ARLYCO LTD ν. AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3162/14, 19/10/2015

ARLYCO LTD ν. AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3162/14, 19/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A221 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3162/14 Μεταξύ: ARLYCO LTD Ενάγουσα και AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.10.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα Εταιρεία: κα Θούπου Για την Εναγομένη: κα Πανταζή Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση του ο παραλήπτης και διαχειριστής της εναγομένης εταιρείας ζητεί όπως ανασταλεί η αγωγή μέχρι την εκδίκαση αιτήσεων εκκαθάρισης της εναγομένης εταιρείας αρ. 14/15, 23/15 και 25/15 διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Ο αιτητής διορίστηκε εκκαθαριστής της εναγομένης εταιρείας από πιστωτή της εταιρείας δυνάμει κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης. Ζητεί όπως ανασταλεί η αγωγή κυρίως για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των πιστωτών σε ότι αφορά τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης εταιρείας. Η παρούσα αγωγή αφορά εκκαθαρισμένη απαίτηση σε σχέση με εμπορεύματα που η ενάγουσα εταιρεία ισχυρίζεται ότι πώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη εταιρεία. Η ενάγουσα καθ'ης η αίτηση έχει ενστεί στην αίτηση επειδή την θεωρεί κακόπιστη και καταχρηστική και επειδή θεωρεί ότι αυτή θα επηρεάσει την δυνατότητα της να διεκδικήσει και να εισπράξει το χρέος που της οφείλει η εναγόμενη εταιρεία με την αγωγή. Είναι επίσης θέση της ότι το δικαίωμα του αιτητή, ως εκκαθαριστή, περιορίζεται από τις ρητές πρόνοιες του κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης δυνάμει του οποίου διορίστηκε ως εκκαθαριστής της εταιρείας. Ο αιτητής έχει αναφέρει σε ένορκη δήλωση στα πλαίσια της αίτησης αρ. 23/15 για εκκαθάριση της εταιρείας ότι τυχόν έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας θα προκαλέσει αδυναμία στην εκτέλεση των καθηκόντων του, πράγμα που δείχνει ότι δεν αντιπροσωπεύει την εταιρεία αλλά έχει περιορισμένη ευθύνη δυνάμει του ομολόγου επιβάρυνσης. Υπάρχει νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος δυνάμει του άρθρου 215 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που δίδει δικαίωμα σε οποιοδήποτε πιστωτή ή συνεισφορά να αποταθεί στο Δικαστήριο για αναστολή διαδικασίας που εκκρεμεί στο Δικαστήριο κατά της οφειλέτριας εταιρείας. Η ακόλουθη νομοθετική διάταξη προνοεί ως ακολούθως: «Άρθρο

1. Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται - (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό». Η πιο πάνω διάταξη παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης να αναστείλει ή να περιορίσει τη διαδικασία με όποιους όρους θεωρεί ορθό. Οι τρεις αιτήσεις διάλυσης της εταιρείας ήτοι οι αρ. 14/14,23/15 και 27/15 έχουν καταχωρηθεί από άλλους πιστωτές της εταιρείας και όχι τους πιστωτές που διόρισαν τον διαχειριστή παραλήπτη αιτητή . Σύμφωνα με το τεκμήριο 1, που επισυνάπτεται στην αίτηση, ο διαχειριστής - παραλήπτης έχει διορισθεί από τον συγκεκριμένο πιστωτή δυνάμει του κυμαινόμενου ομολόγου για όλη την περιουσία της εταιρείας. Ο διαχειριστής - παραλήπτης δεν αρνείται τον ισχυρισμό της ενάγουσας καθ'ης η αίτηση ότι στα πλαίσια των πιο πάνω αιτήσεων εκκαθάρισης έχει προβεί σε διάβημα όπως οι πιο πάνω διαδικασίες ανασταλούν. Στην αίτηση για την έκδοση προνομιακού διατάγματος Αναφορικά με την αίτηση διάλυσης εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd[1] διαχειριστής παραλήπτης της υπό διάλυση εταιρείας είχε αποταθεί στο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας. Ο λόγος που προέβηκε στο εν λόγω διάβημα ήταν σύμφωνα με τον ίδιο για να προστατεύσει την περιουσία της εταιρείας επειδή ο γραμματέας της εταιρείας αρνήθηκε να του δώσει στοιχεία σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα και αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο για την έκδοση προνομιακού εντάλματος μετά την σχετική απόρριψη του αιτήματος αναστολής. Δεν δόθηκε άδεια για την έκδοση προνομιακού εντάλματος και παρόλο που το Δικαστήριο δεν αποφάσισε κατά πόσο ο διαχειριστής παραλήπτης ενήργησε προς το συμφέρον της εταιρείας και των υπολοίπων πιστωτών ανέφερε τα ακόλουθα σε σχόλια σε σχέση με τον ρόλο και καθήκον του διαχειριστή παραλήπτη που διορίζεται από συγκεκριμένο πιστωτή δυνάμει κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης. Παρόλο που δεν προσφέρεται η επίδικη αίτηση για μια σε βάθος ανάλυση επί των εξουσιών του παραλήπτη - διαχειριστή, μπορεί να λεχθεί ότι σύμφωνα με τα συγγράμματα Pennington Company Law,[2] και Ranking & Spicer' s Company Law,[3] ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: «But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently.» Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan[4]: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρεία, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney[5]. Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της. Πέραν των πιο πάνω, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου απορρίπτοντας την αίτηση αναστολής αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του Derek French: "Applications to Wind up Companies", 2η έκδ., σελ. 270, σε σχέση με τα καθήκοντα του παραλήπτη μιας εταιρείας. Παραμένει υπό αμφισβήτηση κατά πόσο σε αίτηση διάλυσης της εταιρείας αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα της ίδιας της εταιρείας ή τα συμφέροντα των πιστωτών που διόρισαν τον παραλήπτη. Γίνεται αναφορά σε δύο αποφάσεις τις οποίες χρησιμοποίησε το Δικαστήριο, τις Bank of New Zealand v. Essington Developments Ptd Ltd[6] και In Re Thames Freightlines Ltd,[7] 112, από τις δικαιοδοσίες της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας αντίστοιχα, όπου εξετάστηκε η εξουσία παραληπτών υπό τέτοιες συνθήκες. Φαίνεται ότι η δυνατότητα του παραλήπτη-διαχειριστή δεν επεκτείνεται στην αμφισβήτηση της αίτησης διάλυσης εκ μέρους της ίδιας της εταιρείας, διότι αυτό θα σήμαινε την υπερκάλυψη των εξουσιών των ιδίων των διευθυντών να ενστούν στη διάλυση της εταιρείας τους. Παρουσιάζεται δε ότι σε περίπτωση που ο παραλήπτης επιθυμεί να αμφισβητήσει την αίτηση διάλυσης της εταιρείας, εκείνος που πρέπει να το πράξει είναι ο πιστωτής που τον διόρισε και όχι ο ίδιος ο παραλήπτης. Στη δεύτερη των πιο πάνω υποθέσεων παρατηρήθηκε μάλιστα ότι ένας παραλήπτης ο οποίος εμφανίζεται προς αμφισβήτηση της αίτησης διάλυσης χωρίς να έχει προς τούτο εκ του νόμου εξουσία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είτε αντιπροσωπεύει τον πιστωτή που τον διόρισε ή ότι ενεργεί ο ίδιος ως πιστωτής για τα έξοδα της εκκαθάρισης της εταιρείας, («receivership»). Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή (Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978][8] Προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το καθήκον του διαχειριστή-παραλήπτη είναι πρωτίστως να προωθήσει και να προστατεύει τους εξασφαλισμένους πλέον πιστωτές δυνάμει το κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης. Κρίνω λοιπόν ότι νομιμοποιείται να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση ως αντιπρόσωπος αυτών των πιστωτών που είναι μία τάξη προσώπων που δύναται να αποταθούν στο Δικαστήριο για την αναστολή αγωγών με βάση το άρθρο
2. Σκοπός του άρθρου 215 είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή όλων των πιστωτών της ίδιας κατηγορίας και την αποτροπή φαινομένου όπου ένας πιστωτής αποκτά πλεονέκτημα με αποτέλεσμα αυτή η σειρά να μην ακολουθείται. (Βλ. Stefanos and Andreas Cold Stores Trading Ltd.ν Εταιρείας Αναψυκτικών Λτδ. Kean)[9]. Νοουμένου ότι η περιουσία της υπό διάλυσης εταιρείας δεν κινδυνεύει με τον τρόπο που περιγράφεται στην πιο πάνω απόφαση, δεν δικαιολογείται η αναστολή της διαδικασίας. Είναι γι'αυτό που δεν δόθηκε άδεια για την έκδοση προνομιακού εντάλματος μετά από απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ.[10]. Σε εκείνη την υπόθεση δεύτερη και μεταγενέστερη αίτηση για εκκαθάριση της ιδίας εταιρείας δεν αναστάληκε με την αίτηση για εκκαθάριση της εταιρείας νωρίτερα. Δεν κινδυνεύει η περιουσία της εταιρείας από δεύτερη και μεταγενέστερη αίτηση εκκαθαρισμού επειδή εκείνη θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα αναφορικά με την πληρωμή των πιστωτών από την περιουσία της εταιρείας. Στην δική μας την περίπτωση η ενάγουσα καθ'ης η αίτηση είναι μη εξασφαλισμένος πιστωτής με εκκαθαρισμένη απαίτηση. Είναι το είδος της απαίτησης για την οποία θα μπορούσε να αποταθεί σε εκκαθαριστή της εταιρείας στην περίπτωση που διάταγμα διάλυσης της εταιρείας δύναται να εκδοθεί εναντίον της εταιρείας και να επαληθεύσει το χρέος ανεξάρτητα από το γεγονός της έκδοσης απόφασης στην αγωγή. Εάν δεν προωθηθεί αυτή η αγωγή με την έκδοση απόφασης κατά της εναγομένης εταιρείας, και η εταιρεία εν τω μεταξύ διαλυθεί, η ενάγουσα δεν θα είναι σε χειρότερη μοίρα από άλλους μη εξασφαλισμένους πιστωτές νοουμένου ότι αποταθεί δεόντως για επαλήθευση του χρέους στον εκκαθαριστή της εταιρείας. Ο αιτητής αντιπροσωπεύει πιστωτή που είναι εξασφαλισμένος δυνάμει του κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης και η εξασφάλιση του, σύμφωνα με τα τεκμήρια που έχουν τεθεί ενώπιον μου, επεκτείνεται σε όλη την περιουσία της εναγόμενης εταιρείας. Ο λόγος που ο διαχειριστής-παραλήπτης έχει καταχωρήσει την παρούσα αίτηση είναι ως ανέφερε για να προστατεύσει την περιουσία της εταιρείας ώστε να υπάρχει ισότητα στην μεταχείριση των πιστωτών της υπό διάλυση εταιρείας κατά την πληρωμή τους από την περιουσία της εταιρείας. Διάβασα προσεκτικά το τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Το εδάφιο 8 του τεκμηρίου 1 (κυμαινόμενο ομόλογο επιβάρυνσης) προνοεί ότι θα προσκολληθεί (crystalise) το κυμαινόμενο ομόλογο επιβάρυνσης στην περιουσία της εναγομένης εταιρείας όταν θα απαιτηθεί η πληρωμή του χρέους και η εταιρεία παραλείψει να πληρώσει το χρέος. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της αίτησης η εναγόμενη εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει το χρέος της και οι πιστωτές δυνάμει του ομολόγου ενεργοποίησαν το δικαίωμα τους να παγιοποιήσουν αυτόματα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και όπως τα δεσμεύσουν προς εξασφάλιση του χρέους ως προνοεί το εδάφιο 9 του τεκμηρίου 1 με τον διορισμό του παραλήπτη διαχειριστή. Αυτή η τάξη των πιστωτών έχει προτεραιότητα στην περιουσία της εναγομένης εταιρείας έναντι μη εξασφαλισμένους πιστωτές. Το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα του παραλήπτη - διαχειριστή της εναγομένης εταιρείας στην αίτηση διάλυσης 14/15 την οποία καταχώρησε ο διαχειριστής για να ανασταλεί η αίτηση διάλυσης μέχρι την συμπλήρωση της διαδικασίας παραλαβής και διαχείρισης της εταιρείας. Το Δικαστήριο στην απόφαση του στα πλαίσια της αίτησης απέρριψε το αίτημα με το ακόλουθο σκεπτικό: «Η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης επηρεάζει τις εξουσίες του παραλήπτη - διαχειριστή με ουσιαστική παράμετρο τον τερματισμό της ιδιότητας του ως αντιπροσώπου της εταιρείας. Στο σύγγραμμα The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, σελ. 282, αναφέρονται οι περιοριστικές επιπτώσεις της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης στις εξουσίες και δυνατότητες του παραλήπτη. Η αντιπροσώπευση της εταιρείας τερματίζεται όχι όμως η παραλαβή και ο παραλήπτης διατηρεί τον έλεγχο και το δικαίωμα του στην κατοχή και έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που καλύπτονται από το ομόλογο. Άλλωστε, από το χρονικό σημείο του διορισμού του, τα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτονται από το ομόλογο ανήκουν (belong in equity) στον κάτοχο του ομολόγου και όχι την εταιρεία. Και μπορεί ο παραλήπτης να συνεχίσει να ρευστοποιεί τα περιουσιακά αυτά στοιχεία μέχρι που το χρέος αναφορικά με το οποίο διορίστηκε να έχει εξοφληθεί. Στην περίπτωση έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης ο εκκαθαριστής της Εταιρείας θα παρακολουθεί τη διαδικασία εκ μέρους των υπολοίπων πιστωτών της εταιρείας, ιδιαίτερα των μη εξασφαλισμένων, μέχρι που να εξοφληθεί το χρέος που εξασφαλίζεται από το ομόλογο. Στη συνέχεια τα εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας, εάν υπάρχουν, θα περιέλθουν στην κατοχή και στον έλεγχο του εκκαθαριστή για να διεκπεραιώσει το δικό του έργο ως τέτοιος». Στην ουσία ο λόγος που δεν εγκρίθηκε η αναστολή ήταν επειδή δεν υπήρχε κίνδυνος η μη εξασφαλισμένοι πιστωτές να προηγηθούν των εξασφαλισμένων πιστωτών δυνάμει το ομολόγου στα πλαίσια της διαδικασίας εκκαθάρισης. Το ίδιο δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Στην περίπτωση που προχωρήσει η παρούσα αγωγή και εκδοθεί απόφαση τότε η ενάγουσα -καθ'ης η αίτηση θα έχει το δικαίωμα να προβεί σε εκτέλεση της δικαστικής απόφασης κατά της περιουσίας της εναγομένης εταιρείας. Πρόσωπα που είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές έχουν προτεραιότητα έναντι πιστωτών που δεν έχουν εξασφάλιση σε συγκεκριμένη περιουσία της εναγόμενης εταιρείας. Η εξασφάλιση των πιστωτών δυνάμει του ομολόγου επεκτείνεται σε όλη την περιουσία της υπό διάλυσης εταιρείας. Μετά την ενεργοποίηση του ομολόγου και την δέσμευση όλης της περιουσίας, ο εκκαθαριστής παραλήπτης έχει την κατοχή και έλεγχο της εναγομένης εταιρείας. Όμως αυτό δεν σημαίνει επί παραδείγματι, ότι οι διευθυντές της εταιρείας δεν έχουν το δικαίωμα να εγείρουν αγωγή επ'ονόματι της εταιρείας νοουμένου ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα των πιστωτών του ομολόγου Newhart Developments v. Co-operative Commercial Bank[11]. Σε αντίθεση με το πιο πάνω παράδειγμα στην υπόθεση London Pressed Hinge Co. Ltd.[12] το Δικαστήριο επέτρεψε σε κατόχους του ομολόγου να διορίσουν παραλήπτη διαχειριστή μίας εταιρείας, διά να σταματήσουν την εκτέλεση δικαστικής απόφασης αγωγής άλλου πιστωτή ακόμη και στην περίπτωση που η εταιρεία δεν είχε παραλείψει να πληρώσει την δόση του χρέους της και εξακολουθούσε να λειτουργεί κανονικά. Ο λόγος που επιτράπηκε αυτό ήταν επειδή η περιουσία της εταιρείας κινδύνευε να απολεσθεί με αποτέλεσμα οι κάτοχοι του ομολόγου ως πιστωτές κατά προτεραιότητα να χάσουν την εξασφάλιση τους. Παρομοίως στην Αγγλική υπόθεση Mc Mahon v. North Kent Iron works[13]. θεωρήθηκε ότι κινδύνευε να απωλεσθεί η περιουσία της εταιρείας και το Δικαστήριο επέτρεψε στον παραλήπτη να αναλάβει τον έλεγχο της περιουσίας παρόλο που η εταιρεία λειτουργούσε κανονικά. Σε αντίθετη περίπτωση οι μη εξασφαλισμένοι πιστωτές επρόκειτο να καταχωρήσουν απαιτήσεις κατά της περιουσίας της εταιρείας στο Δικαστήριο. Το ίδιο συνέβηκε όταν μη εξασφαλισμένος πιστωτής προχώρησε στην εκτέλεση δικαστικής απόφασης στην υπόθεση Edwards v. Standing Rolling Stock Syndicated[14] και σε περίπτωση όπου εκκρεμούσε αίτηση για διάλυση της εταιρείας από μη εξασφαλισμένο πιστωτή στην υπόθεση Victoria Steamboats Ltd.[15] Στην περίπτωση που ήθελε συνεχίσει η δικαστική διαδικασία στην παρούσα αγωγή και ο ενάγοντας εξασφαλίσει απόφαση κατά της περιουσίας της εναγομένης εταιρείας θα δικαιούται να εκτελέσει την απόφαση. Ο ενάγοντας είναι μη εξασφαλισμένος πιστωτής αλλά στην περίπτωση που ήθελε εκδοθεί διάταγμα διάλυσης κατά της εταιρείας αυτός μαζί με άλλους μη εξασφαλισμένους πιστωτές που έχουν εκκαθαρισμένη απαίτηση θα δικαιούνται να αποταθούν στον εκκαθαριστή και να περιμένουν την σειρά τους να γίνει η διανομή της περιουσίας και η πληρωμή της απαίτησης τους (βλ. άρθρο 251 του Περί Εταιρειών Νόμου). Το άρθρο 221 του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί ότι: «Διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας ενεργεί προς όφελος όλων των πιστωτών και όλων των συνεισφορέων της εταιρείας ωσάν να εκδιδόταν μετά από κοινή αίτηση πιστωτή και συνεισφορέα». Όμως στην περίπτωση που δεν ανασταλεί η παρούσα εκκρεμοδικία η ενάγουσα θα αποκτήσει άδικο πλεονέκτημα έναντι των εξασφαλισμένων πιστωτών επειδή θα δικαιούται να εκτελέσει δικαστική απόφαση κατά της περιουσίας της εταιρείας. Η αναστολή της παρούσας διαδικασίας εξυπηρετεί τους σκοπούς του άρθρου 215 ήτοι την προστασία της περιουσίας της υπό διάλυσης εταιρείας μέχρι την εκδίκαση των αιτήσεων διαλύσεως. Εκδίδεται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας διάρκειας 3 μηνών από σήμερα. Ανανέωση του διατάγματος αναστολής θα εξαρτάται από την πορεία της αίτησης διάλυσης και τον παράγοντα του χρόνου. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της καθ'ης η αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 20-09 1 Γ ΑΑΔ 1704 [2] 3η έκδ., σελ. 427 και 435 [3] 11η έκδ., σελ. 219 [4] [1986] 3 All E.R. 94: [5] [1912] A.C. 254) [6] [1991] 5 ACSR 86 [7] [1981] NZCLC 98 [8] 2 All E.R. 896) [9] 1 Γ ΑΑΔ 1806