← Κύπρος

Γιώργος Σάββα ν. Κυριάκος Κυριάκου κ.α., Αρ. Αγωγής: 239/2010, 19/1/2015

Γιώργος Σάββα ν. Κυριάκος Κυριάκου κ.α., Αρ. Αγωγής: 239/2010, 19/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 239/2010 Μεταξύ: Γιώργος Σάββα, από την Πάφο Ενάγοντα - και -

  1. Κυριάκος Κυριάκου, από την Πάφο
  2. Χριστόδουλος Νικολάου, από την Πάφο
  3. Ταμείο Θήρας Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.11.2014 για αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εξέταση του ενάγοντα από οδοντίατρο για λογαριασμό των εναγομένων. -------------------------------- Ημερομηνία: 19 Ιανουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους / Αιτητές: κα Ε. Τσολάκη Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση: κ. Ν. Τσιαπαλής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση, οι εναγόμενοι ζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την εκδίκαση της παρούσας αγωγής μέχρις ότου ο ενάγοντας συγκατατεθεί σε εξέταση για λογαριασμό των εναγομένων από την οδοντίατρο Δρα Λένια Ευθυμίου στην Πάφο. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα:
  4. «Με επιστολή των δικηγόρων μας ημερομηνίας 14.11.2012 προς τον δικηγόρο του ενάγοντα, αντίγραφο της οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο «Α» μαζί με βεβαίωση της συσκευής φαξ ότι έχει αποσταλεί, ζητήσαμε την εξέταση του ενάγοντα για λογαριασμό μας από την οδοντίατρο Δρα Λένια Ευθυμίου, από την Πάφο.
  5. Ο δικηγόρος του ενάγοντα, με επιστολή του ημερομηνίας 18.11.2014, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω σαν Τεκμήριο «Β», απέρριψε αυτό το αίτημα μας.
  6. Ο λόγος για τον οποίο ζητούμε την εξέταση του Ενάγοντα από οδοντίατρο για λογαριασμό μας, είναι επειδή κατά την διάρκεια της ένορκης προφορικής μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση, του δεύτερου μάρτυρα του ενάγοντα κου Νατρί Ρενέ, οδοντιάτρου, φάνηκε ότι ο ενάγων ακόμα να προβεί στην ισχυριζόμενη στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση του δοντιού το οποίο ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη κάταγμα.
  7. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Νατρί Ρενέ, επέμενε ότι το εν λόγω δόντι του ενάγοντα μπορεί ακόμα να επιδιορθωθεί και/ή αποκατασταθεί και προσπάθησε να στηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό του κάνοντας αναφορά στην γενικότερη κατάσταση των δοντιών του ενάγοντα.
  8. Επιπλέον, ενώ ο κ. Νταρί Ρενέ κατά την ένορκη προφορική μαρτυρία του ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 19644/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η οποία αφορούσε το ίδιο συμβάν, φαίνεται να ανέφερε ότι ο τραυματισμός που διαπίστωσε ότι είχε ο ενάγων στο δόντι μπορεί να προκληθεί και από πρώτη του στο έδαφος και ότι ο ενάγων του είπε ότι κάποιος τον κτύπησε και ότι δεν ήταν ο ίδιος εκεί και έγραφε πιθανό κτύπημα στο ιατρικό του πιστοποιητικό κατά την ένορκη προφορική μαρτυρία του ενώπιον του σεβαστού δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση επέμενε ότι η πιο πιθανή εκδοχή είναι ο εν λόγω τραυματισμός να προκλήθηκε από γροθιά και μάλιστα έδειξε και στον τρόπο που πιθανολογεί ότι κτυπήθηκε ο Ενάγοντας. Επισυνάπτω σας Τεκμήριο «Γ» αντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην ποινική Υπόθεση υπ' άρ. 19664/2009, ημερομηνίας 1.7.2011, στη σελίδα 4 της οποίας φαίνεται η πιο πάνω αναφερόμενη μαρτυρία του κου Νταρί Ρενέ (η υπογράμμιση είναι δική μου).
  9. Ο λόγος για τον οποίο δεν ζητήσαμε νωρίτερα εξέταση του Ενάγοντα από οδοντίατρο για λογαριασμό μας, είναι γιατί αναμέναμε ότι η μαρτυρία του κου Νταρί Ρενέ στην πιο πάνω αναφερόμενη Ποινική Υπόθεση, η οποία δόθηκε σε χρόνο μετά την καταχώρηση του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος της παρούσας αγωγής (26.1.2010).
  10. Επιπλέον, είναι κατά την διάρκεια της ένορκης προφορικής μαρτυρίας του κου Νταρί Ρενέ ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση που πληροφορηθήκαμε για πρώτη φορά ότι από τις 24.1.2011 που καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, ο Ενάγων ακόμα να προβεί στην ισχυριζόμενη επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση του εν λόγω δοντιού.
  11. Ως εκ των ανωτέρω και εξ όσων η κα Εύη Τσολάκη με πληροφορεί και αληθώς πιστεύω, ο Ενάγων θα πρέπει να εξεταστεί από οδοντίατρο για λογαριασμό μας προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο συμφωνεί με τους ισχυρισμούς του κου Νταρί Ρενέ και στην περίπτωση που υπάρχει διαφωνία να δοθεί η σχετική μαρτυρία ώστε να μην μείνει αναντίλεκτη η μαρτυρία του κου Νταρί Ρενέ.
  12. Εξ όσων η κα Τσολάκη περαιτέρω με πληροφορεί και αληθώς πιστεύω, βάσει των πιο πάνω η αιτούμενη εξέταση από οδοντίατρο για λογαριασμό μας δεν αποτελεί επέμβαση στην προσωπική ελευθερία του Ενάγοντα. Απεναντίας, στην περίπτωση που το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε απορρίψει την παρούσα αίτηση μας, θα υποστούμε βλάβη στην υπεράσπιση μας και θα βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση, αφού η μαρτυρία του κου Νταρί Ρενέ θα παραμείνει αναντίλεκτη και ως εκ τούτου δεν θα εξασφαλιστεί δικαιοσύνη και για τις δύο πλευρές.
  13. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρούμε λογικό και δίκαιο όπως το σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει Διάταγμα ως η αίτηση μας.» Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τον ενάγοντα, ο οποίος προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (Α) Η αίτηση των αιτητών είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη. (Β) Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και/ή όψιμη και/ή υποβλήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο. (Γ) Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αποσκοπεί στην παρέλκυση της δίκης. Η αίτηση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση, στην οποία κάνει αναφορά στον χρόνο καταχώρησης των δικογράφων και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης του, υποστηρίζοντας ότι, είναι φανερό ότι οι εναγόμενοι είχαν την δυνατότητα αν το θεωρούσαν είτε αναγκαίο είτε απλά χρήσιμο, έγκαιρα να ζητήσουν την εξέταση του από γιατρό της επιλογής τους και όχι έξη χρόνια μετά το επίδικο συμβάν και πέντε χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής και μάλιστα μετά το κλείσιμο της υπόθεσης του. Αναφέρει περαιτέρω, ότι οι εναγόμενοι εκ του πονηρού και με πρόθεση παραπλάνησης του δικαστηρίου, προβάλλουν τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και ότι κανένας λόγος δεν συντρέχει για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αν οι εναγόμενοι κρίνουν ότι έπρεπε να εξεταστεί από γιατρό της επιλογής τους και δεν το ζήτησαν έγκαιρα, μπορούν να αιτιώνται τον εαυτό τους και κανένα άλλο, υποστηρίζει. Τέλος, αναφέρει ότι, το αίτημα των εναγομένων προωθείται κατά τρόπο καταχρηστικό σε πολύ όψιμο στάδιο χωρίς να δικαιολογούν με οποιοδήποτε τρόπο το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, αφετέρου δε, δεν δίνονται επαρκείς εξηγήσεις για το τι θα εξυπηρετήσει η εξέταση του ή πως και γιατί παραβλάπτονται να δικαιωμάτων τους σε περίπτωση μη εξέτασης του, είναι φανερό, αναφέρει, ότι μόνο ταλαιπωρία θα του προκαλέσει αυτή η εξέταση καθώς και καθυστέρηση στην υπόθεση του και το Δικαστήριο θα πρέπει να την απορρίψει με έξοδα εις βάρος των αιτητών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των διαδίκων, είχαν την ευγενική καλοσύνη να παρουσιάσουν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους, στις οποίες γίνεται ανάλυση τόσο των γεγονότων της υπόθεσης όσο και της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει λάβει υπόψη του, την αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς και το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Επίσης σημαντικό είναι και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, των δικογράφων και της πορείας της αγωγής στοιχεία τα οποία λαμβάνει υπόψη του το δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ζήτημα της αναστολής της εκδίκασης αγωγής μέχρι ο ενάγοντας να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από γιατρό της εκλογής του εναγόμενου, είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Από άποψης νομολογίας το θέμα έχει εξεταστεί μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις Αριστοδήμου ν. Τάκη Πετάση

(1990)1 ΑΑΔ 112, Kyros Demosthenous v. Michael Antoniou
(1975)1 C.L.R. 1, Kyriakou and Another v. Stylianou
(1982)1 C.L.R 524. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Τάκη Πετάση (πιο πάνω) η διακριτική αυτή ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι αλληλένδετη με τα γεγονότα της υπόθεσης. Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Αγγλική υπόθεση Edmeades v. Thames Board Mill Ltd
(1969)2 All E.R. 127, υιοθετηθήκαν και έτυχαν εφαρμογής σε Κυπριακές αποφάσεις και σχετική αναφορά έχει γίνει σε όλες τις πιο πάνω αποφάσεις. Η φύση της δικαιοδοσίας και οι παράγοντες που σταθμίζονται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξετάστηκαν και στη υπόθεση Kyriakou and Another v. Stylianou (πιο πάνω). Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε περιπτώσεις όπου ο ενάγων αρνείται όπως εξεταστεί ιατρικά, όπως και στην κρινόμενη περίπτωση, το Δικαστήριο οφείλει να εξισορροπήσει δύο θεμελιώδη δικαιώματα. Πρώτο είναι το δικαίωμα του ενάγοντα στην προσωπική του ελευθερία και δεύτερο το δικαίωμα του εναγόμενου για την παροχή ουσιαστικής ευκαιρίας για υπεράσπιση, δικαίωμα, συνυφασμένο με την ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης. Οι παράγοντες αυτοί αντισταθμίζονται με γνώμονα το δίκαιο μέσα από τη δικαστική λειτουργία, όπως προκύπτει από τη Starr v. National Goal Board
(1977)1 All Ε.R. 243. Το εύλογο της απαίτησης για ιατρική εξέταση, καθώς και οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η άρνηση του ενάγοντα, πρέπει να τύχουν προσεκτικής εξέτασης στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Το στοιχείο της δίκαιης και ισορροπημένης μεταχείρισης των διαδίκων βρίσκεται στο επίκεντρο της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου Megarity v. D.J. Ryan & Sons Ltd
(1980)2 All E.R 832. Η αρχή που αναγνωρίστηκε στην Edmeades και ακολουθήθηκε σε μεταγενέστερες αποφάσεις (βλ. επίσης Prescott v. Bulldog Tools Ltd
(1981)3 All E.R. 869), αποκαλύπτει μια τάση χαλάρωσης του στοιχείου της αντιπαράθεσης στη διεξαγωγή της δίκης (που αποτελεί βασικό γνώρισμα του αγγλικού συστήματος απονομής της δικαιοσύνης) και διεύρυνση των δικαστικών μέσων για την ανεύρεση της αλήθειας. Ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης είναι σύνθετο έργο και περιλαμβάνει την στάθμιση πολλών παραγόντων που άπτονται των δικαιωμάτων των αντιδίκων. Ένας από αυτούς είναι το δικαίωμα του αντιδίκου για τη διεξαγωγή της δίκης και τη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων μέσα σε εύλογο χρόνο, που αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα βάση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Άλλο σημαντικό στοιχείο είναι το δικαίωμα του διαδίκου να ενημερώνεται έγκαιρα για τη θέση του αντιδίκου του ώστε με βεβαιότητα να είναι σε θέση να προσδιορίσει τα αποδεικτικά μέσα και τη μαρτυρία που είναι αναγκαία για την απόδειξη της υπόθεσης του. Η ανταλλαγή δικογράφων σε αυτό αποβλέπει. Είναι για τον λόγο αυτό που δικονομικά μέτρα που αποβλέπουν στον καθορισμό των εκατέρωθεν θέσεων πρέπει να λαμβάνονται, κατά κανόνα, πριν την έναρξη της δίκης. Η εξέταση, όπως λέχθηκε στην Αριστοδήμου ν. Τάκη Πετάση
(1990)1 ΑΑΔ 112, δεν επιβάλλεται με διαταγή του δικαστηρίου, που θα συνιστούσε απαράδεκτη επέμβαση στην ατομική ακεραιτότητα και ελευθερία του διαδίκου αλλά με την αναστολή της δίκης μέχρι ότου ο διάδικος συμφωνήσει να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Συναρτάται η τύχη της υπόθεσης του με τη συμφωνία του για ιατρική εξέταση ο,ποτεδήποτε τούτο κρίνεται αναγκαίο για την άρτια απονομή της δικαιοσύνης. Ο πρώτος λόγος της ένστασης θεωρώ ότι είναι τόσο γενικός που δεν μπορεί να εξεταστεί αυτοτελώς αλλά σε συνάρτηση με τους υπολοίπους λόγους της ένστασης και παράλληλα με την εξέταση της αίτησης στα πλαίσια των προϋποθέσεων και αρχών που η νομολογία έχει θέσει αναφορικά με το θέμα αυτό Ο χρόνος που υποβάλλεται αίτηση για ιατρική εξέταση αντιδίκου, συνήθως γίνεται πριν την έναρξη της δίκης ενώ κάθε καθυστέρηση στην υποβολή της πρέπει να δικαιολογείται. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα ισχυρότεροι πρέπει να είναι οι λόγοι που την υποστηρίζουν (βλ. Αριστοδήμου ν. Πετάση (πιο πάνω). Είναι η θέση του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση, ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος. Οι εναγόμενοι, σύμφωνα με τον δικηγόρο του καθ΄ου η αίτηση είχαν την ευκαιρία να ζητήσουν την εξέταση του ενάγοντα από τον Ιανουάριο του 2011 που καταχωρήθηκε η έκθεση απαίτησης, παραπέμποντας σε αυτά που αναφέρει η παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης, από την διατύπωση της οποίας, αναφέρει, το μοναδικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η θεραπεία δεν έχει γίνει. Εισηγείται επίσης, ότι η ενδεχόμενη εξέταση του ενάγοντα είναι αναμενόμενο ότι θα οδηγήσει σε αδικία εις βάρος του, αφού η όποια διάγνωση από τον ιατρό των εναγομένων και η όποια μαρτυρία στη βάση της εξέτασης, θα παραμείνει ουσιαστικά αναντίλεκτη αφού δεν τέθηκε είτε με την μορφή υποβολής είτε με την μορφή ιατρικής βεβαίωσης ενώπιον του γιατρού μάρτυρα του ενάγοντα για να την σχολιάσει και/ή αντικρούσει. Στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Πετάση (πιο πάνω), το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε αίτηση του εναγόμενου, που υποβλήθηκε μετά το πέρας της υπόθεσης του ενάγοντα, για αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου ο ενάγων δεχθεί και υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από ιατρό της εκλογής του εναγόμενου, απόφαση η οποία κατ΄ έφεση κρίθηκε εσφαλμένη καθότι κανένας βάσιμος λόγος δεν έχει δοθεί που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την καθυστέρηση. Στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd ν. Δημήτρη Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036, ο εφεσίβλητος - ενάγοντας συγκατατέθηκε και εξετάστηκε από γιατρό της εκλογής των Εφεσειόντων μετά την καταχώρηση της αγωγής, στις 18.2.
  1. Στις 30.4.88 οι εφεσείοντες καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου ο εφεσίβλητος συγκατατεθεί σε δεύτερη εξέταση από τον ίδιο γιατρό αφού προηγουμένως είχαν ζητήσει την επανεξέταση του με επιστολή κάτι που απέρριψε ο Εφεσίβλητος - Ενάγοντας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Στην υπόθεση Thanos Hotels (πιο πάνω), λέχθηκε πως αναφορικά με το λόγο της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος, στην υπόθεση Κυριάκου και Άλλος ν. Στυλιανού (πιο πάνω), αφήνεται να νοηθεί ότι ένας τέτοιος λόγος θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο στο να δεχθεί την αναγκαιότητα μιας δεύτερης ιατρικής εξέτασης, ειδικά εάν υπήρχε οποιοσδήποτε ισχυρισμός εκ μέρους του Εφεσίβλητου - Ενάγοντα για χειροτέρευση της κατάστασης του. Η συνήγορος των εναγομένων στην γραπτή της αγόρευση, σε σχέση με την θέση του ενάγοντα περί καθυστέρησης, απαντά με αναφορά στον χρόνο καταχώρησης της αγωγής και της έκθεσης απαίτησης, ότι ο ενάγων δεν δικαιούται να μιλά για καθυστέρηση αφού η έκθεση απαίτησης έχει καταχωρηθεί 1 χρόνο μετά, αναφέρει επίσης ότι ο ενάγων προσπαθεί να παραπλανήσει το δικαστήριο με τα όσα αναφέρει στην παρ. 5 της ένορκης του δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, ότι δηλαδή οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να ζητήσουν την εξέταση του 5 χρόνια προηγουμένως όταν είχε καταχωρηθεί η αγωγή του, προβάλλοντας το ερώτημα πως οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να το πράξουν τον Ιανουάριο του 2011, αφού δεν γνώριζαν καν πάνω σε ποια γεγονότα βάσιζε την αξίωση του. Σε ότι αφορά τον λόγο που ζητείται η εξέταση, με αναφορά στην μαρτυρία που δόθηκε από τον μάρτυρα οδοντίατρο του ενάγοντα, τόσο στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης που καταχωρήθηκε εναντίον των εναγομένων για το ίδιο συμβάν όσο και στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, υποστήριξε ότι επειδή οι εναγόμενοι ανάμεναν ότι ο πιο πάνω μάρτυρας, σε σχέση με την αιτία πρόκλησης του τραυματισμού του ενάγοντα στο δόντι θα έθετε και στα πλαίσια της ακρόασης της αγωγής τους ίδιους ισχυρισμού που έθεσε και στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης, δεν θεώρησαν απαραίτητο να ζητήσουν εξέταση του ενάγοντα από γιατρό της δικής του επιλογής κάτι το οποίο θα επιβάρυνε με έξοδα την υπόθεση. Δυστυχώς αναφέρει η συνήγορος των εναγομένων, ο κ. Νταρί Ρενέ κατά την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση, όχι μόνο δεν ανάφερε ότι ο ισχυριζόμενος τραυματισμός του ενάγοντα θα μπορούσε να προκληθεί από την πτώση του στο έδαφος , αλλά επέμενε ότι η πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι ο εν λόγω τραυματισμός προκλήθηκε από γροθιά. Εφόσον αναφέρει η πιο πάνω μαρτυρία του κ. Νατρί Ρενέ παραμείνει αναντίλεκτη και το δικαστήριο την κρίνει αξιόπιστη είναι ορατός και μεγάλος ο κίνδυνος οι εναγόμενοι να υποστούν ζημιά στην υπεράσπιση τους με άσχημη κατάληξη της υπόθεσης για εκείνους. Το θέμα της καθυστέρησης, όπως πιο πάνω αναφέρω, είναι ένας από τους βασικούς λόγους ένστασης. Έχοντας επίσης, υπόψη μου το περιεχόμενο της ένορκης δήλωση του ενάγοντα που υποστηρίζει την ένσταση του, φαίνεται ότι είναι και ο κύριος λόγος που αρνείται την εξέταση από γιατρό της επιλογής των εναγομένων. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα, η οποία αφορά το αστικό αδίκημα της επίθεσης, ο ενάγων δέχτηκε επίθεση από τους εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο βρίσκονταν την υπηρεσία της εναγόμενης
  2. Αποτέλεσμα της πιο πάνω επίθεσης, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, ήταν να υποστεί, μεταξύ άλλων, τις σωματικές βλάβες που περιγράφει την παρ. 3 α μέχρι και ζ της έκθεσης απαίτησης του. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών του ενάγοντα, ο ενάγων υπέστη κάταγμα - απώλεια δοντιού αρ.
  3. Στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης αναφέρεται επίσης ότι, «για επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση του δοντιού ο ενάγων χρειάζεται να υποβληθεί σε ειδική θεραπεία η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και απονεύρωση δοντιού, το κόστος της οποίας περιλαμβανομένης της παρακολούθησης και της έκδοσης ιατρικού πιστοποιητικού ανέρχεται σε €879,80», ποσό το οποίο αξιώνει υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων Γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρίστηκε στις 26.1.2010 και η έκθεση απαίτησης του ενάγοντα στις 24.1.
  4. Η υπεράσπιση και η ανταπαίτηση των εναγομένων καταχωρίστηκε στις 21.6.
  5. Η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε στις 2.10.2014 και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο ενάγων έκλεισε την υπόθεση του στις 10.11.2014 και σε αυτό το στάδιο βρίσκεται σε εξέλιξη η ακρόαση σε σχέση με την υπεράσπιση των εναγομένων και την απόδειξη της ανταπαίτηση τους. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 20.11.2014 μετά δηλαδή που ο ενάγων έκλεισε την υπόθεση του. Συνεπώς, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, καθοδηγητική είναι η υπόθεση Αριστοδήμου ν. Τάκη Πετάση (πιο πάνω), στην οποία λέχθηκε ότι, μετά το πέρας της υπόθεσης του ενάγοντα, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να εγκριθεί η αναστολή της διαδικασίας για να υποβληθεί ο ενάγων σε ιατρική εξέταση κυρίως όταν έχουν εγερθεί θέματα που σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα τα οποία δεν μπορούσαν εύλογα να προβλεφθούν από τις θέσεις που διατυπώνονται στην έκθεση απαίτησης. Συνεπώς θα πρέπει, να αναζητηθούν εκείνες οι περιστάσεις και γεγονότα τα οποία κατατάσσουν την υπό κρίση περίπτωση στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων, ως είναι και η θέση των εναγομένων. Το γεγονός ότι κατά την κατά την διάρκεια της ένορκης προφορικής μαρτυρίας του Μ.Ε.2, κ. Νταρί Ρενέ, οδοντιάτρου, φάνηκε ότι ο ενάγων ακόμα να προβεί στην ισχυριζόμενη στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση του δοντιού που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη κάταγμα, δεν αποτελεί λόγο για τον οποίο τώρα οι εναγόμενοι ζητούν την εξέταση του Ενάγοντα από οδοντίατρο για λογαριασμό τους ούτε και το ότι ο πιο πάνω μάρτυρας του ενάγοντα κατά την αντεξέταση του, ο κ. Νατρί Ρενέ, επέμενε ότι το εν λόγω δόντι του ενάγοντα μπορεί ακόμα να επιδιορθωθεί και/ή αποκατασταθεί και προσπάθησε να στηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό του κάνοντας αναφορά στην γενικότερη κατάσταση των δοντιών του ενάγοντα. Επίσης, λόγο δεν αποτελεί το περιεχόμενο της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, που σχετίζεται με την θέση των εναγομένων περί αντίθετης μαρτυρίας του Μ.Ε.2 στα πλαίσια της ακρόασης της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 19644/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η οποία αφορούσε το ίδιο συμβάν. Ο οποίος, όπως υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών , φαίνεται να ανέφερε ότι ο τραυματισμός που διαπίστωσε ότι είχε ο ενάγων στο δόντι μπορεί να προκληθεί και από πρώτη του στο έδαφος και ότι ο ενάγων του είπε ότι κάποιος τον κτύπησε και ότι δεν ήταν ο ίδιος εκεί και έγραφε πιθανό κτύπημα στο ιατρικό του πιστοποιητικό, ενώ κατά την ένορκη προφορική μαρτυρία του ενώπιον του δικαστηρίου, επέμενε ότι η πιο πιθανή εκδοχή είναι ο εν λόγω τραυματισμός να προκλήθηκε από γροθιά και μάλιστα έδειξε και στον τρόπο που πιθανολογεί ότι κτυπήθηκε ο Ενάγοντας. Η δε παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, με την οποία γίνεται μια προσπάθεια δικαιολόγησης του χρόνου που υποβάλλεται η αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας αυτούσιο καταγράφεται πιο πάνω, δεν αποδίδει κανένα νόημα. Επίσης, καμία σημασία δεν μπορεί να αποδοθεί στην παρ.
  6. της ένορκης δήλωσης, σε σχέση με τον χρόνο που υποβλήθηκε η αίτηση, ότι δηλαδή, είναι κατά την διάρκεια της ένορκης προφορικής μαρτυρίας του κου Νταρί Ρενέ ενώπιον Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση πληροφορήθηκαν οι εναγόμενοι για πρώτη φορά από τις 24.1.2011 που καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης, ότι ο Ενάγων ακόμα να προβεί στην ισχυριζόμενη επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση του εν λόγω δοντιού. Τούτο γιατί, δεν υπάρχει κανένα άλλο στοιχείο ενώπιον του δικαστηρίου και αναφέρομαι στα δικόγραφα και στην μαρτυρία που προηγήθηκε ότι έγινε κάτι διαφορετικό. Η μαρτυρία της πλευράς του ενάγοντα με βάση και τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης ήταν προβλεπτή από την πρώτη στιγμή, ήτοι από την στιγμή που τους έθεσε με την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης του. Η αναφορά στον Ιανουάριο του 2010 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, από μέρους της συνηγόρου των εναγόντων στην αγόρευση της (σελ.2 (α)) δεν βοηθά την πλευρά των εναγομένων. Αφού διερωτούνται γιατί οι εναγόμενοι «πως θα ζητούσαν την εξέταση του ενάγοντα από γιατρό της επιλογής τους τον Ιανουάριο του 2010, αφού δεν γνώριζαν καν πάνω σε γεγονότα βάσιζε την αξίωση τους;», γιατί δεν απαντούν έστω γιατί δεν το έπραξαν μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης, μετά δηλαδή τις 24.1.2011, που έλαβαν γνώση των γεγονότων στα οποία βασίζει την αξίωση του. Σε ότι αφορά την θέση των εναγομένων, περί πεποίθησης τους, για το είδος της μαρτυρίας του οδοντιάτρου μάρτυρα του ενάγοντα στα πλαίσια της ακρόασης, σε συσχετισμό με την μαρτυρία που έδωσε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης, δεν αποτελεί ούτε λογική, ούτε και αναμενόμενη δικαιολογία. Ειδικότερα δεν αποτελεί δικαιολογία ότι, η μαρτυρία του, κ. Νατρί ως είχε δοθεί στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης εάν ήταν όμοια και εδώ, θα ήταν αρκετή για να στηρίζει την υπεράσπιση των εναγομένων και για αυτό, ως συνάγεται, δεν έκαναν οτιδήποτε προς αντίκρουση της. Η απόδειξη της υπεράσπισης των εναγομένων δεν μπορεί να μετατίθεται στους ώμους του ενάγοντα και οι εναγόμενοι δεν μπορούν να επικαλούνται αυτό τον λόγο για να δικαιολογήσουν την απραξία τους σε προηγούμενο στάδιο. Ο Μ.Ε.2, σύμφωνα πάντα με την μαρτυρία του, εξέτασε τον ενάγοντα μετά το περιστατικό και εξέφρασε άποψη ως προς το τραύμα αλλά και την αιτία πρόκλησης του, με βάση την γενική εικόνα που παρουσίασε το πρόσωπο του ενάγοντα. Το αν σε κάποια άλλη διαδικασία ανάφερε κάτι διαφορετικό, είναι ζήτημα καθαρά αξιολόγησης της μαρτυρίας του και τίποτα περισσότερο. Επιπρόσθετα, δεν έχω αντιληφθεί, ποια θα είναι η χρησιμότητα της εξέτασης του ενάγοντα σε αυτό το στάδιο, με δεδομένο ότι ο πιο πάνω μάρτυρας εξέφρασε άποψη, όπως πιο πάνω αναφέρω έχοντας υπόψη του την γενικότερη εικόνα του προσώπου του ενάγοντα, ως ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο, κάτι προκύπτει που δεν υφίσταται σήμερα. Επιπρόσθετα, ουδείς έχει αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο οδοντίατρος δεν ήταν παρών στα όσα διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα σε προηγούμενο στάδιο της επίσκεψης του ενάγοντα στο ιατρείο του, ώστε ο ίδιος να έχει γνώση προσωπική για την αιτία πρόκλησης του τραύματος. Ενώ μια προσεκτική εξέταση του Τεκμηρίου 2 που είναι η έκθεση που ετοίμασε ο Μ.Ε 2 αναφέρει «που μπορεί να προκλήθηκε κατόπιν δυνατού κτυπήματος στην προστομική χώρα» που δεν διαφέρει από την έκφραση «πιθανό κτύπημα» Συνεπώς, τα όσα ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην παρ. 10 της ένορκης του δήλωσης και συγκεκριμένα ότι ο Ενάγων θα πρέπει να εξεταστεί από οδοντίατρο για λογαριασμό του προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο συμφωνεί με τους ισχυρισμούς του κου Νταρί Ρενέ και στην περίπτωση που υπάρχει διαφωνία να δοθεί η σχετική μαρτυρία ώστε να μην μείνει αναντίλεκτη η μαρτυρία του κου Νταρί Ρενέ, δεν είναι βοηθητικά προς υποστήριξη της αίτησης, ειδικότερα ενόψει των όσων πιο πάνω αναφέρω σε σχέση με την χρησιμότητα της εξέτασης του ενάγοντα σε αυτό το στάδιο, αλλά και τον χρόνο που υποβάλλεται η αίτηση. Θα ήταν αναμενόμενο, υπό τις περιστάσεις, ενόψει των πιο πάνω προβαλλόμενων στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμών του ενάγοντα, η ιατρική εξέταση του από οδοντίατρο της επιλογής των εναγόμενων να επιδιώκετο αμέσως μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης του, ενώ όποιες οι δικαιολογίες έχουν παρουσιαστεί και λόγοι σε αυτό το στάδιο προς δικαιολόγηση του αιτήματος, δεν θεωρώ ότι τέτοιες που να δικαιολογούν την καθυστέρηση που έχει σημειωθεί στην υποβολή της αίτησης αλλά ούτε και να δικαιολογούν το ίδιο το αίτημα την. Στην υπόθεση Thanos Hotels (πιο πάνω) λέχθηκαν τα εξής: «.......Αναφορικά με τον ισχυρισμό για ανικανότητα, έχουμε να παρατηρήσουμε πως τέτοιος ισχυρισμός δεν είναι καινούργιο στοιχείο στην υπόθεσης, αλλά προφανώς ο ισχυρισμός που εμπεριέχεται στην οπισθογραφημένη Έκθεση Απαίτησης του Εφεσίβλητου - Ενάγοντα. Αναφορικά με το λόγο της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος, στην υπόθεση Κυριάκου και Άλλος (πιο πάνω), αφήνεται να νοηθεί ότι ένας τέτοιος λόγος θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο στο να δεχτεί την αναγκαιότητα μιας δεύτερης ιατρικής εξέτασης, ειδικά αν υπήρχε οποιαδήποτε ισχυρισμός του Εφεσίβλητου - Ενάγοντα για χειροτέρευση της κατάστασης του. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως στην περίπτωση αυτή κανένα νέο στοιχείο δεν έχει δοθεί από τους Εφεσείοντες - Εναγόμενους, που δείχνει κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα θα μπορούσε να πει, εξετάζοντας τα πιστοποιητικά του Δρα Σιμόπουλου, πως η κατάσταση της υγείας του Εφεσίβλητου - Ενάγοντα είχε μάλλον σταθεροποιηθεί από το χρόνο εξέταση του από τον πιο πάνω γιατρό» Τέλος, η θέση της συνηγόρου των εναγομένων ότι δεν τίθεται ζήτημα παρέλκυσης και καθυστέρησης της διαδικασίας αφού η εξέταση μπορεί να γίνει παράλληλα με την συνέχιση της διαδικασίας ακρόασης, δεν συνάδει με το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εξέταση του ενάγοντα, αφού σύμφωνα με την νομολογία (βλ. Πετάση (πιο πάνω), αυτό που το δικαστήριο μπορεί να πράξει είναι να αναστείλει τη δίκη μέχρι ότου ο διάδικος συμφωνήσει να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Λαμβάνοντας υπόψη μου, όλα τα πιο πάνω, η αίτηση των εναγομένων απορρίπτεται. Αναφορικά με το ζήτημα των εξόδων, θεωρώ δίκαιο, όπως τα έξοδα της αίτησης ακολουθήσουν την πορεία της αγωγής αυτά όμως δεν θα βαρύνουν τον ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ............ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.