Φουκαρίδης και Σία Λτδ ν. Κύπρο Αντρέου, Αρ.αγωγής 902/2012, 20/1/2015

Φουκαρίδης και Σία Λτδ ν. Κύπρο Αντρέου, Αρ.αγωγής 902/2012, 20/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 902/2012 Μεταξύ: Φουκαρίδης και Σία Λτδ Ενάγουσας και Κύπρο Αντρέου Εναγόμενο Ημερ.: 20.1.2015 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ.Λ.Λουκαϊδης Για τον Εναγόμενο: κ.Α.Ποιητής για Δρ.Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Α Π Ο Φ Α Σ Η Αιτία αγωγής στην παρούσα υπόθεση προβάλλεται η καταχώρηση αίτησης διάλυσης της Ενάγουσας Εταιρείας από τον Εναγόμενο. Με την Εκθεση Απαίτησης η Ατηση χαρακτηρίζεται ως αβάσιμη και ότι συνιστούσε με πρόθεση ζημιογόνο επέμβαση στο επάγγελμα και τη διεξαγωγή της επιχείρησης και εργασίας της Ενάγουσας και σε βάρος του ατομικού της δικαιώματος της ιδιοκτησίας. Σύμφωνα πάντα με την Εκθεση Απαίτησης, η Αίτηση ήταν αβάσιμη γιατί αναφερόταν σε αγωγή που δεν αφορούσε την Ενάγουσα και γιατί ο Εναγόμενος όφειλε στην Ενάγουσα ποσά πολύ περισσότερα από εκείνα που ζητούσε. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι συνεπεία της καταχώρησης της Αίτησης απώλεσε δύο κατακυρωθείσες σε αυτή προσφορές από κρατικές υπηρεσίες, συνολικού ποσού €74.100 και της Επαρχιακής Διοίκησης Λευκωσίας για ποσό €75.000 ως επίσης και ποσό εγγύησης αξίας €2.000 που κατασχέθηκε. Περαιτέρω, λόγω της εκκρεμότητας της Αίτησης η Ενάγουσα απώλεσε τη δυνατότητα να υποβάλει προσφορές σε δημόσιες προσκλήσεις και διαγωνισμούς συνολικού ποσού €1.007.000. Αξιώνονται με την αγωγή γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, τόκος και έξοδα. Ο Εναγόμενος είναι δικηγόρος και για αρκετά χρόνια παρείχε τις επαγγελματικές του υπηρεσίες στην Ενάγουσα. Με την Εκθεση Υπεράσπισης του διατείνεται ότι η εκ μέρους του καταχώρηση της Αίτησης διάλυσης της Ενάγουσας ήταν καλόπιστη και ότι εδραζόταν σε οφειλή της Ενάγουσας προς τον ίδιο που δεν είχε ικανοποιηθεί. Αρνείται ότι όφειλε ο ίδιος οιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα. Κυρίαρχο ζήτημα στην παρούσα αγωγή είναι οι συνθήκες καταχώρησης της Αίτησης διάλυσης της Ενάγουσας. Πρόκειται για την Αίτηση Εταιρειών 37/2011 Ε.Δ. Λάρνακας. Φωτοαντίγραφο της Αίτησης που καταχωρίστηκε την 24.3.2011 παρουσιάστηκε από την υπεράσπιση (Τεκμήριο 22). Ως λόγος για τη διάλυση της Ενάγουσας φερόταν η ανικανότητα της να πληρώσει χρέος της προς τον Ενάγοντα «... για το ποσό των €1.299 εντόκως προς 8% ετησίως από 31.5.2007 μέχρι 14.10.2008 και 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €165,15 Φ.Π.Α.». Σύμφωνα με την Αίτηση η ανικανότητα της Ενάγουσας προέκυπτε από το γεγονός της μη συμμόρφωσης της με απαίτηση πληρωμής του χρέους που της επιδόθηκε την 23.2.2011 και παρά την παρέλευση 21 ημερών από την επίδοση. Οι πρόνοιες των άρθρων 211(
2. e)και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που αναφέρονταν και στην Aίτηση, είναι σχετικές. Αναφερόταν στην παραγρ.8 της Αίτησης ότι το χρέος αφορούσε ψηφισθέντα και πιστοποιημένα την 18.1.2011 έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και σε βάρος της Ενάγουσας στην αγωγή 1507/2007. Το σχετικό Πιστοποιητικό Ψήφισης Καταλόγου Εξόδων ημερομηνίας 18.1.2011 για τα ακριβή ποσά παρουσιάστηκε (Τεκμήριο 17). Όπως είχε διαπιστωθεί και κατά την εκδίκαση της Αίτησης (σελ.17 των πρακτικών - Τεκμήριο 5), τα έξοδα αφορούσαν και το πιστοποιητικό είχε εκδοθεί στην αγωγή 1567/2007 Ε.Δ. Λάρνακας και όχι στην 1507/2007 που αναφερόταν στην παραγρ.8 της Αίτησης. Επρόκειτο ασφαλώς για τυπογραφικό λάθος κατά τη σύνταξη της Αίτησης. Η Ενάγουσα το αναγάγει σε μείζον θέμα εξ΄ου και η θέση της ότι η Αίτηση ήταν αβάσιμη γιατί αναφερόταν σε αγωγή που δεν την αφορούσε. Ασφαλώς, όμως, και την αφορούσε η αγωγή 1567/2007 και το σφάλμα στην παραγρ.8 της αίτησης θα μπορούσε να διορθωθεί με τροποποίηση. Πολύ περισσότερο αφού η απαίτηση πληρωμής που επιδόθηκε στην Ενάγουσα (Τεκμήριο 18) και που συνιστούσε το υπόβαθρο της Αίτησης, αναφερόταν στον σωστό αριθμό αγωγής. Όμως, η Ενάγουσα αμφισβητεί το χρέος ακόμα και στην αγωγή 1567/2007. Υποβλήθηκε στον Εναγόμενο πως δεν του δόθηκαν οδηγίες να καταχωρήσει τη ρηθείσα αγωγή εκ μέρους της Ενάγουσας και συνεπώς η Ενάγουσα δεν μπορούσε να ήταν υπόλογη να του καταβάλει οιαδήποτε δικηγορική αμοιβή. Αντιπαρέρχομαι το δεδομένο ότι η ψήφιση της Πρωτοκολλητού της 18.1.2011 δεν έχει προσβληθεί για να εξετάσω τις πραγματικές περιστάσεις του ζητήματος. Ο Εναγόμενος (Μ.Υ.1) εξήγησε με τρόπο απόλυτα πειστικό, παραπέμποντας σε πειστήρια, ότι του είχαν δοθεί σχετικές οδηγίες και ότι εδικαιούτο στα ψηφισθέντα έξοδα. Παρουσιάστηκε φωτοαντίγραφο του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος στην αγωγή 1567/2007 (Τεκμήριο 12) που καταχωρίστηκε την 31.5.2007 εναντίον κάποιας Γεωργίας Κατζιή από τη Ξυλοφάγου. Δεν παρουσιάστηκε ο φάκελος της αγωγής ώστε να εξεταστεί ο Τύπος Διορισμού Δικηγόρου υπό Ενάγοντος ο οποίος πρόδηλα ικανοποίησε τον Πρωτοκολλητή για να αποδεχτεί την καταχώρηση της αγωγής εκ μέρους εταιρείας που κατοικεί στην Κύπρο. Όμως αυτό, ενόψει και των υπολοίπων πειστηρίων, δεν αδυνατίζει τη θέση του Εναγόμενου. Η Κατζιή καταχώρησε Εκθεση Υπεράσπισης (Τεκμήριο 13) προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι οι αξιώσεις της Ενάγουσας είχαν συμπεριληφθεί και σε άλλη αγωγή της Ενάγουσας εναντίον της. Για το ζήτημα ο Εναγόμενος μαρτύρησε ότι ειδοποίησε τηλεφωνικά το Σάββα Φουκαρίδη (Μ.Ε.1) διευθυντή της Ενάγουσας και απεύθυνε επιστολή ημερ. 22.3.2008 προς την Ενάγουσα που παρουσίασε (Τεκμήριο 14). Είναι η θέση του Εναγόμενου ότι η Ενάγουσα με ενυπόγραφη γραπτή δήλωση ημερ. 20.11.2008 από το Σ. Φουκαρίδη εκ μέρους της, που επίσης παρουσίασε (Τεκμήριο 15), του έδωσε σαφείς οδηγίες για να αποσύρει την αγωγή 1567/2007. Αναφέρεται στη δήλωση ότι είχε επεξηγηθεί από τον Εναγόμενο ότι η Ενάγουσα ήταν υπόχρεα να πληρώσει όλα τα έξοδα στην αγωγή 1567/2007. Υποβλήθηκε στον Εναγόμενο ότι είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή του Σ. Φουκαρίδη. Αποδέχομαι τη θέση του Εναγόμενου αναφορικά με τη γνησιότητα της δήλωσης ημερ. 20.11.2008. Η θέση του Εναγόμενου ενισχύεται καταλυτικά από όσα συνέβησαν τέσσερεις ημέρες μετά ενώπιον του Δικαστηρίου και αποκαλύπτονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.11.2008 στην αγωγή 1567/2007 (Τεκμήριο 16). Ο Εναγόμενος εμφανιζόμενος ως ο δικηγόρος για την Ενάγουσα ζήτησε άδεια να αποσύρει την αγωγή αναφέροντας ότι ο διευθυντής της Ενάγουσας είχε δώσει οδηγίες και σε άλλο δικηγόρο και εκκρεμούσε για τις ίδιες αξιώσεις και άλλη αγωγή. Αναφέρεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου με το οποίο απορρίφθηκε η αγωγή ότι «Διευθυντής ενάγουσας εταιρείας παρών». Σύμφωνα με έγγραφα του Τμήματος του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη (Τεκμήριο 23) από της εγγραφής της Ενάγουσας την 16.1.1988 ο μόνος διευθυντής της είναι ο Σαββάκης Φουκαρίδης. Ασφαλώς και πρόκειται για το Σάββα Φουκαρίδη που στην πρώτη πρόταση της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 1) αναφέρει ότι είναι διευθυντής της Ενάγουσας, γεγονός που επιβεβαίωσε και διά ζώσης. Υποβλήθηκε στον Εναγόμενο ότι ο Σ.Φουκαρίδης δεν ήταν παρών ενώπιον του Δικαστηρίου την 24.11.2008. Ότι μπορεί κάποιος άλλος να παρέστησε το διευθυντή της Ενάγουσας, ότι τα Δικαστήρια δεν ελέγχουν ποιος πράγματι εμφανίζεται κλπ. Το πρακτικό του Δικαστηρίου, η διόρθωση του οποίου ουδέποτε επιδιώχθηκε, είναι αδιάσειστη μαρτυρία ότι ο διευθυντής της Ενάγουσας, που δεν ήταν άλλος από το Σ.Φουκαρίδη, ήταν παρών. Η παρουσία του και η μη εκδήλωση κάποιας διαμαρτυρίας, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τι είχε ειπωθεί από τον Εναγόμενο είναι ασυμβίβαστα με τη θέση ότι η Ενάγουσα δεν είχε δώσει οδηγίες στον Εναγόμενο για την καταχώρηση της αγωγής 1567/2007. Ενδέχεται κάποιος να διερωτηθεί πώς μπορεί να συμβεί κάποιος να δώσει οδηγίες σε δύο δικηγόρους για το ίδιο ζήτημα. Στον αντίποδα κάποιος μπορεί να διερωτηθεί πώς μπορεί ένας δικηγόρος να καταχωρήσει αγωγή αν δεν του έχουν δοθεί οδηγίες, πώς θα μπορεί να δικογραφήσει τη σχετική αξίωση εάν δεν έχουν τεθεί υπόψη του οι σχετικές περιστάσεις. Εχοντας παρακολουθήσει τον Σ.Φουκαρίδη στο εδώλιο του μάρτυρα, έχω διαπιστώσει πως πρόκειται για πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να υποπέσει σε τέτοιο σφάλμα. Πέραν της πιο πάνω διαπίστωσης, ο Σ.Φουκαρίδης μου έκαμε και πολύ φτωχή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η όλη του προσέγγιση στην υπόθεση δεν οφείλεται σε σύγχυση ή εξολοκλήρου σε λανθασμένη εκτίμηση γεγονότων. Εχω διαπιστώσει κακοπιστία με πρόδηλη προσπάθεια αποκόμισης οικονομικού οφέλους. Είναι γεγονός πως τα Τεκμήρια που παρουσίασε ο Εναγόμενος δεν υποδείχθηκαν στους μάρτυρες της Ενάγουσας και ιδιαίτερα στο Σ.Φουκαρίδη, τον οποίο αφορούσαν ως διευθυντή της Ενάγουσας. Τούτο, όμως, δεν αποστέρησε το Σ.Φουκαρίδη της δυνατότητας να εκθέσει τη θέση του γενικά και σε σχέση με τη γραπτή δήλωση ημερ. 20.11.2008. Τα ίδια ζητήματα και τα ίδια τεκμήρια με τις ίδιες θέσεις είχαν προβληθεί από τον Εναγόμενο κατά την ακρόαση της Αίτησης. Καταχωρίστηκαν στις 10.1.2012 οπόταν και είχε ολοκληρωθεί η κύρια εξέταση του Εναγόμενου, τότε Αιτητή, ο οποίος και αντεξετάστηκε εφ΄ όλης της ύλης στις 14.2.2012 από τον κ.Λ.Λουκαϊδη που εκπροσωπούσε την Ενάγουσα και στη διαδικασία εκείνη. Επομένως, τα ζητήματα ήταν γνωστά στην Ενάγουσα που μπορούσε κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της να προσφέρει την όποια σχετική μαρτυρία από το Σ.Φουκαρίδη ή άλλο μάρτυρα έκρινε σκόπιμο. Υποβλήθηκε στον Εναγόμενο ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ανατρέπεται από τα πρακτικά της Αίτησης. Δεν παραπέμφθηκε ο Εναγόμενος σε συγκεκριμένα σημεία. Εχω διέλθει τα πρακτικά της Αίτησης για να εξακριβώσω κατά πόσο ο Εναγόμενος προέβαλε εκεί θέσεις που είναι ασυμβίβαστες με τις τοποθετήσεις του στην παρούσα αγωγή. Δεν διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Ό,τι διαπιστώνεται είναι ότι στη δίκη εκείνη έγινε αναφορά και σε άλλες παραμέτρους. Είχε, για παράδειγμα, υποβληθεί στον Εναγόμενο ότι από τις 13.11.2007 ο Σ.Φουκαρίδης του είχε δώσει οδηγίες να σταματήσει να ενεργεί ως δικηγόρος της Ενάγουσας. Ο Εναγόμενος είχε εκεί δώσει τις εξηγήσεις του. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση του στην παρούσα του υποβλήθηκε ότι ήταν δικηγόρος της Ενάγουσας μέχρι και το 2010. Είχε, ακόμα, γίνει αναφορά στην καταγγελία εναντίον του Εναγόμενου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο των Δικηγόρων και ότι μεταγενέστερα ο Εναγόμενος καταχώρησε την Ιδιωτική Ποινική Υπόθεση αρ.8903/2010 Ε.Δ. Λάρνακας. Και επί αυτού του σημείου ο Εναγόμενος είχε δώσει τις εξηγήσεις του. Καταλήγω, έχοντας προς τούτο ικανοποιηθεί στον υπέρτατο βαθμό, ότι η Ενάγουσα είχε δώσει οδηγίες στον Εναγόμενο για να καταχωρήσει την αγωγή 1565/2007 Ε.Δ. Λάρνακας και περαιτέρω οδηγίες όπως την αποσύρει. Η Ενάγουσα είχε υποχρέωση να καταβάλει τη δικηγορική αμοιβή του Εναγόμενου δικηγόρου της. Ότι ήταν υπόχρεα στην καταβολή της δικηγορικής αμοιβής του Εναγόμενου είχε εξηγηθεί στην Ενάγουσα και μέσα από την επιστολή του Εναγόμενου της 22.3.2008. Δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε το συγκεκριμένο για τυχόν οφειλές του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα. Ο Γιώργος Φουκαρίδης (Μ.Ε.2) γιος του Σ.Φουκαρίδη και μέτοχος της Ενάγουσας, μαρτύρησε ότι ο Εναγόμενος «εισέπραξε κάτι λεφτά από τες αγωγές». Δεν αναφέρθηκε σε οτιδήποτε το συγκεκριμένο. Κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ο Γ.Φουκαρίδης ήταν συγχυσμένος και δεν έδωσε την εντύπωση προσώπου στη μαρτυρία του οποίου θα μπορούσε να βασιστεί το Δικαστήριο. 'Ο,τι υποβλήθηκε στον Εναγόμενο ήταν πως καταχράστηκε ποσά που εισέπραξε για λογαριασμό της Ενάγουσας σε διάφορες υποθέσεις που του ανέθεσε. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε την υποβολή προβάλλοντας την ετοιμότητα του με στοιχεία που είχε μαζί του, να επεξηγήσει την κάθε περίπτωση για την οποία θα του υποβαλλόταν ότι καταχράστηκε οιοδήποτε ποσό. Ανάφερε ακόμα πως σε αρκετές περιπτώσεις ο Σ.Φουκαρίδης για την Ενάγουσα είχε εισπράξει διάφορα ποσά κατ΄ ευθείαν από τους δικηγόρους των εκάστοτε αντιδίκων. Παραδέχθηκε ο Εναγόμενος ότι η Ενάγουσα καταχώρησε διάφορες αγωγές εναντίον του χαρακτηρίζοντας τις όλες ανυπόστατες. Ο δικηγόρος της Ενάγουσας δεν υπόβαλε συγκεκριμένες περιπτώσεις στον Εναγόμενο. Αντίθετα, ό,τι αποδείχθηκε είναι πως ο Εναγόμενος έχει να λαμβάνει και άλλα ποσά από την Ενάγουσα στη βάση ψηφισθέντων υπέρ του εξόδων στις αγωγές 3189/2007 Ε.Δ. Λάρνακας (Τεκμήριο 19) και 155/2006 Ε.Δ. Λάρνακας (Τεκμήριο 20). Μάλιστα για το χρέος στην 3189/2007 εκδόθηκε και ένταλμα κινητών που επιστράφηκε την 20.6.2011 ανεκτέλεστο (Τεκμήριο 21). Στους Halsbury's Laws of England, 3η Εκδ., Τόμος 6, σελ. 536, παραγρ. 1036, με αναφορά στην Quartz Hill Gold Mining Co. v. Eyre