← Κύπρος

SARILIVA TRADING COMPANY LIMITED ν. P.S.G.I. MEDIT LARNAKA LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4518/2012, 14/9/2015

SARILIVA TRADING COMPANY LIMITED ν. P.S.G.I. MEDIT LARNAKA LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4518/2012, 14/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A196 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4518/2012 Μεταξύ: SARILIVA TRADING COMPANY LIMITED Ενάγουσα/Αιτήτρια και P.S.G.I. MEDIT LARNAKA LIMITED Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 14 Σεπτεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Κ. Κουκούνης δια Γεώργιο Κουκούνη Για Εναγόμενη/Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Χριστοδουλίδης δια Νέστορας Αδάμου Νικηφόρου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στην αίτηση έρευνας της Ενάγουσας/Αιτήτριας ημερομηνίας 15.10.2014 Στις 11.12.2013 εκδόθηκε απόφαση στην παρούσα αγωγή υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €2.715,18 πλέον τόκο και έξοδα (στο εξής το εξ αποφάσεως χρέος). Σύμφωνα με τη δικογραφία το χρέος προέκυψε διότι η Εναγόμενη είχε προμηθευτεί από την Ενάγουσα ήδη αρτοποιείου και ψωμιά τα οποία δεν πλήρωσε. Με την παρούσα αίτηση, η Ενάγουσα ζητά, μεταξύ άλλων, τη διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της Εναγόμενης, διάταγμα όπως η Εναγόμενη εταιρεία αποκαλύψει ενόρκως λεπτομερή στοιχεία αναφορικά με οποιαδήποτε κινητή περιουσία ή εισοδήματα της, διάταγμα ακύρωσης οποιαδήποτε καταδολιευτικής μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων και διάταγμα το οποίο να διατάσσει την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας αναφέρει ότι η Εναγόμενη δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της. Η Εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε γραπτή ένσταση στην αίτηση και προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι η εταιρεία δεν εξασκεί εργασίες αλλά είναι αδρανής και ότι δεν έχει εισοδήματα ούτε διαθέτει καμία κινητή ή ακίνητη περιουσία. Για το λόγο αυτό, η Εναγόμενη εταιρεία υποστηρίζει ότι δεν δύναται να εκδοθεί διάταγμα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις. Η ουσιαστική δικονομική βάση της αίτησης είναι το μέρος VIII του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6. Οι πρόνοιες αυτές του Κεφ. 6 έχουν αναλυθεί εκτεταμένα από τη νομολογία και έχω κατά νου τις καλά καθιερωμένες αρχές αναφορικά με τον ρόλο και το καθήκον του Δικαστηρίου σε αιτήσεις αυτής της φύσης. Παραπέμπω ενδεικτικά μόνο στις Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλεζα Λτδ

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686 και National Bank of Greece v Nicos Trihinas
(1976)2 JSC 411. Όπως ρητά καθορίζεται από το άρθρο 82
(1)του Κεφ. 6, εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αναφορικά, μεταξύ άλλων, με την οικονομική του κατάσταση και με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή οποιαδήποτε διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που έχει ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του χρέους. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 84
(1)του Κεφ. 6, κατά την ακρόαση της αίτησης έρευνας ο εξ αποφάσεως οφειλέτης εξετάζεται ενόρκως από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως πιστωτή και από το Δικαστήριο αναφορικά με την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό, την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους και τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης. Με αυτά τα δεδομένα, θα παραθέσω σε συντομία τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αίτησης έρευνας. Δεν κρίνω σκόπιμο ή ωφέλιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας. Θα αναφερθώ μόνο στα σημεία της μαρτυρίας τα οποία ήταν καθοριστικά για την απόφαση μου και αυτά που κρίθηκαν σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Σημειώνω ότι κατά την ακρόαση της αίτησης κατέθεσαν ενόρκως για την πλευρά του εξ αποφάσεως οφειλέτη οι κ. Γιώργος Ιωακείμ (ΜΚΑ1) και Πανίκος Σοφοκλέους (ΜΚΑ2), εκ των διευθυντών της Εναγόμενης εταιρείας ενώ ο εξ αποφάσεως πιστωτής κάλεσε τους κ. Σοφοκλή Κεφαλούρο (ΜΑ1) και κα Χριστιάνα Ζαντή, δικηγόρο (ΜΑ2). Πρώτος κατέθεσε στο Δικαστήριο ο κ. Γιώργος Ιωακείμ, εκ των διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας (ΜΚΑ1). Του τέθηκε ότι κατέχει επίσης προσωπικά το ¼ του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας και ανέφερε ότι δεν θυμάται εάν κατέχει τις μετοχές αυτές προσωπικά ή εάν τις κατέχει μέσω άλλης δικής του εταιρείας. Σημειώνω παρενθετικά ότι όπως φαίνεται από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, Τεκμήριο 1, κατέχει τις μετοχές αυτές προσωπικά. Συνέχισε λέγοντας ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία συστάθηκε σε συνεργασία με ιδιοκτήτες εστιατορίων από τη Λευκωσία με καταγωγή από την Αφρική, οι οποίοι απέκτησαν το 50% των μετοχών της με σκοπό να λειτουργήσουν εστιατόριο σε συγκεκριμένα υποστατικά στην περιοχή Μακένζυ στη Λάρνακα με την επωνυμία Mediterranean. Πρόθεση ήταν το εστιατόριο να λειτουργεί ολόχρονα. Υποστήριξε ότι την ευθύνη για τη λειτουργία και διαχείριση του εστιατορίου θα την είχαν οι συνεταίροι από την Αφρική, οι οποίοι κατείχαν την απαραίτητη τεχνογνωσία και εμπειρία. Υποστήριξε ότι η επιχείρηση λειτουργούσε μόνο σαν οικογενειακό εστιατόριο και όχι ως μουσικοχορευτικό κέντρο. Συγκεκριμένα, αρνήθηκε ότι λειτουργούσε σαν club και επέμενε ότι η λειτουργία του σταματούσε τα μεσάνυκτα. Ο κ. Γιώργος Ιωακείμ ανέφερε επίσης ότι η επιχείρηση λειτούργησε από τον Ιούνιο 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο 2012 και ότι αυτή την περίοδο είχε κύκλο εργασιών €380.
  1. Υποστήριξε ότι μετά το τέλος της καλοκαιρινής σεζόν 2011, το εστιατόριο είχε χρέη €280.000 και οι συνεταίροι από την Αφρική «χάθηκαν» τον Οκτώβριο
  2. Από τότε είπε, μέχρι τον Φεβρουάριο 2012 ο ίδιος μαζί με τον Πανίκο Σοφοκλέους προσπάθησαν να λειτουργήσει την επιχείρηση. Τελικά τερμάτισαν τις εργασίες τον Φεβρουάριο
  3. Υποστήριξε ότι η εταιρεία δεν είχε ποτέ οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο διότι ο χώρος στο οποίο λειτούργησε το εστιατόριο ήταν ήδη πλήρως εξοπλισμένος. Ειδικότερα αρνήθηκε ότι η εταιρεία αγόρασε οποιαδήποτε έπιπλα, τραπεζάκια, ψυγεία κτλ. Είπε μόνο ότι αγόρασε ένα salad bar. Ερωτήθηκε σε σχέση με την ιδιοκτησία των εγκαταστάσεων στις οποίες λειτουργούσε το εστιατόριο και ανέφερε ότι οι εγκαταστάσεις ανήκουν στην εταιρεία Sofioakim Limited της οποίας είναι μέτοχος και διευθυντής. Όμως υποστήριξε η Sofioakim Limited είχε αναθέσει συμβατικά τη λειτουργία του εστιατορίου στην εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία. Ανέφερε ότι τώρα, στις ίδιες εγκαταστάσεις λειτουργεί το εστιατόριο με την ονομασία Lagoon η εταιρεία Sofioakim ABC Inc. Limited. Του τέθηκε ότι το Lagoon αποτελεί συνέχεια του εστιατορίου Mediterranean. Αρνήθηκε υποστηρίζοντας ότι το Lagoon είναι club, λειτουργεί μόνο βραδινές ώρες και δεν σερβίρει φαγητό. Στη συνέχεια υποστηρίξει ότι κατά τις μεσημβρινές ώρες στον χώρο λειτουργεί άλλη εταιρεία (άλλη από την Sofioakim ABC Inc. Limited που λειτουργεί το Lagoon) η οποία προσφέρει περιορισμένα είδη φαγητού. Ο ίδιος επέμενε ότι δεν είχε καμία σχέση με τη διοίκηση της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας αλλά ούτε και με τη λειτουργία του εστιατορίου Mediterranean αφού αυτά τα είχαν αναλάβει αποκλειστικά οι συνέταιροι από την Αφρική οι οποίοι εξαφανίστηκαν χωρίς να του δώσουν, όπως είπε, λογαριασμό για τα έσοδα και τα χρέη της εταιρείας. Ανέφερε ότι πλέον η εταιρεία εκείνη δεν λειτουργεί και δεν τον ενδιαφέρει τι απέγιναν οι πιστωτές της. Αρνήθηκε ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία συνεχίζει να λειτουργεί «υπό το μανδύα», όπως του τέθηκε της εταιρείας Sofioakim ABC Inc. Limited. Σημειώνω επίσης ότι του υποδείχθηκαν τα τιμολόγια, Τεκμήρια 8 και 10, που αφορούσαν χρεώσεις για αγορά επίπλων και εργασίες συναφείς αλλά είπε ότι δεν τα αναγνωρίζει όπως αρνήθηκε ότι γνωρίζει την εταιρεία K & S Kitchens Limited. Είπε ότι γνωρίζει μέσω κάποιων φίλων τον κ. Σοφοκλή Κεφαλούρη, ο οποίος είναι πελακάνος αλλά επέμενε ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία δεν αγόρασε ποτέ έπιπλα από αυτόν. Επίσης, υποστήριξε ότι δεν θυμάται εάν από τον Οκτώβριο 2011 η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία είχε οποιαδήποτε χρήματα. Ανέφερε ότι ο ίδιος είχε αντιληφθεί από τον Οκτώβριο 2011 ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της. Ερωτώμενος πως διατέθηκαν οι €380.000 που προέρχονταν από τον κύκλο εργασιών της εταιρείας απάντησε ότι διατέθηκαν για την κάλυψη εξόδων όμως «δεν είχε ιδέα» που ακριβώς δαπανήθηκαν υποστηρίζοντας ξανά ότι τη διαχείριση της επιχείρησης ασκούσαν αποκλειστικά οι συνέταιροι από την Αφρική. Παρουσίασε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού από τον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας, Τεκμήριο 11, είπε όμως ότι δεν γνωρίζει τι αφορούσαν οι διάφορες καταθέσεις και αναλήψεις ή πληρωμές που παρουσιάζονταν σε αυτή. Είπε ότι για την έκδοση επιταγών απαιτούνταν δύο υπογραφές, μια από τον Πανίκο Σοφοκλέους (ΜΚΑ2) και μια από ένα εκ των άλλων συνεταίρων. Πέραν αυτών κατά την μαρτυρία του είπε ότι η εταιρεία είχε περί τους 100-120 υπαλλήλους κατά τη διάρκεια της λειτουργία της όμως δεν γνώριζε ποιους, δεν ήξερε πως πληρώνονταν, δεν γνωρίζει αν κάποιοι από αυτούς συνεχίζουν να εργάζονται στις ίδιες εγκαταστάσεις στο εστιατόριο Lagoon. Υποστήριξε ότι το μοναδικό έπιπλο που είχε αγοράσει η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία ήταν ένα salad bar το οποίο «έπιασαν και έφυγαν» οι άλλοι συνέταιροι που αποχώρησαν από την επιχείρηση. Μαρτυρία στο Δικαστήριο έδωσε και ο κ. Πανίκος Σοφοκλέους, επίσης διευθυντής και ένας εκ των μετόχων της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας (ΜΚΑ2). Αυτός ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν υπάρχουν οικονομικές καταστάσεις ή εξελεγμένοι λογαριασμοί για την εταιρεία και επανάλαβε ότι η διαχείριση της επιχείρησης είχε ανατεθεί στους συνέταιρους από την Αφρική. Ανέφερε επίσης ότι δεν ξέρει ποιοι ήταν οι λογιστές της εταιρείας αλλά τα όποια οικονομικά στοιχεία τα κατέχουν αυτοί. Υποστήριξε ότι ο κύκλος εργασιών της εταιρείας από τον Ιούνιο 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο 2012 ήταν μεταξύ €280.000-€300.000 αλλά ο ίδιος δεν έχει πρόσβαση σε οποιαδήποτε οικονομικά δεδομένα ή πληροφορίες. Ανέφερε ότι απαιτείτο η συνυπογραφή του για την έκδοση επιταγών από την εταιρεία συνέχισε όμως να αρνείται ότι συμμετείχε στην οικονομική της διαχείριση ή ότι είχε πρόσβαση σε πληροφορίες οικονομικής φύσης αναφέροντας ότι «απλώς υπέγραφα επιταγές». Ερωτήθηκε αναφορικά με κάποιες από τις πληρωμές που παρουσιάζονται να έγιναν με επιταγές στην κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας, Τεκμήριο 11, όμως δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τι αφορούσαν οποιεσδήποτε από τις πληρωμές αυτές. Αρνήθηκε ότι η εταιρεία Sofioakim ABC Inc. Limited συνεχίζει τις εργασίες της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας υποστηρίζοντας ότι η νέα εταιρεία δημιουργήθηκε από άλλους μετόχους με σκοπό να λειτουργήσει στις εγκαταστάσεις νυχτερινό club. Πέραν των δύο διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο και ο κ. Σοφοκλής Κεφαλούρης (ΜΑ1), μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας K. & S Kitchens Limited, εταιρεία η οποία κατασκευάζει έπιπλα και παρέχει συναφείς υπηρεσίες. Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι γνωρίζει την εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία για την οποία έφτιαξε διάφορες ξύλινες κατασκευές και συναφείς εργασίες, όπως περιγράφονται στα τιμολόγια Τεκμήριο
  4. Για τις εργασίες και κατασκευές αυτές είπε ότι πληρώθηκε από την εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία και εξέδωσε τις αποδείξεις, Τεκμήρια
  5. Ανέφερε ότι οι παραγγελίες για τις κατασκευές και τα έπιπλα γίνονταν από τον Πανίκο Σοφοκλέους ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που διενεργούσε τις πληρωμές. Σημειώνω την αναφορά του μάρτυρα ότι το βράδυ πριν από την ημέρα που θα παρουσιαζόταν το Δικαστήριο για να μαρτυρήσει επικοινώνησε μαζί του ο κ. Ιωακείμ (ΜΚΑ1) για να τον ρωτήσει κατά πόσο θα εμφανιζόταν στο Δικαστήριο και για ποια ζητήματα θα κατέθετε. Τέλος, κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο η κα Χριστιάνα Ζαντή, δικηγόρος (ΜΑ2) η οποία κατέθεσε αναφορικά με αναρτήσεις σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης που φαίνεται να αφορούν την εταιρεία Sofioakim ABC Inc. Limited και το Lagoon και που φαίνεται να εισηγούνται ότι στο Lagoon σερβίρεται και φαγητό. Μετά το πέρας της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς είχαν την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της θέσης των πελατών τους. Ο συνήγορος της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι η εταιρεία δεν εξασκεί πλέον εργασίες, δεν έχει εισοδήματα και επομένως δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον της διάταγμα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις. Ανέφερε επίσης ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει διάταγμα ακύρωσης οποιαδήποτε δόλιας μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Με τη σειρά του, ο συνήγορος της αιτήτριας εταιρείας υποστήριξε ότι στο ίδιο υποστατικό συνεχίζει να λειτουργεί η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία και να εξασκεί τις ίδιες εργασίες «υπό το μανδύα» άλλης εταιρείας, κάτι που δίνει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να ζητήσει την οικονομική εξέταση της Sofioakim ABC Inc. Limited. Υποστήριξε επίσης ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία διαθέτει περιουσιακά στοιχεία. Να αναφέρω ότι παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατά την διάρκεια της δια ζώσης μαρτυρίας τους ενώ έχω μελετήσει και τα διάφορα έγγραφα που έχουν τεθεί ενώπιον μου. Ειδική αναφορά σε κάποια από αυτά τα έγγραφα γίνεται κατωτέρω. Αξιολόγησα δε την προσκομισθείσα μαρτυρία με γνώμονα τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, από τις οποίες αντλώ σχετική καθοδήγηση[1]. Πρέπει να πω ότι τόσο ο κ. Γιώργος Ιωακείμ (ΜΚΑ1) όσο και ο κ. Πανίκος Σοφοκλέους (ΜΚΑ2) μου δημιούργησαν την χειρότερη δυνατή εντύπωση. Ήταν εμφανές από τη μαρτυρία τους ότι δεν είχαν καμία διάθεση να διαφωτίσουν το Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα ώστε να το βοηθήσουν στην διεξαγωγή της έρευνας του. Αντίθετα, από τον τρόπο που κατέθεταν, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους ήταν ξεκάθαρο ότι η μοναδική τους επιδίωξη ήταν να αποστασιοποιηθούν από τα γεγονότα που οδήγησαν στη δημιουργία του εξ αποφάσεως χρέους και από οποιαδήποτε ευθύνη για την αποπληρωμή του. Απέφευγαν εμφανώς να απαντήσουν ερωτήσεις που δυνατό να αποκάλυπταν οτιδήποτε σε σχέση με την οικονομική κατάσταση ή τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, σε πολλά σημεία οι απαντήσεις που έδιναν ήταν ασαφείς σε μια προσπάθεια να αποκρύψουν πληροφορίες ενώ ήταν πασιφανής η προσπάθεια τους να παρουσιάσουν γεγονότα με τρόπο που θεωρούσαν ότι ήταν θετικός για τους ίδιους. Ξεκινώντας από τον Γιώργο Ιωακείμ (ΜΚΑ1), αναφέρω ενδεικτικά την επιμονή του ότι η διαχείριση της επιχείρησης του εστιατορίου της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας ήταν ευθύνη άλλων συνεταίρων, χωρίς καμία δική του συμμετοχή, και ότι ο ίδιος αναμείχθηκε στη διαχείριση μόνο μετά την αποχώρηση των άλλων συνεταίρων τον Οκτώβριο
  6. Όταν όμως αντιλήφθηκε ότι μέρος του εξ αποφάσεως χρέους προέκυψε μετά τον Οκτώβριο 2011, δηλαδή κατά την περίοδο που ο ίδιος εξασκούσε τον έλεγχο και τη διαχείριση προσπάθησε με διάφορες, καθόλου πειστικές, δικαιολογίες να δείξει ότι δεν είχε γνώση ή ευθύνη για τη δημιουργία του χρέους υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος πλήρωνε όλα τα χρέη που δημιουργούνταν κατά την περίοδο που ασκούσε τη διαχείριση, τοις μετρητοίς. Πρέπει επίσης να πω ότι η επιμονή του ότι δεν είχε καμία γνώση για το πώς διεξαγόταν η επιχείρηση δεν ήταν καθόλου πειστική. Διαφάνηκε από τη μαρτυρία του ότι το ακίνητο στο οποίο διεξάγεται η επιχείρηση ανήκει σε εταιρεία της οποίας είναι μέτοχος και διευθυντής ενώ είναι επίσης μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας η οποία δραστηριοποιείται τώρα στο ακίνητο. Αυτό καθόλου δεν συνάδει με πρόσωπο το οποίο είναι αμέτοχο, αδιάφορο ή άπειρο στη διαχείριση των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων. Επιπρόσθετα, παρά τη επιμονή του για άγνοια σε σχέση με τις εργασίες της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας, εντούτοις γνώριζε πολύ καλά τον κύκλο εργασιών της και γνώριζε το συνολικό ύψος των χρεών που είχε δημιουργήσει. Θυμόταν και ήξερε πόσους υπαλλήλους είχε η εταιρεία όταν εξασκούσε τις εργασίες της, τους οποίους τοποθέτησε σε 100-120, όμως πολύ επιλεκτικά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ποιοι ήταν και πως και πόσο πληρώνονταν. Ακατανόητη ήταν επίσης η επιμονή του ότι δεν κατείχε προσωπικά μετοχές στην εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία. Σημειώνω ότι κατέστη παραδεχτό ότι τα αντίγραφα των αρχείων του Εφόρου Εταιρειών που αφορούσαν την εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία, Τεκμήριο 1, ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Ο ΜΚΑ1 επέμενε στη θέση του, ακόμα και όταν του επιδείχθηκε το Τεκμήριο 1, ότι δεν κατείχε προσωπικά μετοχές ενώ όταν του υποδείχθηκε η υπογραφή έναντι του ονόματος του ως υπογράφων το ιδρυτικό έγγραφο και λαβών 250 μετοχές, επέμενε ότι δεν ήταν δική του η υπογραφή. Σημειώνω περαιτέρω ότι, ενώ παρουσίασε στο δικαστήριο την κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας, Τεκμήριο 11, κάτι που δείχνει ότι, παρά την άρνηση του, είχε πρόσβαση σε οικονομικά δεδομένα της εταιρείας, δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο για καμία από τις πιστώσεις ή χρεώσεις που παρουσιάζονταν στην κατάσταση λογαριασμού. Αυτό ακόμα και για την περίοδο που, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε αναλάβει προσωπικά τη διαχείριση της επιχείρησης. Δεν μπορώ επίσης παρά να σχολιάσω αρνητικά την προσπάθεια του να επικοινωνήσει με το μάρτυρα Σοφοκλή Κεφαλούρη (ΜΑ1) το βράδυ πριν αυτός καταθέσει στο Δικαστήριο σε μια προσπάθεια να εκμαιεύσει από αυτόν το περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Την ίδια αρνητικότατη εντύπωση άφησε στο Δικαστήριο και ο κ. Πανίκος Σοφοκλέους (ΜΚΑ2). Τα όσα ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με τις προθέσεις του κ. Γιώργου Ιωακείμ κατά τη μαρτυρία του ισχύουν και στην περίπτωση αυτού του μάρτυρα. Θα προσθέσω την καταφανώς ψευδή του επιμονή ότι επίσης δεν είχε καμία σχέση με τη διαχείριση της επιχείρησης. Αυτή καθόλου δεν συνάδει με το γεγονός ότι απαιτείτο η συνυπογραφή του σε όλες τις επιταγές που εξέδιδε η εταιρεία. Συνεπής στην προσπάθεια παραπλάνησης και παρεμπόδισης του Δικαστηρίου να διεξάγει την έρευνα του δυνάμει του Κεφ. 6, ήταν η πρόφαση του ότι δεν θυμόταν τι αφορούσε καμία από τις χρεώσεις που παρουσιάζονται στην κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας, Τεκμήριο 11, ούτε και αυτές που είχαν διενεργηθεί με επιταγές τις οποίες είχε υπογράψει και ο ίδιος. Με την στάση αυτή των διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας, το έργο του Δικαστηρίου κατέστη ιδιαίτερα δύσκολο. Διαφωτιστική μέχρι κάποιο βαθμό ήταν η μαρτυρία του κ. Σοφοκλή Κεφαλούρη (ΜΑ1), ο οποίος ήταν θεωρώ μάρτυρας της αλήθειας και κατέθεσε στο Δικαστήριο χωρίς καμία πρόθεση να αποκρύψει ή να παραποιήσει γεγονότα. Η μαρτυρία του ήταν πέραν από ανεξάρτητη, και πειστική, θετική και σταθερή. Γίνεται επομένως δεκτή στην ολότητα της. Τέλος η κα Χριστιάνα Ζαντή, κατέθεσε επίσης θεωρώ την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή, αν και ήταν βοηθητική σε περιορισμένο μόνο βαθμό. Όπως έχω ήδη επισημάνει η αναξιοπιστία και τα αλλότρια κίνητρα των διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολο το έργο του Δικαστηρίου. Στη βάση όμως της μαρτυρίας η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή, συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι τόσο πριν, όσο και κατά αλλά και μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στην έγερση της αστικής ευθύνης[2], στα περιουσιακά στοιχεία της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας περιλαμβάνετο ο εξοπλισμός και τα έπιπλα που αναγράφονται στη δέσμη τιμολογίων Τεκμήρια 8 και τα οποία έχουν εξοφληθεί από την εταιρεία όπως φαίνεται στη δέσμη αποδείξεων, Τεκμήριο
  7. Επιπρόσθετα, από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να εισηγείται ότι τα περιουσιακά αυτά στοιχεία, εξοπλισμός και έπιπλα, δεν μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους[3]. Δεν διέκρινα οτιδήποτε που να εμποδίζει την Ενάγουσα να επιδιώξει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης έναντι αυτών των περιουσιακών στοιχείων προωθώντας την κατάλληλη διαδικασία. Εάν βεβαίως διαφανεί στην πορεία ότι αυτά τα περιουσιακά στοιχεία έχουν αποξενωθεί ή μεταβιβαστεί με σκοπό ή πρόθεση να εμποδιστεί η ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, η πολιτική δικονομία προβλέπει και πάλι κατάλληλη διαδικασία για προστασία του εξ αποφάσεως πιστωτή. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά τον χρόνο πριν τα γεγονότα που οδήγησαν στη δημιουργία του εξ αποφάσεως χρέους αλλά και μετά η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία κατέστη ιδιοκτήτρια όλων των ποσών χρημάτων που φαίνεται να πιστώθηκαν στον τραπεζικό της λογαριασμό σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  8. Οι διευθυντές της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας, παρά το ότι είχαν πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες, αρνήθηκαν να ενημερώσουν το Δικαστήριο αναφορικά με τη φύση των χρεώσεων που παρουσιάζονται στο λογαριασμό και των διαφόρων πληρωμών που διενεργήθηκαν. Με αυτό το δεδομένο, δεν γνωρίζω εάν οι εν λόγω πληρωμές - ειδικότερα αυτές που έπονται του εξ αποφάσεως χρεόυς - έγιναν για σκοπούς που παραβαίνουν τις πρόνοιες του άρθρου 82
(1)(γ) του Κεφ. 6. Αναφέρω επίσης και το εξής. Κατά την εξέταση των ΜΚΑ1 και ΜΚΑ2 ο συνήγορος της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας ήγειρε επανελειμμένα ένσταση σε κάθε προσπάθεια να υποβληθούν ερωτήσεις αναφορικά με περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Υποστήριζε ότι δεν επιτρεπόταν η υποβολή τέτοιας φύσης ερωτήσεων διότι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, το Δικαστήριο δεν μπορούσε να εκδώσει διάταγμα για ακύρωση οποιωνδήποτε καταδολιευτικών μεταβιβάσεων. Στο αιτητικό της αίτησης οι αιτητές ζητούν διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται καταδολιευτικές μεταβιβάσεις. Δεν αναφέρουν όμως συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία τα οποία να ισχυρίζονται ότι μεταβιβάστηκαν δόλια. Συμφωνώ επομένως με το συνήγορος της Εναγόμενης ότι δεν μπορεί να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Αυτό άλλωστε ξεκαθαρίστηκε τελεσίδικα στην Χρίστος Χριστοφόρου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 A.A.Δ. 708, όπου η πλήρης ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισε ότι για να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα στα πλαίσια αίτησης έρευνας έπρεπε το περιουσιακό στοιχείο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι μεταβιβάστηκε δόλια να καθορίζεται στην αίτηση έρευνας. Όμως, η προαναφερόμενη απόφαση, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης να εξετάσει κατά πόσο υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία να μπορεί να διατεθούν προς ικανοποίηση του χρέους και κατά πόσο υπήρξε διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης. Αυτή ήταν η θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης με την οποία διαφωνώ. Αυτή η διερεύνηση είναι πλήρως συμβατή με το ρόλο του Δικαστηρίου κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, είναι εντός του πλαισίου της διαδικασίας και απολύτως επιτρεπτή. Παραπέμπω στις ρητές πρόνοιες του άρθρου 84 του Κεφ. 6. Ο συνήγορος των αιτητών εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να εφαρμόσει την αρχή που διατυπώθηκε στην Σοφούλλα Ιωάννου κ.α. ν Polly-Frocks Ltd
(2000)1 A.A.Δ.
  1. Να καταλήξει δηλαδή σε εύρημα ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία δεν έχει τερματίσει τις εργασίες της αλλά συνεχίζει να λειτουργεί «υπό το μανδύα» της εταιρείας Sofiakim ABC Inc. Limited και να διερευνήσει και διαπιστώσει την οικονομική δυνατότητα της Sofioakim ABC Inc. Limited να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος δια μηνιαίων δόσεων. Η εισήγηση αυτή με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα. Διαφαίνεται από τη μαρτυρία ότι στις ίδιες εγκαταστάσεις που λειτουργούσε η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία λειτουργεί σήμερα επιχείρηση η Sofioakim ABC Inc. Limited η οποία ασκεί παρόμοιες δραστηριότητες. Δηλαδή, ενώ σύμφωνα με τη μαρτυρία η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα λειτουργούσε επιχείρηση εστιατορίου η Sofioakim ABC Inc. Limited, σύμφωνα με τους διευθυντές της, λειτουργεί επιχείρηση νυχτερινού club ενώ η θέση των αιτητών είναι ότι σερβίρει και φαγητό. Από το Τεκμήριο 1 φαίνεται ότι διευθυντές της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας είναι ο Γιώργος Ιωακείμ, Πανίκος Σοφοκλέους, Σταύρος Σάμνερ και Κώστας Στεφάνου. Διευθυντής δε της Sofioakim ABC Inc. Limited, σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 είναι η εταιρεία Sofioakim Limited που με τη σειρά της, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, έχει διευθυντές τον Πανίκο Σοφοκλέους και Γιώργο Ιωακείμ. Μέτοχοι της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας είναι οι Rumbalia Limited κάτοχος 500 μετοχών, Γιώργος Ιωακείμ κάτοχος 250 μετοχών και Πανίκος Σοφοκλέους κάτοχος επίσης 250 μετοχών. Μοναδικός μέτοχος της Sofioakim ABC Inc. Limited είναι η εταιρεία Sofioakim Limited, ενώ μέτοχοι της Sofioakim Limited είναι οι Γιώργος Ιωακείμ με 450 μετοχές, Γιώργος Σοφοκλέους με 450 μετοχές και Φλωρεντία Σοφοκλέους με 100 μετοχές. Πέραν όμως των πιο πάνω, θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από την Σοφούλλα Ιωάννου κ.α. ν Polly-Frocks Ltd (ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση τα πρόσωπα που κατείχαν το 50% των μετοχών της εξ αποφάσεων οφειλέτιδας εταιρείας, δεν συμμετέχουν με κανένα τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, στην εταιρεία Sofioakim ABC Inc. Limited ούτε και στην επιχείρηση του εστιατορίου Lagoon. Επιπρόσθετα, ενώ η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία φαίνεται να διέκοψε στις εργασίες της τον Φεβρουάριο 2012, η Sofioakim ABC Inc. Limited συστάθηκε μόλις τον Μάρτιο
  2. Τέλος, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία ουσιαστική κίνηση στον τραπεζικό λογαριασμό της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας μετά το πρώτο τρίμηνο του
  3. Το κενό αυτό του ενός περίπου έτους στη επιχείρηση των δύο εταιρειών καθώς και το γεγονός ότι οι κάτοχοι του 50% του μετοχικού κεφαλαίου και δύο εκ των τεσσάρων διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας δεν συμμετέχουν με κανένα τρόπο στην επιχείρηση της Sofioakim ABC Inc. Limited δεν μου επιτρέπουν να θεωρήσω ότι η παρούσα περίπτωση είναι αντίστοιχη της Σοφούλλα Ιωάννου κ.α. ν Polly-Frocks Ltd (ανωτέρω). Εφόσον από τη μαρτυρία η οποία έχει προσκομιστεί δεν προκύπτει ότι η Εναγόμενη εταιρεία διαθέτει εισοδήματα, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις. Αναφορικά με τα υπόλοιπα αιτητικά της αίτησης, έχω ήδη διατυπώσει την κατάληξη μου πιο πάνω. Καταληκτικά, σε σχέση με το θέμα των εξόδων της αίτησης σημειώνω τα εξής. Έχω ήδη εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο αξιολόγησα τη μαρτυρία των διευθυντών της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας. Στέκομαι στον τρόπο που κατέθεσαν, την απροθυμία τους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο τις πληροφορίες που όφειλαν στα πλαίσια της αίτησης έρευνας αλλά και στη διαπίστωση ότι εκούσια και εσκεμμένα προσπάθησαν να εμποδίζουν το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αίτησης και διεξαγωγή της έρευνας του. Με αυτά τα δεδομένα, παρά το ότι δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, θεωρώ ότι η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα/Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία θα πρέπει να επιβαρυνθεί με τα έξοδα της διαδικασίας. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή σε σχέση με τα έξοδα θα «επιβράβευε» ουσιαστικά τη διαγωγή των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, κάτι που θεωρώ ανεπίτρεπτο. Τα έξοδα της αίτησης συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίων της καθ' ης η Αίτηση εταιρείας όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Αντωνιάδου v. Αντωνιάδη
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2009 [2] Άρθρο 84
(1)(β)(γ) του Κεφ. 6 [3] Άρθρο 84
(1)(β) του Κεφ. 6 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.