ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ, Αρ. Αγωγής 1867/2012, 4/6/2015

ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ, Αρ. Αγωγής 1867/2012, 4/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1867/2012 Μεταξύ:

1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
2. ΒΙΚΕΝΤΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ
3. ΑΥΓΟΥΣΤΑ ΑΝΔΡΕΑ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ Ενάγοντες και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ Εναγόμενη ---------------- Αίτηση ημερ. 8.5.2015 4.6.2015 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ.Παγιάσης για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ.Α.Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή αφορά το δάνειο αρ. 72-30926-7 για ποσό €650.000 που οι Ενάγοντες συνήψαν την 24.3.2010 από την Εναγόμενη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία. Προς εξασφάλιση του δανείου ο Ενάγοντας 1 υποθήκευσε την 31.3.2010, δυνάμει της Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου Υ2161/2010, δύο οικόπεδα προς όφελος της ΣΠΕ. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι τόσο το δάνειο όσο και η υποθήκη είναι εξυπαρχής άκυρα ή και ακυρώσιμα γιατί εξασφαλίστηκαν ως αποτέλεσμα δόλου, απάτης ή και ψευδών παραστάσεων της ΣΠΕ προς αυτούς. Αξιώνουν διάταγμα ότι το ποσό των €708.784,24 πλέον τόκους που φέρεται ως το υπόλοιπο του πιο πάνω δανείου δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικά οφειλόμενο ποσό και ότι ήταν το αποτέλεσμα πρόσθεσης στο πραγματικά οφειλόμενο ποσό παράνομων, αντισυμβατικών, αδικαιολόγητων ή και μη επιτρεπτών χρεώσεων ή και ανατοκισμού. Αξιώνονται περαιτέρω άλλες συναφείς θεραπείες. Η αξιόμεμπτη συμπεριφορά της ΣΠΕ συνίστατο, κατά την αξίωση, στο ότι προσέφερε το πιο πάνω δάνειο σε αντικατάσταση, εξόφληση και πληρωμή διαφόρων χρεώσεων οι οποίες όμως επιβλήθηκαν στους Ενάγοντες από τη ΣΠΕ παράνομα, αντισυμβατικά ή και αδικαιολόγητα. Οι χρεώσεις αποτελούνται, κατά κύριο λόγο, από τέσσερα δάνεια με αρ. 7222282-2 και 7223130-0 προς τους Ενάγοντες 1 και 3, 7224317-7 προς τον Ενάγοντα 1, και 7222949-2 προς κάποιο συγγενή των Εναγόντων ονόματι Λύτρα Χριστόδουλο. Μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 3.4.2013 οπόταν και εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα ένορκης αποκάλυψης εγγράφων. Η ΣΠΕ καταχώρησε ένορκη δήλωση αποκάλυψης στις 13.5.2013 και ο Ενάγοντας 1, εκ μέρους και των λοιπών Εναγόντων, την 15.5.
4. Στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της ΣΠΕ επισυνάπτεται κατάλογος εγγράφων όπου στον αύξ. αρ. 6 αναφέρεται «Καταστάσεις Λογαριασμού προηγούμενων λογαριασμών με χρεωστικό υπόλοιπο που ξοφλήθηκαν με το Γραμμάτιο Μεσοπρόθεσμο, ημερομηνίας 24.3.2010, ήτοι των λογαριασμών 7223130-0, 7222282-2, 7224317-7, 7222949-2». Στον αύξ. αρ.7 αναφέρεται «Αποδείξεις εξόφλησης προηγούμενων λογαριασμών με χρεωστικό υπόλοιπο που ξοφλήθηκαν με το Γραμμάτιο Μεσοπρόθεσμο, ημερομηνίας 24.3.2010, ήτοι των λογαριασμών 7223130-0, 7222282-2, 7224317-7, 7222949-2». Η αγωγή ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες την 19.9.2013 και στη συνέχεια γι΄ ακρόαση την 5.5.2014, 25.2.2015 και 20.5.
5. Την 8.5.2015 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ΣΠΕ να προβεί σε ένορκη δήλωση αποκαλύπτοντας 11 έγγραφα ή κατηγορίες εγγράφων μεταξύ των οποίων τις συμφωνίες των τεσσάρων δανείων που αναφέρονται στην αξίωση και στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της ΣΠΕ στον Κατάλογο Τεκμηρίων με αύξ. αρ. 6 και
6. Την 20.5.2015 που η Αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση («πρώτη εμφάνιση»), οι δικηγόροι της ΣΠΕ ζήτησαν χρόνο για να τοποθετηθούν. Η ακρόαση της αγωγής αναβλήθηκε με έξοδα υπέρ της ΣΠΕ. Την 29.5.2015 η ΣΠΕ αποδέχτηκε την Αίτηση, εκτός στην έκταση που αφορούσε τη συμφωνία δανείου 7222949-2, εξηγώντας ότι δεν έχει ανευρεθεί ο σχετικός φάκελος. Οι Ενάγοντες ικανοποιήθηκαν. Παρέμεινε το ζήτημα των εξόδων με την κάθε πλευρά να υποστηρίζει ότι τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της. Οι δικηγόροι της ΣΠΕ υποστήριξαν ότι η περαιτέρω αποκάλυψη που ζητήθηκε με την υπό κρίση Αίτηση, δεν ήταν αναγκαία για την επίλυση των επίδικων θεμάτων και ότι η ΣΠΕ αποδέχτηκε την Αίτηση ώστε να προχωρήσει η διαδικασία. Εκτέθηκε ανέφεραν σε έξοδα. Οι δικηγόροι των Εναγόντων υποστήριξαν ότι η περαιτέρω αποκάλυψη κατέστηκε αναγκαία λόγω της ελλειπούς αποκάλυψης στην οποία είχε προβεί η ΣΠΕ. Τα έγγραφα που ζητήθηκε να αποκαλυφθούν είναι αναγκαία και απαραίτητα. Αυτά είχαν ζητηθεί επανειλημμένα. Ενδεχομένως η αναφορά είναι στην επιστολή των δικηγόρων προς τη ΣΠΕ ημερ. 9.1.2012, πριν την καταχώρηση της αγωγής και που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Καταλήγουν οι δικηγόροι των Εναγόντων ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί ο συνήθης κανόνας ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Από την ένορκη δήλωση αποκάλυψης της ΣΠΕ προέκυπτε ότι η ΣΠΕ κατείχε, τουλάχιστον κάποια από τα έγγραφα που αναφέρονται στην Αίτηση. Μπορούσαν επομένως οι Ενάγοντες να αποταθούν δυνάμει της Δ.28, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να διαταχθεί η ΣΠΕ να προβεί σε περαιτέρω ένορκη δήλωση αποκάλυψης σχετικά με αυτά (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδ., Τόμος 12, παρ.46, σελ.32). Στη Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1970, Τόμος 1, σελ.371-2, αναφέρεται ότι μπορεί να καταχωριστεί αίτηση για περαιτέρω και καλύτερο κατάλογο εγγράφων και να εκδοθεί προς τούτο διάταγμα όπου φαίνεται (α) από τον αποκαλυφθέντα κατάλογο, ή (β) από τα έγγραφα που αναφέρονται σε αυτόν, ή (γ) από παραδοχές που γίνονται στη δικογραφία ή διαφορετικά, ότι ο διάδικος που αποκαλύπτει έχει ή είχε άλλα σχετικά έγγραφα στην κατοχή ή τον έλεγχο του. Η επιτυχία της Αίτησης, έστω και συναινετικά, δεν μπορεί να είναι στοιχείο αδιάφορο στο ζήτημα των εξόδων, όπως εν κατακλείδι εισηγούνται οι δικηγόροι της ΣΠΕ, προβάλλοντας ότι υπό κρίση Αίτηση δεν ήταν αναγκαία για την επίλυση των επίδικων θεμάτων και ότι η ΣΠΕ αποδέχτηκε την Αίτηση ώστε να προχωρήσει η διαδικασία. Όπως πιο πάνω διαπιστώνεται αφορά έγγραφα που σχετίζονται με τη βάση της αξίωσης. Όμως, οι Ενάγοντες δεν εκμεταλλεύτηκαν το διαδικαστικό στάδιο των οδηγιών ώστε να ζητήσουν, ενδεχομένως κατά την εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου την 19.9.2013, αυτό που εξαιτούνται με την υπό κρίση Αίτηση. Περαιτέρω, δύο φορές, στις 5.5.2014 και 25.2.2015 που η αγωγή ήταν ορισμένη γι΄ ακρόαση, δεν ήγειραν το ζήτημα αφήνοντας το Δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση λόγω έλλειψης χρόνου. Το ζήτημα του επιδικασμού εξόδων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και αποφασίζεται δικαστικά στη βάση των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ενόψει των ανωτέρω κατέληξα ότι είναι ορθό και δίκαιο να μην επιδικάσω έξοδα υπέρ των Εναγόντων, που υπό άλλες συνθήκες μπορεί να δικαιούνταν, ώστε να μην επιβραβεύσω την τακτική που ακολούθησαν. Η Εναγόμενη που αποζημιώθηκε με τα έξοδα της αναβολής της ακρόασης της αγωγής στις 20.5.2015, δεν δικαιούται στα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο διατάττεται η Εναγόμενη όπως, μέσα σε 30 ημέρες από την παράδοση στους δικηγόρους της του παρόντος διατάγματος, καταχωρήσει ένορκη δήλωση αποκαλύπτοντας τα έγγραφα που αναφέρονται στην παρ. (Α)