Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. LANOMEX DEVELOPMENT LTD, Αρ.αγωγής 2567/2014, 27/3/2015

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, 604), διέταξε την επίδοση της Αίτησης χωρίς να χορηγήσει οιαδήποτε θεραπεία. Η Εναγόμενη καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με 18 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 30.10.2014 του Αντώνιου Πάπας, διευθυντή πωλήσεων της. Η θέση που προβάλλεται είναι ότι η Εναγόμενη δεν σχετίζεται με το επίδικο κατάστημα. Η Εναγόμενη «αγόρασε» την Lefkaritis & Hassapis Developers (Kimonas) Ltd, η οποία με έγγραφη συμφωνία ημερ. 28.4.2009 αγόρασε το οικοδομικό συγκρότημα πλην του επίδικου καταστήματος από την Lefkaritis Bros Ltd. H τελευταία συμφωνία επισυνάπτεται. Προσβάλλεται, ακόμη, η γνησιότητα της σύμβασης ημερ. 19.9.2014 με την οποία η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. εκχώρησε τα δικαιώματα της δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 30.12.1983 στην Ενάγουσα. Επισημαίνεται ότι αυτή χαρτοσημάνθηκε μετά τις 3.10.2014 που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι έλαβε γνώση της επιστολής ημερ. 2.10.

1. Η Αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση την 1.12.2014 και αναβλήθηκε, επαναοριζόμενη γι΄ ακρόαση την 23.12.2014 τη αιτήσει αμφοτέρων των διαδίκων με σκοπό τη διευθέτηση. Με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 2.2.2015 επιτράπηκε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της Ενάγουσας και την 5.2.2015 καταχωρίστηκε Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωσης από τον Λ.Ξυδά. Στη συνέχεια η Αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση την 16.2.2015 αλλά αναβλήθηκε και πάλιν ενόψει πρότασης που είχε γίνει για διευθέτηση. Οι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις την 16.3.
2. Στη Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση Ξυδά επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο της Δήλωσης Μεταβίβασης Ακινήτου Π726/2009 ημερ. 29.4.2009 με την οποία πραγματοποιήθηκε η μεταβίβαση από τη Lefkaritis Bros Limited στη Lefkaritis & Hassapis Developers Kimonas Ltd διαφόρων τεμαχίων μεταξύ των οποίων και τα τεμάχια 216, 218, 219 και 220 του Φ/Σχ 41/57.1.3 μέσα στα οποία ανεγέρθηκε το οικοδομικό συγκρότημα περιλαμβανομένου του επίδικου καταστήματος. Στη Δήλωση υπάρχει οδηγία προς τον Λειτουργό Εκτιμήσεων που αναφέρει: «Παρακαλώ εκτιμήστε την αγοραία αξία του ακινήτου που μεταβιβάζεται σε ημερομηνία 28.4.2009 ... να ληφθεί υπόψιν το πωλητήριο έγγρ. Αρ.257/83 που αφορά ένα κατάστημα το οποίον αγοράστηκε από την Εθνική Τράπεζα». Φαίνεται πως ολόκληρη η περιουσία μεταβιβάστηκε στη Lefkaritis & Hassapis Developers Kimonas Ltd με την κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου του επίδικου καταστήματος να διατηρείται. Γι΄ αυτό και κατά την εκτίμηση δόθηκαν οδηγίες να ληφθεί υπόψη το πωλητήριο αφού στην ουσία η Lefkaritis & Hassapis Developers Kimonas Ltd δεν θα ήταν ο τελικός κύριος του συγκεκριμένου καταστήματος το οποίο θα όφειλε να μεταβιβάσει στην Εθνική Τράπεζα. Η αναφορά στη συμφωνία ημερ. 28.4.2009, με την οποία η Lefkaritis Developers (Kimonas) Ltd αγόρασε το οικοδομικό συγκρότημα πλην του επίδικου καταστήματος από την Lefkaritis Bros Ltd, ότι από την πωληθείσα περιουσία εξαιρείται το επίδικο κατάστημα ανταποκρινόταν στις πραγματικές περιστάσεις, ότι δηλαδή το συγκεκριμένο κατάστημα είχε ήδη πωληθεί σε τρίτο και η Lefkaritis Developers (Kimonas) Ltd αγόραζε το υπόλοιπο του κτιριακού συγκροτήματος. Δεν είναι ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης κατά πόσο, δοθείσης της κατάθεσης του αγοραπωλητηρίου ημερ. 30.12.1983 στο Κτηματολόγιο έναντι των τεμαχίων 216, 218, 219 και 220, αυτά μπορούσαν να μεταβιβαστούν. Αυτό φαίνεται να έγινε με την Lefkaritis & Hassapis Developers Kimonas Ltd να καθίσταται η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια με τα πιστοποιητικά εγγραφής να εκδίδονται στις 8.7.
3. Το άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συνυπάρχουν για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 επανατοποθετήθηκαν στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicontory Tr. Co Ltd

(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1653, 1659). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ.Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδ., παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and others

(1976)3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon

(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας». Προκύπτει αβίαστα από τα όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι προϋποθέσεις για την έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος ικανοποιούνται στον υπέρτατο βαθμό. Η Ενάγουσα φέρεται ως το μέρος προς το οποίο η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. αγοράστρια του επίδικου καταστήματος εκχώρησε τα δικαιώματα της που απορρέουν από τη συμφωνία ημερ. 30.12.1983 και την κατάθεση της στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης την ίδια ημέρα. Δεν θα επιλυθεί στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης η γνησιότητα της σύμβασης εκχώρησης ημερ. 19.9.2014 την οποία η Εναγόμενη αμφισβητεί. Αρκεί για σκοπούς της παρούσας ότι η Ενάγουσα υποστηρίζει το γεγονός της εκχώρησης. Αλλωστε δεν είναι ζήτημα που άπτεται των δικαιωμάτων ή συμφερόντων της Εναγόμενης. Η Ενάγουσα δικαιούται στην προστασία της περιουσίας που, η εκχωρήτρια Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. αγόρασε και εξόφλησε, και με δεδομένη την κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, νομιμοποιείται να προσδοκεί ότι το κατάστημα θα μεταβιβαστεί στο όνομα της, όπως αξιώνει με την αγωγή. Όταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της ιδιοκτησίας που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο κατάστημα, διάδοχος σε τίτλο της αντισυμβαλλόμενης της εκχωρήτριας προς την Ενάγουσα, με επιστολή της ημερ. 2.10.2014, την οποία δεν αρνείται, ρητά αναφέρει και επαπειλεί ότι θα προχωρήσει στην κατεδάφιση όλων των κτιρίων (αναφερόμενη στο κτιριακό συγκρότημα στο οποίο βρίσκεται το κατάστημα) και στην ανέγερση νέου κτιριακού συγκροτήματος και διατείνεται ότι η συμφωνία ημερ. 30.12.1983 τερματίζεται, παρά το ότι το τίμημα είχε προ καιρού εξοφληθεί και ενώ παρήλθαν 31 σχεδόν χρόνια από την αγορά, τότε αναμφίβολα η Ενάγουσα δικαιούται στην προστασία του Δικαστηρίου. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και το κτιριακό συγκρότημα κατεδαφιστεί, δεν θα υφίσταται το κατάστημα για να μπορεί να εγγραφεί στο όνομα της Ενάγουσας εάν διαταχθεί ειδική εκτέλεση και δεν θα μπορεί να αποδοθεί συνεπώς δικαιοσύνη. Η αναφορά στην αγόρευση των δικηγόρων της Εναγόμενης ότι δικαιοσύνη μπορεί να αποδοθεί σε μεταγενέστερο στάδιο με τον επιδικασμό χρηματικού ποσού προς όφελος της Ενάγουσας εδράζεται σε λανθασμένη αντίληψη των πραγμάτων. Αναμφίβολα το κατάστημα έχει μια συγκεκριμένη αγοραία αξία. Η απόδοση της αξίας αυτής ως αποζημίωση ή ακόμα και μεγαλύτερου ποσού, δεν συνιστά δικαιοσύνη για την Ενάγουσα. Εάν δεν εξασφαλιστεί ότι θα μπορεί να επιτευχθεί ειδική εκτέλεση της συμφωνίας, όπως προβάλλεται ότι δικαιούται η Ενάγουσα, τότε δεν θα μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Προβάλλεται, ακόμα, από τους δικηγόρους της Εναγόμενης επιχειρηματολογία στη βάση επιστολής ημερ. 9.10.2014 δικηγόρου που συμβούλευε την Ενάγουσα (επισυναπτόμενο 12 στην Ενορκη Δήλωση Ξυδά), ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος και μονιμοποίηση του μέχρι την εκδίκαση της αγωγής θα έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή καθυστέρηση ή ματαίωση της ανάπτυξης που σχεδιάζει η Εναγόμενη στο χώρο που βρίσκεται το επίδικο κτιριακό συγκρότημα και κατάστημα. Αναφέρεται ακόμη ότι κάτι τέτοιο θα ασκήσει πολύ μεγάλη πίεση στην Εναγόμενη ώστε να συναινέσει στην πληρωμή τιμήματος που να ικανοποιεί την Ενάγουσα για την ακύρωση της συμφωνίας του 1983. Προβάλλεται ότι η Ενάγουσας εκμεταλλεύεται τις περιστάσεις για να αποκομίσει άδικα υψηλή τιμή από την πώληση του καταστήματος πίσω στην Εναγόμενη. Το ζήτημα αφορά ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις των μερών εκτός του πλαισίου της αγωγής και η όποια αντιμετώπιση της Ενάγουσας δεν άπτεται των επίδικων στην αγωγή θεμάτων. Ηγέρθηκε και ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώρηση της Αίτησης. Η αγωγή και η Αίτηση καταχωρίστηκαν 24 ημέρες μετά την παραλαβή της επιστολής ημερ. 2.10.2014. Η καθυστέρηση δεν ήταν υπερβολική ούτε θα μπορούσε υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης να είχε συνέπεια τη μη έγκριση της Αίτησης. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται ως η παραγρ. Α αυτής εκτός της φράσης «πωλήσουν, επιβαρύνουν, παραχωρήσουν, δωρίσουν» στις γραμμές 5 και 6 της παραγράφου που κρίνονται αχρείαστες ενόψει του γεγονότος της κατάθεσης της συμφωνίας στο Κτηματολόγιο. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο