← Κύπρος

Ανδρέας Αγγελή ν. Δημήτρης Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4083/2012, 24/11/2015

Ανδρέας Αγγελή ν. Δημήτρης Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4083/2012, 24/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A250 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4083/2012 Μεταξύ: Ανδρέας Αγγελή Ενάγοντας -και- 1.Δημήτρης Δημητρίου

  1. Άντρη Δημητρίου Εναγομένων 24 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Ελ. Λουκά Για την Εναγομένη 2: κ. Α.Μυλωνά ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Ο ενάγοντας συμφώνησε με τον εναγόμενο 1 να του ενοικιάσει ακίνητα και έτσι υπέγραψαν σχετική συμφωνία. Η δε εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του ενοικιαστή. Ο ενοικιαστής δεν συμμορφώθηκε με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και έτσι καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Στις 3.3.2015 εκ συμφώνου εκδόθηκε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου
  3. Αξιώνεται από την εναγομένη 2 το ποσό των €30.000.-, όπως περιορίστηκε, δυνάμει συμφωνίας εγγύησης. 2.1 Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δηλώθηκαν ως παραδεκτά και συνακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Συνοπτικά έχουν ως ακολούθως. 2.2 Ο ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης των ακινήτων με αρ. εγγραφής 12/307 και 12/454 του Φ/Σχ. 40/64W2, Τμήμα 12, τεμάχια 261 και 407 στην Λάρνακα. 2.3 Ο ενάγων ενοικίασε στον εναγόμενο τα πιο πάνω ακίνητα και προς τούτο καταρτίστηκε ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 10.7.2007(βλ. τεκμ.1). Η εν λόγω συμφωνία προνοούσε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: i. Η διάρκεια της ενοικίασης καθορίστηκε σε έξι χρόνια και ειδικότερα από 10.7.2007 μέχρι 9.7.
  4. ii. Το δε ενοίκιο συμφωνήθηκε σε ΛΚ81.000.- για ολόκληρη την πιο πάνω περίοδο το οποίο ήταν πληρωτέο σε 72 μηνιαίες δόσεις ως ακολούθως: (α)ΛΚ800.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2007 μέχρι 9.7.2008 (β) ΛΚ875.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2008 μέχρι 9.7.2009 (γ) ΛΚ950.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2009 μέχρι 9.7.2010 (δ) ΛΚ1.025.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2010 μέχρι 9.7.2011 (ε) ΛΚ1.100.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2011 μέχρι 9.7.2012 (στ) ΛΚ2.000.- μηνιαίως για την περίοδο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.
  5. Το δε ενοίκιο θα ήταν προπληρωτέο την 10η ημέρα κάθε μήνα ως αναφέρεται πιο πάνω. iii. Ο εναγόμενος 1 κατά την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας κατέβαλε στον ενάγοντα το ποσό των ΛΚ1.000.- ως εγγύηση για την εκτέλεση των όρων της συμφωνίας. iv. Η πιο πάνω συμφωνία ρητά προνοούσε, μεταξύ άλλων, ότι σε περίπτωση καθυστέρησης ενοικίου ο ιδιοκτήτης θα δικαιούται με έγγραφη ειδοποίηση στον ενοικιαστή να ζητήσει την έξωση του και ο τελευταίος θα ευθύνεται για την πληρωμή του ενοικίου μέχρι την εγκατάλειψη του ακινήτου.
  6. Η εναγομένη 2 εγγυήθηκε την πιστή εκτέλεση όλων των όρων του πιο πάνω ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλ. τεκμ.1). 4.1 Στις 10.7.2009 καταρτίστηκε συμπληρωματική συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου 1 (βλ.τεκμ.2) με την οποία τροποποιήθηκε η πιο πάνω συμφωνία και ειδικότερα το μηνιαίο ενοίκιο για την περίοδο από 10.7.2009 μέχρι 9.7.2010 καθορίστηκε σε ΛΚ761.- μηνιαίως αντί ΛΚ950.- και το μηνιαίο ενοίκιο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.2013 καθορίστηκε σε ΛΚ2.189.- μηνιαίως αντί ΛΚ2.000.-. 4.2 Περαιτέρω στις 10.7.2010 καταρτίστηκε νέα συμπληρωματική συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου 1 (βλ.τεκμ.3) με την οποία τροποποιήθηκε η πιο πάνω συμφωνία και ειδικότερα το μηνιαίο ενοίκιο για την περίοδο από 10.7.2010 μέχρι 9.7.2011 καθορίστηκε σε ΛΚ761.- μηνιαίως αντί ΛΚ1.025.- και το μηνιαίο ενοίκιο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.2013 καθορίστηκε σε ΛΚ2.453.- μηνιαίως αντί ΛΚ2.000.- ως η αρχική συμφωνία (τεκμ.1) και αντί ΛΚ2.189.- ως η συμπληρωματική συμφωνία ημερ. 10.7.2009 (τεκμ.2). Η εναγομένη 2 δεν γνώριζε και δεν συγκατατέθηκε στη σύναψη των συμπληρωματικών συμφωνιών ημερ. 10.7.2009 και 10.7.2010 (βλ. τεκ. 2 και 3 αντίστοιχα).
  7. Τα καθυστερημένα ενοίκια δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 10.7.2007 (βλ. τεκμ.1) για την περίοδο από 10.6.2011 μέχρι 9.7.2013, ημερομηνία λήξης του συμβολαίου, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €73.502.-. Ο εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο από 10.7.2013 μέχρι 10.3.2015 παρά το γεγονός ότι είχε την κατοχή των επίδικων ακινήτων. Δεν καταβλήθηκε οποιονδήποτε ποσό έναντι των πιο πάνω ενοικίων. Ο ενάγοντας όμως περιόρισε την απαίτηση του εναντίον της εναγομένης 2 στο ποσό των €30.000.-. Στις 3.3.2015 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου 1 για το ποσό των €30.000.- πλέον τόκους και έξοδα ως επίσης και διάταγμα όπως παραδώσει την κατοχή του επίδικου ακινήτου. Η εκτέλεση της εν λόγω απόφασης αναστάληκε μέχρι 31.3.2015 και ακολούθως θα υπήρχε περαιτέρω αναστολή από μήνα σε μήνα νοουμένου ότι θα καταβάλλετο το ποσό των €400.- μηνιαίως από 1.4.2015 ως μηνιαίο ενοίκιο και περαιτέρω €500.- μηνιαίως από την πιο πάνω ημερομηνία έναντι του ποσού της απόφασης. Παράλειψη πληρωμής οποιασδήποτε δόσης τότε το οφειλόμενο ποσό καθίσταται αμέσως πληρωτέο και απαιτητό και επίσης το διάταγμα καθίσταται αμέσως εκτελεστό (βλ. τεκμ.4).
  8. Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης 2, εισηγήθηκε ότι οι επίδικες τροποποιήσεις, οι οποίες έγιναν χωρίς τη συγκατάθεση της εγγυητού, μετέβαλαν το ρίσκο που ανέλαβε η τελευταία δυνάμει της επίδικης εγγύησης, με αποτέλεσμα να μην έχει οποιαδήποτε ευθύνη για τις οφειλές του εναγόμενου 1 μετά τις επίδικες τροποποιήσεις της συμφωνίας. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του ενάγοντα, η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η τροποποίηση της αρχικής συμφωνίας δεν είναι ουσιώδης αφού η τροποποίηση του ποσού των πληρωτέων δόσεων δεν επηρεάζει τα συμφέροντα της εναγομένης 2, η οποία ευθύνεται για την εξόφληση του συνολικού χρέους και συνακόλουθα η εγγυητής δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη την οποία έχει με βάση τη συμφωνία εγγύησης.
  9. Εκείνο που θα αποφασιστεί στη συνέχεια είναι κατά πόσο οι τροποποιήσεις που επήλθαν στην κύρια συμφωνία, χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την απαλλαγή του εγγυητή. 8.1 Το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου ρητά προνοεί: «Κάθε μεταβολή των όρων της μεταξύ πρωτοφειλέτη και πιστωτή σύμβασης η οποία γίνεται χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, απαλλάσσει τον εγγυητή από κάθε ευθύνη για συναλλαγές μεταγενέστερες της μεταβολής». 8.2 Άλλη πρόνοια σχετική με τη σύμβαση εγγύησης είναι εκείνη που περιέχεται στο άρθρο 97 του Κεφ.149, το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι, όπου ο πιστωτής προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη ασυμβίβαστη με τα δικαιώματα του εγγυητή ή παραλείπει να τελέσει πράξη η οποία επιβάλλεται από τις υποχρεώσεις του προς τον εγγυητή, με αποτέλεσμα η θεραπεία του εγγυητή έναντι του πρωτοφειλέτη να εξασθενεί, ο εγγυητής απαλλάσσεται. 8.3 Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν T.G. & Sons Importing Ltd κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 Ο εφεσίβλητος 2 εγγυήθηκε την εφεσίβλητη 1, εναγομένη εταιρεία, για τρεχούμενο λογαριασμό που παραχωρήθηκε από τις 10.4.
  1. Σε μεταγενέστερο χρόνο υπεγράφη μεταξύ των εφεσειόντων και της εφεσίβλητης 1 συμφωνία δανείου, μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση του τρεχούμενου λογαριασμού. Η πρωτοφειλέτης παρέλειψε να τηρεί το πρόγραμμα αποπληρωμής του δανείου και έτσι οι εφεσείοντες στράφηκαν εναντίον του εγγυητή, εφεσίβλητου
  2. Αποφασίστηκε ότι έστω και αν ήθελε υποτεθεί ότι η εγγύηση ήταν συνεχής αυτή έπαυσε να ισχύει με την αποπληρωμή του τρεχούμενου λογαριασμού. Περαιτέρω κρίθηκε ότι μεταβλήθηκαν οι όροι της δανειοδότησης χωρίς τη συγκατάθεση του εγγυητή. Δεν υπήρχε οτιδήποτε που να υποδείκνυε ότι στη συμφωνία για την παροχή του τρεχούμενου λογαριασμού υπήρχε όρος για την αποπληρωμή του τρεχούμενου λογαριασμού με δόσεις. Έτσι αποφασίστηκε ότι το επίδικο δάνειο δεν καλύπτετο από την εγγύηση. 8.4 Στην υπόθεση Pauline Burnes v Trade Credits Ltd
(1981)1 W.L.R. 805, η οποία έγινε αναφορά στην πιο πάνω υπόθεση, οι εναγόμενοι εγγυήθηκαν μέρος του τιμήματος αγοράς ενός ξενοδοχείου. Το ποσό για το οποίο δόθηκε η γραπτή εγγύηση ήταν πληρωτέο σε συγκεκριμένη ημέρα και έφερε τόκο 9%. Σε μεταγενέστερο χρόνο οι ενάγοντες μαζί με την αγοράστρια εταιρεία διαφοροποίησαν τους όρους της συμφωνίας του δανείου και ειδικότερα παρέτειναν τον χρόνο αποπληρωμής και αύξησαν το επιτόκιο από 9% σε 16% χωρίς την συγκατάθεση των εγγυητών. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η συμφωνία για παράταση της προθεσμίας αποπληρωμής μαζί με την αύξηση του επιτοκίου δεν ενέπιπτε εντός των προνοιών της συμφωνίας εγγύησης και πρόκειτο για αλλαγή των όρων της αρχικής συμφωνίας. Κατέληξε ότι απαιτείτο η συγκατάθεση των εγγυητών έτσι ώστε να δεσμεύονται από τις αλλαγές που έγιναν στο μεταξύ. 8.5 Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2004)1 ΑΑΔ 83, το κράτος εγγυήθηκε εταιρεία για την χρηματοδότηση από τους εφεσείοντες, καθορισμένων εξαγωγικών βιομηχανικών προϊόντων. Τα δάνεια όμως παραχωρήθηκαν για εξαγωγές άλλες από τις προβλεπόμενες στη συμφωνία. Έγινε αναφορά στα άρθρα 91 και 97 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149. Επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε μεταξύ άλλων ότι δεν τηρήθηκαν οι όροι της συμφωνίας, συμμόρφωση προς τους οποίους αποτελούσε προϋπόθεση για την ενεργοποίηση της εγγύησης των εφεσιβλήτων. 8.6 Ο εγγυητής απαλλάσσεται από την εγγύηση του μόνο όπου η μεταβολή των όρων της σύμβασης είναι σημαντική (Bishop of Credition v Bishop of Exeter
(1905)2 Ch. 455). Η μεταβολή είναι σημαντική εάν έχει επίδραση στη σύμβαση ή σε δικαίωμα κατά την διάρκεια της συναλλαγής είτε δίδοντας ένα νέο δικαίωμα σε ένα από τα μέρη ή μεταβάλλοντας ουσιωδώς την φύση του εγγράφου (βλ. Law of Guarantees, 6η Έκδοση των Andrews and Millett, σελ. 402). Ο εγγυητής δεν απαλλάσσεται στην περίπτωση που η μεταβολή γίνεται από αυτόν ή με τη συγκατάθεση του. (Mason v Booth
(1816)5 M. & S. 223). 8.7 Στην υπόθεση Holme v Brunskill
(1878)L.R. 3 Q.B.D. 495 διατυπώθηκε ο κανόνας ότι οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή των όρων της κυρίως σύμβασης θα απαλλάσσει τον εγγυητή. Στην πιο πάνω υπόθεση ο πιστωτής ενοικίασε μια φάρμα με πρόβατα στον ενοικιαστή. Ο εγγυητής εγγυήθηκε την παράδοση του κοπαδιού σε καλή κατάσταση στο τέλος της συμφωνίας. Κατά την διάρκεια της συμφωνίας αυτή τροποποιήθηκε μεταξύ του πιστωτή και του ενοικιαστή με την οποία ο τελευταίος παρέδωσε ένα από τα χωράφια στον πιστωτή με αντάλλαγμα την μείωση του ενοικίου χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση του εγγυητή. Το Αγγλικό Εφετείο αποφάσισε ότι αν και η μεταβολή δεν άλλαζε ουσιωδώς τη συμφωνία ενοικίασης, ο εγγυητής απαλλάχθηκε από την ευθύνη. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «The true rule in my opinion is that if there is any agreement between the principals with reference to the contract guaranteed, the surety ought to be consulted, and if he has not consented to the alteration, although in cases where it is without enquiry evident that the alteration is unsubstantial, or that it cannot otherwise be beneficial to the surety, the surety may not be discharged; yet that if it is not self-evident that the alteration is unsubstantial, or one which cannot be prejudicial to the surety, the Court ... will hold that in such a case the surety himself must be the sole judge whether or not he will consent to remain liable notwithstanding the alteration, and that if he has not so consented he will be discharged». 8.8 Στο σύγγραμμα Law of Guarantees, 6η Έκδοση των Andrews and Millett, στην παρ. 9-024, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Materiality A variation of the principal contract is material for the purposes of the rule in Holme v Brunskill where it is not necessarily beneficial to the surety or otherwise prejudices him, and where any lack of prejudice or benefit is not evident without enquiry. If the benefit or lack of prejudice is not self-evident, then the court will not embark on an enquiry as to whether the variation was indeed beneficial to the surety or otherwise unprejudicial. ... Thus, the question of whether a variation is material is answered objectively, without reference to what the parties thought. A surety may be discharged, therefore, if the variation is potentially prejudicial when made, even though it ultimately has little effect on the surety's risk. Accordingly, whenever a creditor seeks a variation in the terms of his contract with the principal without the knowledge or consent of the surety, he does so at his own risk, and unless the benefit or lack of prejudice to the surety is obvious, or there is obviously no possibility of prejudice, the surety will be entitled to be discharged. It is a matter for the circumstances of the variation of the principal contract, and if the creditor wishes to avoid the risk that the surety will seek to avoid liability under the guarantee, he should obtain the surety's prior consent to the variation». 9.1 Διαφαίνεται από τα παραδεκτά γεγονότα και συνακόλουθα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η εναγομένη 2 εγγυήθηκε την πιστή εκτέλεση όλων των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 10.7.
  1. Το συμφωνηθέν ενοίκιο για ολόκληρο την περίοδο ενοικίασης και ειδικότερα από 10.7.2007 μέχρι 9.7.2013 καθορίστηκε σε ΛΚ81.000.- το οποίο όμως ήταν πληρωτέο με καθορισμένο τρόπο. Με καταβολή μηνιαίων δόσεων όπως με λεπτομέρεια περιγράφεται στην παρ. 2.3.ΙΙ ανωτέρω. Η πιο πάνω σύμβαση τροποποιήθηκε χωρίς την συγκατάθεση της εναγομένης 2, εγγυήτριας. Και οι δυο τροποποιήσεις αφορούσαν την μείωση του μηνιαίου ενοικίου για συγκεκριμένη περίοδο και την αύξηση του σε μεταγενέστερη περίοδο και ειδικότερα το μηνιαίο ενοίκιο για την περίοδο από 10.7.2009 μέχρι 9.7.2010 μειώθηκε από τις ΛΚ950.- μηνιαίως σε ΛΚ761.- και αυξήθηκε για την περίοδο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.2013 από ΛΚ2.000.- σε ΛΚ2.189.-. Με την δεύτερη τροποποίηση το μηνιαίο ενοίκιο για την περίοδο από 10.7.2010 μέχρι 9.7.2011 μειώθηκε από ΛΚ1.025.- σε ΛΚ761.- και αυξήθηκε για την περίοδο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.2013 σε ΛΚ2.453.-. Τα δε καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο από 10.6.2011 μέχρι 9.7.2013 ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €73.502.-(ΛΚ43.018,80). Περαιτέρω ο ενοικιαστής ενώ είχε την κατοχή των επίδικων ακινήτων, δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο για την περίοδο από 10.7.2013 μέχρι 10.3.
  2. 9.2 Οι λόγοι που οδήγησαν τόσον τον ιδιοκτήτη όσο και τον ενοικιαστή στην τροποποίηση της κύριας σύμβασης είναι άγνωστοι. Πολλές υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Με βάση και μόνο τις πρόνοιες της αρχικής σύμβασης (τεκμ.1) αλλά και των μεταγενέστερων συμφωνιών (βλ.τεκμ.2 και 3) θα αποφασιστεί κατά πόσο η μεταβολή των όρων είναι τέτοια ώστε ο εγγυητής να απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη. 9.3 Με τις συμπληρωματικές συμφωνίες το συνολικό ποσό του ενοικίου δεν αυξήθηκε. Δεν μεταβλήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Οι τροποποιήσεις οι οποίες συνομολογήθηκαν, χωρίς την συγκατάθεση του εγγυητή, δεν επηρεάζουν καθοιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του τελευταίου και δεν διαβλέπω πώς δυνατό να επηρεάζεται επιζήμια ο εγγυητής. Οι τροποποιήσεις όπως περιγράφονται πιο πάνω, δεν επέδρασαν στο ρίσκο που ανέλαβε εξ αρχής ο εγγυητής και δεν μεταβλήθηκε ουσιωδώς η φύση της κύριας σύμβασης. Στην καλύτερη περίπτωση για τον εγγυητή, ήταν ο τελευταίος να μην αποδεκτεί την αύξηση του ενοικίου από ΛΚ2.000.- σε ΛΚ2.189.- αρχικά και ακολούθως σε ΛΚ2.453.- για την περίοδο από 10.7.2012 μέχρι 9.7.
  3. Ακόμη και στην περίπτωση που δεν ληφθεί υπόψη η αύξηση του ενοικίου την τελευταία περίοδο 10.7.2012 έως 9.7.2013 και ληφθεί υπόψη το αρχικό συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο των ΛΚ2.000.- ως επίσης εάν ληφθεί υπόψη, προς όφελος του εγγυητή, και η μείωση του ενοικίου για τον μήνα Ιούνιο του 2011 αφού σύμφωνα με την συμπληρωματική συμφωνία (τεκμ.2) το ενοίκιο μειώθηκε για την πιο πάνω περίοδο, τα καθυστερημένα ενοίκια ανέρχονται σε ποσό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περιορίστηκε από τον ενάγοντα, αφού ο τελευταίος αξιώνει το ποσό των €30.000.-. Η εναγομένη 2 δεν δικαιολογείται να επιζητεί την πλήρη απαλλαγή της από τα οφειλόμενα ενοίκια. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η τροποποίηση της αρχικής σύμβασης δεν είναι τέτοια ώστε να δικαιολογείται η απαλλαγή της εγγυητού.
  4. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης 2 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά με τον εναγόμενο 1 για το ποσό των €30.000.- με νόμιμο τόκο από σήμερα. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα επιδικάζονται έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται όμως ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί μέχρι του ποσού εξόδων που επιδικάστηκε εναντίον του εναγομένου
  5. (Υπ.): .......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.