← Κύπρος

ΑΓΓΕΛΑ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΔΑΜΙΑΝΗ ΜΑΝΤΟΒΑΝΗ, Αρ. Αγωγής: 581/11, 9/10/2015

ΑΓΓΕΛΑ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΔΑΜΙΑΝΗ ΜΑΝΤΟΒΑΝΗ, Αρ. Αγωγής: 581/11, 9/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A217 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 581/11 Μεταξυ: ΑΓΓΕΛΑ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ Ενάγουσας και ΔΑΜΙΑΝΗ ΜΑΝΤΟΒΑΝΗ Εναγομένης Ημερομηνία: 9.10.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Αλέξανδρος Κουκούνης Για την Εναγομένη: κα Μιτσίδου Διάδικοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Ex Tempore Η διαφορά μεταξύ των διαδίκων, δηλαδή η διαφορά που αφορά την απαίτηση και την ανταπαίτηση, αφορά δυστύχημα που έγινε στις 17.3.2010 στην οδό Νίκου Δημητρίου, στη Λάρνακα και τα μέρη έχουν περιορίσει την απαίτηση τους σε υλικές ζημιές. Η ενάγουσα έχει περιορίσει την απαίτηση της στις υλικές ζημιές του οχήματος της ύψους €1.203,50 και η εναγομένη έχει περιορίσει την απαίτηση της στις υλικές ζημιές του οχήματος της ύψους €1.645,

  1. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η ενάγουσα οδηγούσε το όχημα της με αρ. εγγραφής ΗΜΤ311 στην οδό Νίκου Δημητρίου, με ευθεία πορεία στην αριστερή πλευρά του δρόμου και στον δρόμο αυτό ήταν σταθμευμένο το όχημα της εναγομένης με αρ. εγγραφής KSM
  2. H σύγκρουση επήλθε μεταξύ των δύο οχημάτων του προπορευόμενου οχήματος της ενάγουσας και του σταθμευμένου οχήματος της εναγομένης, στην πόρτα του σταθμευμένου οχήματος KSM
  3. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η σύγκρουση έγινε επειδή η εναγομένη άνοιξε ξαφνικά και απότομα την πόρτα του αυτοκινήτου της, με αποτέλεσμα να της αποκόψει την πορεία της. Oι λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή της παράβασης των εκ του Νόμου και Κανονισμών που απορρέουν από τα καθήκοντα της εναγομένης δικογραφούνται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης: «
  4. Το ρηθέν δυστύχημα οφειλόταν και επισυνέβη συνεπεία της αμέλειας ή/και της παράβασης των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της εναγομένης: α. Η εναγομένη δεν είχε τη δέουσα προσοχή και παρατηρητικότητα στο δρόμο. β. Η εναγόμενη προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του οχήματος της KSM053 χωρίς πρώτα να κοιτάξει εάν υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο. γ. Η εναγόμενη άνοιξε απότομα και ξαφνικά την πόρτα του οχήματος της KSM053 χωρίς τη δέουσα προσοχή στο δρόμο. δ. Η εναγομένη δεν κοίταξε στο εσωτερικό κεντρικό ή/και στο εξωτερικό πλαϊνό καθρεφτάκι του οχήματος της KSM053 για την ύπαρξη τροχαίας κίνησης στο δρόμο προτού ανοίξει την πόρτα του οχήματος της. ε. Η εναγόμενη δεν περίμενε να καθαρίσει ο δρόμος από την τροχαία κίνηση για να ανοίξει την πόρτα του οχήματος της KSM
  5. ................» Η εναγομένη ισχυρίζεται στην υπεράσπιση της και στην ανταπαίτηση της ότι η ενάγουσα που οδηγούσε το όχημα της στην οδό Νίκου Δημητρίου προσέγγισε το όχημα της και κτύπησε στην μπροστινή δεξιά πόρτα του οχήματος της και της προκάλεσε ζημιές. Oι λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή της παράβασης των εκ του Νόμου και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της ενάγουσας που έχει δικογραφήσει η εναγομένη, περιέχονται στην παράγραφο 5 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγομένης: «
  6. Η εναγομένη αρνείται την παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης, τις ισχυριζόμενες λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή στις παραβάσεις των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της ενάγουσας. α. Οδηγούσε με υπερβολική και/ή υπερβολική υπό τις περιστάσεις και/ή επικίνδυνη ταχύτητα. β. Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει έγκαιρα και/ή καθόλου και/ή αποτελεσματικά τα φρένα του οχήματος της και/ή το οδηγούσε με ελαττωματικά φρένα. γ. Παρέλειψε να έχει την πρέπουσα και/ή οποιαδήποτε παρατήρηση και εποπτεία του δρόμου επί του οποίου οδηγούσε και της εν γένει τροχαίας κίνησης επί τούτου. δ. Παρέλειψε να αντιληφθεί καθόλου και/ή έγκαιρα, το όχημα της εναγομένης και/ή την εναγόμενη. ε. Παρέλειψε να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα και να προβεί στους κατάλληλους ελιγμούς προς αποφυγή της σύγκρουσης. στ ........................ ζ. ......................... η. Προσέκρουσε στο όχημα της εναγομένης ενώ αυτό ήταν ήδη ακινητοποιημένο. ................» Η πλευρά της ενάγουσας έχει παρουσιάσει δύο μάρτυρες, τον Αστυνομικό Ανακριτή της υπόθεσης και την ίδια την ενάγουσα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του αστυνομικού ανακριτή, ΜΕ1, ο οποίος θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι ανεξάρτητος, αμερόληπτος μάρτυρας, ο επίδικος δρόμος έχει πλάτος 6.6 μέτρα. Στην περίπτωση που υπάρχει σταθμευμένο όχημα από την μία πλευρά αυτού του δρόμου, υπάρχει ικανοποιητικός χώρος και για τα δύο οχήματα να περάσουν παράλληλα από την αντίθετη κατεύθυνση πορείας και να υπάρχει ακόμα ελεύθερος χώρος 1.50 μέτρα. Ανέφερε ότι δεν χωρούν κατά το πλάτος του δρόμου, στην ίδια σειρά δηλαδή, τέσσερα οχήματα. Αυτό το γεγονός είναι βοηθητικό στο να αντιληφθώ τον χώρο που είχε η ενάγουσα για να περάσει. Αν η εκδοχή της είναι ορθή, δηλαδή ότι είχε περάσει το απέναντι της όχημα, αυτό σημαίνει ότι θα είχε μπόλικο χώρο να κάνει οποιοδήποτε ελιγμό ή κίνηση για να αποφύγει το όχημα της εναγομένης, αν υπήρχε ανοικτή πόρτα στο σταθμευμένο όχημα. Δεν θα είχε πρόβλημα δηλαδή να το αποφύγει, νοουμένου βέβαια ότι είχε τον απαιτούμενο χρόνο να αντιδράσει αποτρεπτικά. Το άλλο σημαντικό που μας ανέφερε ο Αστυνομικός είναι ότι κατέγραψε τις δύο εκδοχές των διαδίκων στο τεκμήριο 1, στην αστυνομική έκθεση, στις οποίες εκδοχές θα επανέλθω στην συνέχεια. Πρόκειται για δρόμο διπλής κατεύθυνσης και επίσης ο αστυνομικός ανέφερε ποιες ήταν οι ζημιές των δύο οχημάτων. Οι ζημιές βρίσκονται για την ενάγουσα ως η παρ. 3 (β) του τεκμηρίου 1: «(β) Ζημιές στο αριστερό μπροστινό φανάρι, αριστερό μέρος του μπροστινού προφυλακτήρα, αριστερό μπροστινό φτερό και αριστερή μπροστινή πόρτα» και για την εναγομένη ως αναφέρονται στην παράγραφο 3 (α) του τεκμηρίου 1: «Ζημιές στη μπροστινή δεξιά πόρτα οδηγού». Προχωρώ να αξιολογήσω την ενάγουσα και κρίνω ότι η ενάγουσα θα πρέπει να κριθεί αξιόπιστη. Κατ' αρχή ήταν πολύ συνεπής στην αρχική της εκδοχή ως αυτή καταγράφηκε από τον μάρτυρα
  7. Στο τεκμήριο 1 αναφέρει τα εξής στην αστυνομική έκθεση σε σχέση με την εκδοχή της ενάγουσας: «Ενώ περνούσε δίπλα από το όχημα ΗΜΤ311 το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου, άνοιξε η πόρτα του οδηγού και κτύπησε πάνω σε αυτή». Κρίνω ότι η ενάγουσα είπε την αλήθεια. Αναφέρθηκε σε αυτοκίνητο το οποίο ερχόταν από απέναντι. Όταν πρόσεξε το αυτοκίνητο από απέναντι, η αντίδραση της ήταν να ελαττώσει την ταχύτητα. Το γεγονός ότι η ενάγουσα πρόσεξε το αυτοκίνητο από απέναντι και ελάττωσε ταχύτητα, καταδεικνύει ότι έβλεπε ευθεία στον δρόμο και είχε επιδείξει την απαιτούμενη προσοχή στον δρόμο. Διαφορετικά δεν θα πρόσεχε το απέναντι όχημα και δεν θα ελάττωνε την ταχύτητα. Βέβαια δεν θα αναμένετο από την ενάγουσα να κοιτάζει μέσα στο σταθμευμένο όχημα για να δει αν ήταν μέσα η οδηγός του οχήματος. Το καθήκον της ήταν να κοιτάζει ευθεία για οποιαδήποτε εμπόδια θα υπήρχαν στον δρόμο που θα ανέκοπταν την πορεία της. Αυτά τα οποία ανέφερε συνάδουν με την πραγματική μαρτυρία της υπόθεσης, δηλαδή τις ζημιές των αυτοκινήτων. Αυτά τα οποία ανέφερε ο αστυνομικός για την διαμόρφωση του χώρου συνάδουν με την εκδοχή της ενάγουσας και κρίνω ότι αυτά τα οποία είπε ήταν η αλήθεια. Σε σχέση με την εναγομένη δεν έχω πεισθεί ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατ' αρχή η εκδοχή που πρόβαλε στον αστυνομικό ως αυτή καταγράφηκε στο τεκμήριο 1, διαφέρει από την εκδοχή που προβλήθηκε στην Έκθεση Υπεράσπισης. Περαιτέρω αυτά τα οποία ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου ενόρκως σήμερα διαφέρουν και με τις δύο εκδοχές. Στο Τεκμήριο 1, είχε αναφέρει στην παράγραφο 2 τα ακόλουθα: «Η πόρτα του οχήματος της ήταν ήδη ανοιχτή και ετοιμαζόταν να κατέβει όταν το όχημα ΗΜΤ311 συγκρούστηκε πάνω σε αυτήν». Ενώ στην Έκθεση Υπεράσπισης και ανταπαίτησης και συγκεκριμένα στην παράγραφο 4, Κεφ. Α και Β ανέφερε τα εξής: «Α. Η εναγόμενη είχε σταθμεύσει το όχημα της νόμιμα και κανονικά επί της αριστερής πλευράς της οδού Νίκου Δημητρίου στη Λάρνακα και άνοιξε λίγο την μπροστινή δεξιά πόρτα του οχήματος της για να ελέγξει την τροχαία κίνηση πίσω της και να κατεβεί από το όχημα της. Η ενάγουσα, η οποία οδηγούσε στην οδό Νίκου Δημητρίου στη Λάρνακα στην ίδια κατεύθυνση με την εναγόμενη, προσεγγίζοντας το όχημα της εναγομένης ελάττωσε ταχύτητα λόγω εξ αντιθέτου τροχαίας κίνησης. Β. Η εναγομένη, αφού η ενάγουσα ελάττωσε ταχύτητα, άνοιξε την μπροστινή πόρτα του οχήματος της για να κατέβει αλλά ξαφνικά και/ή απροειδοποίητα η ενάγουσα προχώρησε ευθεία με αποτέλεσμα να κτυπήσει στην μπροστινή δεξιά πόρτα του οχήματος της εναγομένης και να της προκαλέσει ζημιές». Στην ένορκη της μαρτυρία προβλήθηκε άλλη εκδοχή. Κρίνω ότι υπάρχει διάσταση μεταξύ της εκδοχής ότι η πόρτα ήταν ήδη ανοικτή και της εκδοχής ότι άνοιξε σιγά σιγά την πόρτα αφού είχε ελέγξει τον δρόμο και σταδιακά αφού είδε την ενάγουσα να πλησιάζει. Είναι εντελώς διαφορετική η μία εκδοχή από την άλλη και δημιουργεί ερωτηματικά για την αξιοπιστία της εναγομένης. Το γεγονός ότι δεν είχε προβάλει ένα πολύ σημαντικό γεγονός στον αστυνομικό, δηλαδή ότι έλεγξε τον δρόμο πίσω της, ότι την είδε την ενάγουσα και ότι άνοιξε σταδιακά την πόρτα της, πλήττει την αξιοπιστία της. Αυτό κατά την άποψη μου θα ήταν κάτι πολύ σημαντικό να το αναφέρει επί τόπου στην Αστυνομία. Αντ' αυτού το μόνο που κατέγραψε ο αστυνομικός σε σχέση με την εκδοχή της, ήταν ότι η πόρτα της ήταν ήδη ανοικτή. Αλλά οι αντιφάσεις και οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί της εναγομένης και η αλλοπρόσαλλη θέση της εναγομένης συνέχισαν και σήμερα στην κυρίως εξέταση της. Στο τεκμήριο 7, παρ. 2 και 3 ανέφερε τα ακόλουθα: «
  8. Η ενάγουσα στις 17.3.2010 γύρω στις 14:45 στάθμευσα το όχημα μου με αρ. εγγραφής KSM053 (στο εξής «το όχημα») στην αριστερή πλευρά του δρόμου στην οδό Νίκου Δημητρίου στη Λάρνακα. Πρόθεση μου ήταν να εξέλθω του οχήματος μου και ως εκ τούτου άνοιξα λίγο την μπροστινή πόρτα αυτού για να ελέγξω την τροχαία κίνηση πίσω από το όχημα μου και πιο συγκεκριμένα αν ερχόταν οποιοδήποτε άλλο όχημα από πίσω μου. Μόλις κοίταξα πίσω, είδα το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΜΤ311 (στο εξής «το όχημα της Ενάγουσας») το οποίο ως πληροφορήθηκα αργότερα οδηγείτο από την κα Αγγέλα Σάββα Θεοδούλου, Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή, να βρίσκεται σε κάποια απόσταση πίσω από το όχημα μου και να ελαττώνει ταχύτητα καθότι ερχόταν από απέναντι άλλο αυτοκίνητο.
  9. Βλέποντας ότι η Ενάγουσα ελάττωσε ταχύτητα άνοιξα την μπροστινή πόρτα του οχήματος μου αλλά η Ενάγουσα εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα προχώρησε ευθεία με αποτέλεσμα να κτυπήσει στην μπροστινή δεξιά πόρτα του οχήματος μου και να προκαλέσει ζημιές σε αυτό». Σήμερα για πρώτη φορά στην διάρκεια της αντεξέτασης ανέφερε ότι είδε την ενάγουσα να έρχεται και να είναι σχεδόν σε στάση το όχημα της. Αυτή η προσαρμογή και αλλοπρόσαλλη θέση, κρίνω ότι είναι σκόπιμη. Ήταν σκόπιμη για να εξηγήσει το γεγονός ότι άνοιξε διάπλατα την πόρτα της παρόλο που είδε την ενάγουσα, ως ισχυρίστηκε να πλησιάζει. Η πλευρά της εναγομένης κατέθεσε φωτογραφίες για να δείξει τις ζημιές στην πόρτα του οχήματος της. Βέβαια, όπως υπέδειξε ο κ. Κουκούνης στην αντεξέταση, οι φωτογραφίες δεν λήφθηκαν επί τόπου αλλά μεταγενέστερα. Ούτε είμαι εμπειρογνώμονας για να κρίνω ακριβώς πως έγινε το δυστύχημα, αλλά από τις ζημιές που απεικονίζονται νομίζω, ότι μπορώ να εξάξω συμπέρασμα για τη θέση της πόρτα κατά τη σύγκρουση. Φαίνεται από την πόρτα ότι η ζημιά είναι εκεί που είναι η σούστα της πόρτας του αυτοκινήτου και φαίνεται ότι υπάρχει βούλωμα σε εκείνο το σημείο. Νομίζω ότι δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις, λόγω των θέσεων των ζημιών, για να συμπεράνω ότι την ώρα που δέχθηκε την σύγκρουση η πόρτα ήταν ανοικτή. Το επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσο το άνοιγμα της πόρτας έγινε απότομα και απροσδόκητα ή κατά πόσο ήταν ήδη ανοικτή με αποτέλεσμα η ενάγουσα να μην την προσέξει και να συγκρουστεί πάνω σε αυτή την πόρτα. Για τους διάφορους λόγους που έχω αναφέρει προηγουμένως δεν πρέπει να γίνει πιστευτή η εκδοχή της εναγομένης. Ανέφερε ότι άνοιξε σιγά σιγά την πόρτα μετά που έλεγξε το κεντρικό καθρεπτάκι και ανέφερε ότι η ενάγουσα είχε σταματήσει σχεδόν το όχημα προτού πλησιάσει. Ενώ πριν από λίγο στην κυρίως εξέταση είπε μόνο ότι ελάττωσε η ενάγουσα την ταχύτητα. Ένας άλλος λόγος που δεν μπορεί να γίνει πιστευτή αυτή η εκδοχή είναι ότι δεν είναι λογική. Αν πράγματι η εναγόμενη είχε κοιτάξει από τα καθρεφτάκια της και είχε ανοίξει λίγο την πόρτα της για να γυρίσει, θα έβλεπε το όχημα της ενάγουσας να πλησιάζει και δεν θα άνοιγε διάπλατα την πόρτα της φράσσοντας την πορεία της ενάγουσας, η οποία συνέχιζε την πορεία της. Επίσης δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι προσάρμοσε την εκδοχή της, όσο αφορά το τι έκανε αφού άνοιξε την πόρτα. Αρχικά είπε ότι κοίταξε το κεντρικό της καθρεφτάκι προτού ανοίξει την πόρτα. Μετά όταν αντελήφθηκε ότι αυτή η εκδοχή δεν την βόλευε, γιατί θα έδειχνε ότι δεν είχε επιδείξει την απαιτούμενη προσοχή στον δρόμο, την προσάρμοσε και ανέφερε ότι κοίταξε όλα τα καθρεφτάκια προτού ανοίξει λίγο την πόρτα. Το άλλο που με ξενίζει, σε σχέση με την εκδοχή της εναγομένης, διότι δείχνει το υστερόβουλο των σκέψεων της, είναι ότι για πρώτη φορά αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είδε το αυτοκίνητο της ενάγουσας 2-3 φορές από πίσω. Αν πράγματι είχε κοιτάξει 2-3 φορές πίσω, τότε θα πρόσεχε ότι η ενάγουσα ήταν σε κίνηση και δεν θα άνοιγε την πόρτα της για να της φράξει την πορεία της. Κρίνω ότι η εκδοχή της είναι αλλοπρόσαλλη. Αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο ήταν σκέψεις εκ των υστέρων και είναι για αυτό το λόγο που απορρίπτω εξ ολοκλήρου την εκδοχή που πρόβαλε, σε σχέση με το πώς έγινε το δυστύχημα. Αποδέχομαι την εκδοχή της ενάγουσας. Να σημειώσω εδώ ότι, αναφορικά με το χώρο που είχε η ενάγουσα στον δρόμο, αφού είχε περάσει από το αυτοκίνητο που ήταν απέναντι της, με ένα δρόμο πλάτους 6.60, αυτός ήταν ικανοποιητικός. Μπορούσαν να περάσουν άνετα τρία αυτοκίνητα με 1.50 μέτρα περιθώριο, είχε μπόλικο χώρο να αποφύγει την ανοικτή πόρτα της εναγομένης. Η ενάγουσα πρόσεξε το απέναντι της όχημα, ελάττωσε την ταχύτητα, έβλεπε μπροστά της. Αν είχε δει την πόρτα της εναγομένης ανοικτή έγκαιρα, θα είχε αρκετό χώρο στο πλάτος του δρόμου να αποφύγει την πόρτα. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της ενάγουσας προβαίνω στα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα: Η ενάγουσα οδηγούσε ευθεία και είχε προτεραιότητα στον δρόμο. Ήλθε από απέναντι της ένα όχημα και ελάττωσε ταχύτητα. Αφού πέρασε αυτό το όχημα από απέναντι, άρχισε να πλησιάζει το όχημα της εναγομένης, στο πίσω μέρος του σε πολύ μικρή απόσταση και με χαμηλή ταχύτητα. Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα της εναγομένης με αποτέλεσμα να μην προλάβει να κάνει οποιαδήποτε αποτρεπτική κίνηση για να αποφύγει την σύγκρουση. Η εναγομένη άνοιξε απότομα την πόρτα της. Το γεγονός ότι άνοιξε την πόρτα της με αυτό τον τρόπο αποδεικνύει ότι δεν είχε την απαιτούμενη προσοχή στον δρόμο, διαφορετικά δεν θα άνοιγε την πόρτα της την ώρα που πλησίαζε το όχημα της ενάγουσας. Όσο αφορά το κριτήριο της αμέλειας παραπέμπω σε μια παλιά απόφαση Νικολάου ν. Χαραλαμπίδης

(1979)1 Α.Α.Δ. 117, σελ. 121 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «It has been sais time after time that negligence is a specific tort, and in any given circumstances is the failure to exercise that care which the circumstances demand. It is equally important to add that what amounts to negligence depends on the facts of each particular case and that the categories of negligence are never closed. It may consist in omitting to do something which ought to be done, or in doing something which ought to be done either in a different manner or not at all. Where there is a duty to exercise care, reasonable care must be taken to avoid acts or omissions which can be reasonably foreseen to be likely to cause physical injury to persons or property. The standard of foresight of the reasonable man is in one sense an impersonal test. .... The degree of care required in the particular case depends on the accompanying circumstances and may vary according to the amount of the risk to be encountered and to the magnitude of the prospective injury». Κρίνω ότι η απόφαση της εναγομένης να ανοίξει την πόρτα της απότομα την ώρα που πλησίαζε το όχημα της ενάγουσας δείχνει ότι δεν έδειξε την δέουσα επιμέλεια και παρατηρητικότητα στον δρόμο, προτού ανοίξει την πόρτα. Ο κ. Κουκούνης με έχει παραπέμψει στους κανονισμούς τροχαίας κίνησης όπου υπάρχει και σχετικός κανονισμός που διέπει το καθήκον προσώπου που επιβαίνει σε όχημα προτού ανοίξει την πόρτα. Παραπέμπω στον κανονισμό 63 ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: «63. Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο: (α) να ανοίγει την πόρτα μηχανοκίνητου οχήματος προς την πλευρά που διακινούνται τα άλλα οχήματα, εκτός όταν η ενέργεια αυτή είναι απαραίτητη, εύλογα ασφαλής και δεν παρενοχλεί την κίνηση άλλων οχημάτων. (β) να αφήνει ανοικτή πόρτα μηχανοκίνητου οχήματος για διάστημα πέραν από το αναγκαίο για την επιβίβαση ή αποβίβαση επιβατών ή για φόρτωση ή εκφόρτωση αντικειμένων». Συνεπώς θεωρώ ότι η σύγκρουση αυτή έγινε επειδή η εναγομένη δεν επέδειξε την απαραίτητη επιμέλεια υπό τις περιστάσεις, δεν είχε την απαιτούμενη παρατηρητικότητα προτού επιχειρήσει να ανοίξει την πόρτα της. Όσον αφορά το θέμα της συντρέχουσας αμέλειας δεν θεωρώ ότι η ενάγουσα είχε καθήκον να κοιτάζει μέσα στο όχημα της εναγομένης για να δει αν υπήρχε οδηγός μέσα ή να προβλέπει τις κινήσεις της εναγομένης προτού τις κάνει. Παρόμοια προσέγγιση υιοθέτησε το Εφετείο στην υπόθεση Ιωάννου ν. Βασιλείου
(1989)1 Α.Α.Δ. 699. Η ενάγουσα έβλεπε τον δρόμο και το καθήκον της θα ήταν να κοιτάζει τον δρόμο, αλλά επειδή η πόρτα του σταθμευμένου οχήματος άνοιξε απότομα δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο να προβεί σε αποτρεπτική κίνηση για να αποφύγει την σύγκρουση. Έτσι δεν μπορεί να κατανεμηθεί οποιαδήποτε ευθύνη για το δυστύχημα στην ενάγουσα και κρίνω ότι η σύγκρουση οφείλεται αποκλειστικά στην αμέλεια της εναγομένης. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης ως οι παράγραφοι Α και Γ της Έκθεσης Απαίτησης. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον της εναγομένης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ- ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.