← Κύπρος

Χαράλαμπου Γ. Παύλου ν. Wideson Brothers κ.α., Αρ.Αγωγής: 4961/2013, 18/12/2015

Χαράλαμπου Γ. Παύλου ν. Wideson Brothers κ.α., Αρ.Αγωγής: 4961/2013, 18/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A268 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 4961/2013 Μεταξύ: Χαράλαμπου Γ. Παύλου Ενάγοντα και

  1. Wideson Brothers
  2. Omnistock Ltd Eναγομένων Ημερ.: 18.12.2015 Για τον Ενάγοντα: κ.Π.Γ.Παύλου Για τους Εναγόμενους 1: κα Γ.Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη 2: κ.Χρ.Τσαγγαρός για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την αξίωση, στον Ενάγοντα που ήταν αδειούχος και εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, ανατέθηκε αρχές του Καλοκαιρού του 2004 από τους Εναγόμενους 1, που δεν περιγράφεται τι είναι, εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες συγκεκριμένης περιουσίας να εξεύρει αγοραστή της για ποσό €10.251.608 (£6.000.000). Ηταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι οι Εναγόμενοι 1 θα κατέβαλλαν στον Ενάγοντα ποσοστό προμήθειας 3%. Ο Ενάγοντας υπέδειξε την περιουσία σε δύο πρόσωπα. Στο Νίκο Κόνια που περιγράφεται ως διευθυντής ή νόμιμος αντιπρόσωπος της Εναγόμενης 2 εταιρείας και διευθυντής άλλης εταιρείας, της Pelagos Hotel Apartments Ltd, που είναι εκ των ιδιοκτητών της Εναγόμενης
  3. Το δεύτερο πρόσωπο, o Kώστας Δημητρίου, περιγράφεται ως διευθυντής της εταιρείας Nicos Demetriou Finance and Construction Ltd και πάλιν εκ των ιδιοκτητών της Εναγόμενης
  4. Σύμφωνα πάντα με την αξίωση οι Εναγόμενοι 1 και 2, χωρίς να ενημερώσουν τον Ενάγοντα, συμφώνησαν μεταξύ τους και η Εναγόμενη 2 αγόρασε την περιουσία για €18.794.615 (£11.000.000) η οποία μεταβιβάστηκε στο όνομα της την 20.7.
  5. Ο Ενάγοντας απαίτησε την προμήθεια του από τους Εναγόμενους χωρίς ανταπόκριση. Στην παρ.11 της Εκθεσης Απαίτησης δικογραφείται ότι η Εναγόμενη 2 ζήτησε τη διαμεσολάβηση του Ενάγοντα για να αγοράσει τη συγκεκριμένη περιουσία, χωρίς να παρατίθενται άλλοι επιμέρους ισχυρισμοί. Με τις Υπερασπίσεις τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται κάθε πτυχή της αξίωσης του Ενάγοντα. Μόνο η Εναγόμενη 2 παραδέχεται ότι αγόρασε συγκεκριμένη περιουσία που αναφέρεται στην αξίωση, χωρίς όμως να αποδέχεται την όποια εμπλοκή του Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας ήταν εγγεγραμμένος αδειούχος κτηματομεσίτης την περίοδο 2001 - 2008 (Τεκμ.2). Δεν έχει σημασία ότι μεταγενέστερα ανέστειλε τις εργασίες του και δεν είχε ανανεώσει την άδεια του. Σημασία έχει ότι κατά τους ουσιώδεις χρόνους που αφορούν την παρούσα αγωγή ήταν εγγεγραμμένος αδειούχος κτηματομεσίτης. Προέκυψε κατά τη δίκη να είναι κοινό έδαφος ότι οι Εναγόμενοι 1 είναι συνεταιρισμός. Στη παρ.2 της Εκθεσης Απαίτησης καταγράφονται 15 τεμάχια που περιγράφονται ως γειτνιάζοντα και ότι βρίσκονται στο παραλιακό μέτωπο των Φοινικούδων στη Λάρνακα. Αναφέρεται ότι σε μερικά από αυτά ήταν κτισμένο το ξενοδοχείο «Τέσσερα Φανάρια». Σύμφωνα με την αξίωση (παρ.4) η ανάθεση αφορούσε το σύνολο της πιο πάνω περιουσίας. Κατά τη δίκη υποβλήθηκε στον Ενάγοντα και αυτός παραδέχτηκε ότι δεν είναι όλα τα αναφερόμενα στην αγωγή τεμάχια που ανήκουν στους Εναγόμενους
  6. Προκύπτει από Πιστοποιητικά Ερευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Τεκμ.10) ότι τα τεμ. 258 και 402 ανήκαν εξ ολοκλήρου στους Εναγόμενους 1 που τα πώλησαν στην Εναγόμενη 2 για €213.575,18 (£125.000) έκαστο και που μεταβιβάστηκαν στην Εναγόμενη 2 την 20.7.2004 με τη Δήλωση Μεταβίβασης Ακινήτου Π2189/04 (Τεκμ.15). Παλαιά Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Περιουσίας που παρουσιάστηκαν (Τεκμ.17) φέρουν τα τεμ. 253, 254, 255, 256, 257 και 258 να ανήκαν κατά ¾ μερίδια σε κάποιο Αιμίλιο Ιωάννου Παντελίδη, φαίνεται όμως ότι μεταγενέστερα αγοράστηκαν από τους Εναγόμενους 1 αφού το όνομα τους παρουσιάζεται στη Δήλωση Μεταβίβασης Ακινήτου προς την Εναγόμενη 2 που ήταν μια και αφορούσε και τα τεμ. 258 και
  7. Στη Δήλωση περιλαμβάνεται και το τεμ.
  8. Αναφέρεται στη Δήλωση πως όλα πωλήθηκαν προς £125.000 έκαστον. Τα τεμ. 253, 254, 255, 256, 258 και 269 περιγράφονται ως αποθήκη ενώ τα 257 και 402 ως διώροφη κατοικία. Η Δήλωση Μεταβίβασης Ακινήτου η Π2188/04 (Τεκμ.14) αφορά στα τεμ. 260 και 261 που περιγράφονται ως κατάστημα και το 262 που περιγράφεται ως «ξενοδοχείο (Τέσσερα Φανάρια)». Τα τεμάχια αυτά πωλήθηκαν για το συνολικό ποσό των £3.500.
  9. Οι ιδιοκτήτες που τα πώλησαν και μεταβίβασαν στην Εναγόμενη 2 ήταν κάποιοι: Κυριάκος Χαραλάμπους Ιακωβίδης, Αννα Ολίβια Ιακωβίδου, Στάλω Λουκά, Εύρος Ευρυβιάδης, Οδυσσέας Antony Wideson, Αγγελος Wideson και Gylbert Andriew. Τα πιο πάνω ονόματα με μικρές διαφοροποιήσεις που δεν μεταβάλλουν τη βεβαιότητα ότι πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα φαίνονται σε ηλεκτρονική έρευνα (Τεκμ.22) ότι ήταν μετά το 2001 οι ομόρρυθμοι συνέταιροι των Εναγομένων
  10. Αυτό που προκύπτει από τα πιο πάνω στοιχεία είναι ότι οι Εναγόμενοι 1 ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες οκτώ τεμαχίων που την 20.7.2004 μεταβιβάστηκαν στην Εναγόμενη
  11. Η περιουσία που περιγράφεται ως ξενοδοχείο «Τέσσερα Φανάρια» είναι το τεμ. 372 που μαζί με άλλα τρία τεμάχια ανήκε σε επτά φυσικά πρόσωπα που ήταν οι συνέταιροι στους Εναγόμενους
  12. Επρόκειτο δηλαδή για προσωπική τους περιουσία και όχι του συνεταιρισμού. Η βάση της αξίωσης είναι ότι οι Εναγόμενοι 1 ανέθεσαν στον Ενάγοντα την εξεύρεση αγοραστή για την περιουσία, που στην αγωγή περιγράφεται ως ιδιοκτησία τους, έναντι συμπεφωνημένης ή εξυπακουόμενης προμήθειας 3% επί της τιμής πώλησης. Κατά τον Ενάγοντα η ανάθεση σε αυτόν έγινε από κάποιο Ρένο Ευρυβιάδη. Ο Ρένος Ευρυβιάδης δεν φαίνεται να ήταν ένας από τους ομορρύθμους συνεταίρους. Ενας συνεταιρισμός όμως, όπως και οποιαδήποτε άλλη νομική προσωπικότητα ή και φυσικό πρόσωπο, μπορεί να συμβληθεί μέσω αντιπροσώπου τον οποίο διορίζει και εξουσιοδοτεί να τον αντιπροσωπεύει σε συγκεκριμένη συναλλαγή ή και γενικά. Μπορεί ακόμη να κριθεί ότι δεσμεύεται από πρόσωπο με φαινομενική εξουσία, δηλαδή πρόσωπο που ο ίδιος έθεσε σε τέτοια θέση ώστε να φαίνεται στον αντισυμβαλλόμενο ότι τον αντιπροσωπεύει (βλ.Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Δημήτρη

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 551 και Paneuropean Insurance Co. Ltd v. Χειμάρη
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 713). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, ο Ρένος Ευρυβιάδης, που τηλεφωνικά τον κάλεσε να μεταβεί στο γραφείο του, και τον οποίο δεν γνώριζε προηγουμένως, του ανάφερε: «Σε κάλεσα να δεις το ξενοδοχείο και τις ζημιές που μας έκαναν οι ενοικιαστές. Ξοδέψαμε για την ανακαίνιση του ένα εκατομμύριο λίρες και μας τα κατέστρεψαν όλα. Γι΄ αυτό δεν θα το ξανά-ενοικιάσουμε. Αποφασίσαμε να το πουλήσουμε και ζητούμε 6,000,000 λίρες». Όπως ο Ενάγοντας περιγράφει τη συνάντηση και τι διαμείφθηκε, ο Ρένος Ευρυβιάδης δεν φέρεται σε κανένα σημείο να αναφέρει ή να υπονοεί ότι ομιλούσε εκ μέρους ή αντιπροσώπευε τους Εναγόμενους
  1. Μιλούσε στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, όμως δεν υπήρξε διευκρίνιση για ποιους. Περαιτέρω φέρεται να αναφέρεται στο ξενοδοχείο «Τέσσερα Φανάρια» και όχι οιαδήποτε άλλη περιουσία. Μόνο το ξενοδοχείο επέδειξε στον Ενάγοντα και κανένα άλλο ακίνητο. Διατείνεται ο Ενάγοντας ότι του παρέδωσε και κάποια χωρομετρικά που περιλαμβάνουν και τις άλλες περιουσίες που σημειώνονται σε αυτά και υποστήριξε πως ήταν το σύνολο των περιουσιών που του ανάθεσε να πωλήσει. Κατά την αντεξέταση του και έχοντας διαφανεί ότι μέρος της περιουσίας που αναφέρεται στην αξίωση δεν ανήκε στους Εναγόμενους 1 αλλά σε φυσικά πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι, ο Ενάγοντας ανάφερε: «Ο κ.Ρένος δίνοντας μας την περιουσία των Τεσσάρων Φαναριών την οποία έχω χρωματίσει με κίτρινο χρώμα στο τοπογραφικό που σας έδωσα, καλύπτει τα προς πώληση τεμάχια. Δεν μου έδωσε, αυτά είναι των ιδιωτών, αυτά είναι της εταιρείας διαχωρισμένα και αυτό πουλούμε όχι εκείνα. Πουλούμε το ξενοδοχείο μου είπε από την αρχή. Δεν μου είπε πουλούμε το τάδε και τάδε τεμάχιο. Με ξενάγησε στο ξενοδοχείο.» Ανάφερε ο Ενάγοντας ότι είχε και μια συνάντηση με κάποιο Εύρο Ευρυβιάδη που πέρασε από το γραφείο του για γνωριμία. Δεν έδωσε λεπτομέρειες της συνομιλίας που διατείνεται ότι είχαν και δεν ισχυρίστηκε ότι ο Εύρος Ευρυβιάδης του ανάθεσε την πώληση είτε της προσωπικής του περιουσίας είτε των Εναγομένων
  2. Προς το τέλος της αντεξέτασης του ο Ενάγοντας ανάφερε: «Γνώριζα ότι ο κ.Ρένος εκπροσωπούσε την Wideson, μου διαφεύγει το όνομα της τώρα.» Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι ο Ενάγοντας γνώριζε ότι υφίστατο οντότητα συνεταιρισμού, δεν έχει παρουσιάσει γεγονότα που θα μπορούσαν να στηρίξουν εύρημα ότι υπήρχε φαινομενική πληρεξουσιοδότηση του Ρένου Ευρυβιάδη από τους Εναγόμενους
  3. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε γραφεία απ΄ όπου οι Εναγόμενοι 1 διεξήγαγαν εργασίες ή που είχαν την ταμπέλα τους. Η μαρτυρία του Ενάγοντα δεν εμπεριέχει τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να δύναται εξ αντικειμένου να τεκμηριώσει ότι ο Ρένος Ευρυβιάδης είχε ρητή ή φαινομενική πληρεξουσιοδότηση ώστε να δεσμεύει τους Εναγόμενους
  4. Κι αν ακόμα η μαρτυρία του Ενάγοντα ήθελε κριθεί ως αξιόπιστη δεν θα ήταν αρκετή για να στοιχειοθετήσει την αξίωση εναντίον των Εναγομένων
  5. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας συμφώνησε ότι ουδέποτε η Εναγόμενη 2 του έδωσε οδηγίες να της ανεύρει ακίνητο για αγορά και ουδέποτε συμφώνησε μαζί της για να του καταβάλει οιαδήποτε προμήθεια. Εχει επομένως ο ίδιος καταρρίψει τον ισχυρισμό της παρ.11 της Εκθεσης Απαίτησης, που ήταν και η μόνη βάση αξίωσης εναντίον της Εναγόμενης
  6. Για σκοπούς πληρότητας το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Το Δικαστήριο έχει αποκομίσει άκρως αρνητική εντύπωση για τη φιλαλήθεια του Ενάγοντα τον οποίο κρίνει ως πλήρως αναξιόπιστο μάρτυρα επί της μαρτυρίας του οποίου δεν μπορεί να βασιστεί για να προβεί σε ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η εικόνα που έδωσε ήταν πως, έχοντας ανάμιξη στη κτηματαγορά της Λάρνακας και αποκομίζοντας κάποιες ελλειπείς πληροφορίες, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σενάριο που να παρουσιάζει τον εαυτό του ως τον εξουσιοδοτημένο κτηματομεσίτη για την πώληση της επίδικης περιουσίας ώστε να αποκομίσει οικονομικό όφελος. Ο Ενάγοντας δεν ήταν θετικός και αμφιταλαντευόταν ως προς την περιουσία που, όπως ισχυρίστηκε, του ανατέθηκε να πωλήσει. Στην παρ.3 της γραπτής του δήλωσης αναφέρει ότι τρία από τα τεμάχια, που με την αγωγή του αναφέρει ότι του ανατέθηκαν να πωλήσει «πρέπει να αφαιρεθούν» γιατί το ένα είναι εγγεγραμμένος δρόμος, ενώ τα άλλα δύο είναι κατοικίες μερικών συνιδιοκτητών του ξενοδοχείου που δεν πωλήθηκαν. Ανεξαρτήτως του ότι δεν πωλήθηκαν ο Ενάγοντας περιέλαβε τις περιουσίες αυτές στην αξίωση του. Δεν επικαλέστηκε πως το λάθος ήταν του δικηγόρου του και όπως το θέτει δεν ήταν σφάλμα κατά τη δικογράφηση αλλά του ίδιου που δεν είχε αντιληφθεί ότι το ένα τεμάχιο ήταν δρόμος και τα άλλα δύο κατοικίες. Η επισήμανση συνηγορεί υπέρ του ότι η αξίωση του Ενάγοντα δεν είναι σοβαρή και γνήσια. Είναι αδιανόητο ένας κτηματομεσίτης να μην είναι βέβαιος για το τι περιλαμβάνει η περιουσία που αναλαμβάνει να πωλήσει. Η θέση του Ενάγοντα στη γραπτή του δήλωση και κατά τα πρώτα στάδια της αντεξέτασης του ήταν ότι αυτό που του ανατέθηκε να πωλήσει ήταν το ξενοδοχείο Τέσσερα Φανάρια. Στη συνέχεια υποστήριξε ότι δεν ήταν μόνο η πώληση του ξενοδοχείου που του ανατέθηκε. Όταν πλέον ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των περιουσιών που πωλήθηκαν δυνατόν να δημιουργούσε πρόβλημα στην υπόθεση του, ανάφερε πως όταν είναι πολλοί οι συνιδιοκτήτες τότε αναθέτουν σε ένα αντιπρόσωπο. Ισως να θεώρησε πως θα μπορούσε έτσι να εμπλέξει όλους. Ο Ενάγοντας δεν ήταν σταθερός ως προς το χρόνο που διατείνεται ότι ο Ρένος Ευρυβιάδης τον κάλεσε για να του αναθέσει την πώληση. Στη γραπτή του δήλωση και αρχικά κατά την αντεξέταση του παρουσιάστηκε θετικός ότι ήταν τον Μάρτιο του
  7. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Ρένος Ευρυβιάδης απουσίαζε στην Αγγλία τον Μάρτιο του 2004, απάντησε ότι ήταν η μεγάλη του αμφιβολία εάν ήταν εποχή που έβγαινε ή έμπαινε ο Χειμώνας καταλήγοντας ότι θα ήταν είτε το Μάρτιο του 2004 είτε το Νοέμβριο του
  8. Όταν του υποβλήθηκε ότι τον Νοέμβριο του 2003 υπήρχε ενοικιαστής στο ξενοδοχείο η «Crown Resorts» και συνεπώς η ξενάγηση από το Ρένο Ευρυβιάδη στο άδειο ξενοδοχείο δεν μπορούσε να ήταν εφικτή, είπε πως μπορεί οι ενοικιαστές να είχαν φύγει πιο γρήγορα. Σημειώνεται πως δεν προσκομίστηκε μαρτυρία για το πότε έφυγαν οι ενοικιαστές, αλλά ο Ενάγοντας δεν έπειθε ότι αναφερόταν σε πραγματικά γεγονότα. Εχουν έκτοτε παρέλθει πέραν των 11 ετών. Όμως υπάρχουν δύο επιστολές του Ενάγοντα προς τους Δημητρίου και Κόνια ημερ. 29.8.2005 (Τεκμ.11 και 12 αντίστοιχα) στις οποίες ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι τους επισκέφθηκε και τους παρέδωσε τοπογραφικό σχέδιο του ξενοδοχείου το Καλοκαίρι του
  9. Τότε, ένα χρόνο μετά θα πρέπει να είχε καλύτερη θύμηση των περιστάσεων. Υπενθυμίζεται ότι η θέση του Ενάγοντα ήταν ότι επισκέφθηκε τον Κόνια την ίδια ημέρα που ο Ρένος Ευρυβιάδης του είχε αναθέσει την πώληση, οπόταν παρατηρείται ακόμη μια αντίφαση γιατί αναμφίβολα ο Μάρτιος δεν είναι Καλοκαίρι. Αλλά ακόμη κι΄ έτσι, πώς η θετική θέση ότι ήταν Μάρτιος - Καλοκαίρι 2004 μετατράπηκε σε μεγάλη αμφιβολία όταν υποβλήθηκε, άσχετα εάν εν τέλει δεν προσκομίστηκε μαρτυρία, ότι ο Ρένος Ευρυβιάδης ήταν στην Αγγλία τον Μάρτιο του 2004; Αλλά, ούτε και Νοέμβριος του 2003 μπορεί να ήταν αφού τον Κόνια επισκέφθηκε ο Ενάγοντας κατά τη θέση του αυθημερόν και όχι το επόμενο Καλοκαίρι. Η αναφορά στις επιστολές προς τους Κόνια και Δημητρίου σε Καλοκαίρι του 2004 έχει μια περαιτέρω διάσταση. Ο Ενάγοντας φαίνεται πως πληροφορήθηκε την ημερομηνία μεταβίβασης των επίδικων περιουσιών που ήταν η 20.7.2004 και επομένως η αναφορά στις επιστολές σε Καλοκαίρι του 2004 ήταν βολική. Όπως όμως προκύπτει από τις Δηλώσεις Μεταβιβάσεως Ακινήτου, οι συμφωνίες για την πώληση τους ήταν την 21.5.
  10. Εφόσον οι περιουσίες πωλήθηκαν την 21.5.2004 δεν θα μπορούσε να τις προξενέψει στον Κόνια το Καλοκαίρι του 2004 και, πολύ περισσότερο, ούτε ενωρίτερα την ίδια ημέρα να τον καλέσει ο Ρένος Ευρυβιάδης για να του αναθέσει την πώληση τους. Ο Ενάγοντας προσπάθησε να εμπλέξει κάποια ίσως πραγματικά γεγονότα, άσχετα όμως, για να στηρίξει την υπόθεση του. Παρουσίασε τοπογραφικά που του υπόγραψε ο Δημητρίου (Τεκμ.9) για να πείσει ότι τα όσα ανάφερε για την επαφή μαζί του περιλαμβανομένων και των αναφορών για το επίδικο ξενοδοχείο ήταν αληθή, επικαλούμενος ότι ο Δημητρίου ενώ υπόγραψε τα άσχετα με την υπόθεση τοπογραφικά αρνήθηκε να υπογράψει τα επίδικα. Δεν είναι αναγκαίο να διαπιστωθεί πώς και γιατί ο Ενάγοντας επέλεξε να ενάξει τους Εναγόμενους 1 και γιατί δεν επέλεξε τους πραγματικούς ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου «Τέσσερα Φανάρια». Φαίνεται πως οι πληροφορίες που λόγω επαγγέλματος περιέρχονταν σε γνώση του τον οδήγησαν σε λανθασμένη επιλογή. Κάποια από τα τεμάχια που αναφέρονται στην αξίωση του ανήκαν σε κάποια εταιρεία «Φίατ» και ο Ενάγοντας γνώριζε ότι είχαν αγοραστεί από τους Εναγόμενους
  11. Ενδεχομένως είναι η ίδια περίπτωση των μεριδίων του προαναφερθέντος Αιμίλιου Ιωάννου Παντελίδη. Εθεώρησε ίσως ο Ενάγοντας ότι το σύνολο των γειτνιαζόντων τεμαχίων ανήκαν στους Εναγόμενους
  12. Ισως να έλαβε και υπόψη ένα χωρομετρικό που είχε στην κατοχή του και που φαίνεται να φωτοτυπήθηκε στο πίσω μέρος επιστολόχαρτου όπου καταγράφεται: «WIDESON BROS - ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ (Proprietors of the Four Lanterns Hotel)» (Τεκμ.4). Ο Ενάγοντας δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι είχε τη συνάντηση με τον Ρένο Ευρυβιάδη που επικαλέστηκε, ούτε ότι του ανατέθηκε η πώληση των τεμαχίων που αναφέρονται στην αγωγή, του ξενοδοχείου «Τέσσερα Φανάρια» ή οποιασδήποτε άλλης περιουσίας από τους Εναγόμενους
  13. Ως εκ των ανωτέρω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον του Ενάγοντα, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 που είχαν διαφορετική εκπροσώπηση θα δικαιούνται σε ξεχωριστό σετ εξόδων. (Υπ.)........................ Χ.Μαλαχτός /ΚΣ Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.