ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΑΜΠΟΣ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 66/2011, 10/9/2015

ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΑΜΠΟΣ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 66/2011, 10/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A192 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 66/2011 Μεταξύ: ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και ΠΑΜΠΟΣ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ Εναγόμενου 10 Σεπτεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Λουκής Γ. Λουκαϊδης Για Εναγόμενο: κα Φωτεινή Χατζηιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από τον Εναγόμενο ποσό €3.406 ως ειδικές ζημιές για παράβαση συμφωνίας ή στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού καθώς και διάταγμα που να τον διατάζει να παραδώσει στην Ενάγουσα «τον τίτλο ιδιοκτησίας του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΒΒ 501 μάρκας MERCEDES BENZ» . Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, περί τον Ιούλιο 2002 συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ των διαδίκων ότι η Ενάγουσα θα αγόραζε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΒΒ 501 «και του οποίου ιδιοκτήτης και/ή ο κάτοχος και/ή το αρμόδιο πρόσωπο για πώληση του ήταν ο Εναγόμενος». Το αντίτιμο πώλησης συμφωνήθηκε σε Λ.Κ.6.000 (€10.250). Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η συμφωνία προνοούσε ότι το αντίτιμο θα πληρωνόταν εν μέρει σε μετρητά, ήτοι ποσό Λ.Κ.3.100, και εν μέρει σε είδος, με τη «παράδοση» από την Ενάγουσα στον Εναγόμενο του οχήματος με αριθμούς εγγραφής DAH 504, μάρκας FORD και η αξία του οποίου είχε συμφωνηθεί σε Λ.Κ.2.900 (€4.950). Η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι «για πλήρη εξόφληση της οφειλής της» κατά ή περί τις 29.1.2003 πλήρωσε στον Εναγόμενο σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.3.800 (€6.490) και το ποσό των Λ.Κ.1.000 (€1.708) με την επιταγή με αριθμό 91360594 ημερομηνίας 20.7.

1. Η Ενάγουσα υποστηρίζει ότι ήταν «ρητός όρος της προφορικής συμφωνίας» ότι ο Εναγόμενος θα πλήρωνε τα τέλη για την άδεια κυκλοφορίας του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΒΒ 501 και τα οποία ανέρχονταν σε Λ.Κ.293, όμως ένεκα της μη τήρησης της πρόνοιας αυτής της συμφωνίας, η Ενάγουσα πλήρωσε τα εν λόγω τέλη η ίδια. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, παρά το ότι ζήτησε επανειλημμένα «να της παραδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας του οχήματος», ο Εναγόμενος παραλείπει και/ή αμελεί να το πράξει. Τέλος η Ενάγουσα υποστηρίζει ότι πλήρωσε €2.906 πέραν του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης του οχήματος ΚΒΒ 501, πλέον €500 που αφορούσαν τέλη κυκλοφορίας του οχήματος, τα οποία διεκδικεί με την παρούσα αγωγή. Στην Υπεράσπιση του, ο Εναγόμενος αρνείται ότι ο ίδιος συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα. Ισχυρίζεται δε ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ του πατέρα του, ο οποίος με τη σειρά του ενεργούσε ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος κάποιου κ. Χάρη Μιχαήλ και ότι αντισυμβαλλόμενη δεν ήταν η Ενάγουσα αλλά κάποια κα Σταθούλα Φουκαρίδου. Η δε συμφωνία, διαλάμβανε την αγορά του MERCEDES με αριθμό εγγραφής ΚΒΒ 501 έναντι τιμήματος Λ.Κ.6.
2. Το τίμημα θα καταβάλλετο σε μετρητά για ποσό Λ.Κ.3.800 και με τη μεταβίβαση στον πατέρα του Εναγόμενου ενός οχήματος FORD με αριθμούς εγγραφής DAH 504 με συμφωνημένη αξία Λ.Κ. 2.
3. Προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο κ. Σάββας Φουκαρίδης (ΜΕ1). Για την Υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Εναγόμενος (ΜΥ1). Κατά την ακρόαση παρουσιάστηκαν από τους μάρτυρες διάφορα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Ειδική αναφορά σε κάποια από τα κατατεθέντα τεκμήρια γίνεται κατωτέρω. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας. Όμως για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω μια σύνοψη των κυρίων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σε σχέση με τα επίδικα θέματα ή που κρίθηκαν ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Όπως έχω αναφέρει, προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας έδωσε μαρτυρία ο κ. Σάββας Φουκαρίδης (ΜΕ1) που, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι διευθυντής της εταιρείας. Κατά την κυρίως εξέταση του, υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του δήλωσης το περιεχόμενο της οποίας συνιστά ουσιαστικά επανάληψη της Έκθεσης Απαίτησης. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ1 ανέφερε μεταξύ άλλων ότι τον Ιούλιο 2002 συμφώνησε με τον Εναγόμενο την αγορά του επίδικου οχήματος. Παρουσίασε αντίγραφο εγγράφου το οποίο χαρακτήρισε ως γραπτή συμφωνία στην οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτυπώνονται τα όσα είχαν συμφωνηθεί (Τεκμήριο 1) και υπογράφεται από τον ίδιο και τον Εναγόμενο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 1 παρενθετικά αναφέρω ότι πρόκειται για έγγραφο ημερομηνίας 16.7.2002 σε επιστολόχαρτο που τιτλοφορείται «Yiangos Ch. Hadjioannou» στο οποίο αναγράφεται χειρόγραφα το ακόλουθο κείμενο: «Εγώ ο Χαράλαμπος Χ'Ιωάννου έλαβον το ποσόν των Λ.Κ. 3.100= τρεις χιλιάδες εκατόν λίρες μόνον δια Γιάγκον Χ'Ιωάννου από την καν Σταθούλα Φουκαρή δια αγορά αυτοκινήτου Mercedes 190 D Reg No LES 62 P. Η πιο πάνω πράξη έχει ως εξής: Mercedes 190 D Reg No LES 62 P £6.000 Μείων 1 S/H Ford Transit Reg No DAH 508 £2.800 Υπόλοιπον £3.200 Το υπόλοιπο πληρώνεται με τις πιο πάνω επιταγές (Νο 91360590 £1.000= 20/07/02 + Νο 91360595 £700= + Νο 91360596 £700= + Νο 91360597 £700= όλες Ελληνική Τράπεζα Ο πληρώσας Ο εισπράξας» Ακολούθως, κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 αυτός αναγνώρισε και κατατέθηκε ως τεκμήριο αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του επίδικου οχήματος KBB 501 (Τεκμήριο 2). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, το όχημα ενεγράφη στην Κύπρο για πρώτη φορά στις 2.6.2003 και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κατά την ημέρα εκείνη ήταν κάποιος κύριος Χάρης Μιχαήλ. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 αναγνώρισε επίσης έγγραφο ημερομηνίας 29.1.2003 για το οποίο ανέφερε ότι ήταν παρών κατά την υπογραφή του και το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Το Τεκμήριο 3 είναι επιστολόχαρτο του «Yiangos Ch. Hadjioannou» και σε αυτό είναι καταγραμμένο χειρόγραφα το ακόλουθο κείμενο, αυτολεξεί: «Έλαβον παρά της κας Σταθούλλας Φουκκαρίδου, εκ Ξυλοτύμβου και δια λ/σμόν Χάρη Μιχαήλ το ποσό £3.800= εις μετρητά και το ποσό £2,700= εις αυτοκίνητον Ford Transit Reg No DAH 504, δια το οποίον υποχρεούται να εφοδιάσει άδειαν κυκλοφορίας μέχρι 30.6.3003 όπως φυσικά θα εκδοθεί και το Mercedes μέχρι 30/6/2003, προς πλήρη εξόφληση. Ο πληρώσας Ο λαβών Σταθούλλα Φουκαρίδου Yiangos Ch. Hadjioannou» Ο ΜΕ1 αναγνώρισε επίσης, και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4, έγγραφο σε επιστολόχαρτο του «Yiangos Ch. Chadjioannou» ημερομηνίας επίσης 29.1.2003 στο οποίο καταγράφονται χειρόγραφα τα ακόλουθα: «Έλαβον παρά της κας Σταθούλλας Σ. Φουκκαρίδου, εκ Ξυλοτύμπου το ποσόν £3.800= δια λ/σμον Χάρη Μιχαήλ, δι' εξόφλησην Mercedes 190 D U.K. Reg No LES62P, αξίας £6.500= και εν αυτοκίνητον Ford Transit DAH 504, £2,700= Συμφωνείται όπως το αυτοκίνητον Mercedes θα εγγραφή με Κυπριακούς Αριθμούς αλλά η μεταβίβασις επ' ονόματι του αγοραστού θα γίνει μετά 3 χρόνια από της εγγραφής του. Επίσης η άδεια κυκλοφορίας του DAH 504 θα πληρωθεί υπό της κας Σταθούλλας Σ. Φουκκαρίδου. Συμφωνώ με τα ανωτέρω. Σταθούλλα Φουκκαρίδου Ο λαβών Yiangos Ch. Hadjioannou Μάρτυρες 1) Σάββας Φουκαρίδης 2) [υπογραφή]» Σημειώνω ότι σύμφωνα με τον ΜΕ1 η κα Σταθούλλα Φουκκαρή ή Φουκκαρίδου ήταν η σύζυγος του. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 1, 3 και 4, η συνήγορος του Εναγόμενου έθεσε στον ΜΕ1 ότι επιβεβαιώνουν τη θέση του Εναγόμενου ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ της Σταθούλλας Φουκκαρίδου ή Φουκαρή και του Γιάγκου Χατζηιωάννου ο οποίος ενεργούσε για κάποιο Χάρη Μιχαήλ. Ο ΜΕ1 διαφώνησε και επέμενε ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου. Ακολούθως, ο ΜΕ1 αναγνώρισε επιστολές ημερομηνίας 26.11.2007 και 16.12.2007 (Τεκμήρια 5 και 6) που απέστειλε εκ μέρους της Ενάγουσας προς τον Γιάγκο Χ. Χατζηιωάννου με τις οποίες, μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην «πρώτην συμφωνία μας ημερομηνίας 16/7/2002» και απαιτεί την επιστροφή ποσού £7.993 διότι δεν ενεγράφη στο όνομα της Ενάγουσας το όχημα Mercedes ΚΒΒ
5. Του τέθηκε επανειλημμένα ότι η οποιαδήποτε συμφωνία δεν έγινε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου αλλά μεταξύ της συζύγου του και του Γιάγκου Χατζηιωάννου δια τον Χάρη Μιχαήλ. Αρνήθηκε έντονα ότι η σύζυγος του έκανε οποιαδήποτε συμφωνία και υποστήριξε ότι οι πληρωμές έγιναν από την Ενάγουσα εταιρεία. Δέχτηκε ότι μετά την εγγραφή του οχήματος Mercedes KBB 501 το 2003, αυτό παραλήφθηκε από τη σύζυγο του. Είπε όμως ότι το 2011 το επέστρεψε ο ίδιος στην μάντρα αυτοκινήτων από την οποία το παρέλαβε διότι δεν είχε άδεια κυκλοφορίας. Αρνήθηκε ότι η σύζυγος του είχε κληθεί με επιστολή από το δικηγόρο του Γιάγκου Χατζηιωάννου να προσέλθει για να διενεργηθεί η μεταβίβαση του οχήματος. Για την πλευρά της υπεράσπισης έδωσε μαρτυρία μόνο ο Εναγόμενος (ΜΥ1). Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά το 2002 εργαζόταν κάποιες ώρες την εβδομάδα βοηθώντας τον πατέρα του Γιάγκο Χατζηιωάννου ο οποίος ήταν πωλητής αυτοκινήτων. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος έκανε οποιαδήποτε συμφωνία προσωπικά με την Ενάγουσα και υποστήριξε ότι ποτέ δεν ήταν ιδιοκτήτης ή δικαιούχος του οχήματος Mercedes ΚΒΒ
6. Η μόνη, ανέφερε, συμφωνία που γνωρίζει σε σχέση με το όχημα εκείνο είχε γίνει μεταξύ του αποβιώσαντα πατέρα του Γιάγκου Χατζηιωάννου ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους κάποιου Χάρη Μιχαήλ και της Σταθούλλας Φουκαρή ή Φουκαρίδου. Σε σχέση με τη συμφωνία, Τεκμήριο 1, ανέφερε ότι το όχημα Mercedes KBB 501 με αριθμό εγγραφής Ηνωμένου Βασιλείου LES 62 Ρ ανήκε σε κάποιο Χάρη Μιχαήλ. Ο Χάρης Μιχαήλ είχε εξουσιοδοτήσει τον πατέρα του να πωλήσει το όχημα αυτό εκ μέρους του και στα πλαίσια των εργασιών του. Θα το αγόραζε δε η Σταθούλλα Φουκαρή ή Φουκαρίδη και ο ίδιος, μετά από παράκληση του πατέρα του, παρέστη εκ μέρους του πατέρα του σε συνάντηση στις 16.7.
7. Συνέχισε λέγοντας ότι κατά τη συνάντηση η Σταθούλλα Φουκαρή ή Φουκαρίδου του ανέφερε ότι η συμφωνηθείσα τιμή αγοράς του Mercedes KBB 501 ήταν £6.000 και ότι το τίμημα θα καταβαλλόταν εν μέρει σε μετρητά και εν μέρει σε είδος, με τη μεταβίβαση στον πατέρα του, του ενός οχήματος Ford Transit. Για το ποσό το οποίο θα πληρωνόταν σε μετρητά, κατά τη συνάντηση αυτός έλαβε £3.100 και 4 επιταγές που είχαν εκδοθεί στο όνομα του πατέρα του Γιάγκου Χατζηιωάννου. Επίσης κατά την εν λόγω συνάντηση, υπεγράφη το έγγραφο Τεκμήριο 1, το οποίο συνέταξε ο ίδιος μετά που του το ζήτησε η Σταθούλλα Φουκαρίδου. Επέμενε ότι τα χρήματα που έλαβε κατά τη συνάντηση εκείνη τα είσπραξε εκ μέρους του πατέρα του, Γιάγκου Χατζηιωάννου, όπως καταγράφεται και στο Τεκμήριο
8. Για την ύπαρξη των εγγράφων, Τεκμήρια 3 και 4, ανέφερε ότι ενημερώθηκε μετά το θάνατο του πατέρα του το
9. Ανέφερε επίσης ότι μετά την επίδοση της παρούσας αγωγής ανέτρεξε στα αρχεία του αποβιώσαντα πατέρα του όπου και εντόπισε τις δύο επιστολές που είχε αποστείλει η Ενάγουσα προς τον πατέρα του Γιάγκο Χατζηιωάννου, Τεκμήρια 5 και 6, το αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του επίδικου οχήματος, Τεκμήριο 2 και μια επιστολή από δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε την Ενάγουσα προς τον πατέρα του ημερομηνίας 18.6.2009, Τεκμήριο
10. Παρενθετικά αναφέρω ότι στην επιστολή, Τεκμήριο 9, μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά στην συμφωνία Τεκμήριο 1 και οι δικηγόροι της Ενάγουσας απαιτούν από τον Γιάγκο Χατζηιωάννου το ποσό των £7.
11. Είχε προηγηθεί, είπε, επιστολή ημερομηνίας 22.5.2009 από την δικηγόρο του πατέρα του προς τον τότε δικηγόρο της Ενάγουσας, Τεκμήριο 8, με την οποία μεταξύ άλλων καλείτο η Σταθούλλα Φουκκαρίδου να προσέλθει για να δεχθεί μεταβίβαση του οχήματος Mercedes KBB
12. Κατά την αντεξέταση του, ο συνήγορος της Ενάγουσας του έθεσε ότι στη συνάντηση που έγινε στις 16.7.2002 εκείνος δεν ενεργούσε εκ μέρους του πατέρα του αλλά υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αρνήθηκε επιμένοντας ότι στη συνάντηση είχε πάει για να εκπροσωπήσει τον πατέρα του, ότι είσπραξε για λογαριασμό του πατέρα του τα μετρητά και παρέλαβε τις επιταγές από την κυρία Σταθούλλα Φουκαρίδου και ότι αυτό καταγράφεται ρητά και στο ίδιο το έγγραφο, Τεκμήριο
13. Μετά το πέρας της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς επιχειρηματολόγησαν υπέρ των εκατέρωθεν θέσεων τους και έχω διεξέλθει με προσοχή τα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους. Όπως έχω ήδη αναφέρει, κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Όπως έχει καθοριστεί από τη νομολογία κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνηθεί η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, πρέπει να πω ότι δυστυχώς, παρά την προσοχή με την οποία παρακολούθησα τη μαρτυρία του ΜΕ1 και παρά την προσεχτική μελέτη των πρακτικών της διαδικασίας, οι απαντήσεις του ΜΕ1 επί ουσιωδών ζητημάτων ήταν τουλάχιστον δυσνόητες. Η μαρτυρία του δεν είχε εσωτερική συνοχή και, σε πολλά σημεία, οι απαντήσεις που έδινε δεν είχαν λογική συνάφεια μεταξύ τους ενώ διαφοροποιούνταν επί βασικών σημείων με τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας. Επιπρόσθετα δεν υπήρχε λογική συνάρτηση μεταξύ διαφόρων απαντήσεων και θέσεων του ΜΕ1 και του περιεχομένου των διαφόρων τεκμηρίων. Ενδεικτικά αναφέρω τα ακόλουθα. Το έγγραφο το οποίο παρουσίασε ο ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του ως τη γραπτή συμφωνία για την αγορά του επίδικου οχήματος, Τεκμήριο 1, ουδόλως συνάδει με τα όσα η Ενάγουσα δικογραφεί και τα όσα ο ΜΕ1 υποστήριξε κατά την κυρίως εξέταση του στο Δικαστήριο. Ενώ η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι ότι η συμφωνία μεταξύ των μερών ήταν προφορική, κάτι που ο ΜΕ1 υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση του, κατά την αντεξέταση του διαφοροποίησε πλήρως τη θέση του παρουσιάζοντας τη συμφωνία, Τεκμήριο
14. Επιπλέον το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ουδόλως συνάδει με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας και την επιμονή του ΜΕ1 ότι αγοραστής του επίδικου οχήματος ήταν η Ενάγουσα. Ως αγοραστής στο Τεκμήριο 1 παρουσιάζεται η κα Σταθούλλα Φουκαρή. Δεν έχει δε δοθεί καμία άμεση μαρτυρία από την κα Σταθούλλα Φουκαρή η οποία να υποστηρίζει ή να επιβεβαιώνει ότι ενεργούσε εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας. Βεβαίως κάτι τέτοιο ούτε και δικογραφείται. Ο ΜΕ1 προέβαλλε ως απόδειξη για τη θέση ότι αγοραστής ήταν η Ενάγουσα εταιρεία και όχι η κα Σταθούλλα Φουκαρή το ότι οι τέσσερεις επιταγές που δόθηκαν κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 ανήκαν στην Ενάγουσα εταιρεία. Δεν παρουσίασε όμως τις επιταγές αυτές για να προσδώσει κάποια βαρύτητα ή πειστικότητα στον ισχυρισμό του. Επιπρόσθετα, το όχημα Ford Transit το οποίο φαίνεται ότι αποτελούσε μέρος της αντιπαροχής, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, είχε αξία £2.
15. Αυτό δεν συνάδει ούτε με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ούτε με τα όσα κατέθεσε ο ΜΕ1, ότι δηλαδή η συμφωνημένη αξία του εν λόγω οχήματος ήταν £2.
16. Πέραν τούτου, η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ήταν ότι έχει πληρώσει έναντι του τιμήματος αγοράς ποσό £3.800 σε μετρητά και ποσό £1.000 με την επιταγή
17. Ούτε και αυτό συνάδει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 σύμφωνα με το οποίο είχε πληρωθεί ποσό £3.100 σε μετρητά και το υπόλοιπο θα ήταν πληρωτέο με τις τέσσερις επιταγές λεπτομέρειες των οποίων αναφέρονται πιο πάνω. Αντίθετα, και παρά τα όσα υποστήριξε ο ΜΕ1, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 συνάδει με την εκδοχή του Εναγόμενου, ότι δηλαδή για τη συγκεκριμένη πράξη ενεργούσε για τον πατέρα του Γιάγκο Χατζηιωάννου αφού στο κείμενο του Τεκμηρίου 1 αναγράφεται ότι «εγώ ο Χαράλαμπος Χ'Ιωάννου έλαβον. για Γιάγκον Χ'Ιωάννου.» Πέραν των πιο πάνω, ο ΜΕ1 δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει με κατανοητό ή λογικό τρόπο ποια ήταν η σχέση των εγγράφων, Τεκμήρια 3 και 4, τα οποία επίσης αφορούν την επίδικη συναλλαγή με το Τεκμήριο 1 και πως αυτά επηρεάζουν ή διαφοροποιούν τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Υπενθυμίζω ότι στα τεκμήρια αυτά φαίνονται σαν συμβαλλόμενα μέρη η Σταθούλλα Φουκκκαρίδου και ο Γιάγκος Χατζηιωάννου όμως διαφοροποιείται το αντίτιμο αγοράς του Mercedes KBB 501 από Λ.Κ.6.000 που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 σε Λ.Κ.6.
18. Η δε αξία του Ford Transit φαίνεται επίσης να αλλάζει από Λ.Κ. 2.800 που είναι στο Τεκμήριο 1 σε Λ.Κ.2.
19. Σημειώνω ότι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας και η θέση που υποστήριξε κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ1 ήταν ότι η συμφωνημένη αξία του Ford Transit ήταν Λ.Κ.2.
20. Τονίζω, όπως το έχω κάνει και πιο πάνω, ότι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι ότι μεταξύ των μερών υπήρχε προφορική συμφωνία, όμως ο ίδιος ο ΜΕ1 αντεξεταζόμενος παρουσίασε τη συμφωνία Τεκμήριο 1, ενώ αναγνώρισε και τα έγγραφα, Τεκμήρια 3 και 4 ως έγγραφα που αφορούσαν την ίδια συναλλαγή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν είναι αξιόπιστη και δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή για να καταλήξω σε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα. Ο Εναγόμενος μου δημιούργησε αντίθετη εντύπωση. Θεωρώ ότι απαντούσε με ειλικρίνεια. Όλα όσα κατέθεσε συνάδουν με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ενώ τα Τεκμήρια 3 και 4 και οι επιστολές Τεκμήρια 5, 6, 8 και 9 υποστηρίζουν και επιβεβαιώνουν τη θέση του ότι δεν συνήψε προσωπικά οποιαδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα. Η πειστικότητα της μαρτυρίας του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις, παρέμεινε σταθερός στη θέση του και δεν έχω διακρίνει οποιοδήποτε σημείο στη μαρτυρία του που να με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν κατέθεσε την αλήθεια. Θεωρώ επομένως ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Επί τη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα. Στις 16.7.2002, η κα Σταθούλλα Φουκαρή ή Φουκκαρίδου και ο Εναγόμενος εκ μέρους του πατέρα του Γιάγκου Χατζηιωάννου υπέγραψαν τη συμφωνία, Τεκμήριο
21. Ο Γιάγκος Χατζηιωάννου ενεργούσε εκ μέρους κάποιου Χάρη Μιχαήλ ο οποίος του είχε αναθέσει να πωλήσει το όχημα Mercedes ΚΒΒ
22. Σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο, η κα Σταθούλλα Φουκαρή ή Φουκκαρίδου και ο Γιάγκος Χατζηιωάννου υπέγραψαν τα έγγραφα, Τεκμήρια 3 και
23. Η Ενάγουσα εταιρεία απέστειλε στον Γιάγκο Χατζηιωάννου τις επιστολές, Τεκμήρια 5 και
24. Η δικηγόρος του Γιάγκου Χατζηιωάννου απέστειλε εκ μέρους του την επιστολή τεκμήριο 8 στον τότε δικηγόρο της Ενάγουσας. Άλλος δικηγόρος εκ μέρους της Ενάγουσας απέστειλε στον Γιάγκο Χατζηιωάννου την επιστολή Τεκμήριο
25. Τα πιο πάνω γεγονότα που αποτυπώνονται στα ευρήματα του Δικαστηρίου αφήνουν ομολογουμένως πολλά κενά αλλά αυτό είναι αφενός συνέπεια του ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν έχει κριθεί ως αξιόπιστη και αφετέρου συνέπεια του ότι ο ρόλος του Εναγόμενου στα διαδραματισθέντα και η άμεση γνώση που είχε για τα γεγονότα ήταν περιορισμένη, όπως εξήγησε και ο ίδιος κατά τη μαρτυρία του. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρώ να εξετάσω εάν η Ενάγουσα έχει αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό. Όπως είναι καλά γνωστό, το γενικό βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Ενάγουσας η οποία είχε την υποχρέωση να παρουσιάσει επαρκή, αξιόπιστη και ικανή μαρτυρία για να υποστηρίξει τους επίδικους ισχυρισμούς της[3] και να ικανοποιήσει ότι η εκδοχή της αναφορικά με τα γεγονότα είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not)[4]. Η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου αποζημιώσεις για παράβαση προφορικής συμφωνίας σε σχέση με την αγορά του οχήματος Mercedes ΚΒΒ
26. Από τη μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι δεν έγινε οποιαδήποτε συμφωνία, είτε προφορική είτε γραπτή, μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου. Ο ρόλος του Εναγόμενου στην υπογραφή της συμφωνίας, Τεκμήριο 1, ήταν αυτός που περιέγραψε ο ίδιος και αναφέρω πιο πάνω. Η δε Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ότι ήταν η αγοραστής του επίδικου οχήματος, Αντίθετα, σύμφωνα με τα ευρήματα, η συμφωνία Τεκμήριο 1 συνομολογήθηκε μεταξύ της κας Σταθούλλας Φουκαρή και του Γιάγκου Χατζηιωάννου. Πέραν από το ίδιο το κείμενο του Τεκμηρίου 1, το γεγονός αυτό προκύπτει και από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3 και
27. Πρέπει δε να πω ότι με τις επιστολές της ίδιας της Ενάγουσας και του δικηγόρου της, Τεκμήρια 5, 6 και 9, η Ενάγουσα εγείρει αξιώσεις αναφορικά με την επίδικη συναλλαγή εναντίον του Γιάγκου Χατζηιωάννου και όχι εναντίον του Εναγόμενου. Δεν έχει εξηγηθεί με κανένα τρόπο γιατί οι αξιώσεις αυτές εγκαταλείφθηκαν και με την αγωγή εγείρονται οι ίδιες αξιώσεις εναντίον άλλου προσώπου. Στο βαθμό επομένως που η αξίωση προωθείτο στη βάση της παράβασης συμφωνίας, αυτή αποτυγχάνει γιατί η Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ότι υπήρχε οποιαδήποτε, προφορική ή γραπτή, συμφωνία μεταξύ αυτής και του Εναγόμενου σε σχέση με το επίδικο όχημα. Κατά τη συνομολόγηση του εγγράφου, Τεκμήριο 1, ο Εναγόμενος ενεργούσε εκ μέρους του Γιάγκου Χατζηιωάννου και αυτό το γεγονός αποτυπώνεται στο ίδιο το κείμενο[5]. Ούτε στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού η αξίωση μπορεί να επιτύχει αφού, μεταξύ άλλων, δεν έχει αποδειχθεί με αξιόπιστη και ικανή μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος απέκτησε όφελος εις βάρος της Ενάγουσας και η διατήρηση αυτού του οφέλους θα ήταν άδικη[6]. Τέλος, με την αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει και διάταγμα με το οποίο να διατάζεται ο Εναγόμενος να «να παραδώσει και/ή δώσει στην Ενάγουσα τον τίτλο του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΒΒ 501 μάρκας Mercedes Benz». Κρίνω ότι η ούτε και αυτή η αξίωση μπορεί να επιτύχει. Πέραν των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου καμία μαρτυρία που να δείχνει ότι ο Εναγόμενος είναι το πρόσωπο που έχει στην κατοχή του τον τίτλο αυτό ή το αρμόδιο πρόσωπο να το παραδώσει. Για όλους του πιο πάνω λόγους, η αγωγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. [1] C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου