← Κύπρος

STANLEY THOMAS GRIFFITH HUGHES κ.α. ν. C. S TIMBERHOUSES LTD, Αρ. Αγωγής: 1890/11, 30/9/2015

STANLEY THOMAS GRIFFITH HUGHES κ.α. ν. C. S TIMBERHOUSES LTD, Αρ. Αγωγής: 1890/11, 30/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A210 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1890/11 Μεταξύ: STANLEY THOMAS GRIFFITH HUGHES SYLVIA GRIFFITH HUGHES Ενάγοντες -και- C. S TIMBERHOUSES LTD Εναγόμενης --------------------------------------- Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για Eνάγοντες: κα Κυπριανίδου για Μ. Σταματάρη & Συνεργάτες Για Eναγόμενη Εταιρεία: κ. Λαζάρου για Χ. Γαλανό Δ.Ε.Π.Ε. --------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες αξίωσαν από την Εναγόμενη Εταιρεία γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τις πλημμελείς και ελαττωματικές εργασίες που είχαν διενεργήσει κατά την ανέγερση της οικίας τους στο χωριό Μοσφιλωτή, στην επαρχία Λάρνακας. Επιπρόσθετα, αξίωσαν αποζημιώσεις για τον δόλο ή και την απάτη ή και τις ψευδείς παραστάσεις της Εναγομένης Εταιρείας κατά την ανέγερση της οικίας, των Εναγόντων. Στην Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αναλάβει όπως ανεγείρει ή και κατασκευάσει μια ξύλινη κατοικία στο τεμάχιο 337, Φ/Σχ. 40/33, στη Μοσφιλωτή έναντι του ποσού των €35.397-. Ήταν ρητός ή/και σιωπηρός ή/και εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας, ότι η Εναγόμενη Εταιρεία θα επεδείκνυε κατά την κατασκευή της επίδικης κατοικίας τη δέουσα φροντίδα, προσοχή και επιμέλεια και ότι θα κατασκεύαζε τη συγκεκριμένη κατοικία σύμφωνα με όλους τους κανόνες της οικοδομικής τέχνης. Κατά παράβαση των όρων της συγκεκριμένης συμφωνίας εκτέλεσε, η Εναγόμενη Εταιρεία, τις συμφωνηθείσες εργασίες χωρίς τη δέουσα φροντίδα, προσοχή και επιμέλεια και κατασκεύασε τη συγκεκριμένη κατοικία κατά τρόπο αδέξιο και ελαττωματικό, με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη κατοικία να παρουσιάζει πολλές ελλείψεις ή/και ελαττώματα ή/και κακοτεχνίες. Ως λεπτομέρειες της πλημμελούς εκτελεσθείσας εργασίας, οι Ενάγοντες καταγράφουν τα ακόλουθα: Ότι για τη συγκεκριμένη κατοικία δεν είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής και τα έγγραφα για την ανέγερση της ήταν ελλειπή, ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια, τα οποία είχαν παρασχεθεί στους Ενάγοντες, διέφεραν από την επί τόπου εγκατάσταση, ότι δεν είχαν εκδοθεί στατικά σχέδια για την ανέγερση της κατοικίας, ότι λόγω κακής στήριξης της κατοικίας οι πόρτες δεν θα μπορούν να ανοίξουν, ότι οι τοίχοι είναι ζαβοί, ότι το πάχος του πέδιλου είναι 25 εκατοστόμετρα και όχι 50 εκατοστόμετρα, ότι η απόσταση μεταξύ των μορινών είναι διαφορετική, ότι υπήρξε κακή τοποθέτηση των παραθύρων και επικίνδυνη εξωτερική τοποθέτηση των σωλήνων και των συρμάτων, ότι η μόνωση της στέγης δεν είναι ολοκληρωμένη, ότι το πέδιλο είναι κατασκευασμένο από δύο ξεχωριστά τεμάχια και η ξύλινη κατασκευή δεν είναι κατάλληλα ενωμένη, ότι δεν υπάρχουν κολώνες και δοκοί για στήριξη, ότι για την κατασκευή της κατοικίας είχαν χρησιμοποιηθεί ακατάλληλες μεγάλες βίδες και το ξύλο είχε σπάσει σε αρκετά σημεία, ότι η κατοικία ήταν άβαφτη και τα ξύλα ωμά, ότι στην κατοικία δεν υπάρχει μπάνιο ή ντους και το σιφόνι είναι τοποθετημένο απευθείας στο πάτωμα, ότι στην κατοικία υπάρχει λανθασμένη τοποθέτηση σωλήνων και από το αποχωρητήριο τρέχουν νερά, ότι όλα τα ξύλα στους τοίχους είναι μουχλιασμένα λόγω του ότι δεν υπάρχει μόνωση στο μπάνιο, ότι όλο το σπίτι ζαβώνει λόγω της απουσίας στήριξης και του βάρους της στέγης, ότι είχαν χρησιμοποιηθεί ακατάλληλα ξύλα για την κατασκευή των πόρτων, ότι ο πάγκος της κουζίνας είχε τοποθετηθεί λανθασμένα, ότι το κατρόχαρτο της στέγης είχε ξεκολλήσει σε πολλά σημεία και ότι το ντεπόζιτο του νερού είναι τοποθετημένο με τέτοιο τρόπο που δεν διοχετεύει νερό λόγω έλλειψης πίεσης. Οι Ενάγοντες έχουν καθορίσει τις ειδικές τους ζημιές στο ποσό των €134.699,50-. Συγκεκριμένα, έχουν καταγράψει ότι για τις εργασίες κατεδάφισης θα χρειαστεί ένα ποσό της τάξεως των €10.000-, για την πλαστική μεμβράνη για τη μόνωση του καινούργιου πέδιλου το ποσό των €180-, για μέλανο το ποσό των €1.850-, για τα καλούπια το ποσό των €3.200-, για τον οπλισμό το ποσό των €2.650-, για το μπετόν το ποσό των €6.350-, για την υδραυλική και αποχετευτική εγκατάσταση το ποσό των €6.600-, για την ηλεκτρολογική εγκατάσταση το ποσό των €7.500-, για την κατασκευή καινούργιας ξύλινης κατοικίας το ποσό των €60.100-, για τη μεταφορά με δύο εμπορευματοκιβώτια το ποσό των €7.500-, ως φόρο μεταφοράς καθόρισαν το ποσό των €1.200-, για τη μόνωση της στέγης καθόρισαν το ποσό των €6.500- και για την επίβλεψη των εργασιών το ποσό των €1.500-. Ως λεπτομέρειες του δόλου και της απάτης ή/και των ψευδών παραστάσεων της Εναγομένης Εταιρείας κατεγράφησαν τα ακόλουθα: Ότι δολίως παρουσίασε η Εναγόμενη Εταιρεία τον εαυτό της ως επαγγελματία οικοδόμο ή/και εργολάβο οικοδομών ή/και ξυλουργό, ότι δολίως ξεγέλασε τους Ενάγοντες ότι ήταν έμπειρη οικοδομική εταιρεία και ότι ήταν σε θέση να εκτελέσει κατά εύλογο ή/και κατάλληλο ή/και αποδεχτό τρόπο τις εκτελεσθείσες εργασίες. Λόγω των κακοτεχνιών οι Ενάγοντες είχαν αποταθεί σε πολιτικούς μηχανικούς ή/και αρχιτέκτονες ή/και ειδικούς ή/και πραγματογνώμονες οι οποίοι είχαν ετοιμάσει έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Για την κατάρτιση της συγκεκριμένης έκθεσης οι Ενάγοντες είχαν καταβάλει το ποσό των €800-. Οι Ενάγοντες είχαν ενημερώσει την Εναγομένη Εταιρεία, τόσο προφορικά καθώς και γραπτώς για τα ελαττώματα, τις κακοτεχνίες και τις παραλήψεις και την είχαν καλέσει να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες ή και να ολοκληρώσει με τον δέοντα τρόπο τις συγκεκριμένες εργασίες πλην όμως, η Εναγόμενη εταιρεία είχε αρνηθεί να το πράξει. Η Εναγόμενη Εταιρεία στην Υπεράσπιση της αρνείται στην ολότητα τους τούς ισχυρισμούς των Εναγόντων και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι είχε αναλάβει και είχε εκτελέσει με τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια καθώς και με τον ορθό τρόπο και σύμφωνα με τις πρόνοιες των κανονισμών και τις προδιαγραφές την εκτέλεση των εργασιών και είχε παραδώσει στους Ενάγοντες μια καμπίνα, η οποία ήταν και το αντικείμενο της συμφωνίας και όχι κατοικία. Όσον αφορά την εξασφάλιση άδειας οικοδομής, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Εναγομένης Εταιρείας, αυτή ήταν υποχρέωση των Εναγόντων και όχι της Εναγομένης Εταιρείας. Αναφορικά με την κατασκευή της καμπίνας δεν απαιτείτο η εκπόνηση στατικών σχεδίων και ούτε προνοείτο η ύπαρξη κολώνων και δοκών. Περαιτέρω, η Εναγόμενη Εταιρεία ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν είχε γίνει κακή στήριξη και ούτε υπήρχαν ζαβοί τοίχοι. Οι Ενάγοντες είχαν θεωρήσει λανθασμένες τις διαστάσεις μεταξύ των ξύλων, με τα οποία είχε κατασκευαστεί η καμπίνα και είχαν προσλάβει, οι ίδιοι οι Ενάγοντες, τεχνικό για την επιδιόρθωση των συγκεκριμένων, κατά τους ίδιους, κακοτεχνιών, ο οποίος τεχνικός είχε προκαλέσει στην καμπίνα ανεπανόρθωτες ζημιές. Σε σχέση με το πάχος του πέδιλου και την κατασκευή του, καθώς και την τοποθέτηση σωλήνων και συρμάτων, ισχυρίζεται η Εναγόμενη ότι είχε γίνει σύμφωνα με τις υποδείξεις του αρχιτέκτονα και το ίδιο είχε γίνει για την τοποθέτηση των μορίνων και την κατασκευή των εσωτερικών και των εξωτερικών τοίχων, οι οποίοι είχαν γίνει στο απαιτούμενο πάχος και είχαν βαφτεί. Σε σχέση με το ταβάνι είχε κατασκευαστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές της καμπίνας και τα αρχιτεκτονικά σχέδια και σε καμία περίπτωση δεν ζαβώνει η καμπίνα από την απουσία στήριξης ή και λόγω του βάρους της στέγης. Υποστηρίζει, η Εναγόμενη Εταιρεία, ότι παρά το γεγονός ότι δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να τοποθετήσει μπάνιο, σωλήνες, μόνωση μπάνιου και μπόιλερ με γκάζι, το είχε πράξει χωρίς να χρεώσει τους Ενάγοντες και η τοποθέτηση είχε γίνει σύμφωνα με τις οδηγίες του αρχιτέκτονα των Εναγόντων ή και των ίδιων των Εναγόντων. Προωθεί, η Εναγόμενη Εταιρεία, τον ισχυρισμό ότι η κατασκευή της καμπίνας είχε γίνει σύμφωνα με τις προδιαγραφές που αφορούν την κατασκευή τέτοιων καμπίνων καθώς και τα αρχιτεκτονικά σχέδια που είχαν παραχωρηθεί στους Ενάγοντες. Η χρήση της συγκεκριμένης καμπίνας, σύμφωνα με την Εναγόμενη Εταιρεία, δεν είναι για μόνιμη κατοίκηση. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη Εταιρεία αρνείται τις ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές των Εναγόντων καθώς και τις λεπτομέρειες του δόλου και της απάτης ή/και των ψευδών παραστάσεων που επικαλούνται οι Ενάγοντες. Προς υποστήριξη της υπόθεσης των Εναγόντων μαρτυρία δόθηκε από την Εναγομένη 2, Sylvia Griffith Hughes, Μ.Ε.1, η οποία κατέθεσε γραπτή δήλωση και σημειώθηκε ως Τεκμήριο

  1. Σύμφωνα με τη γραπτή της δήλωση είναι σύζυγοι με τον Ενάγοντα 1 και το 2008 είχαν συμφωνήσει με την Εναγόμενη Εταιρεία για να τους κατασκευάσει μια ξύλινη κατοικία στη Μοσφιλωτή, στο τεμάχιο 337, Φ/Σχ.40/33, για το ποσό των €35.397-, το οποίο και της κατέβαλαν. Είχε συμφωνηθεί ότι η Εναγόμενη Εταιρεία θα κατέβαλλε κατά την κατασκευή της συγκεκριμένης κατοικίας τη δέουσα φροντίδα, προσοχή και επιμέλεια και ότι θα την κατασκεύαζε σύμφωνα με όλους τους κανόνες της οικοδομικής τέχνης. Η Εναγόμενη Εταιρεία είχε κατασκευάσει τη συγκεκριμένη κατοικία με πολλά προβλήματα, ελαττώματα και κακοτεχνίες και γι' αυτό οι ίδιοι είχαν αναθέσει σε αρχιτέκτονα να τους ετοιμάσει έκθεση για τις συγκεκριμένες κακοτεχνίες. Σύμφωνα με την Ενάγουσα 2, το σπίτι είναι επικίνδυνο και ακατάλληλο για κατοίκηση και επιβάλλεται η κατεδάφιση του, για την οποία κατεδάφιση και νέα ανέγερση απαιτείται το ποσό των €134.699,50-. Η Ενάγουσα 2 κατέθεσε τη μεταξύ των μερών συμφωνία ως Τεκμήριο 2, την απόδειξη πληρωμής ως Τεκμήριο 3, την Έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αρχιτέκτονα ως Τεκμήριο 4, την εκτίμηση του αρχιτέκτονα ως Τεκμήριο 5 και επιστολή που είχε στείλει σε σχέση με την Εναγόμενη Εταιρεία ως Τεκμήριο
  2. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι είχαν παραπονεθεί για τα προβλήματα του σπιτιού και είχαν ετοιμάσει μια λίστα προβλημάτων τα οποία θα έπρεπε να επιλυθούν. Υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο σπίτι το είχαν ανεγείρει γιατί διαμένει μόνιμα στην Κύπρο η κόρη τους και επιθυμούσαν και οι ίδιοι όπως συνταξιοδοτηθούν στην Κύπρο. Η δική τους επιθυμία είναι να παραμείνουν μόνιμα στο συγκεκριμένο σπίτι, εάν τα προβλήματα μπορούν να επιδιορθωθούν, γιατί βρίσκεται σε ένα πολύ όμορφο μέρος. Είχαν διαμείνει, για ένα μικρό χρονικό διάστημα, στο συγκεκριμένο σπίτι μέχρι που ο αρχιτέκτονας τους είχε αναφέρει ότι ήταν επικίνδυνο για κατοίκηση και το εγκατέλειψαν. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, τα αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία τους είχαν δοθεί για το συγκεκριμένο σπίτι και ισχυρίστηκε ότι το σπίτι που είχε ανεγερθεί δεν ήταν το ίδιο με αυτό που φαίνεται στα σχέδια. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι είχαν μετακομίσει με το σύζυγο της στην Κύπρο το 2010 και μετά που είχαν αποφασίσει να χτίσουν σπίτι, η κόρη της είχε προβεί σε διαπραγματεύσεις μαζί με την Εναγομένη Εταιρεία. Ο σύζυγος της είχε δει ένα σπίτι, το οποίο είχε ανεγερθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία το οποίο του άρεσε. Παραδέχθηκε ότι είχε πληρωθεί η προκαταβολή και αναγνώρισε το τιμολόγιο που είχε εκδοθεί. Υποστήριξε περαιτέρω ότι το συγκεκριμένο ποσό είχε πληρωθεί πριν ακόμη παραληφθεί το σπίτι γιατί τους είχε αναφερθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία ότι το σπίτι δεν θα ολοκληρωνόταν μέχρι να καταβληθεί το Φ.Π.Α. Παραδέχθηκε ότι είχαν παραγγείλει από την Εναγόμενη ένα «log cabin», δηλαδή μια ξύλινη καμπίνα και ότι πάντα στις συνδιαλλαγές τους αναφέρονταν σε ξύλινο σπίτι. Επίσης, παραδέχθηκε ότι η ίδια η προσφορά, που τους είχε δοθεί για την ανέγερση της κατοικίας, καταγράφει ότι θα ανεγειρόταν ξύλινη καμπίνα. Ισχυρίστηκε ότι τους είχε υποδειχθεί ένας κατάλογος με φωτογραφίες για το πώς θα ήταν το δικό τους σπίτι και η Εναγόμενη Εταιρεία τους είχε αναφέρει ότι θα ανεγειρόταν ένα «wooden cabin», αλλά οι ίδιοι αναφέρονταν σε αυτό ως «wooden house». Ερωτηθείσα ανέφερε ότι η κόρη της είχε βρει την Εναγόμενη Εταιρεία και ότι μαζί με το σύζυγο της είχαν αποφασίσει να εργοδοτήσουν τη συγκεκριμένη Εταιρεία. Υποστήριξε ότι δεν είχε ιδία γνώση του ποσού που απαιτείται για την ανέγερση ενός κανονικού σπιτιού. Όσον αφορά το ντεπόζιτο του νερού ήταν η θέση της ότι η Εναγόμενη Εταιρία είχε αποδεχθεί να αλλάξει το συγκεκριμένο ντεπόζιτο. Όσο αφορά τα προβλήματα της συγκεκριμένης κατασκευής, ισχυρίστηκε ότι είχε προσέλθει για να τα εκτιμήσει ο Gary Osborne, τον οποίο είχε αποστείλει ο Brian Howard, ο αρχιτέκτονας, ο οποίος τους είχε συστηθεί από την Εναγομένη Εταιρεία. Δεν ήταν σίγουρη όμως κατά πόσο ο Gary Osborne είχε κληθεί από τον Brian Howard. Παραδέχθηκε ότι είχαν μείνει στο σπίτι για 6 μήνες, μέχρι που ο αρχιτέκτονας τους είχε αναφέρει ότι δεν ήταν ασφαλές και ότι ήταν επικίνδυνο, λόγω του ότι είχε μετακινηθεί η οροφή. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι υπήρχε ένας τοίχος μέσα στο σπίτι ο οποίος είχε χτιστεί στο 1/3 του και δεν υποστήριζε τη στέγη ενώ παράλληλα έλειπε μια κολώνα στο τέλος του σπιτιού. Παραδέχθηκε ότι ο Gary Osborne ήταν ανταγωνιστής της Εναγόμενης Εταιρείας αλλά προώθησε την θέση ότι αρχικά δεν το γνώριζε. Όσον αφορά τη λίστα των προβλημάτων, υποστήριξε ότι τα προβλήματα ήταν γνωστά σε όλους γιατί είχε γίνει συνάντηση και τα προβλήματα είχαν συζητηθεί πλην όμως η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αναφέρει ότι το μόνο πράγμα το οποίο θα έπραττε ήταν η αντικατάσταση του ντεπόζιτου την οποία και έκανε. Δεν είχε προσφερθεί, η Εναγόμενη Εταιρεία, να επιδιορθώσει οποιαδήποτε άλλα προβλήματα. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι ο κ. Osborne είχε συντηρήσει το ξύλινο σπίτι και όταν είχε καταστραφεί το νέο ντεπόζιτο είχε τοποθετήσει και πλαστικό. Οι ίδιοι τον γνώριζαν ως χτίστη για όλες τις δουλειές. Όσον αφορά την ίδια την καμπίνα ήταν η θέση της ότι αυτή που είχε ανεγερθεί δεν ήταν η ίδια με αυτήν που είχε υποδειχθεί στο σύζυγο της. Υποστήριξε ότι το σπίτι που είχαν παραγγείλει ήταν ένα σπίτι το οποίο περιέχετο στον κατάλογο που τους είχε δοθεί. Όμως, αυτό που είχαν παραλάβει ήταν διαφορετικό από αυτό που απεικόνιζε η φωτογραφία στον κατάλογο. Αυτό που είχε παραληφθεί δεν είχε παράθυρο στο υπνοδωμάτιο και ούτε υπήρχε πόρτα στη δεξιά πλευρά αφού αντί της πόρτας είχε τοποθετηθεί παράθυρο. Υποστήριξε ότι αυτό που είχαν διαλέξει με τον σύζυγό της ήταν όπως αυτό που φαίνεται στα σχέδια, Τεκμήριο 7, αλλά το σπίτι που είχαν παραλάβει δεν έμοιαζε με αυτό που φαίνεται στα σχέδια. Ερωτηθείσα για το πώς γνώριζε ότι υπήρχαν κολώνες εντός του σπιτιού υποστήριξε ότι στις φωτογραφίες υπήρχαν κολώνες τόσο εντός καθώς και εκτός του σπιτιού. Η ίδια είχε αντιληφθεί ότι το ξύλο, με το οποίο θα κατασκευαζόταν το σπίτι, θα ήταν συντηρημένο αλλά όταν παραλήφθηκε το σπίτι δεν ήταν συντηρημένο και αυτό μπορούσε να διαπιστωθεί από το χρώμα του ξύλου. Παραδέχτηκε ότι υπήρξε μια συνάντηση με την Εναγόμενη Εταιρεία στην οποία ήταν παρόν ο διευθύνον σύμβουλος της ο Michael Poulton, ο Paul, ο Garry Osborne και η φίλη του. Ο Garry Osborne είχε συμμετάσχει στην συνάντηση για να αναφέρει τα προβλήματα που υπήρχαν και για να τους στηρίξει ως φίλος αφού σύμφωνα με τα όσα τους είχε αναφέρει είχε κατασκευάσει ξύλινα σπίτια σε άλλες χώρες. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η Άβα Χρυσάνθου, Μ.Ε.2, η οποία ασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα από το
  3. Στην Κύπρο ασκεί το επάγγελμα από το 1993 και είναι εγγεγραμμένη στο ΕΤΕΚ. Σύμφωνα με την ίδια οι Ενάγοντες την είχαν εργοδοτήσει για να τους ετοιμάσει μια Έκθεση και μια εκτίμηση, τα Τεκμήρια 4 και
  4. Είχε επισκεφθεί την συγκεκριμένη κατασκευή στις 23/11/2010 και είχε λάβει και φωτογραφίες. Κατέθεσε τις φωτογραφίες που είχε λάβει ως Τεκμήριο
  5. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι το «log cabin» διαφέρει από την κατοικία και επεξήγησε ότι το «log cabin» είναι ένα πρόχειρο μέρος διαμονής. Η συγκεκριμένη κατασκευή, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, θα μπορούσε αν είναι «log cabin» αν ήταν πιο σταθερή. Για κατοικία όμως έλλειπαν πολλά πράγματα. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια είχε προσέξει πράγματα τα οποία καθιστούσαν την κατασκευή επικίνδυνη για να ζει κάποιος μέσα. Υποστήριξε ότι «log cabin» τοποθετούνται σε εργοτάξια ή κατασκευάζονται ως εξοχικά σπίτια και ότι κανένας στην Κύπρο δεν αγοράζει «log cabin» για να διαμένει μόνιμα. Παράλληλα υποστήριξε ότι οι Ενάγοντες θα μπορούσαν να ζήσουν στο σπίτι αν αυτό ήταν στερεωμένο καλά και αν δεν υπήρχαν κακοτεχνίες. Η ίδια όμως το χαρακτήριζε επικίνδυνο. Στην ίδια οι Ενάγοντες είχαν αναφέρει ότι επιθυμούσαν μόνιμη κατοικία πλην όμως το συγκεκριμένο υποστατικό δεν είναι για μόνιμη διαμονή. Η ίδια είχε εισηγηθεί την κατεδάφισή του και την ανέγερση μόνιμης κατοικίας και η ίδια είχε εξηγήσει στους Ενάγοντες ότι για την ανέγερση μόνιμης κατοικίας θα πρέπει προηγουμένως να ληφθεί πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Για τις υπηρεσίες της είχε πληρωθεί το ποσό των €800-. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι το 1993 είχε δουλέψει σε εργοληπτική εταιρεία στην Πάφο για ένα χρόνο, είχε διακόψει για 2 με 3 χρόνια για να μεγαλώσει τα παιδία της και είχε ξαναρχίσει δουλειά το 1997, ως αρχιτέκτονας, στην εταιρεία G. & B. Hadjidimosthenous Constructions, μέχρι το
  6. Ακολούθως είχε ανοίξει το δικό της γραφείο. Παραδέχθηκε ότι η ίδια δεν είχε ανεγείρει «log cabin» αλλά υποστήριξε ότι είχε εκπονήσει σχέδια για μόνιμη ξύλινη κατοικία στην Λεμεσό. Ήταν η θέση της ότι οι Ενάγοντες της είχαν αναφέρει ότι η συγκεκριμένη κατοικία συνιστούσε την μόνιμη κατοικία τους, στην οποία σκόπευαν να εγκατασταθούν μόνιμα. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3, την προσφορά που η Εναγόμενη Εταιρεία είχε δώσει στους Ενάγοντες, ισχυρίστηκε ότι κατανοούσε πλήρως το περιεχόμενό του συγκεκριμένου εγγράφου και ότι αφορούσε προσφορά για την ανέγερση «log cabin», όμως η ίδια δεν γνώριζε κατά πόσο η συγκεκριμένη προσφορά αφορούσε το υποστατικό το οποίο η ίδια είχε δει. Οι πελάτες της της είχαν αναφέρει ότι είχαν πληρώσει για την αγορά - ανέγερση μόνιμης κατοικίας στην οποία σκόπευαν να ζήσουν. Δεν της είχαν αναφέρει ότι της υπεδείκνυαν ένα πρόχειρο υποστατικό. Ερωτηθείσα κατά πόσο τα σχέδια, το Τεκμήριο 7, συμφωνούσαν με αυτό που είχε δει ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να είναι το ίδιο αλλά η ίδια για να αναφέρει με σιγουριά θα έπρεπε να έχει τα σχέδια για αν το εξετάσει. Η ίδια το Τεκμήριο 7 το έβλεπε για πρώτη φορά στην διάρκεια της δίκης. Ερωτηθείσα παραδέχθηκε ότι στο «log cabin» δεν μπορεί να κατοικήσει κάποιος μόνιμα πλην όμως από την ίδια είχε ζητηθεί να επιθεωρήσει μια κατοικία στην οποία οι πελάτες της θα ζούσαν μόνιμα. Παραδέχθηκε ότι όταν είχε δει την συγκεκριμένη κατασκευή της είχε αφήσει την εντύπωση ότι ήταν «log cabin» αλλά και για «log cabin» δεν ήταν ασφαλισμένο για να ζήσει κάποιος μέσα γιατί υπήρχαν πολλές κακοτεχνίες και ήταν επικίνδυνο για κατοίκηση. Υποστήριξε ότι ακόμη και μια πρόχειρη κατασκευή «log cabin» πρέπει να έχει σκελετό και χοντρά «βολίτζια» που να στηρίζουν το υποστατικό, κάτι που εκ πρώτης όψεως δεν υπήρχε στην συγκεκριμένη κατασκευή. Παραδέχθηκε επίσης ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι κατασκευής ενός «log cabin» όμως υποστήριξε ότι πρέπει να στερεώνεται και δεν δικαιολογείται να αλλοιώνεται ο σκελετός μετά από δυο μήνες κατοίκησης. Όσο αφορά την Έκθεσή της, Τεκμήριο 4, ερωτηθείσα υποστήριξε ότι την είχε ετοιμάσει με την εντύπωση ότι η συγκεκριμένη κατασκευή προοριζόταν για μόνιμη κατοίκηση. Στην συγκεκριμένη κατασκευή δεν υπήρχε σκελετός, το πέδιλο δεν ήταν ενιαίο αλλά ήταν κομμάτια και για «log cabin» το πέδιλο μπορεί να είναι και κινητό όχι όμως για μόνιμη κατοικία. Μαρτυρία δόθηκε και από την κόρη των Εναγόντων Kelly Alifani, Μ.Ε.3, η οποία ζει μόνιμα στην Κύπρο από το 2001 και εργάζεται στην Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου. Ήταν η θέση της ότι η ίδια είχε επικοινωνήσει με την Εναγόμενη Εταιρεία για να κατασκευάσουν, για τους γονείς της, μια κατοικία γιατί ήθελαν να μετακομίσουν στην Κύπρο και να πωλήσουν το σπίτι τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η συνομιλία αφορούσε την ανέγερση ενός σπιτιού με τρία υπνοδωμάτια. Η ίδια επικοινωνούσε, κατά κύριο λόγο, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με την Εναγόμενη Εταιρεία. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 9, το ηλεκτρονικό μήνυμα που αφορούσε το αρχικό σχέδιο που συζητείτο, το οποίο είχε ετοιμαστεί από τον αρχιτέκτονα της Εναγομένης Εταιρείας, Brian Howard. Όμως λόγω του ότι το σπίτι στην Αγγλία δεν είχε πωληθεί στην τιμή που αναμενόταν, £140,000- (STG), η ίδια είχε επικοινωνήσει με τον πωλητή της Εναγόμενης Εταιρείας τον Malcom Bolton, και τον είχε ρωτήσει κατά πόσο θα μπορούσε να χτιστεί κάτι με τα λεφτά που θα έπαιρναν οι γονείς της από την πώληση γιατί είχαν χάσει πολλά λεφτά λόγω συναλλάγματος και πτώσης στην τιμή πώλησης του σπιτιού τους στην Αγγλία. Ο Malcom Bolton την είχε διαβεβαιώσει ότι μπορούσε να τους χτίσει κάτι πιο φθηνό με τα λεφτά που είχαν διαθέσιμα. Τελικά, είχαν καταλήξει σε σπίτι του ενός υπνοδωματίου αφού τους είχε αναφερθεί ότι θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλα δωμάτια στην συνέχεια και ο Brian Howard είχε ετοιμάσει σχέδια με τα δωμάτια που ήθελαν να προσθέσουν σε μεταγενέστερο στάδιο για τα οποία του είχε καταβληθεί το ποσό των €2.000-. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 10, τα σχέδια που είχαν ετοιμαστεί από τον Brian Howard καθώς και την απόδειξη πληρωμής. Όσο αφορά το τελικό σχέδιο με το ένα υπνοδωμάτιο το είχαν στην κατοχή τους οι γονείς της και αυτό περιλάμβανε ένα υπνοδωμάτιο, ένα καθιστικό, μια κουζίνα και μια μικρή τουαλέτα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της το σπίτι είχε ανεγερθεί και είχαν παραδοθεί και κλειδιά στους Ενάγοντες, οι οποίοι είχαν διαμείνει σε αυτό για έξι μήνες. Όμως μετά το εγκατέλειψαν γιατί δεν ήταν ασφαλές αφού η οροφή έπεφτε και μπορούσες να δεις την βάση του κτιρίου έξω από την κύρια είσοδο. Η ίδια είχε ενημερώσει την Εναγόμενη Εταιρεία σε σχέση με τα προβλήματα με την βάση του κτιρίου. Η ίδια είχε συζητήσει με τον σύζυγό της, ο οποίος ασχολείται με τις οικοδομές και είχαν καταγράψει τις ανησυχίες τους αναφορικά με την βάση, η οποία είχε κατασκευαστεί σε λανθασμένο μέγεθος. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 11, ηλεκτρονικό μήνυμα που η ίδια είχε αποστείλει στον Brian Howard. Είχε επίσης επικοινωνία με την Εναγόμενη Εταιρεία, με κάποιο Paul Lycett, ο οποίος είχε έρθει στην Εταιρεία και είχε αναλάβει το έργο. Ήταν η θέση της ότι στην επικοινωνία που είχε με την Εναγόμενη Εταιρεία τους είχε αναφέρει ότι η κατασκευή δεν είχε ολοκληρωθεί αφού δεν υπήρχε παράθυρο στο υπνοδωμάτιο και στην κουζίνα ενώ στα σχέδια υπήρχε, ότι δεν υπήρχε σύστημα ζεστού νερού, ότι δεν υπήρχε αποχέτευση ή ηλεκτρική εγκατάσταση. Η ίδια τους έγγραψε ζητώντας τους να ολοκληρώσουν τις εργασίες. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 12, το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 13/07/
  7. Ακολούθησε συνάντηση στην Σκαρίνου στην οποία είχε παρευρεθεί η ίδια, ένας φίλος της, ο Paul, ο Malcom και ο Chris στην οποία ο Paul προσπαθούσε να την πείσει ότι δεν είχαν ευθύνη για οτιδήποτε άλλο και η ίδια προσπαθούσε να τον πείσει για την ολοκλήρωση των εργασιών. Η ίδια τους είχε ζητήσει να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους τον Σεπτέμβριο
  8. Οι γονείς της είχαν μετακομίσει λίγο μετά αλλά ήταν πολύ δύσκολο για αυτούς να ζήσουν εκεί. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 13, ηλεκτρονικό μήνυμα που είχε αποστείλει ημερομηνίας 13/08/2010 και ως Τεκμήριο 14 ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 22/09/
  9. Υποστήριξε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε τελειώσει τις εργασίες που η ίδια είχε ζητήσει, στην συνάντηση, να ολοκληρωθούν πλην όμως το επίπεδο των εργασιών δεν ήταν το απαιτούμενο. Είχε συμφωνηθεί να γίνει μια λίστα από εργασίες που δεν είχαν ολοκληρωθεί για να ολοκληρωθούν σωστά αλλά δεν είχε γίνει οτιδήποτε. Κατέληξε, ότι οι γονείς της δεν διαμένουν στο συγκεκριμένο σπίτι γιατί δεν λειτουργεί σωστά η τουαλέτα, γιατί υπάρχει τρύπα στην βάση του σπιτιού, γιατί η οροφή καταρρέει και γιατί δεν υπάρχει ρεύμα. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι είχε βρει την Εναγόμενη Εταιρεία από το διαδίκτυο και η ίδια είχε επικοινωνήσει μαζί τους για την κατασκευή μιας κατοικίας τριών υπνοδωματίων. Αρχικά είχε συζητηθεί το ποσό των €130.000- για την ανέγερση της κατοικίας αλλά ακολούθως το ποσό είχε περιοριστεί στις €35.000- με €40.000-, λόγω του γεγονότος ότι το σπίτι στην Αγγλία είχε πωληθεί σε χαμηλότερη τιμή δηλαδή £92.000-. Παραδέχθηκε ότι η ίδια ήταν παρούσα στις περισσότερες διαπραγματεύσεις. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 ως μια προσφορά για οικοδομικές εργασίες, για την ανέγερση ενός σπιτιού για τους γονείς της. Όμως υποστήριξε ότι όταν συζητούσαν για την ανέγερση σπιτιού ενός υπνοδωματίου ο Malcom τους είχε αναφέρει ότι μπορούσε να χτιστεί σπίτι και τους είχε δείξει ένα σπίτι από τον κατάλογο της Lugard. Ερωτηθείσα επέμενε στην θέση της ότι η Εναγόμενη Εταιρεία γνώριζε ότι το σπίτι προοριζόταν για μόνιμη κατοικία και ότι οι Ενάγοντες θα πωλούσαν το σπίτι τους στην Αγγλία για να ζήσουν μόνιμα στην Κύπρο. Υποστήριξε ότι το «log cabin» δεν είναι σπίτι στο οποίο μπορείς να κοιμηθείς γιατί δεν έχει παράθυρο στο υπνοδωμάτιο. Συμφώνησε με την εισήγηση ότι δεν μπορούσε να χτιστεί σπίτι τριών υπνοδωματίων με τα λεφτά που είχαν διαθέσιμα αλλά παράλληλα προώθησε την άποψη ότι μπορούσε να χτιστεί σπίτι ενός υπνοδωματίου. Η ίδια είχε ρωτήσει τον Malcom τι θα μπορούσε να χτιστεί με το συγκεκριμένο ποσό ως σπίτι για τους γονείς της και εκείνος την είχε διαβεβαιώσει ότι μπορούσε να χτιστεί σπίτι ενός υπνοδωματίου με τα λεφτά που υπήρχαν διαθέσιμα. Είχαν επισκεφτεί και ένα δείγμα σπιτιού και είχαν συμφωνήσει ότι το ξύλο που θα χρησιμοποιείτο για το σπίτι των γονιών της θα ήταν πιο παχύ γιατί θα ζούσαν μέσα. Είχαν δει και ένα άλλο σπίτι που κατοικείτο, το οποίο βρισκόταν προς το Τρόοδος, οπόταν γνώριζαν τι να περιμένουν. Είχαν πάει στο σπίτι του Chris, στο οποίο υπήρχε σαν ένα μικρό σπίτι στο βάθος του σπιτιού, στο οποίο διέμενε η μητέρα του ή η πεθερά του, το οποίο ήταν πλήρως επιπλωμένο. Το σπίτι εκείνο δεν ήταν το ίδιο με αυτό που η Εναγόμενη Εταιρεία είχε χτίσει για τους γονείς της, εκείνο ήταν πιο μικρό και πλήρως επιπλωμένο. Η ίδια αφέθηκε με την εντύπωση, βλέποντας το σπίτι εκείνο που ήταν επιπλωμένο, ότι κάποιος μπορούσε να κατοικήσει σε αυτό. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3 υποστήριξε ότι καταγράφεται κουζίνα και ντους οπόταν υπονοείται ότι υπήρχαν πλακάκια και ερμάρια. Επίσης καταγράφει βάση από μπετόν όχι βάση σε δυο κομμάτια. Ήταν η θέση της ότι η διαφορά δεν αφορούσε τις εργασίες που δεν εκτελέστηκαν αλλά το γεγονός ότι οι εργασίες που είχαν εκτελεστεί δεν είχαν εκτελεστεί σωστά. Η συνάντηση είχε γίνει για να ολοκληρωθούν οι εργασίες και να γίνει η υδραυλική εγκατάσταση. Τα πράγματα που η ίδια τους είχε ζητήσει είχαν ολοκληρωθεί αλλά όχι όπως η ίδια επιθυμούσε. Είχε ζητήσει την τοποθέτηση ηλιακού συστήματος για την παροχή ζεστού νερού και της είχαν υποσχεθεί ότι θα το διευθετούσαν. Όταν της υποβλήθηκε ότι είχε συμφωνηθεί κάτι διαφορετικό από αυτό που η ίδια είχε στο μυαλό της ήταν ο ισχυρισμός της ότι δεν ήταν μόνο αυτό που είχε καταγραφεί αλλά υπήρχαν και τα ηλεκτρονικά μηνύματα που είχαν ανταλλαγεί και η Εναγόμενη Εταιρεία γνώριζε τι είχε συμφωνηθεί για να χτιστεί, πλην όμως δεν είχε χτιστεί σωστά. Η Εναγόμενη Εταιρεία δεν προσέφερε μαρτυρία. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας των Εναγόντων και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1 (Α) Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Για το θέμα της αξιοπιστίας, η οποία συναρτάται άμεσα με την απόσυρση του αποδεικτικού βάρους, σχετική είναι και η υπόθεση Μπούλος Μάρσαλ κ. ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας ΛΤΔ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858, στην οποία καταγράφηκε ότι κριτήριο δεν είναι, αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης είναι πιο πιθανή παρά εκείνης του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσον, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι, (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του στο απαιτούμενο επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η θέση του ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά η αντίθετη". Αρχίζοντας από την μαρτυρία της Ενάγουσας 2, Sylvia Griffith Hughes, Μ.Ε.1, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν φαινόταν να γνώριζε τα βασικά γεγονότα που αφορούσαν την συμφωνία αφού η διαπραγμάτευση για την ανέγερση είχε γίνει με την κόρη της ενώ ακόμη και το σπίτι δείγμα δεν το είχε επιθεωρήσει η ίδια αλλά ο σύζυγός της με την κόρη της. Παραδέχθηκε ότι είχε παραγγελθεί ξύλινη κατασκευή, καμπίνα, στην οποία γινόταν αναφορά, από τους ίδιους, ως ξύλινο σπίτι αλλά στην συμφωνία αναφερόταν ως ξύλινη καμπίνα. Υπήρξε σύγχυση στο μυαλό της σε σχέση με το ποιος είχε καλέσει τον Garry Osborne, ο οποίος σύμφωνα με την ίδια ήταν ανταγωνιστής της Εναγομένης Εταιρείας, για ποιο λόγο είχε κληθεί και τι δουλειές είχε εκτελέσει στο επίδικο σπίτι. Επίσης, δεν φαινόταν να γνωρίζει κατ ιδίαν τα κατ ισχυρισμό προβλήματα αφού συνεχώς αναφερόταν στο τι τους είχε αναφέρει η αρχιτέκτονας και όχι σε τι η ίδια είχε διαπιστώσει. Σημειώνεται ότι ενώ είχε ισχυριστεί ότι η αρχιτέκτονας τους είχε αναφέρει ότι το σπίτι που είχε ανεγερθεί δεν ήταν σύμφωνο με τα σχέδια που τους είχαν δοθεί η ίδια η αρχιτέκτονας είχε υποστηρίξει ότι η ίδια ποτέ δεν είχε δει τα σχέδια, Τεκμήριο 7, οπόταν δεν μπορούσε να αναφέρει κατά πόσο αυτό που είχε ανεγερθεί ήταν σύμφωνο με τα σχέδια. Ενώ υποστήριξε ότι η ξύλινη καμπίνα που είχε χτιστεί δεν ήταν η ίδια με αυτήν που είχε δει ο σύζυγός της αμέσως μετά αναίρεσε την θέση της αναφέροντας ότι δεν γνώριζε κατά πόσο η καμπίνα που είχε δει ο σύζυγός της ήταν διαφορετική από αυτήν που είχε ανεγερθεί. Αναφέρθηκε σε κάποιες φωτογραφίες στις οποίες υπήρχαν και κολώνες στην ξύλινη κατοικία. Όμως, δεν διευκρίνισε σε ποιες φωτογραφίες αναφερόταν. Η μαρτυρία της ήταν πολύ σκόρπια, ελλιπής και ανεπαρκής για να στηρίξει την αξίωσή τους, των Εναγόντων 1 και 2, για κακοτεχνίες. Η κύρια μάρτυρας, κα Άβα Χρυσάνθου, Μ.Ε.2, η αρχιτέκτονας επίσης δεν βοήθησε σε μεγάλο βαθμό τους Ενάγοντες 1 και 2 να αποδείξουν την αξίωσή τους. Αναφέρθηκε στην Έκθεση που είχε ετοιμάσει, σε σχέση με τις κατ ισχυρισμό κακοτεχνίες, χωρίς να επεξηγήσει τα συγκεκριμένα κονδύλια. Διαφάνηκε από όσα είχε αναφέρει ότι η Έκθεσή της, Τεκμήριο 4, είχε ετοιμαστεί με βάση τα όσα της είχαν αναφέρει οι Ενάγοντες δηλαδή, ότι είχαν ζητήσει την ανέγερση σπιτιού για μόνιμη κατοίκηση. Παράλληλα όμως είχε παραδεχτεί ότι στο Τεκμήριο 3 γίνεται αναφορά σε «log cabin», το οποίο διαφέρει από την ανέγερση κατοικίας γιατί είναι ένα πρόχειρο μέρος διαμονής. Η μεγαλύτερη αδυναμία στην μαρτυρία της ήταν το γεγονός ότι πρώτον, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο αυτό που είχε επιθεωρήσει διέφερε από αυτό που περιγράφεται στο Τεκμήριο 3, στο οποίο περιγράφεται αυτό που είχαν αγοράσει οι Ενάγοντες, γιατί δεν της είχε δοθεί ποτέ δεύτερον, ούτε τα σχέδια, Τεκμήριο 7, δεν της είχαν δοθεί ποτέ και τρίτον, είχε παραδεχθεί ότι με €35.000-δεν μπορούσε να ανεγερθεί κατοικία. Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη Έκθεση, την οποία είχε ετοιμάσει, είχε βασιστεί μόνο στα όσα της είχαν αναφέρει οι Ενάγοντες και όχι στο τι πραγματικά είχαν αγοράσει καθιστά την Έκθεσή της αναξιόπιστη και την μαρτυρία της φτωχή και ανίκανη να αποδείξει την αξίωση των Εναγόντων. Όσο αφορά την μαρτυρία της Kelly Alifani, M.E.3, ούτε και αυτή δεν μπορεί να υποστηρίξει την αξίωση. Η ίδια είχε διαπραγματευτεί αρχικά μια κατοικία τριών υπνοδωματίων με κόστος ανέγερσης €130,000- και στην συνέχεια είχε ζητήσει το χτίσιμο ενός σπιτιού σε πολύ μικρότερο κόστος, ήτοι €35,000 με €40,000- και ήταν επίσης παρούσα κατά την υπογραφή της συμφωνίας, Τεκμήριο
  1. Το γεγονός ότι σύμφωνα με την δική της αντίληψη θα χτιζόταν ένα σπίτι για να ζουν οι γονείς της είναι σε αντίφαση με το περιεχόμενο των εγγράφων που είχαν υπογραφτεί, τα οποία έγγραφα ήταν στην αγγλική γλώσσα και στην οποία υπογραφή ήταν παρούσα, αφού αφορούσαν την ανέγερση «log cabin», δηλαδή ξύλινης καμπίνας. Υποστήριξε ότι ήξερε τι αγόραζαν αφού είχαν επισκεφθεί άλλο ξύλινο σπίτι στην Κύπρο και είχαν ζητήσει το ξύλο να είναι πιο παχύ. Αν έτσι είχαν τα πράγματα τότε γιατί αναφέρεται σε σπίτι και όχι ξύλινη καμπίνα. Επίσης δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι «υπονοείται» ότι θα υπάρχουν πλακάκια και ερμάρια από τι στιγμή που το ίδιο το Τεκμήριο 3 αναφέρεται μόνο σε κεραμικά στο πάτωμα. Κατέληξε, ότι είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες που η ίδια είχε ζητήσει και ότι απλά δεν είχαν ολοκληρωθεί με τον τρόπο, ήτοι τον επαγγελματισμό, που η ίδια επιθυμούσε. Ερωτήματα γεννά το γεγονός ότι ενώ ο άντρα της ασχολείτο με τις οικοδομές δεν τον συμβουλεύτηκε σε σχέση με το συμβόλαιο, Τεκμήριο 3, στο οποίο ρητά καταγραφόταν ότι η Εναγόμενη Εταιρεία μπορούσε να υποβάλλει προσφορά για όλες τις σχετιζόμενες εργασίες όπως την μόνωση, τον εξωραϊσμό, τα ηλεκτρικά, την αποχέτευση και τα εξαρτήματα κουζίνας και μπάνιου. Με όλες αυτές τις αδυναμίες δεν μπορεί η συγκεκριμένη μαρτυρία να υποστηρίξει μια αξίωση για κακοτεχνίες. Προφανώς τόσο οι γονείς της καθώς και η ίδια είχαν απογοητευτεί από την ξύλινη καμπίνα γιατί δεν πρώτον, είχαν επιλέξει να ξεχάσουν ότι δεν είχαν συμφωνήσει για την ανέγερση κατοικίας και δεύτερον, γιατί δεν πληρούσε τις προσδοκίες τους. Με τα πιο πάνω δεδομένα της μαρτυρίας τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν είναι ότι υπήρξε μια μεγάλη σύγχυση ή και παρανόηση ή και απογοήτευση στους Ενάγοντες, η οποία τους είχε οδηγήσει στην καταχώριση της υπό κρίση αγωγής. Είχαν αγοράσει μια ξύλινη καμπίνα με συγκεκριμένες προδιαγραφές, οι οποίες είχαν προκαθοριστεί στο Τεκμήριο 3 και ανέμεναν να τους παραδοθεί ανεγερμένη κατοικία που να πληροί όλες τις προϋποθέσεις μιας χτισμένης κατοικίας. Προφανώς είχε διέλθει της προσοχής τους η πρόνοια του συμβολαίου που αφορούσε έξτρα κόστος για όλες τις σχετιζόμενες εργασίες όπως την μόνωση, τον εξωραϊσμό, τα ηλεκτρικά, την αποχέτευση και τα εξαρτήματα κουζίνας και μπάνιου για τις οποίες εργασίες η Εναγόμενη Εταιρεία ήταν έτοιμη να δώσει προσφορά. Είχαν δει δείγμα της καμπίνας που αγόραζαν και ουσιαστικά γνώριζαν τι θα παραλάμβαναν, όμως όταν το παρέλαβαν είχαν αντιληφθεί ότι δεν είχε τις ανέσεις ενός χτισμένου σπιτιού ή του σπιτιού που οι ίδιοι είχαν στο μυαλό τους. Σίγουρα με €35,937- που είχαν καταβάλλει στην Εναγόμενη Εταιρεία δεν θα μπορούσαν να χτίσουν το σπίτι των ονείρων τους και αυτό το γνώριζαν πολύ καλά αφού είχαν συμβιβαστεί από το σπίτι των τριών υπνοδωματίων στο «log cabin», το οποίο πολύ καλά γνώριζαν ότι δεν ήταν κατοικία αλλά ξύλινη κατασκευή παρόμοια με αυτήν που είχαν επιθεωρήσει πριν την υπογραφή της σύμβασης οπόταν δεν μπορούν να επικαλούνται δόλο ή απάτη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το μοναδικό θέμα που έχει να αποφασιστεί στην παρούσα αγωγή είναι κατά πόσο υπήρξε παράβαση της μεταξύ των μερών συμφωνίας, Τεκμήρια 2 και
  2. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, παράγραφος 5.2 οι προδιαγραφές της παραγγελίας των Εναγόντων καθορίζονταν στο Παράρτημα, Τεκμήριο
  3. Στο Παράρτημα, Τεκμήριο 3, καταγράφεται ότι είχε συμφωνηθεί η εγκατάσταση μια ξύλινης καμπίνας με τις συγκεκριμένες διαστάσεις που καταγράφονται ενώ παράλληλα καθορίζεται ο αριθμός παραθύρων και πόρτων καθώς και το γεγονός ότι η βάση θα ήταν επικαλυμμένη με κεραμικό. Στο κάτω μέρος του Τεκμηρίου 3 ρητά καταγράφεται ότι όλες οι σχετιζόμενες εργασίες όπως την μόνωση, τον εξωραϊσμό, τα ηλεκτρικά, την αποχέτευση και τα εξαρτήματα κουζίνας και μπάνιου η Εναγόμενη Εταιρεία θα μπορούσε να υποβάλλει προσφορά. Συγκεκριμένα καταγράφεται: «CS Timberhouses can also project, manage and quote for all other associated building works, such as modifications, insulation, landscaping, electrics, plumbing, kitchen and bathroom fitting.». Δηλαδή, όλες αυτές οι εργασίες δεν συμπεριλαμβάνονταν στην προσφορά, Τεκμήριο 3 και θα έπρεπε να δοθεί καινούργια προσφορά σε σχέση με αυτές. Οι Ενάγοντες υπέγραφαν για ανέγερση ξύλινης καμπίνας και αναζήτησαν κατοικία. Η λέξη «καμπίνα» ερμηνεύεται στο «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη ως «μικρός θάλαμος διαμονής κατά το ταξίδι.». Στο δε αγγλικό λεξικό Oxford Advanced Learner's Dictionary of Current English αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στον συγκεκριμένο όρο η ακόλουθη ερμηνεία « small, usu roughly made house ( e.g. of logs)» ήτοι «μικρό, πρόχειρα φτιαγμένο σπίτι από κορμούς». Αυτό είχαν παραγγείλει, είχαν αγοράσει οι Ενάγοντες και αυτό είχαν πληρώσει, ένα ξύλινο σπίτι καμωμένο από ξύλο χωρίς, μεταξύ άλλων, μόνωση, ηλεκτρική εγκατάσταση και αποχετευτικό σύστημα. Η εκδοχή τους, ότι είχαν παραγγείλει κατοικία, δεν υποστηρίζεται από το συμβόλαιο το οποίο υπέγραψαν αλλά επιπρόσθετα αντιβαίνει και την λογική γιατί ένα κατασκευασμένο σπίτι, όπως η Μ.Ε.2, κα Χρυσάνθου καθώς και η ίδια η κόρη των Εναγόντων, Μ.Ε.3, κα Kelly Alijani, είχαν αναγνωρίσει στοιχίζει πολύ περισσότερο από €35.397-, που ήταν το ποσό που είχαν καταβάλλει στην Ενάγουσα Εταιρεία οι Ενάγοντες 1 και
  4. Δεν είχε ποτέ συμφωνηθεί ότι η Εναγόμενη Εταιρεία θα ανήγειρε κατοικία για τους Ενάγοντες. Ακόμη και η Μ.Ε.2 αναγνώρισε ότι η ξύλινη καμπίνα διαφέρει από την κατασκευή μιας μόνιμης κατοικίας. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές, η ερμηνεία ενός εγγράφου είναι θέμα νομικό και γίνεται από το Δικαστήριο, το οποίο περιορίζεται στους όρους της συμφωνίας, μέσα από την οποία αναζητεί την πρόθεση των μερών. Το ερμηνευτικό έργο του δεν επεκτείνεται σε εξωγενείς παράγοντες και υποθέσεις. Κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στον μέσο λογικό άνθρωπο βλ. Λάμπρου ν. Παράσχου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 397 και Οικονόμου κ.ά. ν. Ττοφινή κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 436 και TRANSNATCO LTD v. SUPERCLIMA ENGINEERING LTD
(2010)1Α Α.Α.Δ. 643. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τρύφωνας Χαραλάμπους κ.α. v. Liberty Life Insurance,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1739: «Οδηγός για την ερμηνεία των προνοιών ενός εγγράφου είναι η γραμματική έννοια της λέξης ή φράσης που χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο που απαιτείται, κρινόμενη όμως πάντα υπό το πρίσμα των σκοπών της συμφωνίας όπως αυτοί αποκαλύπτονται από τη συμφωνία στο σύνολό της. Για να εξευρεθεί το νόημα των διαφόρων όρων που περιλαμβάνει μια σύμβαση το έγγραφο πρέπει να ερμηνεύεται συνολικά και με συμμετρικότητα, έτσι ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος να δημιουργηθεί δυσαρμονία στην εξήγηση των όρων, η οποία δεν θα αντικατοπτρίζει αντικειμενικά την πρόθεση των μερών (βλ. S.A.A.B. v. Holy Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, Ανδρέα Θεοχάρους v. Σάββα Παστελλή
(1993)1 Α.Α.Δ. 240, Στέλιος Θεοδούλου v. Ασπίς Πρόνοια Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία
(1997)1 Α.Α.Δ. 1551, Χρίστος Μ. Αλεξάνδρου v. Κυριακής Κ. Κωμοδρόμου
(1997)1 Α.Α.Δ. 576, Θάλειας Θεολόγου κ.α. v. Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις
(1998)1 Α.Α.Δ. 407 και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 11, παρ.638-672 και τις υποθέσεις που αναφέρονται στις αντίστοιχες υποσημειώσεις)». Καθοδηγητική είναι και η απόφαση στην υπόθεση Γιωργούλλα Καραολή κ.α. v. Λαουρή
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ερμηνεία μιας σύμβασης είναι νομικό θέμα και οδηγός για την ερμηνεία της είναι, μεταξύ άλλων, οι σκοποί της συμφωνίας όπως αυτοί αποκαλύπτονται από την ίδια τη συμφωνία στο σύνολό της. Όπως αναφέρθηκε στη Θεολόγου κ.α. v. Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407:- "Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δε χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499.) Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS
(1998)1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνεία παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν για τα συμφωνηθέντα"». (Βλ. επίσης Chitty on Contracts, 25η έκδ., παρ.765, 766.) Στην παρούσα υπόθεση, τα τυχόν δικαιώματα και υποχρεώσεις των μερών διαπιστώνονται από το κείμενο των Τεκμηρίων 2 και 3. Η εμπειρογνώμονας που είχε δώσει μαρτυρία σε σχέση με το κόστος της κατεδάφισης της συγκεκριμένης κατασκευής και ανέγερσης νέας κατασκευής δεν είχε ποτέ υπόψη της ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 είχαν αγοράσει μια ξύλινη προκατασκευασμένη καμπίνα στις προδιαγραφές που καταγράφονται στο Τεκμήριο 3, το οποίο ουδέποτε είχε δει. Της είχε αναφερθεί ότι είχε αγοραστεί μια μόνιμη κατοικία και ποτέ δεν είχε δει το Τεκμήριο 3, το οποίο περιέγραφε τι ακριβώς είχαν αγοράσει. Οπόταν, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής η Έκθεση - Εκτίμησή της αφού είχε καταρτιστεί με βάση την πληροφόρηση ότι οι Ενάγοντες είχαν αγοράσει μια μόνιμη κατοικία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο όρος 11.10 της σύμβασης, Τεκμήριο 2, προβλέπει ότι η οποιαδήποτε διαφωνία σε σχέση με την ποιότητα της καμπίνας ή των εργασιών θα παραπέμπεται σε ειδικό επί του θέματος, subject matter expert, ο οποίος να αποφανθεί επί των συγκεκριμένων θεμάτων. Επίσης γεννούνται εύλογα ερωτήματα από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10, που συνιστά ένα ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 17/08/2009 ήτοι μεταγενέστερου της υπογραφής του Τεκμηρίου 3, μεταξύ της κόρης των Εναγόντων και του Brian Howard, ο οποίος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την Εναγόμενη Εταιρεία στο οποίο επισυνάπτεται συμβόλαιο μεταξύ των Εναγόντων και της εταιρείας «Design & Plan Architectural Services» σε σχέση με την εκτέλεση διαφόρων εργασιών στην ξύλινη καμπίνα. Σε σχέση με το συμβόλαιο εκείνο η ΜΕ3, κόρη των Εναγόντων, είχε αποστείλει στο λογαριασμό του Brian Howard το ποσό των €2.000-. Σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία, δεν είναι επιτρεπτή εξωγενής μαρτυρία για να ερμηνευθεί ένα έγγραφο. Στην υπόθεση Στέφανος Μιχαήλ v. Alpha Bank
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 941, στις σελ.949-950, καταγράφηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Όπως είχε εξηγηθεί, μεταξύ άλλων και στην απόφαση στην υπόθεση Polycarpou v.Polycarpou
(1982)1 C.L.R. 182, δεν είναι αποδεκτή εξωγενής μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία ως προς θέματα που δεν περιλαμβάνονται σε έγγραφο, παρά μόνο αν αυτή είναι αναγκαία για τη διασάφηση αμφιβολιών. Στην υπόθεση Θεολόγου v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407, τονίστηκε ότι το κριτήριο ερμηνείας έγγραφης συμφωνίας είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο ως προς τα συμφωνηθέντα. Στην παρούσα δε περίπτωση, οι όροι του Τεκμηρίου 3 ήσαν ξεκάθαροι, καμιά ασάφεια δεν υπήρχε σ' αυτούς και κανένα πρόβλημα ερμηνείας τους εγείρεται, έτσι ώστε να εδικαιολογείτο εν πάση περιπτώσει η λήψη εξωγενούς μαρτυρίας.» Βλ επίσης Chitty on Contracts, General Principles, 25η εκδ, παρα. 802, σελ. 437. Οπόταν τα ηλεκτρονικά μηνύματα τα οποία είχαν ανταλλαγεί μεταξύ της κόρης των Εναγόντων, Μ.Ε.3, και του Paul Lycett, Τεκμήρια 12 και 13, δεν μπορούν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν από την γραπτή συμφωνία μεταξύ των μερών. Όμως ακόμη και αν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη δεν θα βοηθούσαν με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση των Εναγόντων αφού σε αυτά αποκαλύπτεται ο περιοριστικός χαρακτήρας του συμβολαίου σε σχέση με την εργασία που είχε συμφωνηθεί να εκτελεστεί. Χαρακτηριστική η απάντηση του Paul Lycett, Τεκμήριο 12, σε σχέση με αιτήματα των Εναγόντων: «Additional requirements discussed with Brian Howard, the architect, can be quoted for on an ongoing basis as & when funds and equipment become available.». Όσο αφορά τον ισχυρισμό των Εναγόντων για δόλο και απάτη αναφορά θα πρέπει να γίνει στις αρχές που επεξηγούν την έννοια του δόλου και πως αποδεικνύεται. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η εκδ, τομ.18, σελ. 189, η έννοια του δόλου προσδιορίζεται ως κάτι ανέντιμο, ηθικώς ανάρμοστο, ειδικώς σε απόκτηση χρηματικού οφέλους με άδικα μέσα. (Βλ. επίσης Ιακώβου v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 992). Οι Ενάγοντες είχαν το βάρος να αποδείξουν αυστηρά τις λεπτομέρειες του δόλου ή της αμέλειας χωρίς ωστόσο να χρειάζεται να αποδειχθούν όλες οι λεπτομέρειες αλλά είναι αρκετή η απόδειξη μόνο μερικών από τις κατ' ισχυρισμό λεπτομέρειες του δόλου. Βλ. Kakoullou and Another v. Kakoullou
(1987)1 C.L.R. 547. Στην προκείμενη περίπτωση οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν στο βαθμό αυστηρότητας που απαιτείται δόλο της Εναγομένης Εταιρείας με βάση τις λεπτομέρειες της αγωγής. Συνεπακόλουθα των προλογισθέντων η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.