ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 168/12, 17/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A245 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 168/12 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 Δύο Αιτήσεις Ημερομηνίας 25.9.15 Ημερομηνία: 17.11.
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: καμία εμφάνιση. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.4.15 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα εκκαθάρισης της υπό διαχείριση Εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ και διόρισε ως προσωρινό εκκαθαριστή της τον Επίσημο Παραλήπτη. Η αίτηση για εκκαθάριση της εταιρείας λόγω της αδυναμίας της να αποπληρώσει τα χρέη της καταχωρίστηκε από τον Διαχειριστή-Παραλήπτη της εταιρείας GR.V. North Fruit Ltd στις 27.11.12 κ. Χριστάκη Ιακωβίδη. Ο εξασφαλισμένος πιστωτής Cyprus Popular Bank Public Co Ltd επέτυχε στις 7.12.12 αναστολή της διαδικασίας της αίτησης εκκαθάρισης, διάταγμα όμως το οποίο ακυρώθηκε από το Δικαστήριο στις 30.1.
- Την επόμενη μέρα στις 31.1.13 η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd εδιόρισε δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης τους κ.κ. Αβραάμ και Ανδρονίκου ως Παραλήπτες-Διαχειριστές της περιουσίας της εταιρείας οι οποίοι σε πλήρη συνεργασία με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Χρίστο Ορφανίδη εναντιώθηκαν σφόδρα στην έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, που αιτήθηκε η GR.V. North Fruit Ltd δια των Διαχειριστών/Παραληπτών της Χριστάκη Ιακωβίδη στον οποίο απέδωσαν αλλότρια κίνητρα, ενώ πληθώρα ανεξασφάλιστων πιστωτών συγκατατέθηκε στην έκδοση του. Στις 5.6.15 ο διοικητικός σύμβουλος της τεθείσας υπό εκκαθάριση εταιρείας Χρίστος Ορφανίδης (εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας) αιτήθηκε από το Δικαστήριο παράταση του χρόνου κατά δέκα ημέρες για την καταχώρηση ειδοποίησης έφεσης στο διάταγμα εκκαθάρισης. Σύμφωνα με ένορκη δήλωση του Χρίστου Ορφανίδη για δικαιολόγηση της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην καταχώριση έφεσης η οποία επισυνάφθηκε στην αίτηση αυτή (που οδήγησε τελικά στην εκκαθάριση της εταιρείας) την αίτηση εκκαθάρισης εχειρίζοντο οι Διαχειριστές-Παραλήπτες της εταιρείας από τους οποίους ο διοικητικός σύμβουλος Χρ. Ορφανίδης εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο της υπό εκκαθάριση εταιρείας μέσω των νέων δικηγόρων του εζήτησε αρχικά με επιστολές ημερ. 8.5.15 και 15.5.15 διάφορα έγγραφα χωρίς ανταπόκριση και στη συνέχεια τα εζήτησε με επιστολή του ο ίδιος ημερ. 25.5.15 για να ετοιμάσουν οι δικηγόροι του την ειδοποίηση έφεσης. Τα έγγραφα τελικά παρελήφθηκαν από τους "νέους" δικηγόρους του διευθύνοντα σύμβουλου στις 28.5.
- Παραθέτω τη λέξη "νέους" σε εισαγωγικά γιατί οι νέοι αυτοί δικηγόροι είχαν από την αρχή εμπλοκή στη διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης. Λόγω φόρτου ργασίας του κ. Χρίστου Κληρίδη (νέου δικηγόρου του διευθύνοντος συμβούλου που επιδιώκει την ανατροπή του διατάγματος εκκαθάρισης) η έφεση δεν ήταν έτοιμη προς καταχώρηση εμπρόθεσμα (μέχρι τις 4.6.15) και ως εκ τούτου σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Χρίστου Ορφανίδη στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατέστη αναγκαίο την επόμενη μέρα (5.6.15) να αιτηθεί από το Δικαστήριο την παράταση του χρόνου καταχώρησης ειδοποίησης έφεσης για 10 ημέρες. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 15.9.15 απέρριψε την αίτηση υποδεικνύοντας ότι προτού επιμηκύνει το χρόνο καταχώρησης έφεσης ήταν αναγκαίο για το Διοικητικό Συμβούλιο (το οποίο έχει το κατάλοιπο των εξουσιών του Διοικητικού Συμβουλίου που συνυπάρχει μετά των Διαχειριστών/Παραληπτών μόνο για να αμφισβητήσει με έφεση το διάταγμα εκκαθάρισης) να ελάμβανε προς τούτο την άδεια του εκδικάσαντος πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο είχε ενώπιον του το φάκελο της υπόθεσης. Ο κ. Ορφανίδης επανήλθε με δύο μονομερείς αιτήσεις ημερ. 25.9.
- Η μια πανομοιότυπη με την απορριφθείσα αίτηση ημερ. 5.6.15 για παράταση χρόνου 10 ημερών καταχώρησης ειδοποίησης έφεσης και η δεύτερη για την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση έφεσης από την εταιρεία εναντίον της απόφασης έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης της ημερ. 23.4.
- Παράλληλα ο κ. Ορφανίδης εφεσίβαλε την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.9.15 να μην παρατείνει το χρόνο καταχώρησης έφεσης. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση αμφοτέρων των αιτήσεων στους δικηγόρους του πιστωτή ο οποίος εξασφάλισε το διάταγμα εκκαθάρισης από το Δικαστήριο. Οι δικηγόροι εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23.10.15 και δήλωσαν ότι είχαν διοριστεί μόνιμοι εκκαθαριστές μετά τις συνελεύσεις των πιστωτών και των μετόχων/συνεισφορέων από τις 15.9.15 και ως εκ τούτου οι εξασφαλισμένοι πιστωτές οι οποίοι ουσιαστικά εδιόρισαν τους νέους εκκαθαριστές της εταιρείας αλλά και οι ίδιοι οι εκκαθαριστές προς τους οποίους εγνωστοποιήθηκε η πρόθεση του διευθύνοντος συμβούλου να εφεσιβάλει το διάταγμα εκκαθάρισης, δεν ήταν διατεθειμένοι να καταβάλουν τα έξοδα των δικηγόρων για να ενστούν στις αιτήσεις του διευθύνοντος συμβούλου για παράταση του χρόνου και άδεια για καταχώρηση έφεσης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο εζήτησε από τους δικηγόρους του διευθύνοντος συμβούλου να αγορεύσουν κατά πόσο επιβάλλεται να εκδοθούν τόσο το διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης έφεσης όσο και να παραχωρηθεί άδεια καταχώρησης έφεσης. Ειρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι πριν την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου (15.9.15) για απόρριψη της πρώτης αίτησης (ημερ. 5.6.15) για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης είχαν πραγματοποιηθεί οι συνελεύσεις των πιστωτών (29.7.15) και των μετόχων/συνεισφορέων (5.8.15) που κατέληξαν στο διορισμό ως εκκαθαριστών (σε αντικατάσταση του προσωρινού εκκαθαριστή Επίσημου Παραλήπτη) των George Maloney και Αντώνη Βασιλείου (ποσοστό 88,18% των πιστωτών ετάχθηκαν υπέρ του διορισμού τους) παρά το γεγονός ότι ο διευθύνον σύμβουλος Χρίστος Ορφανίδης (ως μέτοχος και συνεισφορέας) είχε προτείνει ως εκκαθαριστές τους Χρίστο Ιακωβίδη και Άντρη Αντωνίου οι οποίοι αντιπροσώπευαν μεγάλο αριθμό ανεξασφάλιστων πιστωτών. Κατά την πρώτη συνέλευση των πιστωτών ο δικηγόρος του διευθύνοντος συμβούλου Αντώνης Γεωργίου (ο οποίος εμφανίζεται και στην παρούσα υπόθεση για τους δικηγόρους που εκπροσωπούν τον διευθύνοντα σύμβουλο Χρίστο Ορφανίδη) ενέστη στην επαλήθευση του χρέους που υποβλήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (η οποία ανέλαβε και τα περιουσιακά στοιχεία της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) δυνάμει των προνοιών του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου Ν.17(Ι)/13). Για να μπορέσει το Δικαστήριο να απαντήσει τα δύο ερωτήματα που τίθενται με την καταχώρηση αμφοτέρων των Αιτήσεων θα πρέπει να κάνει μία αναδρομή στη συμπεριφορά του διευθύνοντος συμβούλου ο οποίος επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος εκκαθάρισης. Στην Genemp Trading Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1 ΑΑΔ 1658 η οποία ακολούθησε τις Μιχάλη Σάββα Νικολάου & Μαρία Σάββα Νικολάου ν. A&G Property Wise Development Ltd Πολ. Έφεση 302/2008, ημερ. 5.4.13 και Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. ΚΕΑΝ Λίμιτεδ
(1998)1 ΑΑΔ 1806 αποφασίστηκε ότι Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί στο όνομα της εταιρείας, να αμφισβητήσει, καταχωρώντας έφεση, διάταγμα εκκαθάρισης που εκδόθηκε εναντίον της, χωρίς την προηγούμενη εξουσιοδότηση των εκκαθαριστών της. Αποφασίστηκε επίσης (στην Μιχάλης Σάββα Νικολάου [ανωτέρω]) ότι: ".... μόνο το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου ευρίσκεται κατατεθειμένος ο φάκελος της υπό εκκαθάριση εταιρείας έχει ενώπιον του το απαραίτητο υλικό ώστε να μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται ή όχι η χορήγηση άδειας για να προχωρήσει η άλφα ή βήτα διαδικασία ή αγωγή εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Ως εκ τούτου, η αναγκαία άδεια η οποία θα πρέπει να ληφθεί σε περίπτωση που εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης - όπως στην προκειμένη περίπτωση - ή διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής, πρέπει να προέρχεται από το Επαρχιακό Δικαστήριο" Από το πιο πάνω απόσπασμα συνάγεται ότι η διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος πρωτόδικου Δικαστηρίου, για παραχώρηση άδειας καταχώρησης έφεσης ασκείται μετά από μελέτη του υλικού που ευρίσκεται στο φάκελο της διαδικασίας έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης και τη συμπεριφορά του Διοικητικού Συμβουλίου λαμβάνοντας επίσης υπ΄ όψιν και τα συμφέροντα των πιστωτών. Οι δύο αιτήσεις άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους προαπαιτούμενο η μια της άλλης (ουσιαστικά να δοθεί άδεια για καταχώρηση έφεσης εκπρόθεσμα αφού παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης έφεσης) θεωρώ επιβεβλημένο να συνεκδικαστούν. Καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης Δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για παράταση του χρόνου ή τουλάχιστον της πρώτης αίτησης για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης στις 5.6.15 η οποία ως αναγκαίο δικονομικό μέτρο για καταχώρηση έφεσης αποδείχτηκε αναποτελεσματική και ατελέσφορη. Δίδεται σ΄ αυτή κάποια δικαιολογία για τη μη εμπρόθεσμη καταχώρησης έφεσης στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Η αίτηση ορίστηκε επειδή καταχωρίστηκε ως μονομερής (ex-parte) κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου για επίδοση στις 11.6.15 στον πιστωτή που εξασφάλισε το διάταγμα εκκαθάρισης. Στις 9.6.15 ο Επίσημος Παραλήπτης (προσωρινός εκκαθαριστής) αιτήθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου για τη σύγκλιση της πρώτης και ή μεταγενέστερων συνελεύσεων των πιστωτών-μετόχων της υπό εκκαθάριση εταιρείας διάταγμα που εξασφάλισε στις 16.6.
- Στις 11.6.15 που η πρώτη αίτηση (του διευθύνοντος συμβούλου εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας) είχε οριστεί για ακρόαση εμφανίστηκαν εκτός των δικηγόρων του πιστωτή GR.V. North Fruit Ltd οι δικηγόροι της υπό εκκαθάριση εταιρείας κ.κ. Γεώργιος Γ. Γιάγκου Δ.Ε.Π.Ε. και Τορναρίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (αντιπροσωπεύοντας ουσιαστικά τους Διαχειριστές-Παραλήπτες) και ανέφεραν ότι δεν έχουν ένσταση στην αίτηση στην οποία εξέφρασαν πρόθεση να ενστούν οι δικηγόροι του πιστωτή, και η ακρόαση ορίστηκε στις 7.7.
- Στις 30.6.15 υπήρξε περαιτέρω καθυστέρηση αφού ο αιτητής καταχώρησε νέα αίτηση η οποία ορίστηκε στις 7.7.15 για να του επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Έτσι η ακρόαση της αίτησης στις 7.7.15 αναβλήθηκε για τις 7.9.15 και εγκρίθηκε με τη συγκατάθεση του ενιστάμενου πιστωτή για ελαχιστοποίηση του απαιτούμενου χρόνου να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ακρόαση της αίτησης έγινε τελικά στις 7.9.15 και το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του στις 15.9.
- Έχω παραθέσει με λεπτομέρεια το ιστορικό της πρώτης αίτησης παράτασης του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατά 10 ημέρες το οποίο εξετάστηκε ουσιαστικά τρεις μήνες μετά. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι μία μέρα μετά τη λήξη της καταχώρησης έφεσης καταχωρήθηκε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατά δέκα ημέρες και τελικά αυτή εκδικάστηκε (λόγω της αίτησης για συμπληρωματική ένορκο δήλωση και των καλοκαιρινών διακοπών) τρεις και πλέον μήνες αργότερα στις 7.9.
- Ο χρόνος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καταλυτικός για τα δικαιώματα των πιστωτών και την προστασία της περιουσίας της υπό εκκαθάριση εταιρείας για ικανοποίηση τους. Από την καταχώρηση της πρώτης αίτησης μέχρι και την έκδοση απόφασης εμεσολάβησαν γεγονότα όπως οι συνελεύσεις των πιστωτών και ο διορισμός εκκαθαριστών μετά από επαλήθευση των χρεών στις οποίες μετείχε και ο διοικητικός σύμβουλος Χρίστος Ορφανίδης ως μέτοχος και συνεισφορέας, και τροχιοδρομήθηκαν διαδικασίες εκκαθάρισης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Θεωρώ για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας σημαντική την ένορκη δήλωση του Χρίστου Ορφανίδη όπου στην παράγραφο 3.vi της συμπληρωματικής εκείνης ένορκης δήλωσης ημερ. 9.7.15 η οποία επετράπη να καταχωρηθεί στη διαδικασία της πρώτης απορριφθείσας αίτησης για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης, αποκαλύπτει "ότι υπάρχει κάθε δικαίωμα της εταιρείας Ορφανίδης να προχωρεί σε νομικές διαδικασίες δια του διοικητικού συμβουλίου εξ ου και καταχωρήθηκαν εκ μέρους τους σωρείας αγωγών/διαδικασιών με μόνο την εξουσιοδότηση του διοικητικού συμβουλίου αυτής" αφήνοντας σαφώς να νοηθεί ότι το εκδοθέν διάταγμα εκκαθάρισης δεν θα επιτρέψει στο Διοικητικό Συμβούλιο της υπό εκκαθάριση εταιρείας να προωθήσει τις αγωγές αυτές εναντίον των εκκαθαριστών οι οποίοι τελικά εδιορίστηκαν από τους εξασφαλισμένους πιστωτές εναντίον των οποίων στρέφονται οι αγωγές και οι οποίοι είχαν διορίσει δυνάμει ομολόγων επιβάρυνσης Διαχειριστές-Παραλήπτες. Κατά συνέπεια η επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης έφεσης γίνεται με σκοπό προώθησης των διαδικασιών που το Διοικητικό Συμβούλιο ήγειρε εναντίον των εξασφαλισμένων πιστωτών οι οποίοι εδιόρισαν τελικά εκκαθαριστές και οι οποίοι προφανώς και δεν θα συναινέσουν σε μία τέτοια εξέλιξη. Ο χρόνος είναι καταλυτικός σε τέτοιου είδους αιτήσεις γιατί κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού όπως προανέφερα συνεκλήθησαν οι συνελεύσεις πιστωτών και μετόχων-συνεισφορέων όπου υπεβλήθησαν προς επαλήθευση τα χρέη των εξασφαλισμένων και μη εξασφαλισμένων πιστωτών, ο διορισμός των εκκαθαριστών, ο οποίος επικυρώθηκε από το Δικαστήριο στις 15.9.15 (την ίδια ημέρα που το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση απορρίπτοντας την πρώτη αίτηση ημερ. 5.6.15 για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης). Ακολούθησε σωρεία αιτήσεων προς το Δικαστήριο (οι οποίες έχουν εγκριθεί) για παραχώρηση άδειας συνέχισης εκκρεμουσών αστικών και ποινικών διαδικασιών εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας και αξιωματούχων διευθυντών της περιλαμβανομένου και του διευθύνοντος συμβούλου κ. Χρίστου Ορφανίδη. Παραθέτω τις εξελίξεις αυτές τις οποίες θεωρώ καταλυτικές για την τύχη αμφοτέρων των αιτήσεων όπως θα εξηγήσω πιο κάτω, αν και ο χρόνος καθυστέρησης της μιας ημέρας που καταχωρήθηκε η πρώτη αίτηση παράτασης του χρόνου δεν είναι απαγορευτικός και με τις εξηγήσεις που δίδονται για να επιμηκυνθεί με σκοπό την καταχώρηση έφεσης. Ειρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι η αίτηση εκκαθάρισης χρειάστηκε 2½ και πλέον χρόνια να εκδικαστεί (πολλές αναβολές από υπαιτιότητα των Διαχειριστών-Παραληπτών) με αποτέλεσμα η καταχώρηση της να αναστείλει όλες τις ενώπιον των Δικαστηρίων αστικές και ποινικές αγωγές εναντίον της εταιρείας και των αξιωματούχων της επί ζημία βεβαίως των ανεξασφάλιστων πιστωτών, και προς όφελος των εξασφαλισμένων πιστωτών που διόρισαν Παραλήπτες-Διαχειριστές και του Διοικητικού Συμβουλίου που μέσω τους προσπάθησαν αρχικά να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σαν "δρώσας οικονομικής οντότητας" και στη συνέχεια να αναστείλουν για όσο το δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εκκρεμούσες αστικές και ποινικές διαδικασίες εναντίον της εταιρείας και των αξιωματούχων της. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της καθυστέρησης συνοψίζονται στην απόφαση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1 ΑΑΔ 364, όπου παρατίθενται τα σχετικά κριτήρια που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις αιτημάτων παράτασης χρόνου στη βάση της Δ.57 των θεσμών που έχουν ως εξής: "1. Η προεξάρχουσα αρχή είναι ότι η σχετική εξουσία του δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας (Loizou v. Konteatis
(1968)1 C.L.R. 291, 293 και Schafer v. Blyth
(1920)3 K.B. 143). Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται δικαστικά και να λαμβάνονται υπόψη όλα τα ουσιώδη περιστατικά της υπόθεσης. Ανάμεσα στα περιστατικά πρωτεύουσα θέση κατέχει η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτητή να κάμει μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες αυτό που τώρα επιζητεί να κάμει (Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ., 193, Loizou (πιο πάνω), Cyprian Seaway Agencies v. Republic
(1981)3 C.L.R. 271). 2. Οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Μιχαηλίδης Χρίστου, Πολιτική ΄Εφεση 9626/25.11.96, Κληρίδη ν. Σταυρίδη, Πολιτικές Εφέσεις 8918 και 9064/21.10.97, και Βαρδιάνου ν. Richards, Πολιτική ΄Εφεση 9112/14.4.98). ΄Οπου ο νομοθέτης θέτει προθεσμίες για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων οι πρόνοιες αναφορικά με τις προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πρόκειται για ζήτημα που συνδέεται με το δημόσιο συμφέρο για την τελεσιδικία και επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα των διαδίκων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα που τάσσονται από τους θεσμούς εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης (Χόππης ν. Παναγή
(1993)Α.Α.Δ. 140, Βαρδιάνου (πιο πάνω) και Cyprus Import Corporation Ltd v. Κώστας, Πολιτική ΄Εφεση 9359/22.5.98). 3. Ειδικές περιστάσεις όπως υπερβολική αργοπορία δυνατόν να πείσουν το δικαστήριο να αρνηθεί την παράταση της προθεσμίας (Eaton v. Storer 22 Ch. D. 92, C.A. και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 904).
- Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας (Χόππης (πιο πάνω), σελ.
- Βλ. και Ιωάννου ν. Θεοδούλου κ.α., Πολιτική ΄Εφεση 10232/11.1.2000 στην οποία έχουν επισημανθεί τα εξής: "Ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης σε κάθε περίπτωση, είναι έργο σύνθετο. Αντισταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. ΄Οπως εξηγείται στη Χοππής, σελ. 143: "Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολό των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης" (Βλ. επίσης Δημοκρατίας ν. Χριστοδούλου, Α.Ε. 2207-2208/20.6.97 και Πισσούριου ν. Golden Hand Co. Ltd, Πολιτική ΄Εφεση 10272/26.2.99)." Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία και προσμετρώντας την καθυστέρηση που επροκάλεσε η συμπεριφορά του Διοικητικού Συμβουλίου στην εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης και της πρώτης αναποτελεσματικής και ατελέσφορης αίτησης για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης δεν θα έλεγα ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η επιμήκυνση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης οι δε συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια θα είναι σοβαρότατες και θα επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό τα δικαιώματα των πιστωτών, προς επιδίωξη μάλιστα αλλότριων σκοπών. Πρακτικές που παραγνωρίζουν πλήρως τα συμφέροντα των ανεξασφάλιστων πιστωτών. Άδεια καταχώρησης έφεσης Όσον αφορά την άδεια για καταχώρηση έφεσης αυτό που διαπιστώνει το Δικαστήριο και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας είναι ότι ο συγκεκριμένος διευθύνον σύμβουλος Χρίστος Ορφανίδης ετήρησε μια αλλοπρόσαλλη και αντιφατική στάση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που οδήγησε τελικά στην εκκαθάριση. Αρχικά επεδίωξε και κατάφερε όταν καταχωρήθηκε η αίτηση από πιστωτή της εταιρείας για διάταγμα εκκαθάρισης να ανασταλεί η διαδικασία μετά από αίτηση της εταιρείας την οποία συνοδεύει με ένορκη του δήλωση ο ίδιος ο Χρίστος Ορφανίδης και ο Ανδρέας Ανδρονίκου σύμβουλος των εξασφαλισμένων πιστωτών (Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) ο οποίος ζητά ουσιαστικά χρόνο 4-6 εβδομάδων για να πωληθεί η εταιρεία "ως δρώσα οικονομική οντότητα". Όταν ήρθη το διάταγμα αναστολής της διαδικασίας εκκαθάρισης (30.1.13) ο ίδιος εξασφαλισμένος πιστωτής εδιόρισε την επόμενη ημέρα (31.1.13) Διαχειριστές-Παραλήπτες δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης τους κ.κ. Αβραάμ και Ανδρονίκου (ο οποίος εμφανίστηκε ως διασώστης της εταιρείας και εξασφάλισε μαζί με τον κ. Χρ. Ορφανίδη το διάταγμα αναστολής). Στη συνέχεια ο κ. Χρ. Ορφανίδης συνεργάστηκε πλήρως μαζί με τους διορισθέντες Διαχειριστές-Παραλήπτες με κοινούς δικηγόρους που αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα του ιδίου διευθύνοντος συμβούλου και του εξασφαλισμένου πιστωτή που τους διόρισε σε μια κοινή προσπάθεια να ενστούν στην Αίτηση Εκκαθάρισης, και να επιτεθούν εναντίον του Χρ. Ιακωβίδη στον οποίο απέδωσαν αλλότρια κίνητρα όταν καταχώρησε την αίτηση εκκαθάρισης για τον μη εξασφαλισμένο πιστωτή GR. V. North Fruit Ltd, ενώ με αυτήν συμφωνούσαν και κατά συνεπεία συναινούσαν στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης πληθώρα μη εξασφαλισμένων πιστωτών. Οι σχέσεις Χρ. Ορφανίδη - Διαχειριστών/Παραληπτών δεν άργησαν να διαρρηχθούν. Ηγέρθησαν εκατέρωθεν αγωγές. Σε μία από αυτές με αίτηση τους ημερ. 7.2.14 οι σημερινοί δικηγόροι του κ. Χρ. Ορφανίδη στην Αγωγή 190/14 που εγέρθηκε από την Τράπεζα Κύπρου εναντίον της εταιρείας αμφισβήτησαν ότι οι δικηγόροι Γιώργος Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης και Σία ΔΕΠΕ που καταχώρησαν εμφάνιση σύμφωνα με οδηγίες των Διαχειριστών-Παραληπτών για την εταιρεία αντιπροσώπευαν και το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας που καταχώρησε επίσης εμφάνιση για την εταιρεία με τύπο διορισμού δικηγόρου υπογεγραμμένο από τον κ. Χρ. Ορφανίδη. Σε μία εμπεριστατωμένη απόφαση του ο αδελφός Δικαστής κ. Μαλαχτός παραμέρισε με διάταγμα του το σημείωμα εμφάνισης που καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους του κ. Χρ. Ορφανίδη (απόφαση η οποία επίσης εφεσιβλήθη) και εθεώρησε ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας η διαφύλαξη τους και κατά συνέπεια η δικαστική εκπροσώπηση της εταιρείας είναι έργο των Διαχειριστών-Παραληπτών και όχι του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας. Παραθέτω αυτή την υπόθεση για να καταδειχθεί ότι ο διευθύνον σύμβουλος της εταιρείας εσυνεργάστηκε αρχικά με τους εξασφαλισμένους πιστωτές (Cyprus Popular Bank, Τράπεζα Κύπρου) που είχαν κοινό όφελος να μην προχωρήσει η διαδικασία της εκκαθάρισης της εταιρείας για διαφορετικούς λόγους ο καθένας και στη συνέχεια ήρθαν σε ρήξη και ήγειραν εκατέρωθεν απαιτήσεις με ξεχωριστές αγωγές. Μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης και τον διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή (23.4.15) ο διευθύνον σύμβουλος κ. Χρίστος Ορφανίδης επικαλέστηκε τους μη εξασφαλισμένους πιστωτές (αλλάζοντας ουσιαστικά στρατόπεδο) οι οποίοι δεν είχαν, όπως διατείνεται, να κερδίσουν τίποτε από το διάταγμα εκκαθάρισης, στο διάγραμμα των λόγων έφεσης που επισυνάπτεται στην αίτηση και θα επικαλεστεί για να το ακυρώσει. Στην προσπάθεια του αυτή στη συνέλευση των μετόχων συνεισφορέων που έγινε στις 5.8.15 επρότεινε ως εκκαθαριστές τους Χριστάκη Ιακωβίδη και Άντρη Αντωνίου οι οποίοι σύμφωνα με τον κ. Ορφανίδη παρά το ότι απέσυραν την υποψηφιότητα τους ως εκκαθαριστές κατά τη συνέλευση των πιστωτών σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί τους επιβεβαίωσαν στον ίδιο - όπως ανέφερε - ότι αποδέχονται διορισμό τους ως εκκαθαριστές. Το αντιφατικό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι ο Χριστάκης Ιακωβίδης ήταν Διαχειριστής-Παραλήπτης της εταιρείας GR.V. North Fruit Ltd πιστωτή της εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ η οποία αιτήθηκε και πέτυχε την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της όταν ο κ. Χρίστος Ορφανίδης βρισκόταν στην άλλη πλευρά συνεργαζόμενος πλήρως με τους Διαχειριστές-Παραλήπτες της οι οποίοι με δικές του ενέργειες διορίστηκαν από τον εξασφαλισμένο πιστωτή Cyprus Popular Bank Public Co Ltd. Έχω παραθέσει γεγονότα που προκύπτουν από σωρεία φακέλων της υπό εκκαθάριση εταιρείας και των διαφόρων αιτήσεων που προηγήθηκαν και ή έπονται του διατάγματος εκκαθάρισης για να καταδείξω ότι οι παρούσες αιτήσεις εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς και όχι το συμφέρον των μη εξασφαλισμένων πιστωτών το οποίο επικαλείται (σχεδόν σε όλους τους λόγους έφεσης του) ο κ. Ορφανίδης για την προώθηση της θέσης του για ακύρωση του διατάγματος εκκαθάρισης. Επαναλαμβάνω ότι ουσιαστικά ο κ. Χρ. Ορφανίδης επιθυμεί (εφόσον ακυρώσει με την έφεση το διάταγμα εκκαθάρισης) να αμφισβητήσει την οφειλή του προς τους εξασφαλισμένους πιστωτές και να προωθήσει αγωγές του που εκκρεμούν εναντίον τους παραγνωρίζοντας πλήρως τα όποια δικαιώματα των μη εξασφαλισμένων πιστωτών κάτι που δεν μου επιτρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία για αποδοχή της αίτησης για παραχώρηση άδειας καταχώρησης έφεσης. Δεν συμφωνώ επίσης με τον κ. Γεωργίου για τον Αιτητή ότι τα έξοδα τα οποία εισηγείται να καταβάλει ως εγγύηση ο κ. Ορφανίδης για να του παραχωρηθεί το δικαίωμα έφεσης είναι μόνο τα καθ΄ υπολογισμό έξοδα της έφεσης. Η συνέλευση των πιστωτών και των μετόχων/συνεισφορέων και ο διορισμός εκκαθαριστών έχουν τροχιοδρομήσει πληθώρα αιτήσεων εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας και του διευθύνοντος συμβούλου της για παραχώρηση άδειας του Δικαστηρίου για προώθηση τους ενώπιον των Δικαστηρίων στα οποία εκκρεμούσαν για αρκετό χρόνο από την καταχώρηση της αίτησης μέχρι την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης και οι οποίες σε περίπτωση παραχώρησης άδειας για καταχώρηση έφεσης θα ανασταλούν και πάλι με απρόβλεπτα αλλά και τεράστια έξοδα για τους διάφορους πιστωτές. Από το υλικό που υπάρχει ενώπιον μου και έχει εκτεθεί σε γενικές γραμμές πιο πάνω δεν θεωρώ ότι ενδείκνυται η χορήγηση άδειας καταχώρησης έφεσης στο διάταγμα εκκαθάρισης ούτε είναι δυνατόν να καθορίσω ποσόν εγγύησης που σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης να αποζημιώνει τους πιστωτές (βλ. Μιχάλης Σάββα Νικολάου [ανωτέρω]). Αμφότερες οι αιτήσεις εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς είναι καταχρηστικές και θα επιφέρουν τεράστια μη υπολογιζόμενα έξοδα στην ολότητα των πιστωτών (εξασφαλισμένων και μη) ούτως ώστε να διαταχθεί ο διευθύνον σύμβουλος να καταχωρήσει εγγύηση για σκοπούς ικανοποίησης τους σε περίπτωση απόρριψης της έφεσης του. Αντίθετα ο Χρίστος Ορφανίδης ήδη αμφισβήτησε στη συνέλευση των πιστωτών την οφειλή στον εξασφαλισμένο πιστωτή Cyprus Popular Banl Public Co Ltd και οι εκκαθαριστές παρά το ότι διορίστηκαν από τους εξασφαλισμένους πιστωτές θα αποφασίσουν στα πλαίσια των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους το ακριβές ποσό της οφειλής. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση έφεσης δεν μπορεί να δοθεί. Αμφότερες οι αιτήσεις απορρίπτονται. Καμία διαταγή για έξοδα (Υπ.) ........................... Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο