χρειάζεται λεφτά και ότι όλοι οι ένοικοι οφείλουν να πληρώνουν τα δέοντα κοινόχρηστα. Δεν μπορούσε να θυμηθεί τί ποσό είχε καταβάλει ως κοινόχρηστα από το 2007 μέχρι και τον Μάιο του
- Υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε συμψηφίσει τα ποσά που διεκδικούσε με τα κοινόχρηστα και ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε αποδεχθεί σιωπηρά τον συμψηφισμό. Ερωτηθείς επέμενε στη θέση του ότι όλες οι δικές του απαιτήσεις είχαν γίνει αποδεκτές από τη Διαχειριστική Επιτροπή. Για τη ζημιά στο αυτοκίνητό του ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε παραλάβει επιστολή από τον Γεώργιο Σάββα με την οποία δηλωνόταν ότι θα του καταβληθεί το ποσό, ενώ για τη ζημιά στο διαμέρισμα, ύψους €690-, ο ίδιος ο κ. Πολυδώρου τον είχε ειδοποιήσει ότι θα έφερνε κάποιον τεχνίτη να το επιδιορθώσει, αλλά, όταν έφερε τον ξένο τεχνίτη, ο ίδιος αρνήθηκε ν' αποδεχθεί τις υπηρεσίες του. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει τις συγκεκριμένες ζημιές, υποστήριξε ότι οι απαιτήσεις του βασίζονται στο γεγονός ότι πρέπει να επιδιορθωθεί η ταράτσα της πολυκατοικίας. Παραδέχθηκε ότι η επιστολή που είχε αποστείλει μαζί με μια επιταγή, το Τεκμήριο 7, του είχε επιστραφεί. Επέμενε ότι δεν οφείλει οποιαδήποτε κοινόχρηστα και ότι όλα έχουν καταβληθεί προκαταβολικά. Ήταν η δική του θέση ότι όλα τα μηνιαία κοινόχρηστα έχουν πληρωθεί στο ακέραιο μέχρι και τον Μάρτιο του 2015 αφού έχει γίνει συμψηφισμός, από τον ίδιο, ο οποίος είχε γίνει σιωπηρά αποδεκτός και από τη Διαχειριστική Επιτροπή. Κατά τη δική του άποψη, υπεύθυνη για την ταράτσα είναι η Διαχειριστική Επιτροπή και για την αμέλειά της να την επιδιορθώσει θα πρέπει να του καταβάλει αποζημιώσεις. Η συγκεκριμένη αμέλεια αφορούσε την κακή εκτέλεση των εργασιών απομόνωσης της ταράτσας, καθώς και την παράλειψη της Διαχειριστικής Επιτροπής να λάβει τις δέουσες εγγυήσεις για την εκτελεσθείσα εργασία. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι ακόμα και αν υπήρχε κατασκευαστικό λάθος στην ταράτσα αυτό θα θεραπευόταν αν υπήρχε κανονική συντήρηση της ταράτσας ανά διετία. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και για τις δυο πλευρές κατατέθηκαν, προς υποστήριξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών, γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο κ. Πολυδώρου, Μ.Ε.1, έπεισε το Δικαστήριο για την αλήθεια των λεχθέντων του και η μαρτυρία του ενισχύθηκε από την πραγματική μαρτυρία, τα τεκμήρια που κατέθεσε, αλλά και την παραδοχή του Εναγόμενου ότι ο λόγος που θεωρούσε ότι δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό ήταν γιατί ο ίδιος είχε συμψηφίσει τα, κατά τον δικό του ισχυρισμό, οφειλόμενα, από την Διαχειριστική Επιτροπή, προς τον ίδιο με τα οφειλόμενα κοινόχρηστα. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας ήταν σταθερός στη μαρτυρία του και εξήγησε τί είχε συμβεί σε σχέση με την ταράτσα και το χώρο στάθμευσης. Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω αφού δεν είχε οποιοδήποτε ιδίων συμφέρον και διακατεχόταν από την επιθυμία του ο χώρος στον οποίο διαμένουν όλοι οι ένοικοι να λειτουργεί χωρίς προβλήματα. Δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον από την εξέλιξη της υπόθεσης αφού το οποιοδήποτε αποτέλεσμα θα βοηθούσε μόνο την ενίσχυση του διαχειριστικού ταμείου και όχι τον ίδιο προσωπικά. Ο κ. Βιολάρης, Μ.Υ.1, στενός φίλος του Εναγόμενου άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι είχε προσέλθει στο Δικαστήριο απλά για να βοηθήσει τον Εναγόμενο και όχι για να πει την αλήθεια. Δεν μπορούσε να θυμηθεί την ημερομηνία που είχε επισκεφτεί τα συγκεκριμένα διαμερίσματα για να δει την κατ' ισχυρισμό ζημιά, δεν μπορούσε να θυμηθεί πού ήταν η ζημιά στο αυτοκίνητο του Εναγόμενου, αρχικά είπε και στις δυο πόρτες και στη συνέχεια τροποποίησε τη θέση του αναφέροντας ότι ήταν στη μια πόρτα και απλά είχε υποθέσει ότι είχε προκληθεί από μια πόρτα αποθήκης που ήταν ανοιχτή. Ο ίδιος είχε ισχυριστεί ότι νερό από τη βεράντα είχε εισχωρήσει στα διαμερίσματα, πλημυρίζοντας δυο δωμάτια, λόγω του ότι η υδρορροή ήταν μπλοκαρισμένη, λίγο πιο κάτω από τα διαμερίσματα του Εναγόμενου και δεν άφηνε το νερό της οροφής να δραπετεύσει προς τα κάτω. Δεν είχε αναφέρει οτιδήποτε για την οροφή ούτε και είχε αναφέρει τί ζημιά υπήρχε στα διαμερίσματα, παρόλο που ήταν ο πρώτος που είχε πάει να την επιθεωρήσει την ζημιά. Δεν με έπεισε για την αλήθεια των όσων είχε αναφέρει, ιδιαίτερα λόγω του ότι η μαρτυρία του ήταν σε αντίθεση με τη μαρτυρία του κου Παναγιώτη Λάμπρου, Μ.Υ.2, ο οποίος δεν συμμεριζόταν τη θέση του για το μπλοκάρισμα την υδρορροής, αλλά υποστήριξε ότι η ζημιά στα διαμερίσματα είχε προέλθει από την απομόνωση στην ταράτσα, η οποία είχε φθαρεί. Ούτε και η μαρτυρία του κου Παναγιώτη Λάμπρου, Μ.Υ.2, δεν βοηθά την υπόθεση του Εναγόμενου αφού δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε επισκεφτεί τα διαμερίσματα και σε τί ποσό είχε εκτιμήσει την ζημιά. Ο ίδιος είχε καθορίσει το πρόβλημα στην απομόνωση της ταράτσας, η οποία λόγω φθοράς είχε υποστεί ρωγμές από τις οποίες εισχωρούσε νερό της βροχής και την ζημιά σε όλα τα ταβάνια. Δεν μίλησε για πατώματα ή τοίχους όπως ο Μ.Υ.1. Η μαρτυρία του σε αρκετά σημεία συγκρούεται με αυτήν του Εναγόμενου. Ο Μ.Υ.2 είχε αναφέρει ότι είχαν γίνει προσπάθειες επιδιόρθωσης της ταράτσας χωρίς αποτέλεσμα λόγω των κατασκευαστικών προβλημάτων. Ο Εναγόμενος είχε επικαλεστεί την αμέλεια των Εναγόντων για τη μη συντήρηση της ταράτσας. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Εναγόμενο, Μ.Υ.3, ο οποίος είναι δικηγόρος στο επάγγελμα και είχε χειριστεί την υπόθεσή του. Έχει νομολογηθεί ότι οι δικηγόροι θα πρέπει ν' αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο, βλ. Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82. Στη συγκεκριμένη υπόθεση κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036).». Η μαρτυρία του, του Ενάγοντα, δεν βοήθησε εν πάση περιπτώσει την υπόθεσή του γιατί, πρώτον, παραδέχθηκε ότι όφειλε κάποιο ποσό ως διαχειριστικά τέλη, δεύτερον, παραδέχθηκε ότι όλοι οι ένοικοι είχαν υποχρέωση να πληρώνουν τα κοινόχρηστά τους και, τρίτον, περιβαλλόταν από μια έντονη και ανεξήγητη αντιπάθεια προς τον κ. Πολυδώρου. Επίσης, οι προσβληθείσες θέσεις του για τη μη αποπληρωμή των κοινοχρήστων ήταν αντιφατικές. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι είχε αρνηθεί να καταβάλλει τα κοινόχρηστα λόγω έλλειψης εντιμότητας εκ μέρους του προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής καθώς και λόγω του ότι είχε διαφωνήσει με τη Διαχειριστική Επιτροπή, ενώ ακολούθως είχε αναφέρει ότι είχε καταβάλει τα κοινόχρηστα προκαταβολικά για να καταλήξει ότι είχε συμψηφίσει το ποσό που ο ίδιος όφειλε ως κοινόχρηστα με το ποσό που ο ίδιος θεωρούσε ότι του οφειλόταν για τις κατ' ισχυρισμό ζημιές του. Η θέση του δε για σιωπηρή αποδοχή του συμψηφισμού από τη Διαχειριστική Επιτροπή αντιβαίνει της λογικής και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όλες οι θέσεις του Εναγόμενου έμειναν κενές από υποστηριχτική μαρτυρία αφού καμιά πραγματική μαρτυρία δεν προσκομίστηκε. Δεν έπεισε για κανένα από τους ισχυρισμούς του. Ούτε και προσκόμισε οποιοδήποτε τεκμήριο για τις, κατά τον ισχυρισμό του, ζημιές τις οποίες είχε υποστεί, παρόλο που ισχυριζόταν εμφαντικά ότι είχε πληρώσει τον υδραυλικό για το ξεμπλοκάρισμα της υδρορροής και είχε επιδιορθώσει το αυτοκίνητό του. Καταλήγω, λοιπόν, ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Ο Εναγόμενος ήταν ο ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων 302 και 303 στο συγκρότημα διαμερισμάτων «Seaview Court», στο οποίο υπήρχε Διαχειριστική Επιτροπή, η οποία είχε εκλεγεί δημοκρατικά σε Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 08/06/2007, Τεκμήριο 1Α, που επιλαμβανόταν τα της λειτουργίας, συντήρησης και διαχείρισης των κοινοχρήστων εξόδων της συγκεκριμένης κοινόκτητης οικοδομής. Ακολούθως, η διαχείριση της συγκεκριμένης πολυκατοικίας είχε ανατεθεί, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας, στην εταιρεία «Kickavi LTD», Τεκμήριο 1Α. Λόγω του ότι η εταιρεία «Kickavi LTD» είχε πτωχεύσει το 2011 είχε αποφασιστεί, στη Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 04/05/2011, η ανάθεση της διαχείρισης στην εταιρεία M.H.T. BUILDING MANAGEMENT LTD δυνάμει γραπτής σύμβασης, Τεκμήρια 1Ε και
- Η νέα εταιρεία που είχε αναλάβει τη διαχείριση είχε ετοιμάσει κατάσταση που αφορούσε τα ανείσπραχτα κοινόχρηστα για τις περιόδους από την 01/07/2007 μέχρι 01/05/2014, Τεκμήριο 9, και μέχρι τότε ο Εναγόμενος είχε υπόλοιπο ύψους €1.117- για το διαμέρισμα 302 και €449- για το διαμέρισμα
- Ο Εναγόμενος, ενώ ήταν μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής για σειρά ετών, λόγω προσωπικής του διαφωνίας, είχε αποχωρήσει από μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής από το 2007 και έκτοτε είχε αποφασίσει να μην καταβάλλει τα κοινόχρηστα που του αναλογούσαν, τα οποία υπολογίζονταν σύμφωνα με το εμβαδό του κάθε διαμερίσματος. Το 2011, όταν πλέον είχε αντιληφθεί ότι θα κινείτο δικαστικά η Διαχειριστική Επιτροπή, Τεκμήριο 8, τότε προφασίστηκε ζημιά στα διαμερίσματά του, στα οποία δεν διέμενε και ήταν κενά και με δικούς του συλλογισμούς και χωρίς καν να διαβουλευθεί με τη Διαχειριστική Επιτροπή είχε συμψηφίσει την κατ' ισχυρισμό ζημιά του με το οφειλόμενο υπόλοιπο των κοινοχρήστων. Το συσσωρευμένο ποσό που ο Εναγόμενος όφειλε, σύμφωνα με τα Τεκμήρια 4, 5, 9 και 10, μέχρι 23/05/2014 ήταν €3.385,48- για το διαμέρισμα 302 και €761.52- για το διαμέρισμα 303, σύμφωνα και με την παραδοχή του Εναγόμενου, αλλά και με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου από το Πελένδρι και Σταύρος Φραντζή από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μάριου Χρίστου Φραντζή ν. Ανδρέα Φραντζή από τη Λεμεσό ανήλικου δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης του Δέσπως Χρυσάνθου
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1295 στη σελ. 1305 καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Το βάρος του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, όπως έχει διαχρονικά αποφασιστεί, το φέρει στην πολιτική δίκη κατά κανόνα ο ενάγων και αποσείεται όταν ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/08, ημερ. 18.5.2010).» Ερχόμενη σε αυτή τούτη την αξίωση, ο διάδικος, σύμφωνα με τη νομολογία, οφείλει να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία για να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του, βλ. Λουκαΐδης v. Εκδοτικής Εταιρείας Αλήθεια Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 22, σελ. 44. Από τη στιγμή που προσάγεται ικανή και θετική μαρτυρία με αποδεικτικά στοιχεία ικανοποιείται το νομικό πρωταρχικό βάρος που έχει ο Ενάγοντας («legal burden of proof») και εναποτίθεται πλέον στους ώμους του Εναγόμενου η αντίκρουσή τους («evidential burden of proof»), βλ. O´Hare & Browne: Civil Litigation, 12η έκδ., σελ. 451 κ.ε.. Οπόταν, το πρώτο θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο νομικά η Διαχειριστική Επιτροπή νομιμοποίητο να προβαίνει σε χρεώσεις και, δεύτερον, κατά πόσο έχει προσκομιστεί ικανή και θετική μαρτυρία σε σχέση με την αξίωση. Η εκ του νόμου συγκρότηση Διαχειριστικής Επιτροπής αποτελεί αφ' εαυτής στοιχείο νομιμοποιητικό της Διαχειριστικής Επιτροπής ως ενάγουσας.. Καθοδήγηση μπορεί ν' αντληθεί από την απόφαση Χριστίνα Ταλιάνου ν. Διαχειριστική Επιτροπή Belmar Complex
(2002)1 A.A.Δ. 102, στην οποία κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΒ του νόμου: "Κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει Διαχειριστική Επιτροπή για τη ρύθμιση και διαχείριση των υποθέσεών της. Η Διαχειριστική Επιτροπή συνίσταται και ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους αυτού και των Κανονισμών." Ανάμεσα στις εξουσίες της Διαχειριστικής Επιτροπής είναι, σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΗ
(1)(δ) του νόμου, η ανάκτηση με αγωγή από κύριο μονάδας οποιουδήποτε ποσού χρημάτων που δαπανήθηκε σε σχέση με τις κοινόκτητες οικοδομές. ενώ με βάση το άρθρο 38ΚΣΤ
(1)"η Διαχειριστική Επιτροπή θα ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων ...........". Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο ΚΣΤ
(2), η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί να ενάγει και να ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά την κοινόκτητη οικοδομή και να ενάγει σε σχέση με ζημιές ή βλάβες που προκλήθηκαν στην οικοδομή, να συνάπτει συμβάσεις και να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή του νόμου και των κανονισμών. Προκύπτει από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις ότι ο νομοθέτης θέλησε να προσδώσει στις προβλεπόμενες από το νόμο Διαχειριστικές Επιτροπές νομική υπόσταση και δικαιοπρακτική ικανότητα. Προκύπτει επίσης ότι οι Διαχειριστικές αυτές Επιτροπές έχουν δικαίωμα να εμφανίζονται στο Δικαστήριο ως διάδικοι, να ενάγουν και να ενάγονται. Η ανησυχία της εφεσείουσας ότι θα αποτελούσε έκπληξη για τους ιδιοκτήτες των μονάδων των κοινόκτητων οικοδομών να πληροφορηθούν ότι ο διαχειριστής τους δεν είναι το πρόσωπο που διόρισαν αλλά κάποιο πλασματικό πρόσωπο χωρίς κανένα αντίκρισμα είναι ανεδαφική γιατί οι συγκεκριμένες διαχειριστικές επιτροπές, ενεργούν, σύμφωνα με το νόμο, από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων κλπ. Επομένως, τα πρόσωπα που αποτελούν μια τέτοια Διαχειριστική Επιτροπή δεν εμφανίζονται προς τα έξω υπό την προσωπική τους ιδιότητα ούτε ενάγουν ή ενάγονται υπό την προσωπική τους ιδιότητα. Για τους σκοπούς του νόμου, τα πρόσωπα που αποτελούν τη Διαχειριστική Επιτροπή, αποτελούν ένα εκ του νόμου συγκροτημένο σώμα το οποίο εύλογα μπορεί να ονομάζεται Διαχειριστική Επιτροπή με την προσθήκη κάποιου άλλου διακριτικού ονόματος ή χαρακτηριστικού για σκοπούς προσδιορισμού ή διάκρισης από άλλες παρόμοιες Διαχειριστικές Επιτροπές. Στην προκείμενη περίπτωση που οι εφεσίβλητοι, "Διαχειριστική Επιτροπή Belmar Complex" συνιστούν πράγματι εκ του νόμου συγκροτημένο σώμα και νομιμοποιούνται ως ενάγοντες στην αγωγή εναντίον της εφεσείουσας.». Από την πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου διαφάνηκε ότι η Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας είχε την εξουσία και τη δικαιοπρακτική ικανότητα να συνάψει συμφωνία αρχικά με την εταιρεία «Kikcavi Ltd» και ακολούθως με την εταιρεία «M.H.T. BUILDING MANAGEMENT LTD», Τεκμήριο 1Ε, για να της αναθέσει τη διαχείριση της πολυκατοικίας, η οποία περιλάμβανε την συντήρηση, έλεγχο, επίβλεψη, επιδιόρθωση, καθαριότητα, είσπραξη κοινοχρήστων και πληρωμή δικαιωμάτων και τελών στις αρμόδιες αρχές. Συμφώνα με τις πρόνοιες του άρθρου 38ΚΒ και 38ΚΣτ
(1)του Κεφ.224 η Διαχειριστική Επιτροπή ενεργεί εκ μέρους και δια λογαριασμό των κυρίων των μονάδων. Συμφώνα δε με τις πρόνοιες του άρθρου 38ΙΑ
(2)του Κεφ. 224 ένα από τα δικαιώματα που έχει η Διαχειριστική Επιτροπή είναι και η έγερση αγωγής εναντίον του κυρίου, ο οποίος παραλείπει να πληρώσει την αναλογία του μεριδίου του στις δαπάνες που προβλέπονται στο εδάφιο
(1)του ίδιου άρθρου. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΙΑ του Κεφ. 224: «Οι κύριοι όλων των μονάδων θα συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, ή συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται από το Μέρος αυτό ή από τους Κανονισμούς. Η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας.» Οπόταν, όλοι οι ιδιοκτήτες μιας κοινόκτητης οικοδομής έχουν υποχρέωση να συνεισφέρουν στις κοινόχρηστες δαπάνες ανεξαρτήτως του εάν χρησιμοποιούν ή όχι τους κοινόχρηστους χώρους ή τις κοινόχρηστες υπηρεσίες και αν διαφωνούν με τη Διαχειριστική Επιτροπή για προσωπικούς λόγους. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Εναγόμενος έχει παραδεχθεί ότι οφείλει κοινόχρηστα, αλλά επιπρόσθετα έχει αποδειχθεί και η οφειλή του. Η όποια διαφωνία του με τη Διαχειριστική Επιτροπή ή η έλλειψη εντιμότητας του προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής, όπως ήταν αρχικά ο ισχυρισμός του, δεν μπορούν να τον απαλλάξουν από την καταβολή του μεριδίου του στα κοινόχρηστα. Όσον αφορά την απόδειξη αυτής τούτης της οφειλής, το άρθρο 38ΙΑ καθορίζει με σαφήνεια ότι «.. η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας». Θεωρώ ότι προκύπτει σαφώς από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1, η οποία δεν αντικρούστηκε ουσιωδώς, το γεγονός ότι από το 2007 μέχρι και τον Μάιο του 2011, ίσχυε η απόφαση της Διαχειριστικής Επιτροπής για χρέωση του Εναγόμενου ανά τετραγωνικό μέτρο, Τεκμήριο 1Ε, με ελάχιστη χρέωση €14-, Τεκμήριο
- Όπως προκύπτει από τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει πιο πάνω, αποφασίστηκε νομότυπα και δημοκρατικά στις εκάστοτε γενικές συνελεύσεις τόσο το ποσό των κοινοχρήστων που αναλογούσε στον Εναγόμενο για τα διαμερίσματά του, καθώς και όσα απαιτούντο για τις αναγκαίες επιδιορθώσεις και την ασφάλεια του κτιρίου. Δεν νοείται ο Εναγόμενος να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων της Διαχειριστικής Επιτροπής επί δεκαετίες, από το 1995, να συμφωνεί με αυτές και να τις θεωρεί έγκυρες και στη συνέχεια να προβάλλει γενικούς και αστήρικτους ισχυρισμούς, όπως ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε αποδεχθεί σιωπηρά τον συμψηφισμό των δικών του ζημιών με το ποσό που οφειλόταν για τα κοινόχρηστα και ν' αρνείται να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του. Ο Εναγόμενος λησμονεί ότι ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι οφείλει κοινόχρηστα. Δεν νοείται, με δεδομένη τη συγκεκριμένη παραδοχή, να επιτρέπεται σε οποιονδήποτε ένοικο κοινόκτητης οικοδομής να προβάλει προφάσεις για τη μη καταβολή της δικής του συνεισφοράς για την ομαλή λειτουργία των κοινόχρηστων χώρων και υπηρεσιών μιας οικοδομής από τη στιγμή που η επιβολή των κοινοχρήστων γίνεται δυνάμει των προνοιών του Νόμου. Φυσικά, δεν απαλλάσσεται η οποιαδήποτε Διαχειριστική Επιτροπή από το καθήκον απόδειξης του οφειλομένου ποσού, καθώς και του τρόπου με τον οποίο υπολογίστηκε. Στην παρούσα περίπτωση οι Ενάγοντες απέδειξαν την οφειλή του Εναγόμενου, όπως έχει αναφερθεί, για τα έτη 2007 μέχρι τον Μάιο
- Ο καθορισμός της συνεισφοράς του κάθε ενοίκου στα κοινόχρηστα έξοδα είχε καθοριστεί με δημοκρατικές διαδικασίες σε γενική συνέλευση. Η όποια διαφωνία του, όμως, δεν μπορεί να τον απαλλάξει από τις υποχρεώσεις του, οι οποίες προέκυψαν από την απόφαση της πλειοψηφίας των ενοίκων. Θα πρέπει, τέλος, να λεχθεί ότι ο Εναγόμενος ανταπαιτεί, στην την Υπεράσπισή του, κάποια ποσά ως ζημιές τις οποίες έχει υποστεί από την αμέλεια των Εναγόντων. Δεν έχει προσκομίσει ίχνος πραγματικής μαρτυρίας για να τα αποδείξει, τις ζημιές ή το οποιοδήποτε ποσό απαιτείται για την επιδιόρθωσή τους και, επομένως, δεν τίθεται θέμα προς εξέταση. Καταλήγω, λοιπόν, ότι θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση, υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου, για το ποσό των €2.581- με νόμιμο τόκο από 07/12/2011 και για το ποσό των €1.566- με νόμιμο τόκο από 03/06/
- Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα βαραίνουν τον Εναγόμενο. (Υπ.) ............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο