MALIBU HEALTH PRODUCTS LTD κ.α. ν. CHARILAOU BROS LTD, Πολιτική Αγωγή

MALIBU HEALTH PRODUCTS LTD κ.α. ν. CHARILAOU BROS LTD, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1403/2010, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1403/2010 Μεταξύ:

MALIBU HEALTH PRODUCTS LTD
MALIBU TRADEMARKS LTD Εναγόντων - και - CHARILAOU BROS LTD Εναγομένης ------------------- Ημερομηνία: 30/01/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Αιμιλιανίδης για Αιμιλιανίδης & Κυριακίδης Για την Εναγομένη: κ. Ν. Νικηφόρου --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Οι Ενάγοντες, μ' αυτή την αγωγή, αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων, τις ακόλουθες θεραπείες: (Α). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγομένους ή και οιονδήποτε τούτων ή και εις τους υπαλλήλους, υπηρέτες, αντιπροσώπους ή πρόσωπα υπό τον ελέγχον των να πωλούν, παρασκευάσματα ή και παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο ή και αντηλιακές κρέμες διά της χρήσεως των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων των Εναγόντων MALIBU ή και εμπορικών σημάτων παρόμοιων προς τα εγγεγραμμένα αυτά εμπορικά σήματα ή και δια της χρήσεως της λέξης MALIBU. (B). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους ή οιονδήποτε από αυτούς, είτε διά των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων ή και μέσω προσώπων που είναι υπό τον έλεγχον ή και τελούν υπό τις εντολές των Εναγομένων, να σταματήσουν παραβιάζοντες τα Κυπριακά σήματα των Εναγόντων υπ' αρ. 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL ή και το κοινοτικό εμπορικό σήμα υπ' αρ. 135657 MALIBU ή και άλλως πως. (Γ). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους ή οιονδήποτε τούτων είτε διά των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον έλεγχον, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να μη χρησιμοποιούν το εμπορικό σήμα MALIBU, ή και το εμπορικό όνομα ή λέξη, MALIBU SUN, ως μέρος της ετικέτας ή και του σήματος ή και της ονομασίας με την οποίαν πωλούν ή και διανέμουν ή και προωθούν αντηλιακά ή και παρασκευάσματα για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο ή και άλλως πως. (Δ). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους, ή οιονδήποτε τούτων, είτε διά των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον ελέγχον, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να σταματήσουν διαφημίζοντες αντηλιακά ή και παρασκευάσματα για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο με την χρήση του εμπορικού σήματος MALIBU, ή και του εμπορικού ονόματος ή και της λέξεως, MALIBU SUN, σε έντυπο υλικό, ή και σε άλλου είδους υλικό, ή και σε έντυπα, ή και σε πινακίδες, ή και σε πλαστικό υλικό, ή και σε οποιοδήποτε υλικό διαφημίσεως, ή και προωθήσεως. (Ε). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους ή οιονδήποτε τούτων, είτε διά των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον έλεγχον, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να δηλώσουν ενόρκως τον κύκλον εργασιών τον οποίον επραγματοποίησαν, ή και τις πωλήσεις τις οποίας έχουν πραγματοποιήσει αναφορικά με την πώληση ή και διανομή ή και προώθηση αντηλιακών ή και παρασκευασμάτων για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο με το Εμπορικό σήμα MALIBU ή και το εμπορικά όνομα ή και την λέξη MALIBU SUN ή και με την χρήση εμπορικών σημάτων ή και εμπορικών ονομάτων ή και λέξεων που είναι ταυτόσημα ή φωνητικά ή και λεκτικά προσομοιάζουν προς τα εγγεγραμμένα κυπριακά εμπορικά σήματα των Εναγόντων υπ' αρ. 46629 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL ή και το κοινοτικό εμπορικό σήμα υπ' αρ. 13657 MALIBU. (ΣΤ). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους, ή και οιονδήποτε τούτων, είτε προσωπικά, είτε μέσω των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον έλεγχον, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να παραδώσουν ενόρκως, διά σκοπούς καταστροφής, όλα τα εμπορεύματα και όλα τα έντυπα υλικά, ή και διαφημιστικά υλικά, ή και πάσης φύσεως υλικά τα οποία φέρουν επ' αυτών το εμπορικό σήμα MALIBU ή και εμπορικό όνομα MALIBU SUN ή και εμπορικό όνομα ή και εμπορικό σήμα ή και λέξη η οποία να είναι ταυτόσημη ή και να προσομοιάζει λεκτικά ή φωνητικά προς τα εγγεγραμμένα κυπριακά εμπορικά σήματα των Εναγόντων υπ' αρ. 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL ή και το κοινοτικό εμπορικό σήμα υπ' αρ. 13657 MALIBU. (Ζ). Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους, ή και οιονδήποτε τούτων, είτε προσωπικά, είτε μέσω των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον έλεγχον, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να τερματίσουν την διεξαγωγή αθέμιτου ανταγωνισμού κατά των Εναγόντων μέσα από την πώληση, ή και διαφήμιση, ή και προώθηση αντηλιακών παρασκευασμάτων τα οποία φέρουν επ' αυτών το εμπορικό σήμα MALIBU ή και εμπορικό όνομα MALIBU SUN ή και εμπορικό όνομα ή και εμπορικό σήμα ή και λέξη η οποία να είναι ταυτόσημη ή και να προσομοιάζει λεκτικά ή φωνητικά προς τα εγγεγραμμένα κυπριακά εμπορικά σήματα των Εναγόντων υπ' αρ. 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL ή και το κοινοτικό εμπορικό σήμα υπ' αρ. 13657 MALIBU. (Η). Αποζημιώσεις. [Β]. ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν, δύο μάρτυρες, ως ακολούθως: i. Ο κ. Παναγιώτης Ολύμπιος, λειτουργός στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη (στο εξής καλούμενος «ο ΜΕ1»), και ii. Ο κ. Χάρης Βασιλόπουλος (στο εξής καλούμενος «ο ΜΕ2»).
Από πλευράς Υπεράσπισης, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν, δύο μάρτυρες, ως ακολούθως: i. Ο κ. Χάρης Χαριλάου, διευθυντής της Εναγομένης εταιρείας (στο εξής καλούμενη «ο ΜΥ1»), και ii. Ο κ. Νικόλας Καραμπακάκης (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ2»)
Προχωρώ να συνοψίσω, την εκατέρωθεν, των διαδίκων, εκδοχή, σε ότι αφορά τα γεγονότα της επίδικης διαφοράς και να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία. [Γ]. ΣΥΝΟΨΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενος από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η ευλογοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισμένα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν στο Δικαστήριο, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα κ.τ.λ.[i]
Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία, θέλω να τονίσω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντας την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[ii]. [Δ]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ
Οι Ενάγοντες, με την μαρτυρία που έθεσαν υπόψη μου, υποστήριξαν την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων: i. Η Ενάγουσα 1, είναι μια πασίγνωστη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο, με διεθνές κύρος, λειτουργία και ειδίκευση στα αντιηλιακά παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Η Ενάγουσα 1, δραστηριοποιείται στην Κύπρο από το 1996, μέσω των εμπορικών της αντιπροσώπων, έχοντας καταφέρει να καταλάβει σημαντικό μερίδιο της κυπριακής αγοράς των παρασκευασμάτων προστασίας του δέρματος από τον ήλιο. Τα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, όπως λοσιόν και κρέμες που παρασκευάζει η Ενάγουσα 1 και πωλούνται στην Κύπρο, φέρουν το διακριτό εμπορικό σήμα MALIBU, με βάση το οποίο τα προϊόντα της Ενάγουσας 1 τυγχάνουν αναγνώρισης από τους καταναλωτές. Η Ενάγουσα 1, δραστηριοποιείται επίσης στον τομέα της πώλησης αντιηλιακών παρασκευασμάτων, υπό το εμπορικό σήμα MALIBU και σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Η Ενάγουσα 2 είναι θυγατρική της Ενάγουσας 1, στο όνομα της οποίας είναι εγγεγραμμένα τα κοινοτικά εμπορικά σήματα MALIBU με τα οποία δραστηριοποιούνται οι Ενάγοντες. ii. Η Ενάγουσα 1, είναι στην Κύπρο, η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης, μεταξύ άλλων, και των ακόλουθων εμπορικών σημάτων: (α) Το εμπορικό σήμα με αρ. 46429 MALIBU το οποίο είναι εγγεγραμμένο στην κλάση 3 του Μητρώου Εμπορικών Σημάτων, σε ότι αφορά «αντιηλιακά παρασκευάσματα, παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, λοσιόν, κρέμες και λάδια, προϊόντα προστασίας από τον ήλιο, παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες μετά τον ήλιο». Αυτό, είναι εγγεγραμμένο από την 08/10/1996 και η εγγραφή του εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. (β) Το εμπορικό σήμα με αρ. 39695 MALIBU & LABEL το οποίο είναι εγγεγραμμένο στην κλάση 3 του Μητρώου Εμπορικών Σημάτων, σε ότι αφορά «αντιηλιακά παρασκευάσματα». Αυτό, είναι εγγεγραμμένο από την 10/02/2001 και η εγγραφή του εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. iii. Η Ενάγουσα 2, είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης και αριθμού εμπορικών σημάτων στο Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, τα οποία, μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 01/05/2004, έχουν αυτόματα ισχύ στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, δυνάμει της κυπριακής νομοθεσίας. Μεταξύ των Εμπορικών Σημάτων τα οποία είναι ήδη εγγεγραμμένα εις το Κοινοτικό Μητρώον Εμπορικών Σημάτων στο όνομα των Εναγόντων, περιλαμβάνεται το εμπορικό σήμα αρ. 135657 MALIBU, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στις Κλάσεις 3, 5 και 9 του Κοινοτικού Μητρώου Εμπορικών Σημάτων αναφορικά με, μεταξύ άλλων, «αντιηλιακά παρασκευάσματα, παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο, λοσιόν, κρέμες και λάδια, προϊόντα προστασίας από τον ήλιο, παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες μετά τον ήλιο». Το εμπορικό σήμα είναι εγγεγραμμένο από την 01/04/1996 και η εγγραφή του εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. iv. Τόσο οι Κύπριοι, όσο και οι Ευρωπαίοι καταναλωτές, έχουν μάθει να συνδέουν το εμπορικό σήμα MALIBU, με την ποιότητα των Εναγόντων και με τα διάφορα αντιηλιακά παρασκευάσματα ή και λοσιόν και κρέμες για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, που οι Ενάγοντες προσφέρουν με τα δικά τους εμπορικά σήματα. Στην Κύπρο, οι Ενάγοντες έχουν συνάψει στρατηγικές συνεργασίες με τους εμπορικούς τους αντιπροσώπους για πώληση των προϊόντων τους, έτσι ώστε, αυτά, να καταστούν πασίγνωστα στην κυπριακή αγορά και να πωλούνται σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες. Τα προϊόντα με το εμπορικό σήμα MALIBU, θεωρούνται ως τα πλέον επιτυχημένα ίσως προϊόντα των Εναγόντων στην Κύπρο. Τα προϊόντα με το εμπορικό σήμα MALIBU, είναι επίσης γνωστά τόσο σε Κύπριους, όσο και μη Κύπριους λόγω της έντονης παρουσίας των Εναγόντων στην Ευρώπη και ιδίως σε εκείνες τις χώρες από τις οποίες πολλοί ταξιδιώτες έρχονται στην Κύπρο, δηλαδή στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελλάδα και όπου Κύπριοι ταξιδεύουν κυρίως για εργασία, σπουδές ή διακοπές. Ένας μεγάλος αριθμός ξένων επισκεπτών στην Κύπρο είχε αγοράσει προϊόντα με το εμπορικό σήμα MALIBU στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ελλάδα, καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. v. Περί τα μέσα Μαΐου 2010, οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν ότι οι Εναγόμενοι ξεκίνησαν να εισάγουν ή και διανέμουν ή και πωλούν ή και προσφέρουν προς πώληση στην Κύπρο, διάφορα αντιηλιακά παρασκευάσματα ή και λοσιόν και κρέμες για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, τα οποία ήταν πανομοιότυπα με τα προϊόντα που πωλούνται με το εμπορικό σήμα MALIBU από τους Ενάγοντες. Τα προϊόντα αυτά, με την επωνυμία MALIBU SUN, ήταν πανομοιότυπα με τα προϊόντα που πωλούνται με το εμπορικό σήμα MALIBU, τόσο ως προς την ονομασία, όσο και ως προς το συνολικό πακέτο με το οποίο πωλούνταν και διαφημίζονταν, κατά τρόπο ώστε να επιχειρείται παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού και να παραβιάζονται τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων. vi. Μόλις περιήλθε στην αντίληψή των Εναγόντων η πληροφορία για την πώληση των προϊόντων αυτών, δόθηκαν άμεσα οδηγίες στον εμπορικό τους αντιπρόσωπο στην Κύπρο, όπως αγοράσει δείγμα από τα εν λόγω προϊόντα, κάτι το οποίο αυτός έπραξε. Στις 13/05/2010, ο εμπορικός αντιπρόσωπος των Εναγόντων στην Κύπρο, αγόρασε δύο αντιηλιακά παρασκευάσματα MALIBU SUΝ έναντι συγκεκριμένου ανταλλάγματος. Κατέστη τότε, εμφανές, ότι τα εν λόγω παρασκευάσματα παράγονται στην Ελλάδα από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. Η εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε, ήταν η εμπορική αντιπρόσωπος των Εναγόντων ή και της Ενάγουσας 1 στην Ελλάδα μέχρι και κατά τον Αύγουστο του έτους
Τα παρασκευάσματα εισάγονται, διανέμονται, πωλούνται και προσφέρονται προς πώληση στην Κύπρο αποκλειστικά από τους Εναγόμενους. vii. Το εμπορικό σήμα MALIBU των Εναγόντων, το οποίο είναι εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα, υφίσταται παραβίαση με την χρήση από τους Εναγομένους της λέξεως MALIBU πάνω σε αντιηλιακά παρασκευάσματα τα οποία εισάγουν, διανέμουν ή και πωλούν ή και προσφέρουν προς πώληση στην Κύπρο. Με τον τρόπο με τον οποίο οι Εναγόμενοι έχουν υιοθετήσει το σήμα MALIBU στα αντιηλιακά τους ή και στις λοσιόν ή και κρέμες τους για προστασία του δέρματος από τον ήλιο ή και όπως χρησιμοποιείται από αυτούς σε σχέση με αντιηλιακά ή και παρασκευάσματα για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, δημιουργείται στο γενικό κοινό και στους καταναλωτές, σύγχυση. viii. Λόγω της πολύ μεγάλης ομοιότητας του εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος των Εναγόντων, MALIBU, με το σήμα MALIBU SUN, το οποίο χρησιμοποιούν οι Εναγόμενοι, αναφορικά με πανομοιότυπο είδος αντιηλιακού, η εντύπωση που δημιουργείται ή και που μπορεί εύκολα να δημιουργηθεί, είναι ότι το MALIBU δεν είναι εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα που ανήκει στους Ενάγοντες, αλλά απλώς μια μάρκα αντιηλιακού που χρησιμοποιείται ελεύθερα τόσο από τους Ενάγοντες, όσο και από τους Εναγομένους. Το εμπορικό σήμα των Εναγόντων MALIBU και το σήμα MALIBU SUN, το οποίο χρησιμοποιούν οι Εναγόμενοι, είναι ταυτόσημα, με μοναδική διαφοροποίηση την προσθήκη της λέξης SUN, δηλαδή «ήλιος» στα προϊόντα των Εναγομένων. Οι Ενάγοντες, πάντοτε διαφήμιζαν τα προϊόντα τους ως MALIBU SUN, δηλαδή ως παρασκευάσματα MALIBU για προστασία από τον «ήλιο» και η ιστοσελίδα τους είναι χαρακτηριστικά η www.malibusun.com. ix. Θέση των Εναγόντων, είναι, ότι, η εγγραφή των εμπορικών σημάτων MALIBU των Εναγόντων στο Κυπριακό ή και στο Κοινοτικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, προστατεύει τα εμπορικά σήματα αυτά από οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη παραβίαση. Τέτοια μη εξουσιοδοτημένη παραβίαση μπορεί να είναι εμφανής, όχι μόνο όταν υπάρχει αντιγραφή ταυτόσημου του εμπορικού σήματος των Εναγόντων, αλλά και όταν ένα σήμα όπως το σήμα MALIBU SUN των Εναγομένων, είναι τόσο όμοιο με το εμπορικό σήμα των Εναγόντων, ούτως ώστε να το παραβιάζει. Πράγματι, στην υπόθεση αυτή, το σήμα MALIBU SUN των Εναγομένων είναι τόσο όμοιο προς τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα MALIBU των Εναγόντων, ούτως ώστε να τα παραβιάζει. Ο μοναδικός λόγος, για τον οποίο οι Εναγόμενοι έχουν υιοθετήσει στην ετικέτα τους, το σήμα MALIBU, είναι διά να επωφεληθούν της μεγάλης φήμης των εμπορικών σημάτων MALIBU των Εναγόντων. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον τρόπο με τον οποίο πωλούνται τα προϊόντα με την επωνυμία MALIBU των Εναγομένων. x. Θέση των Εναγόντων, είναι, ότι, οι Εναγόμενοι, με τις προαναφερόμενες πράξεις τους, έχουν παραβιάσει το αποκλειστικό δικαίωμα των Εναγόντων να χρησιμοποιούν τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα τους. xi. Η, κατά τον προαναφερόμενο τρόπο, χρήση από τους Εναγομένους των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων που περιέχει την λέξη MALIBU, έχει προκαλέσει ή και προκαλεί ή και ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά στους Ενάγοντες, για τους εξής λόγους: (α) Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε τρόπος με τον οποίο μπορεί μελλοντικά να υπολογιστεί με δυνατό βαθμό βεβαιότητας ποια ζημιά μπορεί να γίνει στην ταυτότητα του εμπορικού σήματος MALIBU, όταν καταναλωτές θα αγοράζουν το MALIBU SUN, νομίζοντας ότι καταναλώνουν τα παρασκευάσματα MALIBU των Εναγόντων. Παρόμοια σύγχυση μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην ταυτότητα, διακριτικότητα και αναγνωσιμότητα του εμπορικού σήματος MALIBU. Αυτό θα έχει δυσμενείς συνέπειες ως προς την φήμη των προϊόντων των Εναγόντων, τέτοιας φύσης που είναι αδύνατο να υπολογιστούν ή να αποκατασταθούν. (β) Κανένας δεν μπορεί, ουσιαστικά, να προβλέψει την αντίδραση επισκεπτών στην Κύπρο, οι οποίοι γνωρίζουν τα παρασκευάσματα MALIBU των Εναγόντων και οι οποίοι θα επιχειρήσουν να καταναλώσουν το προϊόν MALIBU SUN των Εναγομένων. Η μη ικανοποίηση τους προς το προϊόν MALIBU SUN των Εναγομένων, μπορεί απλά να τους κάμει να αποφεύγουν το παρασκεύασμα MALIBU, όχι μόνο στην Κύπρο, κατά την διάρκεια της μικρής επισκέψεως τους εδώ, αλλά επίσης και σε άλλες χώρες, όπου τα παρασκευάσματα MALIBU πωλούνται. (γ) Καταναλωτές οι οποίοι έχουν δοκιμάσει τα παρασκευάσματα με το εμπορικό σήμα MALIBU στην Κύπρο και σε άλλες χώρες, και που επισκέπτονται οποιοδήποτε χώρο όπου πωλείται το προϊόν MALIBU, δεν γνωρίζουν την πηγή προέλευσης του προϊόντος MALIBU. Επομένως, μπορεί να επιθυμούν να αγοράσουν MALIBU και να αγοράζουν, αντί αυτού, MALIBU SUN και είναι πολύ πιθανόν ότι θα θεωρήσουν πως το παρασκεύασμα MALIBU SUN, το οποίο έχουν καταναλώσει, είναι προϊόν MALIBU, το οποίο παρασκευάζεται ή και διανέμεται από τους Ενάγοντες. Η πιθανή απογοήτευση των καταναλωτών αναφορικά με το προϊόν MALIBU SUN των Εναγομένων, απλώς θα τους κάμει να αποφεύγουν παρασκευάσματα με το εμπορικό σήμα MALIBU SUN στο μέλλον. (δ) Οι καταναλωτές, γενικά, δεν αναμένεται να γνωρίζουν κατά πόσον το προϊόν MALIBU συνδέεται με τους Ενάγοντες ή όχι. Εάν γνωρίζουν ή έχουν ακούσει το όνομα MALIBU, ως προϊόν των Εναγόντων, είναι μεγάλη πιθανότητα ότι θα αγοράσουν το προϊόν MALIBU SUN, νομίζοντας ότι το προϊόν MALIBU SUN κατά κάποιον τρόπον συνδέεται με τους Ενάγοντες. (ε) Οι Ενάγοντες πωλούν στην Κύπρο και παγκοσμίως τα προϊόντα τους με το εμπορικό σήμα MALIBU, που υποδηλώνει ένα είδος αντηλιακών ή και λοσιόν ή και κρέμας για προστασία του δέρματος από τον ήλιο, που έχει αναπτυχθεί μέσα από κλινικές μελέτες και ανάπτυξη τεχνογνωσίας και το οποίο πωλείται με το ίδιο εμπορικό σήμα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Καταναλωτές, οι οποίοι αγοράζουν προϊόντα των Εναγόντων, έχουν μάθει να προτιμούν τα παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο με το εμπορικό σήμα MALIBU, και αγοράζουν συχνά το MALIBU ως ένα αντηλιακό το οποίο υποδηλώνει μια συγκεκριμένη προστασία του δέρματος από τον ήλιο και έχει συγκεκριμένα κλινικά αποτελέσματα. Κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσον οι ίδιοι καταναλωτές των παρασκευασμάτων MALIBU SUN που παρασκευάζονται από τους Ενάγοντες, θα είναι ικανοποιημένοι με το προϊόν MALIBU SUN το οποίο παρασκευάζουν οι Εναγόμενοι. Αν οι καταναλωτές που δοκίμασαν το προϊόν MALIBU SUN των Εναγομένων, δεν ικανοποιηθούν με το προϊόν αυτό, τότε θα τείνουν να αποφεύγουν να αγοράζουν και προϊόντα MALIBU, εφόσον θα συγχέουν τα δύο προϊόντα. xii. Οι Εναγόμενοι, εκτός αν διαταχθούν από το Δικαστήριο να σταματήσουν την παραβίαση των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων, δεν πρόκειται να σταματήσουν. xiii. Οι Ενάγοντες, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουν τον κύκλο εργασιών των Εναγομένων, αναφορικά με την επιχείρηση την οποία λειτουργούν πωλώντας ή και προωθώντας αντηλιακά με την επωνυμία ή που περιέχουν την λέξη MALIBU. Ως εκ τούτου, αιτούνται αποζημιώσεις, καθώς και διαταγή με την οποία να καλούνται οι Εναγόμενοι να δηλώσουν ενόρκως τον κύκλο εργασιών τον οποίο πραγματοποίησαν ή και τα κέρδη τα οποία έχουν πραγματοποιήσει αναφορικά με πώληση αντηλιακών παρασκευασμάτων με σήμα που περιέχει τη λέξη MALIBU. [Ε]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ
Οι Εναγόμενοι, με την μαρτυρία που έθεσαν υπόψη μου, αρνήθηκαν την, από πλευράς Εναγόντων, εκδοχή γεγονότων και υποστήριξαν την δική τους ακόλουθη εκδοχή: i. Οι Εναγόμενοι, παρόλο που εισήγαγαν τα προϊόντα MALIBU SUN στην Κύπρο, δεν πρόλαβαν να τα διανέμουν και να τα πωλήσουν στην Κύπρο, λόγω έκδοσης, στα πλαίσια αυτής της Αγωγής, ενδιάμεσου απαγορευτικού Διατάγματος από το Δικαστήριο, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, οι Εναγόμενοι, δεν ανέπτυξαν κύκλο εργασιών, ούτε και πραγματοποίησαν οποιαδήποτε κέρδη, ενώ όλες οι παραγγελίες που είχαν σε ότι αφορούσε το εν λόγω προϊόν, ακυρώθηκαν. ii. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν προκαλείται οποιαδήποτε σύγχυση μεταξύ των προϊόντων τα οποία πωλούνται από τους Ενάγοντες και των προϊόντων που εισήχθηκαν από τους Εναγομένους, ούτε δημιουργείται οποιαδήποτε παραπλάνηση σε τρίτα πρόσωπα σε σχέση με τα δύο προϊόντα, καθότι υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των προϊόντων των Εναγομένων και των προϊόντων των Εναγόντων. Πρόκειται για δύο διαφορετικά προϊόντα, τόσο σε ότι αφορά την εξωτερική εμφάνιση, την ονομασία και την μυρωδιά, καθώς επίσης και την τιμή, αφού τα προϊόντα των Εναγομένων είναι πιο ακριβά απ' αυτά των Εναγόντων. Σε ότι αφορά την ονομασία, το όνομα MALIBU SUN, είναι δύο λέξεις, και στα ελληνικά ερμηνεύεται ως «Ο ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ MALIBU», ενώ το MALIBU, είναι μία λέξη και αναφέρεται στην πόλη MALIBU. Ως εκ τούτου, δεν προκαλείται η οποιαδήποτε παραπλάνηση ή σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό της Κύπρου. iii. Επιπλέον, τα προϊόντα των Εναγόντων, δεν είναι γνωστά στην Κυπριακή αγορά και δεν έχουν την φήμη που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι έχουν. Το γεγονός ότι οι Ενάγοντες έχουν εγγεγραμμένο το εμπορικό σήμα MALIBU για τα προϊόντα τους, δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι υπάρχει απομίμηση από τα προϊόντα των Εναγομένων, από την στιγμή που το Κυπριακό κοινό δεν γνωρίζει τα προϊόντα MALIBU, ώστε να τα συγχύσει με τα προϊόντα MALIBU SUN. iv. Το όνομα MALIBU, χρησιμοποιείται από σωρεία προϊόντων τα οποία κυκλοφορούν σε ολόκληρο τον κόσμο, καθότι η ονομασία MALIBU προκύπτει από το όνομα πόλης στην δυτική κομητεία του Λος Άντζελες στην πολιτεία της Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Επομένως, το όνομα μίας πολιτείας, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατ' αποκλειστικότητα από ένα προϊόν. v. Τα προϊόντα MALIBU SUN, παράγοντα στην Ελλάδα από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., η οποία ήταν εμπορική αντιπρόσωπος των Εναγόντων, μέχρι τον Αύγουστο του έτους
Τα προϊόντα με την επωνυμία MALIBU SUN, μέχρι και την καταχώριση αυτής της Αγωγής, διανέμονταν κανονικά από την εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. σ' ολόκληρη την Ευρώπη και την Αμερική, χωρίς να εμποδιστούν από οποιοδήποτε δικαστικό διάταγμα, είτε στην Ελλάδα, είτε σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης, είτε σε οποιαδήποτε πολιτεία της Αμερικής. [Ζ]. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Από την ενώπιον μου προσαχθείσα μαρτυρία, οδηγούμε στο συμπέρασμα ότι, τα πρόσωπα που κλήθηκαν στο Δικαστήριο από πλευράς Εναγόντων, - στην βάση, πάντοτε, του σχετικού βαθμού πιθανότητας -, μαρτύρησαν την πραγματική εκδοχή γεγονότων. Βρίσκω ότι, η μαρτυρία αυτή, είναι αξιόπιστη, καθότι χαρακτηρίζεται από λογική, υποστηρίζεται και επιβεβαιώνεται και από την ενώπιον μου τεθείσα έγγραφη μαρτυρία, καθώς επίσης και γιατί αυτή δεν έχει πληγεί ή ανατραπεί από τα όσα έχουν παρουσιαστεί ενώπιον μου από πλευράς Εναγομένων. Ως εκ των προαναφερομένων, αποδέχομαι την μαρτυρία που παρουσιάστηκε από πλευράς Εναγόντων, στην ολότητα της και προβαίνω, βάσει αυτής, στα ανάλογα ευρήματα.
Αντίθετα, απορρίπτω την εκδοχή γεγονότων που ετέθη ενώπιον μου από πλευράς Εναγομένων, καθότι κρίνω, ότι, τα πρόσωπα που κλήθηκαν στο Δικαστήριο από πλευράς τους, - στην βάση, πάντοτε, του σχετικού βαθμού πιθανότητας -, δεν μαρτύρησαν την πραγματική εκδοχή γεγονότων. Βρίσκω, συναφώς, ότι, η μαρτυρία αυτή, είναι αναξιόπιστη, καθότι, οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν, με εξαίρεση εκείνους που είναι παραδεκτοί, στερούνται της αναγκαίας πειστικότητας (λόγω, κυρίως, γενικότητας, έλλειψης σχετικότητας με τα επίδικα γεγονότα και αντιφάσεων, στην μεταξύ των μαρτύρων υπεράσπισης μαρτυρίας), δεν υποστηρίζονται από την ενώπιον μου τεθείσα έγγραφη μαρτυρία (και μάλιστα απ' αυτή που ετέθη από πλευράς των ιδίων των Εναγομένων) και δεν είναι λογικοί. Συνιστούν, κατά την άποψη μου, εμφανή προσπάθεια των Εναγομένων να προβάλουν ισχυρισμούς εκ των υστέρων ή και κατά τη διάρκεια της δίκης, οι οποίοι δεν έχουν καμιά επαφή με τα πραγματικά γεγονότα, ως αυτά έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου. Ενδεικτικά της προαναφερόμενης κατάληξης μου, είναι τα ακόλουθα ευρήματα μου: i. Ο ΜΥ1, απ' την αρχή της εξέτασης του στο Δικαστήριο, επέμεινε ότι, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος γνωρίζει, οι Ενάγοντες, δεν έχουν νομικό δικαίωμα να χρησιμοποιούν ως μέρος του εμπορικού σήματος τους, σε ότι αφορά τα εμπορεύματα τους, την λέξη MALIBU, γιατί είναι τοπωνύμιο και κάτι τέτοιο απαγορεύεται. Παρουσίασε δε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, αριθμό εκτυπώσεων από έρευνα που διεξήγαγε ο ίδιος στο διαδίκτυο (δέστε σχετικά, τα Τεκμήρια ΧΧ30, ΧΧ31 έως ΧΧ36). Στην συνέχεια, ενώ, αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε ότι δεν είναι ειδικός επί του ζητήματος, χωρίς να πείσει ως προς το γιατί, αλλά και παράλογα, απέρριψε την θέση των Εναγόντων, ότι, τα αναφερόμενα στα Τεκμήρια ΠΟ1, ΠΟ2 και ΧΒ1 - τα οποία είναι, πιστοποιημένα αντίγραφα καταχωρήσεων στο Μητρώο Εμπορικών Σημάτων που τηρείται από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη της Δημοκρατίας και αποτέλεσμα έρευνας από το Μητρώο Κοινοτικών Εμπορικών Σημάτων που τηρείται από το Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (ΓΕΕΑ)[iii] από την ιστοθέση του ΓΕΕΑ στη διεύθυνση http://www.oami.europa.eu[iv], αντίστοιχα -, τεκμηριώνουν[v] ότι, υφίσταται εγγραφή των επίδικων εμπορικών σημάτων, τόσο σε εθνικό, όσο και κοινοτικό επίπεδο, προς όφελος των Εναγόντων, που τους κατοχυρώνει το δικαίωμα χρήσης της επίδικης αυτής λέξης και σήματος, για τα προϊόντα τους στην Κυπριακή επικράτεια. Ενώ ο ΜΥ1 απέρριψε, ως προανέφερα, χωρίς ουσιαστικό λόγο, το περιεχόμενο των Τεκμηρίων ΠΟ1, ΠΟ2 και ΧΒ1, προσπάθησε να υποστηρίξει την δική του εκδοχή, επικαλούμενος πληροφορίες τις οποίες άντλησε, ως προανέφερα, από το διαδίκτυο[vi], οι οποίες, χωρίς το αναγκαίο ως προς αυτές υπόβαθρο, δεν έχουν, κατά την άποψη μου, καμία αποδεικτική αξία. Ας σημειωθεί εδώ και το ότι, ενώ σε ότι αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου ΧΒ1, ο ΜΥ1, σε μια προσπάθεια του να αποφύγει να απαντήσει κατά πόσο συμφωνεί με τα όσα του υποδείχθηκαν ότι αυτό καταγράφει, δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν κατανοεί την Αγγλική γλώσσα στην οποία αυτό είναι αποτυπωμένο, προγενέστερα κατά την παρουσίαση της μαρτυρίας του, είχε παρουσιάσει προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, αποτέλεσμα έρευνας του στο διαδίκτυο, η οποία, σχεδόν ολόκληρη, είναι εκφρασμένη, και το αποτέλεσμα της αποτυπωμένο, στην Αγγλική γλώσσα (δέστε σχετικά τα Τεκμήρια ΧΧ31 έως ΧΧ
ii. Ο ΜΥ1, κατά την κυρίως εξέταση του, υποστήριξε ότι, το εμπορικό σήμα, MALIBU SUN By Phenomenon, ενεγράφη ως τέτοιο, στην Ελληνική Δημοκρατία και στο Μητρώο Κοινοτικών Εμπορικών Σημάτων που τηρείται από το Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (ΓΕΕΑ), από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΥ1, το εν λόγω εμπορικό σήμα, είναι εγγεγραμμένο και στο σχετικό Μητρώο Εμπορικών Σημάτων που τηρείται από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη στην Δημοκρατία και άρα, προστατευμένο και στην Κύπρο. Επικαλέστηκε μάλιστα και σχετική προς τούτο πληροφόρηση που έτυχε από το Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη. Προς υποστήριξη αυτού του ισχυρισμού, ο ΜΥ1 παρουσίασε στο Δικαστήριο και σχετικό δημοσίευμα στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 23/01/2013 (Τεκμήριο ΧΧ9). Κληθείς, κατά την αντεξέταση του, να διευκρινίσει, σε ποια κλάση εμπορικού σήματος ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ότι είναι εγγεγραμμένο το εμπορικό σήμα MALIBU SUN By Phenomenon από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., ο ΜΥ1, ισχυρίστηκε ότι αυτό, είναι εγγεγραμμένο στην Κλάση 3 (που περιλαμβάνει, σημειώνω εδώ παρενθετικά, τα εμπορεύματα). Όταν όμως του υποδείχθηκε ότι αυτό, βάσει του ιδίου του Τεκμηρίου ΧΧ9 που παρουσίασε στο Δικαστήριο, δεν είναι εγγεγραμμένο στην Κλάση 3, αλλά στην Κλάση 35 και ποια η σημασία αυτής της διαφοράς (ότι δηλαδή αυτή δεν αφορά εμπορεύματα, αλλά υπηρεσίες), ο ΜΥ1 επικαλέστηκε πληροφόρηση που έλαβε από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και δη τον διευθυντή της, κ. Νικόλα Καραμπακάκη (ΜΥ2), ως προς το ότι αυτό εμπίπτει στην Κλάση 3 και επέμεινε, πεισματικά μάλιστα και εντελώς παράλογα, στον εν λόγω ισχυρισμό του. Πρόσθεσε, μάλιστα, επ' αυτού (- και με αναφορά στο ισχυριζόμενο από πλευράς Εναγομένων γεγονός, ότι η κατοχύρωση αυτή του εμπορικού σήματος MALIBU SUN By Phenomenon, επήλθε το έτος 2013 -), σχολιάζοντας υποβολή που του έγινε από τον συνήγορο των Εναγόντων της θέσης τους ότι, με την εισαγωγή και πώληση των αντιηλιακών προϊόντων με την επωνυμία MALIBU SUN By Phenomenon, επηρεάζεται το εμπορικό σήμα των Εναγόντων: «Όχι. Για να γίνουμε καλύτεροι και εφησυχαστικά νομότυποι, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. προέβη στην εγγραφή του εμπορικού σήματος MALIBU SUN By Phenomenon. Έστω και αν αυτό εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2013, εγκρίθηκε με τους ίδιους νόμους. Κανένας δεν έχει υποχρέωση να εγγράψει τα εμπορικά σήματα, πριν κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα. Όταν ενοχλήθηκαν κάποιοι, εισηγηθήκαμε στον ιδιοκτήτη της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. να το εγγράψει και το έκανε. .». Θέση αντίθετη με τον δικογραφημένο ισχυρισμό της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων, ότι τα εν λόγω εμπορεύματα της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., διανέμονταν «κανονικά» από αυτήν, δηλαδή νομότυπα και προγενέστερα. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω περαιτέρω εδώ ότι, ο ισχυρισμός του ΜΥ1, αναφορικά με την εγγραφή του εν λόγω εμπορικού σήματος της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και η παρουσίαση από πλευράς του, προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού, του Τεκμηρίου ΧΧ9, έγινε με αποσιώπηση του γεγονότος, σε ποια συγκεκριμένη κλάση αυτό είναι εγγραμμένο, ζήτημα καίριο γι' αυτή την υπόθεση, λαμβανομένης υπόψη, της βάσης της εναντίον της Εναγομένης εγερθείσας Αγωγής. Αν όντως, οι Εναγόμενοι, είχαν πίστη στο βάσιμο του εν λόγω ισχυρισμού τους, ότι δηλαδή το εμπορικό σήμα MALIBU SUN By Phenomenon, είναι κατοχυρωμένο σε ότι αφορά τα αντιηλιακά εμπορεύματα, δια σχετικής εγγραφής του, ο ΜΥ1, κατά την κυρίως εξέταση του, θα προσέτρεχε να αποκαλύψει ξεκάθαρα σε ποια συγκεκριμένη κλάση αυτό είναι εγγεγραμμένο και δεν θα αφηνόταν το θέμα να διερευνηθεί (και αν θα διερευνούταν) κατά την αντεξέταση του. iii. Ως προαναφέρθηκε, ο ΜΥ1, επέμεινε ότι το εμπορικό σήμα MALIBU SUN By Phenomenon, ενεγράφη από την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., στην Κλάση 3 σε σχέση με τα αντιηλιακά της εμπορεύματα. Επέμεινε μάλιστα σ' αυτή του την τοποθέτηση, ως προανέφερα, πεισματικά, επικαλούμενος το Τεκμήριο ΧΧ9, ήτοι το δημοσίευμα στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 23/01/2013 και πληροφόρηση που έλαβε ως προς αυτό, από την ελλαδική εταιρεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και δη τον διευθυντή της, κ. Νικόλα Καραμπακάκη (ΜΥ2). Αυτή όμως, δεν είναι η πραγματικότητα. Στο Τεκμήριο ΧΧ9, ως προνέφερα, γίνεται ξεκάθαρη αναφορά, σε γνωστοποίηση εγγραφής του εκεί παρουσιαζόμενου στοιχείου, σε ότι αφορά αγαθά και υπηρεσίες, στην Κλάση 35, η οποία ορίζεται ως ακολούθως: «The bringing together, for the benefit of others, of a variety of sunscreen oils and sun protection goods, excluding the transport thereof, enabling customers to conveniently view and purchase these goods». Ενώ, ο ΜΥ2, τον οποίο ο ΜΥ1, επικαλέστηκε ως πηγή της πληροφόρησης του, δίδοντας μαρτυρία στο Δικαστήριο, αποδέχθηκε ότι, το εμπορικό σήμα MALIBU SUN By Phenomenon, ενεγράφη στην Κλάση 35, καταρρίπτοντας μ' αυτό τον τρόπο, όλα όσα ο ΜΥ1 υποστήριξε περί του αντιθέτου. Συγκεκριμένα, ο ΜΥ2, υποστήριξε ότι, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., δεν επιδίωξε την εγγραφή εμπορικού σήματος στην Κλάση 3, αλλά στην Κλάση 35, γιατί, αυτή η κλάση την ενδιέφερε. Αντίφαση, βεβαίως, υπάρχει και σε αυτή την πτυχή της μαρτυρίας που οι Εναγόμενοι προσέφεραν στο Δικαστήριο, αφού, ενώ ο ΜΥ2 δήλωσε, - εις απάντηση υποβολής του συνηγόρου των Εναγόντων, της θέσης τους ότι, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. είχε επιδιώξει την εγγραφή εμπορικού σήματος στην Κλάση 3 με σχετική αίτηση της ημερομηνίας 07/07/2009, η οποία απορρίφθηκε -, ότι η εν λόγω αίτηση απλά δεν προωθήθηκε από την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., γιατί είχαν αποφασίσει να προωθήσουν το προϊόν με την εμπορική επωνυμία MALIBU SUN By Phenomenon και όχι MALIBU SUN, εν τέλει, ως αποκαλύφθηκε από το Τεκμήριο ΝΚ11 - που υποδείχθηκε στον ΜΥ2 από τον συνήγορο των Εναγόντων και αυτός το αναγνώρισε -, αυτή είχε απορριφθεί[vii] και άρα δεν είχε εγκαταλειφτεί, ως ήταν ο ισχυρισμός του. Σημειώνω εδώ ότι, έχοντας κάποιος κατά νου, την διαφορά μεταξύ των Κλάσεων εμπορικών σημάτων 3 και 35 αντίστοιχα, αντιλαμβάνεται και το παράλογο της δικαιολογίας που ο ΜΥ2 έδωσε σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση, αναφορικά με το γιατί η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. επέλεξε να εγγράψει εμπορικό σήμα στην Κλάση 35 και όχι στην Κλάση
Από την στιγμή μάλιστα, που υποστήριζε ότι από το έτος 2010 η Ενάγουσα είχε ξεκινήσει να παράγει η ίδια τα εμπορεύματα της. Ενώ, είναι και εδώ σημαντικό να σημειωθεί ότι, όπως και ο ΜΥ1, και ο ΜΥ2, δίδοντας μαρτυρία στο Δικαστήριο, προσπάθησε να αποσιωπήσει από το Δικαστήριο, σε ποια κλάση εμπορικού σήματος είχε όντως καταχωρήσει εγγραφή η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., που ως προανέφερα, έχοντας κατά νου την βάση επί της οποίας βασίζεται αυτή η Αγωγή, είναι γεγονός πολύ ουσιαστικό. iv. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΥ1 ήταν ρητός ότι, δεν γνωρίζει κατά πόσο οι Εναγόμενοι ήταν μέχρι το έτος 2009 εμπορικοί αντιπρόσωποι των Εναγόντων, παρά το γεγονός ότι αυτό, ως γεγονός, γίνεται παραδεκτό στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων. Σημειώνω περαιτέρω εδώ, ότι, ο ΜΥ1, είχε ορκιστεί περί του εν λόγω γεγονότος, και όταν οι Ενάγοντες, την 23/06/2010, είχαν καταχωρήσει ένσταση, σε προσωρινό ενδιάμεσο διάταγμα που είχε εκδώσει το Δικαστήριο εναντίον τους στα πλαίσια αυτής της Αγωγής, προς υποστήριξη της εν λόγω ένστασης των Εναγομένων. Ανέφερε στην παράγραφο 12 της εν λόγω ένορκης δήλωσης του, ότι: «τα προϊόντα με την επωνυμία Malibu Sun διανέμονται κανονικά από την Φαινόμενον ΕΠΕ (η οποία ήταν εμπορική αντιπρόσωπος των Εναγόντων στην Ελλάδα μέχρι τον Αύγουστο του 2009)». Ως εκ τούτου, η εκ των υστέρων μεταβολή της θέσης του αυτής κατά την ακροαματική διαδικασία, είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Θα προσέθετα μάλιστα εδώ, ότι, η μεταβολή της θέσης αυτής του ΜΥ2, δεν ήταν ούτε και τυχαία, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, βάση αυτής της Αγωγής είναι και ο αθέμιτος ανταγωνισμός και ως εκ τούτου, η σχέση της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. με τους Ενάγοντες; η χρονική συγκυρία της λήξης της, σε σχέση με την έναρξη παραγωγής και προώθησης του δικού της ταυτόσημου προϊόντος; και η γνώση των Εναγομένων περί αυτής; έχει την σημασία της. Ως προς αυτό τον ισχυρισμό, αντιφατική ήταν και η τοποθέτηση του ΜΥ
Σημειώνεται αρχικά, ότι και αυτός, διέψευσε τον προαναφερόμενο δικογραφημένο ισχυρισμό των Εναγομένων. Ισχυρίστηκε ότι, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., υπήρξε διανομέας των Εναγόντων, το έτος 1997 και ότι η εν λόγω συνεργασία τους, είχε διάρκεια μόνο δύο ετών. Ήταν κατηγορηματικός ότι, η όποια σχέση υπήρξε μεταξύ των Εναγόντων και της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., ήταν αυτής της διάρκειας και σίγουρα δεν είχε συνέχεια μέχρι τον Αύγουστο του έτους
Αυτός όμως ο ισχυρισμός του ΜΥ2, καταρρίφθηκε από τιμολόγια (Τεκμήρια ΝΚ12 έως ΝΚ14) που υποδείχθηκαν στον ΜΥ2 κατά την αντεξέταση του, τα οποία και αναγνώρισε, από τα οποία φαίνεται να υπήρξε συναλλαχτική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας 1 και της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., τουλάχιστον μέχρι και τον Ιούνιο του έτους
Δεν με ικανοποίησε η εξήγηση που έδωσε ο ΜΥ2 όταν ήρθε αντιμέτωπος μ' αυτή την μαρτυρία. Κατ' αρχήν, η εξήγηση που έδωσε ως προς αυτό το γεγονός, τον οδήγησε σε αντίφαση με προηγούμενη τοποθέτηση του, ότι ενόσω συνεργαζόταν με του Ενάγοντες, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., ήτοι τα δύο αυτά χρόνια που ισχυρίστηκε ότι διήρκησε η συνεργασία τους, τα προϊόντα των Εναγόντων δεν είχαν απήχηση στους πελάτες της και γι' αυτό αυτά της είχαν επιστραφεί και τελικά καταστράφηκαν στην Ελλάδα. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., δεν θα αναλάμβανε να τα προωθήσει εκτός Ελλάδος, ως ισχυρίστηκε ο ΜΥ2, ούτε και θα εκδίδονταν τιμολόγια για την αγορά τους, αν η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., απλά εξυπηρετούσε τους Ενάγοντες να τα διαθέσουν στην διεθνή αγορά. Θα ήταν λογικό να υπήρχε κάποια άλλου είδους ρύθμιση. Θα πρόσθετα εδώ και το γεγονός ότι, ενώ από την προαναφερόμενη μαρτυρία, ο ΜΥ2, φαίνεται να αποδέχεται την ύπαρξη των Εναγόντων και δη της Ενάγουσας 1 και ότι, σε αυτή, όντως ανήκουν τα αντιηλιακά παρασκευάσματα MALIBU, οι Εναγόμενοι, παρ' αυτά, κατά την τελική αγόρευση του δικηγόρου τους, μέσω αυτού, προώθησαν την θέση ότι, η οντότητα των Εναγόντων, δεν έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο και ότι αυτοί, δεν συνδέονται με τις εγγραφές του εμπορικού σήματος MALIBU. v. Ο ΜΥ1, κατά την κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι, κάποια από τα εμπορεύματα που οι Εναγόμενοι εισήγαγαν στην Κύπρο, κατασχέθηκαν από το Τελωνείο, ένεκα λόγων που σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα αυτής της Αγωγής. Παρουσίασε προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, την δηλοποίηση κατάσχεσης του Τελωνείου Λάρνακας, ημερομηνίας 09/07/2012 (Τεκμήριο ΧΧ6) και την γραπτή ένσταση των Εναγομένων, ως προς αυτή, ημερομηνίας 25/07/2012 (Τεκμήριο ΧΧ7). Στην εν λόγω ένσταση των Εναγομένων, Τεκμήριο ΧΧ7, ο δικηγόρος των Εναγομένων, αναφέρει, μεταξύ άλλων, και το εξής: «Περαιτέρω, σας ενημερώνουμε ότι, το MALIBU sun by Phenomenon αποτελεί κοινοτικό σήμα δικαιούχος του οποίου είναι η Φαινόμενον Γενική Εμπορία Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. από την οποία εμπορεύονται οι πελάτες μας και επομένως τα εμπορεύματα τα οποία κατάσχατε και φέρουν το εν λόγω κοινοτικό σήμα δεν παραβιάζουν κανένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας καθότι το εν λόγω κοινοτικό σήμα προστατεύεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και κατ' επέκταση και από την Εθνική Νομοθεσία σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθμό 1383/2003 του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2003 (Σας επισυνάπτονται τα σχετικά έγγραφα)». Είναι ξεκάθαρο ότι, οι Εναγόμενοι, αναφέρθηκαν σε κοινοτικό εμπορικό σήμα, το οποίο όμως, όπως υποστήριξε ο διευθυντής της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., ΜΥ2, ποτέ δεν υπήρξε (εννοώντας στην Κλάση 3), γιατί η εγγραφή του, ως τέτοιου, ποτέ δεν ενδιέφερε την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. Ας σημειωθεί περαιτέρω εδώ, ότι, και τα ίδια τα έγγραφα που οι Εναγόμενοι επισύναψαν στην εν λόγω ένσταση τους, Τεκμήριο ΧΧ7, καταρρίπτουν τον εν λόγω ισχυρισμό τους και δείχνουν την συνειδητή προσπάθεια τους να παραπλανήσουν το Τμήμα Τελωνείων. Προσπάθεια που, τουλάχιστον απαράδεχτα, επανελήφθη και κατά την επ' ακροατηρίω εξέταση της υπόθεσης από το Δικαστήριο. Και μιλώ σαφώς, για το γεγονός ότι, ενώ στην ένσταση τους, ως προαναφέρεται, οι Εναγόμενοι αναφέρονταν σε εγγεγραμμένο κοινοτικό εμπορικό σήμα, είχαν και εκεί αποσιωπήσει σε ποια συγκεκριμένη Κλάση αυτό ήταν εγγεγραμμένο και αν αυτό αφορούμε εμπορεύματα ή υπηρεσίες. [Η]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Τόσο η προστασία του εμπορικού σήματος, όσο και το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού, έχουν ως αντικείμενο την καθιέρωση χρηστών εμπορικών ηθών[viii]. Παρά το γεγονός ότι, διαδικασίες που εδράζονται επί των προαναφερόμενων βάσεων, είναι ευδιάκριτα διαφορετικές, είναι πιθανόν, σε κάποιο βαθμό, αυτές να αλληλεπικαλύπτονται και γι' αυτό τον λόγο, να περιληφθούν σε μία διαδικασία[ix]. Μάλιστα, είναι δυνατό, με βάση τα γεγονότα μίας τέτοιας υπόθεσης, να γίνει αποδεκτή αξίωση στην βάση του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού, αλλά να απορριφθεί αξίωση που βασίζεται σε εμπορικό σήμα[x]. (α). ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ
Τα εμπορικά σήματα, χρησιμεύουν για να διακρίνουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης[xi]. Το σήμα είναι αυτό που δίνει τη δυνατότητα στην επιχείρηση να προσελκύει και να διατηρεί πιστούς πελάτες, αλλά και να δημιουργεί αξία και οικονομική ανάπτυξη. Στην περίπτωση αυτή, το σήμα λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη της καινοτομίας. Η αναγκαιότητα να διατηρείται ελκυστικό, προωθεί τις επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη, πράγμα το οποίο οδηγεί, με τη σειρά του, σε μια συνεχή διαδικασία βελτίωσης και ανάπτυξης των προϊόντων. Αυτή η δυναμική διαδικασία, έχει επίσης θετική επίδραση στην απασχόληση[xii].
Ως εκ των προαναφερομένων, τα εμπορικά σήματα, προστατεύονται από το πολιτικό Δικαστήριο, ως αντικείμενο ιδιοκτησίας[xiii].

(1)Εθνικό Εμπορικό Σήμα

Σχετικές με την υπό κρίση υπόθεση, είναι οι διατάξεις του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268 (στο εξής καλούμενος «Κεφ. 268»)[xiv].
Το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Κεφ. 268, δίδει την ακόλουθη ερμηνεία σε ότι αφορά τον όρο «εμπορικό σήμα». Σημαίνει: «σήμα το οποίο συνίσταται από οποιαδήποτε σημεία επιδεχόμενα γραφικής παράστασης (ιδίως δε από λέξεις, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος προσώπων, από εικόνες, γράμματα, αριθμούς, το σχήμα του εμπορεύματος ή της συσκευασίας του, ή οποιοδήποτε συνδυασμό αυτών), που μπορούν από τη φύση τους να διακρίνουν τα εμπορεύματα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από τα αντίστοιχα άλλων επιχειρήσεων, εφόσον το σήμα αυτό χρησιμοποιείται ή σκοπείται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς τέτοιας διάκρισης».
Σύμφωνα με τα Άρθρα 6

(1)και 7

(1)του Κεφ. 268, η εγγραφή εμπορικού σήματος στο μητρώο εμπορικών σημάτων που τηρείται βάσει του Κεφ. 268 από τον Έφορο, παρέχει στον ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος, αποκλειστικό δικαίωμα επί του εν λόγω σήματος. Συναφώς, το Άρθρο 4 του Κεφ. 268, προνοεί ότι κανένα πρόσωπο δεν δικαιούται να εγείρει διαδικασία για να εμποδίσει παραβίαση μη εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος, ή για να ανακτήσει αποζημιώσεις ένεκα αυτής. 17. Το δε Άρθρο 6

(2)του Κεφ. 268, προνοεί ότι, ο ιδιοκτήτης εμπορικού σήματος, δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο πρόσωπο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές του, χωρίς τη συγκατάθεσή του: (α) Σημείο πανομοιότυπο με το εμπορικό σήμα, για εμπορεύματα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, (β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας του με το εμπορικό σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των εμπορευμάτων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το εμπορικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το εμπορικό σήμα, (γ) σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το εμπορικό σήμα για εμπορεύματα ή υπηρεσίες μη παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, εάν το εμπορικό σήμα χαίρει φήμης στη Δημοκρατία και η χρησιμοποίηση του σημείου, χωρίς εύλογη αιτία, θα επέφερε, χωρίς οποιοδήποτε κόστος, όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του εμπορικού σήματος ή θα ήταν βλαπτική για τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη. Με το εδάφιο

(3)του Άρθρου 6 του Κεφ. 268, δίδεται ερμηνεία του όρου, «χρήση σημείου», στο προαναφερόμενο Άρθρο 6

(2)του Κεφ. 268. Σύμφωνα μ' αυτό, ο όρος «χρήση σημείου» περιλαμβάνει: (α) Την επίθεση του σημείου επί των εμπορευμάτων ή στη συσκευασία τους, (β) την προσφορά των εμπορευμάτων ή την εμπορία ή την κατοχή τους προς εμπορία ή την προσφορά ή παροχή υπηρεσιών υπό του σημείου, (γ) την εισαγωγή ή την εξαγωγή των προϊόντων υπό του σημείου, (δ) τη χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση.

(2)Κοινοτικό Εμπορικό Σήμα

Οι νομοθεσίες των κρατών μελών περί Σημάτων, εναρμονίστηκαν εν μέρει με την Οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, που κωδικοποιήθηκε ως Οδηγία 2008/95/ΕΚ. Παράλληλα, και σε σύνδεση με τα εθνικά συστήματα εμπορικών σημάτων, με τον Κανονισμό (ΕΚ) υπ' αριθμό 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το Κοινοτικό Σήμα, ο οποίος κωδικοποιήθηκε ως Κανονισμός (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, καθιερώθηκε ένα αυτόνομο σύστημα για την καταχώριση ενιαίων δικαιωμάτων που παράγουν ισοδύναμα αποτελέσματα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο πλαίσιο αυτό, ιδρύθηκε το Γραφείο Εναρμόνισης στο Πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ[xv]), αρμόδιο για την καταχώριση και τη διαχείριση των κοινοτικών σημάτων.
Σύμφωνα με το Άρθρο 9.1 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, το κοινοτικό σήμα, παρέχει στον δικαιούχο, σε σχέση μ' αυτό, αποκλειστικό δικαίωμα. Ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο, να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του: (α) κάθε σημείο που ταυτίζεται με το κοινοτικό σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες που ταυτίζονται με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωρισθεί· (β) κάθε σημείο για το οποίο, λόγω του ταυτοσήμου ή της ομοιότητάς του με το κοινοτικό σήμα και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών οι οποίες καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης από μέρους του κοινού· ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης μεταξύ σημείου και σήματος· (γ) σημείο που ταυτίζεται ή ομοιάζει με το κοινοτικό σήμα, για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με εκείνες για τις οποίες έχει καταχωρισθεί το κοινοτικό σήμα, εάν αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα και η χρησιμοποίηση χωρίς εύλογη αιτία του σημείου θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του κοινοτικού σήματος ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.
Σύμφωνα με το Άρθρο 9.2 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, στην περίπτωση όπου πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1 του Άρθρο 9 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, ειδικότερα, μπορεί να απαγορεύεται: (α) η επίθεση του σημείου επί των προϊόντων ή της συσκευασίας τους· (β) η προσφορά των προϊόντων, η εμπορία ή η κατοχή τους προς τους σκοπούς αυτούς ή η προσφορά ή παροχή υπηρεσιών υπό το σημείο αυτό· (γ) η εισαγωγή ή εξαγωγή των προϊόντων υπό το σημείο αυτό· (δ) η χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση.

(3)Κλάσεις Εμπορικών Σημάτων

Σύμφωνα με την Κατηγοριοποίηση της Σύμβασης της Νίκαιας[xvi], οι Κλάσεις 1 έως 34, αφορούν Εμπορεύματα / Αγαθά και οι Κλάσεις 35 έως 45, αφορούν Υπηρεσίες.
Συγκεκριμένα, η Κλάση 3, γενικά, περιλαμβάνει «κυρίως παρασκευάσματα καθαρισμού και παρασκευάσματα καλλωπισμού[xvii]». Πιο συγκεκριμένα, η Κλάση 3, περιλαμβάνει «αποσμητικά για τον άνθρωπο ή για τα ζώα; Παρασκευάσματα αρωματισμού δωματίου; Και παρασκευάσματα υγιεινής που είναι προϊόντα περιποίησης[xviii].
Η δε Κλάση 35, γενικά, περιλαμβάνει «κυρίως υπηρεσίες που παρέχονται από πρόσωπα ή οργανισμούς κυρίως αποσκοπώντας στο:
να βοηθήσουν στην εκτέλεση ή διαχείριση μίας εμπορικής δέσμευσης, ή
Να βοηθήσουν στην διαχείριση των εμπορικών σχέσεων ή εμπορικών λειτουργιών μίας βιομηχανικής ή εμπορικής επιχείρησης, όπως επίσης και υπηρεσιών που παρέχονται από διαφημιστικά ιδρύματα τα οποία κυρίως αναλαμβάνουν επικοινωνίες με το δημόσιο, δηλώσεις ή ανακοινώσεις δια μέσου όλων των μέσων διάδοσης / επικοινωνίας και αφορούν όλα τα είδη αγαθών και υπηρεσιών[xix]». Πιο συγκεκριμένα, η Κλάση 35, περιλαμβάνει «τη συγκέντρωση, προς όφελος άλλων, μιας ποικιλίας προϊόντων (με εξαίρεση τη μεταφορά τους), επιτρέποντας στους πελάτες να τα βλέπουν και να τα αγοράσουν με ευκολία; οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρέχονται από καταστήματα λιανικής πώλησης, χονδρικής πώλησης, μέσω καταλόγων ταχυδρομικών παραγγελιών ή μέσω ηλεκτρονικών μέσων, όπως για παράδειγμα, μέσω διαδικτυακών τόπων ή προγραμμάτων αγοράς από τηλεόρασης; υπηρεσίες που συνίστανται στην καταχώριση, μεταγραφή, σύνθεση, κατάρτιση ή συστηματοποίηση της γραπτής επικοινωνίας και εγγραφών, καθώς επίσης και την κατάρτιση μαθηματικών ή στατιστικών στοιχείων; υπηρεσίες διαφημιστικών γραφείων και υπηρεσιών, όπως η διανομή ενημερωτικών δελτίων, άμεσα ή μέσω ταχυδρομείου, ή τη διανομή δειγμάτων. Η κατηγορία αυτή μπορεί επίσης να αφορά διαφήμιση σε σχέση με άλλες υπηρεσίες, όπως αυτές που αφορούν τραπεζικά δάνεια ή διαφήμισης μέσω ραδιοφώνου[xx]». (β) ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Στην Κύπρο το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού («passing off») και τα απαραίτητα συστατικά του στοιχεία, διέπονται από το Άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
Το τελευταίο αποτελεί κωδικοποίηση του κοινοδικαίου. Έχει δε νομολογηθεί, ότι η κωδικοποίηση, δεν είναι εξαντλητική και μπορούμε να προσφεύγουμε στο κοινοδίκαιο για περαιτέρω καθοδήγηση[xxi].
Σύμφωνα με το Άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος, Κεφ. 148: «Πρόσωπo τo oπoίo απoμιμoύμεvo τηv επωvυμία, τo χαρακτηρισμό, τo σήμα ή τηv επιγραφή αγαθώv ή άλλως πως, πρoκαλεί ή απoπειράται vα πρoκαλέσει ώστε oπoιαδήπoτε αγαθά vα εκληφθoύv ως αγαθά άλλoυ πρoσώπoυ, με τρόπo o oπoίoς εvδέχεται vα oδηγήσει συvήθη αγoραστή στηv πεπoίθηση ότι αγoράζει αγαθά τoυ άλλoυ αυτoύ πρoσώπoυ, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά τoυ άλλoυ αυτoύ πρoσώπoυ: Νoείται ότι καvέvας δεv διαπράττει αστικό αδίκημα για μόvo τo λόγo ότι χρησιμoπoιεί τη δική τoυ επωvυμία σε σχέση με τηv πώληση αγαθώv».
Σε γενικές γραμμές, μπορεί να λεχθεί ότι, το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού, ενώ δεν προστατεύει το σήμα, την σύνθεση ή την παρουσίαση, υπηρεσίας ή εμπορεύματος, αυτών καθαυτών, - όπως αυτό γίνεται, αντιστοίχως, από την εγγραφή του, ως εμπορικού σήματος, ως προαναφέρθηκε -, προστατεύει το δικαίωμα σε εύνοια που έχει αποκτηθεί[xxii]. Δηλαδή, το όφελος και το πλεονέκτημα του αποκτηθέντος και υπάρχοντος[xxiii] ακέραιου, καλού ονόματος, φήμης και σύνδεσης με μία επιχείρηση.
Ο Ενάγοντας λοιπόν, σε αγωγή για αθέμιτο ανταγωνισμό, πρέπει, κατ' αρχήν, να αποδείξει εμπορική εύνοια ή φήμη που συνδέεται με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προμηθεύει στο αγοραστικό κοινό. Η εμπορική εύνοια, μπορεί να προκύπτει από μία εμπορική ονομασία ή εμπορικό σήμα, από χαρακτηριστικά σήμανσης και συσκευασίας, ή και από εμπορική περιγραφή ή ονομασία πωλήσεως των εμπορευμάτων ή των υπηρεσιών. Ακολούθως, ο Ενάγοντας, πρέπει να αποδείξει ψευδή παράσταση, ή διαφορετικά, παραπλάνηση, από πλευράς Εναγομένου, του κοινού (ηθελημένη ή άθελη), που απολήγει ή πιθανόν να οδηγεί το κοινό να πιστεύει ότι, τα προϊόντα, ή υπηρεσίες που του προσφέρονται από τον Εναγόμενο, είναι τα προϊόντα ή υπηρεσίες του Ενάγοντα. Τέλος, ο Ενάγοντας, πρέπει να αποδείξει ότι υφίσταται (ή ότι είναι πιθανόν να υποστεί) ζημιά, λόγω της εσφαλμένης πεποίθησης που δημιούργησε, η από πλευράς του Εναγομένου, ψευδής παράσταση, ότι η πηγή των αγαθών ή των υπηρεσιών του Εναγομένου, είναι η ίδια με αυτήν από την οποία προέρχονται τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες του Ενάγοντα[xxiv].
Τα προαναφερόμενα, αποτελούν τους τρείς παράγοντες[xxv], που, σύμφωνα με τους συγγραφείς του Συγγράμματος Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, σελίδα 1818, παράγραφος 26-03, πρέπει, σε κάθε υπόθεση αθέμιτου ανταγωνισμού, να αποδεικνύονται, ώστε ο Ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία. Τα στοιχεία αυτά, όπως γίνεται αντιληπτό, συμπλέκονται[xxvi], η ψευδής παράσταση από πλευράς Εναγομένου, πρέπει να είναι τέτοια, ώστε, να προκαλέσει ζημιά στην εμπορική εύνοια του Ενάγοντα; βασικότερο δε στοιχείο, σε κάθε περίπτωση, και ενωτικό των προαναφερόμενων τριών στοιχείων, είναι, η εμπιστοσύνη των πελατών (δηλαδή, του αγοραστικού κοινού).
Στην υπόθεση Demades Overseas v Studio MA.ST Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 799, το Ανώτατο Δικαστήριο[xxvii], αναγνώρισε ότι, τα ακόλουθα, αποτελούν απαραίτητα στοιχεία μίας αξίωσης για αθέμιτο ανταγωνισμό: (α) Ψευδής παράσταση, (β) που έγινε από έμπορο στη διάρκεια διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών, (γ) σε μελλοντικούς πελάτες του ή σε εκείνους που τελικά θα καταλήξουν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες που παρέχονται από τον ίδιο, (δ) η οποία στοχεύει στο να επηρεάσει την επιχείρηση ή εμπορική εύνοια άλλου εμπόρου (με το νόημα ότι αυτή είναι μια εύλογα προβλεπτή συνέπεια). 30. Προγενέστερα, σε ότι αφορά το τι πρέπει να αποδειχθεί από πλευράς ενός ενάγοντα για να είναι επιτυχείς σε αγωγή για αθέμιτο ανταγωνισμό, ο έντιμος Δ. Α. Δ. Πικής (ως ήταν τότε), στην υπόθεση Adidas v Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, απαρίθμησε τα εξής: «(

a)A right to the use of the mark to the exclusion of the defendant established by reference to the association of the mark with the products of the plaintiff. (
b)Imitation or copying of the mark of the plaintiff by the defendants in the process of manufacture or sale of the products. (
c)Likelihood of confusion on the part of the ordinary purchaser arising from the imitation of the mark; and lastly, (
d)Damage resulting therefrom.». 31. Στην υπόθεση Adidas v Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, ο έντιμος Δ. Α. Δ. Πικής (ως ήταν τότε)[xxviii] ανέφερε ότι, απομίμηση μέρους εμπορικού σήματος, μπορεί, αναλόγως των επιπτώσεων, να υποστηρίξει αγωγή για αθέμιτο ανταγωνισμό. Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο, η απομίμηση να είναι απόλυτη[xxix]. Στην ίδια υπόθεση, λέχθηκε επίσης ότι, κριτήριο αποφασιστικής σημασίας σε μια αγωγή που έχει ως βάση της τον αθέμιτο ανταγωνισμό, είναι κατά πόσο ο συσχετισμός μεταξύ προϊόντων του ενάγοντα και του μέρους του εμπορικού σήματος που έχει απομιμηθεί, είναι τόσο ισχυρός, ώστε να δημιουργήσει πιθανότητα σύγχυσης στον συνήθη αγοραστή για την προέλευση του προϊόντος του εναγομένου. Αν η εικόνα των προϊόντων του ενάγοντα, μπορεί να συσχετιστεί ικανοποιητικά με το μέρος του εμπορικού σήματος που έτυχε απομίμησης, τότε, αυτή η απομίμηση, μπορεί να επηρεάσει τον συνήθη αγοραστή ποικιλοτρόπως, σε ότι αφορά την προέλευση των προϊόντων. Τελικώς, το ερώτημα είναι, κατά πόσο, η σχέση του σήματος με τα προϊόντα, είναι αρκετά ισχυρή, ώστε η έκθεση του σήματος να θυμίζει κάτι στον συνήθη αγοραστή αναφορικά με την προέλευση του προϊόντος. Το ζήτημα, δηλαδή, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με το τι επίπτωση θα είχε κάτι τέτοιο στον σχολαστικό αγοραστή, αλλά στον συνηθισμένο αγοραστή, ο οποίος έχει και την τάση να επηρεάζεται από τις εικόνες. [Θ]. ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Κατ' αρχήν, πρέπει να σημειωθεί ότι, με την κατάρρευση της εκδοχής που οι Εναγόμενοι επιχείρησαν να προωθήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου προς υπεράσπιση τους, το τι απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσο, από τα παραδεκτά γεγονότα και τα γεγονότα που έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο οι Ενάγοντες, ως αυτά έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου, θεμελιώνεται η βάση επί της οποίας στηρίχθηκε η υπό κρίση Αγωγή[xxx]. (α) Νομιμότητα Εγγραφής των Εμπορικών Σημάτων των Εναγόντων
Με δεδομένο το εύρημα μου ότι, οι Ενάγοντες, έχουν εγγεγραμμένα τα εμπορικά σήματα 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL (εθνικά εμπορικά σήματα, εγγεγραμμένα από την Ενάγουσα 1 - Τεκμήρια ΠΟ2 και ΠΟ1 αντίστοιχα) και 135657 MALIBU (κοινοτικό εμπορικό σήμα εγγεγραμμένο από την Ενάγουσα 2 - Τεκμήριο ΧΒ1) (είναι δηλαδή οι καταχωρημένοι κύριοι τους - registered proprietors και η σχετική εγγραφή τους εξακολουθεί να είναι έγκυρη), οι όποιες θέσεις υποβλήθηκαν από πλευράς Εναγομένων περί της νομιμότητας των εν λόγω εγγραφών, συνδεόμενες με το ισχυριζόμενο από πλευράς τους γεγονός, ότι, η λέξη MALIBU, που αποτελεί μέρος του εμπορικού σήματος των Εναγομένων, είναι τοπωνύμιο και ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο εγγραφής εμπορικού σήματος και να μονοπωλείται από τους Ενάγοντες, απορρίπτονται, αφού το Δικαστήριο αυτό, δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την νομιμότητα της εγγραφής τους. Υπό τις περιστάσεις, το Δικαστήριο, είναι υποχρεωμένο να θεωρήσει ως νόμιμη την εγγραφή τους[xxxi] και επί αυτής της βάσης, να εξάξει τα συμπεράσματα του. (β) Παραβίαση των Εγγεγραμμένων Εμπορικών Σημάτων των Εναγόντων
Όπως προκύπτει από την εξέταση της νομικής πτυχής του ζητήματος, ως προαναφέρθηκε, η νομοθετική αντιμετώπιση του ζητήματος και δη οι επιπτώσεις από την εγγραφή εμπορικού σήματος, τόσο σε εθνικό, όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, είναι κοινή. Είναι, εν προκειμένω, χαρακτηριστική, η ταυτοσημία των προνοιών του Άρθρου 6

(2)και

(3)του Κεφ. 268, με αυτές του Άρθρου

1 και 2 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/
Επίδικο ζήτημα, που, πρέπει, εδώ, αρχικά να εξεταστεί, είναι κατά πόσο, το σημείο των Εναγομένων, MALIBU SUN by Phenomenon, είναι πανομοιότυπο με το εμπορικό σήμα των Εναγόντων, MALIBU (από τώρα και στο εξής η αναφορά μου σε «εμπορικό σήμα MALIBU» ή αναλόγως της περίπτωσης, σε «MALIBU» ή «εμπορικό σήμα των Εναγόντων», θα περιλαμβάνει και τα τρία εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων, ως προαναφέρθηκαν στην παράγραφο 33 ανωτέρω), για εμπορεύματα πανομοιότυπα με εκείνα για τα οποία το εμπορικό σήμα των Εναγόντων, έχει εγγραφεί.
Ακολούθως, πρέπει να εξεταστεί και το, επίσης επίδικο, ζήτημα, κατά πόσο το σημείο των Εναγομένων, MALIBU SUN by Phenomenon, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας του με το εμπορικό σήμα των Εναγόντων, MALIBU, και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των εμπορευμάτων που καλύπτονται από τα δύο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης τους. (γ) Ταυτοσημία των Εμπορευμάτων MALIBU των Εναγόντων, με τα Εμπορεύματα MALIBU SUN By Phenomenon της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε.
Στην υπόθεση The British Petroleum Company Plc v The Registrar of Companies

(1986)3A C.L.R. 747, το Ανώτατο Δικαστήριο, εξετάζοντας ζήτημα που άπτωτο των προνοιών του Άρθρου 14

(1)του Κεφ. 268, υιοθέτησε τα αναφερόμενα του Δικαστή Romer στην υπόθεση Jellinek's Appn., [1946] 63 R.P.C. 59[xxxii], σε ότι αφορά τους διάφορους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στην απόφαση του κατά πόσο δύο ή περισσότερα εμπορεύματα είναι πανομοιότυπα ή της ίδιας περιγραφής. Ζήτημα το οποίο καλύπτουν και τα προαναφερόμενα Άρθρα 6 και 9 του Κεφ. 268 και του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, αντίστοιχα, και ως εκ τούτου, το σκεπτικό της απόφασης αυτής, είναι άμεσα σχετικό και δεσμευτικό ως προς την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της παρούσας υπόθεσης. Αποδέχθηκε, το Ανώτατο Δικαστήριο, τα ακόλουθα, ότι αποτελούν στοιχεία, αποφασιστικά, για την απόφαση του Δικαστηρίου σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό: (α) Η φύση, το είδος και η σύνθεση των εμπορευμάτων, (β) Η αντίστοιχη χρήση των εμπορευμάτων, (γ) Τα εμπορικά δίκτυα διανομής μέσω των οποίων τα εμπορεύματα, αντιστοίχως, αγοράζονται και πωλούνται. Εν προκειμένω, αναφέρθηκε περαιτέρω, ότι, το γεγονός ότι δύο προϊόντα ανήκουν στην ίδια Κλάση προϊόντων (βάσει της σχετικής νομοθεσίας[xxxiii]), δεν σημαίνει κατ' ανάγκη, ότι, αυτά, είναι πανομοιότυπα, ή της ίδιας περιγραφής, ως ορίζεται από τον νόμο. Υποδείχθηκε μάλιστα, ως προς αυτό, το γεγονός ότι, και εντός της ίδιας Κλάσης προϊόντων, παρατηρείται διαφορά στα προϊόντα που καταγράφονται και την συναποτελούν. Συνεπώς, το ζήτημα θεωρείται, από πρακτικής επιχειρηματικής και εμπορικής άποψης[xxxiv]. Στην προκείμενη περίπτωση, βρίσκω ότι, και οι δύο σειρές προϊόντων, ήτοι της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και των Εναγόντων αντίστοιχα, αφορούν προϊόντα αντιηλιακής προστασίας και ως εκ τούτου, προϊόντα του ιδίου είδους και για την ίδια χρήση, τα οποία διοχετεύονται στην αγορά μέσα από το ίδιο δίκτυο διανομής. (δ) Ομοιότητα του Εμπορικού Σήματος MALIBU των Εναγόντων, με το σημείο MALIBU SUN By Phenomenon της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. 38. Σε ότι αφορά το θέμα της ομοιότητας δύο σημάτων, στην υπόθεση Καπνοβιομηχανία Έθνος Γ. Α. Κεράνης Α.Ε. ν Εφόρου Εμπορικών Σημάτων

(1991)4Β Α.Α.Δ 1110, ο έντιμος Δ. Α. Δ. Κουρρής (ως ήταν τότε), με παραπομπή στην υπόθεση Yiangos Pentaliotis and Co. Ltd ν Registrar of Trade Marks.

(1988)3 C.L.R. 2605 στην οποία υιοθετήθηκαν οι απόψεις του συγγραφέα του Συγγράμματος, Kerly' s Law of Trade Marks and Trade Names, 11η έκδοση[xxxv], ως προς το ποιες είναι οι αρχές που διέπουν το ζήτημα, ανέφερε ότι, το θέμα της ομοιότητας (όπως π. χ. αν τίθεται ζήτημα φωνητικής ομοιότητας, ή ομοιότητας στην γενική σύνθεση ή παρουσίαση των σημάτων), κρίνεται και αποφασίζεται από το Δικαστήριο και όχι από τους μάρτυρες. Η παραβίαση δηλαδή, εμπορικού σήματος, είναι ζήτημα που το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει, αποκλειστικά και μόνον, κατόπιν επιθεώρησης των ανταγωνιστικών σημάτων και των περιβαλλόντων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης· και είναι τις πλείστες φορές αχρείαστη η απόδειξη, από πλευράς Ενάγοντα, οποιουδήποτε γεγονότος, πέραν της κυριότητας του εμπορικού σήματος από τον ίδιο, και της χρήσης του καταγγελλόμενου εμπορικού σήματος από τον Εναγόμενο. Αυτή πρέπει, τουλάχιστον να είναι η προσέγγιση, όταν αποδεικνύεται ότι ο παραβάτης, έχει προβεί σε επακριβή αντιγραφή του σήματος του Ενάγοντα. Στην περίπτωση όμως, όπου, προσφέρεται μαρτυρία, κατά πόσο, υπήρξε ή δεν υπήρξε σύγχυση, αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Δεν είναι, όμως, αποφασιστικής σημασίας. Σε κάθε περίπτωση, απλές δηλώσεις προσώπων, που καλούνται ως μάρτυρες στο Δικαστήριο, είτε ως προς το ότι πιστεύουν ότι υπάρχει σύγχυση μεταξύ των ανταγωνιστικών σημάτων, είτε ως προς το αντίθετο, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας. Το Δικαστήριο, κατά την δική του εξέταση του κατά πόσο δύο ανταγωνιστικά σήματα είναι όμοια μεταξύ τους, - από την άποψη δηλαδή του ότι, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του καταγγελλόμενου σημείου με το εμπορικό σήμα του Ενάγοντα -, έχει ως γνώμονα, την μερίδα του καταναλωτικού κοινού που είναι πιθανόν να αγοράσει τα εμπορεύματα στα οποία τα ανταγωνιστικά εμπορικά σήματα χρησιμοποιούνται. Το κριτήριο δηλαδή, είναι, ο συνηθισμένος καταναλωτής, του συγκεκριμένου προϊόντος, ο οποίος χαρακτηρίζεται από συνήθη προσοχή και ευφυΐα. Επειδή, η καταγγελλόμενη, στην προκείμενη περίπτωση, αδικοπραξία, αφορά εμπορικό σήμα το οποίο συνίσταται από λέξη, χρήσιμα αναφοράς, είναι τα όσα αναφέρθηκαν από τον Δικαστή Parker στην υπόθεση Pianotist Co. Ltd's Appn.

(1906)23 R.P.C. 774, 777: «You must take the two words. You must judge them, both by their look and by their sound. You must consider the goods to which they are to be applied. You must consider the nature and kind of customer who would be likely to buy those goods. In fact you must consider all the surrounding circumstances; and you must further consider what is likely to happen if each of those trade marks is used in a normal way as a trade mark for the goods of the respective owners of the marks». Στην προκείμενη περίπτωση, τα επίδικα σήματα, όταν το ένα, τοποθετείται, πλάι στο άλλο[xxxvi], παρουσιάζουν κάποιες διαφορές. Ωστόσο, η κύρια εντύπωση που αποτυπώνεται στο μυαλό και από τα δύο - εξεταζόμενα αυτά στην ολότητα τους[xxxvii] -, είναι η ίδια. Η χρήση της λέξης «MALIBU». Η λέξη αυτή, είναι, κατά την άποψη μου, το κύριο χαρακτηριστικό και των δύο σημάτων. Ως εκ τούτου, ο συνδυασμός, στο σημείο της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., της λέξης «MALIBU», με την λέξη «SUN», ακολουθούμενων αυτών, με πολύ μικρότερα γράμματα, της αναφοράς, «By Phenomenon», δεν παύει από του να χρησιμοποιεί το κορυφαίο και μοναδικό χαρακτηριστικό που μονοπωλούν δια της εγγραφής του εμπορικού σήματος τους οι Ενάγοντες και το οποίο διακρίνει τα προϊόντα τους. Σημειώνω εδώ, περαιτέρω, και την άποψη μου, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, το μέρος του σήματος της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. που αφορά την αναφορά «By Phenomenon», είναι, σε σχέση με το υπόλοιπο του σήματος, μικρό σε μέγεθος, κατά τρόπον που το καθιστά δύσκολα διακριτό και ως τέτοιο, μη δυνάμενο να αποτελέσει στοιχείο διάκρισης του σήματος της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. από αυτό των Εναγόντων. Η δε χρησιμοποίηση της λέξης «SUN», έχοντας υπόψη ότι πρόκειται για αντιηλιακά προϊόντα, και πάλι βρίσκω ότι δεν διακρίνει στον αναγκαίο βαθμό τα προϊόντα της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. από αυτά των Εναγόντων. Λαμβανομένης, επίσης, υπόψη, και της μαρτυρίας των Εναγόντων, δια του ΜΕ2, την οποία έχω αποδεχθεί, ότι και οι Ενάγοντες χρησιμοποιούν, για σκοπούς διαφήμισης των προϊόντων τους την λέξη «SUN». Παράδειγμα αποτελεί και η ιστοθέση των Εναγόντων στο διαδίκτυο, που έχει την διεύθυνση www.malibusun.com. Επιπρόσθετα, κρίνω ότι, και σε γενικότερο επίπεδο, η σύνθεση ή/και η παρουσίαση των εμπορευμάτων της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., δεν καθιστά τα προϊόντα της διακριτά από αυτά των Εναγόντων, ανεξαρτήτως δηλαδή του προαναφερόμενου ευρήματος μου περί ομοιότητας των δύο σημάτων. Τα προαναφερόμενα, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία, κατά την εφαρμογή στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, της αρχής της ατελούς θύμησης[xxxviii]. Και αυτό, γιατί, ο πελάτης (ο οποίος φυσικά, πρέπει να κέκτηται συνηθισμένης μνήμης[xxxix]), του οποίου η παραπλάνηση επιδιώκεται δια του καταγγελλόμενου σήματος, μπορεί μόνο να αντιπαραβάλει τα προϊόντα που του προσφέρονται, με την ανάμνηση του σήματος που χρησιμοποιείται σε αυτά που επιδιώκει και επιθυμεί να αγοράσει, αφού τις πλείστες φορές, στην πραγματικότητα, δεν θα έχει την ευχέρεια να τα αντιπαραβάλει πριν από την αγορά. Κρίνω συνεπώς, εφαρμόζοντας και την προαναφερόμενη αρχή στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, - ως αυτά έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου -, ότι, ο συνηθισμένος καταναλωτής, του συγκεκριμένου προϊόντος, ο οποίος χαρακτηρίζεται από συνήθη προσοχή, ευφυΐα και θύμηση, που βλέπει το καταγγελλόμενο σήμα, «MALIBU SUN By Phenomenon», στην απουσία του εμπορικού σήματος «MALIBU» των Εναγόντων, ενόψει της γενικής μόνο ανάμνησης που μπορεί να έχει σε ότι αφορά το τελευταίο, μπορεί να εξαπατηθεί ή παραπλανηθεί, σκεπτόμενος ότι, το καταγγελλόμενο σήμα, «MALIBU SUN By Phenomenon» που θα βρεθεί ενώπιον του, είναι το ίδιο με το εμπορικό σήμα «MALIBU» των Εναγόντων, του οποίου έχει μία γενική ανάμνηση. Ας σημειωθεί εδώ, ότι, παρέμεινε ανεξήγητο, γιατί η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., μία ελληνική εταιρεία, η οποία, μέχρι και το έτος 2009, ήταν η εμπορική αντιπρόσωπος των αντιηλιακών εμπορευμάτων των Εναγόντων στην Ελλάδα, επέλεξε ως μέρος του σήματος των αντιηλιακών εμπορευμάτων, της δικής της πλέον παραγωγής, - την οποία ξεκίνησε αμέσως μετά τον τερματισμό της προαναφερόμενης σχέσης της με τους Ενάγοντες τον Αύγουστο του 2009, το έτος 2010 -, την λέξη «MALIBU». Βρίσκω συναφώς, ότι, στοχευόμενα ενήργησε με αυτό τον τρόπο, σκοπώντας την παραπλάνηση του αγοραστικού κοινού των εμπορευμάτων «MALIBU» των Εναγόντων.

Στην βάση των προαναφερομένων, καταλήγω ότι, υπάρχει στην προκείμενη περίπτωση παραβίαση του εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος των Εναγόντων, στην βάση των προνοιών του Άρθρου 6 του Κεφ. 268 και του Άρθρου 9 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/
(ε) Αθέμιτος Ανταγωνισμός
Στην προκείμενη περίπτωση, έχει αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου ότι, οι Ενάγοντες, έχουν, μέσω των εμπορικών τους αντιπροσώπων, δημιουργήσει εμπορική εύνοια στην Κύπρο. Εμπορευόμενοι δηλαδή, μέσω αυτών, στην Κύπρο. Καταλήγω, εν προκειμένω, συναφώς, ότι, η εμπορική εύνοια των αντιηλιακών εμπορευμάτων «MALIBU» στην Κύπρο, ανήκει στους Ενάγοντες και όχι στον υφιστάμενο εμπορικό αντιπρόσωπο των Εναγόντων στην Κύπρο. Δόθηκε προς τούτο μαρτυρία, την οποία έχω αποδεχθεί, ότι οι Ενάγοντες, έχουν μερίδιο της Κυπριακής αγοράς, σε ότι αφορά αντιηλιακά προϊόντα, για τα προϊόντα τους με την επωνυμία «MALIBU», από το έτος 1996[xl]. Αποδέχομαι επίσης, ότι, το αγοραστικό κοινό στην Κύπρο, αναγνωρίζει το προαναφερόμενο σήμα των Εναγόντων, ότι υποδηλώνει προϊόν συγκεκριμένου κατασκευαστή και ως εκ τούτου, βρίσκω, ότι, ένα σημαντικό ποσοστό αυτού, που αγοράζει έχοντας κατά νου το εν λόγω σήμα, θα μπορούσε να περιμένει να πάρει τα προϊόντα των Εναγόντων (του συγκεκριμένου δηλαδή, κατασκευαστή τους). Είναι εν προκειμένω, άσχετο το κατά πόσο το κοινό της Κύπρου, γνωρίζει ή έχει υπόψη του ότι τα αντιηλιακά προϊόντα «MALIBU», ανήκουν στους Ενάγοντες[xli] ή ότι αυτά τα εμπορεύεται ο συγκεκριμένος ή ο οποιοσδήποτε άλλος εμπορικός τους αντιπρόσωπος στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, η επί του προκείμενου θέση που υποστηρίχθηκε από πλευράς Εναγομένων, απορρίπτεται. Η εμπορική εύνοια των αντιηλιακών προϊόντων «MALIBU», σε ότι αφορά τον χαρακτήρα και την ποιότητα τους, που, ως προανέφερα, αποδέχομαι ότι υπάρχει, ανήκει στον κατασκευαστή τους, δηλαδή τους Ενάγοντες και είναι άσχετο αν το αγοραστικό κοινό τους, γνωρίζει τους Ενάγοντες ονομαστικά[xlii] ή και τον εμπορικό τους αντιπρόσωπο στην Κύπρο.
Η ψευδής παράσταση στην προκείμενη περίπτωση, είναι έμμεση. Ως έχω προαναφέρει (στην παράγραφο 38 ανωτέρω), στην προκείμενη περίπτωση, η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., έχει, υιοθετήσει για σκοπούς εμπορίας των αντιηλιακών προϊόντων της, ένα σημείο, τόσο κοντινό με το εμπορικό σήμα δια του οποίου τα αντιηλιακά εμπορεύματα των Εναγόντων είναι, κατ' αποκλειστικότητα, διακριτά, στην Κυπριακή αγορά, ώστε, εμπορευόμενη αυτά με το εν λόγω σήμα στην Κύπρο, μέσω των Εναγομένων, να μπορεί να παραπλανήσει το αγοραστικό τους κοινό. Πιθανότητα εξαπάτησης του Κυπριακού αγοραστικού κοινού, που ικανοποιούμαι, βάσει της προσαχθείσας μαρτυρίας, ότι υπάρχει. Επηρεάζοντας σαφώς, καθ' αυτό τον τρόπο, την εμπορική εύνοια των Εναγόντων.
Με δεδομένο το προαναφερόμενο εύρημα μου ότι, στην προκείμενη περίπτωση, υπάρχει πιθανότητα και κίνδυνος εξαπάτησης του Κυπριακού αγοραστικού κοινού, που επηρεάζει την εμπορική εύνοια των Εναγόντων, καταλήγω και στο συμπέρασμα ότι, μπορεί να υποτεθεί[xliii] ζημιά των Εναγόντων, που δικαιολογεί να τους επιδικαστούν, τουλάχιστον, ονομαστικές αποζημιώσεις. Κυρίως, λόγω του κίνδυνου ζημιογόνου συσχέτισης των προϊόντων των Εναγόντων με αυτά της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και της εκτροπής πωλήσεων τους ένεκα σύγχυσης του αγοραστικού τους κοινού. Και αυτό, ενόψει του ότι, οι Ενάγοντες, δεν έχουν αποδείξει ότι, βάσει των γεγονότων αυτής της υπόθεσης, έχουν υποστεί ειδική ζημιά[xliv], ούτε και αξίωσαν με αυτή την Αγωγή κάτι τέτοιο. Ως έχει νομολογηθεί, η απόδειξη πραγματικής ζημιάς, δεν είναι απαραίτητη για την θεμελίωση ευθύνης αδικοπραγούντος, για αθέμιτο ανταγωνισμό[xlv]. Σε κάθε περίπτωση, ως γίνεται αντιληπτό, οι Ενάγοντες, έχουν επιλέξει[xlvi], αντί της προώθησης αξίωσης για αντισταθμιστικές αποζημιώσεις (compensatory damages), απαίτηση για αποζημίωση λόγω κερδών (damage on an account of profits), που αποσκοπεί στην ανάκτηση των κερδών που οι Εναγόμενοι είχαν αχρεωστήτως. Επανέρχομαι συζητώντας το ζήτημα αυτό, στην συνέχεια της απόφασης μου. [Ι]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ (α) Οι Εναγόμενοι, κατάλληλοι διάδικοι σ' αυτή την Αγωγή
Αγωγή που καταχωρείται για παραβίαση εμπορικού σήματος, κατατάσσεται σ' αυτές που αφορούν αστικά αδικήματα και συνεπώς, κάθε παραβάτης (ως πρόσωπο που είναι απευθείας υπεύθυνο για την αδικοπραξία) είναι δυνατόν να εναχθεί, είτε ενεργώντας για δικό του λογαριασμό, είτε ως αντιπρόσωπος εντολέα του[xlvii]. Εξάλλου και το ίδιο το λεκτικό του Άρθρου 6

(2)του Κεφ. 268, ως προς τα του δικαιώματος του ιδιοκτήτη εμπορικού σήματος να απαγορεύει την χρησιμοποίηση του στις συναλλαγές, αναφέρεται ότι, αυτό, υφίσταται σε σχέση με «κάθε τρίτο πρόσωπο», ώστε, ως γίνεται κατανοητό, να περιλαμβάνονται και πρόσωπα εκτός του κατασκευαστή των εμπορευμάτων που φέρουν το καταγγελλόμενο σήμα. Αυτό, γίνεται δε ακόμη πιο ξεκάθαρο, με την ερμηνεία που δίδεται στον όρο «χρήση σημείου» στο Άρθρο 6

(2)του Κεφ. 268, από το Άρθρο 6

(3)του Κεφ. 268, ώστε να περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η προσφορά και η εμπορία των εμπορευμάτων, η κατοχή τους προς εμπορία και η εισαγωγή ή η εξαγωγή τους υπό του καταγγελλόμενου σημείου. Ανάλογες είναι και οι παρατηρήσεις σε ότι αφορά τις πρόνοιες του Άρθρου

1 και 2 του (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/
Στην προκείμενη περίπτωση, η Εναγόμενη εταιρεία, είναι πρόσωπο που εισήγαγε, κατείχε, προσέφερε προς πώληση και γενικότερα, εμπορευόταν τα καταγγελλόμενα εμπορεύματα της ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. και ως εκ τούτου, πρόσωπο εναντίον του οποίου οι Ενάγοντες μπορούσαν να εγείρουν την παρούσα Αγωγή για την παραβίαση των εγγεγραμμένων εμπορικών τους σημάτων.
Τώρα, σε ότι αφορά την έγερση αυτής της Αγωγής από πλευράς Εναγόντων, στην βάση αθέμιτου ανταγωνισμού, σημειώνω τα εξής. Ιδιοκτήτης της εμπορικής εύνοιας των αντιηλιακών εμπορευμάτων MALIBU στην Κύπρο, είναι οι Ενάγοντες και ως εκ τούτου, βάσιμα αυτή η Αγωγή ηγέρθηκε από αυτούς και όχι από τον εμπορικό τους αντιπρόσωπο στην Κύπρο[xlviii]. Ενώ, οι Εναγόμενοι, ως το πρόσωπο που προβαίνει στην ψευδή παράσταση, ως προαναφέρθηκε, εντός της δικαιοδοσίας, - αφού έχοντας αγοράσει τα καταγγελλόμενα προϊόντα από την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε., τα εισήγαγε στην Κύπρο και τα διοχέτευσε στην αγορά, υπό περιστάσεις που μπορεί να υποτεθεί ζημιά στους Ενάγοντες και όφελος στους Εναγομένους ως έχει προαναφερθεί -, μπορούσε, υπό τις περιστάσεις, να εναχθεί για την αδικοπραξία του αθέμιτου ανταγωνισμού. Στο Σύγγραμμα The Law of Passing-off: Unfair Competition by Misrepresentation του Christopher Wadlow (έκδοση του έτους 2011), στην σελίδα 376 και παράγραφο 5-134, αναφέρονται τα εξής σχετικά: «Primary liability for passing-off can accrue only to traders in their capacity as such but there has been very little express discussion as to what capacity a trader must fill in order to be liable. The classic definition of passing-off in terms of misrepresentation made to customers or consumers is applicable without difficulty only to retailers. Businesses higher up the chain of distribution, such as manufacturers or importers, are, however, liable for passing-off in their own right under a doctrine known as "instruments of deception". In its most basic form, this states that primary liability for passing-off attaches to the business actually responsible for goods which are inherently likely to deceive ultimate purchasers or consumers. The tort is complete when the defendant parts with possession of the deceptive goods, although actual deception of customers with consequent damage to the claimant may not occur until later, or not at all. The fact that the liability of the manufacturer or importer of deceptive goods arises independently of the possible existence of passing-off at retail level demonstrates that the doctrine is independent of that of joint tortfeasorship. The doctrine of instruments of deception potentially has to deal with all the various parts who may be involved in the chain by which goods reach the consuming public. Working backwards, it is clear that the doctrine normally has no implications for the retailer selling direct to the public. He is liable, or not, according to whether his own customers are deceived. Goods may be inherently deceptive, but if he can dispose of them without misrepresentation he does not commit the tort of passing-off. This may not be likely in practice, but in theory a prominent and credible disclaimer could suffice. At the other end of the chain, there has been little express discussion of what capacity the defendant must fulfill in order to be liable. It is suggested that at the very least liability without fault attaches to the person responsible for first putting the inherently deceptive goods into circulation, whether that be a manufacturer or an importer, and, in all probability, to distributors, wholesalers and others through whom the goods reach the retailer. Traders performing essentially ministerial functions such as printers, carriers and warehousemen are probably not liable in the absence of a common design, but they can be compelled to surrender deceptive goods under the equitable protective jurisdiction». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) (β) Η Εγγραφή των Εμπορικών Σημάτων Επ' Ονόματι των Εναγόντων
Οι Εναγόμενοι, εισηγούνται ότι, δεν έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι, οι Ενάγοντες, είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των επίδικων εμπορικών σημάτων. Αυτό, εισηγούνται, προκύπτει από το γεγονός ότι, τα εμπορικά σήματα 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL (εθνικά εμπορικά σήματα, εγγεγραμμένα από την Ενάγουσα 1 - Τεκμήρια ΠΟ2 και ΠΟ1 αντίστοιχα) και 135657 MALIBU (κοινοτικό εμπορικό σήμα εγγεγραμμένο από την Ενάγουσα 2 - Τεκμήριο ΧΒ1). φέρουν μεταγενέστερη ημερομηνία, ως ημερομηνία εγγραφής τους στο οικείο μητρώο εγγραφής τους (ήτοι 10/02/1994, 08/10/1996 και 01/04/1996 αντίστοιχα), από την ημερομηνία σύστασης των Εναγόντων 1 και 2, ως δεικνύεται από τα πιστοποιητικά σύστασης τους ημερομηνίας 13/04/1999 και 11/11/2005 αντίστοιχα (Τεκμήρια ΧΒ13 και ΧΒ12 αντίστοιχα). Ως εκ τούτου, θα ήταν αδύνατο, - εισηγούνται οι Εναγόμενοι -, οι Ενάγοντες, να είναι οι ιδιοκτήτες τους. Ως έχω προαναφέρει, αυτό το Δικαστήριο, δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την νομιμότητα της εγγραφής των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων. Αυτή θεωρείται ως δεδομένη, εν όψει του ευρήματος μου περί της κανονικής εγγραφής τους. Δυνάμει του Άρθρου 44 του Κεφ. 268, σε κάθε νομική διαδικασία που αφορά εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα, το γεγονός ότι πρόσωπο είναι εγγεγραμμένο ως ιδιοκτήτης του εμπορικού σήματος, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη της εγκυρότητας της αρχικής εγγραφής του εμπορικού σήματος και κάθε μεταγενέστερης εκχώρησης και μεταβίβασης αυτού συμφώνως των προνοιών των Άρθρων 24 έως 27 του Κεφ.
Σχετικές εν προκειμένω, είναι και οι πρόνοιες των Άρθρων 15 και 21 του Κεφ.
Λαμβανομένης υπόψη της απόρριψης της εκδοχής των Εναγομένων που παρουσιάστηκε ως προς τα γεγονότα, αυτό το οποίο παραμένει για να εξεταστεί, είναι το κατά πόσο η ενώπιον μου μαρτυρία, ως αυτή ετέθη από πλευράς Εναγόντων, είναι αρκετή για δικαιολογήσει εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα εμπορικά σήματα 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL (εθνικά εμπορικά σήματα, εγγεγραμμένα από την Ενάγουσα 1 - Τεκμήρια ΠΟ2 και ΠΟ1 αντίστοιχα) και 135657 MALIBU (κοινοτικό εμπορικό σήμα εγγεγραμμένο από την Ενάγουσα 2 - Τεκμήριο ΧΒ1), όντως ανήκουν στους Ενάγοντες. Με βάση τα προαναφερόμενα και σύμφωνα και με την αρχή του τεκμηρίου της κανονικότητας (omnia praesumuntur rite et solemniter esse acta)[xlix], βρίσκω ότι, στην προκείμενη περίπτωση, από την στιγμή που ο Έφορος ή και το Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (ΓΕΕΑ) αποδέχθηκαν την εγγραφή επ' ονόματι των Εναγόντων των επίδικων εμπορικών σημάτων και εξέδωσαν προς βεβαίωση τούτου - ειδικότερα στην περίπτωση των Τεκμηρίων ΠΟ2, ΠΟ1 από τον Έφορο - και σχετικά πιστοποιητικά; κατά την εγγραφή τους, όλα έγιναν κανονικά και νόμιμα. Δηλαδή, τα επίδικα εμπορικά σήματα, ενεγράφησαν στους Ενάγοντες, κανονικά, από την άποψη ότι αυτοί υφίσταντο ως νομική οντότητα κατά τον ουσιώδη χρόνο που ο Έφορος ή το ΓΕΕΑ έκαμε αποδεκτά τα σχετικά αιτήματα για την εγγραφή τους. (γ) Αποζημίωση Λόγω Κερδών που Απεκόμισαν οι Εναγόμενοι και η Απόδοση Λογαριασμού (Damages on Account of Profits)
Γενικά, η θεραπεία του λογαριασμού, ως θεραπεία του δικαίου της επιείκειας (equitable remedy), παρέχεται όπου δεν είναι δυνατή, χωρίς πρώτα την απόδοση λογαριασμού, η απόδειξη του τι δικαιούται να λάβει ο ενάγοντας, ο οποίος, διαφορετικά, δεν θα ήταν σε θέση να γνωρίζει και να αποδείξει το οτιδήποτε σχετικό. Το Δικαστήριο, παρέχει με αυτή την θεραπεία, την ευχέρεια να διευκρινισθεί το πραγματικό υπόβαθρο, ώστε να ακολουθήσει επ' αυτού ο υπολογισμός του νομικού δικαιώματος, συμπληρώνοντας και υποβοηθώντας έτσι το κοινοδίκαιο[l].
Σε αγωγές που έχουν ως βάση τους την παραβίαση εμπορικού σήματος ή / και αθέμιτο ανταγωνισμό, σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, υπήρχαν δύο είδη χρηματικής αποζημίωσης, διαθέσιμης ως θεραπεία. Ο γενικός κανόνας, ως έχει πλέον καθιερωθεί στην Αγγλία, είναι ότι, σε υποθέσεις αυτού του είδους, οι αποζημιώσεις, δεν υπολογίζονται κατά την ακροαματική διαδικασία, αλλά σε μεταγενέστερη, ξεχωριστή ακρόαση του ζητήματος. Αφότου, δηλαδή, το ζήτημα της ευθύνης του εναγομένου, αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Υπάρχουν, εν προκειμένω, δύο διαφορετικά είδη ακροαματικής διαδικασίας, που σκοπό έχουν τον υπολογισμό της χρηματικής αποζημίωσης που θα επιδικαστεί υπέρ του ενάγοντος. Υπάρχει η διαδικασία διερεύνησης ζημιών (an inquiry as to damages), που εξετάζει την ζημιά που υπέστη ο ενάγοντας ως αποτέλεσμα των ενεργειών του εναγομένου, καθώς επίσης, υπάρχει και η διαδικασία της διενέργειας λογαριασμού κερδών (an account of profits)[li], κατά την οποία, το Δικαστήριο, υπολογίζει τα καθαρά κέρδη που έχει αποκομίσει ο εναγόμενος λόγω των πράξεων παραβίασης εμπορικού σήματος ή αθέμιτου ανταγωνισμού, τα οποία πρέπει να πληρώσει στον ενάγοντα.
Οι δύο, προαναφερόμενες διαδικασίες, είναι εναλλακτικές η μία της άλλης. Εναπόκειται, - ως έχει νομολογηθεί στην Αγγλία -, στον ενάγοντα, να επιλέξει ποια διαδικασία επιθυμεί να ακολουθήσει[lii], λαμβανομένης υπόψη της αρχής, ότι, η διενέργεια λογαριασμού κερδών, είναι θεραπεία που εκπηγάζει από το δίκαιο της επιείκειας, και ως τέτοια, είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσο μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να αποδοθεί. Απόρριψη απόδοσης της θεραπείας αυτής, έχει, για παράδειγμα, παρατηρηθεί, σε περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι, αθώα προέβη στις επίδικες παραβάσεις. Γενικότερα, μπορεί να λεχθεί ότι, το Δικαστήριο, μπορεί να αρνηθεί την διενέργεια έρευνας, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο, ως προαναφέρθηκε, αν είναι της άποψης ότι, η έκβαση της, πιθανότατα να οδηγήσει μόνο στην επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων, και να επιδικάσει, ένα, κατ' αποκοπή ποσό, χωρίς να εκδώσει διάταγμα έρευνας ή απόδοσης λογαριασμού[liii]. Τελικά, εάν ο ενάγοντας επιλέξει την αναζήτηση της θεραπείας αποζημίωσης του, δια της διαδικασίας διερεύνησης ζημιών, αντί αυτής της απόδοσης λογαριασμού κερδών, το Δικαστήριο θα εκδώσει σχετικό διάταγμα, μόνο εάν ικανοποιηθεί από την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία, ότι έχει στοιχειοθετηθεί επαρκώς ειδική ζημιά του ενάγοντα που δικαιολογεί την μετέπειτα διαδικασία.
Σύμφωνα πάντοτε με τα όσα ισχύουν στην Αγγλία, είναι βασικός κανόνας ότι, ο σκοπός για τον οποίο εκδίδεται διάταγμα για την απόδοση λογαριασμού κερδών σε τέτοιες υποθέσεις, είναι να προσδιοριστούν τα κέρδη που απεκόμισε ο εναγόμενος από την αδικοπραξία του, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν έχει, με αυτό τον τρόπο, πλουτίσει αδικαιολόγητα[liv]. Τίποτα πέραν αυτού. Ως εκ τούτου, ο σκοπός της απόδοσης λογαριασμού κερδών, δεν είναι η τιμωρία του εναγομένου, αλλά η διασφάλιση ότι, όλα τα κέρδη τα οποία αυτός απεκόμισε από την αδικοπραξία του, θα περάσουν στον ενάγοντα[lv].
Στην Κύπρο, το Ανώτατο Δικαστήριο, έχει αναγνωρίσει την δυνατότητα των Κυπριακών Δικαστηρίων να αποδίδουν την θεραπεία της απόδοσης λογαριασμού, με βάση τις ευρείες εξουσίες που έχουν βάσει των διατάξεων του Άρθρου 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Νόμος 14/1960, για παροχή θεραπείας βασιζόμενη στο νόμο ή τις αρχές της επιείκειας. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. ν Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527, αναφέρθηκαν τα εξής: «Προβλήθηκε ότι η συμφωνία δεν επέβαλλε στους εφεσείοντες υποχρέωση να δώσουν λογαριασμούς στην εφεσίβλητη, ούτε να τους επαληθεύσουν με ένορκη δήλωση. Και ότι το δικαστήριο, παρέχοντας την παραπάνω θεραπεία, υπερέβη τις εξουσίες του. Ο λόγος αυτός δεν έτυχε ανάπτυξης και θα μπορούσαμε να το εκλάβουμε ότι εγκαταλείφθηκε. Μολαταύτα θα τον σχολιάσουμε σύντομα. Η μομφή για υπέρβαση εξουσίας. Τέτοια θέση δεν μπορεί να υποστηριχθεί αν ληφθούν υπόψη οι ευρείες εξουσίες που έχει το δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρ. 31 του περί Δικαστηρίου Νόμου αρ. 14/60, όπως έχει τροποποιηθεί, για παροχή θεραπείας βασιζόμενη στο νόμο ή τις αρχές της επιείκειας. Περαιτέρω η Δ.2 θ.8 του Διαδικαστικού Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει σχετικά ότι: "In all cases in which the plaintiff, in the first instance, desires to have an account taken, the writ of summons shall be indorsed with a claim that such account be taken." . Στην Αγγλία η επαλήθευση λογαριασμών με ένορκη δήλωση ρυθμίζεται από το διαδικαστικό κανονισμό βλ. O.3 r.8, O.33 r.3 και 4 και είναι κοινή δικαστηριακή πρακτική. Βλ. πρότυπο ένορκης δήλωσης επαλήθευσης στο Queen's Bench Forms των Chitty & Jacobs, 20η έκδοση, σελ. 794, πρότυπο αρ.

Δε βλέπουμε λόγο γιατί να μην ακολουθείται η ίδια πρακτική έστω και αν δεν ρυθμίζεται ειδικά από το διαδικαστικό μας κανονισμό, ο οποίος εν πάση περιπτώσει αναφέρεται με τη Δ.2 θ. 8 στη θεραπεία αυτή. Άλλωστε το αρθρ. 31 παρέχει τόσο ευρεία εξουσία στο δικαστήριο που ασφαλώς θα περιλάμβανε την εξουσία για χορήγηση τέτοιας οδηγίας. Άλλωστε χωρίς αυτή, η θεραπεία θα ήταν ατελής και αναποτελεσματική. Ούτε ο λόγος αυτός ευσταθεί.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Στην εν λόγω υπόθεση, ο πρωτόδικος Δικαστής, καθοδηγούμενος και από τα αναφερόμενα στο Σύγγραμμα Atkin's Court Forms, 2η έκδοση, σελίδα 172, εξέδωσε διάταγμα κατά των εναγομένων, με το οποίο διατάχθηκαν να καταθέσουν λογαριασμούς για την επίδικη, στην υπόθεση εκείνη, περίοδο, συνοδευόμενους από ένορκη δήλωση επαλήθευσης τους, καθορίζοντας ταυτόχρονα τις λεπτομέρειες του περιεχομένου τους. Αποφάσισε περαιτέρω, ότι, οποιοδήποτε ποσό θα πιστοποιούσε ότι οφειλόταν στην ενάγουσα, θα της καταβαλλόταν. Όρισε, γι' αυτό τον σκοπό, ημερομηνία για να εξετάσει τους λογαριασμούς και να πιστοποιήσει το οφειλόμενο ποσό. Η διαδικασία αυτή και πρακτική, ως διαφαίνεται και από το προαναφερόμενο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Frederickou, επικροτήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Είναι, όμως, όπως παρατηρώ, σε κάποιο σημαντικό βαθμό, διαφορετική από την διαδικασία που στο παρόν στάδιο διέπει το ζήτημα στην Αγγλία[lvi].
Έχοντας υπόψη τα προαναφερόμενα, στρέφομαι στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης και να εξετάσω, αν η συγκεκριμένη θεραπεία, μπορεί να αποδοθεί στους Ενάγοντες. Ως προανέφερα, η διενέργεια λογαριασμού κερδών, ως θεραπεία, εκπηγάζει από το τις αρχές της επιείκειας και είναι διακριτικής ευχέρειας. Υπενθυμίζω ότι, κανονικά, η θεραπεία αυτή, δεν αποδίδεται εναντίον ενός αθώου παραβάτη. Περαιτέρω, μπορεί επίσης, να μην εκδοθεί σχετική διαταγή προς όφελος ενός ενάγοντα που καθυστέρησε να καταχωρήσει την αγωγή του αφότου πληροφορήθηκε για την παράβαση, ή όπου ο εναγόμενος δεν έχει αποκομίσει ουσιαστικά ή πραγματικά κέρδη[lvii].
Στην προκείμενη περίπτωση, με δεδομένα:

(1)τον ισχυρισμό των ιδίων των Εναγόντων ότι, η σχέση τους με την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. (εμπορικής αντιπροσώπευσης τους στην Ελλάδα) είχε διακοπεί τον Αύγουστο του 2009,

(2)τον παραδεκτό, - ως προκύπτει από την γραμμή που ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση -, ισχυρισμό από πλευράς Εναγομένων, δια του ΜΥ2, ότι αρχές του έτους 2010 η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. ξεκίνησε την παραγωγή των καταγγελλόμενων εμπορευμάτων,

(3)τον παραδεκτό, - ως προκύπτει από την γραμμή που ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση -, ισχυρισμό από πλευράς Εναγομένων, δια του ΜΥ1, ότι αρχές του έτους 2010 οι Εναγόμενοι είχαν προσέλθει σε συμφωνία με την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. για την εισαγωγή και προώθηση προς πώληση των καταγγελόμενων εμπορευμάτων της στην Κυπριακή αγορά,

(4)τον ισχυρισμό των ιδίων των Εναγόντων ότι, μέσα Μάιου του έτους 2010 είχαν πληροφορηθεί για τα της εισαγωγής, διανομής και πώλησης στην Κύπρο των καταγγελλόμενων εμπορευμάτων, χωρίς ισχυρισμό για προγενέστερη εισαγωγή, ή πώληση τους,

(5)ότι, οι Ενάγοντες, την 19/05/2010 είχαν εξασφαλίσει ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον των Εναγομένων, δια του οποίου απαγορεύθηκε η εισαγωγή, διανομή και πώληση των καταγγελλόμενων εμπορευμάτων, μέχρι και την τελική εκδίκαση αυτής της Αγωγής,

(6)τον παραδεκτό, - ως προκύπτει από την γραμμή που ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση -, ισχυρισμό από πλευράς Εναγομένων, δια του ΜΥ1, ότι σημαντικός αριθμός παραγγελιών που είχαν λάβει οι Εναγόμενοι, ακυρώθηκε λόγω του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19/05/2010,

(7)ότι, περί τον Ιούλιο του έτους 2010, ένας μεγάλος αριθμός καταγγελλόμενων εμπορευμάτων, κατασχέθηκε από το Τμήμα Τελωνείων, κατά την εισαγωγή τους στην Κύπρο (γεγονός που επίσης προκύπτει, από την γραμμή που ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΥ1, ως παραδεκτός),

(8)ότι, τα αντιηλιακά εμπορεύματα είναι περισσότερο εμπορεύσιμα την καλοκαιρινή περίοδο (Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο) και κάποιους μήνες της άνοιξης (Απρίλης και Μάιος)[lviii], βρίσκω ότι, τα κέρδη που πιθανόν να έχουν αποκομίσει οι Εναγόμενοι, δεν είναι της έκτασης που δικαιολογούν την διαδικασία της διενέργειας λογαριασμού κερδών, ως έχει προαναφερθεί. Και αυτό γιατί, ουσιαστικά, οι Εναγόμενοι εμπορεύτηκαν τα καταγγελλόμενα προϊόντα, μόνο για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Μέσα του μηνός Απριλίου (με δεδομένη την αγορά τους από την ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ Ε.Π.Ε. την 14/04/2014 - δέστε το Τεκμήριο ΧΧ4) έως, τουλάχιστον, την 19/05/2010 που εκδόθηκε το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου (και κάποιες ημέρες μετά, μέχρις ότου οι Εναγόμενοι λάβουν γνώση αυτού).

Με δεδομένα τα όσα έχουν προαναφερθεί, δεν θα διατάξω την απόδοση λογαριασμού κερδών από τους Εναγομένους, παρά μόνο θα εκδώσω απόφαση εναντίον τους και υπέρ των Εναγόντων, για το ποσό των €50,00 σεντς, υπό μορφή ονομαστικών αποζημιώσεων. [Κ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η Αγωγή των Εναγόντων επιτυγχάνει. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, ως ακολούθως: (Α). Εκδίδεται Διάταγμα που διατάζει τους Εναγομένους, είτε διά των διευθυντών ή και αξιωματούχων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων που είναι υπό τον έλεγχον ή και τελούν υπό τις εντολές των Εναγομένων, να σταματήσουν την παραβίαση, στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, των Κυπριακών εμπορικών σημάτων των Εναγόντων στην Κλάση 3, υπ' αρ. 46429 MALIBU, 39695 MALIBU & LABEL και του Κοινοτικού εμπορικού σήματος στην Κλάση 3, υπ' αρ. 135657 MALIBU. (Β). Εκδίδεται Διάταγμα που διατάζει τους Εναγομένους, είτε διά των διευθυντών ή και αξιωματούχων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων που ενεργούν υπό τον έλεγχο ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να μη χρησιμοποιούν, στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, το εμπορικό σήμα MALIBU και το εμπορικό όνομα ή λέξη, MALIBU, ως μέρος της ετικέτας ή και του σήματος ή και της ονομασίας με την οποίαν πωλούν ή και διανέμουν ή και προωθούν αντηλιακά ή και παρασκευάσματα για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο. (Γ). Εκδίδεται Διάταγμα που διατάζει τους Εναγομένους, είτε διά των διευθυντών ή και αξιωματούχων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων που ενεργούν υπό τον ελέγχον ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Εναγομένων, να σταματήσουν να διαφημίζουν, εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντηλιακά ή και παρασκευάσματα για την προστασία του δέρματος από τον ήλιο, με την χρήση του εμπορικού σήματος MALIBU και του εμπορικού ονόματος ή και της λέξεως, MALIBU, σε έντυπο υλικό, ή και σε άλλου είδους υλικό, ή και σε έντυπα, ή και σε πινακίδες, ή και σε πλαστικό υλικό, ή και σε οποιοδήποτε υλικό διαφημίσεως, ή και προωθήσεως. (Δ). Εκδίδεται απόφαση που διατάζει τους Εναγομένους, όπως καταβάλουν στους Ενάγοντες, το ποσό των €50,00 σεντς υπό μορφή ονοματικής αποζημίωσης.
Τα έξοδα που αφορούν την διαδικασία της Αγωγής, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, με νόμιμο τόκο επί του ποσού που θα εγκριθεί, από την ημερομηνία έγκρισης τους από το Δικαστήριο, μέχρι εξόφλησης. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Δέστε, μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Παπακόκκινου κ.α. ν Σμιρλή κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, C + A Pelecanos Associates Ltd v Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273 και Χ. Γεωργίου ν Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 174). [ii] Δέστε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ.

[iii] Office for Harmonization in the Internal Market (OHIM). [iv] Ως προς τα της ευχέρειας διεξαγωγής έρευνας που αποσκοπεί στην διερεύνηση εγγραφής κοινοτικού εμπορικού σήματος, στο Μητρώο Κοινοτικών Εμπορικών Σημάτων που τηρείται από το Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (ΓΕΕΑ) από την ιστοθέση του ΓΕΕΑ στη διεύθυνση http://www.oami.europa.eu, το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση. [v] Σχετική είναι η πρόνοια του Άρθρου 51 του Κεφ.
[vi] Οι ιστοθέσεις στο διαδίκτυο ποικίλουν. Σ' αυτό υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση και η δημιουργία ιστοθέσεων και η καταχώριση σ' αυτές πληροφοριών, χωρίς έλεγχο ως προς την πληρότητα, ακρίβεια, εξακρίβωση, αλήθεια ή αξιοπιστία του περιεχομένου τους, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, ή εν πάση περιπτώσει κάτι το οποίο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ως εκ τούτου, στην απουσία του αναγκαίου, ως προς αυτά τα ζητήματα, υποβάθρου, πληροφορίες ή στοιχεία προερχόμενα από το διαδίκτυο, κατά την άποψη μου, δεν έχουν καμία αποδεικτική αξία. Για να γίνουν κατανοητά τα προαναφερόμενα λεγόμενα μου, σημειώνω, ενδεικτικά, σε ότι αφορά το Τεκμήριο ΧΧ30, το οποίο παρουσίασε στο Δικαστήριο ο ΜΥ1 και το οποίο προέρχεται από την ιστοθέση της «Βικιπαίδεια», ότι και οι ίδιοι οι διαχειριστές της εν λόγω ιστόθεσης, στο κάτω μέρος αυτής, εκεί όπου γίνεται παραπομπή στην σελίδα της περί «Αποποίησης Ευθυνών», αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι «δεν παρέχεται εγγύηση ποιότητας» των εκεί πληροφοριών. Διαφορετική είναι, κατά την άποψη μου, η πληροφόρηση που προέρχεται από ιστοθέσεις επίσημων φορέων ή οργανισμών, τηρουμένων, πάντοτε, των σχετικών περί αποδείξεως δικαίου κανονισμών και διαφορετική η επίκληση πληροφοριών από το διαδίκτυο, γενικά. [vii] Application refused. [viii] Mitsingas v Timberland

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791. [ix] Δέστε σχετικά την υπόθεση Marcantonis v Nicolaides

(1974)1 C.L.R. 178. [x] Παραπομπή γίνεται στην υπόθεση Marcantonis v Nicolaides

(1974)1 C.L.R. 178 στην οποία, ως προς το ζήτημα αυτό, γίνεται παραπομπή στο σύγγραμμα Kerly's Law of Trade Marks and Trade Names, 10η έκδοση, στις σελίδες 307 και 371. [xi] Δέστε την υπόθεση Καρρερας Λτδ ν Εφόρου Εμπορικών Σημάτων

(1992)3 Α.Α.Δ 368. [xii] Παρατηρήσεις στην Αιτιολογική Έκθεση της Πρότασης για την τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009 για το Κοινοτικό Σήμα. Διαδικασία που εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη. [xiii] Ως έννομο αγαθό. Δέστε επί του προκείμενου την υπόθεση Mcdonalds Corpor. v Παπαπέτρου κ. α.

(1992)1 C.L.R. 1072 και τα αναφερόμενα στα συγγράμματα Kerly's Law of Trade Marks and Trade Names, 12η Έκδοση, Κεφάλαιο 15 και Cornish on Intellectual Property, 3η Έκδοση, σελίδα 614 κ. α. [xiv] Ο οποίος για σκοπούς εναρμόνισης του με την Οδηγία 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τροποποιήθηκε με τον περί Εμπορικών Σημάτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2006, Νόμος 121(I)/

[xv] Ή, ως έχει το ακρωνύμιο στην αγγλική, OHMI. [xvi] Η Διεθνής Κατηγοριοποίηση Αγαθών και Υπηρεσιών για Σκοπούς Εγγραφής Σημάτων καθιερώθηκε από την Σύμβαση που συνομολογήθηκε στο Διπλωματικό Συνέδριο της Νίκαιας, της 15 Ιουνίου του έτους 1957, η οποία αναθεωρήθηκε στην Στοκχόλμη το έτος 1967, στην Γενεύη το έτος 1977 και τροποποιήθηκε το έτος
Η Κύπρος, αν και δεν είναι μέρος στην Σύμβαση της Νίκαιας και μέρος της Ειδικής Ένωσης του Παρισιού για την Προστασία της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, υποχρεωτικά χρησιμοποιεί και εφαρμόζει την κατηγοριοποίηση των εμπορικών σημάτων ως έχουν στην Σύμβαση της Νίκαιας, λόγω επενέργειας του Κανονισμού (ΕΚ) υπ' αριθμό 207/2009, καθώς επίσης και ως μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (World Intellectual Property Organization (WIPO)). [xvii] (mainly cleaning preparations and toilet preparations). [xviii] (deodorants for human beings or for animals; room fragrancing preparations; anitary preparations being toiletries). [xix] (mainly services rendered by persons or organizations principally with the object of:
help in the working or management of a commercial undertaking, or
help in the management of the business affairs or commercial functions of an industrial or commercial enterprise, as well as services rendered by advertising establishments primarily undertaking communications to the public, declarations or announcements by all means of diffusion and concerning all kinds of goods or services). [xx] (the bringing together, for the benefit of others, of a variety of goods (excluding the transport thereof), enabling customers to conveniently view and purchase those goods; such services may be provided by retail stores, wholesale outlets, through mail order catalogues or by means of electronic media, for example, through web sites or television shopping programmes; services consisting of the registration, transcription, composition, compilation or systematization of written communications and registrations, and also the compilation of mathematical or statistical data; services of advertising agencies and services such as the distribution of prospectuses, directly or through the post, or the distribution of samples. This Class may refer to advertising in connection with other services, such as those concerning bank loans or advertising by radio). [xxi] Universal Advertising and Publishing Agency and Another v Vouros, XIX Α.Α.Δ. 87 και Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ.

[xxii] Δέστε, τα αναφερόμενα στην παράγραφο 26-05, στην σελίδα 1820 του Συγγράμματος Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, στο κεφάλαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού. [xxiii] Ή, εναπομείναντος. Δέστε τις υποθέσεις Star Industrial Co Ltd v Yap Kwee Kor [1976] F.S.R. 256 και Maslyukov v Diageo Distilling Ltd [2010] EWHC
[xxiv] Δέστε, τα όσα εισαγωγικά αναφέρονται από τους συγγραφείς του Συγγράμματος Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, στο κεφάλαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού, στην σελίδα 1818, παράγραφος 26-
[xxv] Η καλούμενη και ως «κλασσική τριάδα». [xxvi] Η κλασική τριάδα του Λόρδου Diplock. [xxvii] Με αναφορά στις αγγλικές αποφάσεις Erven Warnink B.V. v J. Townend & Sons (Hull) Ltd [1979] A.C. (H.L.) 731 και Anheuser-Busch Inc. ν Budejovicky Budvar N.P. and Others [1984] F.S.R.
[xxviii] Με αναφορά στην αγγλική υπόθεση Payton & Co Lfd ν Snellmg Lambard & Co Ltd [1901] AC
[xxix] Δέστε επίσης την υπόθεση Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ. α. v The Timberland Co.

(1997)1Γ Α.Α.Δ 1791. [xxx] Δέστε σχετικά τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση του στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v Βασίλη Χαραλάμπους κ. α

(2010)1 Α.Α.Δ. 829. Αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε βέβαια με τη γενική αρχή ότι επειδή στη διαδικασία απόδειξης δεν έλαβε μέρος ο αντίδικος, ενώ είχε τη δυνατότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο θα απαλλασσόταν από την υποχρέωση να εξετάσει και αξιολογήσει την επάρκεια και αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσφερόταν από την πλευρά της εφεσείουσας. (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas, ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυϊδ Μαυρονικόλα, ανικάνου προσώπου, Πολιτική Έφεση 371/2006, ημερομηνίας 15.9.2009). Όπως όμως ειδικά αναφέρθηκε στην ίδια την υπόθεση Barry Wynne, όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι το εάν τα γεγονότα όπως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο». (η υπογράμμιση και έμφαση είναι δική μου) Επίσης, πολύ πρόσφατα, το Ανώτατο Δικαστήριο, στην απόφαση του στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Γιώργος Οικονόμου, ECLI:CY:AD:2014:A786, Πολιτική Έφεση Αρ. 335/2009, ημερομηνίας 17/10/2014, επί του προκείμενου, ανέφερε τα εξής: «Η Τράπεζα φέρει το βάρος απόδειξης του ύψους της απαίτησής της. Σε περίπτωση που ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή της ήταν πιο πιθανή παρά όχι, τότε δικαιούται σε απόφαση (Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 ΑΑΔ 1858). Σε περίπτωση όπου υπάρχει μόνο μία εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα, όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο (Barry Wynne v. David Costaki Mavronicola ως διαχειριστή της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα

(2009)1Β ΑΑΔ 1138. Συνήθως τέτοια θέματα εγείρονται σε υποθέσεις όπου δεν εμφανίζεται ο αντίδικος, όπως ήταν και τα γεγονότα στην υπόθεση Barry Wynne (πιο πάνω). Στην προκείμενη όμως περίπτωση, ο εφεσίβλητος έλαβε μέρος στη διαδικασία. Αρχικά με δικηγόρο και στην πορεία, μετά την απόσυρση του δικηγόρου του, αφού ολοκληρώθηκε η μαρτυρία της Τράπεζας, αυτοπροσώπως, χωρίς όμως να δώσει μαρτυρία ή να κλητεύσει άλλο μάρτυρα. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να παραμείνει μόνο μία εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου. .». (η υπογράμμιση και έμφαση είναι δική μου) [xxxi] I. W. S. Nominee Co. Ltd. v Republic (Registrar of Trade Marks)

(1967)3 C.L.R. 582, E. Merck v. Republic and Another

(1972)3 C.L.R. 548, Curzon Tobacco v. Republic

(1979)3 C.L.R. 15, Granada v Republic

(1985)3 C.L.R. 207, White Horse v. El Greco

(1987)3 C.L.R. 531, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ. α. v The Timberland Co.

(1997)1Γ Α.Α.Δ 1791, Αναφορικά με την Αίτηση της E. Mitsingas Exports Ltd

(1998)1Γ Α.Α.Δ 1507 και Mitsios Trading Ltd v Swipe Ltd

(1999)1Α Α.Α.Δ. 648. [xxxii] Υπόθεση «Panda». [xxxiii] Δέστε την σημείωση τέλους υπ' αριθμό xvi, ανωτέρω. [xxxiv] McDowell's Appn.

(1927)44 R.P.C. 84 και Grutta-Percha and Rubber Manufacturing Co. of Toronto's Appn. [1909] 2 Ch.

[xxxv] Σελίδες 424 και 427 έως
[xxxvi] Αυτή η παρατήρηση και συμπέρασμα, αφορά όλα τα προϊόντα που τέθηκαν ενώπιον μου, Τεκμήρια ΧΒ5 έως ΧΒ10 και Τεκμήρια ΧΧ10 έως ΧΧ
[xxxvii] Broadhead's Application

(1950)69 R.P.C. 113. [xxxviii] Imperfect Recollection. [xxxix] Υπόθεση «Kleenoff's»

(1934)51 R.P.C.

[xl] CTO Public Company Ltd κ. α. v BAT (Cyprus) Ltd κ. α. Πολιτική Έφεση Αρ. 263/2009, ημερομηνίας 16/02/2012 και Hotel Cipriani SRL v Cipriani (Grosvenor Street) Ltd [2010] EWCA Civ
Δέστε περαιτέρω και τα αναφερόμενα στο Σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, στο κεφάλαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού, στην σελίδα 1821, παράγραφος 26-
[xli] Σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό, παραπέμπω στο Σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, στο κεφάλαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού, στις σελίδες 1821 και 1822, παράγραφοι 26-05 και 26-
[xlii] Δέστε σχετικά και την αγγλική υπόθεση Birmingham Vinegar Brewery Co v Powell [1987] A.C.
[xliii] (to be assumed) [xliv] Δέστε επί του ζητήματος αυτού, την υπόθεση Aristocrat Technologies Australia Pty Ltd v DAP Services (Kempsey) Ltd [2007] FCAFC
[xlv] Procea v Evans

(1951)68 R.P.C. 210. [xlvi] Δέστε επί του προκείμενου την υπόθεση Lever v Goodwin

(1887)36 Ch. D.

[xlvii] Kerly' s Law of Trade Marks and Trade Names, 9η έκδοση, σελίδα 313, παράγραφος
[xlviii] Demades Overseas v Studio MA. ST Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ.

[xlix] Δέστε τα αναφερόμενα στο Σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδης & Ν. Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, στις σελίδες 241 έως
[l] Δέστε σχετικά την υπόθεση Κωστοπούλου κ.α. ν Λοΐζου κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 576. [li] Δέστε σχετικά τις υποθέσεις Edelsten v Edelsten

(1863)1 De G J & S 185, 46 ER 72, Colbeam Palmer Ltd v Stock Affiliates Pty Ltd

(1968)122 CLR 25 (HCA), Lever v Goodwin

(1887)36 Ch.D. 1 και Slazenger & Sons v Spalding & Bros [1910] 1 Ch.

[lii] Δέστε σχετικά την υπόθεση Island Records Limited v Tring International Plc [1995] 3 All E.R.
[liii] Δέστε εν προκειμένω την υπόθεση Gillette UK v Edenwest Ltd [1994] R.P.C.
Σχετικά είναι και τα αναφερόμενα στην υπόθεση Άγγελος Κυριάκου Εκδόσεις Λτδ ν Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση Αρ.267/2009, ημερομηνίας 09/09/
[liv] Δέστε την υπόθεση My Kinda Town Ltd v Soll [1982] FSR
[lv] Δέστε τα αναφερόμενα στο Σύγγραμμα, A Practical Guide to Trade Mark Law της Amanda Michaels, 3η έκδοση, στις σελίδες 182 και
[lvi] Δέστε το Μέρος 40 και τις σχετικές Οδηγίες Πρακτικής των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην Αγγλία, ως έχουν σήμερα. [lvii] Δέστε την υπόθεση Hoechst Celanese International Corp. v BP Chemicals Ltd [1999] R.P.C.
[lviii] Έχω, ως προς αυτό, δικαστική γνώση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.