← Κύπρος

Χριστάκης Κωνσταντίνου, ως γραμματέας και ως εκπροσωπούντος την εγγεγραμμένη Λέσχη ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΛΚΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ και τα μέλη της ν. Τράπεζα Κύπρου Δ

Χριστάκης Κωνσταντίνου, ως γραμματέας και ως εκπροσωπούντος την εγγεγραμμένη Λέσχη ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΛΚΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ και τα μέλη της ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1494/2015, 4/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A261 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1494/2015 Μεταξύ: Χριστάκης Κωνσταντίνου, ως γραμματέας και ως εκπροσωπούντος την εγγεγραμμένη Λέσχη ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΛΚΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ και τα μέλη της Ενάγοντες -και-

  1. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  2. Elswick Properties Ltd
  3. Janoland Properties Limited Εναγομένων Αίτηση ημερ. 28.7.2015 για έκδοση προσωρινού διατάγματος 4 Δεκεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Χρ. Πουτζουρής Για εναγομένη 2 - καθ' ης η αίτηση: κ. Α.Ποιητής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  4. Ο ενάγοντας με την παρούσα αίτηση επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγόμενη 2 να πωλήσει, μεταβιβάσει και να αποξενώσει καθοιονδήποτε τρόπο το ακίνητο που ευρίσκεται στην οδό Λουκή Ακρίτα 23, στην Λάρνακα μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής.
  5. Στις 28.7.2015 καταχωρήθηκε κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο με το οποίο ο ενάγοντας αξιώνει μεταξύ άλλων, την ειδική εκτέλεση της γραπτής συμφωνίας ημερ. 12.1.2010, απόφαση ότι ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του πιο πάνω ακινήτου και ότι με την καταβολή του ποσού €288.000.- από τον ενάγοντα, η εναγόμενη 2 οφείλει να μεταβιβάσει το πιο πάνω ακίνητο ως επίσης και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη 2 να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στον ενάγοντα με την ταυτόχρονη καταβολή του πιο πάνω ποσού. Περαιτέρω αξιώνεται διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα της εναγομένης 2 ως επίσης επιζητούνται γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία δόλου απάτης ή ψευδών παραστάσεων των εναγομένων ή και δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού.
  6. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η πιο πάνω μονομερής αίτηση θα έπρεπε να επιδοθεί, πράγμα το οποίο τελικά έγινε. Σε μεταγενέστερο στάδιο η αίτηση εναντίον των εναγομένων 1 και 3 αποσύρθηκε και παρέμεινε για εκδίκαση αναφορικά με την εναγομένη
  7. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 ως επίσης και στην Δ.48 Θ.1-4, 7, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Χ. Κωνσταντίνου από την οποία μεταξύ άλλων προκύπτουν τα ακόλουθα: α) Το πιο πάνω πρόσωπο είναι γραμματέας της ενάγουσας, η οποία είναι εγγεγραμμένη λέσχη με το όνομα Αθλητικό Σωματείο Αλκή το οποίο ιδρύθηκε το 1948 με έδρα την Λάρνακα και στεγάζεται στο επίδικο ακίνητο (βλ.τεκμ.25). Η εναγόμενη 1 είναι τράπεζα και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μέτοχος της εναγομένης 2 σε ποσοστό 99,9% (βλ.τεκμ.1). Η δε εναγομένη 3 ήταν μέτοχος σε ποσοστό 0,1% της εναγομένης 2 (βλ.τεκμ.3). Οι δύο πιο πάνω εταιρείες ελέγχονταν πλήρως κατά τον ουσιώδη χρόνο από την εναγομένη
  8. β) Το σωματείο Αλκή έλαβε δάνεια από την Τράπεζα Κύπρου και ως εξασφάλιση παραχώρησε υποθήκη το επίδικο ακίνητο (βλ.τεκμ.4). Η Τράπεζα στις 11.4.2003 καταχώρησε δύο αγωγές εναντίον του Σωματείου Αλκή και άλλων προσώπων (βλ.τεκμ.5) διεκδικώντας την είσπραξη δανείων που παραχωρήθηκαν σ΄αυτό. Οι εν λόγω αγωγές τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2004, αποσύρθηκαν άνευ βλάβης. γ) Ισχυρίζονται ότι, οι ενάγοντες μεταβίβασαν το επίδικο ακίνητο στις 11.8.2004 (βλ.τεκμ.6) στο όνομα της εναγομένης 2 για το ποσό των ΛΚ150.000.- κατόπιν αθέμιτης επιρροής, πιέσεων, έμμεσων απειλών και οικονομικού εξαναγκασμού από την Τράπεζα Κύπρου. Η εν λόγω μεταβίβαση έγινε πριν την απόσυρση των δύο πιο πάνω αγωγών. Αναφέρεται ότι το ποσό που όφειλε το Σωματείο, ως προκύπτει από τις εκθέσεις απαιτήσεις των δυο πιο πάνω αγωγών, είναι πολύ πιο λίγο από το ποσό των ΛΚ150.000.-, που υποτίθεται ότι έλαβε το Σωματείο κατά την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα της εναγομένης
  9. Είναι η θέση του Σωματείου ότι η μεταβίβαση του ακινήτου είναι παράνομη αφού η Τράπεζα δεν μπορούσε να εγγράψει το ακίνητο επ΄ ονόματι της εναγομένης 2 και να το κατέχει κάτω από τις πιο πάνω συνθήκες. δ) Αναφέρεται ότι η Τράπεζα Κύπρου δεσμεύτηκε και ανέλαβε όπως μεταβιβάσει στο όνομα του ενάγοντα το επίδικο ακίνητο εφόσον καταβαλλόταν το ποσό των ΛΚ150.000.- από την ενάγουσα. ε) Η εναγομένη 2 σε μεταγενέστερο χρόνο και ειδικότερα στις 27.5.2010 καταχώρησε αίτηση έξωσης της ενάγουσας στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, αξιώνοντας μεταξύ άλλων την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού (βλ.τεκμ.7). Είναι η θέση του ενάγοντα ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης και ουδέποτε συμφώνησε να καταβάλλει ενοίκιο στην εναγομένη
  10. Ισχυρίζεται ότι συμφωνήθηκε, ότι η εναγομένη 2 δεν θα αποστερούσε το ιδιοκτησιακό δικαίωμα του Σωματείου. Οι δε αντιπρόσωποι της εναγομένης δήλωναν στους αντιπροσώπους του Σωματείου τα πιο πάνω ως επίσης ότι θα βοηθούσαν το Σωματείο να ανακτήσει το οίκημα του. στ) Η ενάγουσα προσπάθησε σε αρκετές περιπτώσεις να ανακτήσει την ιδιοκτησία του ακινήτου με διαπραγματεύσεις που είχε με αντιπροσώπους της εναγομένης 1 και η εναγομένη 2 υπέγραψε αίτηση για χορήγηση κατά παρέκκλιση πολεοδομικής άδειας με σκοπό να οικοδομηθούν περισσότερα τετραγωνικά μέτρα στο επίδικο ακίνητο (βλ.τεκμ.12). Η εναγομένη 2 με επιστολή της ημερ. 17.12.2009 (βλ.τεκμ.13) στο Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων γνωστοποίησε ότι η απόφαση της εναγομένης 2 είναι η ανάπτυξη του χώρου όπως παρουσιάζεται στα σχέδια με την οποία θα εξοφληθούν τα δάνεια του Σωματείου και περαιτέρω αποφάσισαν ότι θα παραχωρήσουν προς το Σωματείο το ισόγειο για να διατηρηθεί στον ίδιο χώρο το ιστορικό του οίκημα και επιπλέον ακόμα δύο ορόφους για να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες του Σωματείου. Το Συμβούλιο Παρεκκλίσεων με επιστολή του ημερ. 23.12.2009 (βλ.τεκμ.14) ζητούσε την υποβολή επιπρόσθετων στοιχείων και ειδικότερα ζητούσε το συμφωνητικό έγγραφο μεταξύ της εναγομένης 2 και του Σωματείου Αλκή αναφορικά με τα δικαιώματα ενός εκάστου επί τους σκοπούμενης ανάπτυξης. Ισχυρίζονται ότι ξόδεψαν αρκετά χρήματα για αρχιτεκτονικές μελέτες. Αναφέρουν δε ότι δεν έγινε οποιοσδήποτε τερματισμός της συμφωνίας που συνομολογήθηκε με τις εναγόμενες 1 και
  11. ζ) Στις 12.1.2010 το Σωματείο Αλκή και η εναγομένη 2 υπέγραψαν έγγραφο (βλ.τεκμ.15) στο οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Ουσιώδη Όρη και Δεδομένα:
  12. Το οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ μεταβιβάστηκε στις 11/8/2004 στην εταιρεία Elswich έναντι ποσού ευρώ €288.000 με αντίστοιχο ποσό δανεισμού με την Τράπεζα Κύπρου.
  13. Η Elswich προτείνει την ανάπτυξη του χώρου Οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ όπως παρουσιάζεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια με στόχο την εξόφληση του δανείου που αναφέρεται στο 1 πιο πάνω.
  14. Οποιοδήποτε επιπλέον όφελος προκύψει από την ανάπτυξη του χώρου Οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ θα διατεθεί για τις ανάγκες της ΑΛΚΗΣ και για την εξόφληση άλλων οφειλών της ΑΛΚΗΣ.». η) Αναφέρεται ότι η κατοχή του επίδικου ακινήτου βρίσκεται στον ενάγοντα ο οποίος ενοικιάζει το καφενείο που βρίσκεται εντός αυτού. Επισημαίνεται ότι το Σωματείο δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην εναγομένη 1 αφού έχουν εξοφληθεί στις αρχές του
  15. θ) Στις 20.5.2015 οι δικηγόροι της εναγομένης 2 ζητούσαν την παράδοση της κατοχής του επίδικου ακινήτου εντός 15 ημερών (βλ.τεκμ.16). Στις 26.5.2015 ο συνήγορος της ενάγουσας απέστειλε σχετική επιστολή με την οποία μεταξύ άλλων πληροφορούσε την εναγομένη 2 ότι δεν προτίθενται να παραδώσουν την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των δύο δικηγόρων (βλ.τεκμ.18, 19, 20, 21, 22, 23, 24). Η εναγόμενη 2 με επιστολές της, παρέσχε προθεσμία στο Σωματείο Αλκή για εξαγορά των δικαιωμάτων της νοουμένου ότι καταβάλουν ότι πλήρωσε η εναγομένη 2 ως επίσης και να αναλάβουν τις ευθύνες έναντι των πωλητών. ι) Είναι η θέση της ενάγουσας ότι στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα υπάρχει κίνδυνος να μεταβιβαστούν οι μετοχές της εναγομένης 2 ή και το επίδικο ακίνητο ως επίσης το ιστορικό σωματείο της Αλκής να παραμείνει άστεγο αφού οι προτιθέμενοι αγοραστές του ακινήτου πρόσφεραν στον καφετζή €20.000.- για να τους παραδώσει τα κλειδιά του καφενείου. Περαιτέρω αναφέρεται ότι επιθυμούν την διατήρηση του Σωματείου τους για εθνικούς, ηθικούς, πολιτικούς και ιστορικούς λόγους.
  16. Η εναγομένη 2 καθ΄ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ των αρκετών λόγων ένστασης, προβάλλει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και ειδικότερα, ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δεν υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας και το Σωματείο δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.
  17. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Χ. Προκοπίου, υπαλλήλου της εναγομένης 2 εταιρείας, η οποία μεταξύ άλλων αμφισβητεί τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά τέθηκαν από τον αιτητή και μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: α) Ο συνήγορος των αιτητών με επιστολή του ημερ. 27.6.2012 (βλ.τεκμ.1) αναγνωρίζει την ύπαρξη ενοικίασης από μέρους του Σωματείου, ως επίσης αναγνωρίζει ότι η μεταβίβαση του ακινήτου έγινε κατόπιν συμφωνίας και όπως το Σωματείο επανακτήσει την ιδιοκτησία του ακινήτου μόλις γινόταν κατορθωτό να εξεύρει τα συμφωνημένα ποσά. Περαιτέρω αναγνωρίζουν την ύπαρξη οφειλής και ζητούν πίστωση χρόνου. β) Στις 4.8.2004, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου του Σωματείου, αποφασίστηκε όπως μεταβιβαστεί το επίδικο ακίνητο στην εναγομένη 2 για το ποσό των ΛΚ150.000.- (βλ.τεκμ.3). Το Σωματείο σε συνεδρία του ημερ. 17.8.2004 αποφάσισε ομόφωνα την επικύρωση της μεταβίβασης του ακινήτου στην εναγομένη 2 για το πιο πάνω ποσό.-(βλ.τεκμ.2 πρακτικά της συνεδρίας). γ) Στις 6.4.2006 η εναγομένη 2 απέστειλε επιστολή στο Σωματείο (βλ.τεκμ.4) με την οποία, το πληροφορούσαν ότι δεν έχουν τηρήσει τα όσα συμφωνήθηκαν σε συνάντηση και τους ζητούσαν όπως παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου μέχρι 30.4.
  18. Στη συνέχεια η εναγομένη 2 με επιστολή της στο Σωματείο το ενημέρωνε ότι δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση στο να υπογράψουν οποιαδήποτε αίτηση για παραχώρηση παρέκκλισης και ένταξης του ακινήτου στην εμπορική ζώνη και ότι η διαδικασία για πώληση του ακινήτου από αντιπροσώπους του Σωματείου και η καταβολή των οφειλόμενων ποσών προς την εναγομένη 2 δηλαδή το τίμημα αγοράς πλέον τόκοι και άλλα έξοδα θα έπρεπε να ολοκληρωνόταν μέχρι 30.11.2006, διαφορετικά θα προχωρούσαν με διαδικασία ανάκτησης της κατοχής του ακινήτου και πώληση τους σε τρίτους (βλ.τεκμ.5). Σε συνέχεια της πιο πάνω, στάληκε εκ νέου επιστολή στο Σωματείο με την οποία το πληροφορούσαν ότι δεν έχουν τηρήσει τα όσα συμφωνήθηκαν και ζητούσαν να τους παραχωρήσουν την κατοχή του ακινήτου μέχρι 31.12.2006 (βλ.τεκμ.6). Διαφαίνεται από έγγραφο (βλ.τεκμ.7) ότι δόθηκε εκ νέου προθεσμία στο Σωματείο για να πωλήσει το ακίνητο μέχρι 30.6.2007 και όπως το προϊόν της πώλησης χρησιμοποιηθεί προς εξόφληση του τιμήματος αγοράς από την εναγομένη 2 πλέον τόκους και άλλα έξοδα. Η εναγομένη 2 με επιστολή της 11.12.2007 (βλ.τεκμ.8) ενημέρωνε το Σωματείο ότι και πάλιν δεν έχουν τηρήσει τα συμφωνηθέντα και ζητούσαν να τους παραδώσουν την κατοχή μέχρι 15.1.
  19. Η καθ΄ης η αίτηση ενέκρινε την μεταβίβαση των μετοχών της στο Σωματείο ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο υποδείξει το Σωματείο νοουμένου ότι καταβληθεί το αρχικό ποσό αγοράς πλέον τόκους μέχρι 31.8.2008 (βλ.τεκμ.9). Αποφασίστηκε και πάλιν να μην γίνουν ενέργειες για πώληση του ακινήτου μέχρι 1.5.2009 ενόψει των προσπαθειών του Σωματείου για διευθέτηση των υποχρεώσεων τους (βλ.τεκμ.10). Η εναγομένη 2 με επιστολή της ημερ. 11.12.2009 (βλ.τεκμ.11) τερμάτισε την ενοικίαση και ζητούσε την καταβολή των καθυστερημένων ενοικίων για την περίοδο από Οκτώβριο του 2004 μέχρι 31.12.
  20. δ) Αναφέρεται ότι το εν λόγω ακίνητο προσφέρθηκε προς πώληση στις 2.3.2015 με ειδοποίηση στο διαδίκτυο (βλ.τεκμ.13). Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε για τον δημόσιο πλειστηριασμό. Στις 27.7.2015 υπογράφηκε έγγραφο μεταβίβασης μετοχών μεταξύ των μετόχων της εναγομένης 2 δηλαδή της εναγομένης 1 και της Janoland Properties Ltd από τη μια και των (α) εταιρείας Medici Estates Ltd και (β) του κ.Παντελή Αντρέα Ποιητή αντίστοιχα, από την άλλη (βλ.τεκμ.14). Το τίμημα πώλησης ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης 2 ανήλθε στο ποσό των €303.000.-. Οι νέοι μέτοχοι της εναγομένης 2 είναι η εταιρεία Medici Estates Ltd, η οποία κατέχει 1000 μετοχές και ο κ. Π. Α. Ποιητής ο οποίος κατέχει μία μετοχή.
  21. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι παράτυπη. Η ένσταση της εναγομένης 2 συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Χ. Προκοπίου η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης από το 2010 και μετέπειτα ενώ προηγουμένως τα γεγονότα τα πληροφορήθηκε από συγκεκριμένο τμήμα αλλά και από έγγραφα που υπήρχαν σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Συνακόλουθα κρίνω ότι η ένορκη δήλωση είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις της Δ.39 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και έτσι η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 8.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others

(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους Ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν οι αποζημιώσεις, με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο/οι εναγόμενος/οι θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλουν, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. 8.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11/Ημερ. 13.6.2013). 8.3 Επιπλέον η αίτηση, μεταξύ άλλων, βασίζεται στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 4 του Κεφ. 6 ότι παρέχεται στο Δικαστήριο εξουσία, η άσκηση της οποίας είναι δυνητική. Το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου δεν σημαίνει και ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα. Η έκδοση υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία (βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253). Στο δε άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου όπου εγείρεται η ύπαρξη «καλής αιτίας αγωγής» αναφορικά με ακίνητη περιουσία που δεν αποτελεί επίδικο θέμα αγωγής, (βλ. Τσολάκκη κ.ά. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Β ΑΑΔ 782), είναι σαφές από τον επιθετικό προσδιορισμό ότι η αιτία αγωγής πρέπει να διακρίνεται από την ποιότητα της. Το ότι διατυπώνεται αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η αιτία αγωγής πρέπει να είναι καλή με την έννοια ότι, από άποψη ποιότητας, συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Κυτάλα, ανωτέρω). Το δε δεύτερο κριτήριο που θέτει το άρθρο 5
(2)(β) του Κεφ.6 ουσιαστικά αντιστοιχεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 όπως αυτή ερμηνεύτηκε σε σχέση με περιπίπτοντα διατάγματα. 8.4 Σημαντικό επίσης να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. 9.1 Διαφαίνεται από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι το Σωματείο έλαβε δάνεια από την Τράπεζα Κύπρου και ως εξασφάλιση παραχώρησε υποθήκη το επίδικο ακίνητο. Καταχωρήθηκε αγωγή εναντίον του για είσπραξη των οφειλομένων ποσών. Στις 11.8.2004 ο ενάγοντας μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο στο όνομα της εναγομένης 2 για το ποσό των ΛΚ150.000.-. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία οι πιο πάνω αγωγές αποσύρθηκαν. Το Σωματείο ισχυρίζεται ότι μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο κατόπιν αθέμιτης επιρροής, πιέσεων, έμμεσων απειλών και οικονομικού εξαναγκασμού από την Τράπεζα Κύπρου. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονότα τα οποία να καταδεικνύουν καθοιονδήποτε τρόπο τα πιο πάνω συμπεράσματα του Σωματείου. Κριτής κατά πόσο ένα γεγονός συνιστά απειλή ή εξαναγκασμό ή ψευδή παράσταση ή και αθέμιτη επιρροή είναι το Δικαστήριο. Η γενικότητα των πιο πάνω δηλώσεων μοιάζουν με ισχυρισμούς που εκφράζουν θέση και μάλιστα υπό τύπο κατάληξης. Ως εκ τούτου στερείται αξίας από άποψη αποδεικτικού υλικού εφόσον δεν εκτίθενται γεγονότα με την αναγκαία λεπτομέρεια που να παρέχουν έρεισμα το οποίο δικαιολογεί τη θέση. Πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλονται τέτοιοι αστήρικτοι, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί και να εκδίδονται διατάγματα. Και κάτι άλλο. Σύμφωνα με τα πρακτικά του Συμβουλίου του Σωματείου (βλ.τεκμ.2 και 3 που συνοδεύουν την ένσταση) ομόφωνα αποφασίστηκε η μεταβίβαση του ακινήτου στην εναγομένη 2 για το ποσό των ΛΚ150.
  1. Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά στους πιο πάνω ισχυρισμούς από το Σωματείο χρόνια μετά. Ουδέν σημαντικό έπραξαν μέχρι και την καταχώριση της αγωγής (28.7.15). Περαιτέρω αναφέρεται ότι το ποσό που όφειλε το Σωματείο ως προκύπτει από τις εκθέσεις απαιτήσεις των δυο πιο πάνω αγωγών (τεκμ.5) είναι πολύ λιγότερο από το ποσό των ΛΚ150.000.-. Κατ΄ αρχήν οι δύο αγωγές που επισυνάφθηκαν ως τεκμ.5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι οι ίδιες. Αφορούν την αγωγή 1476/
  2. Δεν πρόκειται για δύο διαφορετικές αγωγές. Ανεξάρτητα όμως από το πιο πάνω γεγονός και πάλιν δεν καθορίζεται με την απαραίτητη επάρκεια, στο στάδιο αυτό, από μέρους του Σωματείου, το τι οφειλόταν από το Σωματείο προς την Τράπεζα Κύπρου όταν μεταβιβαζόταν το ακίνητο επ΄ ονόματι της εναγομένης
  3. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας μπορεί να γίνει με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία. Στην προκείμενη περίπτωση, με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, κρίνω ότι δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας αφού δεν υφίσταται μαρτυρία πρόσφορη από άποψη ποιότητας ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διάταγματος. 9.2 Το Σωματείο ισχυρίζεται ότι η εναγομένη 1 ήλεγχε την εναγομένη 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο και ανέλαβε όπως μεταβιβάσει το ακίνητο στο όνομα του Σωματείου εφόσον καταβαλλόταν το ποσό των ΛΚ150.000.- από το Σωματείο. Δεν καθορίζεται καθοιονδήποτε τρόπο ο χρόνος καταβολής του πιο πάνω ποσού από το Σωματείο. Περαιτέρω αναφέρεται ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι η εναγόμενη 2 δεν θα αποστερούσε το ιδιοκτησιακό δικαίωμα του Σωματείου και ειδικότερα ότι αντιπρόσωποι της εναγομένης δήλωναν σε αντιπροσώπους του Σωματείου ότι θα βοηθήσουν το Σωματείο να ανακτήσει το οίκημα του. Διαφαίνεται ότι στις 11.8.2004 το Σωματείο μεταβίβασε επ΄ ονόματι της εναγομένης 2 το επίδικο ακίνητο. Δόθηκε χρόνος στο Σωματείο να πληρώσει το τίμημα αγοράς πλέον τόκους και άλλα έξοδα ώστε να μεταβιβαστεί εκ νέου το επίδικο ακίνητο στο Σωματείο. Προκύπτει ότι μέχρι και σήμερα δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από το Σωματείο ώστε το ακίνητο να εγγραφεί επ΄ ονόματι του. 9.3 Στις 12.1.2010 το Σωματείο και η εναγομένη 2 υπέγραψαν έγγραφο ημερ. 12.1.2010 (βλ.τεκμ.15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση) στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «... Ουσιώδη Όρη και Δεδομένα:
  4. Το οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ μεταβιβάστηκε στις 11/8/2004 στην εταιρεία Elswich έναντι ποσού ευρώ €288.000 με αντίστοιχο ποσό δανεισμού με την Τράπεζα Κύπρου.
  5. Η Elswich προτείνει την ανάπτυξη του χώρου Οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ όπως παρουσιάζεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια με στόχο την εξόφληση του δανείου που αναφέρεται στο 1 πιο πάνω.
  6. Οποιοδήποτε επιπλέον όφελος προκύψει από την ανάπτυξη του χώρου Οίκημα Σωματίου ΑΛΚΗ θα διατεθεί για τις ανάγκες της ΑΛΚΗΣ και για την εξόφληση άλλων οφειλών της ΑΛΚΗΣ.». Το πιο πάνω έγγραφο δεν διατυπώνει με τη σαφήνεια που απαιτείται, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός εκάστου των συμβαλλομένων. Και εξηγώ. Δεν καθορίζει καθοιονδήποτε τρόπο, το πρόσωπο που θα προχωρήσει με την ανάπτυξη του χώρου, τον χρόνο που θα λάβει χώρα, το πρόσωπο που θα αναλάβει τα έξοδα ανάπτυξης. Και κάτι άλλο. Δεν καθορίζεται στο έγγραφο η αντιπαροχή. Το περιεχόμενο του εγγράφου είναι νεφελώδες. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ενόψει του εγγράφου ημερ. 12.1.2010 (βλ.τεκμ.15) δεν υφίσταται με βάση αυτό ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
  7. Παρά την πιο πάνω κατάληξη ότι δεν πληρούνται προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, παρά ταύτα θα εξεταστεί κατά πόσο στην περίπτωση που πληρούνταν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ.231 και Κυρίσαββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ.
  1. Το Σωματείο ισχυρίζεται ότι υπάρχει κίνδυνος να παραμείνει άστεγο στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και περαιτέρω δηλώνουν ότι επιθυμούν την διατήρηση του για εθνικούς, ηθικούς, πολιτικούς και ιστορικούς λόγους. Ευλόγως πλανάται το ερώτημα. Αφού επιθυμούσαν την διατήρηση του Σωματείου τους για τους πιο πάνω λόγους γιατί το μεταβίβασαν στην εναγομένη 2 το
  2. Τι έπραξαν έκτοτε, αφού ως ισχυρίζονται η εναγομένη 2 θα μεταβίβαζε το ακίνητο επ΄ ονόματι τους με την καταβολή του ποσού των ΛΚ150.000.-. Όπως έχει ήδη αναφερθεί δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από μέρους τους. Στην προκείμενη περίπτωση έχοντας υπόψη μου το σύνολο των γεγονότων όπως με λεπτομέρεια έχουν εκτεθεί, κρίνω ότι δεν πληρείται και η προϋπόθεση αυτή.
  3. Ανεξάρτητα από τα όσα εκτίθενται ανωτέρω, το επόμενο ερώτημα αφορά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα, στην περίπτωση που πληρούνταν σωρευτικά οι προϋποθέσεις, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει όπως έχει ήδη επεξηγηθεί. (Odysseos, ανωτέρω, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1999)1 Α.Α.Δ.152). Θα πρέπει το Δικαστήριο να ζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στην εναγόμενη 2 από το διάταγμα, εάν τελικά φανεί ότι δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί και τον κίνδυνο ο ενάγοντας να απομείνει τελικά χωρίς θεραπεία εάν δεν συνεχίσει το διάταγμα. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.788, NWL Ltd v. Woods[1989]3 All E.R.614, 625 (H.L.)). Έχοντας υπόψη μου το σύνολο των γεγονότων όπως έχουν τεθεί και από τις δύο πλευρές δεν θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και δεν υφίστανται λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος ανατρέποντας μια κατάσταση η οποία υφίστατο για 11 περίπου χρόνια, δηλαδή από την μεταβίβαση του ακινήτου στην εναγομένη 2 στις 11.8.2004 μέχρι και την καταχώριση της αγωγής 28.7.2015, παρά το γεγονός ότι το μετοχικό κεφάλαιο της εναγομένης 2 έχει αλλάξει περί τον Ιούλιο του
  1. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης 2 - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος. (Υπ.): ......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.